بنی‌صنابح - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Wasity: جایگزینی متن - 'مذحج‌اند' به 'مذحج هستند'

2024-01-30T20:30:27Z

جایگزینی متن - 'مذحج‌اند' به 'مذحج هستند'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۰:۰۰
خط ۷:		خط ۷:

	==مقدمه==		==مقدمه==
	[[مردم]] این [[قوم]] از [[اعراب قحطانی]]<ref>قلقشندی، نهایة الارب فی معرفه انساب العرب، ج۱، ص۳۱۶؛ کحاله، معجم قبائل العرب، ج۲، ص۶۵۱.</ref> و از شاخه‌ها و بطون [[بنی مراد]] ~~مذحج‌اند~~ که [[نسب]] از صُنابِح بن زاهر بن عامر بن عوثبان بن زاهر بن یحابر (مراد) می‌برند<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۳۵؛ ابن اثیر، اللباب فی تهذیب الانساب، ج۲، ص۲۴۷؛ ابن حزم؛ جمهرة انساب العرب، ص۴۰۷.</ref>. از [[تاریخ]] [[جاهلی]] و [[اسلامی]] بنی صنابح جز آنچه که آنها از ساکنان [[یمن]] بوده‌اند<ref>ر.ک: ابن حبان، الثقات، ج۵، ص۷۴.</ref>، خبری در دست نیست. از [[رجال]] معروف این [[طایفه]] می‌توان به نام [[عبدالرحمن بن عسیله صنابحی]] مکنی به «[[ابوعبدالله]]» اشاره کرد<ref>بخاری، التاریخ الکبیر، ج۵، ص۳۲۱؛ ابن ابی‌حاتم، الجرح و التعدیل، ج۵، ص۲۶۲.</ref>. گفته شده که او از یمن به قصد دیدار با [[رسول خدا]]{{صل}} به سوی [[مدینه]] رهسپار شد و چون به [[جحفه]]<ref>روستایی بود بزرگ در طریق مکه به مدینه. (یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۲، ص۱۱۱).</ref> رسید سواری را دید و از او جویای [[اخبار]] مدینه شد. سوار، از [[رحلت]] [[نبی مکرم اسلام]]{{صل}} در پنج شب قبل و [[دفن]] آن حضرت خبر داد. عبدالرحمن پس از دریافت این خبر، به راهش ادامه داد و به مدینه وارد شد و [[ابوبکر]] را [[جانشین]] آن حضرت دید. عبدالرحمن بن عسیله مدتی در مدینه ماند و سپس به [[شام]] رفت و تا زمانی که مرگش در رسد، در آنجا ساکن شد<ref>ابن حبان، مشاهیر علماء الامصار، ص۱۷۹. نیز ر.ک: ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۷، ص۳۵۳؛ ابن عساکر، تاریخ مدینه دمشق، ج۳۵، ص۱۱۷.</ref>. برخی منابع هم، از او در شمار ساکنان [[کوفه]]<ref>ابن اثیر، اسد الغابه، ج۳، ص۳۷۱.</ref> و برخی دیگر وی را در شمار [[تابعان]] طبقه اول از [[اهالی مصر]] بر شمردند<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۷، ص۳۵۳.</ref>. [[مرگ]] عبدالرحمن بن عسیله را با [[اختلاف]] در سال ۴۳<ref>ابن جوزی، المنتظم فی تاریخ الامم و الملوک، ج۵، ص۲۰۸.