بنی عوف بن منبه - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* پانویس */

2024-01-20T04:59:01Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۲۹
خط ۲۶:		خط ۲۶:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	{{~~فبیایل~~ عرب}}		{{قبایل عرب}}
	[[رده:مذحج]]		[[رده:مذحج]]
	[[~~ذده~~:بنی‌سعدالعشیره]]		[[رده:بنی‌سعدالعشیره]]

Jaafari: /* مقدمه */

2024-01-20T04:55:49Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۲۵
خط ۱۲:		خط ۱۲:

	[[تاریخ]] [[جاهلی]] بنی عوف، بیشتر با نام أَفْوَه اودی گره خورده است. وی که نام اصلی‌اش را صلاءة بن عمرو بن عوف بن بن منبه بن أود بن صعب گفته‌اند<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۳۲۴؛ ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۴۱۱. برخی از منابع از او با نام و نسب «صلاءة بن عمرو بن مالک بن حارث بن عمرو بن مالک اودی» یاد کرده‌اند. (ابوالفرج اصفهانی، الاغانی، ج۱۲، ص۳۸۹؛ یعقوبی، تاریخ الیعقوبی، ج۱، ص۲۶۵).</ref>، از معروف‌ترین [[رجال]] اودی و در عین حال از بزرگ‌ترین [[شعرا]] و حکمای جاهلی [[عرب]] به شمار آمده است<ref>ابوالفرج اصفهانی، الاغانی، ج۱۲، ص۳۸۹. برخی از منابع از او با نام و نسب «صلاءة بن عمرو بن عوف بن بن منبه بن أود بن صعب» یاد کرده‌اند. (ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۳۲۴؛ ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۴۱۱).</ref>. او را از معاصران [[عیسی مسیح]]{{ع}} و اولین [[شاعر]] عرب دانسته‌اند و این [[شعر]] معروف را به او منسوب کرده‌اند:		[[تاریخ]] [[جاهلی]] بنی عوف، بیشتر با نام أَفْوَه اودی گره خورده است. وی که نام اصلی‌اش را صلاءة بن عمرو بن عوف بن بن منبه بن أود بن صعب گفته‌اند<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۳۲۴؛ ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۴۱۱. برخی از منابع از او با نام و نسب «صلاءة بن عمرو بن مالک بن حارث بن عمرو بن مالک اودی» یاد کرده‌اند. (ابوالفرج اصفهانی، الاغانی، ج۱۲، ص۳۸۹؛ یعقوبی، تاریخ الیعقوبی، ج۱، ص۲۶۵).</ref>، از معروف‌ترین [[رجال]] اودی و در عین حال از بزرگ‌ترین [[شعرا]] و حکمای جاهلی [[عرب]] به شمار آمده است<ref>ابوالفرج اصفهانی، الاغانی، ج۱۲، ص۳۸۹. برخی از منابع از او با نام و نسب «صلاءة بن عمرو بن عوف بن بن منبه بن أود بن صعب» یاد کرده‌اند. (ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۳۲۴؛ ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۴۱۱).</ref>. او را از معاصران [[عیسی مسیح]]{{ع}} و اولین [[شاعر]] عرب دانسته‌اند و این [[شعر]] معروف را به او منسوب کرده‌اند:
	{{عربی\|~~أیها الساعی علی~~ آثارنا *** نحن ممن لست من ~~یسعی~~ معه		{{عربی\|أيها الساعي علي آثارنا *** نحن ممن لست من يسعي معه
	نحن أوْد ~~حین یصطفک~~ القنا *** و ~~[[العوالی]] بالعوالی~~ مُشْرَعَه}}<ref>عوتبی صحاری، الانساب، ج۱، ص۱۳۴.</ref>		نحن أوْد حين يصطفك القنا *** و العوالي بالعوالي مُشْرَعَه}}<ref>عوتبی صحاری، الانساب، ج۱، ص۱۳۴.</ref>

