بنی‌نضیر - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* مقدمه */

2025-10-28T10:37:51Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۰۷
خط ۲:		خط ۲:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	بنی‌‌نضیر از [[قبایل]] برجسته و اثرگذار و دارای نقش فراوانی در روند حوادث صدر اسلام بوده است. روابط گسترده این [[قبیله]]، با دیگر قبایل، توان بالای نظامی و [[اقتصادی]] و دامنه نفوذ [[فرهنگی]] آنان موجب چنین جایگاهی شده بود. روابط خصمانه و احتجاج‌های [[دینی]] میان [[مسلمانان]] و یهود و تأثیر غیر مستقیم آنها در جنگ‌هایی چون سویق، [[احزاب]]، [[بنی قریظه]] و [[خیبر]] برخاسته از همین موقعیت بود، افزون بر این دو تن از [[همسران پیامبر]]، صفیّه<ref>الطبقات، ج ۸، ص ۱۲۰ ـ ۱۱۹؛ السیرة الحلبیه، ج ۲، ص ۶۷۵ ـ ۶۷۶.</ref> و [[ریحانه]]<ref>الطبقات، ج ۸، ص ۱۲۹ ـ ۱۳۰؛ اسد‌‌الغابه، ج ۵، ص ۴۶۰.</ref> نیز از [[بنی نضیر]] بودند<ref>[[مهران اسماعیلی\|اسماعیلی، مهران]]، [[بنی نضیر (مقاله)\|مقاله «بنی نضیر»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۶ (کتاب)\|دائرة المعارف قرآن کریم]]، ~~ج۶؛~~ ص۲۹۹</ref>.		بنی‌‌نضیر از [[قبایل]] برجسته و اثرگذار و دارای نقش فراوانی در روند حوادث صدر اسلام بوده است. روابط گسترده این [[قبیله]]، با دیگر قبایل، توان بالای نظامی و [[اقتصادی]] و دامنه نفوذ [[فرهنگی]] آنان موجب چنین جایگاهی شده بود. روابط خصمانه و احتجاج‌های [[دینی]] میان [[مسلمانان]] و یهود و تأثیر غیر مستقیم آنها در جنگ‌هایی چون سویق، [[احزاب]]، [[بنی قریظه]] و [[خیبر]] برخاسته از همین موقعیت بود، افزون بر این دو تن از [[همسران پیامبر]]، صفیّه<ref>الطبقات، ج ۸، ص ۱۲۰ ـ ۱۱۹؛ السیرة الحلبیه، ج ۲، ص ۶۷۵ ـ ۶۷۶.</ref> و [[ریحانه]]<ref>الطبقات، ج ۸، ص ۱۲۹ ـ ۱۳۰؛ اسد‌‌الغابه، ج ۵، ص ۴۶۰.</ref> نیز از [[بنی نضیر]] بودند<ref>[[مهران اسماعیلی\|اسماعیلی، مهران]]، [[بنی نضیر (مقاله)\|مقاله «بنی نضیر»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۶ (کتاب)\|دائرة المعارف قرآن کریم ج۶]]، ص۲۹۹</ref>.

	== نسب و خاستگاه بنی نضیر ==		== نسب و خاستگاه بنی نضیر ==

Bahmani: /* منابع */

2025-10-28T10:37:15Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۰۷
خط ۶۸:		خط ۶۸:
	# [[پرونده:000057.jpg\|22px]] [[مهران اسماعیلی\|اسماعیلی، مهران]]، [[بنی نضیر (مقاله)\|مقاله «بنی نضیر»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۶ (کتاب)\|'''دائرة المعارف قرآن کریم ج۶''']]		# [[پرونده:000057.jpg\|22px]] [[مهران اسماعیلی\|اسماعیلی، مهران]]، [[بنی نضیر (مقاله)\|مقاله «بنی نضیر»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۶ (کتاب)\|'''دائرة المعارف قرآن کریم ج۶''']]
	# [[پرونده:1100842.jpg\|22px]] [[ناصر مکارم شیرازی\|مکارم شیرازی، ناصر]]، [[قصه‌های قرآن (کتاب)\|'''قصه‌های قرآن''']]		# [[پرونده:1100842.jpg\|22px]] [[ناصر مکارم شیرازی\|مکارم شیرازی، ناصر]]، [[قصه‌های قرآن (کتاب)\|'''قصه‌های قرآن''']]
	~~# [[پرونده:IM010703.jpg\|22px]] [[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)\|'''محمدنامه''']]~~
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Bahmani: /* زمینه شکل‌گیری جنگ */

