بنی حارث بن سعد - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Wasity: جایگزینی متن - 'بنی جعفی‌اند' به 'بنی‌جعفی هستند'

2024-01-01T20:30:30Z

جایگزینی متن - 'بنی جعفی‌اند' به 'بنی‌جعفی هستند'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۰:۰۰
خط ۷:		خط ۷:

	==آشنایی اجمالی==		==آشنایی اجمالی==
	بنی حارث بن سعد در شمار [[قبایل قحطانی]]<ref>قلقشندی، نهایة الارب فی معرفة انساب العرب، ج۱، ص۴۷؛ عمر رضا کحاله، معجم قبائل العرب، ج۱، ص۲۲۹.</ref> و از شاخه‌های [[قبیله]] ~~بنی جعفی‌اند~~ که [[نسب]] از حارث بن سعد بن عمرو بن ذهل بن مران بن جعفی می‌برند<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۰۴؛ قلقشندی، نهایة الارب فی معرفة انساب العرب، ج۱، ص۴۷.</ref>. نام مادرش را أسماء بنت الحارث بن دهل بن مرّان گفته‌اند و از کعب به عنوان یکی از فرزندانش یاد کرده‌اند<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۰۴.</ref>. از کعب بن حارث، [[عوف]] معروف به «[[أصهب]]» و جفال و [[سلامان]] متولد شده<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۰۴.</ref>، از [[سلامان بن کعب بن حارث بن سعد]] هم، [[ربیعه]]<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۰۶.</ref> و از جفال بن کعب بن حارث بن سعد، بجدان تولد یافتند<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۰۶.</ref>. از شعب و [[بیوت]] متعددی که از این [[طایفه]] انشعاب یافته‌اند که از مهمترین آنها می‌توان از بنی شراحیل بن [[شیطان]]<ref>عمر رضا کحاله، معجم قبائل العرب، ج۲، ص.۵۸۶.</ref> و بنی اصهب (عوف) بن کعب<ref>ابن اثیر، اللباب فی تهذیب الانساب، ج۱، ص۷۱.</ref> یاد کرد.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی\|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref>		بنی حارث بن سعد در شمار [[قبایل قحطانی]]<ref>قلقشندی، نهایة الارب فی معرفة انساب العرب، ج۱، ص۴۷؛ عمر رضا کحاله، معجم قبائل العرب، ج۱، ص۲۲۹.</ref> و از شاخه‌های [[قبیله]] [[بنی‌جعفی]] هستند که [[نسب]] از حارث بن سعد بن عمرو بن ذهل بن مران بن جعفی می‌برند<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۰۴؛ قلقشندی، نهایة الارب فی معرفة انساب العرب، ج۱، ص۴۷.</ref>. نام مادرش را أسماء بنت الحارث بن دهل بن مرّان گفته‌اند و از کعب به عنوان یکی از فرزندانش یاد کرده‌اند<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۰۴.</ref>. از کعب بن حارث، [[عوف]] معروف به «[[أصهب]]» و جفال و [[سلامان]] متولد شده<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۰۴.</ref>، از [[سلامان بن کعب بن حارث بن سعد]] هم، [[ربیعه]]<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۰۶.</ref> و از جفال بن کعب بن حارث بن سعد، بجدان تولد یافتند<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۰۶.</ref>. از شعب و [[بیوت]] متعددی که از این [[طایفه]] انشعاب یافته‌اند که از مهمترین آنها می‌توان از بنی شراحیل بن [[شیطان]]<ref>عمر رضا کحاله، معجم قبائل العرب، ج۲، ص.۵۸۶.</ref> و بنی اصهب (عوف) بن کعب<ref>ابن اثیر، اللباب فی تهذیب الانساب، ج۱، ص۷۱.</ref> یاد کرد.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی\|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref>

	==[[تاریخ]] و مناسبات [[جاهلی]] این طایفه==		==[[تاریخ]] و مناسبات [[جاهلی]] این طایفه==

