بنی ذهل بن مالک - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Wasity: /* مقدمه */

2025-10-29T11:33:29Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۵:۰۳
خط ۷:		خط ۷:

	==مقدمه==		==مقدمه==
	این [[قوم]] از [[طوایف]] [[قبیله]] [[بنی‌جعفی]] هستند که [[نسب]] از [[بنی ناجیة بن مالک بن حریم بن جعفی]] می‌برند<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۱۷.</ref>. ذهل [[فرزندی]] به نام [[معاویه]] داشت که از طریق او، [[نسل]] وی در [[زمین]] [[توسعه]] یافت<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۱۷.</ref>. بنی ذهل همراه با بنی اعمام خود [[بنی ناجیة بن مالک]] و [[بنی سلسله]]، در [[حیره]] سکونت داشتند<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۱۶.</ref>. به نظر می‌رسد این دسته از [[جعفی‌ها]]، جزء آن گروه از جعفی‌هایی باشند که اندکی پیش از [[اسلام]] و در [[زمان]] [[حکمرانی]] [[حمیریان]] بر [[یمن]]، از [[سرزمین]] آباء و اجدادی خود به حیره و مناطق [[فرات]] و [[انبار]] کوچیدند و در این مناطق ساکن شدند. این گروه از [[مردم]] جعفی به «[[اعراب]] ضاحیه»، [[شهرت]] داشتند<ref>محمد بن جریر طبری، تاریخ الطبری، ج۱، ص۶۱۲.</ref>. آنان پس از ورود به این منطقه، به جهت مجاورت با نصرانی‌ها، به تدریج به [[دین]] [[مسیحیان]] در آمدند<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۱۶.</ref>. از حضور بنی ذهل بن مالک در وقایع و حوادث پیش از اسلام و بعد از آن خبر چندانی در دست نیست. اما از مهمترین [[اخبار]] دوران [[اسلامی]] این قوم می‌توان به حضور برخی از آنان در [[جنگ جمل]] و [[صفین]] و [[همراهی]] با [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} اشاره کرد<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۱۷.</ref>. از [[رجال]] مشهور این قوم هم می‌توان از شریة بن عبد بن کلیب بن خولی بن ربیعة بن عوف بن معاویه از بزرگان و [[معمرین ~~بنی ناجیه~~]]<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۱۷. برخی دیگر از منابع از او با نام شریة بن عبدالله (شیخ صدوق، کمال الدین و اتمام النعمه، ص۵۶۲) و بعضی دیگر با نام شریة بن عبید بن قلیب (ابن حجر، الاصابه، ج۳، ص۳۱۰) یاد کردند.</ref>، و [[حارث بن حیان بن ربیعة بن عوف بن معاویة بن ذهل]] از [[اصحاب]] و [[یاران امیرالمؤمنین]]{{ع}} و از شرکت‌کنندگان در نبردهای [[جمل]] و [[صفین]] یاد کرد<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۱۷.</ref>.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی\|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref>		این [[قوم]] از [[طوایف]] [[قبیله]] [[بنی‌جعفی]] هستند که [[نسب]] از [[بنی ناجیة بن مالک بن حریم بن جعفی]] می‌برند<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۱۷.</ref>. ذهل [[فرزندی]] به نام [[معاویه]] داشت که از طریق او، [[نسل]] وی در [[زمین]] [[توسعه]] یافت<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۱۷.</ref>. بنی ذهل همراه با بنی اعمام خود [[بنی ناجیة بن مالک]] و [[بنی سلسله]]، در [[حیره]] سکونت داشتند<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۱۶.</ref>. به نظر می‌رسد این دسته از [[جعفی‌ها]]، جزء آن گروه از جعفی‌هایی باشند که اندکی پیش از [[اسلام]] و در [[زمان]] [[حکمرانی]] [[حمیریان]] بر [[یمن]]، از [[سرزمین]] آباء و اجدادی خود به حیره و مناطق [[فرات]] و [[انبار]] کوچیدند و در این مناطق ساکن شدند. این گروه از [[مردم]] جعفی به «[[اعراب]] ضاحیه»، [[شهرت]] داشتند<ref>محمد بن جریر طبری، تاریخ الطبری، ج۱، ص۶۱۲.</ref>. آنان پس از ورود به این منطقه، به جهت مجاورت با نصرانی‌ها، به تدریج به [[دین]] [[مسیحیان]] در آمدند<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۱۶.</ref>. از حضور بنی ذهل بن مالک در وقایع و حوادث پیش از اسلام و بعد از آن خبر چندانی در دست نیست. اما از مهمترین [[اخبار]] دوران [[اسلامی]] این قوم می‌توان به حضور برخی از آنان در [[جنگ جمل]] و [[صفین]] و [[همراهی]] با [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} اشاره کرد<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۱۷.</ref>. از [[رجال]] مشهور این قوم هم می‌توان از شریة بن عبد بن کلیب بن خولی بن ربیعة بن عوف بن معاویه از بزرگان و [[معمرین]] بنی‌ناجیه<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۱۷. برخی دیگر از منابع از او با نام شریة بن عبدالله (شیخ صدوق، کمال الدین و اتمام النعمه، ص۵۶۲) و بعضی دیگر با نام شریة بن عبید بن قلیب (ابن حجر، الاصابه، ج۳، ص۳۱۰) یاد کردند.</ref>، و [[حارث بن حیان بن ربیعة بن عوف بن معاویة بن ذهل]] از [[اصحاب]] و [[یاران امیرالمؤمنین]]{{ع}} و از شرکت‌کنندگان در نبردهای [[جمل]] و [[صفین]] یاد کرد<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۱۷.</ref>.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی\|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Wasity: /* مقدمه */