2025-10-28T10:36:28Z

زمینه شکل‌گیری جنگ

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۰۶
خط ۴۵:		خط ۴۵:
	در ماه‌های پایانی [[سال دوم هجری]] ابوسفیان که در [[جنگ بدر]] شرکت نکرده بود با سپاهی اندک به نزدیکی [[مدینه]] آمد. برخی سران بنی‌‌نضیر با [[آگاهی]] از تصمیم وی مبنی بر حمله به [[مسلمانان]]، به [[یاری]] او شتافته، شبانه او را جای دادند و اطلاعات مورد نیاز را در اختیارش نهادند<ref>الاغانی، ج ۶، ص ۳۷۳ ـ ۳۷۵؛ تاریخ طبری، ج ۲، ص ۱۷۵؛ بحارالانوار، ج ۲۰، ص ۲.</ref>. علت اصلی درگیری مسلمانان با بنی‌‌نضیر به [[پیمان شکنی]]، کمک آنها به ابوسفیان و تصمیمشان برای کشتن پیامبر باز می‌‌گردد. به روایت زهری مدتی پس از [[غزوه سویق]] پیرو‌‌نامه تهدیدآمیز قریش، [[بنی نضیر]] تصمیم گرفتند با ترفندی پیامبر را به [[قتل]] برسانند و از این رو از او خواستند تا در منطقه‌‌ای میان یثرب و مساکن بنی‌‌نضیر، همراه با ۳۰ تن از [[اصحاب]] خود برای گفت و گو به [[ملاقات]] ۳۰ تن از [[احبار]] بیاید تا اگر احبار او را [[تأیید]] کردند و بدو [[ایمان]] آوردند همگی به او ایمان بیاورند؛ امّا پس از حضور [[پیامبر]] متوجه شدند که با وجود یارانش نمی‌‌توانند او را بکشند و از او خواستند با سه تن از [[یاران]] خود به گفت و گوی سه تن از احباری بیاید که مخفیانه خنجری با خود حمل می‌‌کردند. با افشای تصمیم [[بنی نضیر]]، به وسیله یکی از [[زنان]] آنان، پیامبر به [[مدینه]] بازگشت و فردای آن [[روز]] در حالی‌‌که تنها ۶ ماه از [[جنگ بدر]] گذشته بود به محاصره بنی‌‌نضیر پرداخت و از آنها خواست برای [[امنیت]] خود، با او [[پیمان]] ببندند؛ اما چون نپذیرفتند با آنان جنگید و [[غزوه]] بنی‌‌نضیر شکل گرفت.		در ماه‌های پایانی [[سال دوم هجری]] ابوسفیان که در [[جنگ بدر]] شرکت نکرده بود با سپاهی اندک به نزدیکی [[مدینه]] آمد. برخی سران بنی‌‌نضیر با [[آگاهی]] از تصمیم وی مبنی بر حمله به [[مسلمانان]]، به [[یاری]] او شتافته، شبانه او را جای دادند و اطلاعات مورد نیاز را در اختیارش نهادند<ref>الاغانی، ج ۶، ص ۳۷۳ ـ ۳۷۵؛ تاریخ طبری، ج ۲، ص ۱۷۵؛ بحارالانوار، ج ۲۰، ص ۲.</ref>. علت اصلی درگیری مسلمانان با بنی‌‌نضیر به [[پیمان شکنی]]، کمک آنها به ابوسفیان و تصمیمشان برای کشتن پیامبر باز می‌‌گردد. به روایت زهری مدتی پس از [[غزوه سویق]] پیرو‌‌نامه تهدیدآمیز قریش، [[بنی نضیر]] تصمیم گرفتند با ترفندی پیامبر را به [[قتل]] برسانند و از این رو از او خواستند تا در منطقه‌‌ای میان یثرب و مساکن بنی‌‌نضیر، همراه با ۳۰ تن از [[اصحاب]] خود برای گفت و گو به [[ملاقات]] ۳۰ تن از [[احبار]] بیاید تا اگر احبار او را [[تأیید]] کردند و بدو [[ایمان]] آوردند همگی به او ایمان بیاورند؛ امّا پس از حضور [[پیامبر]] متوجه شدند که با وجود یارانش نمی‌‌توانند او را بکشند و از او خواستند با سه تن از [[یاران]] خود به گفت و گوی سه تن از احباری بیاید که مخفیانه خنجری با خود حمل می‌‌کردند. با افشای تصمیم [[بنی نضیر]]، به وسیله یکی از [[زنان]] آنان، پیامبر به [[مدینه]] بازگشت و فردای آن [[روز]] در حالی‌‌که تنها ۶ ماه از [[جنگ بدر]] گذشته بود به محاصره بنی‌‌نضیر پرداخت و از آنها خواست برای [[امنیت]] خود، با او [[پیمان]] ببندند؛ اما چون نپذیرفتند با آنان جنگید و [[غزوه]] بنی‌‌نضیر شکل گرفت.

