بنی حارث الاصغر بن معاویه - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Wasity: جایگزینی متن - 'فروعات' به 'فروع'

2025-10-23T20:31:37Z

جایگزینی متن - 'فروعات' به 'فروع'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۰:۰۱
خط ۷:		خط ۷:

	==مقدمه==		==مقدمه==
	این [[طایفه]] در شمار [[اعراب]] کهلانی<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۳۶.</ref> و از شاخه‌های بزرگ [[بنی معاویة بن کنده]] هستند که [[نسب]] از حارث [الاصغر] بن معاویة بن حارث بن معاویة بن ثور بن مرتّع بن معاویة بن کندة بن عفیر می‌‌برند<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۳۷.</ref>. او و برادرش عمرو از [[مادری]] به نام [[أسماء بنت عمرو بن الحارث الغطریف]] تولد یافتند<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۳۷.</ref>. این دو همچنین از طرف مادر با حارث بن خزرج بن حارثة بن ثعلبة بن عمرو بن مزیقیا از [[قبیله أزد]] [[برادر]]،<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۳۷.</ref> و از طرف پدری نیز، با [[ذهل بن معاویه]] - از بطون کنده - نسبت [[برادری]] دارند<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۳۸.</ref>. حارث همچنین، پسری به نام معاویه موسوم به «معاویة الاکرمین» داشت<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۳۸.</ref> که نسلش از طرق وی و فرزندانش [[ربیعه]]، عاتک و مثل<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۳۹.</ref> انتشار یافت. از [[بنی الحارث]] الاصغر ~~فروعات~~ و شاخه‌های بسیاری منشعب گردیده است که از مهمترین آنان می‌‌توان از [[بنی عدی بن ربیعه]]،<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۳۹.</ref> [[بنی وهب بن ربیعه]]،<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۳۹.</ref> [[بنی ابوکرب بن ربیعه]]،<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۳۹.</ref> [[بنی امرؤالقیس بن ربیعه]]،<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۳۹.</ref> [[بنی مالک بن ربیعه]]،<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۳۹.</ref> [[بنی جبلة بن عدی]]،<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۳۹.</ref> [[بنی حارث بن عدی]]،<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۳۹.</ref> [[بنی مرة بن حجر بن عدی]]،<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۴۳.</ref> [[بنی شجرة بن معاویة بن ربیعه]]،<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۵۱. نیز ر.ک: ابن درید، الاشتقاق، ص۳۶۶؛ قلقشندی، نهایة الارب فی معرفة انساب العرب، ج۱، ص۳۰۳؛ ابن اثیر، اللباب فی تهذیب الأنساب، ج۲، ص۱۸۷.</ref> [[بنی مجر بن عمرو]]،<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۵۸. نیز ر.ک: ابن حبیب بغدادی، مختلف القبائل و مؤتلفها، ج۱، ص۷۸؛ ابن درید، الاشتقاق، ص۳۶۶. این نسب در کتاب «معجم قبائل العرب» به نقل از کتاب «المشتبه» ذهبی، به اشتباه «المجر بن سلمه» عنوان گردیده است. (عمر رضا کحاله، معجم قبائل العرب، ج۳، ص۱۰۴۰)</ref> [[بنی الارقم بن نعمان]]،<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۴۸. این نسب در کتاب «جمهرة انساب العرب»، ارقم بن نعمان بن عمرو بن وهب بن ربیعة بن معاویة بن حارث بن معاویة بن ثور بن مرتع بن معاویة بن کنده عنوان گردیده است. (ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۴۲۶)</ref> [[بنی أبوالخیر بن وهب]]،<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۴۷.</ref> [[بنی امری‌ء القیس بن حارث]]<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۳۸ و ۱۶۰. نیز ر.ک: ابن اثیر، اسد الغابه فی معرفة الصحابه، ج۴، ص۴۵۱.</ref> معروف به «بنی الذائد»،<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۶۲.