	أفوه همچنین، از بزرگان بنی أود و از [[فرماندهان]] ایشان در [[جنگ‌ها]] بود و آنان نظریات او را در وقایع و پیش‌آمدها به کار می‌بستند<ref>ابوالفرج اصفهانی، الاغانی، ج۱۲، ص۳۸۹.</ref>. [[پیکار]] با [[بنی عامر]] از جمله ایام [[جاهلی]] این [[قوم]] و [[بنی اود]] است که در برخی منابع بدان پرداخته شده است. این [[جنگ]]، که به سبب [[حمله]] بنی عامر به بنی اود و کشته شدن برخی از اودی‌ها توسط عامری‌ها برپا شده بود، بنی اود به [[فرماندهی]] افوه اودی [[اجتماع]] کردند تا به بنی عامر [[هجوم]] برند. لکن پیش از حمله، افوه سخت [[بیمار]] شد و فرماندهی جنگ به دست [[زید بن حارث اودی]] افتاد. زید بن حارث با سپاهش پیش رفت تا آنکه در «[[تضارع]]» به بنی عامر به [[ریاست]] [[عوف بن احوص بن جعفر بن کلاب]] مواجه شد. دو [[سپاه]] با دیدار هم کردند و بواسطه برخی آشنایی‌ها و علقه‌های پیشین، سخنانی بین دو طرف رد و بدل شد و علی‌رغم [[انکار]] کشتن اودی‌ها از سوی بنی عامر، بنی اود بر گرفتن [[انتقام]] تأکید ورزیدند. با تحریک [[برادر]] مقتول - که مردی از [[بنی کعب بن اود]] بود - کار به جنگ کشید و دو طرف وارد نبردی شدند که پیروزش بنی اود بودند<ref>ابوالفرج اصفهانی، الاغانی، ج۱۲، ص۳۹۰.</ref>. این جنگ، [[غنایم]] بسیاری را عاید بنی اود و طوایفش کرد و افوه اودی و یارانش علاوه بر گرفتن انتقام [[خون]] افراد خود، دیه‌های کشتگان خود را نیز از [[خصم]] دریافت نمودند و سپس با آنان [[صلح]] کردند. افوه پس از این [[پیروزی]] اشعاری سرود و در آن به جهت این پیروزی بر بنی عامر [[فخر]] فروخت<ref>ابوالفرج اصفهانی، الاغانی، ج۱۲، ص۳۸۹-۳۹۰.</ref>. [[نبرد]] [[اود بن صعب بن سعد العشیره]] و [[طوایف]] آن با [[قبیله ازد]] در «جبّ»<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۲، ص۹۷.</ref> یا الجبابه<ref>عمر رضا کحاله، معجم قبائل العرب، ج۱، ص۴۹.</ref> را نیز می‌توان از دیگر وقایع احتمالی این قوم در [[جاهلیت]] برشمرد.		أفوه همچنین، از بزرگان بنی أود و از [[فرماندهان]] ایشان در [[جنگ‌ها]] بود و آنان نظریات او را در وقایع و پیش‌آمدها به کار می‌بستند<ref>ابوالفرج اصفهانی، الاغانی، ج۱۲، ص۳۸۹.</ref>. [[پیکار]] با [[بنی عامر]] از جمله ایام [[جاهلی]] این [[قوم]] و [[بنی اود]] است که در برخی منابع بدان پرداخته شده است. این [[جنگ]]، که به سبب [[حمله]] بنی عامر به بنی اود و کشته شدن برخی از اودی‌ها توسط عامری‌ها برپا شده بود، بنی اود به [[فرماندهی]] افوه اودی [[اجتماع]] کردند تا به بنی عامر [[هجوم]] برند. لکن پیش از حمله، افوه سخت [[بیمار]] شد و فرماندهی جنگ به دست [[زید بن حارث اودی]] افتاد. زید بن حارث با سپاهش پیش رفت تا آنکه در «[[تضارع]]» به بنی عامر به [[ریاست]] [[عوف بن احوص بن جعفر بن کلاب]] مواجه شد. دو [[سپاه]] با دیدار هم کردند و بواسطه برخی آشنایی‌ها و علقه‌های پیشین، سخنانی بین دو طرف رد و بدل شد و علی‌رغم [[انکار]] کشتن اودی‌ها از سوی بنی عامر، بنی اود بر گرفتن [[انتقام]] تأکید ورزیدند. با تحریک [[برادر]] مقتول - که مردی از [[بنی کعب بن اود]] بود - کار به جنگ کشید و دو طرف وارد نبردی شدند که پیروزش بنی اود بودند<ref>ابوالفرج اصفهانی، الاغانی، ج۱۲، ص۳۹۰.</ref>. این جنگ، [[غنایم]] بسیاری را عاید بنی اود و طوایفش کرد و افوه اودی و یارانش علاوه بر گرفتن انتقام [[خون]] افراد خود، دیه‌های کشتگان خود را نیز از [[خصم]] دریافت نمودند و سپس با آنان [[صلح]] کردند. افوه پس از این [[پیروزی]] اشعاری سرود و در آن به جهت این پیروزی بر بنی عامر [[فخر]] فروخت<ref>ابوالفرج اصفهانی، الاغانی، ج۱۲، ص۳۸۹-۳۹۰.</ref>. [[نبرد]] [[اود بن صعب بن سعد العشیره]] و [[طوایف]] آن با [[قبیله ازد]] در «جبّ»<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۲، ص۹۷.</ref> یا الجبابه<ref>عمر رضا کحاله، معجم قبائل العرب، ج۱، ص۴۹.</ref> را نیز می‌توان از دیگر وقایع احتمالی این قوم در [[جاهلیت]] برشمرد.