	پس از بروز [[دشمنی]] بنی‌‌نضیر، پیامبر از طریق پیکی از اوسیان به آنان اعلام کرد که چنانچه تا ۱۰ [[روز]] دیگر محل سکونت خود را ترک نکنند، خونشان هدر خواهد بود. با این [[اقدام]]، آنان دریافتند که بر خلاف پیمان [[دوره جاهلی]]، [[اوس]] در برابر بنی‌‌نضیر خواهد ایستاد<ref>تاریخ طبری، ج ۲، ص ۲۲۴؛ عیون الاثر، ج ۲، ص ۲۵؛ فتح الباری، ج ۷، ص ۲۵۵.</ref>، از این رو به جمع‌‌آوری [[دارایی]] خود پرداختند و برای حرکت از [[قبایل عرب]] شتر کرایه کردند<ref>الطبقات، ج ۲، ص ۵۷.</ref>.<ref>[[مهران اسماعیلی\|اسماعیلی، مهران]]، [[بنی نضیر (مقاله)\|مقاله «بنی نضیر»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۶ (کتاب)\|دائرة المعارف قرآن کریم ج۶]]، ص۳۱۵ ـ ~~۳۱۹~~.</ref>		پس از بروز [[دشمنی]] بنی‌‌نضیر، پیامبر از طریق پیکی از اوسیان به آنان اعلام کرد که چنانچه تا ۱۰ [[روز]] دیگر محل سکونت خود را ترک نکنند، خونشان هدر خواهد بود. با این [[اقدام]]، آنان دریافتند که بر خلاف پیمان [[دوره جاهلی]]، [[اوس]] در برابر بنی‌‌نضیر خواهد ایستاد<ref>تاریخ طبری، ج ۲، ص ۲۲۴؛ عیون الاثر، ج ۲، ص ۲۵؛ فتح الباری، ج ۷، ص ۲۵۵.</ref>، از این رو به جمع‌‌آوری [[دارایی]] خود پرداختند و برای حرکت از [[قبایل عرب]] شتر کرایه کردند<ref>الطبقات، ج ۲، ص ۵۷.</ref>.<ref>[[مهران اسماعیلی\|اسماعیلی، مهران]]، [[بنی نضیر (مقاله)\|مقاله «بنی نضیر»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۶ (کتاب)\|دائرة المعارف قرآن کریم ج۶]]، ص۳۱۵ ـ ۳۱۹؛ [[ناصر مکارم شیرازی\|مکارم شیرازی، ناصر]]، [[قصه‌های قرآن (کتاب)\|قصه‌های قرآن]] ص ۶۰۳.</ref>

