بیت المعمور - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani در ‏۱۷ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۱۳

2025-11-17T05:13:46Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۴۳
خط ۵:		خط ۵:
	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	بیت‌‌ المعمور که از آن به «ضُراح»<ref>جامع‌‌البیان، مج ۱۳، ج ۲۷، ص‌‌۲۳؛ مجمع البیان، ج ۹، ص۲۴۷؛ تفسیر ابن کثیر، ج ۴، ص۲۵۶.</ref>، «ضریح»<ref>جامع‌‌البیان، مج ۱۳، ج ۲۷، ص۲۳؛ روح‌‌البیان، مج ۹، ج ۲۷، ص۱۸۵.</ref> و «عروبا»<ref>روح‌‌البیان، مج ۹، ج ۲۷، ص۱۸۵.</ref> نیز تعبیر شده، ترکیبی وصفی از «[[بیت]]» و «معمور» است. «بیت» در لغت معادل [[منزل]] و [[مسکن]]<ref>المصباح، ص۶۸ «بیت».</ref> و به معنای [[خانه]] و «معمور» اسم مفعول از مصدر «عمران» و به معنای آباد است<ref>مقاییس اللغه، ج ۲، ص۱۷۵، «عَمَرَ».</ref>، بنابراین بیت‌‌المعمور یعنی خانه آباد. [[خانه]] آباد در لغت به خانه‌‌ای اطلاق می‌‌شود که متروک نباشد و اهلش در آن سکونت داشته باشند<ref>المصباح، ص۴۲۹، «عَمَرَ».</ref>.<ref>[[ابوطالب طالبی دارابی\|طالبی دارابی، ابوطالب]]، [[بیت المعمور - طالبی دارابی (مقاله)\|مقاله «بیت المعمور»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۶ (کتاب)\|دائرة المعارف قرآن کریم ج۶]]، ص۳۹۵؛ [[محمد علی کوشا\|کوشا، محمد علی]]، [[بیت المعمور - کوشا (مقاله)\|مقاله «بیت المعمور»]]، [[دانشنامه معاصر قرآن کریم (کتاب)\|دانشنامه معاصر قرآن کریم]]، ص ۳۸۵.</ref>		بیت‌‌ المعمور که از آن به «ضُراح»<ref>جامع‌‌البیان، مج ۱۳، ج ۲۷، ص‌‌۲۳؛ مجمع البیان، ج ۹، ص۲۴۷؛ تفسیر ابن کثیر، ج ۴، ص۲۵۶.</ref>، «ضریح»<ref>جامع‌‌البیان، مج ۱۳، ج ۲۷، ص۲۳؛ روح‌‌البیان، مج ۹، ج ۲۷، ص۱۸۵.</ref> و «عروبا»<ref>روح‌‌البیان، مج ۹، ج ۲۷، ص۱۸۵.</ref> نیز تعبیر شده، ترکیبی وصفی از «[[بیت]]» و «معمور» است. «بیت» در لغت معادل [[منزل]] و [[مسکن]]<ref>المصباح، ص۶۸ «بیت».</ref> و به معنای [[خانه]] و «معمور» اسم مفعول از مصدر «عمران» و به معنای آباد است<ref>مقاییس اللغه، ج ۲، ص۱۷۵، «عَمَرَ».</ref>، بنابراین بیت‌‌المعمور یعنی خانه آباد. [[خانه]] آباد در لغت به خانه‌‌ای اطلاق می‌‌شود که متروک نباشد و اهلش در آن سکونت داشته باشند<ref>المصباح، ص۴۲۹، «عَمَرَ».</ref>.<ref>[[ابوطالب طالبی دارابی\|طالبی دارابی، ابوطالب]]، [[بیت المعمور - طالبی دارابی (مقاله)\|مقاله «بیت المعمور»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۶ (کتاب)\|دائرة المعارف قرآن کریم ج۶]]، ص۳۹۵؛ [[محمد علی کوشا\|کوشا، محمد علی]]، [[بیت المعمور - کوشا (مقاله)\|مقاله «بیت المعمور»]]، [[دانشنامه معاصر قرآن کریم (کتاب)\|دانشنامه معاصر قرآن کریم]]، ص ۳۸۵.</ref>

			[[ابن کوّاء]] از [[حضرت علی]]{{ع}} پرسید: بیت المعمور چیست؟ حضرت فرمودند: بیت المعمور همان ضُراح است که بر فراز آسمان‌های هفت‌گانه و زیر [[عرش]] قرار دارد. هر [[روز]] هفتاد هزار فرشته وارد آن می‌شوند و تا روز قیامت بازنمی‌گردند<ref>اخبار مکه، ج۱، ص۴۹.</ref>. در [[مجمع البیان]] آمده است که بیت المعمور در آسمان چهارم است<ref>مجمع البیان، ج۵، ص۱۶۳.</ref>. در آسمان [[دنیا]] و دقیقاً مقابل کعبه، خانه‌ای وجود دارد که نام آن ضراح است. [[برابری]] آن با کعبه به گونه‌ای است که اگر پایین بیاید، روی کعبه خواهد آمد<ref>بحار الانوار، ج۵۸، ص۵۵ و ۵۶.</ref>.

			در روایتی به نقل از [[امام صادق]]{{ع}} آمده است: آنگاه که [[خداوند]] به [[ملائکه]] فرمود: {{متن قرآن\|إِنِّي جَاعِلٌ فِي الْأَرْضِ خَلِيفَةً...}}<ref>«می‌خواهم جانشینی در زمین بگمارم، گفتند: آیا کسی را در آن می‌گماری که در آن تباهی می‌کند و خون‌ها می‌ریزد در حالی که ما تو را با سپاس، به پاکی می‌ستاییم» سوره بقره، آیه ۳۰.</ref>. خداوند در برابر گستاخی [[فرشتگان]] بر آنان [[خشم]] گرفت و ارتباط آنان هفت سال با خداوند قطع شد، سپس آنها درخواست [[توبه]] کردند. به آنان [[فرمان]] داده شد تا برگرد بیت المعمور طواف کنند. هفت سال اطراف آن طواف کردند و از آن چه گفته بودند [[طلب آمرزش]] نمودند. خداوند نیز توبه آنان را پذیرفت و از آنها [[راضی]] شد. پس از آن، خداوند درست مقابل بیت المعمور در روی کره زمین [[خانه]] خویش را بنا نهاد<ref>مستدرک الوسائل، ج۶، ص۳۷۲ (به نقل از حج در اندیشه اسلامی، سید علی قاضی عسکر، نشر مشعر، ۱۳۸۴، ص۸۶).</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)\|محمدنامه]]، ص ۲۱۱.</ref>

	== بیت المعمور در قرآن ==		== بیت المعمور در قرآن ==
خط ۱۴:		خط ۱۸:
	[[حرمت]] بیت‌‌المعمور در [[آسمانها]] همانند [[حرمت]] کعبه در [[زمین]] است<ref>جامع البیان، مج ۱۳، ج ۲۷، ص۲۳؛ تفسیر ابن کثیر، ج ۴، ص‌‌۲۵۶؛ کشف‌‌الاسرار، ج ۹، ص۳۳۳.</ref>. این [[خانه]] با [[عبادت]] [[فرشتگان]] معمور و آباد است<ref>روض‌‌الجنان، ج ۱۸، ص‌‌۱۲۳ ـ ۱۲۴؛ رحمة من الرحمن، ج ۴، ص۲۰۰؛ کشف‌‌الاسرار، ج ۱، ص۳۶۶.</ref> و براساس [[روایات]] هر [[روز]] ۷۰۰۰۰ [[فرشته]] به [[زیارت]] آن می‌‌آیند و هرگز به آن باز نمی‌‌گردند<ref>جامع‌‌البیان، مج ۹، ج ۱۷، ص۱۹؛ ج ۱۳، ص۲۲ ـ ۲۴؛ مجمع‌‌البیان، ج ۹، ص۲۴۷؛ الدرالمنثور، ج ۷، ص۶۲۷ ـ ۶۲۹.</ref>.		[[حرمت]] بیت‌‌المعمور در [[آسمانها]] همانند [[حرمت]] کعبه در [[زمین]] است<ref>جامع البیان، مج ۱۳، ج ۲۷، ص۲۳؛ تفسیر ابن کثیر، ج ۴، ص‌‌۲۵۶؛ کشف‌‌الاسرار، ج ۹، ص۳۳۳.</ref>. این [[خانه]] با [[عبادت]] [[فرشتگان]] معمور و آباد است<ref>روض‌‌الجنان، ج ۱۸، ص‌‌۱۲۳ ـ ۱۲۴؛ رحمة من الرحمن، ج ۴، ص۲۰۰؛ کشف‌‌الاسرار، ج ۱، ص۳۶۶.</ref> و براساس [[روایات]] هر [[روز]] ۷۰۰۰۰ [[فرشته]] به [[زیارت]] آن می‌‌آیند و هرگز به آن باز نمی‌‌گردند<ref>جامع‌‌البیان، مج ۹، ج ۱۷، ص۱۹؛ ج ۱۳، ص۲۲ ـ ۲۴؛ مجمع‌‌البیان، ج ۹، ص۲۴۷؛ الدرالمنثور، ج ۷، ص۶۲۷ ـ ۶۲۹.</ref>.

	براساس برخی از [[روایات]] و نیز نظر برخی از [[مفسران]]، بیت‌‌المعمور همان [[مسجد الاقصی]] است<ref>بحارالانوار، ج ۳۷، ص۳۱۷؛ اطیب‌‌البیان، ج ۸‌‌، ص۲۱۹.</ref> که در [[آیه]] {{متن قرآن\|سُبْحَانَ الَّذِي أَسْرَى بِعَبْدِهِ لَيْلًا مِنَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ إِلَى الْمَسْجِدِ الْأَقْصَى الَّذِي بَارَكْنَا حَوْلَهُ لِنُرِيَهُ مِنْ آيَاتِنَا إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ}}<ref>«پاکا آن (خداوند) که شبی بنده خویش را از مسجد الحرام تا مسجد الاقصی - که پیرامون آن را خجسته گردانده‌ایم- برد تا از نشانه‌هایمان بدو نشان دهیم، بی‌گمان اوست که شنوای بیناست» سوره اسراء، آیه ۱.</ref> ‌‌ذکر شده و [[پیامبر]] {{صل}} در آنجا با [[ملائکه]] و [[پیامبران الهی]] [[نماز]] خوانده<ref>بحارالانوار، ج ۳۷، ص۳۱۷؛ ج ۲۶، ص۳۰۷.</ref> و با [[حضرت ابراهیم]]{{ع}} به گفتگو پرداخته است<ref>جامع‌‌البیان، مج ۹، ج ۱۷، ص۱۹؛ بحارالانوار، ج ۱۸، ص۳۲۶.</ref>. البته بنابر اصل تطابق عالم کبیر کیانی و عالم صغیر [[انسانی]]، آنچه در عالم کبیر موجود است در عالم صغیر انسانی نیز وجود دارد و بیت‌‌المعمور عالم صغیر انسانی [[قلب]] [[انسان]] است، از این رو برخی از اقوال که بیت‌‌المعمور را به قلب [[انسان کامل]] [[تفسیر]] کرده<ref>بیان السعاده، ج ۴، ص۱۱۷.</ref> می‌‌تواند اشاره به این مطلب باشد.		براساس برخی از [[روایات]] و نیز نظر برخی از [[مفسران]]، بیت‌‌المعمور همان [[مسجد الاقصی]] است<ref>بحارالانوار، ج ۳۷، ص۳۱۷؛ اطیب‌‌البیان، ج ۸‌‌، ص۲۱۹.</ref> که در [[آیه]] {{متن قرآن\|سُبْحَانَ الَّذِي أَسْرَى بِعَبْدِهِ لَيْلًا مِنَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ إِلَى الْمَسْجِدِ الْأَقْصَى الَّذِي بَارَكْنَا حَوْلَهُ لِنُرِيَهُ مِنْ آيَاتِنَا إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ}}<ref>«پاکا آن (خداوند) که شبی بنده خویش را از مسجد الحرام تا مسجد الاقصی - که پیرامون آن را خجسته گردانده‌ایم- برد تا از نشانه‌هایمان بدو نشان دهیم، بی‌گمان اوست که شنوای بیناست» سوره اسراء، آیه ۱.</ref> ‌‌ذکر شده و [[پیامبر]] {{صل}} در آنجا با [[ملائکه]] و [[پیامبران الهی]] [[نماز]] خوانده<ref>بحارالانوار، ج ۳۷، ص۳۱۷؛ ج ۲۶، ص۳۰۷.</ref> و با [[حضرت ابراهیم]]{{ع}} به گفتگو پرداخته است<ref>جامع‌‌البیان، مج ۹، ج ۱۷، ص۱۹؛ بحارالانوار، ج ۱۸، ص۳۲۶.</ref>. البته بنابر اصل تطابق عالم کبیر کیانی و عالم صغیر [[انسانی]]، آنچه در عالم کبیر موجود است در عالم صغیر انسانی نیز وجود دارد و بیت‌‌المعمور عالم صغیر انسانی [[قلب]] [[انسان]] است، از این رو برخی از اقوال که بیت‌‌المعمور را به قلب [[انسان کامل]] [[تفسیر]] کرده<ref>بیان السعاده، ج ۴، ص۱۱۷.</ref> می‌‌تواند اشاره به این مطلب باشد<ref>[[ابوطالب طالبی دارابی\|طالبی دارابی، ابوطالب]]، [[بیت المعمور - طالبی دارابی (مقاله)\|مقاله «بیت المعمور»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۶ (کتاب)\|دائرة المعارف قرآن کریم ج۶]]، ص۳۹۵.</ref>.

