Jaafari: صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = بنی معاویة بن کنده | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} ==مقدمه== بنی عبدالله از اعراب قحطانیقلقشندی، نهایة الارب فی معرفة انساب العرب، ج۱، ص۶۱؛ عمر رضا کحاله، معجم قبائل العرب، ج۲، ص۶۲۴. و از شعب طا...» ایجاد کرد

2024-08-01T04:36:09Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = بنی معاویة بن کنده | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} ==مقدمه== بنی عبدالله از اعراب قحطانی<ref>قلقشندی، نهایة الارب فی معرفة انساب العرب، ج۱، ص۶۱؛ عمر رضا کحاله، معجم قبائل العرب، ج۲، ص۶۲۴.</ref> و از شعب طا...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{مدخل مرتبط
| موضوع مرتبط = بنی معاویة بن کنده
| عنوان مدخل =
| مداخل مرتبط =
| پرسش مرتبط =
}}

==مقدمه==
بنی عبدالله از [[اعراب قحطانی]]<ref>قلقشندی، نهایة الارب فی معرفة انساب العرب، ج۱، ص۶۱؛ عمر رضا کحاله، معجم قبائل العرب، ج۲، ص۶۲۴.</ref> و از شعب [[طایفه]] بزرگ بنی معاویة بن کنده‌اند که [[نسب]] از عبدالله بن حارث الولّادة بن عمرو بن معاویة بن حارث بن معاویة بن حارث بن معاویة بن ثور بن مرتّع بن معاویة بن کندة بن عفیر می‌‌برند<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۷۲. این نسب در برخی منابع «عبدالله بن حارث الولّادة بن عمرو بن معاویة بن حارث الاکبر بن معاویة بن ثور بن مرتع بن کنده» (ر.ک: ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۵، ص۳۹۵؛ ابن عساکر، تاریخ مدینه دمشق، ج۲۰، ص۱۰۶) و در بعضی دیگر «شیطان بن حارث الولّادة بن عمرو بن معاویة بن حارث الاکبر بن معاویة بن کنده» ذکر شده است. (قلقشندی، نهایة الارب فی معرفة انساب العرب، ج۱، ص۶۱؛ عمر رضا کحاله، معجم قبائل العرب،، ج۲، ص۶۲۴)</ref>. او و برادرش وهب، [[فرزندان]] زنی از [[قبیله ازد]] به نام مازنه معروف به قائله بنت امری‌ء القیس بن کعب بن عمرو مزیقیا بودند<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۷۲.</ref>. نام اصلی عبدالله را «[[شیطان]]» گفته‌اند<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۷۲.</ref> از این رو، ذریه‌اش – که در عده و نفر بسیار بودند- به «بنی الشیطان» شناخته می‌‌شدند<ref>ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۴۲۸.</ref> در وفدی که آنان به [[مدینه]] نزد [[پیامبر]]{{صل}} داشتند، حضرت، نامشان را به «بنی عبدالله» [[تغییر]] داد<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۷۲.</ref>.