</ref> [[بنی بهدلة بن المثل]]،<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۵۸. نیز ر.ک: ابن اثیر، اللباب فی تهذیب الأنساب، ج۱، ص۱۹۱.</ref> [[بنی حجر بن وهب]]،<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۴۸؛ ابن اثیر، اللباب فی تهذیب الأنساب، ج۱، ص۳۴۵.</ref> بنی خمر (حمر) بن عمرو،<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۴۸. نیز ر.ک: ابن اثیر، اللباب فی تهذیب الأنساب، ج۱، ص۴۶۰؛ زبیدی، تاج العروس، ج۶، ص۳۶۹.</ref>[[بنی شیبان بن عاتک]]،<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۵۹؛ ابن اثیر، اللباب فی تهذیب الأنساب، ج۲، ص۲۲۰. ضمن این که ابن اثیر نیز در ذکر نسب برخی از شخصیت‌های این قوم از آنها به بنی شیبان بن فاتک یاد کرده است. (ابن اثیر، اسد الغابه فی معرفة الصحابه، ج۱، ص۱۳۶ و ج۱، ص۳۹۵ و ج۲ ص۲۳۹)</ref> [[بنی طمح بن حارث]]،<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۳۸؛ ابن حزم، جمهرة أنساب العرب، ص۴۲۷. نیز رو ک. ابن درید، الاشتقاق، ص۳۶۳.</ref>بنی عمرو (شملة) بن نعمان،<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۴۸.</ref> بنی [[مالک بن حارث]]<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۳۸؛ ابن اثیر، اللباب فی تهذیب الأنساب، ج۳، ص۱۵۴.</ref> مشهور به «بنی هند»،<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۳۸. نیز ر.ک: ابن اثیر، اللباب فی تهذیب الأنساب، ج۲، ص۱۲۹؛ زرکلی، الاعلام، ج۵، ص۲۵۹.</ref> [[بنی أشاة]]،<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۴۳. در کتاب «الاشتقاق» این نام، «بنی أشاءه» ذکر شده است. (ابن درید، الاشتقاق، ص۳۶۴)</ref> [[بنی معن بن عدن]]، [[بنی جریر بن عدن]]، [[بنی حجر بن عدن]]، [[بنی ماء السماء بن عدن بن مالک]]،<ref>عوتبی صحاری، الانساب، ج۱، ص۴۴۲.</ref> [[بنی الیحیانیة بن خیار]]<ref>عوتبی صحاری، الانساب، ج۱، ص۴۴۲.</ref> و... و بیوتی چون الصّمّه یا همان [[بنی السیر بن سعد بن جابر]]<ref>عوتبی صحاری، الانساب، ج۱، ص۴۴۲.</ref> و [[بیت]] بنی [[عمرو بن مسعود بن عدن]]<ref>عوتبی صحاری، الانساب، ج۱، ص۴۴۲.</ref> یاد کرد.		این [[طایفه]] در شمار [[اعراب]] کهلانی<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۳۶.</ref> و از شاخه‌های بزرگ [[بنی معاویة بن کنده]] هستند که [[نسب]] از حارث [الاصغر] بن معاویة بن حارث بن معاویة بن ثور بن مرتّع بن معاویة بن کندة بن عفیر می‌‌برند<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۳۷.</ref>. او و برادرش عمرو از [[مادری]] به نام [[أسماء بنت عمرو بن الحارث الغطریف]] تولد یافتند<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۳۷.</ref>. این دو همچنین از طرف مادر با حارث بن خزرج بن حارثة بن ثعلبة بن عمرو بن مزیقیا از [[قبیله أزد]] [[برادر]]،<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۳۷.</ref> و از طرف پدری نیز، با [[ذهل بن معاویه]] - از بطون کنده - نسبت [[برادری]] دارند<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۳۸.</ref>. حارث همچنین، پسری به نام معاویه موسوم به «معاویة الاکرمین» داشت<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۳۸.</ref> که نسلش از طرق وی و فرزندانش [[ربیعه]]، عاتک و مثل<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۳۹.</ref> انتشار یافت. از [[بنی الحارث]] الاصغر فروع و شاخه‌های بسیاری منشعب گردیده است که از مهمترین آنان می‌‌توان از [[بنی عدی بن ربیعه]]،<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۳۹.</ref> [[بنی وهب بن ربیعه]]،<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۳۹.</ref> [[بنی ابوکرب بن ربیعه]]،<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۳۹.</ref> [[بنی امرؤالقیس بن ربیعه]]،<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۳۹.</ref> [[بنی مالک بن ربیعه]]،<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۳۹.