	== [[جنگ]] با [[بنی نضیر]] ==		== [[جنگ]] با [[بنی نضیر]] ==

Bahmani: /* جنگ با بنی نضیر */

2025-10-28T10:36:10Z

جنگ با بنی نضیر

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۰۶
خط ۵۴:		خط ۵۴:
	مدت محاصره بنی‌‌نضیر ۶ شب<ref> البدایه والنهایه، ج ۴، ص ۸۶؛ تاریخ ابن خلدون، ج ۲، ص ۲۸.</ref> یا ۱۵ روز<ref> تاریخ طبری، ج ۲، ص ۲۲۵؛ فتوح البلدان، ج ۱، ص ۱۸؛ التنبیه والاشراف، ص ۲۱۳.</ref> یا بیش از ۲۰ شب<ref>المحبر، ص ۱۱۳؛ بحارالانوار، ج ۲۰، ص ۱۶۶؛ السیرة الحلبیه، ج ۲، ص ۵۶۲.</ref> ادامه یافت. تنها [[اقدام]] نظامی [[بنی نضیر]] در محاصره آن بود که به غَزْوک سردسته [[شجاع]] تیراندازان مأموریت دادند تا با تنی چند پیامبر را ترور کنند. در آن شب [[اصحاب پیامبر]] متوجه شدند که [[علی بن ابی طالب]] {{ع}} در جمعشان نیست و سپس خبر یافتند که او با چند تن از [[انصار]] مأموران بنی نضیر را کشته و سرهایشان را در چاه‌های منطقه انداخته‌‌اند.		مدت محاصره بنی‌‌نضیر ۶ شب<ref> البدایه والنهایه، ج ۴، ص ۸۶؛ تاریخ ابن خلدون، ج ۲، ص ۲۸.</ref> یا ۱۵ روز<ref> تاریخ طبری، ج ۲، ص ۲۲۵؛ فتوح البلدان، ج ۱، ص ۱۸؛ التنبیه والاشراف، ص ۲۱۳.</ref> یا بیش از ۲۰ شب<ref>المحبر، ص ۱۱۳؛ بحارالانوار، ج ۲۰، ص ۱۶۶؛ السیرة الحلبیه، ج ۲، ص ۵۶۲.</ref> ادامه یافت. تنها [[اقدام]] نظامی [[بنی نضیر]] در محاصره آن بود که به غَزْوک سردسته [[شجاع]] تیراندازان مأموریت دادند تا با تنی چند پیامبر را ترور کنند. در آن شب [[اصحاب پیامبر]] متوجه شدند که [[علی بن ابی طالب]] {{ع}} در جمعشان نیست و سپس خبر یافتند که او با چند تن از [[انصار]] مأموران بنی نضیر را کشته و سرهایشان را در چاه‌های منطقه انداخته‌‌اند.