این [[قوم]]، اصالتی [[یمنی]] داشتند و به احتمال، همراه با بسیاری دیگر از [[کندیان]]، پیش از [[اسلام]] در حضرموت ساکن بودند. اما [[پس از ظهور اسلام]]، علاوه بر حضور جمعی از آنان - همچون [[بنو نهیک بن حسان بن الأرقم]] -<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۷۵.</ref> در حضرموت<ref>نیز ر.ک: بلاذری، انساب الاشراف، ج۹، ص۲۸۶؛ خلیفة بن خیاط، تاریخ، ص۲۵۰؛ ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۴۲۸؛ زرکلی، الاعلام ج۴، ص۱۴۴.</ref>، برخی از آنان به مناطق دیگر از جمله [[مدینه]] کوچ کردند<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۷۴؛ ابن عبد البر، الاستیعاب فی معرفة الاصحاب، ج۴، ص۱۵۷۶؛ ابن اثیر، اسد الغابه فی معرفة الصحابه، ج۴، ص۷۱۴</ref> از معدود [[اخبار]] [[جاهلی]] [[بنی عبدالله بن حارث]] می‌‌توان به [[همپیمانی]] این [[قوم]] در [[زمان]] [[ریاست]] [[سعید بن ثمامه]] با خاندانی از [[قریش]] به نام [[بنی عبدشمس بن عبدمناف]] اشاره کرد<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۷۴؛ ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۵، ص۳۹۵ و خامسه۲، ص۲۲۴؛ ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۴۲۸.</ref>. این [[پیمان]] پس از [[اسلام]] نیز کما کان به قوت خویش باقی ماند. به نظر می‌‌رسد اسلام عمومی این [[طایفه]] در سال نهم یا دهم [[هجرت]] و پس از ورود هیأت اعزامی کنده به ریاست [[اشعث بن قیس]] به مدینه<ref>محمد بن جریر طبری، تاریخ الامم و الملوک، ج۱۱، ص۵۴۵.</ref> اتفاق افتاده باشد. با این [[حال]]، بودند افرادی که پیش از این زمان، اسلام پذیرفته بودند که از جمله ایشان می‌‌توان به نام یزید بن سعید بن ثمامه اشاره کرد که به نقل برخی مصادر، اسلام او در [[فتح مکه]] ([[سال هشتم هجری]]) اتفاق افتاده است<ref>ابن عبد البر، الاستیعاب فی معرفة الاصحاب، ج۴، ص۱۵۷۶؛ ابن اثیر، اسد الغابه فی معرفة الصحابه، ج۴، ص۷۱۴؛ المزی، تهذیب الکمال، ج۳۲، ص۱۴۱.</ref>. بر اساس گزارشات [[تاریخی]]، [[معدان بن اسود بن عبدالله بن حارث الولاده]] معروف به«جفشیش» که از وفود کنندگان بود، برخاست و گفت: «تو از تبار ما نیستی؟» حضرت بعد از دوبار [[سکوت]]، در پاسخ، ضمن [[نفی]] این سخن، خود را از فرزندان [[بنی نضر بن کنانه]] دانستند<ref>ابونعیم، معرفة الصحابه، ج۲، ص۲۳۲؛ طبرانی، المعجم الکبیر، ج۲، ص۲۸۶؛ ابن عبد البر، الاستیعاب فی معرفة الاصحاب، ج۱، ص۲۷۷.</ref>. [[معدان بن اسود بن معدی کرب]] پس از [[رحلت نبی خاتم]]{{صل}}، همراه با [[اشعث بن قیس]] در [[شورش]] [[مردم]] کنده علیه [[دولت مدینه]]، شرکت جست. وی پس از [[تسلیم]] اشعث و زد و بندهای صورت گرفته بین او با عمال [[خلیفه]]، از معدود افرادی بود که به درخواست اشعث، مشمول [[امان]] خلیفه و عمال [[حکومتی]] قرار گرفت و از معرکه حصار [[النجیر]] شد [[جان]] به در برد<ref>بلاذری فتوح البلدان، ص۱۰۶؛ حموی، معجم البلدان، ج۲، ص۲۷۱.</ref>.