			== ویژگی‌های بیت المعمور ==
	در روایات ویژگی‌های دیگری برای بیت‌‌المعمور ذکر شده است که برخی از آنها عبارت است از:		در روایات ویژگی‌های دیگری برای بیت‌‌المعمور ذکر شده است که برخی از آنها عبارت است از:
	# [[قرآن کریم]] نخست به صورت دفعی به بیت‌‌المعمور، سپس از بیت‌‌المعمور به صورت تدریجی و در ظرف ۲۰ سال بر رسول‌‌اکرم {{صل}} نازل‌‌ شد<ref>تفسیر قمی، ج ۲، ص۲۶۴.</ref>.		# [[قرآن کریم]] نخست به صورت دفعی به بیت‌‌المعمور، سپس از بیت‌‌المعمور به صورت تدریجی و در ظرف ۲۰ سال بر رسول‌‌اکرم {{صل}} نازل‌‌ شد<ref>تفسیر قمی، ج ۲، ص۲۶۴.</ref>.
خط ۲۴:		خط ۲۹:
	# نام [[محمد]]{{صل}}، [[علی]]، [[حسن]]، [[حسین]] و [[ائمه]]{{ع}} و شیعیانشان بر پوستی از [[نور]] و آویخته بر بیت‌‌المعمور نگاشته‌‌ است<ref>علل‌‌الشرایع، ج ۱، ص۷.</ref>.		# نام [[محمد]]{{صل}}، [[علی]]، [[حسن]]، [[حسین]] و [[ائمه]]{{ع}} و شیعیانشان بر پوستی از [[نور]] و آویخته بر بیت‌‌المعمور نگاشته‌‌ است<ref>علل‌‌الشرایع، ج ۱، ص۷.</ref>.
	# [[نگهبان]] بیت‌‌المعمور فرشته‌‌ای است که او را «زرین» می‌‌گویند. در نسخه‌‌ای «رزین» و در نسخه‌‌ای دیگر «درزین» آمده است<ref>روض‌‌الجنان، ج ۱۸، ص۱۲۳.</ref>.<ref>[[ابوطالب طالبی دارابی\|طالبی دارابی، ابوطالب]]، [[بیت المعمور - طالبی دارابی (مقاله)\|مقاله «بیت المعمور»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۶ (کتاب)\|دائرة المعارف قرآن کریم ج۶]]، ص۳۹۵.</ref>		# [[نگهبان]] بیت‌‌المعمور فرشته‌‌ای است که او را «زرین» می‌‌گویند. در نسخه‌‌ای «رزین» و در نسخه‌‌ای دیگر «درزین» آمده است<ref>روض‌‌الجنان، ج ۱۸، ص۱۲۳.</ref>.<ref>[[ابوطالب طالبی دارابی\|طالبی دارابی، ابوطالب]]، [[بیت المعمور - طالبی دارابی (مقاله)\|مقاله «بیت المعمور»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۶ (کتاب)\|دائرة المعارف قرآن کریم ج۶]]، ص۳۹۵.</ref>

	~~==بیت المعمور==~~
	[[رسول خدا]]{{صل}} فرمود: بیت المعمور مسجدی است در [[آسمان]] که زیر آن، [[کعبه]] قرار گرفته است<ref>در المنثور، ج۷، ص۶۲۹.</ref>.
	بیت المعمور را بدان جهت این نام نهاده‌اند که همه [[روزه]] هفتاد هزار [[فرشته]] در آن [[نماز]] می‌گزارند و شبانگاه فرود آمده گرد کعبه [[طواف]] می‌کنند و آنگاه بر [[پیامبر]]{{صل}} [[درود]] می‌فرستند و پس از آن برمی‌گردند و تا [[روز قیامت]]، دیگر نوبت به آنها نخواهد رسید<ref>اخبار مکه، ج۱، ص۵۰.</ref>.
	[[ابن کوّاء]] از [[حضرت علی]]{{ع}} پرسید: بیت المعمور چیست؟ حضرت فرمودند: بیت المعمور همان ضُراح است که بر فراز آسمان‌های هفت‌گانه و زیر [[عرش]] قرار دارد. هر [[روز]] هفتاد هزار فرشته وارد آن می‌شوند و تا روز قیامت بازنمی‌گردند<ref>اخبار مکه، ج۱، ص۴۹.</ref>. در [[مجمع البیان]] آمده است که بیت المعمور در آسمان چهارم است<ref>مجمع البیان، ج۵، ص۱۶۳.</ref>. در آسمان [[دنیا]] و دقیقاً مقابل کعبه، خانه‌ای وجود دارد که نام آن ضراح است. [[برابری]] آن با کعبه به گونه‌ای است که اگر پایین بیاید، روی کعبه خواهد آمد<ref>بحار الانوار، ج۵۸، ص۵۵ و ۵۶.</ref>.

	در روایتی به نقل از [[امام صادق]]{{ع}} آمده است: آنگاه که [[خداوند]] به [[ملائکه]] فرمود: {{متن قرآن\|إِنِّي جَاعِلٌ فِي الْأَرْضِ خَلِيفَةً...}}<ref>«می‌خواهم جانشینی در زمین بگمارم، گفتند: آیا کسی را در آن می‌گماری که در آن تباهی می‌کند و خون‌ها می‌ریزد در حالی که ما تو را با سپاس، به پاکی می‌ستاییم» سوره بقره، آیه ۳۰.</ref>. خداوند در برابر [[گستاخی]] [[فرشتگان]] بر آنان [[خشم]] گرفت و ارتباط آنان هفت سال با خداوند قطع شد، سپس آنها درخواست [[توبه]] کردند. به آنان [[فرمان]] داده شد تا برگرد بیت المعمور طواف کنند. هفت سال اطراف آن طواف کردند و از آن چه گفته بودند [[طلب آمرزش]] نمودند. خداوند نیز توبه آنان را پذیرفت و از آنها [[راضی]] شد. پس از آن، خداوند درست مقابل بیت المعمور در روی [[کره زمین]] [[خانه]] خویش را بنا نهاد<ref>مستدرک الوسائل، ج۶، ص۳۷۲ (به نقل از حج در اندیشه اسلامی، سید علی قاضی عسکر، نشر مشعر، ۱۳۸۴، ص۸۶).</ref>.
	بنابر بعضی از [[تفاسیر]]، مراد از [[بیت المعمور]] در [[آیه]] چهارم [[سوره مبارکه طور]]، [[بیت الحرام]] است که معموری آن به زائرینش می‌باشد. در [[روایات]]، [[کعبه]] را تنزل [[عرش]] و محاذی بیت المعمور و [[عرش خدا]] و [[طواف]] اطراف کعبه را، همانند طواف [[فرشتگان]] در اطراف عرش [[الله]] می‌دانند، که عرش به صورت [[بیت معمور]] تنزل کرده و بیت معمور هم به صورت کعبه در [[عالم طبیعت]] جلوه کرده است. این که در روایات آمده است کعبه محاذی بیت المعمور است و بیت معمور محاذی عرش، یعنی اگر کسی آن گونه که شایسته طواف است دور کعبه طواف کند، به بیت معمور صعود می‌کند و اگر به آن حد صعود کرد و [[وظایف]] آن مرحله را ایفا نمود، به [[مقام]] عرش الله می‌رسد. {{عربی\|قَلْبُ الْمُؤْمِنِ عَرْشُ الرَّحْمَنِ‌}}<ref>عرفان حج، آیت‌الله جوادی، ص۱۰.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)\|محمدنامه]]، ص ۲۱۱.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Jaafari: /* بیت المعمور */

2024-06-15T09:44:02Z

بیت المعمور

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۱۴
خط ۲۵:		خط ۲۵:
	# [[نگهبان]] بیت‌‌المعمور فرشته‌‌ای است که او را «زرین» می‌‌گویند. در نسخه‌‌ای «رزین» و در نسخه‌‌ای دیگر «درزین» آمده است<ref>روض‌‌الجنان، ج ۱۸، ص۱۲۳.</ref>.<ref>[[ابوطالب طالبی دارابی\|طالبی دارابی، ابوطالب]]، [[بیت المعمور - طالبی دارابی (مقاله)\|مقاله «بیت المعمور»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۶ (کتاب)\|دائرة المعارف قرآن کریم ج۶]]، ص۳۹۵.</ref>		# [[نگهبان]] بیت‌‌المعمور فرشته‌‌ای است که او را «زرین» می‌‌گویند. در نسخه‌‌ای «رزین» و در نسخه‌‌ای دیگر «درزین» آمده است<ref>روض‌‌الجنان، ج ۱۸، ص۱۲۳.</ref>.<ref>[[ابوطالب طالبی دارابی\|طالبی دارابی، ابوطالب]]، [[بیت المعمور - طالبی دارابی (مقاله)\|مقاله «بیت المعمور»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۶ (کتاب)\|دائرة المعارف قرآن کریم ج۶]]، ص۳۹۵.</ref>

	==[[بیت المعمور]]==		==بیت المعمور==
	[[رسول خدا]]{{صل}} فرمود: بیت المعمور مسجدی است در [[آسمان]] که زیر آن، [[کعبه]] قرار گرفته است<ref>در المنثور، ج۷، ص۶۲۹.</ref>.		[[رسول خدا]]{{صل}} فرمود: بیت المعمور مسجدی است در [[آسمان]] که زیر آن، [[کعبه]] قرار گرفته است<ref>در المنثور، ج۷، ص۶۲۹.</ref>.
	بیت المعمور را بدان جهت این نام نهاده‌اند که همه [[روزه]] هفتاد هزار [[فرشته]] در آن [[نماز]] می‌گزارند و شبانگاه فرود آمده گرد کعبه [[طواف]] می‌کنند و آنگاه بر [[پیامبر]]{{صل}} [[درود]] می‌فرستند و پس از آن برمی‌گردند و تا [[روز قیامت]]، دیگر نوبت به آنها نخواهد رسید<ref>اخبار مکه، ج۱، ص۵۰.</ref>.		بیت المعمور را بدان جهت این نام نهاده‌اند که همه [[روزه]] هفتاد هزار [[فرشته]] در آن [[نماز]] می‌گزارند و شبانگاه فرود آمده گرد کعبه [[طواف]] می‌کنند و آنگاه بر [[پیامبر]]{{صل}} [[درود]] می‌فرستند و پس از آن برمی‌گردند و تا [[روز قیامت]]، دیگر نوبت به آنها نخواهد رسید<ref>اخبار مکه، ج۱، ص۵۰.</ref>.

