بِشر حافی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Msadeq در ‏۱۴ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۶:۵۱

2023-01-14T06:51:16Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۲۱
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = اصحاب امام کاظم\| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[بشر حافی]] \| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = اصحاب امام کاظم\| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[بشر حافی در تاریخ اسلامی]] \| پرسش مرتبط = }}
	== آشنایی اجمالی ==		== آشنایی اجمالی ==
	تبار [[ابونصر بشر بن حارث بن عبدالرحمان بن عطاء بن هلال بن ماهان بن عبدالله حافی مروزی]] از روستایی به نام «مابرسام» بود و در سال ۱۵۰ه‍ چشم به [[جهان]] گشود. جد او «عبدالله» به دست [[مبارک]] [[امیر مؤمنان علی]]{{ع}} [[مسلمان]] شده بود.<ref>وفیات الاعیان، ج۱، ص۲۷۴ ـ ۲۷۶.</ref> [[بشر حافی]] برای تحصیل به [[بغداد]] رفت و از [[مالک بن انس]]، [[فضیل بن عیاض]]، [[حماد بن زید]] و [[عبدالله بن مبارک]] [[حدیث]] فرا گرفت. کسانی چون [[سری سقطی]] و [[ابوبکر مروزی]] از وی [[روایت]] کرده‌اند. او از جهت [[زهد]] سرآمد عصر خویش محسوب می‌‌شد. [[ابراهیم حربی]] درباره وی می‌‌گوید که از هر موی [[بدن]] وی [[خرد]] تراوش می‌‌کند و بغداد از جهت خرد و [[حفظ زبان]]، فردی همانند بشر را به خود ندیده است.<ref>النجوم الزاهره، ج۲، ص۲۴۹.</ref>		تبار [[ابونصر بشر بن حارث بن عبدالرحمان بن عطاء بن هلال بن ماهان بن عبدالله حافی مروزی]] از روستایی به نام «مابرسام» بود و در سال ۱۵۰ه‍ چشم به [[جهان]] گشود. جد او «عبدالله» به دست [[مبارک]] [[امیر مؤمنان علی]]{{ع}} [[مسلمان]] شده بود.<ref>وفیات الاعیان، ج۱، ص۲۷۴ ـ ۲۷۶.</ref> [[بشر حافی]] برای تحصیل به [[بغداد]] رفت و از [[مالک بن انس]]، [[فضیل بن عیاض]]، [[حماد بن زید]] و [[عبدالله بن مبارک]] [[حدیث]] فرا گرفت. کسانی چون [[سری سقطی]] و [[ابوبکر مروزی]] از وی [[روایت]] کرده‌اند. او از جهت [[زهد]] سرآمد عصر خویش محسوب می‌‌شد. [[ابراهیم حربی]] درباره وی می‌‌گوید که از هر موی [[بدن]] وی [[خرد]] تراوش می‌‌کند و بغداد از جهت خرد و [[حفظ زبان]]، فردی همانند بشر را به خود ندیده است.<ref>النجوم الزاهره، ج۲، ص۲۴۹.</ref>

Msadeq در ‏۱۴ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۶:۵۰

2023-01-14T06:50:46Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۲۰
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = اصحاب امام کاظم\| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = \| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = اصحاب امام کاظم\| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[بشر حافی]] \| پرسش مرتبط = }}