[[کارگزاری]] برخی از ایشان در دوران [[خلافت عمر بن خطاب]] هم، از دیگر [[اخبار]] دوران [[اسلامی]] این [[قوم]] است. بر اساس برخی گزارشات، عمر، [[یزید بن سعید بن ثمامه]] را [[قاضی]] امور کوچک در [[بازار]] [[مدینه]] کرد<ref>بامطرف، الجامع(جامع شمل أعلام المهاجرین المنتسبین إلی الیمن و قبائلهم)، ج۴، ص۶۴۷.</ref> و سپس پسرش [[سائب]] را به امور مهم آن گماشت<ref>ابن حبان، تاریخ الصحابه الذین روی عنهم الاخبار، ص۱۲۳؛ بامطرف، الجامع(جامع شمل أعلام المهاجرین المنتسبین إلی الیمن و قبائلهم)، ج۴، ص۶۴۷. محمد بن خلف بن حیان، سائب را قاضی عمر در صغار امور معرفی کرده (محمد بن خلف بن حیان، اخبارالقضاة، ج۱، ص۱۰۶) و منابع دیگر از او در کنار عبدالله بن عتبة بن مسعود به عنوان عامل عمر در بازار مدینه یاد کرده‌اند. (ابن عبد البر، الاستیعاب فی معرفة الاصحاب، ج۲، ص۵۷۶؛ ابن اثیر، اسد الغابه فی معرفة الصحابه، ج۲، ص۱۶۹.)</ref>. از دیگر اخبار مهم [[دوره اسلامی]] بنی عبدالله بن حارث الولاده می‌‌توان از خارجی [[یمن]]، عبدالله بن یحیی بن عمرو بن شرحبیل بن عمرو بن اسود بن عبدالله بن حارث الولاده معروف به «طالب [[الحق]]» نام برد<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۷۴؛ ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۴۲۸</ref>. وی از [[خوارج]] [[اباضی]] بلکه از سران آنان و فردی [[اعور]] (از یک چشم [[نابینا]]) از ساکنان حضرموت بود<ref>ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۴۲۸. نیز ر.ک: زرکلی، الاعلام ج۴، ص۱۴۴.</ref> که به [[سال ۱۲۹ هجری]] در واپسین سالهای [[حکومت امویان]] در [[یمن]] [[قیام]] کرد. اندکی بعد، [[ابوحمزه مختار بن عوف]] هم بدو پیوست و قیام کنندگان طی نبردهایی همچون [[یوم]] [[قدید]] به [[صنعا]] و [[مکه]] دست یافتند. کار آنان بالا گرفت تا این که [[مروان بن محمد]] - آخرین [[خلیفه اموی]] - سپاهی را به [[فرماندهی]] [[عبدالملک بن محمد سعدی]] سوی آنها فرستاد. عبدالملک در [[وادی القری]] – از نواحی [[مدینه]] - به اوحمزه دست یافت و او را در [[جنگی]] به [[هلاکت]] رساند و سپس به پیشروی خود به سمت یمن ادامه داد. طالب [[الحق]] به سویش شتافت و دو [[سپاه]] در نزدیکی صنعا به هم رسیدند و در جنگی که بین آنها رخ داد طالب الحق کشته شد و سرش به [[شام]] نزد مروان بن محمد فرستاده شد<ref>زرکلی، الاعلام ج۴، ص۱۴۴. جهت مطالعه مشروح این قیام ر.ک: بلاذری، انساب الاشراف، ج۹، ص۲۸۶-۳۰۰؛ خلیفة بن خیاط، تاریخ، ص۲۵۱-۲۵۲؛ ابن اثیر، الکامل فی التاریخ، ج۵، ص۳۷۳-۳۹۱.</ref>.

حضور برخی از [[مردم]] بنی عبدالله در [[نبرد]] [[مسلمة بن عبدالملک بن مروان]] و [[یزید بن مهلب]] که منجر به کشته شدن یزید در [[سال ۱۰۲ هجری]] شد هم از دیگر اخباری است که به نقش این [[قوم]] در وقایع دوران [[حکومت بنی امیه]] پرداخته شده است. در این [[جنگ]]، جبلة بن مخرمة بن شرحبیل بن اسود بن هانی بن ارقم بن عبداللّه، فرماندهی جناح راست [[لشکر]] [[امویان]] را بر عهده داشت<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۷۴؛ محمد بن جریر طبری، تاریخ الامم و الملوک، ج۶، ص۵۹۵؛ ابن اثیر، الکامل فی التاریخ، ج۵، ص۸۱.</ref>. از پسر جبله به نام ابراهیم بن جبله هم در شمار عمال مروان بن محمد ملقب به «[[مروان حمار]]» در حضرموت یاد شده است<ref>خلیفة بن خیاط، تاریخ، ص۲۵۰؛ بلاذری، انساب الاشراف، ج۹، ص۲۸۶.</ref>. این در حالی است که [[ابن کلبی]] (م۲۰۴) از ابراهیم در شمار [[اصحاب]] [[منصور دوانیقی]] و از [[کارگزاران]] وی در حضرموت نام برده است<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۷۵.</ref>.

