بیداء - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* پانویس */

2024-09-10T10:05:56Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۳۵
خط ۳۶:		خط ۳۶:
	[[رده:امام مهدی]]		[[رده:امام مهدی]]
	[[رده:مدخل موعودنامه]]		[[رده:مدخل موعودنامه]]
	[[رده:~~نشانه‌های ظهور~~]]		[[رده:سفیانی]]

Bahmani در ‏۲۸ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۸:۰۹

2023-02-28T18:09:30Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۲۱:۳۹
خط ۷:		خط ۷:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	بیداء به معنی سرزمینی است که خاک [[نرمی]] دارد و در میان راه [[مکه]] و [[مدینه]] قرار گرفته است و به [[شهر مکه]] نزدیک‌تر است. گروهی برای [[جنگ]] به سوی [[مکه]] و [[خانه خدا]] می‌روند، زمانی که به این سرزمین می‌رسند، [[خدا]] به [[جبرئیل]] {{ع}} [[دستور]] می‌دهد و او [[زمین]] را امر کرده تا همه آنها را در خود فرو برد<ref>ملاحم، ص ۷۶.</ref>.		بیداء به معنی سرزمینی است که خاک نرمی دارد و در میان راه [[مکه]] و [[مدینه]] قرار گرفته است و به [[شهر مکه]] نزدیک‌تر است. گروهی برای [[جنگ]] به سوی [[مکه]] و [[خانه خدا]] می‌روند، زمانی که به این سرزمین می‌رسند، [[خدا]] به [[جبرئیل]] {{ع}} [[دستور]] می‌دهد و او [[زمین]] را امر کرده تا همه آنها را در خود فرو برد<ref>ملاحم، ص ۷۶.</ref>.

	[[رسول خدا]] {{صل}} فرمود: (در آن روز [[سفیانی]] در [[مصر]] به سر می‌برد) لشکری از [[شام]] مهیا کرده و به سوی [[مکه]] (برای خراب کردن [[کعبه]]) گسیل می‌دارد، زمانی که [[لشکر]] به [[سرزمین بیداء]] می‌رسد در [[زمین]] فرو می‌روند. در [[حدیث]] دیگری فرمود: این رخداد از [[نشانه‌های ظهور حضرت مهدی]] {{ع}} است<ref>ملاحم، ص ۷۵.</ref>.		[[رسول خدا]] {{صل}} فرمود: (در آن روز [[سفیانی]] در [[مصر]] به سر می‌برد) لشکری از [[شام]] مهیا کرده و به سوی [[مکه]] (برای خراب کردن [[کعبه]]) گسیل می‌دارد، زمانی که [[لشکر]] به [[سرزمین بیداء]] می‌رسد در [[زمین]] فرو می‌روند. در [[حدیث]] دیگری فرمود: این رخداد از [[نشانه‌های ظهور حضرت مهدی]] {{ع}} است<ref>ملاحم، ص ۷۵.</ref>.
خط ۳۵:		خط ۳۵:

	[[رده:امام مهدی]]		[[رده:امام مهدی]]
	~~[[رده:بیداء]]~~
	[[رده:مدخل موعودنامه]]		[[رده:مدخل موعودنامه]]
	[[رده:نشانه‌های ظهور]]		[[رده:نشانه‌های ظهور]]

Bahmani در ‏۲۸ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۸:۰۹

2023-02-28T18:09:05Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۲۱:۳۹
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{مهدویت}}~~
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = ~~امام مهدی~~		\| موضوع مرتبط = نشانه‌های ظهور
	\| عنوان مدخل = ~~امام مهدی~~		\| عنوان مدخل =
	\| مداخل مرتبط = ~~[[امام مهدی در قرآن]] - [[امام مهدی در حدیث]] - [[امام مهدی در کلام اسلامی]]~~		\| مداخل مرتبط =
	\| پرسش مرتبط = امام مهدی (پرسش)		\| پرسش مرتبط = امام مهدی (پرسش)
	}}		}}