	== آشنایی اجمالی ==		== آشنایی اجمالی ==
	تبار [[ابونصر بشر بن حارث بن عبدالرحمان بن عطاء بن هلال بن ماهان بن عبدالله حافی مروزی]] از روستایی به نام «مابرسام» بود و در سال ۱۵۰ه‍ چشم به [[جهان]] گشود. جد او «عبدالله» به دست [[مبارک]] [[امیر مؤمنان علی]]{{ع}} [[مسلمان]] شده بود.<ref>وفیات الاعیان، ج۱، ص۲۷۴ ـ ۲۷۶.</ref> [[بشر حافی]] برای تحصیل به [[بغداد]] رفت و از [[مالک بن انس]]، [[فضیل بن عیاض]]، [[حماد بن زید]] و [[عبدالله بن مبارک]] [[حدیث]] فرا گرفت. کسانی چون [[سری سقطی]] و [[ابوبکر مروزی]] از وی [[روایت]] کرده‌اند. او از جهت [[زهد]] سرآمد عصر خویش محسوب می‌‌شد. [[ابراهیم حربی]] درباره وی می‌‌گوید که از هر موی [[بدن]] وی [[خرد]] تراوش می‌‌کند و بغداد از جهت خرد و [[حفظ زبان]]، فردی همانند بشر را به خود ندیده است.<ref>النجوم الزاهره، ج۲، ص۲۴۹.</ref>		تبار [[ابونصر بشر بن حارث بن عبدالرحمان بن عطاء بن هلال بن ماهان بن عبدالله حافی مروزی]] از روستایی به نام «مابرسام» بود و در سال ۱۵۰ه‍ چشم به [[جهان]] گشود. جد او «عبدالله» به دست [[مبارک]] [[امیر مؤمنان علی]]{{ع}} [[مسلمان]] شده بود.<ref>وفیات الاعیان، ج۱، ص۲۷۴ ـ ۲۷۶.</ref> [[بشر حافی]] برای تحصیل به [[بغداد]] رفت و از [[مالک بن انس]]، [[فضیل بن عیاض]]، [[حماد بن زید]] و [[عبدالله بن مبارک]] [[حدیث]] فرا گرفت. کسانی چون [[سری سقطی]] و [[ابوبکر مروزی]] از وی [[روایت]] کرده‌اند. او از جهت [[زهد]] سرآمد عصر خویش محسوب می‌‌شد. [[ابراهیم حربی]] درباره وی می‌‌گوید که از هر موی [[بدن]] وی [[خرد]] تراوش می‌‌کند و بغداد از جهت خرد و [[حفظ زبان]]، فردی همانند بشر را به خود ندیده است.<ref>النجوم الزاهره، ج۲، ص۲۴۹.</ref>

Wasity: جایگزینی متن - ' هـ ' به 'ه‍ '

2023-01-05T12:31:51Z

جایگزینی متن - ' هـ ' به 'ه‍ '

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۶:۰۱
خط ۲:		خط ۲:

	== آشنایی اجمالی ==		== آشنایی اجمالی ==
	تبار [[ابونصر بشر بن حارث بن عبدالرحمان بن عطاء بن هلال بن ماهان بن عبدالله حافی مروزی]] از روستایی به نام «مابرسام» بود و در سال ~~۱۵۰ هـ~~ چشم به [[جهان]] گشود. جد او «عبدالله» به دست [[مبارک]] [[امیر مؤمنان علی]]{{ع}} [[مسلمان]] شده بود.<ref>وفیات الاعیان، ج۱، ص۲۷۴ ـ ۲۷۶.</ref> [[بشر حافی]] برای تحصیل به [[بغداد]] رفت و از [[مالک بن انس]]، [[فضیل بن عیاض]]، [[حماد بن زید]] و [[عبدالله بن مبارک]] [[حدیث]] فرا گرفت. کسانی چون [[سری سقطی]] و [[ابوبکر مروزی]] از وی [[روایت]] کرده‌اند. او از جهت [[زهد]] سرآمد عصر خویش محسوب می‌‌شد. [[ابراهیم حربی]] درباره وی می‌‌گوید که از هر موی [[بدن]] وی [[خرد]] تراوش می‌‌کند و بغداد از جهت خرد و [[حفظ زبان]]، فردی همانند بشر را به خود ندیده است.<ref>النجوم الزاهره، ج۲، ص۲۴۹.</ref>		تبار [[ابونصر بشر بن حارث بن عبدالرحمان بن عطاء بن هلال بن ماهان بن عبدالله حافی مروزی]] از روستایی به نام «مابرسام» بود و در سال ۱۵۰ه‍ چشم به [[جهان]] گشود. جد او «عبدالله» به دست [[مبارک]] [[امیر مؤمنان علی]]{{ع}} [[مسلمان]] شده بود.<ref>وفیات الاعیان، ج۱، ص۲۷۴ ـ ۲۷۶.</ref> [[بشر حافی]] برای تحصیل به [[بغداد]] رفت و از [[مالک بن انس]]، [[فضیل بن عیاض]]، [[حماد بن زید]] و [[عبدالله بن مبارک]] [[حدیث]] فرا گرفت. کسانی چون [[سری سقطی]] و [[ابوبکر مروزی]] از وی [[روایت]] کرده‌اند. او از جهت [[زهد]] سرآمد عصر خویش محسوب می‌‌شد. [[ابراهیم حربی]] درباره وی می‌‌گوید که از هر موی [[بدن]] وی [[خرد]] تراوش می‌‌کند و بغداد از جهت خرد و [[حفظ زبان]]، فردی همانند بشر را به خود ندیده است.<ref>النجوم الزاهره، ج۲، ص۲۴۹.</ref>

