بنی مر بن حارث - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Jaafari در ‏۲ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۰۶:۲۹

2024-04-02T06:29:16Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۵۹
خط ۷:		خط ۷:

	==مقدمه==		==مقدمه==


	بنی مر را از [[قحطانیان]]<ref>عمر رضا کحاله، معجم قبائل العرب، ج۳، ص۱۰۶۳. نیز ر.ک: ابن‌حزم، جمهرة انساب العرب، ص۳۹۲.</ref> و از شاخه‌های [[بنی حاشد بن همدان]] گفته‌اند و از انتساب ایشان به مُرّ بن حارث بن سعد بن عبدالله (عبدودّ) بن وادعة بن عمرو بن عامر بن دافع بن مالک بن جشم بن حاشد خبر داده‌اند<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۲، ص۵۱۷؛ ابن حبیب بغدادی، مختلف القبائل و مؤتلفها، ص۹۸؛ سمعانی، الانساب، ج۱۲، ص۲۱۳.</ref>. از مر بن حارث فرزندانی به اسامی [[عمرو بن مر]] ملقب به «الدهر» - بواسطه طول عمرش - هرثمه، منذر و عبدالله تولد یافتند<ref>حسن بن احمد همدانی، الإکلیل من أخبار الیمن و أنساب حمیر، ص۱۸.</ref>. از عبدالله بن مر هم، یربوع و ابو ثبیته و از أبو ثبیته، أزمع - پدر حارث و شدّاد از اشراف<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۲، ص۵۱۸؛ حسن بن احمد همدانی، الإکلیل من أخبار الیمن و أنساب حمیر، ص۱۸.</ref> و [[محدثان]] این [[قوم]]<ref>ابن ابی‌حاتم، الجرح و التعدیل، ج۳، ص۶۹ و ج۴، ص۳۲۹؛ بخاری، التاریخ الکبیر، ج۲، ص۲۶۴ و ج۴، ص۲۲۵؛ ابن حبان، الثقات، ج۴، ص۱۲۶ و۳۵۸.</ref> - متولد شدند. از عمرو بن مر معروف به «الدهر» نیز، [[غطریف بن دهر]] و روق تولد یافتند که از معاریف بنی روق می‌توان از [[معان بن روق]] - از شعرای بنام [[اسلامی]] -<ref>حسن بن احمد همدانی، الإکلیل من أخبار الیمن و أنساب حمیر، ص۱۸.</ref> نام برد. [[منقش بن دهر]] - دیگر فرزند عمرو بن مر - هم از [[شجاعان]] و تک‌سواران این قوم به شمار می‌رفت<ref>حسن بن احمد همدانی، الإکلیل من أخبار الیمن و أنساب حمیر، ص۱۸.</ref>. از منذر بن مر نیز، پسری به نام [[حجر]] به [[دنیا]] آمد که از [[دودمان]] او می‌توان از [[شخصیت]] معروف بنی مرّ، [[منذر بن ابی حمضة بن دهر بن حجر]] یاد کرد. منذر، گماشته [[ابوعبیده جرّاح]] در بخش‌هایی از [[مرز]] [[روم]] بود. در حمله‌ای که او و سپاهیانش علیه [[رومیان]] انجام دادند، [[سواره‌نظام]] سپاهش بر پیادگان پیشی گرفتند و پیاده‌ها از حضور به موقع در میدان [[نبرد]] بازماندند. منذر پس از [[پیروزی]] بر [[سپاه]] [[دشمن]]، برای سواره دو سهم و برای پیاده یک سهم در نظر گرفت و سپس طی نامه‌ای، [[ابوعبیده]] را از فعل خود [[آگاه]] کرد. ابوعبیده نیز به [[عمر بن خطاب]] [[نامه]] نوشت و جریان را باز گفت. [[عمر]] این تقسیم را پسندید و دستور داد تا از آن پس، این نحو تقسیم در دستور کار قرار گیرد<ref>حسن بن احمد همدانی، الإکلیل من أخبار الیمن و أنساب حمیر، ص۱۹. نیز ر.ک: هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۲، ص۵۱۸؛ ابن حجر، الإصابه فی تمییز الصحابه، ج‌۶، ص۲۴۷ به نقل از ابن کلبی و شافعی.</ref>. [[ابن حجر]]، در ذیل عنوانی که در کتابش برای [[منذر بن ابی حمیضه]] اختصاص داده بود، بر اساس این قاعده که در [[فتوح]]، [[فرماندهی سپاه]] تنها بر عهده [[اصحاب]] بوده است، [[صحابی]] بودن منذر را دور از [[ذهن]] ندانسته است<ref>ابن حجر، الإصابه فی تمییز الصحابه، ج‌۶، ص۲۴۷.