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	* در لغت به معنی بیابان نرم و هموار و بی‌آب‌وعلف است. نام سرزمینی است میان [[مکه]] و [[مدینه]]؛ البته به مکه نزدیک‌تر. در این سرزمین، لشکر [[سفیانی]] با [[امام مهدی\|حضرت مهدی]] {{ع}} وارد جنگ می‌شود که به امر خداوند در زمین فرومی‌روند و نابود می‌گردند<ref>منتهی الامال، باب ۱۴، فصل ۷.</ref>. "[[خسف در بیداء]]" به‌معنای فرورفتن در سرزمین بیداء، یکی از نشانه‌های حتمی ظهور ذکر شده است<ref>[[منتخب الاثر (کتاب)\|منتخب الاثر]]، ص ۴۵۲.</ref>.		بیداء به معنی سرزمینی است که خاک [[نرمی]] دارد و در میان راه [[مکه]] و [[مدینه]] قرار گرفته است و به [[شهر مکه]] نزدیک‌تر است. گروهی برای [[جنگ]] به سوی [[مکه]] و [[خانه خدا]] می‌روند، زمانی که به این سرزمین می‌رسند، [[خدا]] به [[جبرئیل]] {{ع}} [[دستور]] می‌دهد و او [[زمین]] را امر کرده تا همه آنها را در خود فرو برد<ref>ملاحم، ص ۷۶.</ref>.
	* در حدیث است که از نماز گزاردن در بیداء نهی شده، چون مورد غضب خدا واقع شده است. در حدیث دیگری است که بیداء همان "ذات الجیش" است که هروقت [[امام صادق]] {{ع}} به آن‌جا می‌رسید، زود می‌گذشت و در آن نماز نمی‌خواند<ref>مهدی موعود، پاورقی ص ۷۷۴.</ref><ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۱۸۷.</ref>.
	~~== بیداء در فرهنگنامه آخرالزمان ==~~
	بیداء به معنی سرزمینی است که [[خاک]] [[نرمی]] دارد و در میان راه [[مکه]] و [[مدینه]] قرار گرفته است و به [[شهر مکه]] نزدیک‌تر است. گروهی برای [[جنگ]] به سوی [[مکه]] و [[خانه خدا]] می‌روند، زمانی که به این سرزمین می‌رسند، [[خدا]] به [[جبرئیل]] {{ع}} [[دستور]] می‌دهد و او [[زمین]] را امر کرده تا همه آنها را در خود فرو برد<ref>~~ملاحم:~~ ص ۷۶~~.</ref>.~~
	[[رسول خدا]] {{صل}} فرمود: (در آن روز [[سفیانی]] در [[مصر]] به سر می‌برد) لشکری از [[شام]] مهیا کرده و به سوی [[مکه]] (برای خراب کردن [[کعبه]]) گسیل می‌دارد، زمانی که [[لشکر]] به [[سرزمین بیداء]] می‌رسد در [[زمین]] فرو می‌روند. در [[حدیث]] دیگری فرمود: این رخداد از [[نشانه‌های ظهور حضرت مهدی]] {{ع}} است<ref>ملاحم: ص ۷۵.</ref>.

	[[~~علی~~]] {{ع}} فرمود: ~~زمانی که~~ [[~~لشکر~~ سفیانی]] ~~فراریان را به سوی~~ [[~~مکه~~]] ~~دنبال می‌کنند،~~ به [[~~سرزمین بیداء~~]] ~~می‌رسند، در آنجا ندایی می‌رسد~~ و ~~آنها در~~ [[~~زمین~~]] ~~فرو می‌روند و این~~ [[~~تأویل~~]] ~~قول~~ [[~~خداوند~~]] است که می‌فرماید: {{متن قرآن\|وَلَوْ تَرَى إِذْ فَزِعُوا فَلَا فَوْتَ وَأُخِذُوا مِنْ مَكَانٍ قَرِيبٍ}}<ref>«و کاش آنگاه را می‌دیدی که هراسان شده باشند، دیگر (راه) گریزی نیست و از جایی نزدیک فرو گرفته می‌شوند» سوره سبأ، آیه ۵۱.</ref>. یعنی از زیر پایشان فرو می‌روند. آن روز مردی از [[~~لشکر سفیانی~~]] در ~~پی شترش رفته است، اما زمانی که برمی‌گردد هیچ کدام از~~ [[~~لشکریان~~]] ~~را نمی‌بیند و هم اوست که خبر نابودی~~ [[~~لشکر~~]] ~~را به~~ [[~~مردم~~]] ~~می‌رساند~~<ref>~~ملاحم:~~ ص ۷۵.</ref>.		[[رسول خدا]] {{صل}} فرمود: (در آن روز [[سفیانی]] در [[مصر]] به سر می‌برد) لشکری از [[شام]] مهیا کرده و به سوی [[مکه]] (برای خراب کردن [[کعبه]]) گسیل می‌دارد، زمانی که [[لشکر]] به [[سرزمین بیداء]] می‌رسد در [[زمین]] فرو می‌روند. در [[حدیث]] دیگری فرمود: این رخداد از [[نشانه‌های ظهور حضرت مهدی]] {{ع}} است<ref>ملاحم، ص ۷۵.</ref>.