	در این فاصله دو تن از بنی‌‌نضیر به نام‌های [[یامین بن عمیر]] و ابوسعد‌‌بن وهب حفظ جان و [[مال]] خود، [[مسلمان]] شدند<ref>سبل الهدی، ج ۴، ص ۳۲۳؛ تاریخ طبری، ج ۲، ص ۲۲۶؛ موسوعة التاریخ الاسلامی، ج ۲، ص ۴۱۰.</ref>. سران بنی‌‌نضیر از [[ترس]] اینکه مبادا شرایط سخت‌‌تر شود، به شرایط پیامبر تن دردادند. آنها در [[مخالفت]] خود با پیامبر پافشاری کردند و در این مسیر از نخلستان‌ها و [[خانه]] و کاشانه دیرینه خود نیز گذشتند. آنها اثاثیه خود را بر پشت شتران بار زدند و خانه‌‌های خود را ویران کردند تا قابل سکونت نباشد و در و چارچوبه‌‌های [[خانه]] را نیز با خود بردند. برخی [[مسلمانان]] نیز به نشانه علاقه نداشتن به خانه‌‌هایشان در تخریب آنها [[همراهی]] می‌‌کردند<ref> تفسیر بغوی، ج ۴، ص ۳۱۵؛ السیرة الحلبیه، ج ۲، ص ۵۶۵؛ تاریخ الخمیس، ج ۱، ص ۴۶۲.</ref>. خداوند از [[مؤمنان]] می‌‌خواهد تا از این رخداد [[عبرت]] بگیرند: {{متن قرآن\|يُخْرِبُونَ بُيُوتَهُمْ بِأَيْدِيهِمْ وَأَيْدِي الْمُؤْمِنِينَ فَاعْتَبِرُوا يَا أُولِي الْأَبْصَارِ}} بنی‌‌نضیر [[سعی]] کردند به هنگام خروج از یثرب [[قدرت]] و [[شوکت]] خود را با نمایش [[مال و منال]] خود نشان دهند.<ref>السیرة النبویه، ابن هشام، ج ۳، ص ۶۸۴؛ تاریخ طبری، ج ۲، ص ۲۲۶.</ref> بنا به روایتی [[پیامبر]] نیز به هنگام خروج به این امر [[گواهی]] داده است.<ref> الطبقات، ج ۲، ص ۳۰.</ref> شعرای متعددی متأثر از فراق بنی‌‌نضیر [[شعر]] سرودند.<ref> الاغانی، ج ۱۴، ص ۳۰۸.</ref> [[منافقان]] نیز نتوانستند ماتم و [[اندوه]] خود را پنهان کنند، زیرا بنی‌‌نضیر سعی کردند همچنان [[استواری]] خود را به [[مردم مدینه]] بنمایانند. ۶۰۰ شتر در یک صف، اثاثیه و اعضای بنی‌‌نضیر را با خود از محله‌‌های [[مدینه]] گذرانیدند.<ref> الطبقات، ج ۲، ص ۵۸؛ بحارالانوار، ج ۲۰، ص ۱۶۵.</ref> [[زنان]] زیبای بنی‌‌نضیر که در آغاز این قافله بودند [[بهترین]] لباسهای رنگارنگ خود را پوشیده و [[زیور]] آلات خود را به نمایش گذاشته بودند. دسته نوازندگان و خوانندگان پس از آنها قرار داشتند و مردم مدینه هم در دو طرف قافله نظاره‌‌گر آنان بودند. گنجینه بنی‌‌نضیر در معرض دید همگان قرار گرفت و اعلام شد که این را برای زیر و زبر کردن [[زمین]] اندوخته‌‌ایم و در [[خیبر]] نخلستان داریم، گرچه درختان خرمای خود را از دست دادیم.<ref> الاغانی، ج ۳، ص ۳۹؛ المغازی، ج ۱، ص ۳۷۶ ـ ۳۷۸؛ السیرة الحلبیه، ج ۲، ص ۵۶۶.</ref> [[محمد بن مسلم اوسی]] [[هدایت]] آنها را به خارج از [[مدینه]] به عهده گرفت.<ref> الطبقات، ج ۲، ص ۵۸؛ المغازی، ج ۱، ص ۳۷۴؛ سبل الهدی، ج ۴، ص ۳۲۴.</ref> و پس از خروج آنها، بنی‌‌غطفان محافظت از آنان را در مسیر بر عهده گرفتند <ref>بحارالانوار، ج ۲۰، ص ۱۶۵.</ref> گفته شده که بنی‌‌نضیر پس از [[تبعید]]، در [[حیره]]، أریحا و اَذْرَعات [[شام]] پراکنده شدند و تنها [[آل ‌‌ابی‌‌الحُقَیق]] و [[آل حُیَی بن أَخْطَب]] در خیبر سکونت گزیدند: {{متن قرآن\|وَلَوْلا أَن كَتَبَ اللَّهُ عَلَيْهِمُ الْجَلاء لَعَذَّبَهُمْ فِي الدُّنْيَا وَلَهُمْ فِي الآخِرَةِ عَذَابُ النَّارِ ذَلِكَ بِأَنَّهُمْ شَاقُّوا اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَمَن يُشَاقِّ اللَّهَ فَإِنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعِقَابِ}}<ref>«و اگر خداوند آوارگی را بر آنان مقرّر نکرده بود بی‌گمان در این جهان عذابشان می‌کرد و آنان را در جهان واپسین عذاب آتش (دوزخ) خواهد بود این از آن روست که آنان با خداوند و پیامبر وی مخالفت ورزیدند و هر کس با خداوند مخالفت ورزد به راستی خداوند سخت‌کیفر است» سوره حشر، آیه ۳-۴.</ref>.<ref>[[مهران اسماعیلی\|اسماعیلی، مهران]]، [[بنی نضیر (مقاله)\|مقاله «بنی نضیر»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۶ (کتاب)\|دائرة المعارف قرآن کریم]]، ~~ج۶؛~~ ص۳۱۹ ـ ~~۳۲۳~~.