بیست و دوم ذی‌حجه - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* شهادت میثم تمار */

2024-06-06T09:45:53Z

شهادت میثم تمار

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۱۵
خط ۷:		خط ۷:

	== مناسبت بیست و دوم ذی‌حجه ==		== مناسبت بیست و دوم ذی‌حجه ==
	=== [[شهادت]] [[میثم تمار]] ===		=== [[شهادت]] میثم تمار ===
			{{اصلی\|میثم تمار}}
	میثم تمار، یکی از خواص اصحاب و [[یاران]] سر علی {{ع}} و شیفتگان [[ولایت]] آن حضرت است. از جمله مسائلی که در مورد او [[شهرت]] دارد، [[پیشگویی‌ها]] و وقایعی است که بعداً تحقق یافت. بنا بر نقل [[شیخ مفید]] در [[ارشاد (کتاب)\|ارشاد]]، در ماه [[ذیحجه]] سال ۶۰ هجری، ده [[روز]] پیش از ورود [[امام حسین]] {{ع}} به [[کربلا]]، به دلیل [[وفاداری]] به آن حضرت، به دست [[ابن زیاد]]، والی [[یزید]] در [[کوفه]] به دار آویخته شده و به شهادت رسید<ref>الارشاد فی معرفة حجج الله علی العباد، ج۱، ص۳۲۵.</ref>.<ref>[[حبیب‌الله فرحزاد\|فرحزاد، حبیب‌الله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)\|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۲۳۵.</ref>		میثم تمار، یکی از خواص اصحاب و [[یاران]] سر علی {{ع}} و شیفتگان [[ولایت]] آن حضرت است. از جمله مسائلی که در مورد او [[شهرت]] دارد، [[پیشگویی‌ها]] و وقایعی است که بعداً تحقق یافت. بنا بر نقل [[شیخ مفید]] در [[ارشاد (کتاب)\|ارشاد]]، در ماه [[ذیحجه]] سال ۶۰ هجری، ده [[روز]] پیش از ورود [[امام حسین]] {{ع}} به [[کربلا]]، به دلیل [[وفاداری]] به آن حضرت، به دست [[ابن زیاد]]، والی [[یزید]] در [[کوفه]] به دار آویخته شده و به شهادت رسید<ref>الارشاد فی معرفة حجج الله علی العباد، ج۱، ص۳۲۵.</ref>.<ref>[[حبیب‌الله فرحزاد\|فرحزاد، حبیب‌الله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)\|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۲۳۵.</ref>

Bahmani: /* پیشینه میثم */

2024-06-06T09:44:57Z

پیشینه میثم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۱۴
خط ۱۱:		خط ۱۱:

	==== پیشینه میثم ====		==== پیشینه میثم ====
	میثم، فرزند [[یحیی]]، از «سرزمین [[نهروان]]»، منطقه‌ای میان [[عراق]] و [[ایران]] است. میثم اوائل [[هجرت]] در نهروان متولد شد و پس از رسیدن به سن [[رشد]]، به کارهای عادی، یا [[شغل]] خرما فروشی که شغل پدرش نیز بود مشغول شد، تا اینکه در [[سال ۱۶ هجری]] در فتح [[مدائن]] به دست [[لشکریان]] [[اسلام]] [[اسیر]] گشت و به [[خدمت]] و [[بندگی]] [[مسلمانان]] گمارده شد.		میثم، فرزند [[یحیی]]، از «سرزمین [[نهروان]]»، منطقه‌ای میان [[عراق]] و [[ایران]] است. میثم اوائل [[هجرت]] در نهروان متولد شد و پس از رسیدن به سن [[رشد]]، به کارهای عادی، یا [[شغل]] خرما فروشی که شغل پدرش نیز بود مشغول شد، تا اینکه در سال ۱۶ هجری در فتح [[مدائن]] به دست [[لشکریان]] [[اسلام]] [[اسیر]] گشت و به [[خدمت]] و [[بندگی]] [[مسلمانان]] گمارده شد.

	ایام [[بردگی]] میثم تا [[سال ۳۷ هجری]] طول کشید. در این مدت احتمالاً در کوفه به سر برده و به [[دین اسلام]] مشرف شده است. بعضی او را [[ایرانی]] و از [[مردمان]] [[فارس]] دانسته‌اند. او را ~~«[[ابوسالم]]»~~ هم می‌خواندند<ref>دانشنامه امام علی {{ع}}، ج۸، ص۵۵۳.</ref>. وی ابتدا، [[غلام]] زنی از [[طایفه]] [[بنی‌اسد]] بود. [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} او را از آن [[زن]] خریده و آزادش کردند<ref>الارشاد فی معرفة حجج الله علی العباد، ج۱، ص۳۲۳.</ref>.		ایام [[بردگی]] میثم تا سال ۳۷ هجری طول کشید. در این مدت احتمالاً در کوفه به سر برده و به [[دین اسلام]] مشرف شده است. بعضی او را [[ایرانی]] و از [[مردمان]] [[فارس]] دانسته‌اند. او را «ابوسالم» هم می‌خواندند<ref>دانشنامه امام علی {{ع}}، ج۸، ص۵۵۳.</ref>. وی ابتدا، [[غلام]] زنی از طایفه [[بنی‌اسد]] بود. [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} او را از آن [[زن]] خریده و آزادش کردند<ref>الارشاد فی معرفة حجج الله علی العباد، ج۱، ص۳۲۳.</ref>.