Jaafari: صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = بنی‌سعدالعشیره | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} ==مقدمه== این طایفه در شمار اقوام قحطانیقلقشندی، نهایة الارب فی معرفة انساب العرب، ج۱، ص۳۸۲؛ عمر رضا کحاله، معجم قبائل العرب، ج۲، ص۸۶۱. و از ش...» ایجاد کرد

2024-01-20T04:50:00Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = بنی‌سعدالعشیره | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} ==مقدمه== این طایفه در شمار اقوام قحطانی<ref>قلقشندی، نهایة الارب فی معرفة انساب العرب، ج۱، ص۳۸۲؛ عمر رضا کحاله، معجم قبائل العرب، ج۲، ص۸۶۱.</ref> و از ش...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{مدخل مرتبط
| موضوع مرتبط = بنی‌سعدالعشیره
| عنوان مدخل =
| مداخل مرتبط =
| پرسش مرتبط =
}}

==مقدمه==
این [[طایفه]] در شمار [[اقوام]] [[قحطانی]]<ref>قلقشندی، نهایة الارب فی معرفة انساب العرب، ج۱، ص۳۸۲؛ عمر رضا کحاله، معجم قبائل العرب، ج۲، ص۸۶۱.</ref> و از شاخه‌های [[قبیله سعدالعشیره]] [[مذحج]] هستند که [[نسب]] از عَوْف بن مُنَبِّه بن أود بن صعب بن سعد العشیره می‌برند<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۲۲-۳۲۳؛ قلقشندی، نهایة الارب فی معرفة انساب العرب، ج۱، ص۳۸۲؛ ابن حزم، جمهرة أنساب العرب، ص۴۱۱.</ref>. عَوف بن منبه فرزندانی با اسامی غنم، منبّه و حارث داشت. از [[حارث بن عوف]]، [[عوف]] و [[ثعلبه]] و [[سلامان]] و از [[عوف بن حارث]]، [[معاویه]] معروف به «اکفل» - از رؤسای [[سعدالعشیره]] - متولد شد. ضمن این که از اکفل نیز عمرو، [[امرؤالقیس]]، وهب، سلمه و عوف تولد یافتند<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۲۳.</ref> و بدین ترتیب [[نسل]] بنی عوف بن منبه انتشار یافت. از [[بنی سلامان بن حارث بن عوف]] به عنوان یکی از معروف‌ترین شاخه‌های این طایفه می‌توان یاد کرد<ref>ابن حبیب بغدادی، مختلف القبائل ومؤتلفها، ج۱، ص۶۸.</ref>.

