بنی‌زوف - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Wasity: /* مقدمه */

2023-10-25T06:22:37Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۵۲
خط ۷:		خط ۷:

	==مقدمه==		==مقدمه==
	~~بنی زَوف~~ از شاخه‌های [[قبیله]] [[~~بنی مراد~~]] ~~مذحج‌اند~~<ref>ابن دُرَیْد، الاشتقاق، ج۱، ص۴۱۴؛ عوتبی صحاری، الانساب، ج۱، ص۳۳۴.</ref> که [[نسب]] از زوف بن زاهر بن عامر بن عوثبان بن زاهر بن یحابر (مراد) می‌برند<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۳۵؛ ابن اثیر، اللباب فی تهذیب الانساب، ج۲، ص۸۱.</ref>. از [[اخبار]] [[جاهلی]] این [[طایفه]] خبری در دست نیست؛ اما از اخبار دوران [[اسلامی]] آنان، گزارشات معدودی موجود است که مشارکت در [[فتوحات اسلامی]] به‌ویژه [[فتح مصر]] از جمله آنهاست<ref>محمد عبد القادر بامطرف، الجامع (جامع شمل أعلام المهاجرین المنتسبین إلی الیمن و قبائلهم)، ج۲، ص۴۸۰.</ref>. [[فرزندان]] زوف، پس از فتوحات اسلامی، از خاستگاه اولیه خود [[یمن]]، به [[مصر]]<ref>محمد عبد القادر بامطرف، الجامع (جامع شمل أعلام المهاجرین المنتسبین إلی الیمن و قبائلهم)، ج۲، ص۴۷۹.</ref> و [[عراق]] کوچیدند و در شهرهای مختلفی همچون [[کوفه]]<ref>ر.ک: نصر بن مزاحم منقری، وقعة صفین، ص۴۵۰.</ref> ساکن شدند. آنان در مصر مسجدی مختص به خود داشتند<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۳۵.</ref>. علاوه بر فتوحات اسلامی، از دیگر اخبار معدودی که در لابلای [[تاریخ]] اسلامی این [[قوم]] می‌توان جست، حضور ایشان در برخی حوادث مهم [[صدر اسلام]] بخصوص وقایع دوران [[حکومت امام علی]]{{ع}} است. حضور بعضی از [[مردمان]] آنان در هیأت اعزامی مصر به عراق نزد [[امیرالمؤمنین]]{{ع}}<ref>محمد عبد القادر بامطرف، الجامع (جامع شمل أعلام المهاجرین المنتسبین إلی الیمن و قبائلهم)، ج۲، ص۴۸۰.</ref> و نیز مشارکت برخی از مردم بنی زوف در [[نبرد صفین]] از جمله مواردی است که می‌توان بدان اشاره کرد. از حضور مستقل بنی زوف در [[سپاه امیرالمؤمنین]]{{ع}} اطلاعی در دست نیست اما از آنجا که بنی زوف غالباً در مصر و کوفه ساکن بودند و هر دو این مناطق، در [[زمان]] [[جنگ صفین]] ([[سال ۳۷ هجری]]) تحت [[حاکمیت امام]] علی{{ع}} قرار داشت و از سوی دیگر، سران بنی مراد و دیگر [[قبایل]] [[مذحج]]، در [[جبهه]] [[علوی]]{{ع}} حضور داشتند، به نظر می‌رسد، مردم طایفه بنی زوف هم به تبع در [[لشکر]] [[عراق]] حضور داشته‌اند. با این حال، هستند برخی از افراد این [[طایفه]]، که نامشان در [[جبهه]] مقابل و در [[سپاه معاویه]] به ثبت رسیده که از جمله آنان می‌توان از شخصی به نام [[عوف بن مجزأه مرادی کوفی]] مکنی به «ابو احمر» یاد کرد. عوف از [[شجاعان]] سپاه معاویه و از رزم‌آوران کم‌نظیری بود که پیش‌تر، تنی چند از عراقیان را کشته بود. وی در یکی از روزهای [[جنگ صفین]] به میدان رفت و ضمن معرفی خود به عنوان شهسوار زوف، از [[سپاه عراق]] مبارز‌طلبید. اما کسی حاضر نشد با وی [[نبرد]] کند، از این‌رو، [[عراقی‌ها]] فریاد برآوردند و از [[عکبر بن جدیر اسدی]] خواستند به میدان او برود. [[عکبر]] از [[یاران]] خویش جدا شد و در حالی که همه، آنها را نظاره می‌کردند به سوی او رفت. رزم‌آور مرادی ایستاده بود و [[رجز]] می‌خواند:		«بنی‌زَوف» از شاخه‌های [[قبیله]] [[بنی‌مراد]] از [[مذحج]] هستند<ref>ابن دُرَیْد، الاشتقاق، ج۱، ص۴۱۴؛ عوتبی صحاری، الانساب، ج۱، ص۳۳۴.