	[[رسول خدا]] {{صل}} فرمود: با مردی از [[امت]] من (یعنی [[حضرت مهدی]] {{ع}}) در میان [[رکن و مقام]]، ([[سیصد و سیزده]] نفر) به تعداد یارانم در [[جنگ بدر]] [[بیعت]] می‌کنند. سپس گروهی از [[عراق]] و [[ابدال]] از [[شام]] ([[سوریه]]) نزد او می‌آیند و لشکری از سوی [[شام]] (یعنی [[لشکر سفیانی]]) به سوی ایشان می‌آیند، اما زمانی که به [[سرزمین بیداء]] می‌رسند در [[زمین]] فرو می‌روند<ref>سید محمود موسوی دهسرخی، یأتی علی الناس زمان، ص ۱۳۶.</ref>.		[[علی]] {{ع}} فرمود: زمانی که [[لشکر سفیانی]] فراریان را به سوی [[مکه]] دنبال می‌کنند، به [[سرزمین بیداء]] می‌رسند، در آنجا ندایی می‌رسد و آنها در [[زمین]] فرو می‌روند و این [[تأویل]] قول [[خداوند]] است که می‌فرماید: {{متن قرآن\|وَلَوْ تَرَى إِذْ فَزِعُوا فَلَا فَوْتَ وَأُخِذُوا مِنْ مَكَانٍ قَرِيبٍ}}<ref>«و کاش آنگاه را می‌دیدی که هراسان شده باشند، دیگر (راه) گریزی نیست و از جایی نزدیک فرو گرفته می‌شوند» سوره سبأ، آیه ۵۱.</ref>. یعنی از زیر پایشان فرو می‌روند. آن روز مردی از [[لشکر سفیانی]] در پی شترش رفته است، اما زمانی که برمی‌گردد هیچ کدام از [[لشکریان]] را نمی‌بیند و هم اوست که خبر نابودی [[لشکر]] را به [[مردم]] می‌رساند<ref>ملاحم، ص ۷۵.</ref>.
	در [[روایت]] دیگری [[رسول خدا]] {{صل}} فرمود:... [[سفیانی]] لشکری به سوی [[حضرت مهدی]] {{ع}} گسیل می‌دارد، اما آنان در بیابانی به [[زمین]] فرو خواهند رفت. شخصی پرسید: ای [[رسول خدا]] آیا کسی که به [[اجبار]] (یا از روی [[تقیه]]) همراه آنان باشد نیز هلاک می‌شود؟ [[رسول خدا]] {{صل}} فرمود: بلی، اما در [[روز قیامت]] با همان نیتی که داشته برانگیخته خواهد شد<ref>سید محمود موسوی دهسرخی، یأتی علی الناس زمان، ص ۲۰۳.</ref><ref>[[عباس حیدرزاده\|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)\|فرهنگنامه آخرالزمان]]، ص۱۵۸.</ref>.
			[[رسول خدا]] {{صل}} فرمود: با مردی از [[امت]] من (یعنی [[حضرت مهدی]] {{ع}}) در میان [[رکن و مقام]]، ([[سیصد و سیزده]] نفر) به تعداد یارانم در [[جنگ بدر]] [[بیعت]] می‌کنند. سپس گروهی از [[عراق]] و [[ابدال]] از [[شام]] ([[سوریه]]) نزد او می‌آیند و لشکری از سوی [[شام]] (یعنی [[لشکر سفیانی]]) به سوی ایشان می‌آیند، اما زمانی که به [[سرزمین بیداء]] می‌رسند در [[زمین]] فرو می‌روند<ref>سید محمود موسوی دهسرخی، یأتی علی الناس زمان، ص ۱۳۶.</ref>.

			در [[روایت]] دیگری [[رسول خدا]] {{صل}} فرمود:... [[سفیانی]] لشکری به سوی [[حضرت مهدی]] {{ع}} گسیل می‌دارد، اما آنان در بیابانی به [[زمین]] فرو خواهند رفت. شخصی پرسید: ای [[رسول خدا]] آیا کسی که به [[اجبار]] (یا از روی [[تقیه]]) همراه آنان باشد نیز هلاک می‌شود؟ [[رسول خدا]] {{صل}} فرمود: بلی، اما در [[روز قیامت]] با همان نیتی که داشته برانگیخته خواهد شد<ref>سید محمود موسوی دهسرخی، یأتی علی الناس زمان، ص ۲۰۳.</ref>.<ref>[[عباس حیدرزاده\|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)\|فرهنگنامه آخرالزمان]]، ص۱۵۸.</ref>

			در حدیث است که از نماز گزاردن در بیداء نهی شده، چون مورد غضب خدا واقع شده است. در حدیث دیگری است که بیداء همان "ذات الجیش" است که هروقت [[امام صادق]] {{ع}} به آن‌جا می‌رسید، زود می‌گذشت و در آن نماز نمی‌خواند<ref>مهدی موعود، پاورقی ص ۷۷۴.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۱۸۷.</ref>