</ref>.		بنی مر را از [[قحطانیان]]<ref>عمر رضا کحاله، معجم قبائل العرب، ج۳، ص۱۰۶۳. نیز ر.ک: ابن‌حزم، جمهرة انساب العرب، ص۳۹۲.</ref> و از شاخه‌های [[بنی حاشد بن همدان]] گفته‌اند و از انتساب ایشان به مُرّ بن حارث بن سعد بن عبدالله (عبدودّ) بن وادعة بن عمرو بن عامر بن دافع بن مالک بن جشم بن حاشد خبر داده‌اند<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۲، ص۵۱۷؛ ابن حبیب بغدادی، مختلف القبائل و مؤتلفها، ص۹۸؛ سمعانی، الانساب، ج۱۲، ص۲۱۳.</ref>. از مر بن حارث فرزندانی به اسامی [[عمرو بن مر]] ملقب به «الدهر» - بواسطه طول عمرش - هرثمه، منذر و عبدالله تولد یافتند<ref>حسن بن احمد همدانی، الإکلیل من أخبار الیمن و أنساب حمیر، ص۱۸.</ref>. از عبدالله بن مر هم، یربوع و ابو ثبیته و از أبو ثبیته، أزمع - پدر حارث و شدّاد از اشراف<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۲، ص۵۱۸؛ حسن بن احمد همدانی، الإکلیل من أخبار الیمن و أنساب حمیر، ص۱۸.</ref> و [[محدثان]] این [[قوم]]<ref>ابن ابی‌حاتم، الجرح و التعدیل، ج۳، ص۶۹ و ج۴، ص۳۲۹؛ بخاری، التاریخ الکبیر، ج۲، ص۲۶۴ و ج۴، ص۲۲۵؛ ابن حبان، الثقات، ج۴، ص۱۲۶ و۳۵۸.</ref> - متولد شدند. از عمرو بن مر معروف به «الدهر» نیز، [[غطریف بن دهر]] و روق تولد یافتند که از معاریف بنی روق می‌توان از [[معان بن روق]] - از شعرای بنام [[اسلامی]] -<ref>حسن بن احمد همدانی، الإکلیل من أخبار الیمن و أنساب حمیر، ص۱۸.</ref> نام برد. [[منقش بن دهر]] - دیگر فرزند عمرو بن مر - هم از [[شجاعان]] و تک‌سواران این قوم به شمار می‌رفت<ref>حسن بن احمد همدانی، الإکلیل من أخبار الیمن و أنساب حمیر، ص۱۸.</ref>. از منذر بن مر نیز، پسری به نام [[حجر]] به [[دنیا]] آمد که از [[دودمان]] او می‌توان از [[شخصیت]] معروف بنی مرّ، [[منذر بن ابی حمضة بن دهر بن حجر]] یاد کرد. منذر، گماشته [[ابوعبیده جرّاح]] در بخش‌هایی از [[مرز]] [[روم]] بود. در حمله‌ای که او و سپاهیانش علیه [[رومیان]] انجام دادند، [[سواره‌نظام]] سپاهش بر پیادگان پیشی گرفتند و پیاده‌ها از حضور به موقع در میدان [[نبرد]] بازماندند. منذر پس از [[پیروزی]] بر [[سپاه]] [[دشمن]]، برای سواره دو سهم و برای پیاده یک سهم در نظر گرفت و سپس طی نامه‌ای، [[ابوعبیده]] را از فعل خود [[آگاه]] کرد. ابوعبیده نیز به [[عمر بن خطاب]] [[نامه]] نوشت و جریان را باز گفت. [[عمر]] این تقسیم را پسندید و دستور داد تا از آن پس، این نحو تقسیم در دستور کار قرار گیرد<ref>حسن بن احمد همدانی، الإکلیل من أخبار الیمن و أنساب حمیر، ص۱۹. نیز ر.ک: هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۲، ص۵۱۸؛ ابن حجر، الإصابه فی تمییز الصحابه، ج‌۶، ص۲۴۷ به نقل از ابن کلبی و شافعی.</ref>. [[ابن حجر]]، در ذیل عنوانی که در کتابش برای [[منذر بن ابی حمیضه]] اختصاص داده بود، بر اساس این قاعده که در [[فتوح]]، [[فرماندهی سپاه]] تنها بر عهده [[اصحاب]] بوده است، [[صحابی]] بودن منذر را دور از [[ذهن]] ندانسته است<ref>ابن حجر، الإصابه فی تمییز الصحابه، ج‌۶، ص۲۴۷.</ref>.