2025-10-29T11:32:29Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۵:۰۲
خط ۷:		خط ۷:

	==مقدمه==		==مقدمه==
	این [[قوم]] از [[طوایف]] [[قبیله]] [[بنی‌جعفی]] هستند که [[نسب]] از [[بنی ناجیة بن مالک بن حریم بن جعفی]] می‌برند<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۱۷.</ref>. ذهل [[فرزندی]] به نام [[معاویه]] داشت که از طریق او، [[نسل]] وی در [[زمین]] [[توسعه]] یافت<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۱۷.</ref>. بنی ذهل همراه با بنی اعمام خود [[بنی ~~ناجیه~~]] و بنی ~~سلسله،~~ در [[حیره]] سکونت داشتند<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۱۶.</ref>. به نظر می‌رسد این دسته از [[جعفی‌ها]]، جزء آن گروه از جعفی‌هایی باشند که اندکی پیش از [[اسلام]] و در [[زمان]] [[حکمرانی]] [[حمیریان]] بر [[یمن]]، از [[سرزمین]] آباء و اجدادی خود به حیره و مناطق [[فرات]] و [[انبار]] کوچیدند و در این مناطق ساکن شدند. این گروه از [[مردم]] جعفی به «[[اعراب]] ضاحیه»، [[شهرت]] داشتند<ref>محمد بن جریر طبری، تاریخ الطبری، ج۱، ص۶۱۲.</ref>. آنان پس از ورود به این منطقه، به جهت مجاورت با نصرانی‌ها، به تدریج به [[دین]] [[مسیحیان]] در آمدند<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۱۶.</ref>. از حضور بنی ذهل بن مالک در وقایع و حوادث پیش از اسلام و بعد از آن خبر چندانی در دست نیست. اما از مهمترین [[اخبار]] دوران [[اسلامی]] این قوم می‌توان به حضور برخی از آنان در [[جنگ جمل]] و [[صفین]] و [[همراهی]] با [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} اشاره کرد<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۱۷.</ref>. از [[رجال]] مشهور این قوم هم می‌توان از شریة بن عبد بن کلیب بن خولی بن ربیعة بن عوف بن معاویه از بزرگان و [[معمرین بنی ناجیه]]<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۱۷. برخی دیگر از منابع از او با نام شریة بن عبدالله (شیخ صدوق، کمال الدین و اتمام النعمه، ص۵۶۲) و بعضی دیگر با نام شریة بن عبید بن قلیب (ابن حجر، الاصابه، ج۳، ص۳۱۰) یاد کردند.</ref>، و [[حارث بن حیان بن ربیعة بن عوف بن معاویة بن ذهل]] از [[اصحاب]] و [[یاران امیرالمؤمنین]]{{ع}} و از شرکت‌کنندگان در نبردهای [[جمل]] و [[صفین]] یاد کرد<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۱۷.</ref>.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی\|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref>		این [[قوم]] از [[طوایف]] [[قبیله]] [[بنی‌جعفی]] هستند که [[نسب]] از [[بنی ناجیة بن مالک بن حریم بن جعفی]] می‌برند<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۱۷.</ref>. ذهل [[فرزندی]] به نام [[معاویه]] داشت که از طریق او، [[نسل]] وی در [[زمین]] [[توسعه]] یافت<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۱۷.</ref>. بنی ذهل همراه با بنی اعمام خود [[بنی ناجیة بن مالک]] و [[بنی سلسله]]، در [[حیره]] سکونت داشتند<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۱۶.</ref>. به نظر می‌رسد این دسته از [[جعفی‌ها]]، جزء آن گروه از جعفی‌هایی باشند که اندکی پیش از [[اسلام]] و در [[زمان]] [[حکمرانی]] [[حمیریان]] بر [[یمن]]، از [[سرزمین]] آباء و اجدادی خود به حیره و مناطق [[فرات]] و [[انبار]] کوچیدند و در این مناطق ساکن شدند. این گروه از [[مردم]] جعفی به «[[اعراب]] ضاحیه»، [[شهرت]] داشتند<ref>محمد بن جریر طبری، تاریخ الطبری، ج۱، ص۶۱۲.</ref>. آنان پس از ورود به این منطقه، به جهت مجاورت با نصرانی‌ها، به تدریج به [[دین]] [[مسیحیان]] در آمدند<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۱۶.</ref>. از حضور بنی ذهل بن مالک در وقایع و حوادث پیش از اسلام و بعد از آن خبر چندانی در دست نیست. اما از مهمترین [[اخبار]] دوران [[اسلامی]] این قوم می‌توان به حضور برخی از آنان در [[جنگ جمل]] و [[صفین]] و [[همراهی]] با [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} اشاره کرد<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۱۷.</ref>. از [[رجال]] مشهور این قوم هم می‌توان از شریة بن عبد بن کلیب بن خولی بن ربیعة بن عوف بن معاویه از بزرگان و [[معمرین بنی ناجیه]]<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۱۷. برخی دیگر از منابع از او با نام شریة بن عبدالله (شیخ صدوق، کمال الدین و اتمام النعمه، ص۵۶۲) و بعضی دیگر با نام شریة بن عبید بن قلیب (ابن حجر، الاصابه، ج۳، ص۳۱۰) یاد کردند.</ref>، و [[حارث بن حیان بن ربیعة بن عوف بن معاویة بن ذهل]] از [[اصحاب]] و [[یاران امیرالمؤمنین]]{{ع}} و از شرکت‌کنندگان در نبردهای [[جمل]] و [[صفین]] یاد کرد<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۱۷.</ref>.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی\|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Wasity: /* مقدمه */

