بنی عدی بن کعب - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Wasity: جایگزینی متن - 'دست' به 'دست'

2023-03-02T11:56:58Z

جایگزینی متن - 'دست' به 'دست'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ مارس ۲۰۲۳، ساعت ۱۵:۲۶
خط ۶۶:		خط ۶۶:

	== [[مناصب]] [[بنی عدی]] در دوران [[خلافت عمر]] ==		== [[مناصب]] [[بنی عدی]] در دوران [[خلافت عمر]] ==
	بنی عدی در دوران [[خلافت]] [[عمر بن خطاب]]، به برخی از مناصب [[دست]] یافتند؛ از جمله [[نعمان بن عدی]] [[کارگزار]] وی در منطقه میسان از سرزمین‌های [[بصره]] شد؛ ولی به سبب سرودن اشعاری غنایی و مبتذل برکنار گشت.<ref>السیرة النبویه، ج۲، ص۳۶۶؛ الطبقات، ج۴، ص۱۰۴.</ref>		بنی عدی در دوران [[خلافت]] [[عمر بن خطاب]]، به برخی از مناصب دست یافتند؛ از جمله [[نعمان بن عدی]] [[کارگزار]] وی در منطقه میسان از سرزمین‌های [[بصره]] شد؛ ولی به سبب سرودن اشعاری غنایی و مبتذل برکنار گشت.<ref>السیرة النبویه، ج۲، ص۳۶۶؛ الطبقات، ج۴، ص۱۰۴.</ref>

	[[شفاء]] دختر عبدالله عاقله زنی بود که از سوی [[خلیفه]] به عنوان [[محتسب]] بازار [[مدینه]] [[منصوب]] شد و مورد [[عنایت]] وی بود.<ref>تاریخ دمشق، ج۲۲، ص۲۱۶؛ جمهرة انساب العرب، ص۱۵۰؛ تخریج الدلالات السمعیه، ص۷۴.</ref> پسرش [[سلیمان بن ابی‌حثمه]] در [[مسجد]] مدینه در [[روزگار]] عمر، [[امامت]] [[نماز تراویح]] را بر [[زنان]] و در روزگار [[عثمان]] بر مردان و زنان بر عهده داشت و برخی نیز [[مقام]] مادرش، محتسبی بازار مدینه، را برای وی یاد کرده‌اند.<ref>تاریخ دمشق، ج۲۲، ص۲۱۵-۲۲۰.</ref>		[[شفاء]] دختر عبدالله عاقله زنی بود که از سوی [[خلیفه]] به عنوان [[محتسب]] بازار [[مدینه]] [[منصوب]] شد و مورد [[عنایت]] وی بود.<ref>تاریخ دمشق، ج۲۲، ص۲۱۶؛ جمهرة انساب العرب، ص۱۵۰؛ تخریج الدلالات السمعیه، ص۷۴.</ref> پسرش [[سلیمان بن ابی‌حثمه]] در [[مسجد]] مدینه در [[روزگار]] عمر، [[امامت]] [[نماز تراویح]] را بر [[زنان]] و در روزگار [[عثمان]] بر مردان و زنان بر عهده داشت و برخی نیز [[مقام]] مادرش، محتسبی بازار مدینه، را برای وی یاد کرده‌اند.<ref>تاریخ دمشق، ج۲۲، ص۲۱۵-۲۲۰.</ref>

Wasity: جایگزینی متن - 'سال' به 'سال'