</ref> [[بنی جبلة بن عدی]]،<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۳۹.</ref> [[بنی حارث بن عدی]]،<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۳۹.</ref> [[بنی مرة بن حجر بن عدی]]،<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۴۳.</ref> [[بنی شجرة بن معاویة بن ربیعه]]،<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۵۱. نیز ر.ک: ابن درید، الاشتقاق، ص۳۶۶؛ قلقشندی، نهایة الارب فی معرفة انساب العرب، ج۱، ص۳۰۳؛ ابن اثیر، اللباب فی تهذیب الأنساب، ج۲، ص۱۸۷.</ref> [[بنی مجر بن عمرو]]،<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۵۸. نیز ر.ک: ابن حبیب بغدادی، مختلف القبائل و مؤتلفها، ج۱، ص۷۸؛ ابن درید، الاشتقاق، ص۳۶۶. این نسب در کتاب «معجم قبائل العرب» به نقل از کتاب «المشتبه» ذهبی، به اشتباه «المجر بن سلمه» عنوان گردیده است. (عمر رضا کحاله، معجم قبائل العرب، ج۳، ص۱۰۴۰)</ref> [[بنی الارقم بن نعمان]]،<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۴۸. این نسب در کتاب «جمهرة انساب العرب»، ارقم بن نعمان بن عمرو بن وهب بن ربیعة بن معاویة بن حارث بن معاویة بن ثور بن مرتع بن معاویة بن کنده عنوان گردیده است. (ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۴۲۶)</ref> [[بنی أبوالخیر بن وهب]]،<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۴۷.</ref> [[بنی امری‌ء القیس بن حارث]]<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۳۸ و ۱۶۰. نیز ر.ک: ابن اثیر، اسد الغابه فی معرفة الصحابه، ج۴، ص۴۵۱.</ref> معروف به «بنی الذائد»،<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۶۲.</ref> [[بنی بهدلة بن المثل]]،<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۵۸. نیز ر.ک: ابن اثیر، اللباب فی تهذیب الأنساب، ج۱، ص۱۹۱.</ref> [[بنی حجر بن وهب]]،<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۴۸؛ ابن اثیر، اللباب فی تهذیب الأنساب، ج۱، ص۳۴۵.</ref> بنی خمر (حمر) بن عمرو،<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۴۸. نیز ر.ک: ابن اثیر، اللباب فی تهذیب الأنساب، ج۱، ص۴۶۰؛ زبیدی، تاج العروس، ج۶، ص۳۶۹.</ref>[[بنی شیبان بن عاتک]]،<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۵۹؛ ابن اثیر، اللباب فی تهذیب الأنساب، ج۲، ص۲۲۰. ضمن این که ابن اثیر نیز در ذکر نسب برخی از شخصیت‌های این قوم از آنها به بنی شیبان بن فاتک یاد کرده است. (ابن اثیر، اسد الغابه فی معرفة الصحابه، ج۱، ص۱۳۶ و ج۱، ص۳۹۵ و ج۲ ص۲۳۹)</ref> [[بنی طمح بن حارث]]،<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۳۸؛ ابن حزم، جمهرة أنساب العرب، ص۴۲۷. نیز رو ک. ابن درید، الاشتقاق، ص۳۶۳.</ref>بنی عمرو (شملة) بن نعمان،<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۴۸.</ref> بنی [[مالک بن حارث]]<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۳۸؛ ابن اثیر، اللباب فی تهذیب الأنساب، ج۳، ص۱۵۴.</ref> مشهور به «بنی هند»،<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۳۸. نیز ر.ک: ابن اثیر، اللباب فی تهذیب الأنساب، ج۲، ص۱۲۹؛ زرکلی، الاعلام، ج۵، ص۲۵۹.</ref> [[بنی أشاة]]،<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۴۳. در کتاب «الاشتقاق» این نام، «بنی أشاءه» ذکر شده است. (ابن درید، الاشتقاق، ص۳۶۴)</ref> [[بنی معن بن عدن]]، [[بنی جریر بن عدن]]، [[بنی حجر بن عدن]]، [[بنی ماء السماء بن عدن بن مالک]]،<ref>عوتبی صحاری، الانساب، ج۱، ص۴۴۲.</ref> [[بنی الیحیانیة بن خیار]]<ref>عوتبی صحاری، الانساب، ج۱، ص۴۴۲.</ref> و... و بیوتی چون الصّمّه یا همان [[بنی السیر بن سعد بن جابر]]<ref>عوتبی صحاری، الانساب، ج۱، ص۴۴۲.</ref> و [[بیت]] بنی [[عمرو بن مسعود بن عدن]]<ref>عوتبی صحاری، الانساب، ج۱، ص۴۴۲.</ref> یاد کرد.