</ref> و به [[نقلی]] ۸۰ [[هجری]]<ref>صفدی، الوافی بالوفیات، ج۱۸، ص۱۰۹.</ref> در [[دمشق]]<ref>ابن عساکر، تاریخ مدینه دمشق، ج۳۵، ص۱۱۷؛ ذهبی، تاریخ الاسلام، ج۵، ص۴۷۶.</ref> گفته‌اند. از وی در شمار کبار [[تابعین]]<ref>ابن عبد البر، الاستیعاب، ج۲، ص۸۴۱.</ref> و از [[ثقات]] در [[حدیث]]<ref>العجلی، معرفة الصحابه، ج۲، ص۸۳؛ ابن حبان، الثقات، ج۵، ص۷۴.</ref> یاد شده است. برخی منابع هم از فردی به نام عبدالله صنابحی در شمار یکی از شخصیت‌ها و [[رجال]] بنی صنابح یاد کرده<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۷، ص۲۹۷؛ ابن اثیر، اسد الغابه، ج۳، ص۱۷۷.</ref>، از [[اختلاف]] [[علما]] در [[صحابی]] بودن او خبر داده‌اند<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۴، ص۲۳۰.</ref>. اما «[[ذهبی]]» این فرد را با [[شخصیت]] [[عبدالرحمن بن عسیله]] یکی دانسته، ضمن [[اعتقاد]] به [[اشتباه]] بودن عنوان «عبدالله صنابحی»، عبدالله را در واقع [[کنیه]] عبدالرحمن بن عسیله دانسته که [که با حذف ابو] به جای اسمش واقع شده است<ref>ذهبی، تاریخ الاسلام، ج۵، ص۴۷۶.</ref>.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی\|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref>		[[مردم]] این [[قوم]] از [[اعراب قحطانی]]<ref>قلقشندی، نهایة الارب فی معرفه انساب العرب، ج۱، ص۳۱۶؛ کحاله، معجم قبائل العرب، ج۲، ص۶۵۱.</ref> و از شاخه‌ها و بطون [[بنی مراد]] [[مذحج]] هستند که [[نسب]] از صُنابِح بن زاهر بن عامر بن عوثبان بن زاهر بن یحابر (مراد) می‌برند<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۳۵؛ ابن اثیر، اللباب فی تهذیب الانساب، ج۲، ص۲۴۷؛ ابن حزم؛ جمهرة انساب العرب، ص۴۰۷.</ref>. از [[تاریخ]] [[جاهلی]] و [[اسلامی]] بنی صنابح جز آنچه که آنها از ساکنان [[یمن]] بوده‌اند<ref>ر.ک: ابن حبان، الثقات، ج۵، ص۷۴.</ref>، خبری در دست نیست. از [[رجال]] معروف این [[طایفه]] می‌توان به نام [[عبدالرحمن بن عسیله صنابحی]] مکنی به «[[ابوعبدالله]]» اشاره کرد<ref>بخاری، التاریخ الکبیر، ج۵، ص۳۲۱؛ ابن ابی‌حاتم، الجرح و التعدیل، ج۵، ص۲۶۲.</ref>. گفته شده که او از یمن به قصد دیدار با [[رسول خدا]]{{صل}} به سوی [[مدینه]] رهسپار شد و چون به [[جحفه]]<ref>روستایی بود بزرگ در طریق مکه به مدینه. (یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۲، ص۱۱۱).