2023-01-05T08:55:33Z

جایگزینی متن - 'سال' به 'سال'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۲۵
خط ۶:		خط ۶:
	[[نسب]] این تیره با [[رسول خدا]]، در کعب، جد هشتم وی، به هم می‌رسد. بنی عدی قبیله [[خلیفه دوم]] [[عمر بن خطاب]] است. [[قبایل]] و تیره‌هایی دیگر نیز از [[عرب]] [[عدنانی]] و [[قحطانی]] با عنوان بنی عدی شناخته می‌شوند که [[بنی‌ عدی بن عبدمناه]]، [[بنی ‌عدی بن رباب]]، [[بنی ‌عدی بن اخرم]]، [[بنی‌ عدی بن اشرس]]، [[بنی‌ عدی بن جناب]]، [[بنی‌ عدی بن حارث]]، [[بنی‌ عدی بن نجار]] و [[بنی‌ عدی بن فزاره]] از آن جمله هستند.<ref>الانساب، ج۹، ص۲۵۱-۲۵۷؛ معجم قبائل العرب، ج۲، ص۷۶۳-۷۶۶.</ref>		[[نسب]] این تیره با [[رسول خدا]]، در کعب، جد هشتم وی، به هم می‌رسد. بنی عدی قبیله [[خلیفه دوم]] [[عمر بن خطاب]] است. [[قبایل]] و تیره‌هایی دیگر نیز از [[عرب]] [[عدنانی]] و [[قحطانی]] با عنوان بنی عدی شناخته می‌شوند که [[بنی‌ عدی بن عبدمناه]]، [[بنی ‌عدی بن رباب]]، [[بنی ‌عدی بن اخرم]]، [[بنی‌ عدی بن اشرس]]، [[بنی‌ عدی بن جناب]]، [[بنی‌ عدی بن حارث]]، [[بنی‌ عدی بن نجار]] و [[بنی‌ عدی بن فزاره]] از آن جمله هستند.<ref>الانساب، ج۹، ص۲۵۱-۲۵۷؛ معجم قبائل العرب، ج۲، ص۷۶۳-۷۶۶.</ref>

	[[پدر]] عدی، کعب، نخستین کسی دانسته شده که [[مردم]] را در [[روز]] عَروبه (نام پیشین [[روز جمعه]] در [[جاهلیت]]) گرد آورد و آن را "[[جمعه]]" نامید و در آن روز و در ایام [[حج]] [[خطبه]] خواند.<ref>انساب الاشراف، ج۱، ص۴۱؛ تاریخ یعقوبی، ج۱، ص۲۳۶.</ref> در منابع به محل [[خطابه]] وی در حج اشاره نشده است. کعب میان عرب منزلتی بس گران یافت؛ به گونه‌ای که از سوی قریش، [[سال]] درگذشت او تا هنگام [[عام الفیل]]، مبدأ [[تاریخ]] قرار گرفت.<ref>انساب الاشراف، ج۱، ص۴۱؛ تاریخ خلیفه، ص۱۴؛ تاریخ طبری، ج۲، ص۳۹۱.</ref>		[[پدر]] عدی، کعب، نخستین کسی دانسته شده که [[مردم]] را در [[روز]] عَروبه (نام پیشین [[روز جمعه]] در [[جاهلیت]]) گرد آورد و آن را "[[جمعه]]" نامید و در آن روز و در ایام [[حج]] [[خطبه]] خواند.<ref>انساب الاشراف، ج۱، ص۴۱؛ تاریخ یعقوبی، ج۱، ص۲۳۶.</ref> در منابع به محل [[خطابه]] وی در حج اشاره نشده است. کعب میان عرب منزلتی بس گران یافت؛ به گونه‌ای که از سوی قریش، سال درگذشت او تا هنگام [[عام الفیل]]، مبدأ [[تاریخ]] قرار گرفت.<ref>انساب الاشراف، ج۱، ص۴۱؛ تاریخ خلیفه، ص۱۴؛ تاریخ طبری، ج۲، ص۳۹۱.</ref>

