Jaafari: /* مقدمه */

2023-01-31T05:33:38Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۰۳
خط ۶:		خط ۶:
	}}		}}

	~~==مقدمه==~~
	==[[بهره‌وری همگانی]]==		==[[بهره‌وری همگانی]]==
	بهره‌وری (Productivity) در لغت به معنا [[قدرت]] [[تولید]] و بارور بودن و مولد بودن به کار رفته و در [[ادبیات]] [[فارسی]] با فایده بودن و [[سود]] برندگی معنی شده است. در رابطه با تعریف کاربردی بهره وری نیز تعاریف مختلفی ارائه شده که برخی از آنها به قرار زیر است.		بهره‌وری (Productivity) در لغت به معنا [[قدرت]] [[تولید]] و بارور بودن و مولد بودن به کار رفته و در [[ادبیات]] [[فارسی]] با فایده بودن و [[سود]] برندگی معنی شده است. در رابطه با تعریف کاربردی بهره وری نیز تعاریف مختلفی ارائه شده که برخی از آنها به قرار زیر است.

Jaafari: صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} ==مقدمه== ==بهره‌وری همگانی== بهره‌وری (Productivity) در لغت به معنا قدرت تولید و بارور بودن و مولد بودن به کار رفته و در ادبیات فارسی با فایده بودن و سود برندگی معنی...» ایجاد کرد

2023-01-31T05:33:31Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} ==مقدمه== ==بهره‌وری همگانی== بهره‌وری (Productivity) در لغت به معنا قدرت تولید و بارور بودن و مولد بودن به کار رفته و در ادبیات فارسی با فایده بودن و سود برندگی معنی...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{مدخل مرتبط
| موضوع مرتبط =
| عنوان مدخل =
| مداخل مرتبط =
| پرسش مرتبط =
}}

==مقدمه==
==[[بهره‌وری همگانی]]==
بهره‌وری (Productivity) در لغت به معنا [[قدرت]] [[تولید]] و بارور بودن و مولد بودن به کار رفته و در [[ادبیات]] [[فارسی]] با فایده بودن و [[سود]] برندگی معنی شده است. در رابطه با تعریف کاربردی بهره وری نیز تعاریف مختلفی ارائه شده که برخی از آنها به قرار زیر است.
«استیگل» در تعریف بهره‌وری می‌گوید: نسبت میان بازده و مرتبط به عملیات تولیدی مشخص و معین است.
«ماندلا» بهره‌وری را چنین تعریف کرده است: بهره‌وری به مفهوم نسبت بازده تولید به واحد منابع [[مصرف]] شده است که با یک نسبت مشابه دوره پایه مقایسه شده و به کار می‌رود.
بنابراین، اگر ما در هر موردی نسبت خروجی به ورودی را [[محاسبه]] کنیم، در واقع [[میزان]] بهره‌وری را برای آن موضوع به دست آورده‌ایم که برای بررسی آن می‌توانیم به شاخص‌های مهمی که در این زمینه در سطح جهانی از سوی شرکت‌های مهم و پیشرفته به کار رفته است، اتکا کنیم. البته بهتر است به جای [[برگزیدن]] بهترین شاخص یک [[الگو]] (Benchmark) برگزینیم و برای دستیابی به آن حرکت کنیم.
در اینجا بد نیست به تعریفی در این زمینه که از سوی [[سازمان]] بین‌المللی کار (ILO) به کار رفته است بپردازیم: بهره‌وری عبارت از رابطه بین تاده حاصل از یک [[سیستم]] تولیدی با داده‌های به کار رفته مانند [[زمین]]، [[سرمایه]]، نیروی کار و غیره به منظور تولید آن ستاده است.