Wasity: /* بنی حارث بن سعد */

2024-01-01T15:22:18Z

بنی حارث بن سعد

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۸:۵۲
خط ۶:		خط ۶:
	}}		}}

	==~~بنی حارث بن سعد~~==		==آشنایی اجمالی==
	[[بنی حارث]] در شمار [[قبایل قحطانی]]<ref>قلقشندی، نهایة الارب فی معرفة انساب العرب، ج۱، ص۴۷؛ عمر رضا کحاله، معجم قبائل العرب، ج۱، ص۲۲۹.</ref> و از شاخه‌های [[قبیله]] بنی جعفی‌اند که [[نسب]] از حارث بن سعد بن عمرو بن ذهل بن مران بن جعفی می‌برند<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۰۴؛ قلقشندی، نهایة الارب فی معرفة انساب العرب، ج۱، ص۴۷.</ref>. نام مادرش را أسماء بنت الحارث بن دهل بن مرّان گفته‌اند و از کعب به عنوان یکی از فرزندانش یاد کرده‌اند<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۰۴.</ref>. از کعب بن حارث، [[عوف]] معروف به «[[أصهب]]» و جفال و [[سلامان]] متولد شده<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۰۴.</ref>، از [[سلامان بن کعب بن حارث بن سعد]] هم، [[ربیعه]]<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۰۶.</ref> و از جفال بن کعب بن حارث بن سعد، بجدان تولد یافتند<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۰۶.</ref>. از شعب و [[بیوت]] متعددی که از این [[طایفه]] انشعاب یافته‌اند که از مهمترین آنها می‌توان از بنی شراحیل بن [[شیطان]]<ref>عمر رضا کحاله، معجم قبائل العرب، ج۲، ص.۵۸۶.</ref> و بنی اصهب (عوف) بن کعب<ref>ابن اثیر، اللباب فی تهذیب الانساب، ج۱، ص۷۱.</ref> یاد کرد.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی\|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref>		بنی حارث بن سعد در شمار [[قبایل قحطانی]]<ref>قلقشندی، نهایة الارب فی معرفة انساب العرب، ج۱، ص۴۷؛ عمر رضا کحاله، معجم قبائل العرب، ج۱، ص۲۲۹.</ref> و از شاخه‌های [[قبیله]] بنی جعفی‌اند که [[نسب]] از حارث بن سعد بن عمرو بن ذهل بن مران بن جعفی می‌برند<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۰۴؛ قلقشندی، نهایة الارب فی معرفة انساب العرب، ج۱، ص۴۷.</ref>. نام مادرش را أسماء بنت الحارث بن دهل بن مرّان گفته‌اند و از کعب به عنوان یکی از فرزندانش یاد کرده‌اند<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۰۴.</ref>. از کعب بن حارث، [[عوف]] معروف به «[[أصهب]]» و جفال و [[سلامان]] متولد شده<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۰۴.</ref>، از [[سلامان بن کعب بن حارث بن سعد]] هم، [[ربیعه]]<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۰۶.</ref> و از جفال بن کعب بن حارث بن سعد، بجدان تولد یافتند<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۰۶.</ref>. از شعب و [[بیوت]] متعددی که از این [[طایفه]] انشعاب یافته‌اند که از مهمترین آنها می‌توان از بنی شراحیل بن [[شیطان]]<ref>عمر رضا کحاله، معجم قبائل العرب، ج۲، ص.۵۸۶.</ref> و بنی اصهب (عوف) بن کعب<ref>ابن اثیر، اللباب فی تهذیب الانساب، ج۱، ص۷۱.</ref> یاد کرد.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی\|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref>

	==[[تاریخ]] و مناسبات [[جاهلی]] این طایفه==		==[[تاریخ]] و مناسبات [[جاهلی]] این طایفه==

Jaafari در ‏۱ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۶:۴۴

2024-01-01T06:44:01Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۱۴
خط ۱۵:		خط ۱۵:
	حنبص بن حصین بن ربیعة بن سلامان نیز از دیگر [[شجاعان]] این [[قوم]] و از جنگاوران آنان در [[دوران جاهلیت]] بود. رشادت‌های او در [[جنگ]] با دیگر [[قبایل]] تا آن اندازه بود که یکی از مردان [[بنی عامر بن صعصعه]] - علی‌رغم دشمنی‌اش با بنی جعفی - در وصفش سروده: «ای کاش همه [[مردم]] قومم مثل حنبص بودند»<ref>«یا لیت قومی کلّهم حنابصه» (ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۰۶.)</ref>.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی\|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref>		حنبص بن حصین بن ربیعة بن سلامان نیز از دیگر [[شجاعان]] این [[قوم]] و از جنگاوران آنان در [[دوران جاهلیت]] بود. رشادت‌های او در [[جنگ]] با دیگر [[قبایل]] تا آن اندازه بود که یکی از مردان [[بنی عامر بن صعصعه]] - علی‌رغم دشمنی‌اش با بنی جعفی - در وصفش سروده: «ای کاش همه [[مردم]] قومم مثل حنبص بودند»<ref>«یا لیت قومی کلّهم حنابصه» (ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۰۶.)</ref>.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی\|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref>