از مشاهیر و [[رجال]] بزرگ [[بنی عبدالله بن حارث]] - علاوه بر اسامی افرادی که در متن به نامشان پرداخته شد - می‌‌توان از [[یزید بن سعید بن ثمامه]]<ref>ابن حبان، تاریخ الصحابه الذین روی عنهم الاخبار، ص۲۶۷؛ ابن عبد البر، الاستیعاب فی معرفة الاصحاب، ج۴، ص۱۵۷۶؛ ابن اثیر، اسد الغابه فی معرفة الصحابه، ج۴، ص۷۱۴؛ المزی، تهذیب الکمال، ج۳۲، ص۱۴۱.</ref> و پسرش [[سائب بن یزید]] معروف به «ابن اخت النمر» بن سعید بن ثمامههر دو از [[اصحاب]] و [[راویان]] [[پیامبر]]{{صل}} و از [[فقها]]<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۷۴؛ ابن حبان، تاریخ الصحابه الذین روی عنهم الاخبار، ص۱۲۳؛ ابن عساکر، تاریخ مدینه دمشق، ج۲۰، ص۱۰۶؛ ذهبی، سیر اعلام النبلاء، ج۳، ص۴۳۷.</ref>، [[عبدالله بن سائب بن یزید بن سعید بن ثمامه]] از [[محدثان]]<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۵، ص۳۹۵.</ref>، [[یزید بن خصفه]] - برادرزاده سائب بن یزید - از راویان و [[محدثان اهل سنت]]<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۵، ص۳۹۵.</ref>، [[جفشیش کندی]] از اصحاب و راویان<ref>ابن عبد البر، الاستیعاب فی معرفة الاصحاب، ج۱، ص۲۷۶. در نام و نسب وی اختلاف است. بسیاری نام و نسبش را ابوالخیر معدان بن اسود بن عبدالله بن حارث الولاده معروف به «جفشیش» گفته‌اند. (محمد بن جریر طبری، تاریخ الامم و الملوک، ج۱۱، ص۵۴۵؛ فیروزآبادی، قاموس المحیط، ج۲، ص۲۶۵؛ زبیدی، تاج العروس، ج۹، ص۷۵.) برخی نامش را «جریر» (ابن عبد البر، الاستیعاب فی معرفة الاصحاب، ج۱، ص۲۷۶؛ ابن حجر، الاصابه، ج۱، ص۵۹۷) و بعضی دیگر از منابع هم، او را با نام یا صفت «حفشیش» و «خفشیش» (ابن حجر، الاصابه، ج۱، ص۵۹۷) خوانده‌اند. ضمن این که بعضی نیز، از پدرش با نام «نعمان» (ابن اثیر، اسد الغابه فی معرفة الصحابه، ج۱، ص۳۴۵-۳۴۶؛ ابن حجر، الاصابه، ج۱، ص۵۹۷) و برخی دیگر با اسم «معدان» (ابن عبد البر، الاستیعاب فی معرفة الاصحاب، ج۱، ص۲۷۶؛ ابن حجر، الاصابه، ج۱، ص۵۹۷) یاد کرده‌اند.</ref>، محمد بن ظفر بن عمیر بن ابی شمر بن فرعان بن قیس بن اسود بن عبدالله بن حارث الولاده معروف به «مقنّع» [[کندی]] از شعرای [[اموی]]<ref>ابوالفرج اصفهانی، الاغانی، ج۱۷، ص۷۳؛ صفدی، الوافی بالوفیات، ج۳، ص۱۴۸؛ زرکلی، الاعلام، ج۶، ۳۱۹-۳۲۰. برخی منابع با اختلاف در نام و نسب، از او با عنوان ثور بن عمیره، (قلقشندی، نهایة الارب فی معرفة انساب العرب، ج۱، ص۶۱) محمد بن عمیر (ابن قتیبه، الشعر و الشعراء، ج۲، ص۷۲۸) و محمد بن عمرو (عوتبی صحاری، الانساب، ج۱، ص۴۴۷) یاد کرده‌اند. ابن کلبی هم از او با نام و نسب محمّد (المقنّع) بن عمیرة بن أبی شمر بن فرعان بن قیس بن اسود بن عبداللّه نام برده است. (هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۷۴)</ref> و ابو هنی مسروق بن معدی کرب بن ثمامة بن أسود بن معدی کرب از شعرای این [[قوم]]<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۷۳.</ref> یاد کرد.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]]</ref>

== منابع ==
{{منابع}}
# [[پرونده:13681302.jpg|22px]] [[سید علی اکبر حسینی ایمنی|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]]
{{پایان منابع}}

== پانویس ==
{{پانویس}}
{{قبایل عرب}}

[[رده:قبیله‌های عرب]]
[[رده:بنی معاویة بن کنده]]

بنی عبدالله بن حارث الولاده - تاریخچهٔ نسخه‌ها