</ref> که [[نسب]] از زوف بن زاهر بن عامر بن عوثبان بن زاهر بن یحابر (مراد) می‌برند<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۳۵؛ ابن اثیر، اللباب فی تهذیب الانساب، ج۲، ص۸۱.</ref>. از [[اخبار]] [[جاهلی]] این [[طایفه]] خبری در دست نیست؛ اما از اخبار دوران [[اسلامی]] آنان، گزارشات معدودی موجود است که مشارکت در [[فتوحات اسلامی]] به‌ویژه [[فتح مصر]] از جمله آنهاست<ref>محمد عبد القادر بامطرف، الجامع (جامع شمل أعلام المهاجرین المنتسبین إلی الیمن و قبائلهم)، ج۲، ص۴۸۰.</ref>. [[فرزندان]] زوف، پس از فتوحات اسلامی، از خاستگاه اولیه خود [[یمن]]، به [[مصر]]<ref>محمد عبد القادر بامطرف، الجامع (جامع شمل أعلام المهاجرین المنتسبین إلی الیمن و قبائلهم)، ج۲، ص۴۷۹.</ref> و [[عراق]] کوچیدند و در شهرهای مختلفی همچون [[کوفه]]<ref>ر.ک: نصر بن مزاحم منقری، وقعة صفین، ص۴۵۰.</ref> ساکن شدند. آنان در مصر مسجدی مختص به خود داشتند<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۳۵.</ref>. علاوه بر فتوحات اسلامی، از دیگر اخبار معدودی که در لابلای [[تاریخ]] اسلامی این [[قوم]] می‌توان جست، حضور ایشان در برخی حوادث مهم [[صدر اسلام]] بخصوص وقایع دوران [[حکومت امام علی]]{{ع}} است. حضور بعضی از [[مردمان]] آنان در هیأت اعزامی مصر به عراق نزد [[امیرالمؤمنین]]{{ع}}<ref>محمد عبد القادر بامطرف، الجامع (جامع شمل أعلام المهاجرین المنتسبین إلی الیمن و قبائلهم)، ج۲، ص۴۸۰.</ref> و نیز مشارکت برخی از مردم بنی زوف در [[نبرد صفین]] از جمله مواردی است که می‌توان بدان اشاره کرد. از حضور مستقل بنی زوف در [[سپاه امیرالمؤمنین]]{{ع}} اطلاعی در دست نیست اما از آنجا که بنی زوف غالباً در مصر و کوفه ساکن بودند و هر دو این مناطق، در [[زمان]] [[جنگ صفین]] ([[سال ۳۷ هجری]]) تحت [[حاکمیت امام]] علی{{ع}} قرار داشت و از سوی دیگر، سران بنی مراد و دیگر [[قبایل]] [[مذحج]]، در [[جبهه]] [[علوی]]{{ع}} حضور داشتند، به نظر می‌رسد، مردم طایفه بنی زوف هم به تبع در [[لشکر]] [[عراق]] حضور داشته‌اند. با این حال، هستند برخی از افراد این [[طایفه]]، که نامشان در [[جبهه]] مقابل و در [[سپاه معاویه]] به ثبت رسیده که از جمله آنان می‌توان از شخصی به نام [[عوف بن مجزأه مرادی کوفی]] مکنی به «ابو احمر» یاد کرد. عوف از [[شجاعان]] سپاه معاویه و از رزم‌آوران کم‌نظیری بود که پیش‌تر، تنی چند از عراقیان را کشته بود. وی در یکی از روزهای [[جنگ صفین]] به میدان رفت و ضمن معرفی خود به عنوان شهسوار زوف، از [[سپاه عراق]] مبارز‌طلبید. اما کسی حاضر نشد با وی [[نبرد]] کند، از این‌رو، [[عراقی‌ها]] فریاد برآوردند و از [[عکبر بن جدیر اسدی]] خواستند به میدان او برود. [[عکبر]] از [[یاران]] خویش جدا شد و در حالی که همه، آنها را نظاره می‌کردند به سوی او رفت. رزم‌آور مرادی ایستاده بود و [[رجز]] می‌خواند:
	{{عربی\|بِالشَّامِ أَمْنٌ لَيْسَ فِيهِ خَوْفْ *** بِالشَّامِ عَدْلٌ لَيْسَ فِيهِ حَيْفْ		{{عربی\|بِالشَّامِ أَمْنٌ لَيْسَ فِيهِ خَوْفْ *** بِالشَّامِ عَدْلٌ لَيْسَ فِيهِ حَيْفْ
	بِالشَّامِ جُودٌ لَيْسَ فِيهِ سَوْفْ *** أَنَا الْمُرَادِيُّ وَ رَهْطِي زَوْفْ		بِالشَّامِ جُودٌ لَيْسَ فِيهِ سَوْفْ *** أَنَا الْمُرَادِيُّ وَ رَهْطِي زَوْفْ