	==[[اسلام]] بنی [[حارث بن سعد]]==		==[[اسلام]] بنی حارث بن سعد==
	روند اسلام‌پذیری این قوم با [[پذیرش اسلام]] [[قبیله]] بنی جعفی توأم بوده است. نقل است که گروهی از [[جعفی‌ها]] به [[ریاست]] دو نفر از بزرگان‌شان «[[قیس بن سلمة بن شراحیل]]» و «[[سلمة بن یزید]]» به [[مدینه]] رفتند و به حضور [[پیامبر]]{{صل}} رسیدند. حضرت، آنان را به [[یکتاپرستی]] فراخواند و [[تکالیف]] [[ایمانی]] را بر ایشان [[ابلاغ]] کرد. [[نبی مکرم اسلام]]{{صل}} در این دیدار دستور دادند تا برای قیس نامه‌ای نوشتند و او را بر [[قبایل]] «مُرّان» و «حَریم» و «کُلاب» و وابستگان آنان [[امیر]] کردند<ref>ابن‌سعد، الطبقات الکبری، ج۱، ص۲۴۵-۲۴۶.</ref>. [[رسول خدا]]{{صل}} در این دیدار با خوراندن [[دل]] گوسفند به [[قیس بن سلمه]] - که [[جعفی‌ها]] در [[جاهلیت]]، سخت از خوردن آن [[امتناع]] می‌کردند - سعی در [[نفی]] [[ضلالت]] و [[عصبیت]] [[جاهلی]] و جایگزین کردن آن با [[ایمان]] و [[عمل صالح]] نمود؛ اما این گروه همچنان بر [[تأیید]] رفتارشان از سوی [[پیامبر]]{{صل}} [[اصرار]] می‌ورزیدند. در نتیجه، [[دعوت]] رسول خدا{{صل}} را نپذیرفتند و بازگشتند. آنان در راه بازگشت، متعرض مردی از [[مسلمانان]] که با خود شتری از شتران [[زکات]] همراه داشت، شده، او را دست بستند و شتر را به [[غارت]] بردند. از همین رو مورد [[لعن]] رسول خدا{{صل}} قرار گرفتند<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۱، ص۲۴۵-۲۴۶.</ref>. علاوه بر [[قیس بن سلمة بن شراحیل]]<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۰۴-۳۰۵؛ ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۴۰۹.</ref>، از [[سلمان بن ثمامة بن شراحیل]]<ref>ابونعیم اصفهانی، معرفة الصحابه، ج۲، ص۴۶۰؛ ابن اثیر، اسد الغابه، ج۲، ص۶۳؛ ابن حجر، الاصابه، ج۳، ص۱۱۶.</ref> هم در شمار [[وفد]] کنندگان به [[مدینه]] یاد شده است.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی\|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref>		روند اسلام‌پذیری این قوم با [[پذیرش اسلام]] [[قبیله]] بنی جعفی توأم بوده است. نقل است که گروهی از [[جعفی‌ها]] به [[ریاست]] دو نفر از بزرگان‌شان «[[قیس بن سلمة بن شراحیل]]» و «[[سلمة بن یزید]]» به [[مدینه]] رفتند و به حضور [[پیامبر]]{{صل}} رسیدند. حضرت، آنان را به [[یکتاپرستی]] فراخواند و [[تکالیف]] [[ایمانی]] را بر ایشان [[ابلاغ]] کرد. [[نبی مکرم اسلام]]{{صل}} در این دیدار دستور دادند تا برای قیس نامه‌ای نوشتند و او را بر [[قبایل]] «مُرّان» و «حَریم» و «کُلاب» و وابستگان آنان [[امیر]] کردند<ref>ابن‌سعد، الطبقات الکبری، ج۱، ص۲۴۵-۲۴۶.</ref>. [[رسول خدا]]{{صل}} در این دیدار با خوراندن [[دل]] گوسفند به [[قیس بن سلمه]] - که [[جعفی‌ها]] در [[جاهلیت]]، سخت از خوردن آن [[امتناع]] می‌کردند - سعی در [[نفی]] [[ضلالت]] و [[عصبیت]] [[جاهلی]] و جایگزین کردن آن با [[ایمان]] و [[عمل صالح]] نمود؛ اما این گروه همچنان بر [[تأیید]] رفتارشان از سوی [[پیامبر]]{{صل}} [[اصرار]] می‌ورزیدند. در نتیجه، [[دعوت]] رسول خدا{{صل}} را نپذیرفتند و بازگشتند. آنان در راه بازگشت، متعرض مردی از [[مسلمانان]] که با خود شتری از شتران [[زکات]] همراه داشت، شده، او را دست بستند و شتر را به [[غارت]] بردند. از همین رو مورد [[لعن]] رسول خدا{{صل}} قرار گرفتند<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۱، ص۲۴۵-۲۴۶.</ref>. علاوه بر [[قیس بن سلمة بن شراحیل]]<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۰۴-۳۰۵؛ ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۴۰۹.</ref>، از [[سلمان بن ثمامة بن شراحیل]]<ref>ابونعیم اصفهانی، معرفة الصحابه، ج۲، ص۴۶۰؛ ابن اثیر، اسد الغابه، ج۲، ص۶۳؛ ابن حجر، الاصابه، ج۳، ص۱۱۶.</ref> هم در شمار [[وفد]] کنندگان به [[مدینه]] یاد شده است.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی\|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref>