	آن حضرت پیش‌تر، سرگذشت و [[سرنوشت]] میثم تمار را از زبان [[رسول خدا]] {{صل}} شنیده بودند. میثم هم از پیش، شیفته [[اهل بیت]] {{عم}} و علاقه‌مند به آن [[عترت]] [[پاک]] بود. اما اولین برخورد حضوری و [[دیدار]] میثم با آن حضرت در دوران خلافت امام انجام گرفت. به دنبال همین برخورد و [[ملاقات]] بود که حضرت تصمیم گرفت میثم را از صاحبش بخرد و سپس [[آزاد]] کند.		آن حضرت پیش‌تر، سرگذشت و [[سرنوشت]] میثم تمار را از زبان [[رسول خدا]] {{صل}} شنیده بودند. میثم هم از پیش، شیفته [[اهل بیت]] {{عم}} و علاقه‌مند به آن [[عترت]] [[پاک]] بود. اما اولین برخورد حضوری و دیدار میثم با آن حضرت در دوران خلافت امام انجام گرفت. به دنبال همین برخورد و [[ملاقات]] بود که حضرت تصمیم گرفت میثم را از صاحبش بخرد و سپس [[آزاد]] کند.

	در اولین ملاقات علی {{ع}} با میثم، حضرت پرسیدند: نامت چیست؟ گفت: سالم. [[امام]] فرمود: از رسول خدا {{صل}} شنیدم که پدرت نام تو را «میثم» گذاشته است، به همان نام برگرد و کنیه‌ات را «ابوسالم» قرار بده. گفت: [[خدا]] و [[رسول]] و [[امیرمؤمنان]] راست گفتند<ref>الارشاد فی معرفة حجج الله علی العباد، ج۱، ص۳۲۳.</ref>.<ref>[[حبیب‌الله فرحزاد\|فرحزاد، حبیب‌الله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)\|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۲۳۵.</ref>		در اولین ملاقات علی {{ع}} با میثم، حضرت پرسیدند: نامت چیست؟ گفت: سالم. [[امام]] فرمود: از رسول خدا {{صل}} شنیدم که پدرت نام تو را «میثم» گذاشته است، به همان نام برگرد و کنیه‌ات را «ابوسالم» قرار بده. گفت: [[خدا]] و [[رسول]] و [[امیرمؤمنان]] راست گفتند<ref>الارشاد فی معرفة حجج الله علی العباد، ج۱، ص۳۲۳.</ref>.<ref>[[حبیب‌الله فرحزاد\|فرحزاد، حبیب‌الله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)\|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۲۳۵.</ref>

Bahmani: /* در مکتب امیرالمؤمنین {{ع}} */

2024-06-06T09:43:32Z

در مکتب امیرالمؤمنین {{ع}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۱۳
خط ۲۲:		خط ۲۲:
	آشنایی میثم با مولایش علی {{ع}} برای او توفیقی بزرگ و سعادتی ارزشمند بود. از این‌رو به شاگردی در مکتب علی گردن نهاد و دریچه قلبش را به روی معارف [[علوی]] گشود و [[جان]] تشنه‌اش را از چشمه زلال [[علوم]] آن حضرت سیراب کرد.		آشنایی میثم با مولایش علی {{ع}} برای او توفیقی بزرگ و سعادتی ارزشمند بود. از این‌رو به شاگردی در مکتب علی گردن نهاد و دریچه قلبش را به روی معارف [[علوی]] گشود و [[جان]] تشنه‌اش را از چشمه زلال [[علوم]] آن حضرت سیراب کرد.

	آن حضرت هم با [[مشاهده]] [[استعداد]] [[روحی]] و زمینه مناسب وی [[دانش]] و آگاهی‌های بسیاری را به او آموخت و میثم را با [[اسرار]] و رازهای نهانی آشنا ساخت. از این‌رو میثم از علومی بهره‌مند و برخوردار بود که [[فرشتگان مقرب]] و [[رسولان الهی]] از آن [[آگاه]] بودند<ref>سفینة البحار، ج۸، ص۲۱.</ref>.		آن حضرت هم با مشاهده [[استعداد]] [[روحی]] و زمینه مناسب وی [[دانش]] و آگاهی‌های بسیاری را به او آموخت و میثم را با [[اسرار]] و رازهای نهانی آشنا ساخت. از این‌رو میثم از علومی بهره‌مند و برخوردار بود که [[فرشتگان مقرب]] و [[رسولان الهی]] از آن [[آگاه]] بودند<ref>سفینة البحار، ج۸، ص۲۱.</ref>.