	== پرسش مستقیم ==		== پرسش مستقیم ==
خط ۲۷:		خط ۲۷:
	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:29873800.jpg\|22px]] [[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|'''موعودنامه''']]		# [[پرونده:29873800.jpg\|22px]] [[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|'''موعودنامه''']]
	* [[پرونده:13681151.jpg\|22px]] [[عباس حیدرزاده\|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)\|'''فرهنگنامه آخرالزمان''']]		# [[پرونده:13681151.jpg\|22px]] [[عباس حیدرزاده\|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)\|'''فرهنگنامه آخرالزمان''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Wasity: جایگزینی متن - 'شهر مکه' به 'شهر مکه'

2022-12-18T07:51:55Z

جایگزینی متن - 'شهر مکه' به 'شهر مکه'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۲۱
خط ۱۱:		خط ۱۱:
	* در حدیث است که از نماز گزاردن در بیداء نهی شده، چون مورد غضب خدا واقع شده است. در حدیث دیگری است که بیداء همان "ذات الجیش" است که هروقت [[امام صادق]] {{ع}} به آن‌جا می‌رسید، زود می‌گذشت و در آن نماز نمی‌خواند<ref>مهدی موعود، پاورقی ص ۷۷۴.</ref><ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۱۸۷.</ref>.		* در حدیث است که از نماز گزاردن در بیداء نهی شده، چون مورد غضب خدا واقع شده است. در حدیث دیگری است که بیداء همان "ذات الجیش" است که هروقت [[امام صادق]] {{ع}} به آن‌جا می‌رسید، زود می‌گذشت و در آن نماز نمی‌خواند<ref>مهدی موعود، پاورقی ص ۷۷۴.</ref><ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۱۸۷.</ref>.
	== بیداء در فرهنگنامه آخرالزمان ==		== بیداء در فرهنگنامه آخرالزمان ==
	بیداء به معنی سرزمینی است که [[خاک]] [[نرمی]] دارد و در میان راه [[مکه]] و [[مدینه]] قرار گرفته است و به [[شهر~~]] [[~~مکه]] نزدیک‌تر است. گروهی برای [[جنگ]] به سوی [[مکه]] و [[خانه خدا]] می‌روند، زمانی که به این سرزمین می‌رسند، [[خدا]] به [[جبرئیل]] {{ع}} [[دستور]] می‌دهد و او [[زمین]] را امر کرده تا همه آنها را در خود فرو برد<ref>ملاحم: ص ۷۶.</ref>.		بیداء به معنی سرزمینی است که [[خاک]] [[نرمی]] دارد و در میان راه [[مکه]] و [[مدینه]] قرار گرفته است و به [[شهر مکه]] نزدیک‌تر است. گروهی برای [[جنگ]] به سوی [[مکه]] و [[خانه خدا]] می‌روند، زمانی که به این سرزمین می‌رسند، [[خدا]] به [[جبرئیل]] {{ع}} [[دستور]] می‌دهد و او [[زمین]] را امر کرده تا همه آنها را در خود فرو برد<ref>ملاحم: ص ۷۶.</ref>.
	[[رسول خدا]] {{صل}} فرمود: (در آن روز [[سفیانی]] در [[مصر]] به سر می‌برد) لشکری از [[شام]] مهیا کرده و به سوی [[مکه]] (برای خراب کردن [[کعبه]]) گسیل می‌دارد، زمانی که [[لشکر]] به [[سرزمین بیداء]] می‌رسد در [[زمین]] فرو می‌روند. در [[حدیث]] دیگری فرمود: این رخداد از [[نشانه‌های ظهور حضرت مهدی]] {{ع}} است<ref>ملاحم: ص ۷۵.</ref>.		[[رسول خدا]] {{صل}} فرمود: (در آن روز [[سفیانی]] در [[مصر]] به سر می‌برد) لشکری از [[شام]] مهیا کرده و به سوی [[مکه]] (برای خراب کردن [[کعبه]]) گسیل می‌دارد، زمانی که [[لشکر]] به [[سرزمین بیداء]] می‌رسد در [[زمین]] فرو می‌روند. در [[حدیث]] دیگری فرمود: این رخداد از [[نشانه‌های ظهور حضرت مهدی]] {{ع}} است<ref>ملاحم: ص ۷۵.</ref>.