گرچه تعاریف عمومی زیادی برای بهره‌وری وجود دارد ولی به منظور قابلیت اجرایی کردن آن، تعریف بهره‌وری می‌باید هماهنگ و سازگار با نیازهای ویژه و معین سازمان باشد تا بتواند محیطی بهره‌ورجو با کارکنانی مشوق برای اجرای بهره‌وری ایجاد کند و اگر ساز و کار مناسبی برای مشارکت تمامی کارکنان تدوین و به کار گرفته شود می‌توان گفت قدم‌های مؤثری در ایجاد بهره وری برداشته شده است. ولی تداوم و افزایش مستمر آن، مستلزم مواردی چند نظیر تسهیم [[منافع]] حاصل از بهره‌وری بین کارکنان، [[اصلاح]] ساختار سازمانی و ایجاد یک ساختار سازمانی مناسب برای بالفعل در آوردن برنامه‌های افزایش بهره‌وری، [[توسعه]] و بهسازی [[نیروی انسانی]] متناسب با ساختار سازمانی ایجاد شده و توسعه و نوسازی فناوری‌های موجود است. [[تجربه]] نشان داده است که سازمان‌های گوناگون به منظور افزایش بهره‌وری خود، روش‌های متفاوتی را به کار گرفته‌اند.
بنابراین، به‌کارگیری الگوی خاصی از روش‌های بهره‌وری بدون در نظر گرفتن [[شرایط حاکم]]، شاید مفید فایده واقع نیفتد. از این رو، ضروری است ابتدا [[شناخت]] کاملی از وضعیت موجود شرکت به دست آورده، سپس شروع به بررسی راه‌های افزایش بهره‎وری کرد. البته باید گفت اگر چه هر کشوری باید متناسب با [[سنن]] ملی، [[فرهنگ]] و [[آداب و رسوم]] خود به بهبود بهره‌وری بپردازد، اما بهره‌وری اکنون دیگر فقط یک مسئله ملی و داخلی نیست بلکه یک موضوع جهانی است و در [[جهان]] امروز سازمان‌هایی به [[حیات]] خود ادامه خواهند داد که بهره‌ورتر [[تولید]] می‌کنند.
یکی از [[سیاست‌های کلی]] [[اسلام]] در [[توزیع ثروت]] ([[بهره‌وری همگانی]]) است. [[دلایل عقلی]] و [[نقلی]] ([[قرآنی]] و [[روایی]]) [[مالکیت]] [[انسان]] که حاکی از گستره عرصه‌های بالفعل و بالقوه تحقق آن در سطح وسیع است، با وجود نتایج اختصاصی که در قلمروی مالکیت‌های خصوصی به بار می‌آورد، نشان از یک دید عمقی در نگرش به [[اموال]] قابل تملک دارد که از آن، می‌توان به بعد بهره‌وری همگانی تعبیر کرد.
برخی چون استاد [[علامه طباطبایی]] در [[تفسیر]] آیاتی مانند: {{متن قرآن|هُوَ الَّذِي خَلَقَ لَكُمْ مَا فِي الْأَرْضِ جَمِيعًا}}<ref>«اوست که همه آنچه را در زمین است برای شما آفرید» سوره بقره، آیه ۲۹.</ref> به استناد کلمه {{متن قرآن|جَمِيعًا}} همگانی بودن [[ثروت‎های طبیعی]] و [[خدادادی]] را متذکر شده‌اند.
استاد در این زمینه می‌نویسد: «[[خداوند]] اموال را در [[اختیار]] افراد خاصی قرار نداده است و مفاد آیاتی چون [[آیه]] مذکور آن است که خداوند اموال طبیعی را برای استفاده همگان [[آفریده]] و در اختیار عموم [[انسان‌ها]] قرار داده است و [[اجازه]] داده است که از راه‌های [[مشروع]] کسب و [[تجارت]] آنها را به [[مالکیت خصوصی]] خود در آورند، اما مشروط بر آنکه با [[مصالح عمومی]] سازگار بوده و با [[مصلحت جامعه]] در تضاد نباشد و در چنین صورتی بی‌شک مصلحت جامعه بر [[منافع شخصی]] افراد مقدم خواهد بود و این اصل که یک [[حقیقت]] [[قرآنی]] است [[فروع]] بسیاری را در [[احکام فقهی]] به دنبال دارد»<ref>تفسیرالمیزان، ج۴، ص۱۸۴-۱۸۳.</ref>.
بی‌شک متولی رعایت و [[حمایت]] از مصلحت جامعه، [[دولت]] است، که موظف است این [[مصلحت]] [[عامه]] را در اجرای [[فرایض مالی]] تحقق بخشد<ref>فقه سیاسی، ج۴، ص۳۵-۳۴.</ref>.<ref>[[عباس علی عمید زنجانی|عمید زنجانی، عباس علی]]، [[دانشنامه فقه سیاسی ج۱ (کتاب)|دانشنامه فقه سیاسی]]، ص ۴۲۹.</ref>

== منابع ==
{{منابع}}
# [[پرونده: 1100699.jpg|22px]] [[عباس علی عمید زنجانی|عمید زنجانی، عباس علی]]، [[دانشنامه فقه سیاسی ج۱ (کتاب)|'''دانشنامه فقه سیاسی ج۱''']]
{{پایان منابع}}

== پانویس ==
{{پانویس}}

بهره‌وری - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Jaafari: /* مقدمه */