	میثم، [[علم]] [[تفسیر قرآن]] را نزد [[حضرت علی]] {{ع}} فرا گرفت و از معارفی که از آن حضرت آموخته بود کتابی تدوین کرد که کتابش را پسرش از او [[روایت]] کرد. به همین جهت، میثم یکی از مؤلفان [[شیعه]] به حساب می‌آید. او صاحب سر امیرالمؤمنین {{ع}} بود و آن حضرت وی را به طریق فهمیدن حوادثی که در [[آینده]] اتفاق خواهد افتاد، آشنا کرده بود.		میثم، [[علم]] [[تفسیر قرآن]] را نزد [[حضرت علی]] {{ع}} فرا گرفت و از معارفی که از آن حضرت آموخته بود کتابی تدوین کرد که کتابش را پسرش از او [[روایت]] کرد. به همین جهت، میثم یکی از مؤلفان [[شیعه]] به حساب می‌آید. او صاحب سر امیرالمؤمنین {{ع}} بود و آن حضرت وی را به طریق فهمیدن حوادثی که در [[آینده]] اتفاق خواهد افتاد، آشنا کرده بود.

	میثم، گاهی برخی از آنها را برای [[مردم]]، بازگو می‌کرد و مایه اعجاب دیگران می‌شد. این دانش و [[آگاهی]] از [[عاقبت]] افراد و [[پیشگویی‌ها]] در اصطلاح، به [[علم منایا و بلایا]] معروف است، که [[امامان معصوم]] {{عم}} به کسانی که آمادگی و استعداد و [[رازداری]] و ظرفیت و کشش آن را داشتند، می‌آموختند. [[میثم تمار]]، دست پرورده این مکتب بود. هرچند که اشخاص [[فرومایه]] و مغرض، یا [[جاهل]] و [[نادان]] او را به [[دروغگویی]] متهم می‌کردند<ref>بحارالأنوار، ج۳۴، ص۳۰۲.</ref>.		میثم، گاهی برخی از آنها را برای [[مردم]]، بازگو می‌کرد و مایه اعجاب دیگران می‌شد. این دانش و [[آگاهی]] از عاقبت افراد و [[پیشگویی‌ها]] در اصطلاح، به [[علم منایا و بلایا]] معروف است، که [[امامان معصوم]] {{عم}} به کسانی که آمادگی و استعداد و [[رازداری]] و ظرفیت و کشش آن را داشتند، می‌آموختند. [[میثم تمار]]، دست پرورده این مکتب بود. هرچند که اشخاص [[فرومایه]] و مغرض، یا [[جاهل]] و [[نادان]] او را به [[دروغگویی]] متهم می‌کردند<ref>بحارالأنوار، ج۳۴، ص۳۰۲.</ref>.

	میثم برای گذران [[زندگی]] در بازار [[کوفه]] خرمافروشی می‌کرد؛ از این‌رو، به او [[لقب]] تمار داده‌اند<ref>مناقب ابن شهرآشوب، ج۲، ص۳۲۹.</ref>.<ref>[[حبیب‌الله فرحزاد\|فرحزاد، حبیب‌الله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)\|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۲۳۶.</ref>		میثم برای گذران [[زندگی]] در بازار [[کوفه]] خرمافروشی می‌کرد؛ از این‌رو، به او [[لقب]] تمار داده‌اند<ref>مناقب ابن شهرآشوب، ج۲، ص۳۲۹.</ref>.<ref>[[حبیب‌الله فرحزاد\|فرحزاد، حبیب‌الله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)\|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۲۳۶.</ref>

Bahmani: /* صمیمیت و یگانگی */

2024-06-06T09:43:16Z

صمیمیت و یگانگی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۱۳
خط ۳۰:		خط ۳۰:
	میثم برای گذران [[زندگی]] در بازار [[کوفه]] خرمافروشی می‌کرد؛ از این‌رو، به او [[لقب]] تمار داده‌اند<ref>مناقب ابن شهرآشوب، ج۲، ص۳۲۹.</ref>.<ref>[[حبیب‌الله فرحزاد\|فرحزاد، حبیب‌الله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)\|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۲۳۶.</ref>		میثم برای گذران [[زندگی]] در بازار [[کوفه]] خرمافروشی می‌کرد؛ از این‌رو، به او [[لقب]] تمار داده‌اند<ref>مناقب ابن شهرآشوب، ج۲، ص۳۲۹.</ref>.<ref>[[حبیب‌الله فرحزاد\|فرحزاد، حبیب‌الله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)\|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۲۳۶.</ref>