	بر اساس برخی نقل‌ها، وی در آغاز خوش گذران و [[اهل]] [[لهو و لعب]] بود، ولی [[سخنان امام کاظم]]{{ع}} که به [[کنیز]] بشر به هنگام عبور از جلوی [[خانه]] او فرمود، باعث شد بشر پس از [[آگاهی]] از این سخنان، شتابان و با پای برهنه خود را به [[امام]] رسانده و [[توبه]] نماید، از این رو ملقب به بشر حافی (پابرهنه) گردید، اگر چه در وجه تسمیه وی به «حافی» علل دیگری نیز ذکر شده است.<ref>روضات الجنات، ج۳، ص۱۳۰.</ref>.		بر اساس برخی نقل‌ها، وی در آغاز خوش گذران و [[اهل]] [[لهو و لعب]] بود، ولی [[سخنان امام کاظم]]{{ع}} که به [[کنیز]] بشر به هنگام عبور از جلوی [[خانه]] او فرمود، باعث شد بشر پس از [[آگاهی]] از این سخنان، شتابان و با پای برهنه خود را به [[امام]] رسانده و [[توبه]] نماید، از این رو ملقب به بشر حافی (پابرهنه) گردید، اگر چه در وجه تسمیه وی به «حافی» علل دیگری نیز ذکر شده است.<ref>روضات الجنات، ج۳، ص۱۳۰.</ref>.

Msadeq در ‏۹ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۱۰

2022-10-09T08:10:12Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۴۰
خط ۱۰:		خط ۱۰:
	وی در [[ورع]] و [[اصلاح]] نفس بی‌مانند بود و با وجود آنکه [[روایات]] زیادی از [[حفظ]] داشت به جهت [[ترس]] از [[شهرت]]، برای دیگران کمتر [[روایت]] نقل می‌‌کرد و گفته‌اند که با این [[باور]]، نوشته‌های خویش را [[دفن]] کرد.<ref>تاریخ الاسلام، ج۱۶، ص۱۰۶.</ref> وی را در [[فقه]] و [[ورع]] پیرو [[مکتب]] [[سفیان ثوری]] به شمار آورده‌اند.<ref>الثقات، ج۸، ص۱۴۳.</ref> وی سه [[خواهر]] به نام‌های «مُضغه»، «مخّه» و «زبده» داشت که همه از [[پارسایان]] و [[عابدان]] عصر خویش بودند. خواهر بزرگ ترش پیش از او از [[دنیا]] رفت. بشر از [[فراق]] او بسیار محزون شد و به شدت گریست. چون علت را جویا شدند، گفت: در کتابی خواندم که هرگاه [[انسان]] در [[خدمت]] [[پروردگار]] خود کوتاهی نماید، [[خداوند]] مونس او را از وی خواهد گرفت و خواهرم، مونس من در دنیا بود.<ref>وفیات الاعیان، ج۱ ۲۷۴ ـ ۲۷۶.</ref>		وی در [[ورع]] و [[اصلاح]] نفس بی‌مانند بود و با وجود آنکه [[روایات]] زیادی از [[حفظ]] داشت به جهت [[ترس]] از [[شهرت]]، برای دیگران کمتر [[روایت]] نقل می‌‌کرد و گفته‌اند که با این [[باور]]، نوشته‌های خویش را [[دفن]] کرد.<ref>تاریخ الاسلام، ج۱۶، ص۱۰۶.</ref> وی را در [[فقه]] و [[ورع]] پیرو [[مکتب]] [[سفیان ثوری]] به شمار آورده‌اند.<ref>الثقات، ج۸، ص۱۴۳.</ref> وی سه [[خواهر]] به نام‌های «مُضغه»، «مخّه» و «زبده» داشت که همه از [[پارسایان]] و [[عابدان]] عصر خویش بودند. خواهر بزرگ ترش پیش از او از [[دنیا]] رفت. بشر از [[فراق]] او بسیار محزون شد و به شدت گریست. چون علت را جویا شدند، گفت: در کتابی خواندم که هرگاه [[انسان]] در [[خدمت]] [[پروردگار]] خود کوتاهی نماید، [[خداوند]] مونس او را از وی خواهد گرفت و خواهرم، مونس من در دنیا بود.<ref>وفیات الاعیان، ج۱ ۲۷۴ ـ ۲۷۶.</ref>