	[[بنی الحارث الاصغر]] و [[طوایف]] آن اصالتی [[یمنی]] داشتند و در مناطقی مانند غمر ذی کنده<ref>حسن بن احمد همدانی، صفة جزیرة العرب، ص۱۶۶-۱۶۹.</ref> در کنار [[قبایل]] صدف، تجیب و عباد سکونت داشتند<ref>حسن بن احمد همدانی، صفة جزیرة العرب، ص۱۶۶-۱۶۹.</ref>. حضرموت هم که در پیش و پس از [[اسلام]]، بطون عمده‌ای از [[کندیان]] را - عمدتاً در قسمت شرقی [[یمن]] - در خود جا داده بود، از مناطق اصلی کندیان و نیز [[طوایف]] بنی الحارث الاصغر به شمار می‌رفت<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۷۵؛ حسن بن احمد همدانی، صفة جزیرة العرب، ص۸۸. ابن کلبی از عمرو (افحل) بن ابوکرب بن قیس بن سلمه به عنوان کسی که کنده را از غمر ذی کنده به حضرموت وارد کرده، نام برده است. (هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۷۰)</ref>. اما پس از [[اسلام]] و در پی [[فتوحات اسلامی]] علاوه بر [[یمن]] و به [[طور]] خاص منطقه حضرموت،<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۵۱؛ ابن اثیر، اللباب فی تهذیب الأنساب، ج۲، ص۱۸۷. ر. ک: ابن حبیب بغدادی، المحبر، ص۱۸۴-۱۸۵.</ref> جمعی از آنان به [[حجاز]]،<ref>بامطرف، الجامع(جامع شمل أعلام المهاجرین المنتسبین إلی الیمن و قبائلهم)، ج۲، ص۵۸۹.</ref> و نیز در [[سرزمین‌های مفتوحه]] از جمله [[عراق]] به ویژه [[کوفه]]،<ref>ر.ک: هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۳۹، ۱۴۶، ۱۴۳، ۱۴۷، ۱۴۹ و ۱۵۳؛ ابن حزم، جمهرة أنساب العرب، ص۴۲۵-۴۲۶؛ ابن عساکر، تاریخ مدینه دمشق، ج۴۰، ص۱۴۱.</ref> [[بصره]]،<ref>ابن حجر عسقلانی، الاصابه فی تمییز الصحابه، ج۵، ص۷۰.</ref> [[شام]]،<ref>بامطرف، الجامع(جامع شمل أعلام المهاجرین المنتسبین إلی الیمن و قبائلهم)، ج۱، ص۱۵۷ و ج۲، ص۵۸۹. ر.ک: ابن حبان، الثقات، ج۴، ص۹۱؛ ابن عساکر، تاریخ مدینه دمشق، ج۷۲، ص۳۰۲.</ref> [[حمص]]،<ref>ابن عساکر، تاریخ مدینه دمشق، ج۲۲، ص۴۵۵ و ج۷۲، ص۳۰۲.</ref> جزیره<ref>ابن حبیب بغدادی، المحبر، ص۲۹۵. نیز ر.ک: هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۳۹، ۱۴۶، ۱۴۷، ۱۴۹ و ۱۵۳؛ ابن حزم، جمهرة أنساب العرب، ص۴۲۶؛ ابن عساکر، تاریخ مدینه دمشق، ج۴۰، ص۱۴۱.</ref> و رهاء<ref>ر.ک: هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۳۹، ۱۴۶، ۱۴۷، ۱۴۹ و ۱۵۳. نیز ر.ک: ابن حزم، جمهرة أنساب العرب، ص۴۲۶؛ ابن عساکر، تاریخ مدینه دمشق، ج۴۰، ص۱۴۱.</ref> [[مهاجرت]] کردند.		