	==== صمیمیت و [[یگانگی]] ====		==== صمیمیت و یگانگی ====
	صفا و صمیمیتی که میان علی {{ع}} و میثم بود و [[میزان]] رابطه [[مودت]] آمیزشان را از انس و [[الفت]] این دو نسبت به هم می‌توان [[شناخت]]. حضرت، حتی به مغازه خرما فروشی میثم می‌رفت و در آنجا با او صحبت می‌کرد و [[قرآن]] و [[معارف دین]] را به او می‌آموخت.		صفا و صمیمیتی که میان علی {{ع}} و میثم بود و [[میزان]] رابطه [[مودت]] آمیزشان را از انس و [[الفت]] این دو نسبت به هم می‌توان [[شناخت]]. حضرت، حتی به مغازه خرما فروشی میثم می‌رفت و در آنجا با او صحبت می‌کرد و [[قرآن]] و [[معارف دین]] را به او می‌آموخت.

Bahmani: /* شبی با مولا */

2024-06-06T09:43:03Z

شبی با مولا

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۱۳
خط ۳۸:		خط ۳۸:

	==== شبی با مولا ====		==== شبی با مولا ====
	علاوه بر این، نزدیکی معنوی میثم با امیرمؤمنان {{ع}} را در لحظه‌ها و موقعیت‌های دیگر هم می‌توان دید، از جمله اینکه میثم، پا به پای افراد زبده‌ای چون [[کمیل]] در مواقف [[نیایش]] و [[عبادت]] مولا حضور می‌یافت و انیس شب‌های [[عرفانی]] آن حضرت و [[راز]] و نیازهای امام با [[پروردگار]] بود.		علاوه بر این، نزدیکی معنوی میثم با امیرمؤمنان {{ع}} را در لحظه‌ها و موقعیت‌های دیگر هم می‌توان دید، از جمله اینکه میثم، پا به پای افراد زبده‌ای چون [[کمیل]] در مواقف [[نیایش]] و [[عبادت]] مولا حضور می‌یافت و انیس شب‌های [[عرفانی]] آن حضرت و راز و نیازهای امام با [[پروردگار]] بود.

	میثم نقل می‌کند: شبی از شب‌ها مولایم امیرمؤمنان {{ع}} من را با خود به صحرای بیرون [[کوفه]] برد تا اینکه به [[مسجد]] [[جعفی]] رسید. رو به [[قبله]] کرد و چهار رکعت [[نماز]] خواند و پس از [[سلام]] نماز و [[تسبیح]]، دست‌هایش را به [[دعا]] باز کرد و گفت: خدایا، چگونه بخوانمت، در حالی که [[نافرمانی]] کرده‌ام و چگونه نخوانمت، که تو را شناخته‌ام و دلم [[خانه]] [[محبت]] توست. دستی پر [[گناه]] و چشمی پر [[امید]] به سویت آورده‌ام...!<ref>{{متن حدیث\|إِلَهِي كَيْفَ أَدْعُوكَ وَ قَدْ عَصَيْتُكَ وَ كَيْفَ لَا أَدْعُوكَ وَ قَدْ عَرَفْتُ حُبَّكَ فِي قَلْبِي وَ إِنْ كُنْتُ عَاصِياً مَدَدْتُ إِلَيْكَ يَداً بِالذُّنُوبِ مَمْلُوَّةً وَ عَيْناً بِالرَّجَاءِ مَمْدُودَةً...}}، الشهید الاول، المزار، ص۲۷۰.</ref> و سپس به [[سجده]] رفت و صورت بر خاک نهاده و صد بار گفت: {{متن حدیث\|الْعَفْو! الْعَفْو!}}. سپس برخاست و از آن [[مسجد]] بیرون رفت. من نیز در پی آن حضرت بودم تا به صحرا رسیدیم. آن‌گاه پیش پای من خطی کشید و فرمود: مبادا که از این خط بگذری! و من را همانجا گذاشت و خود رفت.		میثم نقل می‌کند: شبی از شب‌ها مولایم امیرمؤمنان {{ع}} من را با خود به صحرای بیرون [[کوفه]] برد تا اینکه به [[مسجد]] [[جعفی]] رسید. رو به [[قبله]] کرد و چهار رکعت [[نماز]] خواند و پس از [[سلام]] نماز و [[تسبیح]]، دست‌هایش را به [[دعا]] باز کرد و گفت: خدایا، چگونه بخوانمت، در حالی که [[نافرمانی]] کرده‌ام و چگونه نخوانمت، که تو را شناخته‌ام و دلم [[خانه]] [[محبت]] توست. دستی پر [[گناه]] و چشمی پر [[امید]] به سویت آورده‌ام...!<ref>{{متن حدیث\|إِلَهِي كَيْفَ أَدْعُوكَ وَ قَدْ عَصَيْتُكَ وَ كَيْفَ لَا أَدْعُوكَ وَ قَدْ عَرَفْتُ حُبَّكَ فِي قَلْبِي وَ إِنْ كُنْتُ عَاصِياً مَدَدْتُ إِلَيْكَ يَداً بِالذُّنُوبِ مَمْلُوَّةً وَ عَيْناً بِالرَّجَاءِ مَمْدُودَةً...}}، الشهید الاول، المزار، ص۲۷۰.</ref> و سپس به [[سجده]] رفت و صورت بر خاک نهاده و صد بار گفت: {{متن حدیث\|الْعَفْو! الْعَفْو!}}. سپس برخاست و از آن [[مسجد]] بیرون رفت. من نیز در پی آن حضرت بودم تا به صحرا رسیدیم. آن‌گاه پیش پای من خطی کشید و فرمود: مبادا که از این خط بگذری! و من را همانجا گذاشت و خود رفت.
خط ۴۹:		خط ۴۹:
	فَمَهْمَا تُنْبِتُ الْأَرْضُ‌ فَذَاكَ النَّبْتُ مِنْ بَذْرِي}}		فَمَهْمَا تُنْبِتُ الْأَرْضُ‌ فَذَاكَ النَّبْتُ مِنْ بَذْرِي}}
	در سینه‌ام اسراری است، که هرگاه فراخ‌نای سینه‌ام [[احساس]] تنگی می‌کند،		در سینه‌ام اسراری است، که هرگاه فراخ‌نای سینه‌ام [[احساس]] تنگی می‌کند،
	[[زمین]] را با دست، کنده و [[راز]] خویش را با زمین در میان می‌گذارم!		[[زمین]] را با دست، کنده و راز خویش را با زمین در میان می‌گذارم!
	وقتی زمین می‌روید، آن ~~[[گیاه]]،~~ از بذر و دانه‌ای است که من کاشته‌ام<ref>بحارالأنوار، ج۹۷، ص۴۴۹.</ref>.		وقتی زمین می‌روید، آن گیاه، از بذر و دانه‌ای است که من کاشته‌ام<ref>بحارالأنوار، ج۹۷، ص۴۴۹.</ref>.