2025-10-29T11:31:03Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۵:۰۱
خط ۷:		خط ۷:

	==مقدمه==		==مقدمه==
	این [[قوم]] از [[طوایف]] [[قبیله]] [[بنی‌جعفی]] هستند که [[نسب]] از [[ناجیة بن مالک بن حریم بن جعفی]] می‌برند<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۱۷.</ref>. ذهل [[فرزندی]] به نام [[معاویه]] داشت که از طریق او، [[نسل]] وی در [[زمین]] [[توسعه]] یافت<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۱۷.</ref>. بنی ذهل همراه با بنی اعمام خود [[بنی ناجیه]] و بنی سلسله، در [[حیره]] سکونت داشتند<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۱۶.</ref>. به نظر می‌رسد این دسته از [[جعفی‌ها]]، جزء آن گروه از جعفی‌هایی باشند که اندکی پیش از [[اسلام]] و در [[زمان]] [[حکمرانی]] [[حمیریان]] بر [[یمن]]، از [[سرزمین]] آباء و اجدادی خود به حیره و مناطق [[فرات]] و [[انبار]] کوچیدند و در این مناطق ساکن شدند. این گروه از [[مردم]] جعفی به «[[اعراب]] ضاحیه»، [[شهرت]] داشتند<ref>محمد بن جریر طبری، تاریخ الطبری، ج۱، ص۶۱۲.</ref>. آنان پس از ورود به این منطقه، به جهت مجاورت با نصرانی‌ها، به تدریج به [[دین]] [[مسیحیان]] در آمدند<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۱۶.</ref>. از حضور بنی ذهل بن مالک در وقایع و حوادث پیش از اسلام و بعد از آن خبر چندانی در دست نیست. اما از مهمترین [[اخبار]] دوران [[اسلامی]] این قوم می‌توان به حضور برخی از آنان در [[جنگ جمل]] و [[صفین]] و [[همراهی]] با [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} اشاره کرد<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۱۷.</ref>. از [[رجال]] مشهور این قوم هم می‌توان از شریة بن عبد بن کلیب بن خولی بن ربیعة بن عوف بن معاویه از بزرگان و [[معمرین بنی ناجیه]]<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۱۷. برخی دیگر از منابع از او با نام شریة بن عبدالله (شیخ صدوق، کمال الدین و اتمام النعمه، ص۵۶۲) و بعضی دیگر با نام شریة بن عبید بن قلیب (ابن حجر، الاصابه، ج۳، ص۳۱۰) یاد کردند.</ref>، و [[حارث بن حیان بن ربیعة بن عوف بن معاویة بن ذهل]] از [[اصحاب]] و [[یاران امیرالمؤمنین]]{{ع}} و از شرکت‌کنندگان در نبردهای [[جمل]] و [[صفین]] یاد کرد<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۱۷.</ref>.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی\|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref>		این [[قوم]] از [[طوایف]] [[قبیله]] [[بنی‌جعفی]] هستند که [[نسب]] از [[بنی ناجیة بن مالک بن حریم بن جعفی]] می‌برند<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۱۷.