</ref>		در این فاصله دو تن از بنی‌‌نضیر به نام‌های [[یامین بن عمیر]] و ابوسعد‌‌بن وهب حفظ جان و [[مال]] خود، [[مسلمان]] شدند<ref>سبل الهدی، ج ۴، ص ۳۲۳؛ تاریخ طبری، ج ۲، ص ۲۲۶؛ موسوعة التاریخ الاسلامی، ج ۲، ص ۴۱۰.</ref>. سران بنی‌‌نضیر از [[ترس]] اینکه مبادا شرایط سخت‌‌تر شود، به شرایط پیامبر تن دردادند. آنها در [[مخالفت]] خود با پیامبر پافشاری کردند و در این مسیر از نخلستان‌ها و [[خانه]] و کاشانه دیرینه خود نیز گذشتند. آنها اثاثیه خود را بر پشت شتران بار زدند و خانه‌‌های خود را ویران کردند تا قابل سکونت نباشد و در و چارچوبه‌‌های [[خانه]] را نیز با خود بردند. برخی [[مسلمانان]] نیز به نشانه علاقه نداشتن به خانه‌‌هایشان در تخریب آنها [[همراهی]] می‌‌کردند<ref> تفسیر بغوی، ج ۴، ص ۳۱۵؛ السیرة الحلبیه، ج ۲، ص ۵۶۵؛ تاریخ الخمیس، ج ۱، ص ۴۶۲.</ref>. خداوند از [[مؤمنان]] می‌‌خواهد تا از این رخداد [[عبرت]] بگیرند: {{متن قرآن\|يُخْرِبُونَ بُيُوتَهُمْ بِأَيْدِيهِمْ وَأَيْدِي الْمُؤْمِنِينَ فَاعْتَبِرُوا يَا أُولِي الْأَبْصَارِ}} بنی‌‌نضیر [[سعی]] کردند به هنگام خروج از یثرب [[قدرت]] و [[شوکت]] خود را با نمایش [[مال و منال]] خود نشان دهند.<ref>السیرة النبویه، ابن هشام، ج ۳، ص ۶۸۴؛ تاریخ طبری، ج ۲، ص ۲۲۶.</ref> بنا به روایتی [[پیامبر]] نیز به هنگام خروج به این امر [[گواهی]] داده است.<ref> الطبقات، ج ۲، ص ۳۰.</ref> شعرای متعددی متأثر از فراق بنی‌‌نضیر [[شعر]] سرودند.<ref> الاغانی، ج ۱۴، ص ۳۰۸.</ref> [[منافقان]] نیز نتوانستند ماتم و [[اندوه]] خود را پنهان کنند، زیرا بنی‌‌نضیر سعی کردند همچنان [[استواری]] خود را به [[مردم مدینه]] بنمایانند. ۶۰۰ شتر در یک صف، اثاثیه و اعضای بنی‌‌نضیر را با خود از محله‌‌های [[مدینه]] گذرانیدند.<ref> الطبقات، ج ۲، ص ۵۸؛ بحارالانوار، ج ۲۰، ص ۱۶۵.</ref> [[زنان]] زیبای بنی‌‌نضیر که در آغاز این قافله بودند [[بهترین]] لباسهای رنگارنگ خود را پوشیده و [[زیور]] آلات خود را به نمایش گذاشته بودند. دسته نوازندگان و خوانندگان پس از آنها قرار داشتند و مردم مدینه هم در دو طرف قافله نظاره‌‌گر آنان بودند. گنجینه بنی‌‌نضیر در معرض دید همگان قرار گرفت و اعلام شد که این را برای زیر و زبر کردن [[زمین]] اندوخته‌‌ایم و در [[خیبر]] نخلستان داریم، گرچه درختان خرمای خود را از دست دادیم.<ref> الاغانی، ج ۳، ص ۳۹؛ المغازی، ج ۱، ص ۳۷۶ ـ ۳۷۸؛ السیرة الحلبیه، ج ۲، ص ۵۶۶.</ref> [[محمد بن مسلم اوسی]] [[هدایت]] آنها را به خارج از [[مدینه]] به عهده گرفت.<ref> الطبقات، ج ۲، ص ۵۸؛ المغازی، ج ۱، ص ۳۷۴؛ سبل الهدی، ج ۴، ص ۳۲۴.</ref> و پس از خروج آنها، بنی‌‌غطفان محافظت از آنان را در مسیر بر عهده گرفتند <ref>بحارالانوار، ج ۲۰، ص ۱۶۵.</ref> گفته شده که بنی‌‌نضیر پس از [[تبعید]]، در [[حیره]]، أریحا و اَذْرَعات [[شام]] پراکنده شدند و تنها [[آل ‌‌ابی‌‌الحُقَیق]] و [[آل حُیَی بن أَخْطَب]] در خیبر سکونت گزیدند: {{متن قرآن\|وَلَوْلا أَن كَتَبَ اللَّهُ عَلَيْهِمُ الْجَلاء لَعَذَّبَهُمْ فِي الدُّنْيَا وَلَهُمْ فِي الآخِرَةِ عَذَابُ النَّارِ ذَلِكَ بِأَنَّهُمْ شَاقُّوا اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَمَن يُشَاقِّ اللَّهَ فَإِنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعِقَابِ}}<ref>«و اگر خداوند آوارگی را بر آنان مقرّر نکرده بود بی‌گمان در این جهان عذابشان می‌کرد و آنان را در جهان واپسین عذاب آتش (دوزخ) خواهد بود این از آن روست که آنان با خداوند و پیامبر وی مخالفت ورزیدند و هر کس با خداوند مخالفت ورزد به راستی خداوند سخت‌کیفر است» سوره حشر، آیه ۳-۴.</ref>.<ref>[[مهران اسماعیلی\|اسماعیلی، مهران]]، [[بنی نضیر (مقاله)\|مقاله «بنی نضیر»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۶ (کتاب)\|دائرة المعارف قرآن کریم ج۶]]، ص۳۱۹ ـ ۳۲۳؛ [[ناصر مکارم شیرازی\|مکارم شیرازی، ناصر]]، [[قصه‌های قرآن (کتاب)\|قصه‌های قرآن]] ص ۶۰۳.</ref>