خط ۲۳:		خط ۲۳:
	از دیگر مواضعی که در [[تاریخ]]، از بنی حارث بن سعد و افرادش سخن به میان آمده، [[اعتراض]] فردی به نام [[عبدالرحمن بن أرطاة بن شراحیل]] به [[بشر بن مروان]] - [[برادر]] [[عبدالملک مروان]] - [[والی کوفه]] است. نقل است که عبدالرّحمن بن أرطاة در [[زمان]] امارت [[بشر]] در کوفه، بواسطه موضوعی، پای [[منبر]] بشر برخاست و او را به [[تقوای الهی]] فرا خواند؛ پس به دستور بشر او را گرفتند و آن قدر بر او تازیانه زدند تا مرد<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۰۵.</ref>.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی\|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref>		از دیگر مواضعی که در [[تاریخ]]، از بنی حارث بن سعد و افرادش سخن به میان آمده، [[اعتراض]] فردی به نام [[عبدالرحمن بن أرطاة بن شراحیل]] به [[بشر بن مروان]] - [[برادر]] [[عبدالملک مروان]] - [[والی کوفه]] است. نقل است که عبدالرّحمن بن أرطاة در [[زمان]] امارت [[بشر]] در کوفه، بواسطه موضوعی، پای [[منبر]] بشر برخاست و او را به [[تقوای الهی]] فرا خواند؛ پس به دستور بشر او را گرفتند و آن قدر بر او تازیانه زدند تا مرد<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۰۵.</ref>.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی\|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref>