	عدی یکی از سه فرزند کعب<ref>انساب الاشراف، ج۱، ص۴۷؛ تاریخ یعقوبی، ج۱، ص۲۳۶.</ref> از همسرش حبیبه دختر [[بجالة بن سعد]]<ref>تاریخ یعقوبی، ج۱، ص۲۳۶.</ref> بود. خود نیز دو پسر و یک دختر به نام رزاح، عُوَیج و الوف یا الود<ref>نسب قریش، ص۳۴۶، ۳۸۶.</ref> داشت. [[نسل]] عدی از هر دو پسر ادامه یافت<ref>جمهرة انساب العرب، ص۱۵۰-۱۵۹.</ref> و [[فرزندان]] آن دو، تیره‌های گوناگون [[بنی عدی]] را تشکیل دادند.		عدی یکی از سه فرزند کعب<ref>انساب الاشراف، ج۱، ص۴۷؛ تاریخ یعقوبی، ج۱، ص۲۳۶.</ref> از همسرش حبیبه دختر [[بجالة بن سعد]]<ref>تاریخ یعقوبی، ج۱، ص۲۳۶.</ref> بود. خود نیز دو پسر و یک دختر به نام رزاح، عُوَیج و الوف یا الود<ref>نسب قریش، ص۳۴۶، ۳۸۶.</ref> داشت. [[نسل]] عدی از هر دو پسر ادامه یافت<ref>جمهرة انساب العرب، ص۱۵۰-۱۵۹.</ref> و [[فرزندان]] آن دو، تیره‌های گوناگون [[بنی عدی]] را تشکیل دادند.
خط ۳۱:		خط ۳۱:
	آورده‌اند که بنی عدی در غزوه بدر قریش را همراهی نکرد.<ref>السیرة النبویه، ج۱، ص۶۱۹؛ تاریخ طبری، ج۲، ص۴۳۸؛ تاریخ الاسلام، ج۲، ص۵۱.</ref> بر پایه گزارشی، آنها در [[سپاه قریش]] بودند؛ ولی در پی [[آگاهی]] از [[نجات]] کاروان تجاری [[مکه]] به [[ریاست]] [[ابوسفیان]] و [[اطمینان]] از [[سلامتی]] [[اموال]] تجاری‌شان، همراه [[بنی‌زهره]]، از تیره‌های قریش، از میانه [[راه]] (ثنیه لَفت) به مکه بازگشتند.<ref>المغازی، ج۱، ص۴۵؛ انساب الاشراف، ج۱، ص۲۹۱؛ سبل الهدی، ج۴، ص۲۹.</ref>		آورده‌اند که بنی عدی در غزوه بدر قریش را همراهی نکرد.<ref>السیرة النبویه، ج۱، ص۶۱۹؛ تاریخ طبری، ج۲، ص۴۳۸؛ تاریخ الاسلام، ج۲، ص۵۱.</ref> بر پایه گزارشی، آنها در [[سپاه قریش]] بودند؛ ولی در پی [[آگاهی]] از [[نجات]] کاروان تجاری [[مکه]] به [[ریاست]] [[ابوسفیان]] و [[اطمینان]] از [[سلامتی]] [[اموال]] تجاری‌شان، همراه [[بنی‌زهره]]، از تیره‌های قریش، از میانه [[راه]] (ثنیه لَفت) به مکه بازگشتند.<ref>المغازی، ج۱، ص۴۵؛ انساب الاشراف، ج۱، ص۲۹۱؛ سبل الهدی، ج۴، ص۲۹.</ref>

	بر پایه گزارشی، به سال هفتم ق. هم‌زمان با [[فتح خیبر]]، ۷۰ تن از بنی عدی به صورت گروهی به مدینه [[هجرت]] کردند و مردی از آنها در مکه باقی نماند.<ref>الاستیعاب، ج۱، ص۲۹۴؛ اسد الغابه، ج۱، ص۴۰۸.</ref> در مدینه نقشی برجسته از این تیره گزارش نشده و تنها بعضی از آنها مانند [[عمر بن خطاب]] [[فرمانده]] سریه‌هایی چون تربه در [[شعبان]] [[سال]] ششم ق. بوده‌اند.<ref>المغازی، ج۱، ص۵؛ الطبقات، ج۲، ص۸۹.</ref> آورده‌اند که مَهجِع [[غلام]] [[سیاه پوست]] و [[یمنی]] عمر بن خطاب، نخستین فردی بود که در [[بدر]] به [[شهادت]] رسید<ref>السیرة النبویه، ج۱، ص۶۸۳؛ انساب الاشراف، ج۱، ص۲۹۶.</ref><ref>[[مهدی ایوبی\|ایوبی، مهدی]]، [[بنی ‌عدی بن کعب (مقاله)\|مقاله «بنی ‌عدی بن کعب»]]، [[دانشنامه حج و حرمین شریفین ج۴ (کتاب)\|دانشنامه حج و حرمین شریفین]]، ج۴، ص:۴۷۲-۴۷۳.</ref>		بر پایه گزارشی، به سال هفتم ق. هم‌زمان با [[فتح خیبر]]، ۷۰ تن از بنی عدی به صورت گروهی به مدینه [[هجرت]] کردند و مردی از آنها در مکه باقی نماند.<ref>الاستیعاب، ج۱، ص۲۹۴؛ اسد الغابه، ج۱، ص۴۰۸.</ref> در مدینه نقشی برجسته از این تیره گزارش نشده و تنها بعضی از آنها مانند [[عمر بن خطاب]] [[فرمانده]] سریه‌هایی چون تربه در [[شعبان]] سال ششم ق. بوده‌اند.<ref>المغازی، ج۱، ص۵؛ الطبقات، ج۲، ص۸۹.</ref> آورده‌اند که مَهجِع [[غلام]] [[سیاه پوست]] و [[یمنی]] عمر بن خطاب، نخستین فردی بود که در [[بدر]] به [[شهادت]] رسید<ref>السیرة النبویه، ج۱، ص۶۸۳؛ انساب الاشراف، ج۱، ص۲۹۶.</ref><ref>[[مهدی ایوبی\|ایوبی، مهدی]]، [[بنی ‌عدی بن کعب (مقاله)\|مقاله «بنی ‌عدی بن کعب»]]، [[دانشنامه حج و حرمین شریفین ج۴ (کتاب)\|دانشنامه حج و حرمین شریفین]]، ج۴، ص:۴۷۲-۴۷۳.</ref>