[[بنی الحارث الاصغر]] و [[طوایف]] آن اصالتی [[یمنی]] داشتند و در مناطقی مانند غمر ذی کنده<ref>حسن بن احمد همدانی، صفة جزیرة العرب، ص۱۶۶-۱۶۹.</ref> در کنار [[قبایل]] صدف، تجیب و عباد سکونت داشتند<ref>حسن بن احمد همدانی، صفة جزیرة العرب، ص۱۶۶-۱۶۹.</ref>. حضرموت هم که در پیش و پس از [[اسلام]]، بطون عمده‌ای از [[کندیان]] را - عمدتاً در قسمت شرقی [[یمن]] - در خود جا داده بود، از مناطق اصلی کندیان و نیز [[طوایف]] بنی الحارث الاصغر به شمار می‌رفت<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۷۵؛ حسن بن احمد همدانی، صفة جزیرة العرب، ص۸۸. ابن کلبی از عمرو (افحل) بن ابوکرب بن قیس بن سلمه به عنوان کسی که کنده را از غمر ذی کنده به حضرموت وارد کرده، نام برده است. (هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۷۰)</ref>. اما پس از [[اسلام]] و در پی [[فتوحات اسلامی]] علاوه بر [[یمن]] و به [[طور]] خاص منطقه حضرموت،<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۵۱؛ ابن اثیر، اللباب فی تهذیب الأنساب، ج۲، ص۱۸۷. ر. ک: ابن حبیب بغدادی، المحبر، ص۱۸۴-۱۸۵.</ref> جمعی از آنان به [[حجاز]]،<ref>بامطرف، الجامع(جامع شمل أعلام المهاجرین المنتسبین إلی الیمن و قبائلهم)، ج۲، ص۵۸۹.</ref> و نیز در [[سرزمین‌های مفتوحه]] از جمله [[عراق]] به ویژه [[کوفه]]،<ref>ر.ک: هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۳۹، ۱۴۶، ۱۴۳، ۱۴۷، ۱۴۹ و ۱۵۳؛ ابن حزم، جمهرة أنساب العرب، ص۴۲۵-۴۲۶؛ ابن عساکر، تاریخ مدینه دمشق، ج۴۰، ص۱۴۱.</ref> [[بصره]]،<ref>ابن حجر عسقلانی، الاصابه فی تمییز الصحابه، ج۵، ص۷۰.</ref> [[شام]]،<ref>بامطرف، الجامع(جامع شمل أعلام المهاجرین المنتسبین إلی الیمن و قبائلهم)، ج۱، ص۱۵۷ و ج۲، ص۵۸۹. ر.ک: ابن حبان، الثقات، ج۴، ص۹۱؛ ابن عساکر، تاریخ مدینه دمشق، ج۷۲، ص۳۰۲.</ref> [[حمص]]،<ref>ابن عساکر، تاریخ مدینه دمشق، ج۲۲، ص۴۵۵ و ج۷۲، ص۳۰۲.</ref> جزیره<ref>ابن حبیب بغدادی، المحبر، ص۲۹۵. نیز ر.ک: هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۳۹، ۱۴۶، ۱۴۷، ۱۴۹ و ۱۵۳؛ ابن حزم، جمهرة أنساب العرب، ص۴۲۶؛ ابن عساکر، تاریخ مدینه دمشق، ج۴۰، ص۱۴۱.</ref> و رهاء<ref>ر.ک: هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۳۹، ۱۴۶، ۱۴۷، ۱۴۹ و ۱۵۳. نیز ر.ک: ابن حزم، جمهرة أنساب العرب، ص۴۲۶؛ ابن عساکر، تاریخ مدینه دمشق، ج۴۰، ص۱۴۱.</ref> [[مهاجرت]] کردند.