	==مشاهیر و [[رجال]] بنی [[حارث بن سعد]]==		==مشاهیر و [[رجال]] بنی حارث بن سعد==
	این [[قوم]] زادگاه معاریف و شخصیت‌های بزرگی در [[جاهلیت]] و [[اسلام]] بوده که از جمله رجال معروف [[جاهلی]] آنان می‌توان از [[شراحیل بن شیطان بن حارث بن أصهب]] از رؤسای [[بنی جعفی]] در جاهلیت<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۰۴؛ ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۴۰۹.</ref>، [[حراب بن مالک بن حجر بن حارث بن أصهب]] رییس قبیله بعد از شراحیل<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۰۵؛ ابن درید، الاشتقاق، ج۱، ص۴۰۶.</ref> نام برد. از قیس بن سلمة بن شراحیل فرزند ملیکه بنت الحاف از [[اصحاب]] و وفود کنندگان نزد [[پیامبر]]{{صل}}<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۰۴-۳۰۵؛ ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۴۰۹؛ ابن اثیر، اسد الغابه، ج۴، ص۱۲۸.</ref>، و از شعرای بنام این قوم که به نام مادرش - ملیکه - به «ابن ملیکه» معروف بود<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۵، ص۳۶۳.</ref>، [[سلامة]] ([[سلمان]]) بن ثمامة بن شراحیل از اصحاب و وفود کنندگان به [[مدینه]]<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۰۵؛ ابونعیم اصفهانی، معرفة الصحابه، ج۲، ص۴۶۰؛ ابن اثیر، اسد الغابه، ج۲، ص۲۶۳.</ref>، [[ایاس بن شراحیل بن شیطان]] که [[عمر]] با او بر [[مذحج]] و همدان [[پیمان]] بست<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۰۵؛ ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۴۰۹.</ref>، [[عبدالله بن شراحیل]] از شعرای بنی جعفی<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۵، ص۳۶۳.</ref>، [[قتادة بن شراحیل]]<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۰۵.</ref>، [[حمامة بن شریح بن مرّة بن عمرو بن جابر بن أصهب]] از شعرای این [[طایفه]]<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۰۶.</ref>، [[شریح بن یزید بن مره]] از [[یاران علی]]{{ع}} در [[صفین]]<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۰۶.</ref>، همام بن شریح بن یزید بن مرة بن عمرو بن جابر عوف اصهبی از عباد و [[پرهیزگاران]] و [[اصحاب امیرالمؤمنین]]{{ع}} و مخاطب [[خطبه]] اوصاف المتقین [[نهج البلاغه]]<ref>ابن ابی الحدید، شرح نهج البلاغه، ج۱۰، ص۱۳۴؛ امین، اعیان الشیعه، ج۱۰، ص۳۷۱.</ref>، [[حنبص بن حصین بن ربیعة بن سلامان]] از [[شجاعان]] این [[قوم]] و از حاضران در [[نبرد قادسیه]]<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۰۶.</ref>، [[عبدالله بن ارطاة بن شراحیل بن شیطان]]<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۵، ص۳۶۳.</ref> و [[رباب بن مسعود بن بجدان]] از اشراف [[بنی جعفی]]<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۰۶.</ref>، هم در شمار [[رجال]] و شخصیت‌های مشهور این قوم در [[دوره اسلامی]] یاد شده است.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی\|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref>		این [[قوم]] زادگاه معاریف و شخصیت‌های بزرگی در [[جاهلیت]] و [[اسلام]] بوده که از جمله رجال معروف [[جاهلی]] آنان می‌توان از [[شراحیل بن شیطان بن حارث بن أصهب]] از رؤسای [[بنی جعفی]] در جاهلیت<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۰۴؛ ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۴۰۹.</ref>، [[حراب بن مالک بن حجر بن حارث بن أصهب]] رییس قبیله بعد از شراحیل<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۰۵؛ ابن درید، الاشتقاق، ج۱، ص۴۰۶.</ref> نام برد. از قیس بن سلمة بن شراحیل فرزند ملیکه بنت الحاف از [[اصحاب]] و وفود کنندگان نزد [[پیامبر]]{{صل}}<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۰۴-۳۰۵؛ ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۴۰۹؛ ابن اثیر، اسد الغابه، ج۴، ص۱۲۸.</ref>، و از شعرای بنام این قوم که به نام مادرش - ملیکه - به «ابن ملیکه» معروف بود<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۵، ص۳۶۳.</ref>، [[سلامة]] ([[سلمان]]) بن ثمامة بن شراحیل از اصحاب و وفود کنندگان به [[مدینه]]<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۰۵؛ ابونعیم اصفهانی، معرفة الصحابه، ج۲، ص۴۶۰؛ ابن اثیر، اسد الغابه، ج۲، ص۲۶۳.</ref>، [[ایاس بن شراحیل بن شیطان]] که [[عمر]] با او بر [[مذحج]] و همدان [[پیمان]] بست<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۰۵؛ ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۴۰۹.</ref>، [[عبدالله بن شراحیل]] از شعرای بنی جعفی<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۵، ص۳۶۳.</ref>، [[قتادة بن شراحیل]]<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۰۵.</ref>، [[حمامة بن شریح بن مرّة بن عمرو بن جابر بن أصهب]] از شعرای این [[طایفه]]<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۰۶.</ref>، [[شریح بن یزید بن مره]] از [[یاران علی]]{{ع}} در [[صفین]]<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۰۶.</ref>، همام بن شریح بن یزید بن مرة بن عمرو بن جابر عوف اصهبی از عباد و [[پرهیزگاران]] و [[اصحاب امیرالمؤمنین]]{{ع}} و مخاطب [[خطبه]] اوصاف المتقین [[نهج البلاغه]]<ref>ابن ابی الحدید، شرح نهج البلاغه، ج۱۰، ص۱۳۴؛ امین، اعیان الشیعه، ج۱۰، ص۳۷۱.</ref>، [[حنبص بن حصین بن ربیعة بن سلامان]] از [[شجاعان]] این [[قوم]] و از حاضران در [[نبرد قادسیه]]<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۰۶.</ref>، [[عبدالله بن ارطاة بن شراحیل بن شیطان]]<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۵، ص۳۶۳.</ref> و [[رباب بن مسعود بن بجدان]] از اشراف [[بنی جعفی]]<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۰۶.</ref>، هم در شمار [[رجال]] و شخصیت‌های مشهور این قوم در [[دوره اسلامی]] یاد شده است.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی\|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref>

Jaafari: صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = مذحج | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} ==بنی حارث بن سعد== بنی حارث در شمار قبایل قحطانیقلقشندی، نهایة الارب فی معرفة انساب العرب، ج۱، ص۴۷؛ عمر رضا کحاله، معجم قبائل العرب، ج۱، ص۲۲۹. و از شاخه‌ها...» ایجاد کرد

2024-01-01T06:43:34Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = مذحج | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} ==بنی حارث بن سعد== بنی حارث در شمار قبایل قحطانی<ref>قلقشندی، نهایة الارب فی معرفة انساب العرب، ج۱، ص۴۷؛ عمر رضا کحاله، معجم قبائل العرب، ج۱، ص۲۲۹.</ref> و از شاخه‌ها...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{مدخل مرتبط
| موضوع مرتبط = مذحج
| عنوان مدخل =
| مداخل مرتبط =
| پرسش مرتبط =
}}