Jaafari: /* منابع */

2024-06-15T09:43:53Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۱۳
خط ۲۴:		خط ۲۴:
	# نام [[محمد]]{{صل}}، [[علی]]، [[حسن]]، [[حسین]] و [[ائمه]]{{ع}} و شیعیانشان بر پوستی از [[نور]] و آویخته بر بیت‌‌المعمور نگاشته‌‌ است<ref>علل‌‌الشرایع، ج ۱، ص۷.</ref>.		# نام [[محمد]]{{صل}}، [[علی]]، [[حسن]]، [[حسین]] و [[ائمه]]{{ع}} و شیعیانشان بر پوستی از [[نور]] و آویخته بر بیت‌‌المعمور نگاشته‌‌ است<ref>علل‌‌الشرایع، ج ۱، ص۷.</ref>.
	# [[نگهبان]] بیت‌‌المعمور فرشته‌‌ای است که او را «زرین» می‌‌گویند. در نسخه‌‌ای «رزین» و در نسخه‌‌ای دیگر «درزین» آمده است<ref>روض‌‌الجنان، ج ۱۸، ص۱۲۳.</ref>.<ref>[[ابوطالب طالبی دارابی\|طالبی دارابی، ابوطالب]]، [[بیت المعمور - طالبی دارابی (مقاله)\|مقاله «بیت المعمور»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۶ (کتاب)\|دائرة المعارف قرآن کریم ج۶]]، ص۳۹۵.</ref>		# [[نگهبان]] بیت‌‌المعمور فرشته‌‌ای است که او را «زرین» می‌‌گویند. در نسخه‌‌ای «رزین» و در نسخه‌‌ای دیگر «درزین» آمده است<ref>روض‌‌الجنان، ج ۱۸، ص۱۲۳.</ref>.<ref>[[ابوطالب طالبی دارابی\|طالبی دارابی، ابوطالب]]، [[بیت المعمور - طالبی دارابی (مقاله)\|مقاله «بیت المعمور»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۶ (کتاب)\|دائرة المعارف قرآن کریم ج۶]]، ص۳۹۵.</ref>

			==[[بیت المعمور]]==
			[[رسول خدا]]{{صل}} فرمود: بیت المعمور مسجدی است در [[آسمان]] که زیر آن، [[کعبه]] قرار گرفته است<ref>در المنثور، ج۷، ص۶۲۹.</ref>.
			بیت المعمور را بدان جهت این نام نهاده‌اند که همه [[روزه]] هفتاد هزار [[فرشته]] در آن [[نماز]] می‌گزارند و شبانگاه فرود آمده گرد کعبه [[طواف]] می‌کنند و آنگاه بر [[پیامبر]]{{صل}} [[درود]] می‌فرستند و پس از آن برمی‌گردند و تا [[روز قیامت]]، دیگر نوبت به آنها نخواهد رسید<ref>اخبار مکه، ج۱، ص۵۰.</ref>.
			[[ابن کوّاء]] از [[حضرت علی]]{{ع}} پرسید: بیت المعمور چیست؟ حضرت فرمودند: بیت المعمور همان ضُراح است که بر فراز آسمان‌های هفت‌گانه و زیر [[عرش]] قرار دارد. هر [[روز]] هفتاد هزار فرشته وارد آن می‌شوند و تا روز قیامت بازنمی‌گردند<ref>اخبار مکه، ج۱، ص۴۹.</ref>. در [[مجمع البیان]] آمده است که بیت المعمور در آسمان چهارم است<ref>مجمع البیان، ج۵، ص۱۶۳.</ref>. در آسمان [[دنیا]] و دقیقاً مقابل کعبه، خانه‌ای وجود دارد که نام آن ضراح است. [[برابری]] آن با کعبه به گونه‌ای است که اگر پایین بیاید، روی کعبه خواهد آمد<ref>بحار الانوار، ج۵۸، ص۵۵ و ۵۶.</ref>.

			در روایتی به نقل از [[امام صادق]]{{ع}} آمده است: آنگاه که [[خداوند]] به [[ملائکه]] فرمود: {{متن قرآن\|إِنِّي جَاعِلٌ فِي الْأَرْضِ خَلِيفَةً...}}<ref>«می‌خواهم جانشینی در زمین بگمارم، گفتند: آیا کسی را در آن می‌گماری که در آن تباهی می‌کند و خون‌ها می‌ریزد در حالی که ما تو را با سپاس، به پاکی می‌ستاییم» سوره بقره، آیه ۳۰.</ref>. خداوند در برابر [[گستاخی]] [[فرشتگان]] بر آنان [[خشم]] گرفت و ارتباط آنان هفت سال با خداوند قطع شد، سپس آنها درخواست [[توبه]] کردند. به آنان [[فرمان]] داده شد تا برگرد بیت المعمور طواف کنند. هفت سال اطراف آن طواف کردند و از آن چه گفته بودند [[طلب آمرزش]] نمودند. خداوند نیز توبه آنان را پذیرفت و از آنها [[راضی]] شد. پس از آن، خداوند درست مقابل بیت المعمور در روی [[کره زمین]] [[خانه]] خویش را بنا نهاد<ref>مستدرک الوسائل، ج۶، ص۳۷۲ (به نقل از حج در اندیشه اسلامی، سید علی قاضی عسکر، نشر مشعر، ۱۳۸۴، ص۸۶).</ref>.
			بنابر بعضی از [[تفاسیر]]، مراد از [[بیت المعمور]] در [[آیه]] چهارم [[سوره مبارکه طور]]، [[بیت الحرام]] است که معموری آن به زائرینش می‌باشد. در [[روایات]]، [[کعبه]] را تنزل [[عرش]] و محاذی بیت المعمور و [[عرش خدا]] و [[طواف]] اطراف کعبه را، همانند طواف [[فرشتگان]] در اطراف عرش [[الله]] می‌دانند، که عرش به صورت [[بیت معمور]] تنزل کرده و بیت معمور هم به صورت کعبه در [[عالم طبیعت]] جلوه کرده است. این که در روایات آمده است کعبه محاذی بیت المعمور است و بیت معمور محاذی عرش، یعنی اگر کسی آن گونه که شایسته طواف است دور کعبه طواف کند، به بیت معمور صعود می‌کند و اگر به آن حد صعود کرد و [[وظایف]] آن مرحله را ایفا نمود، به [[مقام]] عرش الله می‌رسد. {{عربی\|قَلْبُ الْمُؤْمِنِ عَرْشُ الرَّحْمَنِ‌}}<ref>عرفان حج، آیت‌الله جوادی، ص۱۰.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)\|محمدنامه]]، ص ۲۱۱.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==
خط ۲۹:		خط ۳۷:
	# [[پرونده:000057.jpg\|22px]] [[ابوطالب طالبی دارابی\|طالبی دارابی، ابوطالب]]، [[بیت المعمور - طالبی دارابی (مقاله)\|مقاله «بیت المعمور»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۶ (کتاب)\|'''دائرة المعارف قرآن کریم ج۶''']]		# [[پرونده:000057.jpg\|22px]] [[ابوطالب طالبی دارابی\|طالبی دارابی، ابوطالب]]، [[بیت المعمور - طالبی دارابی (مقاله)\|مقاله «بیت المعمور»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۶ (کتاب)\|'''دائرة المعارف قرآن کریم ج۶''']]
	# [[پرونده:10524027.jpg\|22px]] [[محمد علی کوشا\|کوشا، محمد علی]]، [[بیت المعمور - کوشا (مقاله)\|مقاله «بیت المعمور»]]، [[دانشنامه معاصر قرآن کریم (کتاب)\|'''دانشنامه معاصر قرآن کریم''']]		# [[پرونده:10524027.jpg\|22px]] [[محمد علی کوشا\|کوشا، محمد علی]]، [[بیت المعمور - کوشا (مقاله)\|مقاله «بیت المعمور»]]، [[دانشنامه معاصر قرآن کریم (کتاب)\|'''دانشنامه معاصر قرآن کریم''']]
			# [[پرونده:IM010703.jpg\|22px]] [[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)\|'''محمدنامه''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Bahmani در ‏۷ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۰۰

2024-04-07T08:00:46Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۳۰
خط ۲۷:		خط ۲۷:
	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
			# [[پرونده:000057.jpg\|22px]] [[ابوطالب طالبی دارابی\|طالبی دارابی، ابوطالب]]، [[بیت المعمور - طالبی دارابی (مقاله)\|مقاله «بیت المعمور»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۶ (کتاب)\|'''دائرة المعارف قرآن کریم ج۶''']]
	# [[پرونده:10524027.jpg\|22px]] [[محمد علی کوشا\|کوشا، محمد علی]]، [[بیت المعمور - کوشا (مقاله)\|مقاله «بیت المعمور»]]، [[دانشنامه معاصر قرآن کریم (کتاب)\|'''دانشنامه معاصر قرآن کریم''']]		# [[پرونده:10524027.jpg\|22px]] [[محمد علی کوشا\|کوشا، محمد علی]]، [[بیت المعمور - کوشا (مقاله)\|مقاله «بیت المعمور»]]، [[دانشنامه معاصر قرآن کریم (کتاب)\|'''دانشنامه معاصر قرآن کریم''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Bahmani در ‏۷ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۰۰

2024-04-07T08:00:05Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۳۰
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط\| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[بیت المعمور در قرآن]] - [[بیت المعمور در علوم قرآنی]]\| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط\| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[بیت المعمور در قرآن]] - [[بیت المعمور در علوم قرآنی]]\| پرسش مرتبط = }}

			'''بیت‌‌ المعمور''' به معنای خانه آباد است. این کلمه فقط یک بار در [[آیه]] ۴ [[سوره طور]] ذکر شده است: {{متن قرآن\|وَالْبَيْتِ الْمَعْمُورِ}}. سوگند به «بیت معمور» حاکی از [[قداست]]، [[احترام]] و عظمت چنین خانه‌ای است. «البیت المعمور» و «[[البیت الحرام]]» و «البیت العتیق» هر سه به معنای [[خانه کعبه]] است. [[حرمت]] بیت‌‌المعمور در [[آسمانها]] همانند [[حرمت]] کعبه در [[زمین]] است و این [[خانه]] با [[عبادت]] [[فرشتگان]] معمور و آباد است.

