بیشه - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Jaafari: تغییرمسیر به بیشه (ابهام‌زدایی)

2026-01-06T06:03:28Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۹:۳۳
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{مدخل مرتبط~~		#تغییر_مسیر [[بیشه (ابهام‌زدایی)]]
	~~\| موضوع مرتبط =~~
	~~\| عنوان مدخل =~~
	~~\| مداخل مرتبط =~~
	~~\| پرسش مرتبط =~~
	}}

	~~==مقدمه==~~
	«بیشه» دره‌ای است مشهور با روستاهای بسیار و درختان خرما بسیار و [[جمعیت]] انبوه و با اضافه شدن دره‌های مشهور و بزرگ دیگر بدان، سیلاب‌های جمع شده در آن به سان خلیج دریا می‌‌گردد. این دره آب خمیس مشیط و اطراف آن و [[شرق]] سراة [[آل]] حِجر و قسمت شرقی سراة [[بلقرن]] و [[خثعم]] را در خود جمع می‌‌کند. این دره که در شرق [[شهر]] «الباحه» قرار دارد، یک مایل به سمت شمال شرق مایل می‌‌شود و پس از آن، وارد مزارع وسیع نخیلات - که شبیه جنگلند و درختان [[نخل]] آن بیش از یک میلیون نخل تخمین زده می‌‌شود - می‌‌گردد. سیل این دره به محلی به نام «الفَرشه» - دشت وسیعی که ناحیه «عرق [[سبیع]]» که در گذشته به «رمل بنی [[عبدالله بن عامر]]» شناخته می‌‌شد، بخشی از آن است - سرریز می‌‌شود و در آنجا سیلاب «رنیه» و «الخرمه» بدان می‌‌پیوندد اما آب این سیلاب‌ها بواسطه وجود شن و ماسه منطقه، مهار شده، سرریز نمی‌شود. [[اکثریت]] اهالی بیشه شاخه ای از [[قبیله]] [[شهران]] العریضه هستند و از مهمترین انشعابات آن می‌‌توان به [[وادی]] [[تباله]]، وادی هرجاب و وادی ذهبان اشاره کرد. قسمت پایین دست بیشه، بیشه ابن هشیل –از تیره‌های شهران - و سپس بیشه قرار دارد. مرکز این منطقه شهر «الروشن» است؛ شهری که بعضی آن را بیشه می‌‌گویند و آن بزرگ‌ترین بیشه‌ای است که در این مناطق وجود دارد. این بیشه، دارای [[امارت]]، [[دادگاه]]، واحد [[کشاورزی]]، شهربانی، فرودگاه و کلیه امکانات دولتی است و [[تجارت]] پررونقی دارد و پس از رواج ماشین‌های پمپاژ، زمین‌های زیر کشت آن، دو برابر شد و از [[اراضی بایر]] آن، مزرعه‌ها ایجاد شد.
	در منابع متقدم‌تر، بیشه دره‌ای از دره‌های تهامه<ref>بکری، معجم ما استعجم، ج۱، ص۲۹۳.</ref> و روستایی [[غنی]] در دره‌ای که بیشتر اهالی‌اش از [[یمن]] هستند معرفی شده و فاصله آن تا تباله را ۴۴ میل عنوان شده است. در این دره که سیلابهای [[حجاز]] در آن می‌‌ریزد و سپس به نجد سرازیر می‌‌شود، درختان [[نخل]] و بقایای موجودات فراوان است و در مکانی مشجر از آن شیرهای درنده بسیارند. در بیشه [[مردم]] بسیاری از [[خثعم]]، هلال، سلول، [[عقیل]]، [[قریش]] و... ساکنند.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۱، ص۵۲۹.</ref> در برخی از این منابع، از بیشه‌های سماوه و ماسده به عنوان دیگر بیشه‌ها یاد شده است.<ref>بکری، معجم ما استعجم، ج۱، ص۲۹۴.</ref>.<ref>[[عاتق بن غيث بلادی\|بلادی، عاتق بن غيث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)\|معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة]] ص ۵۳-۵۴.</ref>

	~~== منابع ==~~
	~~{{منابع}}~~
	~~# [[پرونده:IM010527.jpg\|22px]] [[عاتق بن غيث بلادی\|بلادی، عاتق بن غيث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة~~ (~~کتاب~~)~~\|'''معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة'''~~]]
	~~{{پایان منابع}}~~

	~~== پانویس ==~~
	~~{{پانویس}}~~

Jaafari: /* مقدمه */

2022-12-03T05:22:58Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۵۲
خط ۷:		خط ۷:

	==مقدمه==		==مقدمه==
	«بیشه» دره‌ای است مشهور با روستاهای بسیار و درختان خرما بسیار و [[جمعیت]] انبوه و با اضافه شدن دره‌های مشهور و بزرگ دیگر بدان، سیلاب‌های جمع شده در آن به سان خلیج دریا می‌‌گردد. این دره آب خمیس مشیط و اطراف آن و [[شرق]] سراة [[آل]] حِجر و قسمت شرقی سراة [[بلقرن]] و [[خثعم]] را در خود جمع می‌‌کند. این دره که در شرق [[شهر]] «الباحه» قرار دارد، یک مایل به سمت شمال شرق مایل می‌‌شود و پس از آن، وارد مزارع وسیع نخیلات -که شبیه جنگلند و درختان [[نخل]] آن بیش از یک میلیون نخل تخمین زده می‌‌شود- می‌‌گردد. سیل این دره به محلی به نام «الفَرشه» -دشت وسیعی که ناحیه «عرق [[سبیع]]» که در گذشته به «رمل بنی [[عبدالله بن عامر]]» شناخته می‌‌شد، بخشی از آن است- سرریز می‌‌شود و در آنجا سیلاب «رنیه» و «الخرمه» بدان می‌‌پیوندد اما آب این سیلاب‌ها بواسطه وجود شن و ماسه منطقه، مهار شده، سرریز نمی‌شود. [[اکثریت]] اهالی بیشه شاخه ای از [[قبیله]] [[شهران]] العریضه هستند و از مهمترین انشعابات آن می‌‌توان به [[وادی]] [[تباله]]، وادی هرجاب و وادی ذهبان اشاره کرد. قسمت پایین دست بیشه، بیشه ابن هشیل –از تیره‌های شهران- و سپس بیشه قرار دارد. مرکز این منطقه شهر «الروشن» است؛ شهری که بعضی آن را بیشه می‌‌گویند و آن بزرگ‌ترین بیشه‌ای است که در این مناطق وجود دارد. این بیشه، دارای [[امارت]]، [[دادگاه]]، واحد [[کشاورزی]]، شهربانی، فرودگاه و کلیه امکانات دولتی است و [[تجارت]] پررونقی دارد و پس از رواج ماشین‌های پمپاژ، زمین‌های زیر کشت آن، دو برابر شد و از [[اراضی بایر]] آن، مزرعه‌ها ایجاد شد.		«بیشه» دره‌ای است مشهور با روستاهای بسیار و درختان خرما بسیار و [[جمعیت]] انبوه و با اضافه شدن دره‌های مشهور و بزرگ دیگر بدان، سیلاب‌های جمع شده در آن به سان خلیج دریا می‌‌گردد. این دره آب خمیس مشیط و اطراف آن و [[شرق]] سراة [[آل]] حِجر و قسمت شرقی سراة [[بلقرن]] و [[خثعم]] را در خود جمع می‌‌کند. این دره که در شرق [[شهر]] «الباحه» قرار دارد، یک مایل به سمت شمال شرق مایل می‌‌شود و پس از آن، وارد مزارع وسیع نخیلات - که شبیه جنگلند و درختان [[نخل]] آن بیش از یک میلیون نخل تخمین زده می‌‌شود - می‌‌گردد. سیل این دره به محلی به نام «الفَرشه» - دشت وسیعی که ناحیه «عرق [[سبیع]]» که در گذشته به «رمل بنی [[عبدالله بن عامر]]» شناخته می‌‌شد، بخشی از آن است - سرریز می‌‌شود و در آنجا سیلاب «رنیه» و «الخرمه» بدان می‌‌پیوندد اما آب این سیلاب‌ها بواسطه وجود شن و ماسه منطقه، مهار شده، سرریز نمی‌شود. [[اکثریت]] اهالی بیشه شاخه ای از [[قبیله]] [[شهران]] العریضه هستند و از مهمترین انشعابات آن می‌‌توان به [[وادی]] [[تباله]]، وادی هرجاب و وادی ذهبان اشاره کرد. قسمت پایین دست بیشه، بیشه ابن هشیل –از تیره‌های شهران - و سپس بیشه قرار دارد. مرکز این منطقه شهر «الروشن» است؛ شهری که بعضی آن را بیشه می‌‌گویند و آن بزرگ‌ترین بیشه‌ای است که در این مناطق وجود دارد. این بیشه، دارای [[امارت]]، [[دادگاه]]، واحد [[کشاورزی]]، شهربانی، فرودگاه و کلیه امکانات دولتی است و [[تجارت]] پررونقی دارد و پس از رواج ماشین‌های پمپاژ، زمین‌های زیر کشت آن، دو برابر شد و از [[اراضی بایر]] آن، مزرعه‌ها ایجاد شد.
	در منابع متقدم‌تر، بیشه دره‌ای از دره‌های تهامه<ref>بکری، معجم ما استعجم، ج۱، ص۲۹۳.</ref> و روستایی [[غنی]] در دره‌ای که بیشتر اهالی‌اش از [[یمن]] هستند معرفی شده و فاصله آن تا تباله را ۴۴ میل عنوان شده است. در این دره که سیلابهای [[حجاز]] در آن می‌‌ریزد و سپس به نجد سرازیر می‌‌شود، درختان [[نخل]] و بقایای موجودات فراوان است و در مکانی مشجر از آن شیرهای درنده بسیارند. در بیشه [[مردم]] بسیاری از [[خثعم]]، هلال، سلول، [[عقیل]]، [[قریش]] و... ساکنند.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۱، ص۵۲۹.</ref> در برخی از این منابع، از بیشه‌های سماوه و ماسده به عنوان دیگر بیشه‌ها یاد شده است.<ref>بکری، معجم ما استعجم، ج۱، ص۲۹۴.</ref>.<ref>[[عاتق بن غيث بلادی\|بلادی، عاتق بن غيث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)\|معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة]] ص ۵۳-۵۴.</ref>		در منابع متقدم‌تر، بیشه دره‌ای از دره‌های تهامه<ref>بکری، معجم ما استعجم، ج۱، ص۲۹۳.</ref> و روستایی [[غنی]] در دره‌ای که بیشتر اهالی‌اش از [[یمن]] هستند معرفی شده و فاصله آن تا تباله را ۴۴ میل عنوان شده است. در این دره که سیلابهای [[حجاز]] در آن می‌‌ریزد و سپس به نجد سرازیر می‌‌شود، درختان [[نخل]] و بقایای موجودات فراوان است و در مکانی مشجر از آن شیرهای درنده بسیارند. در بیشه [[مردم]] بسیاری از [[خثعم]]، هلال، سلول، [[عقیل]]، [[قریش]] و... ساکنند.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۱، ص۵۲۹.</ref> در برخی از این منابع، از بیشه‌های سماوه و ماسده به عنوان دیگر بیشه‌ها یاد شده است.<ref>بکری، معجم ما استعجم، ج۱، ص۲۹۴.</ref>.<ref>[[عاتق بن غيث بلادی\|بلادی، عاتق بن غيث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)\|معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة]] ص ۵۳-۵۴.</ref>

Wasity: جایگزینی متن - 'موضعی' به 'مکانی'