	او در سن ۷۵ سالگی در ۲۰ [[ربیع الاول]] [[سال]] ۲۲۷ درگذشت و عده زیادی از جمله [[احمد بن حنبل]] در [[تشییع جنازه]] وی حضور داشتند.<ref>تاریخ بغداد، ج۷، ص۷۹.</ref> کتاب الزهد اثر اوست.<ref>الفهرست (الندیم)، ص۲۳۵.</ref>.<ref> [[فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی ج۱ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی]]، ج۱ ص۲۰۱-۲۰۲.</ref>		او در سن ۷۵ سالگی در ۲۰ [[ربیع الاول]] [[سال]] ۲۲۷ درگذشت و عده زیادی از جمله [[احمد بن حنبل]] در [[تشییع جنازه]] وی حضور داشتند.<ref>تاریخ بغداد، ج۷، ص۷۹.</ref> کتاب الزهد اثر اوست.<ref>الفهرست (الندیم)، ص۲۳۵.</ref>.<ref> جمعی از پژوهشگران، [[فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی ج۱ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی]]، ج۱ ص۲۰۱-۲۰۲.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:9030760879.jpg\|22px]] [[فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی ج۱ (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی ج۱''']]		# [[پرونده:9030760879.jpg\|22px]] جمعی از پژوهشگران، [[فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی ج۱ (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی ج۱''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Msadeq: صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = اصحاب امام کاظم| عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} == آشنایی اجمالی == تبار ابونصر بشر بن حارث بن عبدالرحمان بن عطاء بن هلال بن ماهان بن عبدالله حافی مروزی از روستایی به نام «مابرسام» بود و در سال ۱۵۰ هـ چشم ب...» ایجاد کرد

2022-10-09T08:08:47Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = اصحاب امام کاظم| عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} == آشنایی اجمالی == تبار ابونصر بشر بن حارث بن عبدالرحمان بن عطاء بن هلال بن ماهان بن عبدالله حافی مروزی از روستایی به نام «مابرسام» بود و در سال ۱۵۰ هـ چشم ب...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = اصحاب امام کاظم| عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }}

== آشنایی اجمالی ==
تبار [[ابونصر بشر بن حارث بن عبدالرحمان بن عطاء بن هلال بن ماهان بن عبدالله حافی مروزی]] از روستایی به نام «مابرسام» بود و در سال ۱۵۰ هـ چشم به [[جهان]] گشود. جد او «عبدالله» به دست [[مبارک]] [[امیر مؤمنان علی]]{{ع}} [[مسلمان]] شده بود.<ref>وفیات الاعیان، ج۱، ص۲۷۴ ـ ۲۷۶.</ref> [[بشر حافی]] برای تحصیل به [[بغداد]] رفت و از [[مالک بن انس]]، [[فضیل بن عیاض]]، [[حماد بن زید]] و [[عبدالله بن مبارک]] [[حدیث]] فرا گرفت. کسانی چون [[سری سقطی]] و [[ابوبکر مروزی]] از وی [[روایت]] کرده‌اند. او از جهت [[زهد]] سرآمد عصر خویش محسوب می‌‌شد. [[ابراهیم حربی]] درباره وی می‌‌گوید که از هر موی [[بدن]] وی [[خرد]] تراوش می‌‌کند و بغداد از جهت خرد و [[حفظ زبان]]، فردی همانند بشر را به خود ندیده است.<ref>النجوم الزاهره، ج۲، ص۲۴۹.</ref>