Hosein: جایگزینی متن - ']]↵↵{{پرسمان' به ']] == پرسش‌های وابسته == {{پرسمان'

2022-12-07T05:47:04Z

جایگزینی متن - ']]↵↵{{پرسمان' به ']] == پرسش‌های وابسته == {{پرسمان'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۱۷
خط ۲۲:		خط ۲۲:
	* [[خسف بیداء که از نشانه‌های حتمی ظهور است چیست؟ (پرسش)]]		* [[خسف بیداء که از نشانه‌های حتمی ظهور است چیست؟ (پرسش)]]

			== پرسش‌های وابسته ==
	{{پرسمان خسف بیداء}}		{{پرسمان خسف بیداء}}

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-24T15:29:09Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۸:۵۹
خط ۷:		خط ۷:
	}}		}}

	==مقدمه==		== مقدمه ==
	*در لغت به معنی بیابان نرم و هموار و بی‌آب‌وعلف است. نام سرزمینی است میان [[مکه]] و [[مدینه]]~~؛البته~~ به مکه نزدیک‌تر. در این سرزمین، لشکر [[سفیانی]] با [[امام مهدی\|حضرت مهدی]] {{ع}} وارد جنگ می‌شود که به امر خداوند در زمین فرومی‌روند و نابود می‌گردند<ref>منتهی الامال، باب ۱۴، فصل ۷.</ref>. "[[خسف در بیداء]]" به‌معنای فرورفتن در سرزمین بیداء، یکی از نشانه‌های حتمی ظهور ذکر شده است<ref>[[منتخب الاثر (کتاب)\|منتخب الاثر]]، ص ۴۵۲.</ref>.		* در لغت به معنی بیابان نرم و هموار و بی‌آب‌وعلف است. نام سرزمینی است میان [[مکه]] و [[مدینه]]؛ البته به مکه نزدیک‌تر. در این سرزمین، لشکر [[سفیانی]] با [[امام مهدی\|حضرت مهدی]] {{ع}} وارد جنگ می‌شود که به امر خداوند در زمین فرومی‌روند و نابود می‌گردند<ref>منتهی الامال، باب ۱۴، فصل ۷.</ref>. "[[خسف در بیداء]]" به‌معنای فرورفتن در سرزمین بیداء، یکی از نشانه‌های حتمی ظهور ذکر شده است<ref>[[منتخب الاثر (کتاب)\|منتخب الاثر]]، ص ۴۵۲.</ref>.
	*در حدیث است که از نماز گزاردن در بیداء نهی شده، چون مورد غضب خدا واقع شده است. در حدیث دیگری است که بیداء همان "ذات الجیش" است که هروقت [[امام صادق]] {{ع}} به آن‌جا می‌رسید، زود می‌گذشت و در آن نماز نمی‌خواند<ref>مهدی موعود، پاورقی ص ۷۷۴.</ref><ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۱۸۷.</ref>.		* در حدیث است که از نماز گزاردن در بیداء نهی شده، چون مورد غضب خدا واقع شده است. در حدیث دیگری است که بیداء همان "ذات الجیش" است که هروقت [[امام صادق]] {{ع}} به آن‌جا می‌رسید، زود می‌گذشت و در آن نماز نمی‌خواند<ref>مهدی موعود، پاورقی ص ۷۷۴.</ref><ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۱۸۷.</ref>.
	==بیداء در فرهنگنامه آخرالزمان==		== بیداء در فرهنگنامه آخرالزمان ==
	بیداء به معنی سرزمینی است که [[خاک]] [[نرمی]] دارد و در میان راه [[مکه]] و [[مدینه]] قرار گرفته است و به [[شهر]] [[مکه]] نزدیک‌تر است. گروهی برای [[جنگ]] به سوی [[مکه]] و [[خانه خدا]] می‌روند، زمانی که به این سرزمین می‌رسند، [[خدا]] به [[جبرئیل]]{{ع}} [[دستور]] می‌دهد و او [[زمین]] را امر کرده تا همه آنها را در خود فرو برد<ref>ملاحم: ص ۷۶.</ref>.		بیداء به معنی سرزمینی است که [[خاک]] [[نرمی]] دارد و در میان راه [[مکه]] و [[مدینه]] قرار گرفته است و به [[شهر]] [[مکه]] نزدیک‌تر است. گروهی برای [[جنگ]] به سوی [[مکه]] و [[خانه خدا]] می‌روند، زمانی که به این سرزمین می‌رسند، [[خدا]] به [[جبرئیل]] {{ع}} [[دستور]] می‌دهد و او [[زمین]] را امر کرده تا همه آنها را در خود فرو برد<ref>ملاحم: ص ۷۶.</ref>.
	[[رسول خدا]]{{صل}} فرمود: (در آن روز [[سفیانی]] در [[مصر]] به سر می‌برد) لشکری از [[شام]] مهیا کرده و به سوی [[مکه]] (برای خراب کردن [[کعبه]]) گسیل می‌دارد، زمانی که [[لشکر]] به [[سرزمین بیداء]] می‌رسد در [[زمین]] فرو می‌روند. در [[حدیث]] دیگری فرمود: این رخداد از [[نشانه‌های ظهور حضرت مهدی]]{{ع}} است<ref>ملاحم: ص ۷۵.</ref>.		[[رسول خدا]] {{صل}} فرمود: (در آن روز [[سفیانی]] در [[مصر]] به سر می‌برد) لشکری از [[شام]] مهیا کرده و به سوی [[مکه]] (برای خراب کردن [[کعبه]]) گسیل می‌دارد، زمانی که [[لشکر]] به [[سرزمین بیداء]] می‌رسد در [[زمین]] فرو می‌روند. در [[حدیث]] دیگری فرمود: این رخداد از [[نشانه‌های ظهور حضرت مهدی]] {{ع}} است<ref>ملاحم: ص ۷۵.</ref>.