</ref>. ذهل [[فرزندی]] به نام [[معاویه]] داشت که از طریق او، [[نسل]] وی در [[زمین]] [[توسعه]] یافت<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۱۷.</ref>. بنی ذهل همراه با بنی اعمام خود [[بنی ناجیه]] و بنی سلسله، در [[حیره]] سکونت داشتند<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۱۶.</ref>. به نظر می‌رسد این دسته از [[جعفی‌ها]]، جزء آن گروه از جعفی‌هایی باشند که اندکی پیش از [[اسلام]] و در [[زمان]] [[حکمرانی]] [[حمیریان]] بر [[یمن]]، از [[سرزمین]] آباء و اجدادی خود به حیره و مناطق [[فرات]] و [[انبار]] کوچیدند و در این مناطق ساکن شدند. این گروه از [[مردم]] جعفی به «[[اعراب]] ضاحیه»، [[شهرت]] داشتند<ref>محمد بن جریر طبری، تاریخ الطبری، ج۱، ص۶۱۲.</ref>. آنان پس از ورود به این منطقه، به جهت مجاورت با نصرانی‌ها، به تدریج به [[دین]] [[مسیحیان]] در آمدند<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۱۶.</ref>. از حضور بنی ذهل بن مالک در وقایع و حوادث پیش از اسلام و بعد از آن خبر چندانی در دست نیست. اما از مهمترین [[اخبار]] دوران [[اسلامی]] این قوم می‌توان به حضور برخی از آنان در [[جنگ جمل]] و [[صفین]] و [[همراهی]] با [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} اشاره کرد<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۱۷.</ref>. از [[رجال]] مشهور این قوم هم می‌توان از شریة بن عبد بن کلیب بن خولی بن ربیعة بن عوف بن معاویه از بزرگان و [[معمرین بنی ناجیه]]<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۱۷. برخی دیگر از منابع از او با نام شریة بن عبدالله (شیخ صدوق، کمال الدین و اتمام النعمه، ص۵۶۲) و بعضی دیگر با نام شریة بن عبید بن قلیب (ابن حجر، الاصابه، ج۳، ص۳۱۰) یاد کردند.</ref>، و [[حارث بن حیان بن ربیعة بن عوف بن معاویة بن ذهل]] از [[اصحاب]] و [[یاران امیرالمؤمنین]]{{ع}} و از شرکت‌کنندگان در نبردهای [[جمل]] و [[صفین]] یاد کرد<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۱۷.</ref>.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی\|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Wasity: جایگزینی متن - 'بنی جعفی‌اند' به 'بنی‌جعفی هستند'

2024-01-01T20:30:30Z

جایگزینی متن - 'بنی جعفی‌اند' به 'بنی‌جعفی هستند'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۰:۰۰
خط ۷:		خط ۷:

	==مقدمه==		==مقدمه==
	این [[قوم]] از [[طوایف]] [[قبیله]] ~~بنی جعفی‌اند~~ که [[نسب]] از [[ناجیة بن مالک بن حریم بن جعفی]] می‌برند<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۱۷.</ref>. ذهل [[فرزندی]] به نام [[معاویه]] داشت که از طریق او، [[نسل]] وی در [[زمین]] [[توسعه]] یافت<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۱۷.</ref>. بنی ذهل همراه با بنی اعمام خود [[بنی ناجیه]] و بنی سلسله، در [[حیره]] سکونت داشتند<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۱۶.</ref>. به نظر می‌رسد این دسته از [[جعفی‌ها]]، جزء آن گروه از جعفی‌هایی باشند که اندکی پیش از [[اسلام]] و در [[زمان]] [[حکمرانی]] [[حمیریان]] بر [[یمن]]، از [[سرزمین]] آباء و اجدادی خود به حیره و مناطق [[فرات]] و [[انبار]] کوچیدند و در این مناطق ساکن شدند. این گروه از [[مردم]] جعفی به «[[اعراب]] ضاحیه»، [[شهرت]] داشتند<ref>محمد بن جریر طبری، تاریخ الطبری، ج۱، ص۶۱۲.</ref>. آنان پس از ورود به این منطقه، به جهت مجاورت با نصرانی‌ها، به تدریج به [[دین]] [[مسیحیان]] در آمدند<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۱۶.</ref>. از حضور بنی ذهل بن مالک در وقایع و حوادث پیش از اسلام و بعد از آن خبر چندانی در دست نیست. اما از مهمترین [[اخبار]] دوران [[اسلامی]] این قوم می‌توان به حضور برخی از آنان در [[جنگ جمل]] و [[صفین]] و [[همراهی]] با [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} اشاره کرد<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۱۷.</ref>. از [[رجال]] مشهور این قوم هم می‌توان از شریة بن عبد بن کلیب بن خولی بن ربیعة بن عوف بن معاویه از بزرگان و [[معمرین بنی ناجیه]]<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۱۷. برخی دیگر از منابع از او با نام شریة بن عبدالله (شیخ صدوق، کمال الدین و اتمام النعمه، ص۵۶۲) و بعضی دیگر با نام شریة بن عبید بن قلیب (ابن حجر، الاصابه، ج۳، ص۳۱۰) یاد کردند.</ref>، و [[حارث بن حیان بن ربیعة بن عوف بن معاویة بن ذهل]] از [[اصحاب]] و [[یاران امیرالمؤمنین]]{{ع}} و از شرکت‌کنندگان در نبردهای [[جمل]] و [[صفین]] یاد کرد<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۱۷.</ref>.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی\|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref>		این [[قوم]] از [[طوایف]] [[قبیله]] [[بنی‌جعفی]] هستند که [[نسب]] از [[ناجیة بن مالک بن حریم بن جعفی]] می‌برند<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۱۷.</ref>. ذهل [[فرزندی]] به نام [[معاویه]] داشت که از طریق او، [[نسل]] وی در [[زمین]] [[توسعه]] یافت<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۱۷.</ref>. بنی ذهل همراه با بنی اعمام خود [[بنی ناجیه]] و بنی سلسله، در [[حیره]] سکونت داشتند<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۱۶.</ref>. به نظر می‌رسد این دسته از [[جعفی‌ها]]، جزء آن گروه از جعفی‌هایی باشند که اندکی پیش از [[اسلام]] و در [[زمان]] [[حکمرانی]] [[حمیریان]] بر [[یمن]]، از [[سرزمین]] آباء و اجدادی خود به حیره و مناطق [[فرات]] و [[انبار]] کوچیدند و در این مناطق ساکن شدند. این گروه از [[مردم]] جعفی به «[[اعراب]] ضاحیه»، [[شهرت]] داشتند<ref>محمد بن جریر طبری، تاریخ الطبری، ج۱، ص۶۱۲.</ref>. آنان پس از ورود به این منطقه، به جهت مجاورت با نصرانی‌ها، به تدریج به [[دین]] [[مسیحیان]] در آمدند<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۱۶.</ref>. از حضور بنی ذهل بن مالک در وقایع و حوادث پیش از اسلام و بعد از آن خبر چندانی در دست نیست. اما از مهمترین [[اخبار]] دوران [[اسلامی]] این قوم می‌توان به حضور برخی از آنان در [[جنگ جمل]] و [[صفین]] و [[همراهی]] با [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} اشاره کرد<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۱۷.</ref>. از [[رجال]] مشهور این قوم هم می‌توان از شریة بن عبد بن کلیب بن خولی بن ربیعة بن عوف بن معاویه از بزرگان و [[معمرین بنی ناجیه]]<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۱۷. برخی دیگر از منابع از او با نام شریة بن عبدالله (شیخ صدوق، کمال الدین و اتمام النعمه، ص۵۶۲) و بعضی دیگر با نام شریة بن عبید بن قلیب (ابن حجر، الاصابه، ج۳، ص۳۱۰) یاد کردند.</ref>، و [[حارث بن حیان بن ربیعة بن عوف بن معاویة بن ذهل]] از [[اصحاب]] و [[یاران امیرالمؤمنین]]{{ع}} و از شرکت‌کنندگان در نبردهای [[جمل]] و [[صفین]] یاد کرد<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۱۷.</ref>.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی\|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Jaafari: صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = مذحج | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} ==مقدمه== این قوم از طوایف قبیله بنی جعفی‌اند که نسب از ناجیة بن مالک بن حریم بن جعفی می‌برندابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۱۷.. ذهل فرزند...» ایجاد کرد