بر اساس برخی نقل‌ها، وی در آغاز خوش گذران و [[اهل]] [[لهو و لعب]] بود، ولی [[سخنان امام کاظم]]{{ع}} که به [[کنیز]] بشر به هنگام عبور از جلوی [[خانه]] او فرمود، باعث شد بشر پس از [[آگاهی]] از این سخنان، شتابان و با پای برهنه خود را به [[امام]] رسانده و [[توبه]] نماید، از این رو ملقب به بشر حافی (پابرهنه) گردید، اگر چه در وجه تسمیه وی به «حافی» علل دیگری نیز ذکر شده است.<ref>روضات الجنات، ج۳، ص۱۳۰.</ref>.

بشر درباره آغاز [[سیر و سلوک]] خود می‌‌گوید: روزی در راهورقه‌ای را که اسم «[[الله]]» در آن بود، در روی [[زمین]] دیده که لگدکوب [[مردم]] می‌‌شده است، آن را برداشته و در نهر آبی شستشو می‌‌دهد و تنها دیناری که داشته، [[عطر]] و گلاب می‌‌خرد و نام‌های [[مقدس]] [[خدا]] را در آن ورقه پیدا کرده، [[معطر]] می‌‌کند. بشر حافی می‌‌افزاید: حالات [[روحی]] و عرفانی‌اش، [[اجر]] همان کاری است که در [[خواب]] به او عطا شده است.<ref>صفة الصفوه، ج۲، ص۲۱۴.</ref> برخی گویند که همین جریان سبب توبه وی شد.

وی در [[ورع]] و [[اصلاح]] نفس بی‌مانند بود و با وجود آنکه [[روایات]] زیادی از [[حفظ]] داشت به جهت [[ترس]] از [[شهرت]]، برای دیگران کمتر [[روایت]] نقل می‌‌کرد و گفته‌اند که با این [[باور]]، نوشته‌های خویش را [[دفن]] کرد.<ref>تاریخ الاسلام، ج۱۶، ص۱۰۶.</ref> وی را در [[فقه]] و [[ورع]] پیرو [[مکتب]] [[سفیان ثوری]] به شمار آورده‌اند.<ref>الثقات، ج۸، ص۱۴۳.</ref> وی سه [[خواهر]] به نام‌های «مُضغه»، «مخّه» و «زبده» داشت که همه از [[پارسایان]] و [[عابدان]] عصر خویش بودند. خواهر بزرگ ترش پیش از او از [[دنیا]] رفت. بشر از [[فراق]] او بسیار محزون شد و به شدت گریست. چون علت را جویا شدند، گفت: در کتابی خواندم که هرگاه [[انسان]] در [[خدمت]] [[پروردگار]] خود کوتاهی نماید، [[خداوند]] مونس او را از وی خواهد گرفت و خواهرم، مونس من در دنیا بود.<ref>وفیات الاعیان، ج۱ ۲۷۴ ـ ۲۷۶.</ref>

او در سن ۷۵ سالگی در ۲۰ [[ربیع الاول]] [[سال]] ۲۲۷ درگذشت و عده زیادی از جمله [[احمد بن حنبل]] در [[تشییع جنازه]] وی حضور داشتند.<ref>تاریخ بغداد، ج۷، ص۷۹.</ref> کتاب الزهد اثر اوست.<ref>الفهرست (الندیم)، ص۲۳۵.</ref>.<ref> [[فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی ج۱ (کتاب)|فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی]]، ج۱ ص۲۰۱-۲۰۲.</ref>

== منابع ==
{{منابع}}
# [[پرونده:9030760879.jpg|22px]] [[فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی ج۱ (کتاب)|'''فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی ج۱''']]
{{پایان منابع}}

== پانویس ==
{{پانویس}}

[[رده:اعلام]]
[[رده:اصحاب امام کاظم]]