	[[علی]]{{ع}} فرمود: زمانی که [[لشکر سفیانی]] فراریان را به سوی [[مکه]] دنبال می‌کنند، به [[سرزمین بیداء]] می‌رسند، در آنجا ندایی می‌رسد و آنها در [[زمین]] فرو می‌روند و این [[تأویل]] قول [[خداوند]] است که می‌فرماید: {{متن قرآن\|وَلَوْ تَرَى إِذْ فَزِعُوا فَلَا فَوْتَ وَأُخِذُوا مِنْ مَكَانٍ قَرِيبٍ}}<ref>«و کاش آنگاه را می‌دیدی که هراسان شده باشند، دیگر (راه) گریزی نیست و از جایی نزدیک فرو گرفته می‌شوند» سوره سبأ، آیه ۵۱.</ref>. یعنی از زیر پایشان فرو می‌روند. آن روز مردی از [[لشکر سفیانی]] در پی شترش رفته است، اما زمانی که برمی‌گردد هیچ کدام از [[لشکریان]] را نمی‌بیند و هم اوست که خبر نابودی [[لشکر]] را به [[مردم]] می‌رساند<ref>ملاحم: ص ۷۵.</ref>.		[[علی]] {{ع}} فرمود: زمانی که [[لشکر سفیانی]] فراریان را به سوی [[مکه]] دنبال می‌کنند، به [[سرزمین بیداء]] می‌رسند، در آنجا ندایی می‌رسد و آنها در [[زمین]] فرو می‌روند و این [[تأویل]] قول [[خداوند]] است که می‌فرماید: {{متن قرآن\|وَلَوْ تَرَى إِذْ فَزِعُوا فَلَا فَوْتَ وَأُخِذُوا مِنْ مَكَانٍ قَرِيبٍ}}<ref>«و کاش آنگاه را می‌دیدی که هراسان شده باشند، دیگر (راه) گریزی نیست و از جایی نزدیک فرو گرفته می‌شوند» سوره سبأ، آیه ۵۱.</ref>. یعنی از زیر پایشان فرو می‌روند. آن روز مردی از [[لشکر سفیانی]] در پی شترش رفته است، اما زمانی که برمی‌گردد هیچ کدام از [[لشکریان]] را نمی‌بیند و هم اوست که خبر نابودی [[لشکر]] را به [[مردم]] می‌رساند<ref>ملاحم: ص ۷۵.</ref>.