Jaafari: /* مقدمه */

2024-07-25T05:25:46Z

مقدمه

نمایش تغییرات

Jaafari: صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = بنی معاویة بن کنده | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} ==مقدمه== این طایفه در شمار اعراب کهلانیهشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۳۶. و از شاخه‌های بزرگ بنی معاویة بن کنده هستند که ...» ایجاد کرد

2024-07-25T05:25:06Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = بنی معاویة بن کنده | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} ==مقدمه== این طایفه در شمار اعراب کهلانی<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۳۶.</ref> و از شاخه‌های بزرگ بنی معاویة بن کنده هستند که ...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{مدخل مرتبط
| موضوع مرتبط = بنی معاویة بن کنده
| عنوان مدخل =
| مداخل مرتبط =
| پرسش مرتبط =
}}

==مقدمه==
این [[طایفه]] در شمار [[اعراب]] کهلانی<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۳۶.</ref> و از شاخه‌های بزرگ [[بنی معاویة بن کنده]] هستند که [[نسب]] از حارث [الاصغر] بن معاویة بن حارث بن معاویة بن ثور بن مرتّع بن معاویة بن کندة بن عفیر می‌‌برند<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۳۷.</ref>. او و برادرش عمرو از [[مادری]] به نام [[أسماء بنت عمرو بن الحارث الغطریف]] تولد یافتند<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۳۷.</ref>. این دو همچنین از طرف مادر با حارث بن خزرج بن حارثة بن ثعلبة بن عمرو بن مزیقیا از [[قبیله أزد]] [[برادر]]،<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۳۷.</ref> و از طرف پدری نیز، با [[ذهل بن معاویه]] – از بطون کنده - نسبت [[برادری]] دارند<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۳۸.</ref>. حارث همچنین، پسری به نام معاویه موسوم به «معاویة الاکرمین» داشت<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۳۸.</ref> که نسلش از طرق وی و فرزندانش [[ربیعه]]، عاتک و مثل<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۳۹.</ref> انتشار یافت. از [[بنی الحارث]] الاصغر فروعات و شاخه‌های بسیاری منشعب گردیده است که از مهمترین آنان می‌‌توان از [[بنی عدی بن ربیعه]]،<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۳۹.</ref> [[بنی وهب بن ربیعه]]،<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۳۹.</ref> [[بنی ابوکرب بن ربیعه]]،<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۳۹.</ref> [[بنی امرؤالقیس بن ربیعه]]،<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۳۹.</ref> [[بنی مالک بن ربیعه]]،<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۳۹.</ref> [[بنی جبلة بن عدی]]،<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۳۹.</ref> [[بنی حارث بن عدی]]،<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۳۹.</ref> [[بنی مرة بن حجر بن عدی]]،<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۴۳.</ref> [[بنی شجرة بن معاویة بن ربیعه]]،<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۵۱. نیز ر.ک: ابن درید، الاشتقاق، ص۳۶۶؛ قلقشندی، نهایة الارب فی معرفة انساب العرب، ج۱، ص۳۰۳؛ ابن اثیر، اللباب فی تهذیب الأنساب، ج۲، ص۱۸۷.</ref> [[بنی مجر بن عمرو]]،<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۵۸. نیز ر.ک: ابن حبیب بغدادی، مختلف القبائل و مؤتلفها، ج۱، ص۷۸؛ ابن درید، الاشتقاق، ص۳۶۶. این نسب در کتاب «معجم قبائل العرب» به نقل از کتاب «المشتبه» ذهبی، به اشتباه «المجر بن سلمه» عنوان گردیده است. (عمر رضا کحاله، معجم قبائل العرب، ج۳، ص۱۰۴۰)</ref> [[بنی الارقم بن نعمان]]،<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۴۸. این نسب در کتاب «جمهرة انساب العرب»، ارقم بن نعمان بن عمرو بن وهب بن ربیعة بن معاویة بن حارث بن معاویة بن ثور بن مرتع بن معاویة بن کنده عنوان گردیده است. (ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۴۲۶)</ref> [[بنی أبوالخیر بن وهب]]،<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۴۷.</ref> [[بنی امری‌ء القیس بن حارث]]<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۳۸ و ۱۶۰. نیز ر.ک: ابن اثیر، اسد الغابه فی معرفة الصحابه، ج۴، ص۴۵۱.</ref> معروف به «بنی الذائد»،<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۶۲.</ref> [[بنی بهدلة بن المثل]]،<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۵۸. نیز ر.ک: ابن اثیر، اللباب فی تهذیب الأنساب، ج۱، ص۱۹۱.</ref> [[بنی حجر بن وهب]]،<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۴۸؛ ابن اثیر، اللباب فی تهذیب الأنساب، ج۱، ص۳۴۵.</ref> بنی خمر (حمر) بن عمرو،<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۴۸. نیز ر.ک: ابن اثیر، اللباب فی تهذیب الأنساب، ج۱، ص۴۶۰؛ زبیدی، تاج العروس، ج۶، ص۳۶۹.</ref>[[بنی شیبان بن عاتک]]،<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۵۹؛ ابن اثیر، اللباب فی تهذیب الأنساب، ج۲، ص۲۲۰. ضمن این که ابن اثیر نیز در ذکر نسب برخی از شخصیت‌های این قوم از آنها به بنی شیبان بن فاتک یاد کرده است. (ابن اثیر، اسد الغابه فی معرفة الصحابه، ج۱، ص۱۳۶ و ج۱، ص۳۹۵ و ج۲ ص۲۳۹)</ref> [[بنی طمح بن حارث]]،<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۳۸؛ ابن حزم، جمهرة أنساب العرب، ص۴۲۷. نیز رو ک. ابن درید، الاشتقاق، ص۳۶۳.</ref>بنی عمرو (شملة) بن نعمان،<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۴۸.</ref> بنی [[مالک بن حارث]]<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۳۸؛ ابن اثیر، اللباب فی تهذیب الأنساب، ج۳، ص۱۵۴.</ref> مشهور به «بنی هند»،<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۳۸. نیز ر.ک: ابن اثیر، اللباب فی تهذیب الأنساب، ج۲، ص۱۲۹؛ زرکلی، الاعلام، ج۵، ص۲۵۹.</ref> [[بنی أشاة]]،<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۴۳. در کتاب «الاشتقاق» این نام، «بنی أشاءه» ذکر شده است. (ابن درید، الاشتقاق، ص۳۶۴)</ref> [[بنی معن بن عدن]]، [[بنی جریر بن عدن]]، [[بنی حجر بن عدن]]، [[بنی ماء السماء بن عدن بن مالک]]،<ref>عوتبی صحاری، الانساب، ج۱، ص۴۴۲.</ref> [[بنی الیحیانیة بن خیار]]<ref>عوتبی صحاری، الانساب، ج۱، ص۴۴۲.</ref> و... و بیوتی چون الصّمّه یا همان [[بنی السیر بن سعد بن جابر]]<ref>عوتبی صحاری، الانساب، ج۱، ص۴۴۲.</ref> و [[بیت]] بنی [[عمرو بن مسعود بن عدن]]<ref>عوتبی صحاری، الانساب، ج۱، ص۴۴۲.</ref> یاد کرد.