2022-11-27T11:58:08Z

جایگزینی متن - 'موضعی' به 'مکانی'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۵:۲۸
خط ۸:		خط ۸:
	==مقدمه==		==مقدمه==
	«بیشه» دره‌ای است مشهور با روستاهای بسیار و درختان خرما بسیار و [[جمعیت]] انبوه و با اضافه شدن دره‌های مشهور و بزرگ دیگر بدان، سیلاب‌های جمع شده در آن به سان خلیج دریا می‌‌گردد. این دره آب خمیس مشیط و اطراف آن و [[شرق]] سراة [[آل]] حِجر و قسمت شرقی سراة [[بلقرن]] و [[خثعم]] را در خود جمع می‌‌کند. این دره که در شرق [[شهر]] «الباحه» قرار دارد، یک مایل به سمت شمال شرق مایل می‌‌شود و پس از آن، وارد مزارع وسیع نخیلات -که شبیه جنگلند و درختان [[نخل]] آن بیش از یک میلیون نخل تخمین زده می‌‌شود- می‌‌گردد. سیل این دره به محلی به نام «الفَرشه» -دشت وسیعی که ناحیه «عرق [[سبیع]]» که در گذشته به «رمل بنی [[عبدالله بن عامر]]» شناخته می‌‌شد، بخشی از آن است- سرریز می‌‌شود و در آنجا سیلاب «رنیه» و «الخرمه» بدان می‌‌پیوندد اما آب این سیلاب‌ها بواسطه وجود شن و ماسه منطقه، مهار شده، سرریز نمی‌شود. [[اکثریت]] اهالی بیشه شاخه ای از [[قبیله]] [[شهران]] العریضه هستند و از مهمترین انشعابات آن می‌‌توان به [[وادی]] [[تباله]]، وادی هرجاب و وادی ذهبان اشاره کرد. قسمت پایین دست بیشه، بیشه ابن هشیل –از تیره‌های شهران- و سپس بیشه قرار دارد. مرکز این منطقه شهر «الروشن» است؛ شهری که بعضی آن را بیشه می‌‌گویند و آن بزرگ‌ترین بیشه‌ای است که در این مناطق وجود دارد. این بیشه، دارای [[امارت]]، [[دادگاه]]، واحد [[کشاورزی]]، شهربانی، فرودگاه و کلیه امکانات دولتی است و [[تجارت]] پررونقی دارد و پس از رواج ماشین‌های پمپاژ، زمین‌های زیر کشت آن، دو برابر شد و از [[اراضی بایر]] آن، مزرعه‌ها ایجاد شد.		«بیشه» دره‌ای است مشهور با روستاهای بسیار و درختان خرما بسیار و [[جمعیت]] انبوه و با اضافه شدن دره‌های مشهور و بزرگ دیگر بدان، سیلاب‌های جمع شده در آن به سان خلیج دریا می‌‌گردد. این دره آب خمیس مشیط و اطراف آن و [[شرق]] سراة [[آل]] حِجر و قسمت شرقی سراة [[بلقرن]] و [[خثعم]] را در خود جمع می‌‌کند. این دره که در شرق [[شهر]] «الباحه» قرار دارد، یک مایل به سمت شمال شرق مایل می‌‌شود و پس از آن، وارد مزارع وسیع نخیلات -که شبیه جنگلند و درختان [[نخل]] آن بیش از یک میلیون نخل تخمین زده می‌‌شود- می‌‌گردد. سیل این دره به محلی به نام «الفَرشه» -دشت وسیعی که ناحیه «عرق [[سبیع]]» که در گذشته به «رمل بنی [[عبدالله بن عامر]]» شناخته می‌‌شد، بخشی از آن است- سرریز می‌‌شود و در آنجا سیلاب «رنیه» و «الخرمه» بدان می‌‌پیوندد اما آب این سیلاب‌ها بواسطه وجود شن و ماسه منطقه، مهار شده، سرریز نمی‌شود. [[اکثریت]] اهالی بیشه شاخه ای از [[قبیله]] [[شهران]] العریضه هستند و از مهمترین انشعابات آن می‌‌توان به [[وادی]] [[تباله]]، وادی هرجاب و وادی ذهبان اشاره کرد. قسمت پایین دست بیشه، بیشه ابن هشیل –از تیره‌های شهران- و سپس بیشه قرار دارد. مرکز این منطقه شهر «الروشن» است؛ شهری که بعضی آن را بیشه می‌‌گویند و آن بزرگ‌ترین بیشه‌ای است که در این مناطق وجود دارد. این بیشه، دارای [[امارت]]، [[دادگاه]]، واحد [[کشاورزی]]، شهربانی، فرودگاه و کلیه امکانات دولتی است و [[تجارت]] پررونقی دارد و پس از رواج ماشین‌های پمپاژ، زمین‌های زیر کشت آن، دو برابر شد و از [[اراضی بایر]] آن، مزرعه‌ها ایجاد شد.
	در منابع متقدم‌تر، بیشه دره‌ای از دره‌های تهامه<ref>بکری، معجم ما استعجم، ج۱، ص۲۹۳.</ref> و روستایی [[غنی]] در دره‌ای که بیشتر اهالی‌اش از [[یمن]] هستند معرفی شده و فاصله آن تا تباله را ۴۴ میل عنوان شده است. در این دره که سیلابهای [[حجاز]] در آن می‌‌ریزد و سپس به نجد سرازیر می‌‌شود، درختان [[نخل]] و بقایای موجودات فراوان است و در ~~موضعی~~ مشجر از آن شیرهای درنده بسیارند. در بیشه [[مردم]] بسیاری از [[خثعم]]، هلال، سلول، [[عقیل]]، [[قریش]] و... ساکنند.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۱، ص۵۲۹.</ref> در برخی از این منابع، از بیشه‌های سماوه و ماسده به عنوان دیگر بیشه‌ها یاد شده است.<ref>بکری، معجم ما استعجم، ج۱، ص۲۹۴.</ref>.<ref>[[عاتق بن غيث بلادی\|بلادی، عاتق بن غيث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)\|معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة]] ص ۵۳-۵۴.</ref>		در منابع متقدم‌تر، بیشه دره‌ای از دره‌های تهامه<ref>بکری، معجم ما استعجم، ج۱، ص۲۹۳.</ref> و روستایی [[غنی]] در دره‌ای که بیشتر اهالی‌اش از [[یمن]] هستند معرفی شده و فاصله آن تا تباله را ۴۴ میل عنوان شده است. در این دره که سیلابهای [[حجاز]] در آن می‌‌ریزد و سپس به نجد سرازیر می‌‌شود، درختان [[نخل]] و بقایای موجودات فراوان است و در مکانی مشجر از آن شیرهای درنده بسیارند. در بیشه [[مردم]] بسیاری از [[خثعم]]، هلال، سلول، [[عقیل]]، [[قریش]] و... ساکنند.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۱، ص۵۲۹.</ref> در برخی از این منابع، از بیشه‌های سماوه و ماسده به عنوان دیگر بیشه‌ها یاد شده است.<ref>بکری، معجم ما استعجم، ج۱، ص۲۹۴.</ref>.<ref>[[عاتق بن غيث بلادی\|بلادی، عاتق بن غيث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)\|معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة]] ص ۵۳-۵۴.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Wasity: /* مقدمه */