	== [[بنی عدی]] پس از [[رسول خدا]] ==		== [[بنی عدی]] پس از [[رسول خدا]] ==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-24T15:25:59Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

نمایش تغییرات

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، مرحله دوم

2022-08-04T05:48:44Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، مرحله دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۱۸
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{امامت}}~~
	==مقدمه==		==مقدمه==
	[[بنی عدی]]، [[خاندان]] [[عدی بن کعب بن لُؤَی]] بودند که در جد هشتم [[پیامبر]]{{صل}}، هم‌نسب هستند و از طوائف [[قریش]] به شمار می‌روند. برخی از افراد این [[قبیله]] [[مناصب]] مهمی از جمله [[خلافت]] پیامبر{{صل}}، را به عهده داشته و در تصمیمات [[حکومتی]] نقش بسزایی داشتند. نقش این قبیله در تاثیرات حرمین بسیار پررنگ است و آنها با توجه به در دست داشتن [[حکومت]] در دوره‌های مختلف در رویدادهای حرمین و در پیشبرد یا ممانعت از گسترس [[اسلام]] بسیار تاثیرگذار بودند.<ref>[[مهدی ایوبی\|ایوبی، مهدی]]، [[بنی ‌عدی بن کعب (مقاله)\|مقاله «بنی ‌عدی بن کعب»]]، [[دانشنامه حج و حرمین شریفین ج۴ (کتاب)\|دانشنامه حج و حرمین شریفین]]، ج۴، ص:۴۷۰.</ref>		[[بنی عدی]]، [[خاندان]] [[عدی بن کعب بن لُؤَی]] بودند که در جد هشتم [[پیامبر]]{{صل}}، هم‌نسب هستند و از طوائف [[قریش]] به شمار می‌روند. برخی از افراد این [[قبیله]] [[مناصب]] مهمی از جمله [[خلافت]] پیامبر{{صل}}، را به عهده داشته و در تصمیمات [[حکومتی]] نقش بسزایی داشتند. نقش این قبیله در تاثیرات حرمین بسیار پررنگ است و آنها با توجه به در دست داشتن [[حکومت]] در دوره‌های مختلف در رویدادهای حرمین و در پیشبرد یا ممانعت از گسترس [[اسلام]] بسیار تاثیرگذار بودند.<ref>[[مهدی ایوبی\|ایوبی، مهدی]]، [[بنی ‌عدی بن کعب (مقاله)\|مقاله «بنی ‌عدی بن کعب»]]، [[دانشنامه حج و حرمین شریفین ج۴ (کتاب)\|دانشنامه حج و حرمین شریفین]]، ج۴، ص:۴۷۰.</ref>

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T05:45:12Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۱۵
خط ۸۸:		خط ۸۸:

	[[رده:قبیله‌های عرب]]		[[رده:قبیله‌های عرب]]
	~~[[رده:مدخل]]~~

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۲

2022-07-10T23:42:02Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۲

نمایش تغییرات

Hosein: /* پانویس */

2022-07-04T09:28:35Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۵۸
خط ۸۵:		خط ۸۵:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

			{{قبایل عرب}}

			[[رده:قبیله‌های عرب]]
	[[رده:مدخل]]		[[رده:مدخل]]
	~~[[رده:بنی ‌عدی بن کعب]]~~
	~~{{قبایل عرب}}~~

Wasity: جایگزینی متن - 'هارون الرشید' به 'هارون الرشید'