	== مقدمه ==		== مقدمه ==

Bahmani: /* مقدمه */

2024-04-07T07:44:12Z

مقدمه

Bahmani در ‏۷ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۴۳

2024-04-07T07:43:01Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۱۳
خط ۵:		خط ۵:

	==مقدمه==		==مقدمه==
	این کلمه مرکب فقط یک بار در [[آیه]] ۴ [[سوره طور]] ذکر شده است: {{متن قرآن\|وَالطُّورِ وَكِتَابٍ مَسْطُورٍ فِي رَقٍّ مَنْشُورٍ وَالْبَيْتِ الْمَعْمُورِ وَالسَّقْفِ الْمَرْفُوعِ وَالْبَحْرِ الْمَسْجُورِ إِنَّ عَذَابَ رَبِّكَ لَوَاقِعٌ مَا لَهُ مِنْ دَافِعٍ}}<ref>«سوگند به طور و به کتابی نگاشته در نازک‌پوستی برگشاده و سوگند به آن خانه آبادان و به بام برافراشته (آسمان) و به دریای برافروخته که عذاب پروردگارت روی‌دادنی است بازدارنده‌ای ندارد» سوره طور، آیه ۱-۸.</ref>. در این [[آیات]] ضمن [[سوگند]] به [[طور]] و کتاب نگاشته شده و ورق سرگشاده و سقف [[آسمان]] و دریای جوشان به «بیت معمور» هم سوگند یاد شده است که حاکی از [[قداست]]، [[احترام]] و عظمت چنین خانه‌ای است. در [[سوره تین]] نیز شبیه این [[سوگندها]] یاد شده است: {{متن قرآن\|وَالتِّينِ وَالزَّيْتُونِ وَطُورِ سِينِينَ وَهَذَا الْبَلَدِ الْأَمِينِ لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسَانَ فِي أَحْسَنِ تَقْوِيمٍ}}<ref>«سوگند به انجیر و زیتون، و به کوه سینا و به این شهر امن و آرام (مکّه)، که ما انسان را در نیکوترین ساختار آفریده‌ایم» سوره تین، آیه ۱-۴.</ref>.		این کلمه مرکب فقط یک بار در [[آیه]] ۴ [[سوره طور]] ذکر شده است: {{متن قرآن\|وَالطُّورِ وَكِتَابٍ مَسْطُورٍ فِي رَقٍّ مَنْشُورٍ وَالْبَيْتِ الْمَعْمُورِ وَالسَّقْفِ الْمَرْفُوعِ وَالْبَحْرِ الْمَسْجُورِ إِنَّ عَذَابَ رَبِّكَ لَوَاقِعٌ مَا لَهُ مِنْ دَافِعٍ}}<ref>«سوگند به طور و به کتابی نگاشته در نازک‌پوستی برگشاده و سوگند به آن خانه آبادان و به بام برافراشته (آسمان) و به دریای برافروخته که عذاب پروردگارت روی‌دادنی است بازدارنده‌ای ندارد» سوره طور، آیه ۱-۸.</ref>. در این [[آیات]] ضمن [[سوگند]] به [[طور]] و کتاب نگاشته شده و ورق سرگشاده و سقف [[آسمان]] و دریای جوشان به «بیت معمور» هم سوگند یاد شده است که حاکی از [[قداست]]، [[احترام]] و [[عظمت]] چنین خانه‌ای است. در [[سوره تین]] نیز شبیه این [[سوگندها]] یاد شده است: {{متن قرآن\|وَالتِّينِ وَالزَّيْتُونِ وَطُورِ سِينِينَ وَهَذَا الْبَلَدِ الْأَمِينِ لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسَانَ فِي أَحْسَنِ تَقْوِيمٍ}}<ref>«سوگند به انجیر و زیتون، و به کوه سینا و به این شهر امن و آرام (مکّه)، که ما انسان را در نیکوترین ساختار آفریده‌ایم» سوره تین، آیه ۱-۴.</ref>.

	روشن است که سوگند یاد کردن [[خداوند]] به [[کوه طور]] و [[مکه]] و [[کعبه]] به خاطر قداست آنها در نزد [[خدا]] است. در آیات پیشین «کعبه» به نام «البیت المعمور» خوانده شده است، چون به وسیله زائرانش معمور و آباد است و در این آیات، مکه به نام ~~«البلد الامین»~~ خوانده شده، چون محل [[امن]] است: {{متن قرآن\|وَمَنْ دَخَلَهُ كَانَ آمِنًا}}<ref>«و هر که در آن در آید در امان است» سوره آل عمران، آیه ۹۷.</ref>. کعبه به نام «[[البیت الحرام]]» نیز خوانده شده، چون [[حرمت]] خاصی برای آن مقرر گشته است: {{متن قرآن\|جَعَلَ اللَّهُ الْكَعْبَةَ الْبَيْتَ الْحَرَامَ قِيَامًا لِلنَّاسِ}}<ref>«خداوند، خانه محترم کعبه را (وسیله) برپایی (امور) مردم کرده است و (نیز) ماه حرام و قربانی (بی‌نشان) و قربانی‌های دارای گردن‌بند را؛ چنین است تا بدانید خداوند آنچه را در آسمان‌ها و زمین است می‌داند و خداوند به هر چیز داناست» سوره مائده، آیه ۹۷.</ref>. به نام {{متن قرآن\|بِالْبَيْتِ الْعَتِيقِ}}<ref>«و خانه دیرین (کعبه) را طواف کنند» سوره حج، آیه ۲۹.</ref> هم نامیده شده است، چون قدمت [[تاریخی]] دارد. {{متن قرآن\|وَلْيَطَّوَّفُوا بِالْبَيْتِ الْعَتِيقِ}}<ref>«سپس باید آلایش‌های خود را بپیرایند و نذرهاشان را بجای آورند و خانه دیرین (کعبه) را طواف کنند» سوره حج، آیه ۲۹.</ref>. پس «البیت المعمور» و «[[البیت الحرام]]» و «البیت العتیق» هر سه به معنای [[خانه کعبه]] است<ref>[[محمد علی کوشا\|کوشا، محمد علی]]، [[بیت المعمور - کوشا (مقاله)\|مقاله «بیت المعمور»]]، [[دانشنامه معاصر قرآن کریم (کتاب)\|دانشنامه معاصر قرآن کریم]]، ص ۳۸۵.</ref>.		روشن است که سوگند یاد کردن [[خداوند]] به [[کوه طور]] و [[مکه]] و [[کعبه]] به خاطر قداست آنها در نزد [[خدا]] است. در آیات پیشین «کعبه» به نام «البیت المعمور» خوانده شده است، چون به وسیله زائرانش معمور و آباد است و در این آیات، مکه به نام «[[البلد الامین]]» خوانده شده، چون محل [[امن]] است: {{متن قرآن\|وَمَنْ دَخَلَهُ كَانَ آمِنًا}}<ref>«و هر که در آن در آید در امان است» سوره آل عمران، آیه ۹۷.</ref>. کعبه به نام «[[البیت الحرام]]» نیز خوانده شده، چون [[حرمت]] خاصی برای آن مقرر گشته است: {{متن قرآن\|جَعَلَ اللَّهُ الْكَعْبَةَ الْبَيْتَ الْحَرَامَ قِيَامًا لِلنَّاسِ}}<ref>«خداوند، خانه محترم کعبه را (وسیله) برپایی (امور) مردم کرده است و (نیز) ماه حرام و قربانی (بی‌نشان) و قربانی‌های دارای گردن‌بند را؛ چنین است تا بدانید خداوند آنچه را در آسمان‌ها و زمین است می‌داند و خداوند به هر چیز داناست» سوره مائده، آیه ۹۷.</ref>. به نام {{متن قرآن\|بِالْبَيْتِ الْعَتِيقِ}}<ref>«و خانه دیرین (کعبه) را طواف کنند» سوره حج، آیه ۲۹.</ref> هم نامیده شده است، چون [[قدمت]] [[تاریخی]] دارد. {{متن قرآن\|وَلْيَطَّوَّفُوا بِالْبَيْتِ الْعَتِيقِ}}<ref>«سپس باید آلایش‌های خود را بپیرایند و نذرهاشان را بجای آورند و خانه دیرین (کعبه) را طواف کنند» سوره حج، آیه ۲۹.</ref>. پس «البیت المعمور» و «[[البیت الحرام]]» و «البیت العتیق» هر سه به معنای [[خانه کعبه]] است<ref>[[محمد علی کوشا\|کوشا، محمد علی]]، [[بیت المعمور - کوشا (مقاله)\|مقاله «بیت المعمور»]]، [[دانشنامه معاصر قرآن کریم (کتاب)\|دانشنامه معاصر قرآن کریم]]، ص ۳۸۵.</ref>.

	[[حرمت]] بیت‌‌المعمور در [[آسمانها]] همانند [[حرمت]] کعبه در [[زمین]] است<ref>جامع البیان، مج ۱۳، ج ۲۷، ص۲۳؛ تفسیر ابن کثیر، ج ۴، ص‌‌۲۵۶؛ کشف‌‌الاسرار، ج ۹، ص۳۳۳.</ref>. این [[خانه]] با [[عبادت]] [[فرشتگان]] معمور و آباد است<ref>روض‌‌الجنان، ج ۱۸، ص‌‌۱۲۳ ـ ۱۲۴؛ رحمة من الرحمن، ج ۴، ص۲۰۰؛ کشف‌‌الاسرار، ج ۱، ص۳۶۶.</ref> و براساس [[روایات]] هر [[روز]] ۷۰۰۰۰ [[فرشته]] به [[زیارت]] آن می‌‌آیند و هرگز به آن باز نمی‌‌گردند<ref>جامع‌‌البیان، مج ۹، ج ۱۷، ص۱۹؛ ج ۱۳، ص۲۲ ـ ۲۴؛ مجمع‌‌البیان، ج ۹، ص۲۴۷؛ الدرالمنثور، ج ۷، ص۶۲۷ ـ ۶۲۹.</ref>.		[[حرمت]] بیت‌‌المعمور در [[آسمانها]] همانند [[حرمت]] کعبه در [[زمین]] است<ref>جامع البیان، مج ۱۳، ج ۲۷، ص۲۳؛ تفسیر ابن کثیر، ج ۴، ص‌‌۲۵۶؛ کشف‌‌الاسرار، ج ۹، ص۳۳۳.</ref>. این [[خانه]] با [[عبادت]] [[فرشتگان]] معمور و آباد است<ref>روض‌‌الجنان، ج ۱۸، ص‌‌۱۲۳ ـ ۱۲۴؛ رحمة من الرحمن، ج ۴، ص۲۰۰؛ کشف‌‌الاسرار، ج ۱، ص۳۶۶.</ref> و براساس [[روایات]] هر [[روز]] ۷۰۰۰۰ [[فرشته]] به [[زیارت]] آن می‌‌آیند و هرگز به آن باز نمی‌‌گردند<ref>جامع‌‌البیان، مج ۹، ج ۱۷، ص۱۹؛ ج ۱۳، ص۲۲ ـ ۲۴؛ مجمع‌‌البیان، ج ۹، ص۲۴۷؛ الدرالمنثور، ج ۷، ص۶۲۷ ـ ۶۲۹.</ref>.