	[[رسول خدا]]{{صل}} فرمود: با مردی از [[امت]] من (یعنی [[حضرت مهدی]]{{ع}}) در میان [[رکن و مقام]]، ([[سیصد و سیزده]] نفر) به تعداد یارانم در [[جنگ بدر]] [[بیعت]] می‌کنند. سپس گروهی از [[عراق]] و [[ابدال]] از [[شام]] ([[سوریه]]) نزد او می‌آیند و لشکری از سوی [[شام]] (یعنی [[لشکر سفیانی]]) به سوی ایشان می‌آیند، اما زمانی که به [[سرزمین بیداء]] می‌رسند در [[زمین]] فرو می‌روند<ref>سید محمود موسوی دهسرخی، یأتی علی الناس زمان، ص ۱۳۶.</ref>.		[[رسول خدا]] {{صل}} فرمود: با مردی از [[امت]] من (یعنی [[حضرت مهدی]] {{ع}}) در میان [[رکن و مقام]]، ([[سیصد و سیزده]] نفر) به تعداد یارانم در [[جنگ بدر]] [[بیعت]] می‌کنند. سپس گروهی از [[عراق]] و [[ابدال]] از [[شام]] ([[سوریه]]) نزد او می‌آیند و لشکری از سوی [[شام]] (یعنی [[لشکر سفیانی]]) به سوی ایشان می‌آیند، اما زمانی که به [[سرزمین بیداء]] می‌رسند در [[زمین]] فرو می‌روند<ref>سید محمود موسوی دهسرخی، یأتی علی الناس زمان، ص ۱۳۶.</ref>.
	در [[روایت]] دیگری [[رسول خدا]]{{صل}} فرمود:... [[سفیانی]] لشکری به سوی [[حضرت مهدی]]{{ع}} گسیل می‌دارد، اما آنان در بیابانی به [[زمین]] فرو خواهند رفت. شخصی پرسید: ای [[رسول خدا]] آیا کسی که به [[اجبار]] (یا از روی [[تقیه]]) همراه آنان باشد نیز هلاک می‌شود؟ [[رسول خدا]]{{صل}} فرمود: بلی، اما در [[روز قیامت]] با همان نیتی که داشته برانگیخته خواهد شد<ref>سید محمود موسوی دهسرخی، یأتی علی الناس زمان، ص ۲۰۳.</ref><ref>[[عباس حیدرزاده\|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)\|فرهنگنامه آخرالزمان]]، ص۱۵۸.</ref>.		در [[روایت]] دیگری [[رسول خدا]] {{صل}} فرمود:... [[سفیانی]] لشکری به سوی [[حضرت مهدی]] {{ع}} گسیل می‌دارد، اما آنان در بیابانی به [[زمین]] فرو خواهند رفت. شخصی پرسید: ای [[رسول خدا]] آیا کسی که به [[اجبار]] (یا از روی [[تقیه]]) همراه آنان باشد نیز هلاک می‌شود؟ [[رسول خدا]] {{صل}} فرمود: بلی، اما در [[روز قیامت]] با همان نیتی که داشته برانگیخته خواهد شد<ref>سید محمود موسوی دهسرخی، یأتی علی الناس زمان، ص ۲۰۳.</ref><ref>[[عباس حیدرزاده\|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)\|فرهنگنامه آخرالزمان]]، ص۱۵۸.</ref>.

	==پرسش مستقیم==		== پرسش مستقیم ==
	* [[خسف بیداء که از نشانه‌های حتمی ظهور است چیست؟ (پرسش)]]		* [[خسف بیداء که از نشانه‌های حتمی ظهور است چیست؟ (پرسش)]]

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T05:48:18Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۱۸
خط ۳۳:		خط ۳۳:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}


	~~[[رده:مدخل]]~~
	[[رده:امام مهدی]]		[[رده:امام مهدی]]
	[[رده:بیداء]]		[[رده:بیداء]]
	[[رده:مدخل موعودنامه]]		[[رده:مدخل موعودنامه]]
	[[رده:نشانه‌های ظهور]]		[[رده:نشانه‌های ظهور]]

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۲

2022-07-10T23:47:54Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۲

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۳:۱۷
خط ۹:		خط ۹:
	==مقدمه==		==مقدمه==
	*در لغت به معنی بیابان نرم و هموار و بی‌آب‌وعلف است. نام سرزمینی است میان [[مکه]] و [[مدینه]]؛البته به مکه نزدیک‌تر. در این سرزمین، لشکر [[سفیانی]] با [[امام مهدی\|حضرت مهدی]] {{ع}} وارد جنگ می‌شود که به امر خداوند در زمین فرومی‌روند و نابود می‌گردند<ref>منتهی الامال، باب ۱۴، فصل ۷.</ref>. "[[خسف در بیداء]]" به‌معنای فرورفتن در سرزمین بیداء، یکی از نشانه‌های حتمی ظهور ذکر شده است<ref>[[منتخب الاثر (کتاب)\|منتخب الاثر]]، ص ۴۵۲.</ref>.		*در لغت به معنی بیابان نرم و هموار و بی‌آب‌وعلف است. نام سرزمینی است میان [[مکه]] و [[مدینه]]؛البته به مکه نزدیک‌تر. در این سرزمین، لشکر [[سفیانی]] با [[امام مهدی\|حضرت مهدی]] {{ع}} وارد جنگ می‌شود که به امر خداوند در زمین فرومی‌روند و نابود می‌گردند<ref>منتهی الامال، باب ۱۴، فصل ۷.</ref>. "[[خسف در بیداء]]" به‌معنای فرورفتن در سرزمین بیداء، یکی از نشانه‌های حتمی ظهور ذکر شده است<ref>[[منتخب الاثر (کتاب)\|منتخب الاثر]]، ص ۴۵۲.</ref>.
	*در حدیث است که از نماز گزاردن در بیداء نهی شده، چون مورد غضب خدا واقع شده است. در حدیث دیگری است که بیداء همان "ذات الجیش" است که هروقت [[امام صادق]] {{ع}} به آن‌جا می‌رسید، زود می‌گذشت و در آن نماز نمی‌خواند<ref>مهدی موعود، پاورقی ص ۷۷۴.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۱۸۷.</ref>.		*در حدیث است که از نماز گزاردن در بیداء نهی شده، چون مورد غضب خدا واقع شده است. در حدیث دیگری است که بیداء همان "ذات الجیش" است که هروقت [[امام صادق]] {{ع}} به آن‌جا می‌رسید، زود می‌گذشت و در آن نماز نمی‌خواند<ref>مهدی موعود، پاورقی ص ۷۷۴.</ref><ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۱۸۷.</ref>.
	==بیداء در فرهنگنامه آخرالزمان==		==بیداء در فرهنگنامه آخرالزمان==
	بیداء به معنی سرزمینی است که [[خاک]] [[نرمی]] دارد و در میان راه [[مکه]] و [[مدینه]] قرار گرفته است و به [[شهر]] [[مکه]] نزدیک‌تر است. گروهی برای [[جنگ]] به سوی [[مکه]] و [[خانه خدا]] می‌روند، زمانی که به این سرزمین می‌رسند، [[خدا]] به [[جبرئیل]]{{ع}} [[دستور]] می‌دهد و او [[زمین]] را امر کرده تا همه آنها را در خود فرو برد<ref>ملاحم: ص ۷۶.</ref>.		بیداء به معنی سرزمینی است که [[خاک]] [[نرمی]] دارد و در میان راه [[مکه]] و [[مدینه]] قرار گرفته است و به [[شهر]] [[مکه]] نزدیک‌تر است. گروهی برای [[جنگ]] به سوی [[مکه]] و [[خانه خدا]] می‌روند، زمانی که به این سرزمین می‌رسند، [[خدا]] به [[جبرئیل]]{{ع}} [[دستور]] می‌دهد و او [[زمین]] را امر کرده تا همه آنها را در خود فرو برد<ref>ملاحم: ص ۷۶.</ref>.