2022-06-21T12:10:37Z

جایگزینی متن - 'هارون الرشید' به 'هارون الرشید'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۵:۴۰
خط ۷۵:		خط ۷۵:
	در دوره عباسیان نیز شماری بسیار از بنی عدی به ویژه [[فرزندان]] [[خلیفه دوم]] به [[حکومت]] و [[قضاوت]] شهرهای گوناگون رسیدند.‌		در دوره عباسیان نیز شماری بسیار از بنی عدی به ویژه [[فرزندان]] [[خلیفه دوم]] به [[حکومت]] و [[قضاوت]] شهرهای گوناگون رسیدند.‌

	[[هارون]] ~~الرشید~~ به رغم [[شکایت]] [[مردم]] از برخی از اینان [[اصرار]] داشت که کارگزاری از [[نسل]] عمر بن خطاب داشته باشد<ref>جمهرة انساب العرب، ص۱۵۰-۱۵۵.</ref>.<ref>[[مهدی ایوبی\|ایوبی، مهدی]]، [[بنی ‌عدی بن کعب (مقاله)\|مقاله «بنی ‌عدی بن کعب»]]، [[دانشنامه حج و حرمین شریفین ج۴ (کتاب)\|دانشنامه حج و حرمین شریفین]]، ج۴، ص:۴۷۶.</ref>		[[هارون الرشید]] به رغم [[شکایت]] [[مردم]] از برخی از اینان [[اصرار]] داشت که کارگزاری از [[نسل]] عمر بن خطاب داشته باشد<ref>جمهرة انساب العرب، ص۱۵۰-۱۵۵.</ref>.<ref>[[مهدی ایوبی\|ایوبی، مهدی]]، [[بنی ‌عدی بن کعب (مقاله)\|مقاله «بنی ‌عدی بن کعب»]]، [[دانشنامه حج و حرمین شریفین ج۴ (کتاب)\|دانشنامه حج و حرمین شریفین]]، ج۴، ص:۴۷۶.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Wasity: جایگزینی متن - 'امامت جماعت' به 'امامت جماعت'

2022-05-08T06:43:13Z

جایگزینی متن - 'امامت جماعت' به 'امامت جماعت'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۱۳
خط ۳۹:		خط ۳۹:
	بنی عدی در نبردهای رده و فتوحات شرکت داشتند. [[زید بن خطاب بن نفیل]] به [[سال ۱۲ق]]. [[پرچم‌دار]] [[نبرد]] با [[مسیلمه کذاب]] در یمامه بود و در این نبرد کشته شد.<ref>الطبقات، ج۳، ص۳۵۴؛ تاریخ طبری، ج۱۱، ص۵۶۳؛ اسد الغابه، ج۲، ص۱۳۳.</ref>		بنی عدی در نبردهای رده و فتوحات شرکت داشتند. [[زید بن خطاب بن نفیل]] به [[سال ۱۲ق]]. [[پرچم‌دار]] [[نبرد]] با [[مسیلمه کذاب]] در یمامه بود و در این نبرد کشته شد.<ref>الطبقات، ج۳، ص۳۵۴؛ تاریخ طبری، ج۱۱، ص۵۶۳؛ اسد الغابه، ج۲، ص۱۳۳.</ref>