	براساس برخی از [[روایات]] و نیز نظر برخی از [[مفسران]]، بیت‌‌المعمور همان [[~~مسجد الاقصی~~]] است<ref>بحارالانوار، ج ۳۷، ص۳۱۷؛ اطیب‌‌البیان، ج ۸‌‌، ص۲۱۹.</ref> که در [[آیه]] {{متن قرآن\|سُبْحَانَ الَّذِي أَسْرَى بِعَبْدِهِ لَيْلًا مِنَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ إِلَى الْمَسْجِدِ الْأَقْصَى الَّذِي بَارَكْنَا حَوْلَهُ لِنُرِيَهُ مِنْ آيَاتِنَا إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ}}<ref>«پاکا آن (خداوند) که شبی بنده خویش را از مسجد الحرام تا مسجد الاقصی - که پیرامون آن را خجسته گردانده‌ایم- برد تا از نشانه‌هایمان بدو نشان دهیم، بی‌گمان اوست که شنوای بیناست» سوره اسراء، آیه ۱.</ref> ‌‌ذکر شده و [[پیامبر]] {{صل}} در آنجا با [[ملائکه]] و [[پیامبران الهی]] [[نماز]] خوانده<ref>بحارالانوار، ج ۳۷، ص۳۱۷؛ ج ۲۶، ص۳۰۷.</ref> و با [[حضرت ابراهیم]]{{ع}} به گفتگو پرداخته است<ref>جامع‌‌البیان، مج ۹، ج ۱۷، ص۱۹؛ بحارالانوار، ج ۱۸، ص۳۲۶.</ref>. البته بنابر اصل تطابق عالم کبیر کیانی و عالم صغیر [[انسانی]]، آنچه در عالم کبیر موجود است در عالم صغیر انسانی نیز وجود دارد و بیت‌‌المعمور عالم صغیر انسانی [[قلب]] [[انسان]] است، از این رو برخی از اقوال که بیت‌‌المعمور را به قلب [[انسان کامل]] [[تفسیر]] کرده<ref>بیان السعاده، ج ۴، ص۱۱۷.</ref> می‌‌تواند اشاره به این مطلب باشد.		براساس برخی از [[روایات]] و نیز نظر برخی از [[مفسران]]، بیت‌‌المعمور همان [[مسجدالأقصی]] است<ref>بحارالانوار، ج ۳۷، ص۳۱۷؛ اطیب‌‌البیان، ج ۸‌‌، ص۲۱۹.</ref> که در [[آیه]] {{متن قرآن\|سُبْحَانَ الَّذِي أَسْرَى بِعَبْدِهِ لَيْلًا مِنَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ إِلَى الْمَسْجِدِ الْأَقْصَى الَّذِي بَارَكْنَا حَوْلَهُ لِنُرِيَهُ مِنْ آيَاتِنَا إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ}}<ref>«پاکا آن (خداوند) که شبی بنده خویش را از مسجد الحرام تا مسجد الاقصی - که پیرامون آن را خجسته گردانده‌ایم- برد تا از نشانه‌هایمان بدو نشان دهیم، بی‌گمان اوست که شنوای بیناست» سوره اسراء، آیه ۱.</ref> ‌‌ذکر شده و [[پیامبر]] {{صل}} در آنجا با [[ملائکه]] و [[پیامبران الهی]] [[نماز]] خوانده<ref>بحارالانوار، ج ۳۷، ص۳۱۷؛ ج ۲۶، ص۳۰۷.</ref> و با [[حضرت ابراهیم]]{{ع}} به گفتگو پرداخته است<ref>جامع‌‌البیان، مج ۹، ج ۱۷، ص۱۹؛ بحارالانوار، ج ۱۸، ص۳۲۶.</ref>. البته بنابر اصل تطابق عالم کبیر کیانی و عالم صغیر [[انسانی]]، آنچه در عالم کبیر موجود است در عالم صغیر انسانی نیز وجود دارد و بیت‌‌المعمور عالم صغیر انسانی [[قلب]] [[انسان]] است، از این رو برخی از اقوال که بیت‌‌المعمور را به قلب [[انسان کامل]] [[تفسیر]] کرده<ref>بیان السعاده، ج ۴، ص۱۱۷.</ref> می‌‌تواند اشاره به این مطلب باشد.

	در روایات ویژگی‌های دیگری برای بیت‌‌المعمور ذکر شده است که برخی از آنها عبارت است از:		در روایات ویژگی‌های دیگری برای بیت‌‌المعمور ذکر شده است که برخی از آنها عبارت است از:
خط ۱۷:		خط ۱۷:
	# بیت‌‌المعمور ۵۰۰۰۰ سال پیش از [[آفرینش]] [[آسمانها]] و زمین [[آفریده]] شده است<ref>بحارالانوار، ج ۲۶، ص۳۰۷.</ref>.		# بیت‌‌المعمور ۵۰۰۰۰ سال پیش از [[آفرینش]] [[آسمانها]] و زمین [[آفریده]] شده است<ref>بحارالانوار، ج ۲۶، ص۳۰۷.</ref>.
	# بر بیت‌‌المعمور نام خدای متعالی نوشته شده است: {{متن حدیث\|وَ بِاسْمِكَ الْمَكْتُوبِ فِي الْبَيْتِ الْمَعْمُورِ}}<ref>بحارالانوار، ج ۹۲، ص۳۷۲.</ref>.		# بر بیت‌‌المعمور نام خدای متعالی نوشته شده است: {{متن حدیث\|وَ بِاسْمِكَ الْمَكْتُوبِ فِي الْبَيْتِ الْمَعْمُورِ}}<ref>بحارالانوار، ج ۹۲، ص۳۷۲.</ref>.
	# هر روز ۷۰۰۰۰ فرشته‌‌ بر بیت‌‌المعمور نازل شده، پس از [[طواف]] آن [[خانه]] به زمین می‌‌آیند و به طواف کعبه می‌‌پردازند، آنگاه به [[زیارت قبر]] رسول‌‌ خدا {{صل}} شتافته و سپس به زیارت قبر [[~~امیر‌‌المؤمنین~~]]{{ع}} می‌‌روند و از آنجا به [[کربلا]] رفته و پس از [[زیارت قبر امام حسین]]{{ع}} به [[آسمان]] عروج می‌‌کنند<ref>بحارالانوار، ج ۹۷، ص۱۲۲.</ref>.		# هر روز ۷۰۰۰۰ فرشته‌‌ بر بیت‌‌المعمور نازل شده، پس از [[طواف]] آن [[خانه]] به زمین می‌‌آیند و به طواف کعبه می‌‌پردازند، آنگاه به [[زیارت قبر]] رسول‌‌ خدا {{صل}} شتافته و سپس به زیارت قبر [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} می‌‌روند و از آنجا به [[کربلا]] رفته و پس از [[زیارت قبر امام حسین]]{{ع}} به [[آسمان]] [[عروج]] می‌‌کنند<ref>بحارالانوار، ج ۹۷، ص۱۲۲.</ref>.
	# [[فرشتگان]] به هنگام [[طواف]] بیت‌‌المعمور با خواندن دعای {{متن حدیث\|يَا مَنْ أَظْهَرَ اَلْجَمِيلَ وَ سَتَرَ اَلْقَبِيحَ يَا مَنْ لَمْ يُؤَاخِذْ بِالْجَرِيرَةِ}} به [[نیایش]] می‌‌پردازند<ref>بحارالانوار، ج ۹۲، ص۳۵۳ ـ ۳۵۴.</ref>.		# [[فرشتگان]] به هنگام [[طواف]] بیت‌‌المعمور با خواندن دعای {{متن حدیث\|يَا مَنْ أَظْهَرَ اَلْجَمِيلَ وَ سَتَرَ اَلْقَبِيحَ يَا مَنْ لَمْ يُؤَاخِذْ بِالْجَرِيرَةِ}} به [[نیایش]] می‌‌پردازند<ref>بحارالانوار، ج ۹۲، ص۳۵۳ ـ ۳۵۴.</ref>.
	# نام [[محمد]]{{صل}}، [[علی]]، [[حسن]]، [[حسین]] و [[ائمه]]{{ع}} و شیعیانشان بر پوستی از [[نور]] و آویخته بر بیت‌‌المعمور نگاشته‌‌ است<ref>علل‌‌الشرایع، ج ۱، ص۷.</ref>.		# نام [[محمد]]{{صل}}، [[علی]]، [[حسن]]، [[حسین]] و [[ائمه]]{{ع}} و شیعیانشان بر پوستی از [[نور]] و آویخته بر بیت‌‌المعمور نگاشته‌‌ است<ref>علل‌‌الشرایع، ج ۱، ص۷.</ref>.

Bahmani در ‏۷ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۴۰

2024-04-07T07:40:59Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۱۰
خط ۵:		خط ۵:

	==مقدمه==		==مقدمه==
	این کلمه مرکب فقط یک بار در [[آیه]] ۴ [[سوره طور]] ذکر شده است: {{متن قرآن\|وَالطُّورِ وَكِتَابٍ مَسْطُورٍ فِي رَقٍّ مَنْشُورٍ وَالْبَيْتِ الْمَعْمُورِ وَالسَّقْفِ الْمَرْفُوعِ وَالْبَحْرِ الْمَسْجُورِ إِنَّ عَذَابَ رَبِّكَ لَوَاقِعٌ مَا لَهُ مِنْ دَافِعٍ}}<ref>«سوگند به طور و به کتابی نگاشته در نازک‌پوستی برگشاده و سوگند به آن خانه آبادان و به بام برافراشته (آسمان) و به دریای برافروخته که عذاب پروردگارت روی‌دادنی است بازدارنده‌ای ندارد» سوره طور، آیه ۱-۸.</ref>. در این [[آیات]] ضمن [[سوگند]] به [[طور]] و کتاب نگاشته شده و ورق سرگشاده و سقف [[آسمان]] و دریای جوشان به «بیت معمور» هم سوگند یاد شده است که حاکی از [[قداست]]، [[احترام]] و [[عظمت]] چنین خانه‌ای است. در [[سوره تین]] نیز شبیه این [[سوگندها]] یاد شده است: {{متن قرآن\|وَالتِّينِ وَالزَّيْتُونِ وَطُورِ سِينِينَ وَهَذَا الْبَلَدِ الْأَمِينِ لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسَانَ فِي أَحْسَنِ تَقْوِيمٍ}}<ref>«سوگند به انجیر و زیتون، و به کوه سینا و به این شهر امن و آرام (مکّه)، که ما انسان را در نیکوترین ساختار آفریده‌ایم» سوره تین، آیه ۱-۴.</ref>.		این کلمه مرکب فقط یک بار در [[آیه]] ۴ [[سوره طور]] ذکر شده است: {{متن قرآن\|وَالطُّورِ وَكِتَابٍ مَسْطُورٍ فِي رَقٍّ مَنْشُورٍ وَالْبَيْتِ الْمَعْمُورِ وَالسَّقْفِ الْمَرْفُوعِ وَالْبَحْرِ الْمَسْجُورِ إِنَّ عَذَابَ رَبِّكَ لَوَاقِعٌ مَا لَهُ مِنْ دَافِعٍ}}<ref>«سوگند به طور و به کتابی نگاشته در نازک‌پوستی برگشاده و سوگند به آن خانه آبادان و به بام برافراشته (آسمان) و به دریای برافروخته که عذاب پروردگارت روی‌دادنی است بازدارنده‌ای ندارد» سوره طور، آیه ۱-۸.</ref>. در این [[آیات]] ضمن [[سوگند]] به [[طور]] و کتاب نگاشته شده و ورق سرگشاده و سقف [[آسمان]] و دریای جوشان به «بیت معمور» هم سوگند یاد شده است که حاکی از [[قداست]]، [[احترام]] و عظمت چنین خانه‌ای است. در [[سوره تین]] نیز شبیه این [[سوگندها]] یاد شده است: {{متن قرآن\|وَالتِّينِ وَالزَّيْتُونِ وَطُورِ سِينِينَ وَهَذَا الْبَلَدِ الْأَمِينِ لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسَانَ فِي أَحْسَنِ تَقْوِيمٍ}}<ref>«سوگند به انجیر و زیتون، و به کوه سینا و به این شهر امن و آرام (مکّه)، که ما انسان را در نیکوترین ساختار آفریده‌ایم» سوره تین، آیه ۱-۴.</ref>.