2022-11-27T10:57:48Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۴:۲۷
خط ۷:		خط ۷:

	==مقدمه==		==مقدمه==
	دره‌ای است مشهور با روستاهای بسیار و درختان خرما بسیار و [[جمعیت]] انبوه و با اضافه شدن دره‌های مشهور و بزرگ دیگر بدان، سیلاب‌های جمع شده در آن به سان خلیج دریا می‌‌گردد. این دره آب خمیس مشیط و اطراف آن و [[شرق]] سراة [[آل]] حِجر و قسمت شرقی سراة [[بلقرن]] و [[خثعم]] را در خود جمع می‌‌کند. این دره که در شرق [[شهر]] «الباحه» قرار دارد، یک مایل به سمت شمال شرق مایل می‌‌شود و پس از آن، وارد مزارع وسیع نخیلات -که شبیه جنگلند و درختان [[نخل]] آن بیش از یک میلیون نخل تخمین زده می‌‌شود- می‌‌گردد. سیل این دره به محلی به نام «الفَرشه» -دشت وسیعی که ناحیه «عرق [[سبیع]]» که در گذشته به «رمل بنی [[عبدالله بن عامر]]» شناخته می‌‌شد، بخشی از آن است- سرریز می‌‌شود و در آنجا سیلاب «رنیه» و «الخرمه» بدان می‌‌پیوندد اما آب این سیلاب‌ها بواسطه وجود شن و ماسه منطقه، مهار شده، سرریز نمی‌شود. [[اکثریت]] اهالی بیشه شاخه ای از [[قبیله]] [[شهران]] العریضه هستند و از مهمترین انشعابات آن می‌‌توان به [[وادی]] [[تباله]]، وادی هرجاب و وادی ذهبان اشاره کرد. قسمت پایین دست بیشه، بیشه ابن هشیل –از تیره‌های شهران- و سپس بیشه قرار دارد. مرکز این منطقه شهر «الروشن» است؛ شهری که بعضی آن را بیشه می‌‌گویند و آن بزرگ‌ترین بیشه‌ای است که در این مناطق وجود دارد. این بیشه، دارای [[امارت]]، [[دادگاه]]، واحد [[کشاورزی]]، شهربانی، فرودگاه و کلیه امکانات دولتی است و [[تجارت]] پررونقی دارد و پس از رواج ماشین‌های پمپاژ، زمین‌های زیر کشت آن، دو برابر شد و از [[اراضی بایر]] آن، مزرعه‌ها ایجاد شد.		«بیشه» دره‌ای است مشهور با روستاهای بسیار و درختان خرما بسیار و [[جمعیت]] انبوه و با اضافه شدن دره‌های مشهور و بزرگ دیگر بدان، سیلاب‌های جمع شده در آن به سان خلیج دریا می‌‌گردد. این دره آب خمیس مشیط و اطراف آن و [[شرق]] سراة [[آل]] حِجر و قسمت شرقی سراة [[بلقرن]] و [[خثعم]] را در خود جمع می‌‌کند. این دره که در شرق [[شهر]] «الباحه» قرار دارد، یک مایل به سمت شمال شرق مایل می‌‌شود و پس از آن، وارد مزارع وسیع نخیلات -که شبیه جنگلند و درختان [[نخل]] آن بیش از یک میلیون نخل تخمین زده می‌‌شود- می‌‌گردد. سیل این دره به محلی به نام «الفَرشه» -دشت وسیعی که ناحیه «عرق [[سبیع]]» که در گذشته به «رمل بنی [[عبدالله بن عامر]]» شناخته می‌‌شد، بخشی از آن است- سرریز می‌‌شود و در آنجا سیلاب «رنیه» و «الخرمه» بدان می‌‌پیوندد اما آب این سیلاب‌ها بواسطه وجود شن و ماسه منطقه، مهار شده، سرریز نمی‌شود. [[اکثریت]] اهالی بیشه شاخه ای از [[قبیله]] [[شهران]] العریضه هستند و از مهمترین انشعابات آن می‌‌توان به [[وادی]] [[تباله]]، وادی هرجاب و وادی ذهبان اشاره کرد. قسمت پایین دست بیشه، بیشه ابن هشیل –از تیره‌های شهران- و سپس بیشه قرار دارد. مرکز این منطقه شهر «الروشن» است؛ شهری که بعضی آن را بیشه می‌‌گویند و آن بزرگ‌ترین بیشه‌ای است که در این مناطق وجود دارد. این بیشه، دارای [[امارت]]، [[دادگاه]]، واحد [[کشاورزی]]، شهربانی، فرودگاه و کلیه امکانات دولتی است و [[تجارت]] پررونقی دارد و پس از رواج ماشین‌های پمپاژ، زمین‌های زیر کشت آن، دو برابر شد و از [[اراضی بایر]] آن، مزرعه‌ها ایجاد شد.
	در منابع متقدم‌تر، بیشه دره‌ای از دره‌های تهامه<ref>بکری، معجم ما استعجم، ج۱، ص۲۹۳.</ref> و روستایی [[غنی]] در دره‌ای که بیشتر اهالی‌اش از [[یمن]] هستند معرفی شده و فاصله آن تا تباله را ۴۴ میل عنوان شده است. در این دره که سیلابهای [[حجاز]] در آن می‌‌ریزد و سپس به نجد سرازیر می‌‌شود، درختان [[نخل]] و بقایای موجودات فراوان است و در موضعی مشجر از آن شیرهای درنده بسیارند. در بیشه [[مردم]] بسیاری از [[خثعم]]، هلال، سلول، [[عقیل]]، [[قریش]] و... ساکنند.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۱، ص۵۲۹.</ref> در برخی از این منابع، از بیشه‌های سماوه و ماسده به عنوان دیگر بیشه‌ها یاد شده است.<ref>بکری، معجم ما استعجم، ج۱، ص۲۹۴.</ref>.<ref>[[عاتق بن غيث بلادی\|بلادی، عاتق بن غيث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)\|معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة]] ص ۵۳-۵۴.</ref>		در منابع متقدم‌تر، بیشه دره‌ای از دره‌های تهامه<ref>بکری، معجم ما استعجم، ج۱، ص۲۹۳.</ref> و روستایی [[غنی]] در دره‌ای که بیشتر اهالی‌اش از [[یمن]] هستند معرفی شده و فاصله آن تا تباله را ۴۴ میل عنوان شده است. در این دره که سیلابهای [[حجاز]] در آن می‌‌ریزد و سپس به نجد سرازیر می‌‌شود، درختان [[نخل]] و بقایای موجودات فراوان است و در موضعی مشجر از آن شیرهای درنده بسیارند. در بیشه [[مردم]] بسیاری از [[خثعم]]، هلال، سلول، [[عقیل]]، [[قریش]] و... ساکنند.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۱، ص۵۲۹.</ref> در برخی از این منابع، از بیشه‌های سماوه و ماسده به عنوان دیگر بیشه‌ها یاد شده است.<ref>بکری، معجم ما استعجم، ج۱، ص۲۹۴.</ref>.<ref>[[عاتق بن غيث بلادی\|بلادی، عاتق بن غيث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)\|معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة]] ص ۵۳-۵۴.</ref>