	[[خارجة بن حذافة بن غانم عدوی]] که از جنگاوران قریش بود، همراه [[عمرو بن عاص]] در روزگار عمر، نقشی مهم در [[فتح مصر]] ایفا کرد.<ref>الاستیعاب، ج۲، ص۴۱۸.</ref> وی در [[حکومت]] [[عمرو]] بر [[مصر]]، [[منصب قضاوت]] آنجا را داشت و در [[سحرگاه]] ۱۹ [[رمضان]] [[سال ۴۰ق]]. [[امامت~~]] [[~~جماعت]] صبح را به [[نیابت]] از [[عمرو عاص]] بر عهده داشت و به [[اشتباه]] به دست فردی از [[خوارج]] به [[قتل]] رسید.<ref>الطبقات، ج۷، ص۳۴۴؛ الاستیعاب، ج۲، ص۴۱۸.</ref> از [[خارجه]] روایتی به [[نقل]] از رسول خدا{{صل}} در [[فضیلت]] [[نماز وتر]] وارد شده است<ref>الطبقات، ج۴، ص۱۴۳.</ref>.<ref>[[مهدی ایوبی\|ایوبی، مهدی]]، [[بنی ‌عدی بن کعب (مقاله)\|مقاله «بنی ‌عدی بن کعب»]]، [[دانشنامه حج و حرمین شریفین ج۴ (کتاب)\|دانشنامه حج و حرمین شریفین]]، ج۴، ص:۴۷۳.</ref>		[[خارجة بن حذافة بن غانم عدوی]] که از جنگاوران قریش بود، همراه [[عمرو بن عاص]] در روزگار عمر، نقشی مهم در [[فتح مصر]] ایفا کرد.<ref>الاستیعاب، ج۲، ص۴۱۸.</ref> وی در [[حکومت]] [[عمرو]] بر [[مصر]]، [[منصب قضاوت]] آنجا را داشت و در [[سحرگاه]] ۱۹ [[رمضان]] [[سال ۴۰ق]]. [[امامت جماعت]] صبح را به [[نیابت]] از [[عمرو عاص]] بر عهده داشت و به [[اشتباه]] به دست فردی از [[خوارج]] به [[قتل]] رسید.<ref>الطبقات، ج۷، ص۳۴۴؛ الاستیعاب، ج۲، ص۴۱۸.</ref> از [[خارجه]] روایتی به [[نقل]] از رسول خدا{{صل}} در [[فضیلت]] [[نماز وتر]] وارد شده است<ref>الطبقات، ج۴، ص۱۴۳.</ref>.<ref>[[مهدی ایوبی\|ایوبی، مهدی]]، [[بنی ‌عدی بن کعب (مقاله)\|مقاله «بنی ‌عدی بن کعب»]]، [[دانشنامه حج و حرمین شریفین ج۴ (کتاب)\|دانشنامه حج و حرمین شریفین]]، ج۴، ص:۴۷۳.</ref>

	==نقش بنی عدی در دوران [[خلافت]] [[امام علی]]==		==نقش بنی عدی در دوران [[خلافت]] [[امام علی]]==

Wasity: جایگزینی متن - 'لیلی' به 'لیلی'

2022-05-06T12:25:17Z

جایگزینی متن - 'لیلی' به 'لیلی'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۵:۵۵
خط ۱۷:		خط ۱۷:
	[[فاکهی]] گویا این نام‌گذاری را نپذیرفته؛ زیرا آن را از گمان‌های مکیان شمرده است.<ref>اخبار مکه، فاکهی، ج۲، ص۱۹۱.</ref> بر پایه گزارش فاکهی، [[قصی بن کلاب]] هنگام [[تعیین]] و وا‌گذاری بخش‌های گوناگون [[مکه]] به تیره‌های [[قریش]] «[[اسفل]] الثنیه» را به بنی عدی واگذار کرد.<ref>اخبار مکه، فاکهی، ج۳، ص۲۶۰.</ref> بنی عدی بعدها به سبب [[ستیز]] با بنی‌عبدشمس منازل خود نزدیک [[صفا]] را ترک کردند و به محله [[بنی‌سهم]] در شمال غربی مکه رفته، با آنها هم‌پیمان شدند و شماری از منازل آنها را خریدند.<ref>اخبار مکه، ازرقی، ج۲، ص۹۰.</ref>		[[فاکهی]] گویا این نام‌گذاری را نپذیرفته؛ زیرا آن را از گمان‌های مکیان شمرده است.<ref>اخبار مکه، فاکهی، ج۲، ص۱۹۱.</ref> بر پایه گزارش فاکهی، [[قصی بن کلاب]] هنگام [[تعیین]] و وا‌گذاری بخش‌های گوناگون [[مکه]] به تیره‌های [[قریش]] «[[اسفل]] الثنیه» را به بنی عدی واگذار کرد.<ref>اخبار مکه، فاکهی، ج۳، ص۲۶۰.</ref> بنی عدی بعدها به سبب [[ستیز]] با بنی‌عبدشمس منازل خود نزدیک [[صفا]] را ترک کردند و به محله [[بنی‌سهم]] در شمال غربی مکه رفته، با آنها هم‌پیمان شدند و شماری از منازل آنها را خریدند.<ref>اخبار مکه، ازرقی، ج۲، ص۹۰.</ref>