</ref> رسید سواری را دید و از او جویای [[اخبار]] مدینه شد. سوار، از [[رحلت]] [[نبی مکرم اسلام]]{{صل}} در پنج شب قبل و [[دفن]] آن حضرت خبر داد. عبدالرحمن پس از دریافت این خبر، به راهش ادامه داد و به مدینه وارد شد و [[ابوبکر]] را [[جانشین]] آن حضرت دید. عبدالرحمن بن عسیله مدتی در مدینه ماند و سپس به [[شام]] رفت و تا زمانی که مرگش در رسد، در آنجا ساکن شد<ref>ابن حبان، مشاهیر علماء الامصار، ص۱۷۹. نیز ر.ک: ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۷، ص۳۵۳؛ ابن عساکر، تاریخ مدینه دمشق، ج۳۵، ص۱۱۷.</ref>. برخی منابع هم، از او در شمار ساکنان [[کوفه]]<ref>ابن اثیر، اسد الغابه، ج۳، ص۳۷۱.</ref> و برخی دیگر وی را در شمار [[تابعان]] طبقه اول از [[اهالی مصر]] بر شمردند<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۷، ص۳۵۳.</ref>. [[مرگ]] عبدالرحمن بن عسیله را با [[اختلاف]] در سال ۴۳<ref>ابن جوزی، المنتظم فی تاریخ الامم و الملوک، ج۵، ص۲۰۸.</ref> و به [[نقلی]] ۸۰ [[هجری]]<ref>صفدی، الوافی بالوفیات، ج۱۸، ص۱۰۹.</ref> در [[دمشق]]<ref>ابن عساکر، تاریخ مدینه دمشق، ج۳۵، ص۱۱۷؛ ذهبی، تاریخ الاسلام، ج۵، ص۴۷۶.</ref> گفته‌اند. از وی در شمار کبار [[تابعین]]<ref>ابن عبد البر، الاستیعاب، ج۲، ص۸۴۱.</ref> و از [[ثقات]] در [[حدیث]]<ref>العجلی، معرفة الصحابه، ج۲، ص۸۳؛ ابن حبان، الثقات، ج۵، ص۷۴.</ref> یاد شده است. برخی منابع هم از فردی به نام عبدالله صنابحی در شمار یکی از شخصیت‌ها و [[رجال]] بنی صنابح یاد کرده<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۷، ص۲۹۷؛ ابن اثیر، اسد الغابه، ج۳، ص۱۷۷.</ref>، از [[اختلاف]] [[علما]] در [[صحابی]] بودن او خبر داده‌اند<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۴، ص۲۳۰.</ref>. اما «[[ذهبی]]» این فرد را با [[شخصیت]] [[عبدالرحمن بن عسیله]] یکی دانسته، ضمن [[اعتقاد]] به [[اشتباه]] بودن عنوان «عبدالله صنابحی»، عبدالله را در واقع [[کنیه]] عبدالرحمن بن عسیله دانسته که [که با حذف ابو] به جای اسمش واقع شده است<ref>ذهبی، تاریخ الاسلام، ج۵، ص۴۷۶.</ref>.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی\|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Jaafari: صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = بنی مراد | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} ==مقدمه== مردم این قوم از اعراب قحطانیقلقشندی، نهایة الارب فی معرفه انساب العرب، ج۱، ص۳۱۶؛ کحاله، معجم قبائل العرب، ج۲، ص۶۵۱. و از شاخه‌ها و بطون بن...» ایجاد کرد