	میثم تمار نیز یکی از شاگردان والا مقام در [[مکتب تفسیری]] علی {{ع}} بود. میثم [[علم]] [[تأویل]] معانی قرآن را از آن حضرت فرا گرفت و در قرآن‌شناسی دانا و [[بصیر]] گردید<ref>[[حبیب‌الله فرحزاد\|فرحزاد، حبیب‌الله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)\|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۲۳۸.</ref>.		میثم تمار نیز یکی از شاگردان والا مقام در [[مکتب تفسیری]] علی {{ع}} بود. میثم [[علم]] [[تأویل]] معانی قرآن را از آن حضرت فرا گرفت و در قرآن‌شناسی دانا و [[بصیر]] گردید<ref>[[حبیب‌الله فرحزاد\|فرحزاد، حبیب‌الله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)\|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۲۳۸.</ref>.

Bahmani در ‏۱۳ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۰۵:۴۵

2023-06-13T05:45:26Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۱۵
خط ۱۹:		خط ۱۹:
	در اولین ملاقات علی {{ع}} با میثم، حضرت پرسیدند: نامت چیست؟ گفت: سالم. [[امام]] فرمود: از رسول خدا {{صل}} شنیدم که پدرت نام تو را «میثم» گذاشته است، به همان نام برگرد و کنیه‌ات را «ابوسالم» قرار بده. گفت: [[خدا]] و [[رسول]] و [[امیرمؤمنان]] راست گفتند<ref>الارشاد فی معرفة حجج الله علی العباد، ج۱، ص۳۲۳.</ref>.<ref>[[حبیب‌الله فرحزاد\|فرحزاد، حبیب‌الله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)\|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۲۳۵.</ref>		در اولین ملاقات علی {{ع}} با میثم، حضرت پرسیدند: نامت چیست؟ گفت: سالم. [[امام]] فرمود: از رسول خدا {{صل}} شنیدم که پدرت نام تو را «میثم» گذاشته است، به همان نام برگرد و کنیه‌ات را «ابوسالم» قرار بده. گفت: [[خدا]] و [[رسول]] و [[امیرمؤمنان]] راست گفتند<ref>الارشاد فی معرفة حجج الله علی العباد، ج۱، ص۳۲۳.</ref>.<ref>[[حبیب‌الله فرحزاد\|فرحزاد، حبیب‌الله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)\|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۲۳۵.</ref>