	میان بنی عدی و بنی‌سهم، [[قرابت]] نسبی و پیمانی دو جانبه وجود داشت؛ اما در ستیزی که میان افرادی از این دو [[قبیله]] روی داد و به [[قتل]] یکی از عدویون انجامید، این [[پیمان]] از سوی بنی عدی فسخ شد.<ref>المنمق، ص۲۶۶-۲۶۷.</ref> بنی عدی همچنین بعدها سراهایی در [[مدینه]] داشتند. ابن‌شبه بابی به آنها اختصاص داده است.<ref>تاریخ المدینه، ج۱، ص۲۴۷.</ref> از [[هم‌پیمانان]] دیگر بنی عدی می‌توان به [[عامر بن ربیعة بن مالک عنزی]] و [[واقد بن عبدالله تمیمی]]، هم‌پیمانان [[خطاب بن نفیل]] در روزگار جاهلیت، و نیز [[عاقل بن ابی‌البکیر]] یا [[غافل بن ابی‌البکیر]]<ref>الطبقات، ج۳، ص۲۹۸؛ تاریخ طبری، ج۲، ص۳۳۹. انساب الاشراف، ج۱، ص۲۹۶؛ الاستیعاب، ج۳، ص۱۲۳۵.</ref> از [[بنی‌ سعد بن لیث]]، هم‌پیمان [[نفیل بن عبدالعزی]]، جد [[عمر بن خطاب]]، اشاره کرد. خطاب پس از هم‌پیمانی با [[عامر]] وی را فرزند خود خواند و از آن پس به عامر بن خطاب شناخته می‌شد تا این که [[آیه]] {{متن قرآن\|ادْعُوهُمْ لِآبَائِهِمْ هُوَ أَقْسَطُ عِنْدَ اللَّهِ فَإِنْ لَمْ تَعْلَمُوا آبَاءَهُمْ فَإِخْوَانُكُمْ فِي الدِّينِ وَمَوَالِيكُمْ وَلَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ فِيمَا أَخْطَأْتُمْ بِهِ وَلَكِنْ مَا تَعَمَّدَتْ قُلُوبُكُمْ وَكَانَ اللَّهُ غَفُورًا رَحِيمًا}}<ref>«آنان را به (نام) پدرانشان بخوانید، این نزد خداوند دادگرانه‌تر است و اگر پدرانشان را نمی‌شناسید برادران دینی و وابستگان شمایند و شما را در آنچه اشتباه کرده‌اید گناهی نیست اما در آنچه دل‌هایتان به قصد، خواسته است (گناهکارید) و خداوند آمرزنده‌ای بخشاینده» سوره احزاب، آیه ۵.</ref> نازل شد و عامر به [[نسب]] خود بازگشت.<ref>انساب الاشراف، ج۱، ص۲۱۸؛ تاریخ دمشق، ج۲۵، ص۳۲۰.</ref> وی پیش از ورود [[پیامبر]] به [[خانه]] [[ارقم مخزومی]] [[مسلمان]] شد و همراه همسرش [[لیلی]] دختر [[ابی‌حثمه عدویه]] به [[حبشه]] [[هجرت]] کرد.<ref>انساب الاشراف، ج۱، ص۲۱۷؛ الاستیعاب، ج۲، ص۷۹۰-۷۹۱.</ref>		میان بنی عدی و بنی‌سهم، [[قرابت]] نسبی و پیمانی دو جانبه وجود داشت؛ اما در ستیزی که میان افرادی از این دو [[قبیله]] روی داد و به [[قتل]] یکی از عدویون انجامید، این [[پیمان]] از سوی بنی عدی فسخ شد.<ref>المنمق، ص۲۶۶-۲۶۷.</ref> بنی عدی همچنین بعدها سراهایی در [[مدینه]] داشتند. ابن‌شبه بابی به آنها اختصاص داده است.<ref>تاریخ المدینه، ج۱، ص۲۴۷.</ref> از [[هم‌پیمانان]] دیگر بنی عدی می‌توان به [[عامر بن ربیعة بن مالک عنزی]] و [[واقد بن عبدالله تمیمی]]، هم‌پیمانان [[خطاب بن نفیل]] در روزگار جاهلیت، و نیز [[عاقل بن ابی‌البکیر]] یا [[غافل بن ابی‌البکیر]]<ref>الطبقات، ج۳، ص۲۹۸؛ تاریخ طبری، ج۲، ص۳۳۹. انساب الاشراف، ج۱، ص۲۹۶؛ الاستیعاب، ج۳، ص۱۲۳۵.</ref> از [[بنی‌ سعد بن لیث]]، هم‌پیمان [[نفیل بن عبدالعزی]]، جد [[عمر بن خطاب]]، اشاره کرد. خطاب پس از هم‌پیمانی با [[عامر]] وی را فرزند خود خواند و از آن پس به عامر بن خطاب شناخته می‌شد تا این که [[آیه]] {{متن قرآن\|ادْعُوهُمْ لِآبَائِهِمْ هُوَ أَقْسَطُ عِنْدَ اللَّهِ فَإِنْ لَمْ تَعْلَمُوا آبَاءَهُمْ فَإِخْوَانُكُمْ فِي الدِّينِ وَمَوَالِيكُمْ وَلَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ فِيمَا أَخْطَأْتُمْ بِهِ وَلَكِنْ مَا تَعَمَّدَتْ قُلُوبُكُمْ وَكَانَ اللَّهُ غَفُورًا رَحِيمًا}}<ref>«آنان را به (نام) پدرانشان بخوانید، این نزد خداوند دادگرانه‌تر است و اگر پدرانشان را نمی‌شناسید برادران دینی و وابستگان شمایند و شما را در آنچه اشتباه کرده‌اید گناهی نیست اما در آنچه دل‌هایتان به قصد، خواسته است (گناهکارید) و خداوند آمرزنده‌ای بخشاینده» سوره احزاب، آیه ۵.</ref> نازل شد و عامر به [[نسب]] خود بازگشت.<ref>انساب الاشراف، ج۱، ص۲۱۸؛ تاریخ دمشق، ج۲۵، ص۳۲۰.</ref> وی پیش از ورود [[پیامبر]] به [[خانه]] [[ارقم مخزومی]] [[مسلمان]] شد و همراه همسرش لیلی دختر [[ابی‌حثمه عدویه]] به [[حبشه]] [[هجرت]] کرد.<ref>انساب الاشراف، ج۱، ص۲۱۷؛ الاستیعاب، ج۲، ص۷۹۰-۷۹۱.</ref>