	روشن است که سوگند یاد کردن [[خداوند]] به [[کوه طور]] و [[مکه]] و [[کعبه]] به خاطر قداست آنها در نزد [[خدا]] است. در آیات پیشین «کعبه» به نام «البیت المعمور» خوانده شده است، چون به وسیله زائرانش معمور و آباد است و در این آیات، مکه به نام ~~«[[البلد الامین]]»~~ خوانده شده، چون محل [[امن]] است: {{متن قرآن\|وَمَنْ دَخَلَهُ كَانَ آمِنًا}}<ref>«و هر که در آن در آید در امان است» سوره آل عمران، آیه ۹۷.</ref>. کعبه به نام «[[البیت الحرام]]» نیز خوانده شده، چون [[حرمت]] خاصی برای آن مقرر گشته است: {{متن قرآن\|جَعَلَ اللَّهُ الْكَعْبَةَ الْبَيْتَ الْحَرَامَ قِيَامًا لِلنَّاسِ}}<ref>«خداوند، خانه محترم کعبه را (وسیله) برپایی (امور) مردم کرده است و (نیز) ماه حرام و قربانی (بی‌نشان) و قربانی‌های دارای گردن‌بند را؛ چنین است تا بدانید خداوند آنچه را در آسمان‌ها و زمین است می‌داند و خداوند به هر چیز داناست» سوره مائده، آیه ۹۷.</ref>. به نام {{متن قرآن\|بِالْبَيْتِ الْعَتِيقِ}}<ref>«و خانه دیرین (کعبه) را طواف کنند» سوره حج، آیه ۲۹.</ref> هم نامیده شده است، چون [[قدمت]] [[تاریخی]] دارد. {{متن قرآن\|وَلْيَطَّوَّفُوا بِالْبَيْتِ الْعَتِيقِ}}<ref>«سپس باید آلایش‌های خود را بپیرایند و نذرهاشان را بجای آورند و خانه دیرین (کعبه) را طواف کنند» سوره حج، آیه ۲۹.</ref>. پس «البیت المعمور» و «[[البیت الحرام]]» و «البیت العتیق» هر سه به معنای [[خانه کعبه]] است<ref>[[محمد علی کوشا\|کوشا، محمد علی]]، [[بیت المعمور - کوشا (مقاله)\|مقاله «بیت المعمور»]]، [[دانشنامه معاصر قرآن کریم (کتاب)\|دانشنامه معاصر قرآن کریم]]، ص ۳۸۵.</ref>.		روشن است که سوگند یاد کردن [[خداوند]] به [[کوه طور]] و [[مکه]] و [[کعبه]] به خاطر قداست آنها در نزد [[خدا]] است. در آیات پیشین «کعبه» به نام «البیت المعمور» خوانده شده است، چون به وسیله زائرانش معمور و آباد است و در این آیات، مکه به نام «البلد الامین» خوانده شده، چون محل [[امن]] است: {{متن قرآن\|وَمَنْ دَخَلَهُ كَانَ آمِنًا}}<ref>«و هر که در آن در آید در امان است» سوره آل عمران، آیه ۹۷.</ref>. کعبه به نام «[[البیت الحرام]]» نیز خوانده شده، چون [[حرمت]] خاصی برای آن مقرر گشته است: {{متن قرآن\|جَعَلَ اللَّهُ الْكَعْبَةَ الْبَيْتَ الْحَرَامَ قِيَامًا لِلنَّاسِ}}<ref>«خداوند، خانه محترم کعبه را (وسیله) برپایی (امور) مردم کرده است و (نیز) ماه حرام و قربانی (بی‌نشان) و قربانی‌های دارای گردن‌بند را؛ چنین است تا بدانید خداوند آنچه را در آسمان‌ها و زمین است می‌داند و خداوند به هر چیز داناست» سوره مائده، آیه ۹۷.</ref>. به نام {{متن قرآن\|بِالْبَيْتِ الْعَتِيقِ}}<ref>«و خانه دیرین (کعبه) را طواف کنند» سوره حج، آیه ۲۹.</ref> هم نامیده شده است، چون قدمت [[تاریخی]] دارد. {{متن قرآن\|وَلْيَطَّوَّفُوا بِالْبَيْتِ الْعَتِيقِ}}<ref>«سپس باید آلایش‌های خود را بپیرایند و نذرهاشان را بجای آورند و خانه دیرین (کعبه) را طواف کنند» سوره حج، آیه ۲۹.</ref>. پس «البیت المعمور» و «[[البیت الحرام]]» و «البیت العتیق» هر سه به معنای [[خانه کعبه]] است<ref>[[محمد علی کوشا\|کوشا، محمد علی]]، [[بیت المعمور - کوشا (مقاله)\|مقاله «بیت المعمور»]]، [[دانشنامه معاصر قرآن کریم (کتاب)\|دانشنامه معاصر قرآن کریم]]، ص ۳۸۵.</ref>.

	[[حرمت]] بیت‌‌المعمور در [[آسمانها]] همانند [[حرمت]] کعبه در [[زمین]] است<ref>جامع البیان، مج ۱۳، ج ۲۷، ص۲۳؛ تفسیر ابن کثیر، ج ۴، ص‌‌۲۵۶؛ کشف‌‌الاسرار، ج ۹، ص۳۳۳.</ref>. این [[خانه]] با [[عبادت]] [[فرشتگان]] معمور و آباد است<ref>روض‌‌الجنان، ج ۱۸، ص‌‌۱۲۳ ـ ۱۲۴؛ رحمة من الرحمن، ج ۴، ص۲۰۰؛ کشف‌‌الاسرار، ج ۱، ص۳۶۶.</ref> و براساس [[روایات]] هر [[روز]] ۷۰۰۰۰ [[فرشته]] به [[زیارت]] آن می‌‌آیند و هرگز به آن باز نمی‌‌گردند<ref>جامع‌‌البیان، مج ۹، ج ۱۷، ص۱۹؛ ج ۱۳، ص۲۲ ـ ۲۴؛ مجمع‌‌البیان، ج ۹، ص۲۴۷؛ الدرالمنثور، ج ۷، ص۶۲۷ ـ ۶۲۹.</ref>.		[[حرمت]] بیت‌‌المعمور در [[آسمانها]] همانند [[حرمت]] کعبه در [[زمین]] است<ref>جامع البیان، مج ۱۳، ج ۲۷، ص۲۳؛ تفسیر ابن کثیر، ج ۴، ص‌‌۲۵۶؛ کشف‌‌الاسرار، ج ۹، ص۳۳۳.</ref>. این [[خانه]] با [[عبادت]] [[فرشتگان]] معمور و آباد است<ref>روض‌‌الجنان، ج ۱۸، ص‌‌۱۲۳ ـ ۱۲۴؛ رحمة من الرحمن، ج ۴، ص۲۰۰؛ کشف‌‌الاسرار، ج ۱، ص۳۶۶.</ref> و براساس [[روایات]] هر [[روز]] ۷۰۰۰۰ [[فرشته]] به [[زیارت]] آن می‌‌آیند و هرگز به آن باز نمی‌‌گردند<ref>جامع‌‌البیان، مج ۹، ج ۱۷، ص۱۹؛ ج ۱۳، ص۲۲ ـ ۲۴؛ مجمع‌‌البیان، ج ۹، ص۲۴۷؛ الدرالمنثور، ج ۷، ص۶۲۷ ـ ۶۲۹.</ref>.

	براساس برخی از [[روایات]] و نیز نظر برخی از [[مفسران]]، بیت‌‌المعمور همان [[~~مسجدالأقصی~~]] است<ref>بحارالانوار، ج ۳۷، ص۳۱۷؛ اطیب‌‌البیان، ج ۸‌‌، ص۲۱۹.</ref> که در [[آیه]] {{متن قرآن\|سُبْحَانَ الَّذِي أَسْرَى بِعَبْدِهِ لَيْلًا مِنَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ إِلَى الْمَسْجِدِ الْأَقْصَى الَّذِي بَارَكْنَا حَوْلَهُ لِنُرِيَهُ مِنْ آيَاتِنَا إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ}}<ref>«پاکا آن (خداوند) که شبی بنده خویش را از مسجد الحرام تا مسجد الاقصی - که پیرامون آن را خجسته گردانده‌ایم- برد تا از نشانه‌هایمان بدو نشان دهیم، بی‌گمان اوست که شنوای بیناست» سوره اسراء، آیه ۱.</ref> ‌‌ذکر شده و [[پیامبر]] {{صل}} در آنجا با [[ملائکه]] و [[پیامبران الهی]] [[نماز]] خوانده<ref>بحارالانوار، ج ۳۷، ص۳۱۷؛ ج ۲۶، ص۳۰۷.</ref> و با [[حضرت ابراهیم]]{{ع}} به گفتگو پرداخته است<ref>جامع‌‌البیان، مج ۹، ج ۱۷، ص۱۹؛ بحارالانوار، ج ۱۸، ص۳۲۶.</ref>. البته بنابر اصل تطابق عالم کبیر کیانی و عالم صغیر [[انسانی]]، آنچه در عالم کبیر موجود است در عالم صغیر انسانی نیز وجود دارد و بیت‌‌المعمور عالم صغیر انسانی [[قلب]] [[انسان]] است، از این رو برخی از اقوال که بیت‌‌المعمور را به قلب [[انسان کامل]] [[تفسیر]] کرده<ref>بیان السعاده، ج ۴، ص۱۱۷.</ref> می‌‌تواند اشاره به این مطلب باشد.		براساس برخی از [[روایات]] و نیز نظر برخی از [[مفسران]]، بیت‌‌المعمور همان [[مسجد الاقصی]] است<ref>بحارالانوار، ج ۳۷، ص۳۱۷؛ اطیب‌‌البیان، ج ۸‌‌، ص۲۱۹.</ref> که در [[آیه]] {{متن قرآن\|سُبْحَانَ الَّذِي أَسْرَى بِعَبْدِهِ لَيْلًا مِنَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ إِلَى الْمَسْجِدِ الْأَقْصَى الَّذِي بَارَكْنَا حَوْلَهُ لِنُرِيَهُ مِنْ آيَاتِنَا إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ}}<ref>«پاکا آن (خداوند) که شبی بنده خویش را از مسجد الحرام تا مسجد الاقصی - که پیرامون آن را خجسته گردانده‌ایم- برد تا از نشانه‌هایمان بدو نشان دهیم، بی‌گمان اوست که شنوای بیناست» سوره اسراء، آیه ۱.</ref> ‌‌ذکر شده و [[پیامبر]] {{صل}} در آنجا با [[ملائکه]] و [[پیامبران الهی]] [[نماز]] خوانده<ref>بحارالانوار، ج ۳۷، ص۳۱۷؛ ج ۲۶، ص۳۰۷.</ref> و با [[حضرت ابراهیم]]{{ع}} به گفتگو پرداخته است<ref>جامع‌‌البیان، مج ۹، ج ۱۷، ص۱۹؛ بحارالانوار، ج ۱۸، ص۳۲۶.</ref>. البته بنابر اصل تطابق عالم کبیر کیانی و عالم صغیر [[انسانی]]، آنچه در عالم کبیر موجود است در عالم صغیر انسانی نیز وجود دارد و بیت‌‌المعمور عالم صغیر انسانی [[قلب]] [[انسان]] است، از این رو برخی از اقوال که بیت‌‌المعمور را به قلب [[انسان کامل]] [[تفسیر]] کرده<ref>بیان السعاده، ج ۴، ص۱۱۷.</ref> می‌‌تواند اشاره به این مطلب باشد.