Wasity: جایگزینی متن - '،-' به '-'

2022-11-27T10:57:19Z

جایگزینی متن - '،-' به '-'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۴:۲۷
خط ۷:		خط ۷:

	==مقدمه==		==مقدمه==
	دره‌ای است مشهور با روستاهای بسیار و درختان خرما بسیار و [[جمعیت]] انبوه و با اضافه شدن دره‌های مشهور و بزرگ دیگر بدان، سیلاب‌های جمع شده در آن به سان خلیج دریا می‌‌گردد. این دره آب خمیس مشیط و اطراف آن و [[شرق]] سراة [[آل]] حِجر و قسمت شرقی سراة [[بلقرن]] و [[خثعم]] را در خود جمع می‌‌کند. این دره که در شرق [[شهر]] «الباحه» قرار دارد، یک مایل به سمت شمال شرق مایل می‌‌شود و پس از آن، وارد مزارع وسیع نخیلات -که شبیه جنگلند و درختان [[نخل]] آن بیش از یک میلیون نخل تخمین زده ~~می‌‌شود،~~- می‌‌گردد. سیل این دره به محلی به نام «الفَرشه» -دشت وسیعی که ناحیه «عرق [[سبیع]]» که در گذشته به «رمل بنی [[عبدالله بن عامر]]» شناخته می‌‌شد، بخشی از آن است- سرریز می‌‌شود و در آنجا سیلاب «رنیه» و «الخرمه» بدان می‌‌پیوندد اما آب این سیلاب‌ها بواسطه وجود شن و ماسه منطقه، مهار شده، سرریز نمی‌شود. [[اکثریت]] اهالی بیشه شاخه ای از [[قبیله]] [[شهران]] العریضه هستند و از مهمترین انشعابات آن می‌‌توان به [[وادی]] [[تباله]]، وادی هرجاب و وادی ذهبان اشاره کرد. قسمت پایین دست بیشه، بیشه ابن هشیل –از تیره‌های شهران- و سپس بیشه قرار دارد. مرکز این منطقه شهر «الروشن» است؛ شهری که بعضی آن را بیشه می‌‌گویند و آن بزرگ‌ترین بیشه‌ای است که در این مناطق وجود دارد. این بیشه، دارای [[امارت]]، [[دادگاه]]، واحد [[کشاورزی]]، شهربانی، فرودگاه و کلیه امکانات دولتی است و [[تجارت]] پررونقی دارد و پس از رواج ماشین‌های پمپاژ، زمین‌های زیر کشت آن، دو برابر شد و از [[اراضی بایر]] آن، مزرعه‌ها ایجاد شد.		دره‌ای است مشهور با روستاهای بسیار و درختان خرما بسیار و [[جمعیت]] انبوه و با اضافه شدن دره‌های مشهور و بزرگ دیگر بدان، سیلاب‌های جمع شده در آن به سان خلیج دریا می‌‌گردد. این دره آب خمیس مشیط و اطراف آن و [[شرق]] سراة [[آل]] حِجر و قسمت شرقی سراة [[بلقرن]] و [[خثعم]] را در خود جمع می‌‌کند. این دره که در شرق [[شهر]] «الباحه» قرار دارد، یک مایل به سمت شمال شرق مایل می‌‌شود و پس از آن، وارد مزارع وسیع نخیلات -که شبیه جنگلند و درختان [[نخل]] آن بیش از یک میلیون نخل تخمین زده می‌‌شود- می‌‌گردد. سیل این دره به محلی به نام «الفَرشه» -دشت وسیعی که ناحیه «عرق [[سبیع]]» که در گذشته به «رمل بنی [[عبدالله بن عامر]]» شناخته می‌‌شد، بخشی از آن است- سرریز می‌‌شود و در آنجا سیلاب «رنیه» و «الخرمه» بدان می‌‌پیوندد اما آب این سیلاب‌ها بواسطه وجود شن و ماسه منطقه، مهار شده، سرریز نمی‌شود. [[اکثریت]] اهالی بیشه شاخه ای از [[قبیله]] [[شهران]] العریضه هستند و از مهمترین انشعابات آن می‌‌توان به [[وادی]] [[تباله]]، وادی هرجاب و وادی ذهبان اشاره کرد. قسمت پایین دست بیشه، بیشه ابن هشیل –از تیره‌های شهران- و سپس بیشه قرار دارد. مرکز این منطقه شهر «الروشن» است؛ شهری که بعضی آن را بیشه می‌‌گویند و آن بزرگ‌ترین بیشه‌ای است که در این مناطق وجود دارد. این بیشه، دارای [[امارت]]، [[دادگاه]]، واحد [[کشاورزی]]، شهربانی، فرودگاه و کلیه امکانات دولتی است و [[تجارت]] پررونقی دارد و پس از رواج ماشین‌های پمپاژ، زمین‌های زیر کشت آن، دو برابر شد و از [[اراضی بایر]] آن، مزرعه‌ها ایجاد شد.
	در منابع متقدم‌تر، بیشه دره‌ای از دره‌های تهامه<ref>بکری، معجم ما استعجم، ج۱، ص۲۹۳.</ref> و روستایی [[غنی]] در دره‌ای که بیشتر اهالی‌اش از [[یمن]] هستند معرفی شده و فاصله آن تا تباله را ۴۴ میل عنوان شده است. در این دره که سیلابهای [[حجاز]] در آن می‌‌ریزد و سپس به نجد سرازیر می‌‌شود، درختان [[نخل]] و بقایای موجودات فراوان است و در موضعی مشجر از آن شیرهای درنده بسیارند. در بیشه [[مردم]] بسیاری از [[خثعم]]، هلال، سلول، [[عقیل]]، [[قریش]] و... ساکنند.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۱، ص۵۲۹.</ref> در برخی از این منابع، از بیشه‌های سماوه و ماسده به عنوان دیگر بیشه‌ها یاد شده است.<ref>بکری، معجم ما استعجم، ج۱، ص۲۹۴.</ref>.<ref>[[عاتق بن غيث بلادی\|بلادی، عاتق بن غيث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)\|معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة]] ص ۵۳-۵۴.</ref>		در منابع متقدم‌تر، بیشه دره‌ای از دره‌های تهامه<ref>بکری، معجم ما استعجم، ج۱، ص۲۹۳.</ref> و روستایی [[غنی]] در دره‌ای که بیشتر اهالی‌اش از [[یمن]] هستند معرفی شده و فاصله آن تا تباله را ۴۴ میل عنوان شده است. در این دره که سیلابهای [[حجاز]] در آن می‌‌ریزد و سپس به نجد سرازیر می‌‌شود، درختان [[نخل]] و بقایای موجودات فراوان است و در موضعی مشجر از آن شیرهای درنده بسیارند. در بیشه [[مردم]] بسیاری از [[خثعم]]، هلال، سلول، [[عقیل]]، [[قریش]] و... ساکنند.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۱، ص۵۲۹.</ref> در برخی از این منابع، از بیشه‌های سماوه و ماسده به عنوان دیگر بیشه‌ها یاد شده است.<ref>بکری، معجم ما استعجم، ج۱، ص۲۹۴.</ref>.<ref>[[عاتق بن غيث بلادی\|بلادی، عاتق بن غيث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)\|معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة]] ص ۵۳-۵۴.</ref>