خاستگاه و موطن اصلی این طایفه، [[یمن]] و به طور خاص [[سرزمین]] بزرگ [[مذحج]] موسوم به «سرو مَذحج» که امروزه «[[بیضاء]]» نامیده می‌شود، و از [[تثلیث]] و [[نجران]] در شمال تا [[مأرب]] و دَثینه را در برمی‌گرفت<ref>حسن بن احمد همدانی، صفة جزیرة العرب، ص۹۰-۹۶.</ref>، بوده است. [[وادی]] «نعوه» - به عنوان بخشی از این سرزمین وسیع - منزلگاه مشترک [[بنی منبه]] و [[بنی قیس]] - از شاخه‌های [[بنی اود]] - بود<ref>حسن بن احمد همدانی، صفة جزیرة العرب، ص۹۰.</ref>. سرزمین دثینه، هم، از دیگر [[مساکن]] و منازل [[بنی اود بن صعب]] و طوایفش به شمار می‌رفت. دثینه گودالی بود مانند گودال مأرب که بنی اود از هر تباری در آن حضور داشتند و در مزارع آن به [[کشاورزی]] می‌پرداختند<ref>حسن بن احمد همدانی، صفة جزیرة العرب، ص۹۶.</ref>. ضمن این که از تهامه<ref>عمر رضا کحاله، معجم قبائل العرب، ج۱، ص۲۸۶.</ref> و نیز مخلاف [[حکم بن سعد العشیره]]<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۲، ص۲۸۰.</ref> و وادی جُلب در تهامه<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۲، ص۱۵۰.</ref> و نیز «جبّ»<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۲، ص۹۷.</ref> هم می‌توان به عنوان منازل احتمالی آنها در [[جاهلیت]] یاد کرد. [[پس از ظهور اسلام]] و انجام [[فتوحات اسلامی]]، جماعتی از [[مردم]] [[اود بن صعب بن سعد العشیره]] و [[طوایف]] آن از جمله بنی عوف بن منبه به [[عراق]] کوچ کردند و در مناطق مختلف آن، بخصوص [[کوفه]] ساکن شدند<ref>ر.ک: ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۲۳؛ ابن حزم، جمهرة أنساب العرب، ص۴۱۱.</ref>. [[جمعیت]] بسیار آنها در این [[شهر]] موجب شد تا محله‌ای که در کوفه به ایشان اختصاص یافته بود، به نام ایشان «أود» خوانده شود<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۱، ص۲۷۷؛ عمر رضا کحاله، معجم قبائل العرب، ج۱، ص۴۹. نیز ر.ک: دینوری، الاخبار الطوال، ص۳۵۸.</ref>.

[[تاریخ]] [[جاهلی]] بنی عوف، بیشتر با نام أَفْوَه اودی گره خورده است. وی که نام اصلی‌اش را صلاءة بن عمرو بن عوف بن بن منبه بن أود بن صعب گفته‌اند<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۳۲۴؛ ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۴۱۱. برخی از منابع از او با نام و نسب «صلاءة بن عمرو بن مالک بن حارث بن عمرو بن مالک اودی» یاد کرده‌اند. (ابوالفرج اصفهانی، الاغانی، ج۱۲، ص۳۸۹؛ یعقوبی، تاریخ الیعقوبی، ج۱، ص۲۶۵).</ref>، از معروف‌ترین [[رجال]] اودی و در عین حال از بزرگ‌ترین [[شعرا]] و حکمای جاهلی [[عرب]] به شمار آمده است<ref>ابوالفرج اصفهانی، الاغانی، ج۱۲، ص۳۸۹. برخی از منابع از او با نام و نسب «صلاءة بن عمرو بن عوف بن بن منبه بن أود بن صعب» یاد کرده‌اند. (ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۳۲۴؛ ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۴۱۱).</ref>. او را از معاصران [[عیسی مسیح]]{{ع}} و اولین [[شاعر]] عرب دانسته‌اند و این [[شعر]] معروف را به او منسوب کرده‌اند:
{{عربی|أیها الساعی علی آثارنا *** نحن ممن لست من یسعی معه
نحن أوْد حین یصطفک القنا *** و [[العوالی]] بالعوالی مُشْرَعَه}}<ref>عوتبی صحاری، الانساب، ج۱، ص۱۳۴.</ref>