	در روایات ویژگی‌های دیگری برای بیت‌‌المعمور ذکر شده است که برخی از آنها عبارت است از:		در روایات ویژگی‌های دیگری برای بیت‌‌المعمور ذکر شده است که برخی از آنها عبارت است از:
خط ۱۷:		خط ۱۷:
	# بیت‌‌المعمور ۵۰۰۰۰ سال پیش از [[آفرینش]] [[آسمانها]] و زمین [[آفریده]] شده است<ref>بحارالانوار، ج ۲۶، ص۳۰۷.</ref>.		# بیت‌‌المعمور ۵۰۰۰۰ سال پیش از [[آفرینش]] [[آسمانها]] و زمین [[آفریده]] شده است<ref>بحارالانوار، ج ۲۶، ص۳۰۷.</ref>.
	# بر بیت‌‌المعمور نام خدای متعالی نوشته شده است: {{متن حدیث\|وَ بِاسْمِكَ الْمَكْتُوبِ فِي الْبَيْتِ الْمَعْمُورِ}}<ref>بحارالانوار، ج ۹۲، ص۳۷۲.</ref>.		# بر بیت‌‌المعمور نام خدای متعالی نوشته شده است: {{متن حدیث\|وَ بِاسْمِكَ الْمَكْتُوبِ فِي الْبَيْتِ الْمَعْمُورِ}}<ref>بحارالانوار، ج ۹۲، ص۳۷۲.</ref>.
	# هر روز ۷۰۰۰۰ فرشته‌‌ بر بیت‌‌المعمور نازل شده، پس از [[طواف]] آن [[خانه]] به زمین می‌‌آیند و به طواف کعبه می‌‌پردازند، آنگاه به [[زیارت قبر]] رسول‌‌ خدا {{صل}} شتافته و سپس به زیارت قبر [[~~امیر‌‌مؤمنان~~]]{{ع}} می‌‌روند و از آنجا به [[کربلا]] رفته و پس از [[زیارت قبر امام حسین]]{{ع}} به [[آسمان]] [[عروج]] می‌‌کنند<ref>بحارالانوار، ج ۹۷، ص۱۲۲.</ref>.		# هر روز ۷۰۰۰۰ فرشته‌‌ بر بیت‌‌المعمور نازل شده، پس از [[طواف]] آن [[خانه]] به زمین می‌‌آیند و به طواف کعبه می‌‌پردازند، آنگاه به [[زیارت قبر]] رسول‌‌ خدا {{صل}} شتافته و سپس به زیارت قبر [[امیر‌‌المؤمنین]]{{ع}} می‌‌روند و از آنجا به [[کربلا]] رفته و پس از [[زیارت قبر امام حسین]]{{ع}} به [[آسمان]] عروج می‌‌کنند<ref>بحارالانوار، ج ۹۷، ص۱۲۲.</ref>.
	# [[فرشتگان]] به هنگام [[طواف]] بیت‌‌المعمور با خواندن دعای {{متن حدیث\|يَا مَنْ أَظْهَرَ اَلْجَمِيلَ وَ سَتَرَ اَلْقَبِيحَ يَا مَنْ لَمْ يُؤَاخِذْ بِالْجَرِيرَةِ}} به [[نیایش]] می‌‌پردازند<ref>بحارالانوار، ج ۹۲، ص۳۵۳ ـ ۳۵۴.</ref>.		# [[فرشتگان]] به هنگام [[طواف]] بیت‌‌المعمور با خواندن دعای {{متن حدیث\|يَا مَنْ أَظْهَرَ اَلْجَمِيلَ وَ سَتَرَ اَلْقَبِيحَ يَا مَنْ لَمْ يُؤَاخِذْ بِالْجَرِيرَةِ}} به [[نیایش]] می‌‌پردازند<ref>بحارالانوار، ج ۹۲، ص۳۵۳ ـ ۳۵۴.</ref>.
	# نام [[محمد]]{{صل}}، [[علی]]، [[حسن]]، [[حسین]] و [[ائمه]]{{ع}} و شیعیانشان بر پوستی از [[نور]] و آویخته بر بیت‌‌المعمور نگاشته‌‌ است<ref>علل‌‌الشرایع، ج ۱، ص۷.</ref>.		# نام [[محمد]]{{صل}}، [[علی]]، [[حسن]]، [[حسین]] و [[ائمه]]{{ع}} و شیعیانشان بر پوستی از [[نور]] و آویخته بر بیت‌‌المعمور نگاشته‌‌ است<ref>علل‌‌الشرایع، ج ۱، ص۷.</ref>.

Bahmani در ‏۷ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۳۶

2024-04-07T07:36:44Z

نمایش تغییرات

Bahmani در ‏۷ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۲۹

2024-04-07T07:29:31Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۵۹
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط\| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[بیت المعمور در قرآن]] - [[بیت المعمور در علوم قرآنی]]\| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط\| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[بیت المعمور در قرآن]] - [[بیت المعمور در علوم قرآنی]]\| پرسش مرتبط = }}

	==مقدمه==		==مقدمه==
	بیت المعمور به خانه‌ای گفته می‌شود که اهلش در آن سکونت داشته باشند و مورد استفاده و رفت و آمد ساکنانش واقع شود. این کلمه مرکب فقط یک بار در [[آیه]] ۴ [[سوره طور]] ذکر شده است: {{متن قرآن\|وَالطُّورِ وَكِتَابٍ مَسْطُورٍ فِي رَقٍّ مَنْشُورٍ وَالْبَيْتِ الْمَعْمُورِ وَالسَّقْفِ الْمَرْفُوعِ وَالْبَحْرِ الْمَسْجُورِ إِنَّ عَذَابَ رَبِّكَ لَوَاقِعٌ مَا لَهُ مِنْ دَافِعٍ}}<ref>«سوگند به طور و به کتابی نگاشته در نازک‌پوستی برگشاده و سوگند به آن خانه آبادان و به بام برافراشته (آسمان) و به دریای برافروخته که عذاب پروردگارت روی‌دادنی است بازدارنده‌ای ندارد» سوره طور، آیه ۱-۸.</ref>. در این [[آیات]] ضمن [[سوگند]] به [[طور]] و کتاب نگاشته شده و ورق سرگشاده و سقف [[آسمان]] و دریای جوشان به «بیت معمور» هم سوگند یاد شده است که حاکی از [[قداست]]، [[احترام]] و [[عظمت]] چنین خانه‌ای است. در [[سوره تین]] نیز شبیه این [[سوگندها]] یاد شده است: {{متن قرآن\|وَالتِّينِ وَالزَّيْتُونِ وَطُورِ سِينِينَ وَهَذَا الْبَلَدِ الْأَمِينِ لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسَانَ فِي أَحْسَنِ تَقْوِيمٍ}}<ref>«سوگند به انجیر و زیتون، و به کوه سینا و به این شهر امن و آرام (مکّه)، که ما انسان را در نیکوترین ساختار آفریده‌ایم» سوره تین، آیه ۱-۴.</ref>.		بیت المعمور به خانه‌ای گفته می‌شود که اهلش در آن سکونت داشته باشند و مورد استفاده و رفت و آمد ساکنانش واقع شود. این کلمه مرکب فقط یک بار در [[آیه]] ۴ [[سوره طور]] ذکر شده است: {{متن قرآن\|وَالطُّورِ وَكِتَابٍ مَسْطُورٍ فِي رَقٍّ مَنْشُورٍ وَالْبَيْتِ الْمَعْمُورِ وَالسَّقْفِ الْمَرْفُوعِ وَالْبَحْرِ الْمَسْجُورِ إِنَّ عَذَابَ رَبِّكَ لَوَاقِعٌ مَا لَهُ مِنْ دَافِعٍ}}<ref>«سوگند به طور و به کتابی نگاشته در نازک‌پوستی برگشاده و سوگند به آن خانه آبادان و به بام برافراشته (آسمان) و به دریای برافروخته که عذاب پروردگارت روی‌دادنی است بازدارنده‌ای ندارد» سوره طور، آیه ۱-۸.</ref>. در این [[آیات]] ضمن [[سوگند]] به [[طور]] و کتاب نگاشته شده و ورق سرگشاده و سقف [[آسمان]] و دریای جوشان به «بیت معمور» هم سوگند یاد شده است که حاکی از [[قداست]]، [[احترام]] و [[عظمت]] چنین خانه‌ای است. در [[سوره تین]] نیز شبیه این [[سوگندها]] یاد شده است: {{متن قرآن\|وَالتِّينِ وَالزَّيْتُونِ وَطُورِ سِينِينَ وَهَذَا الْبَلَدِ الْأَمِينِ لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسَانَ فِي أَحْسَنِ تَقْوِيمٍ}}<ref>«سوگند به انجیر و زیتون، و به کوه سینا و به این شهر امن و آرام (مکّه)، که ما انسان را در نیکوترین ساختار آفریده‌ایم» سوره تین، آیه ۱-۴.</ref>.
خط ۵:		خط ۶:
	روشن است که سوگند یاد کردن [[خداوند]] به [[کوه طور]] و [[مکه]] و [[کعبه]] به خاطر قداست آنها در نزد [[خدا]] است. در آیات پیشین «کعبه» به نام «البیت المعمور» خوانده شده است، چون به وسیله زائرانش معمور و آباد است و در این آیات، مکه به نام «[[البلد الامین]]» خوانده شده، چون محل [[امن]] است: {{متن قرآن\|وَمَنْ دَخَلَهُ كَانَ آمِنًا}}<ref>«و هر که در آن در آید در امان است» سوره آل عمران، آیه ۹۷.</ref>. کعبه به نام «[[البیت الحرام]]» نیز خوانده شده، چون [[حرمت]] خاصی برای آن مقرر گشته است: {{متن قرآن\|جَعَلَ اللَّهُ الْكَعْبَةَ الْبَيْتَ الْحَرَامَ قِيَامًا لِلنَّاسِ}}<ref>«خداوند، خانه محترم کعبه را (وسیله) برپایی (امور) مردم کرده است و (نیز) ماه حرام و قربانی (بی‌نشان) و قربانی‌های دارای گردن‌بند را؛ چنین است تا بدانید خداوند آنچه را در آسمان‌ها و زمین است می‌داند و خداوند به هر چیز داناست» سوره مائده، آیه ۹۷.</ref>. به نام {{متن قرآن\|بِالْبَيْتِ الْعَتِيقِ}}<ref>«و خانه دیرین (کعبه) را طواف کنند» سوره حج، آیه ۲۹.</ref> هم نامیده شده است، چون [[قدمت]] [[تاریخی]] دارد. {{متن قرآن\|وَلْيَطَّوَّفُوا بِالْبَيْتِ الْعَتِيقِ}}<ref>«سپس باید آلایش‌های خود را بپیرایند و نذرهاشان را بجای آورند و خانه دیرین (کعبه) را طواف کنند» سوره حج، آیه ۲۹.</ref>. پس «البیت المعمور» و «[[البیت الحرام]]» و «البیت العتیق» هر سه به معنای [[خانه کعبه]] است.		روشن است که سوگند یاد کردن [[خداوند]] به [[کوه طور]] و [[مکه]] و [[کعبه]] به خاطر قداست آنها در نزد [[خدا]] است. در آیات پیشین «کعبه» به نام «البیت المعمور» خوانده شده است، چون به وسیله زائرانش معمور و آباد است و در این آیات، مکه به نام «[[البلد الامین]]» خوانده شده، چون محل [[امن]] است: {{متن قرآن\|وَمَنْ دَخَلَهُ كَانَ آمِنًا}}<ref>«و هر که در آن در آید در امان است» سوره آل عمران، آیه ۹۷.</ref>. کعبه به نام «[[البیت الحرام]]» نیز خوانده شده، چون [[حرمت]] خاصی برای آن مقرر گشته است: {{متن قرآن\|جَعَلَ اللَّهُ الْكَعْبَةَ الْبَيْتَ الْحَرَامَ قِيَامًا لِلنَّاسِ}}<ref>«خداوند، خانه محترم کعبه را (وسیله) برپایی (امور) مردم کرده است و (نیز) ماه حرام و قربانی (بی‌نشان) و قربانی‌های دارای گردن‌بند را؛ چنین است تا بدانید خداوند آنچه را در آسمان‌ها و زمین است می‌داند و خداوند به هر چیز داناست» سوره مائده، آیه ۹۷.</ref>. به نام {{متن قرآن\|بِالْبَيْتِ الْعَتِيقِ}}<ref>«و خانه دیرین (کعبه) را طواف کنند» سوره حج، آیه ۲۹.</ref> هم نامیده شده است، چون [[قدمت]] [[تاریخی]] دارد. {{متن قرآن\|وَلْيَطَّوَّفُوا بِالْبَيْتِ الْعَتِيقِ}}<ref>«سپس باید آلایش‌های خود را بپیرایند و نذرهاشان را بجای آورند و خانه دیرین (کعبه) را طواف کنند» سوره حج، آیه ۲۹.</ref>. پس «البیت المعمور» و «[[البیت الحرام]]» و «البیت العتیق» هر سه به معنای [[خانه کعبه]] است.