	از شاخه‌ها و [[طوایف]] متعدد بنی مر می‌توان از [[هرثمة بن مر]]<ref>حسن بن احمد همدانی، الإکلیل من أخبار الیمن و أنساب حمیر، ص۱۸؛ عمر رضا کحاله، معجم قبائل العرب، ج۳، ص۱۲۱۶.</ref> و [[بنی روق]]<ref>حسن بن احمد همدانی، الإکلیل من أخبار الیمن و أنساب حمیر، ص۱۸.</ref> نام برد. خاستگاه این [[قوم]] [[یمن]] بود اما پس از [[اسلام]] و در پی [[فتوحات اسلامی]] جمعی از آنان در [[کوفه]] ساکن شدند<ref>ر.ک: بلاذری، انساب الأشراف، ج۴، ص۲۵۴؛ محمد بن جریر طبری، تاریخ الامم و الملوک، ج۵ ص۲۷۰-۲۷۱.</ref>. از [[تاریخ]] [[جاهلی]] و [[اسلامی]] این قوم جز آنچه که از حضور منذر بن ابی حمضة بن دهر در [[فتوحات]] [[شام]] گفته شد و نیز درج نام حارث و شدّاد پسران اَزمَع [[همدانی]] در میان [[امضا]] کنندگان شهادت‌نامه [[دروغین]] [[زیاد بن ابیه]] علیه [[حجر بن عدی]] در دست نیست<ref>بلاذری، انساب الأشراف، ج۴، ص۲۵۴؛ محمد بن جریر طبری، تاریخ الامم و الملوک، ج۵ ص۲۷۰-۲۷۱.</ref>.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی\|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref>		از شاخه‌ها و [[طوایف]] متعدد بنی مر می‌توان از [[هرثمة بن مر]]<ref>حسن بن احمد همدانی، الإکلیل من أخبار الیمن و أنساب حمیر، ص۱۸؛ عمر رضا کحاله، معجم قبائل العرب، ج۳، ص۱۲۱۶.</ref> و [[بنی روق]]<ref>حسن بن احمد همدانی، الإکلیل من أخبار الیمن و أنساب حمیر، ص۱۸.</ref> نام برد. خاستگاه این [[قوم]] [[یمن]] بود اما پس از [[اسلام]] و در پی [[فتوحات اسلامی]] جمعی از آنان در [[کوفه]] ساکن شدند<ref>ر.ک: بلاذری، انساب الأشراف، ج۴، ص۲۵۴؛ محمد بن جریر طبری، تاریخ الامم و الملوک، ج۵ ص۲۷۰-۲۷۱.</ref>. از [[تاریخ]] [[جاهلی]] و [[اسلامی]] این قوم جز آنچه که از حضور منذر بن ابی حمضة بن دهر در [[فتوحات]] [[شام]] گفته شد و نیز درج نام حارث و شدّاد پسران اَزمَع همدانی در میان [[امضا]] کنندگان شهادت‌نامه [[دروغین]] [[زیاد بن ابیه]] علیه [[حجر بن عدی]] در دست نیست<ref>بلاذری، انساب الأشراف، ج۴، ص۲۵۴؛ محمد بن جریر طبری، تاریخ الامم و الملوک، ج۵ ص۲۷۰-۲۷۱.</ref>.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی\|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Jaafari: صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = بنی حاشد بن همدان | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} ==مقدمه== بنی مر را از قحطانیانعمر رضا کحاله، معجم قبائل العرب، ج۳، ص۱۰۶۳. نیز ر.ک: ابن‌حزم، جمهرة انساب العرب، ص۳۹۲. و از شاخه‌های بنی حاشد بن...» ایجاد کرد