==بنی حارث بن سعد==
[[بنی حارث]] در شمار [[قبایل قحطانی]]<ref>قلقشندی، نهایة الارب فی معرفة انساب العرب، ج۱، ص۴۷؛ عمر رضا کحاله، معجم قبائل العرب، ج۱، ص۲۲۹.</ref> و از شاخه‌های [[قبیله]] بنی جعفی‌اند که [[نسب]] از حارث بن سعد بن عمرو بن ذهل بن مران بن جعفی می‌برند<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۰۴؛ قلقشندی، نهایة الارب فی معرفة انساب العرب، ج۱، ص۴۷.</ref>. نام مادرش را أسماء بنت الحارث بن دهل بن مرّان گفته‌اند و از کعب به عنوان یکی از فرزندانش یاد کرده‌اند<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۰۴.</ref>. از کعب بن حارث، [[عوف]] معروف به «[[أصهب]]» و جفال و [[سلامان]] متولد شده<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۰۴.</ref>، از [[سلامان بن کعب بن حارث بن سعد]] هم، [[ربیعه]]<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۰۶.</ref> و از جفال بن کعب بن حارث بن سعد، بجدان تولد یافتند<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۰۶.</ref>. از شعب و [[بیوت]] متعددی که از این [[طایفه]] انشعاب یافته‌اند که از مهمترین آنها می‌توان از بنی شراحیل بن [[شیطان]]<ref>عمر رضا کحاله، معجم قبائل العرب، ج۲، ص.۵۸۶.</ref> و بنی اصهب (عوف) بن کعب<ref>ابن اثیر، اللباب فی تهذیب الانساب، ج۱، ص۷۱.</ref> یاد کرد.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref>

==[[تاریخ]] و مناسبات [[جاهلی]] این طایفه==
تاریخ جاهلی بنی حارث بن سعد هم، - چونان غالب [[قبایل]] و [[طوایف]] جاهلی، - بیشتر به [[جنگ]] و زد و خوردهای نظامی گذشت. آنان به خصوص با قبیله [[بنی عامر بن صعصعه]] مناسبات خصمانه‌ای داشتند؛ چندان که [[شراحیل بن شیطان بن حارث بن أصهب]] از رؤسای [[بنی جعفی]] - که غارات بسیاری را علیه [[اقوام]] دیگر به راه انداخته بود، - در یکی از همین [[نبردها]] توسط [[بنی جعدة بن کعب]] از بنی عامر بن صعصعه کشته شد<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۰۴؛ ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۴۰۹.</ref>. او همان است که [[نابغه جعدی]] در [[افتخار]] به [[قتل]] او اشعار بلندی سروده است<ref>أرحنا معدّا من شراحیل بعدما *** أراهم مع الشّمس الکواکب مظهرا (ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۰۴؛ ابن حجر، الاصابه، ج۳، ص۱۱۶).</ref>. عمرو بن [[معدی]] [[کرب]] نیز، ضمن اشعاری از او یاد کرده است<ref>{{عربی|و هم قتلوا بذی قلع ثقیفا *** فما عقلوا و ما فاءوا بزند
و هم سحبوا علي الدهنا جيوشا *** يعيد بهم شراحيل و يبدي‌ و هم تركوا القبائل من معدّ *** ضبابا مجحرين بكل حقد}} ([[دیوان]] عمرو بن معدی کرب، ص۸۰)</ref>. حرّاب (علقمه) بن مالک بن حجر بن حارث بن أصهب هم دیگر [[رییس قبیله]] [[بنی جعفی]] بعد از شراحیل بود که در [[نبرد]] با [[بنی عامر]] کشته شد<ref>ابن کلبی، [[نسب]] معد و [[الیمن]] [[الکبیر]]، ج‌۱، ص۳۰۵؛ ابن [[درید]]، الاشتقاق، ج۱، ص۴۰۷. [[نابغه جعدی]] در توصیف این واقعه چنین سروده است:
و علقمة الحرّاب أدرک رکضنا *** بذی الرّمث إذ صام النّهار و هجّرا ([[ابن کلبی]]، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۰۵.)</ref>.
حنبص بن حصین بن ربیعة بن سلامان نیز از دیگر [[شجاعان]] این [[قوم]] و از جنگاوران آنان در [[دوران جاهلیت]] بود. رشادت‌های او در [[جنگ]] با دیگر [[قبایل]] تا آن اندازه بود که یکی از مردان [[بنی عامر بن صعصعه]] - علی‌رغم دشمنی‌اش با بنی جعفی - در وصفش سروده: «ای کاش همه [[مردم]] قومم مثل حنبص بودند»<ref>«یا لیت قومی کلّهم حنابصه» (ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۰۶.)</ref>.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref>