Jaafari: /* پانویس */

2023-10-25T05:29:51Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۵۹
خط ۲۵:		خط ۲۵:
	== پانویس ==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

			{{قبایل عرب}}

			[[رده:قبیله‌های عرب]]

Jaafari: صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = بنی مراد | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} ==مقدمه== بنی زَوف از شاخه‌های قبیله بنی مراد مذحج‌اندابن دُرَیْد، الاشتقاق، ج۱، ص۴۱۴؛ عوتبی صحاری، الانساب، ج۱، ص۳۳۴. که نسب از زوف بن زاهر بن عامر...» ایجاد کرد

2023-10-25T05:23:18Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = بنی مراد | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} ==مقدمه== بنی زَوف از شاخه‌های قبیله بنی مراد مذحج‌اند<ref>ابن دُرَیْد، الاشتقاق، ج۱، ص۴۱۴؛ عوتبی صحاری، الانساب، ج۱، ص۳۳۴.</ref> که نسب از زوف بن زاهر بن عامر...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{مدخل مرتبط
| موضوع مرتبط = بنی مراد
| عنوان مدخل =
| مداخل مرتبط =
| پرسش مرتبط =
}}

==مقدمه==
بنی زَوف از شاخه‌های [[قبیله]] [[بنی مراد]] مذحج‌اند<ref>ابن دُرَیْد، الاشتقاق، ج۱، ص۴۱۴؛ عوتبی صحاری، الانساب، ج۱، ص۳۳۴.</ref> که [[نسب]] از زوف بن زاهر بن عامر بن عوثبان بن زاهر بن یحابر (مراد) می‌برند<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۳۵؛ ابن اثیر، اللباب فی تهذیب الانساب، ج۲، ص۸۱.</ref>. از [[اخبار]] [[جاهلی]] این [[طایفه]] خبری در دست نیست؛ اما از اخبار دوران [[اسلامی]] آنان، گزارشات معدودی موجود است که مشارکت در [[فتوحات اسلامی]] به‌ویژه [[فتح مصر]] از جمله آنهاست<ref>محمد عبد القادر بامطرف، الجامع (جامع شمل أعلام المهاجرین المنتسبین إلی الیمن و قبائلهم)، ج۲، ص۴۸۰.</ref>. [[فرزندان]] زوف، پس از فتوحات اسلامی، از خاستگاه اولیه خود [[یمن]]، به [[مصر]]<ref>محمد عبد القادر بامطرف، الجامع (جامع شمل أعلام المهاجرین المنتسبین إلی الیمن و قبائلهم)، ج۲، ص۴۷۹.</ref> و [[عراق]] کوچیدند و در شهرهای مختلفی همچون [[کوفه]]<ref>ر.ک: نصر بن مزاحم منقری، وقعة صفین، ص۴۵۰.</ref> ساکن شدند. آنان در مصر مسجدی مختص به خود داشتند<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۳۵.</ref>. علاوه بر فتوحات اسلامی، از دیگر اخبار معدودی که در لابلای [[تاریخ]] اسلامی این [[قوم]] می‌توان جست، حضور ایشان در برخی حوادث مهم [[صدر اسلام]] بخصوص وقایع دوران [[حکومت امام علی]]{{ع}} است. حضور بعضی از [[مردمان]] آنان در هیأت اعزامی مصر به عراق نزد [[امیرالمؤمنین]]{{ع}}<ref>محمد عبد القادر بامطرف، الجامع (جامع شمل أعلام المهاجرین المنتسبین إلی الیمن و قبائلهم)، ج۲، ص۴۸۰.</ref> و نیز مشارکت برخی از مردم بنی زوف در [[نبرد صفین]] از جمله مواردی است که می‌توان بدان اشاره کرد. از حضور مستقل بنی زوف در [[سپاه امیرالمؤمنین]]{{ع}} اطلاعی در دست نیست اما از آنجا که بنی زوف غالباً در مصر و کوفه ساکن بودند و هر دو این مناطق، در [[زمان]] [[جنگ صفین]] ([[سال ۳۷ هجری]]) تحت [[حاکمیت امام]] علی{{ع}} قرار داشت و از سوی دیگر، سران بنی مراد و دیگر [[قبایل]] [[مذحج]]، در [[جبهه]] [[علوی]]{{ع}} حضور داشتند، به نظر می‌رسد، مردم طایفه بنی زوف هم به تبع در [[لشکر]] [[عراق]] حضور داشته‌اند. با این حال، هستند برخی از افراد این [[طایفه]]، که نامشان در [[جبهه]] مقابل و در [[سپاه معاویه]] به ثبت رسیده که از جمله آنان می‌توان از شخصی به نام [[عوف بن مجزأه مرادی کوفی]] مکنی به «ابو احمر» یاد کرد. عوف از [[شجاعان]] سپاه معاویه و از رزم‌آوران کم‌نظیری بود که پیش‌تر، تنی چند از عراقیان را کشته بود. وی در یکی از روزهای [[جنگ صفین]] به میدان رفت و ضمن معرفی خود به عنوان شهسوار زوف، از [[سپاه عراق]] مبارز‌طلبید. اما کسی حاضر نشد با وی [[نبرد]] کند، از این‌رو، [[عراقی‌ها]] فریاد برآوردند و از [[عکبر بن جدیر اسدی]] خواستند به میدان او برود. [[عکبر]] از [[یاران]] خویش جدا شد و در حالی که همه، آنها را نظاره می‌کردند به سوی او رفت. رزم‌آور مرادی ایستاده بود و [[رجز]] می‌خواند:
{{عربی|بِالشَّامِ أَمْنٌ لَيْسَ فِيهِ خَوْفْ *** بِالشَّامِ عَدْلٌ لَيْسَ فِيهِ حَيْفْ
بِالشَّامِ جُودٌ لَيْسَ فِيهِ سَوْفْ *** أَنَا الْمُرَادِيُّ وَ رَهْطِي زَوْفْ
أَنَا ابْنُ مَجْزَأَةٍ وَ اسْمِي عَوْفْ *** هَلْ مِنْ عِرَاقِيٍّ عَصَاهُ سَيْفْ
يَبْرُزُ لِي وَ كَيْفَ لِي وَ كَيْفْ}}