2024-04-02T06:17:37Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = بنی حاشد بن همدان | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} ==مقدمه== بنی مر را از قحطانیان<ref>عمر رضا کحاله، معجم قبائل العرب، ج۳، ص۱۰۶۳. نیز ر.ک: ابن‌حزم، جمهرة انساب العرب، ص۳۹۲.</ref> و از شاخه‌های بنی حاشد بن...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{مدخل مرتبط
| موضوع مرتبط = بنی حاشد بن همدان
| عنوان مدخل =
| مداخل مرتبط =
| پرسش مرتبط =
}}

==مقدمه==

بنی مر را از [[قحطانیان]]<ref>عمر رضا کحاله، معجم قبائل العرب، ج۳، ص۱۰۶۳. نیز ر.ک: ابن‌حزم، جمهرة انساب العرب، ص۳۹۲.</ref> و از شاخه‌های [[بنی حاشد بن همدان]] گفته‌اند و از انتساب ایشان به مُرّ بن حارث بن سعد بن عبدالله (عبدودّ) بن وادعة بن عمرو بن عامر بن دافع بن مالک بن جشم بن حاشد خبر داده‌اند<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۲، ص۵۱۷؛ ابن حبیب بغدادی، مختلف القبائل و مؤتلفها، ص۹۸؛ سمعانی، الانساب، ج۱۲، ص۲۱۳.</ref>. از مر بن حارث فرزندانی به اسامی [[عمرو بن مر]] ملقب به «الدهر» - بواسطه طول عمرش - هرثمه، منذر و عبدالله تولد یافتند<ref>حسن بن احمد همدانی، الإکلیل من أخبار الیمن و أنساب حمیر، ص۱۸.</ref>. از عبدالله بن مر هم، یربوع و ابو ثبیته و از أبو ثبیته، أزمع - پدر حارث و شدّاد از اشراف<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۲، ص۵۱۸؛ حسن بن احمد همدانی، الإکلیل من أخبار الیمن و أنساب حمیر، ص۱۸.</ref> و [[محدثان]] این [[قوم]]<ref>ابن ابی‌حاتم، الجرح و التعدیل، ج۳، ص۶۹ و ج۴، ص۳۲۹؛ بخاری، التاریخ الکبیر، ج۲، ص۲۶۴ و ج۴، ص۲۲۵؛ ابن حبان، الثقات، ج۴، ص۱۲۶ و۳۵۸.</ref> - متولد شدند. از عمرو بن مر معروف به «الدهر» نیز، [[غطریف بن دهر]] و روق تولد یافتند که از معاریف بنی روق می‌توان از [[معان بن روق]] - از شعرای بنام [[اسلامی]] -<ref>حسن بن احمد همدانی، الإکلیل من أخبار الیمن و أنساب حمیر، ص۱۸.</ref> نام برد. [[منقش بن دهر]] - دیگر فرزند عمرو بن مر - هم از [[شجاعان]] و تک‌سواران این قوم به شمار می‌رفت<ref>حسن بن احمد همدانی، الإکلیل من أخبار الیمن و أنساب حمیر، ص۱۸.</ref>. از منذر بن مر نیز، پسری به نام [[حجر]] به [[دنیا]] آمد که از [[دودمان]] او می‌توان از [[شخصیت]] معروف بنی مرّ، [[منذر بن ابی حمضة بن دهر بن حجر]] یاد کرد. منذر، گماشته [[ابوعبیده جرّاح]] در بخش‌هایی از [[مرز]] [[روم]] بود. در حمله‌ای که او و سپاهیانش علیه [[رومیان]] انجام دادند، [[سواره‌نظام]] سپاهش بر پیادگان پیشی گرفتند و پیاده‌ها از حضور به موقع در میدان [[نبرد]] بازماندند. منذر پس از [[پیروزی]] بر [[سپاه]] [[دشمن]]، برای سواره دو سهم و برای پیاده یک سهم در نظر گرفت و سپس طی نامه‌ای، [[ابوعبیده]] را از فعل خود [[آگاه]] کرد. ابوعبیده نیز به [[عمر بن خطاب]] [[نامه]] نوشت و جریان را باز گفت. [[عمر]] این تقسیم را پسندید و دستور داد تا از آن پس، این نحو تقسیم در دستور کار قرار گیرد<ref>حسن بن احمد همدانی، الإکلیل من أخبار الیمن و أنساب حمیر، ص۱۹. نیز ر.ک: هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۲، ص۵۱۸؛ ابن حجر، الإصابه فی تمییز الصحابه، ج‌۶، ص۲۴۷ به نقل از ابن کلبی و شافعی.</ref>. [[ابن حجر]]، در ذیل عنوانی که در کتابش برای [[منذر بن ابی حمیضه]] اختصاص داده بود، بر اساس این قاعده که در [[فتوح]]، [[فرماندهی سپاه]] تنها بر عهده [[اصحاب]] بوده است، [[صحابی]] بودن منذر را دور از [[ذهن]] ندانسته است<ref>ابن حجر، الإصابه فی تمییز الصحابه، ج‌۶، ص۲۴۷.</ref>.