[[بنی الحارث الاصغر]] و [[طوایف]] آن اصالتی [[یمنی]] داشتند و در مناطقی مانند غمر ذی کنده<ref>حسن بن احمد همدانی، صفة جزیرة العرب، ص۱۶۶-۱۶۹.</ref> در کنار [[قبایل]] صدف، تجیب و عباد سکونت داشتند<ref>حسن بن احمد همدانی، صفة جزیرة العرب، ص۱۶۶-۱۶۹.</ref>. حضرموت هم که در پیش و پس از [[اسلام]]، بطون عمده‌ای از [[کندیان]] را -عمدتاً در قسمت شرقی [[یمن]]- در خود جا داده بود، از مناطق اصلی کندیان و نیز [[طوایف]] بنی الحارث الاصغر به شمار می‌رفت<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۷۵؛ حسن بن احمد همدانی، صفة جزیرة العرب، ص۸۸. ابن کلبی از عمرو (افحل) بن ابوکرب بن قیس بن سلمه به عنوان کسی که کنده را از غمر ذی کنده به حضرموت وارد کرده، نام برده است. (هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۷۰)</ref>. اما پس از [[اسلام]] و در پی [[فتوحات اسلامی]] علاوه بر [[یمن]] و به [[طور]] خاص منطقه حضرموت،<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۵۱؛ ابن اثیر، اللباب فی تهذیب الأنساب، ج۲، ص۱۸۷. ر. ک: ابن حبیب بغدادی، المحبر، ص۱۸۴-۱۸۵.</ref> جمعی از آنان به [[حجاز]]،<ref>بامطرف، الجامع(جامع شمل أعلام المهاجرین المنتسبین إلی الیمن و قبائلهم)، ج۲، ص۵۸۹.</ref> و نیز در [[سرزمین‌های مفتوحه]] از جمله [[عراق]] به ویژه [[کوفه]]،<ref>ر.ک: هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۳۹، ۱۴۶، ۱۴۳، ۱۴۷، ۱۴۹ و ۱۵۳؛ ابن حزم، جمهرة أنساب العرب، ص۴۲۵-۴۲۶؛ ابن عساکر، تاریخ مدینه دمشق، ج۴۰، ص۱۴۱.</ref> [[بصره]]،<ref>ابن حجر عسقلانی، الاصابه فی تمییز الصحابه، ج۵، ص۷۰.</ref> [[شام]]،<ref>بامطرف، الجامع(جامع شمل أعلام المهاجرین المنتسبین إلی الیمن و قبائلهم)، ج۱، ص۱۵۷ و ج۲، ص۵۸۹. ر.ک: ابن حبان، الثقات، ج۴، ص۹۱؛ ابن عساکر، تاریخ مدینه دمشق، ج۷۲، ص۳۰۲.</ref> [[حمص]]،<ref>ابن عساکر، تاریخ مدینه دمشق، ج۲۲، ص۴۵۵ و ج۷۲، ص۳۰۲.</ref> جزیره<ref>ابن حبیب بغدادی، المحبر، ص۲۹۵. نیز ر.ک: هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۳۹، ۱۴۶، ۱۴۷، ۱۴۹ و ۱۵۳؛ ابن حزم، جمهرة أنساب العرب، ص۴۲۶؛ ابن عساکر، تاریخ مدینه دمشق، ج۴۰، ص۱۴۱.</ref> و رهاء<ref>ر.ک: هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۳۹، ۱۴۶، ۱۴۷، ۱۴۹ و ۱۵۳. نیز ر.ک: ابن حزم، جمهرة أنساب العرب، ص۴۲۶؛ ابن عساکر، تاریخ مدینه دمشق، ج۴۰، ص۱۴۱.</ref> [[مهاجرت]] کردند.