	در [[ستیز]] [[بنی‌عبدمناف]] با [[بنی‌عبدالدار]] بر تقسیم [[مناصب]] [[مکه]] به سال ۳۵<ref>تاریخ خلیفه، ص۱۶؛ تاریخ طبری، ج۲، ص۲۹۰.</ref> [[عام الفیل]]،<ref>المنمق، ص۲۷۳؛ تاریخ طبری، ج۲، ص۲۸۹.</ref> [[بنی عدی]] و برخی از تیره‌های [[قریش]] در پیمان لعقة الدم ([[حلف]] الاحلاف)<ref>انساب الاشراف، ج۱، ص۵۶.</ref> به [[حمایت]] از [[بنی‌عبدالدار]] برخاستند.<ref>المنمق، ص۳۳، ۲۷۳-۲۷۵؛ جمهرة انساب العرب، ص۱۵۸.</ref> این پیمان از آن رو "لعقة الدم" نام گرفت که بنی عدی به بستن پیمان با [[خون]] [[اصرار]] کردند و حتی برخی از آنها خون لیسیدند.<ref>المنمق، ص۳۳، ۱۹۰؛ جمهرة انساب العرب، ص۱۵۸.</ref>		در [[ستیز]] [[بنی‌عبدمناف]] با [[بنی‌عبدالدار]] بر تقسیم [[مناصب]] [[مکه]] به سال ۳۵<ref>تاریخ خلیفه، ص۱۶؛ تاریخ طبری، ج۲، ص۲۹۰.</ref> [[عام الفیل]]،<ref>المنمق، ص۲۷۳؛ تاریخ طبری، ج۲، ص۲۸۹.</ref> [[بنی عدی]] و برخی از تیره‌های [[قریش]] در پیمان لعقة الدم ([[حلف]] الاحلاف)<ref>انساب الاشراف، ج۱، ص۵۶.</ref> به [[حمایت]] از [[بنی‌عبدالدار]] برخاستند.<ref>المنمق، ص۳۳، ۲۷۳-۲۷۵؛ جمهرة انساب العرب، ص۱۵۸.</ref> این پیمان از آن رو "لعقة الدم" نام گرفت که بنی عدی به بستن پیمان با [[خون]] [[اصرار]] کردند و حتی برخی از آنها خون لیسیدند.<ref>المنمق، ص۳۳، ۱۹۰؛ جمهرة انساب العرب، ص۱۵۸.</ref>