	با توجه به [[آیات]] یاد شده و تناسب بین معانی آنها روشن است که مقصود از «البیت المعمور» خانه کعبه است. [[صحابه]] و [[تابعین]] خواسته‌اند برای «البیت المعمور» معنای دیگری پیدا کنند که [[قداست]] آن بیش از قداست [[کعبه]] باشد و از اینرو نظر خود را از [[زمین]] متوجه [[آسمانها]] کرده در [[عوالم]] بالا معنای آن را [[طلب]] نموده‌اند. آنان در واقع از [[قوه خیال]] استفاده کرده و در اینباره سخنان عجیبی که تنها جایگاه آنها در [[قوه]] [[وهم]] و [[خیال]] است، گفته‌اند. [[قتاده]] گفته است: برای ما نقل شده است که [[رسول خدا]]{{صل}} فرموده است: [[بیت المعمور]] مسجدی است در [[آسمان]] درمقابل خانه کعبه که اگر بیفتد روی کعبه میافتد! از [[عایشه]] هم شبیه این [[روایت]] از [[پیامبر]] نقل شده که بیت المعمور در آسمان قرار دارد و هفتاد هزار [[فرشته]] داخل آن میشوند، اگر سنگی از بیت المعمور بیفتد روی کعبه می‌افتد <ref>الدر المنثور، ج۶، ص۱۱۸.</ref>! در اینجا [[قتاده]] و [[عایشه]] توضیح نداده‌اند که با توجه به [[حرکت]] دائمی زمین که گفته‌اند: «بیت المعمور محاذی کعبه است» چه معنایی دارد؟ البته آن دو از حرکت زمین خبر نداشته‌اند. همچنین این دو نفر توضیح نداده‌اند اینکه گفته‌اند: اگر سنگی از آن بیفتد روی [[کعبه]] می‌افتد»! آیا [[بیت المعمور]] کذایی آنها، در [[آسمان]] هم، از سنگ و گل ساخته شده است؟!		با توجه به [[آیات]] یاد شده و تناسب بین معانی آنها روشن است که مقصود از «البیت المعمور» خانه کعبه است. [[صحابه]] و [[تابعین]] خواسته‌اند برای «البیت المعمور» معنای دیگری پیدا کنند که [[قداست]] آن بیش از قداست [[کعبه]] باشد و از اینرو نظر خود را از [[زمین]] متوجه [[آسمانها]] کرده در [[عوالم]] بالا معنای آن را [[طلب]] نموده‌اند. آنان در واقع از [[قوه خیال]] استفاده کرده و در اینباره سخنان عجیبی که تنها جایگاه آنها در [[قوه]] [[وهم]] و [[خیال]] است، گفته‌اند. [[قتاده]] گفته است: برای ما نقل شده است که [[رسول خدا]]{{صل}} فرموده است: بیت المعمور مسجدی است در [[آسمان]] درمقابل خانه کعبه که اگر بیفتد روی کعبه میافتد! از [[عایشه]] هم شبیه این [[روایت]] از [[پیامبر]] نقل شده که بیت المعمور در آسمان قرار دارد و هفتاد هزار [[فرشته]] داخل آن میشوند، اگر سنگی از بیت المعمور بیفتد روی کعبه می‌افتد <ref>الدر المنثور، ج۶، ص۱۱۸.</ref>! در اینجا [[قتاده]] و [[عایشه]] توضیح نداده‌اند که با توجه به [[حرکت]] دائمی زمین که گفته‌اند: «بیت المعمور محاذی کعبه است» چه معنایی دارد؟ البته آن دو از حرکت زمین خبر نداشته‌اند. همچنین این دو نفر توضیح نداده‌اند اینکه گفته‌اند: اگر سنگی از آن بیفتد روی [[کعبه]] می‌افتد»! آیا بیت المعمور کذایی آنها، در [[آسمان]] هم، از سنگ و گل ساخته شده است؟!

	عجیب‌تر از نقل [[قتاده]] و [[عایشه]]، نقل قول [[روایی]] از [[ضحاک]] است که گفته است: «بیت المعمور از [[بهشت]] فرود آمد و در [[مکه]] [[نصب]] شد و [[عبادتگاه]] [[مردم]] بود. پس [[طوفان نوح]] که پدید آمد [[خدا]] آن را به آسمان ششم برد و در آنجا در هر روزی هفتاد هزار [[فرشته]] که از [[قبیله]] [[ابلیس]] هستند برای [[عبادت]]، داخل آن می‌شوند و دیگر نوبتشان نمی‌شود که داخل آن شوند<ref>الدر المنثور، ج۶، ص۱۱۷.</ref>! شبیه همین سخن به عنوان [[روایت]] از قول [[ربیع بن انس]] نقل شده که مکان آن آسمان اول است! شگفت انگیزتر روایت [[ابوهریره]] است که می‌گوید: در آسمان هفتم خانه‌ای است به نام «بیت المعمور» در مقابل کعبه و در آسمان چهارم، نهری هست به نام «[[نهر]] [[حیوان]]» که [[جبرئیل]] هر روزی یک بار در آن نهر آبتنی می‌کند! و پس از بیرون آمدن بال‌هایش را تکان می‌دهد و از بال‌هایش هفتاد هزار قطره آب میچکد و از هر قطره‌ای یک فرشته [[خلق]] می‌شود و این هفته هزار فرشته مامور می‌شوند به بیت العمور در آسمان هفتم بروند و در آن [[نماز]] بخوانند و بیرون آیند<ref>تفسیر القرآن العظیم، ابن کثیر، ج۴، ص۲۳۹.</ref>! در اینجا [[ابوهریره]] توضیح نداده که آیا جبرئیل هم یک موجود [[جسمانی]] است که آب تنی می‌کند! و از بالهایش آب می‌چکد! و آیا نهر مزبور از جنس همین آبهای مرکب از اکسیژن و هیدروژن است است یا از جنس دیگر؟ طبیعی است در عصری که ابوهریره و همفکران او مورد [[احترام]] و [[حمایت]] [[حکومت]] [[بنی‌امیه]] هستند و گفته‌های آنان [[حاکم]] بر [[جامعه اسلامی]] است، نظرها و گفته‌های او در عصر [[صحابه]] به عصر [[تابعین]] منتقل می‌شود و به عنوان نظرها و گفته‌های صحیح تلقّی به قبول می‌گردد تا این که در نیمه دوم [[قرن سوم هجری]] وقتی نوبت به [[محمد بن جریر بن یزید طبری\|ابن جریر طبری]] [[مفسر]] معروف می‌رسد با این که او عالم صاحب نظری است [[جرأت]] نمی‌کند درباره آنچه [[صحابه]] و [[تابعین]] در مورد [[بیت المعمور]] گفته‌اند نقدی بنویسد. از این‌رو با عبارت فیما ذکر اظهار می‌کند و میگذرد<ref>حدیث‌های خیالی در مجمع البیان، ص۳۱۰-۳۲۰.</ref>. برخی دیگر گفته‌اند: منظور از آن،[[خانه]] دلهای [[مؤمنان]] است که با [[معرفت]] و [[اخلاص]] آباد است<ref>روح البیان، ج۹، ص۲۷، ۱۸۶؛ تفسیر نمونه، ج۲۲، ص۴۱۳.</ref>! برخی نیز بیت العمور را دل‌های [[عارفان]] دانسته‌اند<ref>کشف الاسرار، ج۹، ص۳۴۵.</ref>. در برخی [[روایات]] هم به «[[مسجد الاقصی]]» [[تفسیر]] شده است<ref>بحار الانوار، ج۳۷، ص۳۱۷.</ref>.<ref>[[محمد علی کوشا\|کوشا، محمد علی]]، [[بیت المعمور - کوشا (مقاله)\|مقاله «بیت المعمور»]]، [[دانشنامه معاصر قرآن کریم (کتاب)\|دانشنامه معاصر قرآن کریم]]، ص ~~385~~.</ref>		عجیب‌تر از نقل [[قتاده]] و [[عایشه]]، نقل قول [[روایی]] از [[ضحاک]] است که گفته است: «بیت المعمور از [[بهشت]] فرود آمد و در [[مکه]] [[نصب]] شد و [[عبادتگاه]] [[مردم]] بود. پس [[طوفان نوح]] که پدید آمد [[خدا]] آن را به آسمان ششم برد و در آنجا در هر روزی هفتاد هزار [[فرشته]] که از [[قبیله]] [[ابلیس]] هستند برای [[عبادت]]، داخل آن می‌شوند و دیگر نوبتشان نمی‌شود که داخل آن شوند<ref>الدر المنثور، ج۶، ص۱۱۷.</ref>! شبیه همین سخن به عنوان [[روایت]] از قول [[ربیع بن انس]] نقل شده که مکان آن آسمان اول است! شگفت انگیزتر روایت [[ابوهریره]] است که می‌گوید: در آسمان هفتم خانه‌ای است به نام «بیت المعمور» در مقابل کعبه و در آسمان چهارم، نهری هست به نام «[[نهر]] [[حیوان]]» که [[جبرئیل]] هر روزی یک بار در آن نهر آبتنی می‌کند! و پس از بیرون آمدن بال‌هایش را تکان می‌دهد و از بال‌هایش هفتاد هزار قطره آب میچکد و از هر قطره‌ای یک فرشته [[خلق]] می‌شود و این هفته هزار فرشته مامور می‌شوند به بیت العمور در آسمان هفتم بروند و در آن [[نماز]] بخوانند و بیرون آیند<ref>تفسیر القرآن العظیم، ابن کثیر، ج۴، ص۲۳۹.</ref>! در اینجا [[ابوهریره]] توضیح نداده که آیا جبرئیل هم یک موجود [[جسمانی]] است که آب تنی می‌کند! و از بالهایش آب می‌چکد! و آیا نهر مزبور از جنس همین آبهای مرکب از اکسیژن و هیدروژن است است یا از جنس دیگر؟ طبیعی است در عصری که ابوهریره و همفکران او مورد [[احترام]] و [[حمایت]] [[حکومت]] [[بنی‌امیه]] هستند و گفته‌های آنان [[حاکم]] بر [[جامعه اسلامی]] است، نظرها و گفته‌های او در عصر [[صحابه]] به عصر [[تابعین]] منتقل می‌شود و به عنوان نظرها و گفته‌های صحیح تلقّی به قبول می‌گردد تا این که در نیمه دوم [[قرن سوم هجری]] وقتی نوبت به [[محمد بن جریر بن یزید طبری\|ابن جریر طبری]] [[مفسر]] معروف می‌رسد با این که او عالم صاحب نظری است [[جرأت]] نمی‌کند درباره آنچه [[صحابه]] و [[تابعین]] در مورد بیت المعمور گفته‌اند نقدی بنویسد. از این‌رو با عبارت فیما ذکر اظهار می‌کند و میگذرد<ref>حدیث‌های خیالی در مجمع البیان، ص۳۱۰-۳۲۰.</ref>. برخی دیگر گفته‌اند: منظور از آن،[[خانه]] دلهای [[مؤمنان]] است که با [[معرفت]] و [[اخلاص]] آباد است<ref>روح البیان، ج۹، ص۲۷، ۱۸۶؛ تفسیر نمونه، ج۲۲، ص۴۱۳.</ref>! برخی نیز بیت العمور را دل‌های [[عارفان]] دانسته‌اند<ref>کشف الاسرار، ج۹، ص۳۴۵.</ref>. در برخی [[روایات]] هم به «[[مسجد الاقصی]]» [[تفسیر]] شده است<ref>بحار الانوار، ج۳۷، ص۳۱۷.</ref>.<ref>[[محمد علی کوشا\|کوشا، محمد علی]]، [[بیت المعمور - کوشا (مقاله)\|مقاله «بیت المعمور»]]، [[دانشنامه معاصر قرآن کریم (کتاب)\|دانشنامه معاصر قرآن کریم]]، ص ۳۸۵.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==