أفوه همچنین، از بزرگان بنی أود و از [[فرماندهان]] ایشان در [[جنگ‌ها]] بود و آنان نظریات او را در وقایع و پیش‌آمدها به کار می‌بستند<ref>ابوالفرج اصفهانی، الاغانی، ج۱۲، ص۳۸۹.</ref>. [[پیکار]] با [[بنی عامر]] از جمله ایام [[جاهلی]] این [[قوم]] و [[بنی اود]] است که در برخی منابع بدان پرداخته شده است. این [[جنگ]]، که به سبب [[حمله]] بنی عامر به بنی اود و کشته شدن برخی از اودی‌ها توسط عامری‌ها برپا شده بود، بنی اود به [[فرماندهی]] افوه اودی [[اجتماع]] کردند تا به بنی عامر [[هجوم]] برند. لکن پیش از حمله، افوه سخت [[بیمار]] شد و فرماندهی جنگ به دست [[زید بن حارث اودی]] افتاد. زید بن حارث با سپاهش پیش رفت تا آنکه در «[[تضارع]]» به بنی عامر به [[ریاست]] [[عوف بن احوص بن جعفر بن کلاب]] مواجه شد. دو [[سپاه]] با دیدار هم کردند و بواسطه برخی آشنایی‌ها و علقه‌های پیشین، سخنانی بین دو طرف رد و بدل شد و علی‌رغم [[انکار]] کشتن اودی‌ها از سوی بنی عامر، بنی اود بر گرفتن [[انتقام]] تأکید ورزیدند. با تحریک [[برادر]] مقتول - که مردی از [[بنی کعب بن اود]] بود - کار به جنگ کشید و دو طرف وارد نبردی شدند که پیروزش بنی اود بودند<ref>ابوالفرج اصفهانی، الاغانی، ج۱۲، ص۳۹۰.</ref>. این جنگ، [[غنایم]] بسیاری را عاید بنی اود و طوایفش کرد و افوه اودی و یارانش علاوه بر گرفتن انتقام [[خون]] افراد خود، دیه‌های کشتگان خود را نیز از [[خصم]] دریافت نمودند و سپس با آنان [[صلح]] کردند. افوه پس از این [[پیروزی]] اشعاری سرود و در آن به جهت این پیروزی بر بنی عامر [[فخر]] فروخت<ref>ابوالفرج اصفهانی، الاغانی، ج۱۲، ص۳۸۹-۳۹۰.</ref>. [[نبرد]] [[اود بن صعب بن سعد العشیره]] و [[طوایف]] آن با [[قبیله ازد]] در «جبّ»<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۲، ص۹۷.</ref> یا الجبابه<ref>عمر رضا کحاله، معجم قبائل العرب، ج۱، ص۴۹.</ref> را نیز می‌توان از دیگر وقایع احتمالی این قوم در [[جاهلیت]] برشمرد.
علاوه بر افوه اودی، از معاویة بن عوف بن حارث بن عوف بن منبه بن أود از رؤسای [[بنی اود]] در جاهلیت<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۳۲۳.</ref> و عبدالرّحمن بن نعمان بن یزید بن قیس بن سلمة بن أفکل - از اشراف و [[بخشندگان]] بزرگ [[کوفه]] - هم به عنوان دیگر [[رجال]] معروف این [[قوم]] یاد شده است<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۳۲۳؛ ابن حزم از او با نام «عبداللّه بن نعمان بن یزید بن قیس بن سلمة بن أفکل» نام برده است. (ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۴۱۱).</ref>.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref>.

== منابع ==
{{منابع}}
# [[پرونده:13681302.jpg|22px]] [[سید علی اکبر حسینی ایمنی|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]]
{{پایان منابع}}

== پانویس ==
{{پانویس}}

{{فبیایل عرب}}
[[رده:مذحج]]
[[ذده:بنی‌سعدالعشیره]]