	== در [[مکتب]] [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} ==		==== در [[مکتب]] [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} ====
	آشنایی میثم با مولایش علی {{ع}} برای او توفیقی بزرگ و سعادتی ارزشمند بود. از این‌رو به شاگردی در مکتب علی گردن نهاد و دریچه قلبش را به روی معارف [[علوی]] گشود و [[جان]] تشنه‌اش را از چشمه زلال [[علوم]] آن حضرت سیراب کرد.		آشنایی میثم با مولایش علی {{ع}} برای او توفیقی بزرگ و سعادتی ارزشمند بود. از این‌رو به شاگردی در مکتب علی گردن نهاد و دریچه قلبش را به روی معارف [[علوی]] گشود و [[جان]] تشنه‌اش را از چشمه زلال [[علوم]] آن حضرت سیراب کرد.

خط ۳۰:		خط ۳۰:
	میثم برای گذران [[زندگی]] در بازار [[کوفه]] خرمافروشی می‌کرد؛ از این‌رو، به او [[لقب]] تمار داده‌اند<ref>مناقب ابن شهرآشوب، ج۲، ص۳۲۹.</ref>.<ref>[[حبیب‌الله فرحزاد\|فرحزاد، حبیب‌الله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)\|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۲۳۶.</ref>		میثم برای گذران [[زندگی]] در بازار [[کوفه]] خرمافروشی می‌کرد؛ از این‌رو، به او [[لقب]] تمار داده‌اند<ref>مناقب ابن شهرآشوب، ج۲، ص۳۲۹.</ref>.<ref>[[حبیب‌الله فرحزاد\|فرحزاد، حبیب‌الله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)\|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۲۳۶.</ref>

	== صمیمیت و [[یگانگی]] ==		==== صمیمیت و [[یگانگی]] ====
	صفا و صمیمیتی که میان علی {{ع}} و میثم بود و [[میزان]] رابطه [[مودت]] آمیزشان را از انس و [[الفت]] این دو نسبت به هم می‌توان [[شناخت]]. حضرت، حتی به مغازه خرما فروشی میثم می‌رفت و در آنجا با او صحبت می‌کرد و [[قرآن]] و [[معارف دین]] را به او می‌آموخت.		صفا و صمیمیتی که میان علی {{ع}} و میثم بود و [[میزان]] رابطه [[مودت]] آمیزشان را از انس و [[الفت]] این دو نسبت به هم می‌توان [[شناخت]]. حضرت، حتی به مغازه خرما فروشی میثم می‌رفت و در آنجا با او صحبت می‌کرد و [[قرآن]] و [[معارف دین]] را به او می‌آموخت.

Bahmani در ‏۱۳ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۰۵:۴۵

2023-06-13T05:45:02Z

نمایش تغییرات

Bahmani در ‏۱۳ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۰۵:۳۳

2023-06-13T05:33:35Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۰۳
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = ذی‌حجه		\| موضوع مرتبط = ذی‌حجه
	\| عنوان مدخل = ~~بیست و دوم ذی‌حجه~~		\| عنوان مدخل =
	\| مداخل مرتبط = ~~[[بیست و دوم ذی‌حجه در حدیث]] - [[بیست و دوم ذی‌حجه در تاریخ اسلامی]]~~		\| مداخل مرتبط =
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

Wasity: جایگزینی متن - 'الإرشاد' به 'الارشاد'

2022-09-18T08:02:09Z

جایگزینی متن - 'الإرشاد' به 'الارشاد'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۳۲
خط ۷:		خط ۷:

	== [[شهادت]] [[میثم تمار]] ==		== [[شهادت]] [[میثم تمار]] ==
	میثم تمار، یکی از [[خواص اصحاب]] و [[یاران]] سر علی {{ع}} و شیفتگان [[ولایت]] آن [[حضرت]] است. از جمله مسائلی که در مورد او [[شهرت]] دارد، [[پیشگویی‌ها]] و وقایعی است که بعداً تحقق یافت. بنا بر نقل [[شیخ مفید]] در [[ارشاد (کتاب)\|ارشاد]]، در ماه [[ذیحجه]] [[سال ۶۰ هجری]]، ده [[روز]] پیش از ورود [[امام حسین]] {{ع}} به [[کربلا]]، به دلیل [[وفاداری]] به آن حضرت، به دست [[ابن زیاد]]، [[والی]] [[یزید]] در [[کوفه]] به دار آویخته شده و به شهادت رسید<ref>~~الإرشاد~~ فی معرفة حجج الله علی العباد، ج۱، ص۳۲۵.</ref>.<ref>[[حبیب‌الله فرحزاد\|فرحزاد، حبیب‌الله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)\|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۲۳۵.</ref>		میثم تمار، یکی از [[خواص اصحاب]] و [[یاران]] سر علی {{ع}} و شیفتگان [[ولایت]] آن [[حضرت]] است. از جمله مسائلی که در مورد او [[شهرت]] دارد، [[پیشگویی‌ها]] و وقایعی است که بعداً تحقق یافت. بنا بر نقل [[شیخ مفید]] در [[ارشاد (کتاب)\|ارشاد]]، در ماه [[ذیحجه]] [[سال ۶۰ هجری]]، ده [[روز]] پیش از ورود [[امام حسین]] {{ع}} به [[کربلا]]، به دلیل [[وفاداری]] به آن حضرت، به دست [[ابن زیاد]]، [[والی]] [[یزید]] در [[کوفه]] به دار آویخته شده و به شهادت رسید<ref>الارشاد فی معرفة حجج الله علی العباد، ج۱، ص۳۲۵.</ref>.<ref>[[حبیب‌الله فرحزاد\|فرحزاد، حبیب‌الله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)\|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۲۳۵.</ref>