از شاخه‌ها و [[طوایف]] متعدد بنی مر می‌توان از [[هرثمة بن مر]]<ref>حسن بن احمد همدانی، الإکلیل من أخبار الیمن و أنساب حمیر، ص۱۸؛ عمر رضا کحاله، معجم قبائل العرب، ج۳، ص۱۲۱۶.</ref> و [[بنی روق]]<ref>حسن بن احمد همدانی، الإکلیل من أخبار الیمن و أنساب حمیر، ص۱۸.</ref> نام برد. خاستگاه این [[قوم]] [[یمن]] بود اما پس از [[اسلام]] و در پی [[فتوحات اسلامی]] جمعی از آنان در [[کوفه]] ساکن شدند<ref>ر.ک: بلاذری، انساب الأشراف، ج۴، ص۲۵۴؛ محمد بن جریر طبری، تاریخ الامم و الملوک، ج۵ ص۲۷۰-۲۷۱.</ref>. از [[تاریخ]] [[جاهلی]] و [[اسلامی]] این قوم جز آنچه که از حضور منذر بن ابی حمضة بن دهر در [[فتوحات]] [[شام]] گفته شد و نیز درج نام حارث و شدّاد پسران اَزمَع [[همدانی]] در میان [[امضا]] کنندگان شهادت‌نامه [[دروغین]] [[زیاد بن ابیه]] علیه [[حجر بن عدی]] در دست نیست<ref>بلاذری، انساب الأشراف، ج۴، ص۲۵۴؛ محمد بن جریر طبری، تاریخ الامم و الملوک، ج۵ ص۲۷۰-۲۷۱.</ref>.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref>

== منابع ==
{{منابع}}
# [[پرونده:13681302.jpg|22px]] [[سید علی اکبر حسینی ایمنی|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]]
{{پایان منابع}}

== پانویس ==
{{پانویس}}

{{قبایل عرب}}
[[رده:بنی حاشد بن همدان]]