==[[اسلام]] بنی [[حارث بن سعد]]==
روند اسلام‌پذیری این قوم با [[پذیرش اسلام]] [[قبیله]] بنی جعفی توأم بوده است. نقل است که گروهی از [[جعفی‌ها]] به [[ریاست]] دو نفر از بزرگان‌شان «[[قیس بن سلمة بن شراحیل]]» و «[[سلمة بن یزید]]» به [[مدینه]] رفتند و به حضور [[پیامبر]]{{صل}} رسیدند. حضرت، آنان را به [[یکتاپرستی]] فراخواند و [[تکالیف]] [[ایمانی]] را بر ایشان [[ابلاغ]] کرد. [[نبی مکرم اسلام]]{{صل}} در این دیدار دستور دادند تا برای قیس نامه‌ای نوشتند و او را بر [[قبایل]] «مُرّان» و «حَریم» و «کُلاب» و وابستگان آنان [[امیر]] کردند<ref>ابن‌سعد، الطبقات الکبری، ج۱، ص۲۴۵-۲۴۶.</ref>. [[رسول خدا]]{{صل}} در این دیدار با خوراندن [[دل]] گوسفند به [[قیس بن سلمه]] - که [[جعفی‌ها]] در [[جاهلیت]]، سخت از خوردن آن [[امتناع]] می‌کردند - سعی در [[نفی]] [[ضلالت]] و [[عصبیت]] [[جاهلی]] و جایگزین کردن آن با [[ایمان]] و [[عمل صالح]] نمود؛ اما این گروه همچنان بر [[تأیید]] رفتارشان از سوی [[پیامبر]]{{صل}} [[اصرار]] می‌ورزیدند. در نتیجه، [[دعوت]] رسول خدا{{صل}} را نپذیرفتند و بازگشتند. آنان در راه بازگشت، متعرض مردی از [[مسلمانان]] که با خود شتری از شتران [[زکات]] همراه داشت، شده، او را دست بستند و شتر را به [[غارت]] بردند. از همین رو مورد [[لعن]] رسول خدا{{صل}} قرار گرفتند<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۱، ص۲۴۵-۲۴۶.</ref>. علاوه بر [[قیس بن سلمة بن شراحیل]]<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۰۴-۳۰۵؛ ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۴۰۹.</ref>، از [[سلمان بن ثمامة بن شراحیل]]<ref>ابونعیم اصفهانی، معرفة الصحابه، ج۲، ص۴۶۰؛ ابن اثیر، اسد الغابه، ج۲، ص۶۳؛ ابن حجر، الاصابه، ج۳، ص۱۱۶.</ref> هم در شمار [[وفد]] کنندگان به [[مدینه]] یاد شده است.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref>

==بنی حارث بن سعد و نقش‌آفرینی در حوادث [[صدر اسلام]]==
از حوادث مهم صدر اسلام که [[بنی حارث]] در آن مشارکت داشتند می‌توان به جریان [[فتوحات اسلامی]] اشاره کرد. [[حنبص بن حصین بن ربیعة بن سلامان]] از جمله این افراد بود که حضورش در [[نبرد قادسیه]] ([[سال ۱۳ هجری]]) به ثبت رسیده است<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۰۶.</ref>. از دیگر مواردی که نام این [[طایفه]] را در [[تاریخ]] ماندگار کرده است، وقایع و حوادث ایام [[حکومت امیرالمؤمنین]]{{ع}} است. حضور برخی از آنان مانند [[شریح بن یزید بن مره]] در [[جنگ صفین]] و [[همراهی با امام]] علی{{ع}}<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۰۶.</ref>، و نیز اعتزال برخی دیگر از ایشان مانند [[سلامة]] بن ثمامة بن شراحیل از حضرت و سکونت در [[رقّه]]<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۰۵. ابن حجر به نقل از ابن کلبی آورده که او وعده‌ای از مردم از جنگ [صفین] که آن را فتنه می‌خواندند، از امیرالمؤمنین{{ع}} کناره گرفت و در رقّه ساکن شدند. علی{{ع}} هدایایی برای آنها فرستاد و فرمود: «شما را از گرفتن حقتان از غنایم جنگی منع‌تان نمی‌کنم،؛ چراکه مسلمانید؛ گرچه ما را یاری ندادید». (ابن حجر، الاصابه، ج۳، ص۱۱۶)</ref> از جمله این حوادث است. برخی دیگر از منابع، ضمن نقل گزارشی متفاوت، از این فرد با نام [[سلمان بن ثمامة بن شراحیل]] یاد کردند و از حضور و [[همراهی]] او با [[امام علی]]{{ع}} در [[جنگ صفین]] خبر داده، آورده‌اند که وی پس از [[جنگ]]، در [[رقّه]] ساکن شده است<ref>ابونعیم اصفهانی، معرفة الصحابه، ج۲، ص۴۶۰؛ ابن اثیر، اسد الغابه، ج۲، ص۲۶۳ به نقل از ابن منده؛ مامقانی، تنقیح المقال فی علم الرجال، ج۳۲، ص۲۱۸.</ref>. [[ابن کلبی]] در ادامه، وی را از همراهان [[قیام حجر بن عدی]] در [[کوفه]] (در [[سال ۵۱ هجری]]) برشمرده، آورده است که [[سلامه]] در این جریان، به [[اسارت]] در آمد اما موفق شد از دست [[زیاد بن ابیه]] و عمّالش بگریزد<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۰۵. ابن حجر به نقل از ابن کلبی آورده که وی از جمله قیام‌کنندگان با حجر بن عدی، علیه زیاد بن ابیه بود. و چون زیاد بر حجر و یارانش سخت گرفت و آنها را دستگیر کرد، وی از معرکه گریخت. (ابن حجر، الاصابه، ج۳، ص۱۱۶)</ref>.