	== [[بنی نضیر]] پس از [[تبعید]] ==		== [[بنی نضیر]] پس از [[تبعید]] ==

Bahmani در ‏۲۸ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۳۱

2025-10-28T10:31:40Z

نمایش تغییرات

Jaafari: /* جستارهای وابسته */

2024-06-15T08:31:37Z

جستارهای وابسته

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۰۱
خط ۷۳:		خط ۷۳:
	محاصره چند [[روز]] طول کشید و [[پیامبر]]{{صل}} برای [[پرهیز]] از [[خونریزی]] به آنها پیشنهاد کرد که [[سرزمین مدینه]] را ترک گویند و از آنجا خارج شوند، آنها نیز پذیرفتند، مقداری از [[اموال]] خود را برداشته و بقیه را رها کردند، جمعی به سوی «[[اذرعات]]» [[شام]] و تعداد کمی به سوی «[[خیبر]]» و گروهی به «[[حیره]]» رفتند، و باقیماندۀ اموال و [[اراضی]] و باغات و خانه‌های آنها به دست [[مسلمانان]] افتاد. هر چند تا آنجا که می‌توانستند، خانه‌های خود را به هنگام کوچ کردن [[تخریب]] کردند.		محاصره چند [[روز]] طول کشید و [[پیامبر]]{{صل}} برای [[پرهیز]] از [[خونریزی]] به آنها پیشنهاد کرد که [[سرزمین مدینه]] را ترک گویند و از آنجا خارج شوند، آنها نیز پذیرفتند، مقداری از [[اموال]] خود را برداشته و بقیه را رها کردند، جمعی به سوی «[[اذرعات]]» [[شام]] و تعداد کمی به سوی «[[خیبر]]» و گروهی به «[[حیره]]» رفتند، و باقیماندۀ اموال و [[اراضی]] و باغات و خانه‌های آنها به دست [[مسلمانان]] افتاد. هر چند تا آنجا که می‌توانستند، خانه‌های خود را به هنگام کوچ کردن [[تخریب]] کردند.
	و این ماجرا بعد از [[غزوۀ احد]] به فاصلۀ شش ماه، و به عقیدۀ بعضی بعد از غزوۀ [[بدر]] به فاصلۀ شش ماه اتفاق افتاد<ref>داستان بنی نضیر در سوره حشر آیه ۲ به بعد آمده است.</ref>.<ref>[[ناصر مکارم شیرازی\|مکارم شیرازی، ناصر]]، [[قصه‌های قرآن (کتاب)\|قصه‌های قرآن]] ص ۶۰۳.</ref>		و این ماجرا بعد از [[غزوۀ احد]] به فاصلۀ شش ماه، و به عقیدۀ بعضی بعد از غزوۀ [[بدر]] به فاصلۀ شش ماه اتفاق افتاد<ref>داستان بنی نضیر در سوره حشر آیه ۲ به بعد آمده است.</ref>.<ref>[[ناصر مکارم شیرازی\|مکارم شیرازی، ناصر]]، [[قصه‌های قرآن (کتاب)\|قصه‌های قرآن]] ص ۶۰۳.</ref>