Wasity: جایگزینی متن - 'جمع' به 'جمع'

2022-11-24T12:13:33Z

جایگزینی متن - 'جمع' به 'جمع'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۵:۴۳
خط ۷:		خط ۷:

	==مقدمه==		==مقدمه==
	دره‌ای است مشهور با روستاهای بسیار و درختان خرما بسیار و [[جمعیت]] انبوه و با اضافه شدن دره‌های مشهور و بزرگ دیگر بدان، سیلاب‌های [[جمع]] شده در آن به سان خلیج دریا می‌‌گردد. این دره آب خمیس مشیط و اطراف آن و [[شرق]] سراة [[آل]] حِجر و قسمت شرقی سراة [[بلقرن]] و [[خثعم]] را در خود جمع می‌‌کند. این دره که در شرق [[شهر]] «الباحه» قرار دارد، یک مایل به سمت شمال شرق مایل می‌‌شود و پس از آن، وارد مزارع وسیع نخیلات -که شبیه جنگلند و درختان [[نخل]] آن بیش از یک میلیون نخل تخمین زده می‌‌شود،- می‌‌گردد. سیل این دره به محلی به نام «الفَرشه» -دشت وسیعی که ناحیه «عرق [[سبیع]]» که در گذشته به «رمل بنی [[عبدالله بن عامر]]» شناخته می‌‌شد، بخشی از آن است- سرریز می‌‌شود و در آنجا سیلاب «رنیه» و «الخرمه» بدان می‌‌پیوندد اما آب این سیلاب‌ها بواسطه وجود شن و ماسه منطقه، مهار شده، سرریز نمی‌شود. [[اکثریت]] اهالی بیشه شاخه ای از [[قبیله]] [[شهران]] العریضه هستند و از مهمترین انشعابات آن می‌‌توان به [[وادی]] [[تباله]]، وادی هرجاب و وادی ذهبان اشاره کرد. قسمت پایین دست بیشه، بیشه ابن هشیل –از تیره‌های شهران- و سپس بیشه قرار دارد. مرکز این منطقه شهر «الروشن» است؛ شهری که بعضی آن را بیشه می‌‌گویند و آن بزرگ‌ترین بیشه‌ای است که در این مناطق وجود دارد. این بیشه، دارای [[امارت]]، [[دادگاه]]، واحد [[کشاورزی]]، شهربانی، فرودگاه و کلیه امکانات دولتی است و [[تجارت]] پررونقی دارد و پس از رواج ماشین‌های پمپاژ، زمین‌های زیر کشت آن، دو برابر شد و از [[اراضی بایر]] آن، مزرعه‌ها ایجاد شد.		دره‌ای است مشهور با روستاهای بسیار و درختان خرما بسیار و [[جمعیت]] انبوه و با اضافه شدن دره‌های مشهور و بزرگ دیگر بدان، سیلاب‌های جمع شده در آن به سان خلیج دریا می‌‌گردد. این دره آب خمیس مشیط و اطراف آن و [[شرق]] سراة [[آل]] حِجر و قسمت شرقی سراة [[بلقرن]] و [[خثعم]] را در خود جمع می‌‌کند. این دره که در شرق [[شهر]] «الباحه» قرار دارد، یک مایل به سمت شمال شرق مایل می‌‌شود و پس از آن، وارد مزارع وسیع نخیلات -که شبیه جنگلند و درختان [[نخل]] آن بیش از یک میلیون نخل تخمین زده می‌‌شود،- می‌‌گردد. سیل این دره به محلی به نام «الفَرشه» -دشت وسیعی که ناحیه «عرق [[سبیع]]» که در گذشته به «رمل بنی [[عبدالله بن عامر]]» شناخته می‌‌شد، بخشی از آن است- سرریز می‌‌شود و در آنجا سیلاب «رنیه» و «الخرمه» بدان می‌‌پیوندد اما آب این سیلاب‌ها بواسطه وجود شن و ماسه منطقه، مهار شده، سرریز