از دیگر مواضعی که در [[تاریخ]]، از بنی حارث بن سعد و افرادش سخن به میان آمده، [[اعتراض]] فردی به نام [[عبدالرحمن بن أرطاة بن شراحیل]] به [[بشر بن مروان]] - [[برادر]] [[عبدالملک مروان]] - [[والی کوفه]] است. نقل است که عبدالرّحمن بن أرطاة در [[زمان]] امارت [[بشر]] در کوفه، بواسطه موضوعی، پای [[منبر]] بشر برخاست و او را به [[تقوای الهی]] فرا خواند؛ پس به دستور بشر او را گرفتند و آن قدر بر او تازیانه زدند تا مرد<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۰۵.</ref>.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref>

==مشاهیر و [[رجال]] بنی [[حارث بن سعد]]==
این [[قوم]] زادگاه معاریف و شخصیت‌های بزرگی در [[جاهلیت]] و [[اسلام]] بوده که از جمله رجال معروف [[جاهلی]] آنان می‌توان از [[شراحیل بن شیطان بن حارث بن أصهب]] از رؤسای [[بنی جعفی]] در جاهلیت<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۰۴؛ ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۴۰۹.</ref>، [[حراب بن مالک بن حجر بن حارث بن أصهب]] رییس قبیله بعد از شراحیل<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۰۵؛ ابن درید، الاشتقاق، ج۱، ص۴۰۶.</ref> نام برد. از قیس بن سلمة بن شراحیل فرزند ملیکه بنت الحاف از [[اصحاب]] و وفود کنندگان نزد [[پیامبر]]{{صل}}<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۰۴-۳۰۵؛ ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۴۰۹؛ ابن اثیر، اسد الغابه، ج۴، ص۱۲۸.</ref>، و از شعرای بنام این قوم که به نام مادرش - ملیکه - به «ابن ملیکه» معروف بود<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۵، ص۳۶۳.</ref>، [[سلامة]] ([[سلمان]]) بن ثمامة بن شراحیل از اصحاب و وفود کنندگان به [[مدینه]]<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۰۵؛ ابونعیم اصفهانی، معرفة الصحابه، ج۲، ص۴۶۰؛ ابن اثیر، اسد الغابه، ج۲، ص۲۶۳.</ref>، [[ایاس بن شراحیل بن شیطان]] که [[عمر]] با او بر [[مذحج]] و همدان [[پیمان]] بست<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۰۵؛ ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۴۰۹.</ref>، [[عبدالله بن شراحیل]] از شعرای بنی جعفی<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۵، ص۳۶۳.</ref>، [[قتادة بن شراحیل]]<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۰۵.</ref>، [[حمامة بن شریح بن مرّة بن عمرو بن جابر بن أصهب]] از شعرای این [[طایفه]]<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۰۶.</ref>، [[شریح بن یزید بن مره]] از [[یاران علی]]{{ع}} در [[صفین]]<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۰۶.</ref>، همام بن شریح بن یزید بن مرة بن عمرو بن جابر عوف اصهبی از عباد و [[پرهیزگاران]] و [[اصحاب امیرالمؤمنین]]{{ع}} و مخاطب [[خطبه]] اوصاف المتقین [[نهج البلاغه]]<ref>ابن ابی الحدید، شرح نهج البلاغه، ج۱۰، ص۱۳۴؛ امین، اعیان الشیعه، ج۱۰، ص۳۷۱.</ref>، [[حنبص بن حصین بن ربیعة بن سلامان]] از [[شجاعان]] این [[قوم]] و از حاضران در [[نبرد قادسیه]]<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۰۶.</ref>، [[عبدالله بن ارطاة بن شراحیل بن شیطان]]<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۵، ص۳۶۳.</ref> و [[رباب بن مسعود بن بجدان]] از اشراف [[بنی جعفی]]<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۰۶.</ref>، هم در شمار [[رجال]] و شخصیت‌های مشهور این قوم در [[دوره اسلامی]] یاد شده است.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref>

== منابع ==
{{منابع}}
# [[پرونده:13681302.jpg|22px]] [[سید علی اکبر حسینی ایمنی|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]]
{{پایان منابع}}

== پانویس ==
{{پانویس}}

[[رده:مذحج]]
[[رده:قبیله‌های عرب]]