	== پیشینه [[میثم]] ==		== پیشینه [[میثم]] ==
	میثم، فرزند [[یحیی]]، از «[[سرزمین]] [[نهروان]]»، منطقه‌ای میان [[عراق]] و [[ایران]] است. میثم اوائل [[هجرت]] در نهروان متولد شد و پس از رسیدن به سن [[رشد]]، به کارهای عادی، یا [[شغل]] خرما فروشی که شغل پدرش نیز بود مشغول شد، تا اینکه در [[سال ۱۶ هجری]] در فتح [[مدائن]] به دست [[لشکریان]] [[اسلام]] [[اسیر]] گشت و به [[خدمت]] و [[بندگی]] [[مسلمانان]] گمارده شد.		میثم، فرزند [[یحیی]]، از «[[سرزمین]] [[نهروان]]»، منطقه‌ای میان [[عراق]] و [[ایران]] است. میثم اوائل [[هجرت]] در نهروان متولد شد و پس از رسیدن به سن [[رشد]]، به کارهای عادی، یا [[شغل]] خرما فروشی که شغل پدرش نیز بود مشغول شد، تا اینکه در [[سال ۱۶ هجری]] در فتح [[مدائن]] به دست [[لشکریان]] [[اسلام]] [[اسیر]] گشت و به [[خدمت]] و [[بندگی]] [[مسلمانان]] گمارده شد.
	ایام [[بردگی]] میثم تا [[سال ۳۷ هجری]] طول کشید. در این مدت احتمالاً در کوفه به سر برده و به [[دین اسلام]] مشرف شده است. بعضی او را [[ایرانی]] و از [[مردمان]] [[فارس]] دانسته‌اند. او را «[[ابوسالم]]» هم می‌خواندند<ref>دانشنامه امام علی {{ع}}، ج۸، ص۵۵۳.</ref>. وی ابتدا، [[غلام]] زنی از [[طایفه]] [[بنی‌اسد]] بود. [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} او را از آن [[زن]] خریده و آزادش کردند<ref>~~الإرشاد~~ فی معرفة حجج الله علی العباد، ج۱، ص۳۲۳.</ref>.		ایام [[بردگی]] میثم تا [[سال ۳۷ هجری]] طول کشید. در این مدت احتمالاً در کوفه به سر برده و به [[دین اسلام]] مشرف شده است. بعضی او را [[ایرانی]] و از [[مردمان]] [[فارس]] دانسته‌اند. او را «[[ابوسالم]]» هم می‌خواندند<ref>دانشنامه امام علی {{ع}}، ج۸، ص۵۵۳.</ref>. وی ابتدا، [[غلام]] زنی از [[طایفه]] [[بنی‌اسد]] بود. [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} او را از آن [[زن]] خریده و آزادش کردند<ref>الارشاد فی معرفة حجج الله علی العباد، ج۱، ص۳۲۳.</ref>.
	آن حضرت پیش‌تر، سرگذشت و [[سرنوشت]] میثم تمار را از زبان [[رسول خدا]] {{صل}} شنیده بودند. میثم هم از پیش، شیفته [[اهل بیت]] {{عم}} و علاقه‌مند به آن [[عترت]] [[پاک]] بود. اما اولین برخورد حضوری و [[دیدار]] میثم با آن حضرت در دوران [[خلافت امام]] انجام گرفت. به دنبال همین برخورد و [[ملاقات]] بود که حضرت [[تصمیم]] گرفت میثم را از صاحبش بخرد و سپس [[آزاد]] کند.		آن حضرت پیش‌تر، سرگذشت و [[سرنوشت]] میثم تمار را از زبان [[رسول خدا]] {{صل}} شنیده بودند. میثم هم از پیش، شیفته [[اهل بیت]] {{عم}} و علاقه‌مند به آن [[عترت]] [[پاک]] بود. اما اولین برخورد حضوری و [[دیدار]] میثم با آن حضرت در دوران [[خلافت امام]] انجام گرفت. به دنبال همین برخورد و [[ملاقات]] بود که حضرت [[تصمیم]] گرفت میثم را از صاحبش بخرد و سپس [[آزاد]] کند.
	در اولین ملاقات علی {{ع}} با میثم، حضرت پرسیدند: نامت چیست؟ گفت: سالم. [[امام]] فرمود: از رسول خدا {{صل}} شنیدم که پدرت نام تو را «[[میثم]]» گذاشته است، به همان نام برگرد و کنیه‌ات را «[[ابوسالم]]» قرار بده. گفت: [[خدا]] و [[رسول]] و [[امیرمؤمنان]] راست گفتند<ref>~~الإرشاد~~ فی معرفة حجج الله علی العباد، ج۱، ص۳۲۳.</ref>.<ref>[[حبیب‌الله فرحزاد\|فرحزاد، حبیب‌الله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)\|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۲۳۵.</ref>		در اولین ملاقات علی {{ع}} با میثم، حضرت پرسیدند: نامت چیست؟ گفت: سالم. [[امام]] فرمود: از رسول خدا {{صل}} شنیدم که پدرت نام تو را «[[میثم]]» گذاشته است، به همان نام برگرد و کنیه‌ات را «[[ابوسالم]]» قرار بده. گفت: [[خدا]] و [[رسول]] و [[امیرمؤمنان]] راست گفتند<ref>الارشاد فی معرفة حجج الله علی العباد، ج۱، ص۳۲۳.</ref>.<ref>[[حبیب‌الله فرحزاد\|فرحزاد، حبیب‌الله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)\|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۲۳۵.</ref>