Heydari: جایگزینی متن - '\(.)\[\[(.)\]\](.)\"\'\'\'(.)\'\'\'\"(.)\<\/div\> \(.)\<\/div\> \(...

2022-06-01T07:24:17Z

جایگزینی متن - '\<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(252\,\s252\,\s233\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.*)\[\[(.*)\]\](.*)\"\'\'\'(.*)\'\'\'\"(.*)\<\/div\> \<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(255\,\s245\,\s227\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.*)\<\/div\> \<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(206\,242\,\s299\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(...

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۵۴
خط ۱:		خط ۱:
	{{مهدویت}}		{{مهدویت}}
	~~<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">این~~ مدخل مرتبط ~~با مباحث پیرامون [[~~امام مهدی~~]]{{ع}} است. "'''~~امام مهدی~~'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>~~		{{مدخل مرتبط
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">~~[[امام مهدی در قرآن]] - [[امام مهدی در حدیث]] - [[امام مهدی در کلام اسلامی]]~~</div>~~		\| موضوع مرتبط = امام مهدی
	~~<div style~~="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[امام مهدی (پرسش)~~]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>~~		\| عنوان مدخل = امام مهدی
			\| مداخل مرتبط = [[امام مهدی در قرآن]] - [[امام مهدی در حدیث]] - [[امام مهدی در کلام اسلامی]]
			\| پرسش مرتبط = امام مهدی (پرسش)
			}}

	==مقدمه==		==مقدمه==

Heydari: جایگزینی متن - '== پانویس == {{پانویس}} {{امام مهدی}}' به '== پانویس == {{پانویس}} '

2022-05-19T18:56:07Z

جایگزینی متن - '== پانویس == {{پانویس}} {{امام مهدی}}' به '== پانویس == {{پانویس}} '

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۲۲:۲۶
خط ۳۰:		خط ۳۰:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	~~{{امام مهدی}}~~

	[[رده:مدخل]]		[[رده:مدخل]]

بیداء - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* پانویس */

Bahmani در ‏۲۸ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۸:۰۹

Bahmani در ‏۲۸ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۸:۰۹

Wasity: جایگزینی متن - 'شهر مکه' به 'شهر مکه'

Hosein: جایگزینی متن - ']]↵↵{{پرسمان' به ']] == پرسش‌های وابسته == {{پرسمان'

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۲

Heydari: جایگزینی متن - '\(.*)\[\[(.*)\]\](.*)\"\'\'\'(.*)\'\'\'\"(.*)\<\/div\> \(.*)\<\/div\> \(...

Heydari: جایگزینی متن - '== پانویس == {{پانویس}} {{امام مهدی}}' به '== پانویس == {{پانویس}} '

Heydari: جایگزینی متن - '\(.)\[\[(.)\]\](.)\"\'\'\'(.)\'\'\'\"(.)\<\/div\> \(.)\<\/div\> \(...