			==[[بنو نضیر]]==
			یکی از [[قبایل]] سه گانه بزرگ [[یهود]] ساکن [[مدینه]] است که در اصل [[یهودی]] بوده‌اند. درباره [[نسب]] آنان گفته‌اند که تیره‌ای از [[جذام]] بوده‌اند و اشاره شده که یهودی شدن افراد این [[قبیله]] در دوران عاد یعنی دوران سمؤال اتفاق افتاده است. از تعداد مردان بالغ بنو نضیر آمار دقیقی در دست نیست. مشهور است که [[تبعید]] بنو نضیر پیش از حادثه [[خندق]] اتفاق افتاده است.
			[[سمهودی]] درباره محل اقامت بنونضیر می‌آورد: بنی‌نضیر در [[وادی]] مذینیب، واقع در منطقه عالیه فرود آمدند و سکونت‌گاه‌هایی در آن برای خود ساختند. آنها نخستین افرادی بودند که در عالیه، اقدام به حفر چندین [[چاه]] کردند و ثروتی از این راه به دست آوردند. سپس برخی از [[قبایل عرب]] بر آنها فرود آمده و با یکدیگر [[همکاری]] کردند و قلعه‌ها و خانه‌هایی را در آن بنا کردند و به ثروت‌هایی دست یافتند<ref>فصلنامه میقات حج، ش۵۹، ص۳۰.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)\|محمدنامه]]، ص ۲۵۵.</ref>

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

Jaafari: /* منابع */

2024-06-15T08:30:55Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۰۰
خط ۸۳:		خط ۸۳:
	# [[پرونده:000057.jpg\|22px]] [[مهران اسماعیلی\|اسماعیلی، مهران]]، [[بنی نضیر (مقاله)\|مقاله «بنی نضیر»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۶ (کتاب)\|'''دائرة المعارف قرآن کریم ج۶''']]		# [[پرونده:000057.jpg\|22px]] [[مهران اسماعیلی\|اسماعیلی، مهران]]، [[بنی نضیر (مقاله)\|مقاله «بنی نضیر»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۶ (کتاب)\|'''دائرة المعارف قرآن کریم ج۶''']]
	# [[پرونده:1100842.jpg\|22px]] [[ناصر مکارم شیرازی\|مکارم شیرازی، ناصر]]، [[قصه‌های قرآن (کتاب)\|'''قصه‌های قرآن''']]		# [[پرونده:1100842.jpg\|22px]] [[ناصر مکارم شیرازی\|مکارم شیرازی، ناصر]]، [[قصه‌های قرآن (کتاب)\|'''قصه‌های قرآن''']]
			# [[پرونده:IM010703.jpg\|22px]] [[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)\|'''محمدنامه''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Bahmani: /* پانویس */

2024-02-10T07:42:24Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۱۲
خط ۸۸:		خط ۸۸:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:~~قبایل عربی~~]]		[[رده:قبیله‌های عرب]]

	{{قبایل عرب}}		{{قبایل عرب}}

Bahmani در ‏۱۸ سپتامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۱۷

2023-09-18T10:17:25Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ سپتامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۴۷
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = قبایل \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[بنی‌نضیر در قرآن~~]] - [[بنی‌نضیر در تاریخ اسلامی~~]] \| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = قبایل \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[بنی‌نضیر در قرآن]] \| پرسش مرتبط = }}

	== مقدمه ==		== مقدمه ==

Wasity: جایگزینی متن - 'رده:قبیله‌ها' به 'رده:قبایل عربی'

2023-02-22T05:29:53Z

جایگزینی متن - 'رده:قبیله‌ها' به 'رده:قبایل عربی'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۵۹
خط ۸۸:		خط ۸۸:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:~~قبیله‌ها~~]]		[[رده:قبایل عربی]]

	{{قبایل عرب}}		{{قبایل عرب}}