[[مردم]] این [[طایفه]] بزرگ، پس از [[پذیرش اسلام]] در [[سال دهم هجری]]،<ref>ابن‌شبه، تاریخ المدینة المنوره، ج۲، ص۵۴۲؛ ابن‌هشام، السیرة النبویه، ج۲، ص۵۸۵.</ref> نقش بزرگی در حوادث دوران [[اسلامی]] در سده‌های نخست اسلامی اعم از [[فتوحات اسلامی]]،<ref>بلاذری، فتوح البلدان، ص۲۶۰؛ ابن اعثم کوفی، الفتوح، ج۱، ص۲۱۰؛ عمر بن احمد بن ابی جواده، بغیة الطلب فی تاریخ حلب، ج۴، ص۱۸۹۴؛ ابن اثیر، اسد الغابه فی معرفة الصحابه، ج۱، ص۱۱۸ و...</ref> واقعه موسوم به «رده»<ref>واقدی، کتاب الرِّدَّة، ص۱۷۱ـ۲۱۳؛ بَلاذری، کتاب فتوح البلدان، ص۱۰۱؛ ابن اعثم کوفی، الفتوح، ج۱، ص۴۷ـ۶۸.</ref> و نیز وقایع و رخدادهای دوران [[حکومت امام علی]]{{ع}} از جمله جنگ‌های [[جمل]]،<ref>مفید، الجمل، ص۳۲۰. نیز دینوری، الأخبار الطوال، ص۱۴۶.</ref> [[صفین]]<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۴۷ و ۱۵۶ و ۱۶۵؛ نصر بن مزاحم منقری، وقعه صفین، ص۲۰۴-۲۰۶؛ ابن ابی الحدید، شرح نهج البلاغه، ج۱، ص۲۵۴.</ref> و [[نهروان]]<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۶۵؛ دینوری، الأخبار الطوال، ص۲۱۰؛ محمد بن جریر طبری، تاریخ الامم و الملوک، ج۵، ص۸۵-۸۶.</ref> ایفا نمودند. ضمن این که از نقش بسیار مهم [[بنی الحارث الاصغر]] در رخدادهای ایام [[حکومت]] [[خلفای اموی]] و [[عباسی]] از جمله مشارکت در [[قیام‌ها]] و خیزش‌های مردمی این دوران نظیر [[قیام حجر بن عدی]]،<ref>بلاذری، انساب الاشراف، ج۵، ص۲۴۲-۲۷۱؛ محمد بن جریر طبری، تاریخ الامم و الملوک، ج۵، ص۲۵۳-۲۸۰؛ ابن اثیر، الکامل فی التاریخ، ج۳، ص۴۷۲-۴۸۸.</ref> [[واقعه کربلا]]،<ref>دینوری، الاخبار الطوال، ص۲۳۶-۲۳۷؛ محمد بن جریر طبری، تاریخ الامم و الملوک، ج۵، ص۳۶۹ و ۴۲۲؛ ابن اثیر، الکامل فی التاریخ، ج۴، ص۳۰-۳۱ و ۶۰.</ref> [[قیام توابین]]،<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۶۵؛ محمد بن جریر طبری، تاریخ الأمم و الملوک، ج۵، ص۶۰۳-۶۰۴.</ref> [[قیام مختار]]<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۶۵؛ بلاذری، انساب الاشراف، ج۶، ص۴۱۰ و۴۳۰؛ محمد بن جریر طبری، تاریخ الامم و الملوک، ج۶، ص۹۴،۶۶؛ خوارزمی، مقتل الحسین، ج۲، ص۲۵۶.</ref> و نیز شورش‌های [[عبدالرحمن بن محمد بن اشعث]]<ref>بلاذری، انساب الاشراف، ج۷، ص۳۰۳-۳۵۲؛ ابن اثیر، الکامل فی التاریخ، ج۴، ص۴۶۱-۵۰۲.</ref> و [[یزید بن مهلب بن ابی صفره]]<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۵۶؛ محمد بن جریر طبری، تاریخ الامم و الملوک، ج۶، ص۵۹۱-۵۹۲ و ۶۰۱؛ ابن اثیر، الکامل فی التاریخ، ج۵، ص۸۵.</ref> و [[خوارج]]<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۵۷؛ بلاذری، انساب الاشراف، ج۷، ص۴۳۸-۴۴۱؛ محمد بن جریر طبری، تاریخ الامم و الملوک، ج۶، ص۳۰۹.</ref> نیز نباید [[غافل]] بود. از برجسته‌ترین اعلام و [[رجال]] این [[قوم]] می‌‌توان به چهره‌های بزرگی چون [[حجر بن عدی]]، [[اشعث بن قیس]] و [[خاندان]] او، ابوالشعثاء زیاد بن یزید (زیاد) بن مهاجر (مهاصر) بن نعمان کندی بهدلی از شهدای بنام [[کربلا]]،<ref>محمد بن جریر طبری، تاریخ الأمم و الملوک، ج۵، ص۴۴۵؛ ابن اثیر، الکامل فی التاریخ، ج۴، ص۷۳.</ref> ابویوسف یعقوب بن اسحاق بن صبّاح بن عمران بن اسماعیل بن اشعث بن قیس کندی از [[فلاسفه]] بزرگ [[اسلامی]]،<ref>ابن ندیم، الفهرست، ص۳۵۷؛ ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۴۲۵؛ ابن ابی اصیبعه، عیون الانباء فی طبقات الأطباء، ج۲، ص۱۷۲.</ref> اعشی [[شاعر]]،<ref>ابن خلدون، تاریخ، ج۲، ص۳۳۲.</ref> سلمة (حارث) بن مسعود بن خالد بن أصرم که [[فرقه]] «الحارثیه» منتسب به اوست،<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۶۵؛ ابن حزم، جمهرة أنساب العرب، ص۴۲۷.</ref> [[عبیدالله بن عباس بن یزید بن اسود بن سلمة بن حجر]] از [[والیان]] معروف دوران [[اموی]] و [[عباسی]]<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۵۵؛ ابن حزم، جمهرة أنساب العرب، ص۴۲۷.</ref> [[عدی بن عدی بن عمیره]] معروف به «[[سید]] [[اهل جزیره]]»<ref>ابن عساکر، تاریخ مدینه دمشق، ج۴۰، ص۱۴۱؛ المزی، تهذیب الکمال، ج۱۹، ص۵۳۴؛ ابن حجر، تهذیب التهذیب، ج۷، ص۱۶۸.</ref> و دهها تن دیگر یاد کرد<ref>برای مطالعه بیشتر و مفصل‌تر در باره طایفه بزرگ بنی الحارث الاصغر بن معاویه رجوع کنید به مقاله«بنی معاویة الاکرمین بن حارث» در دانشنامه مجازی امامت و ولایت.</ref>.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]]</ref>

== منابع ==
{{منابع}}
# [[پرونده:13681302.jpg|22px]] [[سید علی اکبر حسینی ایمنی|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]]
{{پایان منابع}}

== پانویس ==
{{پانویس}}
{{قبایل عرب}}

[[رده:قبیله‌های عرب]]
[[رده:بنی‌کنده]]