به [[شام]] [[امن]] و [[آسایش]] است و [[هراس]] نباشد، به شام [[عدل و داد]] است و [[بیداد]] و [[ستم]] نباشد؛ در شام گشاده دستی است و در آن امساک و امروز و فردا کردن نیست، من مرادی ام و تبارم زوف است؛ من پسر مجزأه هستم و نامم عوف است، آیا عراقی ای یارای آن دارد که [[شمشیر]] برگیرد؛ و به هماوردی من آید تا مرا و خود را بیازماید که چگونه‌ایم». عکبر [[اسدی]] نیز در حالی که در پاسخ او رجزهایی می‌خواند به مصاف او رفت و پس از رد و بدل شدن چند نیزه، این حریف عراقی بود که بر رقیب شامی‌اش [[ظفر]] یافت و او را به [[هلاکت]] رساند<ref>نصر بن مزاحم منقری، وقعة صفین، ص۴۵۰-۴۵۱.</ref>.
علاوه بر آن، چنان‌که از [[شعر]] [[یحیی]] الخولانی فهمیده می‌شود، بنی زوف صاحبان اسبی از تبار اسبان مسابقه به نام «الزعفران» بودند که به [[سرقت]] رفت<ref>محمد عبد القادر بامطرف، الجامع (جامع شمل أعلام المهاجرین المنتسبین إلی الیمن و قبائلهم)، ج۲، ص۴۷۹.</ref>.

از میان [[طایفه]] بنی زوف بن زاهر، اعلام و [[رجال]] معروفی به پا خاستند که از جمله مردان مشهور آنان می‌توان به نام [[رشد بن یزید]] که در میان هیئتی از [[مردم مصر]] نزد [[علی بن ابی طالب]] حاضر شد، اشاره کرد. نقل است که [[عبدالعزیز بن مروان]] دست او را به دلیلی که [[تاریخ]] ذکر نکرده، قطع کرد. از دیگر مردان این [[قوم]] هم می‌توان از [[عبدالله بن ابی مره]]، از مردان فاتح، [[احمد بن شعیب بن سعید]] (م. ۱۱۸ [[هجری]])، [[احمد بن سیور]] (از رجال [[قرن دوم هجری]])، [[احمد بن عمرو بن شجره]] (م. ۲۶۳ هجری) و [[ابراهیم بن ثور]] (م. ۳۰۳ هجری) همگی [[اهل]] [[روایت]] و [[حدیث]] هستند، یاد کرد<ref>محمد عبد القادر بامطرف، الجامع (جامع شمل أعلام المهاجرین المنتسبین إلی الیمن و قبائلهم)، ج۲، ص۴۸۰. نیز ر.ک: مقریزی، المقفی الکبیر، ج۱، ص۱۱۸؛ زبیدی، تاج العروس، ج۱۲، ص۲۵۸؛ ابن اثیر، اللباب فی تهذیب الانساب، ج۲، ص۸۱.</ref>.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref>

== منابع ==
{{منابع}}
# [[پرونده:13681302.jpg|22px]] [[سید علی اکبر حسینی ایمنی|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]]
{{پایان منابع}}

== پانویس ==
{{پانویس}}