	== در [[مکتب]] [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} ==		== در [[مکتب]] [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} ==

Wasity: جایگزینی متن - ' لیکن ' به ' لکن '

2022-08-28T14:40:23Z

جایگزینی متن - ' لیکن ' به ' لکن '

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۸:۱۰
خط ۳۴:		خط ۳۴:
	شبی تاریک بود. پیش خود گفتم: مولایم را چرا تنها گذاشتم؟! او [[دشمنان]] بسیاری دارد، اگر مسأله‌ای پیش آید، پیش [[خدا]] و [[پیامبر]] چه عذری خواهم داشت؟ هرچند که برخلاف دستور اوست، ولی در پی او خواهم رفت تا ببینم چه می‌شود.		شبی تاریک بود. پیش خود گفتم: مولایم را چرا تنها گذاشتم؟! او [[دشمنان]] بسیاری دارد، اگر مسأله‌ای پیش آید، پیش [[خدا]] و [[پیامبر]] چه عذری خواهم داشت؟ هرچند که برخلاف دستور اوست، ولی در پی او خواهم رفت تا ببینم چه می‌شود.

	رفتم و رفتم تا او را بر سر چاهی یافتم که سردر داخل [[چاه]] کرده و با چاه سخن می‌گوید. حضور مرا [[حس]] کرد و پرسید: کیستی؟ گفتم: [[میثم]]. فرمود: مگر به تو دستور ندادم که از آن خط فراتر نیایی؟! گفتم: چرا، مولای من، ~~لیکن~~ از دشمنان نسبت به جانت ترسیدم و دلم [[طاقت]] نیاورد. پرسید: از آنچه گفتم، چیزی هم شنیدی؟ گفتم: نه‌ای مولای من! آن‌گاه، این اشعار را خطاب به من خواند:		رفتم و رفتم تا او را بر سر چاهی یافتم که سردر داخل [[چاه]] کرده و با چاه سخن می‌گوید. حضور مرا [[حس]] کرد و پرسید: کیستی؟ گفتم: [[میثم]]. فرمود: مگر به تو دستور ندادم که از آن خط فراتر نیایی؟! گفتم: چرا، مولای من، لکن از دشمنان نسبت به جانت ترسیدم و دلم [[طاقت]] نیاورد. پرسید: از آنچه گفتم، چیزی هم شنیدی؟ گفتم: نه‌ای مولای من! آن‌گاه، این اشعار را خطاب به من خواند:
	{{عربی\|وَ فِي الصَّدْرِ لُبَانَاتٌ‌ إِذَا ضَاقَ لَهَا صَدْرِي‌		{{عربی\|وَ فِي الصَّدْرِ لُبَانَاتٌ‌ إِذَا ضَاقَ لَهَا صَدْرِي‌
	نَكَتُّ الْأَرْضَ بِالْكَفِ‌ وَ أَبْدَيْتُ لَهَا سِرِّي‌		نَكَتُّ الْأَرْضَ بِالْكَفِ‌ وَ أَبْدَيْتُ لَهَا سِرِّي‌