2024-01-01T09:17:39Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = مذحج | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} ==مقدمه== این قوم از طوایف قبیله بنی جعفی‌اند که نسب از ناجیة بن مالک بن حریم بن جعفی می‌برند<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۱۷.</ref>. ذهل فرزند...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{مدخل مرتبط
| موضوع مرتبط = مذحج
| عنوان مدخل =
| مداخل مرتبط =
| پرسش مرتبط =
}}

==مقدمه==
این [[قوم]] از [[طوایف]] [[قبیله]] بنی جعفی‌اند که [[نسب]] از [[ناجیة بن مالک بن حریم بن جعفی]] می‌برند<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۱۷.</ref>. ذهل [[فرزندی]] به نام [[معاویه]] داشت که از طریق او، [[نسل]] وی در [[زمین]] [[توسعه]] یافت<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۱۷.</ref>. بنی ذهل همراه با بنی اعمام خود [[بنی ناجیه]] و بنی سلسله، در [[حیره]] سکونت داشتند<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۱۶.</ref>. به نظر می‌رسد این دسته از [[جعفی‌ها]]، جزء آن گروه از جعفی‌هایی باشند که اندکی پیش از [[اسلام]] و در [[زمان]] [[حکمرانی]] [[حمیریان]] بر [[یمن]]، از [[سرزمین]] آباء و اجدادی خود به حیره و مناطق [[فرات]] و [[انبار]] کوچیدند و در این مناطق ساکن شدند. این گروه از [[مردم]] جعفی به «[[اعراب]] ضاحیه»، [[شهرت]] داشتند<ref>محمد بن جریر طبری، تاریخ الطبری، ج۱، ص۶۱۲.</ref>. آنان پس از ورود به این منطقه، به جهت مجاورت با نصرانی‌ها، به تدریج به [[دین]] [[مسیحیان]] در آمدند<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۱۶.</ref>. از حضور بنی ذهل بن مالک در وقایع و حوادث پیش از اسلام و بعد از آن خبر چندانی در دست نیست. اما از مهمترین [[اخبار]] دوران [[اسلامی]] این قوم می‌توان به حضور برخی از آنان در [[جنگ جمل]] و [[صفین]] و [[همراهی]] با [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} اشاره کرد<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۱۷.</ref>. از [[رجال]] مشهور این قوم هم می‌توان از شریة بن عبد بن کلیب بن خولی بن ربیعة بن عوف بن معاویه از بزرگان و [[معمرین بنی ناجیه]]<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۱۷. برخی دیگر از منابع از او با نام شریة بن عبدالله (شیخ صدوق، کمال الدین و اتمام النعمه، ص۵۶۲) و بعضی دیگر با نام شریة بن عبید بن قلیب (ابن حجر، الاصابه، ج۳، ص۳۱۰) یاد کردند.</ref>، و [[حارث بن حیان بن ربیعة بن عوف بن معاویة بن ذهل]] از [[اصحاب]] و [[یاران امیرالمؤمنین]]{{ع}} و از شرکت‌کنندگان در نبردهای [[جمل]] و [[صفین]] یاد کرد<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۱۷.</ref>.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref>

== منابع ==
{{منابع}}
# [[پرونده:13681302.jpg|22px]] [[سید علی اکبر حسینی ایمنی|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]]
{{پایان منابع}}

== پانویس ==
{{پانویس}}

[[رده:مذحج]]
[[رده:قبیله‌های عرب]]