2023-10-25T05:29:32Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = بنی مراد | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} ==مقدمه== مردم این قوم از اعراب قحطانی<ref>قلقشندی، نهایة الارب فی معرفه انساب العرب، ج۱، ص۳۱۶؛ کحاله، معجم قبائل العرب، ج۲، ص۶۵۱.</ref> و از شاخه‌ها و بطون بن...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{مدخل مرتبط
| موضوع مرتبط = بنی مراد
| عنوان مدخل =
| مداخل مرتبط =
| پرسش مرتبط =
}}

==مقدمه==
[[مردم]] این [[قوم]] از [[اعراب قحطانی]]<ref>قلقشندی، نهایة الارب فی معرفه انساب العرب، ج۱، ص۳۱۶؛ کحاله، معجم قبائل العرب، ج۲، ص۶۵۱.</ref> و از شاخه‌ها و بطون [[بنی مراد]] مذحج‌اند که [[نسب]] از صُنابِح بن زاهر بن عامر بن عوثبان بن زاهر بن یحابر (مراد) می‌برند<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۳۵؛ ابن اثیر، اللباب فی تهذیب الانساب، ج۲، ص۲۴۷؛ ابن حزم؛ جمهرة انساب العرب، ص۴۰۷.</ref>. از [[تاریخ]] [[جاهلی]] و [[اسلامی]] بنی صنابح جز آنچه که آنها از ساکنان [[یمن]] بوده‌اند<ref>ر.ک: ابن حبان، الثقات، ج۵، ص۷۴.</ref>، خبری در دست نیست. از [[رجال]] معروف این [[طایفه]] می‌توان به نام [[عبدالرحمن بن عسیله صنابحی]] مکنی به «[[ابوعبدالله]]» اشاره کرد<ref>بخاری، التاریخ الکبیر، ج۵، ص۳۲۱؛ ابن ابی‌حاتم، الجرح و التعدیل، ج۵، ص۲۶۲.</ref>. گفته شده که او از یمن به قصد دیدار با [[رسول خدا]]{{صل}} به سوی [[مدینه]] رهسپار شد و چون به [[جحفه]]<ref>روستایی بود بزرگ در طریق مکه به مدینه. (یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۲، ص۱۱۱).</ref> رسید سواری را دید و از او جویای [[اخبار]] مدینه شد. سوار، از [[رحلت]] [[نبی مکرم اسلام]]{{صل}} در پنج شب قبل و [[دفن]] آن حضرت خبر داد. عبدالرحمن پس از دریافت این خبر، به راهش ادامه داد و به مدینه وارد شد و [[ابوبکر]] را [[جانشین]] آن حضرت دید. عبدالرحمن بن عسیله مدتی در مدینه ماند و سپس به [[شام]] رفت و تا زمانی که مرگش در رسد، در آنجا ساکن شد<ref>ابن حبان، مشاهیر علماء الامصار، ص۱۷۹. نیز ر.ک: ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۷، ص۳۵۳؛ ابن عساکر، تاریخ مدینه دمشق، ج۳۵، ص۱۱۷.</ref>. برخی منابع هم، از او در شمار ساکنان [[کوفه]]<ref>ابن اثیر، اسد الغابه، ج۳، ص۳۷۱.</ref> و برخی دیگر وی را در شمار [[تابعان]] طبقه اول از [[اهالی مصر]] بر شمردند<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۷، ص۳۵۳.</ref>. [[مرگ]] عبدالرحمن بن عسیله را با [[اختلاف]] در سال ۴۳<ref>ابن جوزی، المنتظم فی تاریخ الامم و الملوک، ج۵، ص۲۰۸.</ref> و به [[نقلی]] ۸۰ [[هجری]]<ref>صفدی، الوافی بالوفیات، ج۱۸، ص۱۰۹.</ref> در [[دمشق]]<ref>ابن عساکر، تاریخ مدینه دمشق، ج۳۵، ص۱۱۷؛ ذهبی، تاریخ الاسلام، ج۵، ص۴۷۶.</ref> گفته‌اند. از وی در شمار کبار [[تابعین]]<ref>ابن عبد البر، الاستیعاب، ج۲، ص۸۴۱.</ref> و از [[ثقات]] در [[حدیث]]<ref>العجلی، معرفة الصحابه، ج۲، ص۸۳؛ ابن حبان، الثقات، ج۵، ص۷۴.</ref> یاد شده است. برخی منابع هم از فردی به نام عبدالله صنابحی در شمار یکی از شخصیت‌ها و [[رجال]] بنی صنابح یاد کرده<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۷، ص۲۹۷؛ ابن اثیر، اسد الغابه، ج۳، ص۱۷۷.</ref>، از [[اختلاف]] [[علما]] در [[صحابی]] بودن او خبر داده‌اند<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۴، ص۲۳۰.</ref>. اما «[[ذهبی]]» این فرد را با [[شخصیت]] [[عبدالرحمن بن عسیله]] یکی دانسته، ضمن [[اعتقاد]] به [[اشتباه]] بودن عنوان «عبدالله صنابحی»، عبدالله را در واقع [[کنیه]] عبدالرحمن بن عسیله دانسته که [که با حذف ابو] به جای اسمش واقع شده است<ref>ذهبی، تاریخ الاسلام، ج۵، ص۴۷۶.</ref>.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref>

== منابع ==
{{منابع}}
# [[پرونده:13681302.jpg|22px]] [[سید علی اکبر حسینی ایمنی|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]]
{{پایان منابع}}

== پانویس ==
{{پانویس}}

{{قبایل عرب}}

[[رده:قبیله‌های عرب]]