نمی‌شود. [[اکثریت]] اهالی بیشه شاخه ای از [[قبیله]] [[شهران]] العریضه هستند و از مهمترین انشعابات آن می‌‌توان به [[وادی]] [[تباله]]، وادی هرجاب و وادی ذهبان اشاره کرد. قسمت پایین دست بیشه، بیشه ابن هشیل –از تیره‌های شهران- و سپس بیشه قرار دارد. مرکز این منطقه شهر «الروشن» است؛ شهری که بعضی آن را بیشه می‌‌گویند و آن بزرگ‌ترین بیشه‌ای است که در این مناطق وجود دارد. این بیشه، دارای [[امارت]]، [[دادگاه]]، واحد [[کشاورزی]]، شهربانی، فرودگاه و کلیه امکانات دولتی است و [[تجارت]] پررونقی دارد و پس از رواج ماشین‌های پمپاژ، زمین‌های زیر کشت آن، دو برابر شد و از [[اراضی بایر]] آن، مزرعه‌ها ایجاد شد.
	در منابع متقدم‌تر، بیشه دره‌ای از دره‌های تهامه<ref>بکری، معجم ما استعجم، ج۱، ص۲۹۳.</ref> و روستایی [[غنی]] در دره‌ای که بیشتر اهالی‌اش از [[یمن]] هستند معرفی شده و فاصله آن تا تباله را ۴۴ میل عنوان شده است. در این دره که سیلابهای [[حجاز]] در آن می‌‌ریزد و سپس به نجد سرازیر می‌‌شود، درختان [[نخل]] و بقایای موجودات فراوان است و در موضعی مشجر از آن شیرهای درنده بسیارند. در بیشه [[مردم]] بسیاری از [[خثعم]]، هلال، سلول، [[عقیل]]، [[قریش]] و... ساکنند.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۱، ص۵۲۹.</ref> در برخی از این منابع، از بیشه‌های سماوه و ماسده به عنوان دیگر بیشه‌ها یاد شده است.<ref>بکری، معجم ما استعجم، ج۱، ص۲۹۴.</ref>.<ref>[[عاتق بن غيث بلادی\|بلادی، عاتق بن غيث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)\|معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة]] ص ۵۳-۵۴.</ref>		در منابع متقدم‌تر، بیشه دره‌ای از دره‌های تهامه<ref>بکری، معجم ما استعجم، ج۱، ص۲۹۳.</ref> و روستایی [[غنی]] در دره‌ای که بیشتر اهالی‌اش از [[یمن]] هستند معرفی شده و فاصله آن تا تباله را ۴۴ میل عنوان شده است. در این دره که سیلابهای [[حجاز]] در آن می‌‌ریزد و سپس به نجد سرازیر می‌‌شود، درختان [[نخل]] و بقایای موجودات فراوان است و در موضعی مشجر از آن شیرهای درنده بسیارند. در بیشه [[مردم]] بسیاری از [[خثعم]]، هلال، سلول، [[عقیل]]، [[قریش]] و... ساکنند.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۱، ص۵۲۹.</ref> در برخی از این منابع، از بیشه‌های سماوه و ماسده به عنوان دیگر بیشه‌ها یاد شده است.<ref>بکری، معجم ما استعجم، ج۱، ص۲۹۴.</ref>.<ref>[[عاتق بن غيث بلادی\|بلادی، عاتق بن غيث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)\|معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة]] ص ۵۳-۵۴.</ref>

Jaafari: /* مقدمه */

2022-11-23T08:12:23Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۴۲
خط ۷:		خط ۷:

	==مقدمه==		==مقدمه==
	دره‌ای است مشهور با روستاهای بسیار و درختان خرما بسیار و [[جمعیت]] انبوه و با اضافه شدن دره‌های مشهور و بزرگ دیگر بدان، سیلاب‌های [[جمع]] شده در آن به سان خلیج دریا می‌‌گردد. این دره آب خمیس مشیط و اطراف آن و [[شرق]] سراة [[آل]] حِجر و قسمت شرقی سراة [[بلقرن]] و [[خثعم]] را در خود جمع می‌‌کند. این دره که در شرق [[شهر]] ~~"الباحه"~~ قرار دارد، یک مایل به سمت شمال شرق مایل می‌‌شود و پس از آن، وارد مزارع وسیع نخیلات -که شبیه جنگلند و درختان [[نخل]] آن بیش از یک میلیون نخل تخمین زده می‌‌شود،- می‌‌گردد. سیل این دره به محلی به نام ~~"الفَرشه"~~ -دشت وسیعی که ناحیه ~~"عرق~~ [[سبیع]]" که در گذشته به «رمل بنی [[عبدالله بن عامر]]» شناخته می‌‌شد، بخشی از آن است- سرریز می‌‌شود و در آنجا سیلاب ~~"رنیه"~~ و ~~"الخرمه"~~ بدان می‌‌پیوندد اما آب این سیلاب‌ها بواسطه وجود شن و ماسه منطقه، مهار شده، سرریز نمی‌شود. [[اکثریت]] اهالی [[بیشه]] شاخه ای از [[قبیله]] [[شهران]] العریضه هستند و از مهمترین انشعابات آن می‌‌توان به [[وادی]] [[تباله]]، وادی هرجاب و وادی ذهبان اشاره کرد. قسمت پایین دست بیشه، بیشه ابن هشیل –از تیره‌های شهران- و سپس بیشه قرار دارد. مرکز این منطقه شهر «الروشن» است؛ شهری که بعضی آن را بیشه می‌‌گویند و آن بزرگ‌ترین بیشه‌ای است که در این مناطق وجود دارد. این بیشه، دارای [[امارت]]، [[دادگاه]]، واحد [[کشاورزی]]، شهربانی، فرودگاه و کلیه امکانات دولتی است و [[تجارت]] پررونقی دارد و پس از رواج ماشین‌های پمپاژ، زمین‌های زیر کشت آن، دو برابر شد و از [[اراضی بایر]] آن، مزرعه‌ها ایجاد شد.		دره‌ای است مشهور با روستاهای بسیار و درختان خرما بسیار و [[جمعیت]] انبوه و با اضافه شدن دره‌های مشهور و بزرگ دیگر بدان، سیلاب‌های [[جمع]] شده در آن به سان خلیج دریا می‌‌گردد. این دره آب خمیس مشیط و اطراف آن و [[شرق]] سراة [[آل]] حِجر و قسمت شرقی سراة [[بلقرن]] و [[خثعم]] را در خود جمع می‌‌کند. این دره که در شرق [[شهر]] «الباحه» قرار دارد، یک مایل به سمت شمال شرق مایل می‌‌شود و پس از آن، وارد مزارع وسیع نخیلات -که شبیه جنگلند و درختان [[نخل]] آن بیش از یک میلیون نخل تخمین زده می‌‌شود،- می‌‌گردد. سیل این دره به محلی به نام «الفَرشه» -دشت وسیعی که ناحیه «عرق [[سبیع]]» که در گذشته به «رمل بنی [[عبدالله بن عامر]]» شناخته می‌‌شد، بخشی از آن است- سرریز می‌‌شود و در آنجا سیلاب «رنیه» و «الخرمه» بدان می‌‌پیوندد اما آب این سیلاب‌ها بواسطه وجود شن و ماسه منطقه، مهار شده، سرریز نمی‌شود. [[اکثریت]] اهالی بیشه شاخه ای از [[قبیله]] [[شهران]] العریضه هستند و از مهمترین انشعابات آن می‌‌توان به [[وادی]] [[تباله]]، وادی هرجاب و وادی ذهبان اشاره کرد. قسمت پایین دست بیشه، بیشه ابن هشیل –از تیره‌های شهران- و سپس بیشه قرار دارد. مرکز این منطقه شهر «الروشن» است؛ شهری که بعضی آن را بیشه می‌‌گویند و آن بزرگ‌ترین بیشه‌ای است که در این مناطق وجود دارد. این بیشه، دارای [[امارت]]، [[دادگاه]]، واحد [[کشاورزی]]، شهربانی، فرودگاه و کلیه امکانات دولتی است و [[تجارت]] پررونقی دارد و پس از رواج ماشین‌های پمپاژ، زمین‌های زیر کشت آن، دو برابر شد و از [[اراضی بایر]] آن، مزرعه‌ها ایجاد شد.
	در منابع متقدم‌تر، بیشه دره‌ای از دره‌های تهامه<ref>بکری، معجم ما استعجم، ج۱، ص۲۹۳.</ref> و روستایی [[غنی]] در دره‌ای که بیشتر اهالی‌اش از [[یمن]] هستند معرفی شده و فاصله آن تا تباله را ۴۴ میل عنوان شده است. در این دره که سیلابهای [[حجاز]] در آن می‌‌ریزد و سپس به نجد سرازیر می‌‌شود، درختان [[نخل]] و بقایای موجودات فراوان است و در موضعی مشجر از آن شیرهای درنده بسیارند. در [[بیشه]] [[مردم]] بسیاری از [[خثعم]]، هلال، سلول، [[عقیل]]، [[قریش]] و... ساکنند.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۱، ص۵۲۹.</ref> در برخی از این منابع، از بیشه‌های سماوه و ماسده به عنوان دیگر بیشه‌ها یاد شده است.<ref>بکری، معجم ما استعجم، ج۱، ص۲۹۴.</ref>.<ref>[[عاتق بن غيث بلادی\|بلادی، عاتق بن غيث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)\|معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة]] ص ۵۳-۵۴.</ref>		در منابع متقدم‌تر، بیشه دره‌ای از دره‌های تهامه<ref>بکری، معجم ما استعجم، ج۱، ص۲۹۳.</ref> و روستایی [[غنی]] در دره‌ای که بیشتر اهالی‌اش از [[یمن]] هستند معرفی شده و فاصله آن تا تباله را ۴۴ میل عنوان شده است. در این دره که سیلابهای [[حجاز]] در آن می‌‌ریزد و سپس به نجد سرازیر می‌‌شود، درختان [[نخل]] و بقایای موجودات فراوان است و در موضعی مشجر از آن شیرهای درنده بسیارند. در بیشه [[مردم]] بسیاری از [[خثعم]]، هلال، سلول، [[عقیل]]، [[قریش]] و... ساکنند.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۱، ص۵۲۹.</ref> در برخی از این منابع، از بیشه‌های سماوه و ماسده به عنوان دیگر بیشه‌ها یاد شده است.<ref>بکری، معجم ما استعجم، ج۱، ص۲۹۴.</ref>.<ref>[[عاتق بن غيث بلادی\|بلادی، عاتق بن غيث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)\|معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة]] ص ۵۳-۵۴.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Jaafari در ‏۲۲ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۶:۵۵

2022-11-22T06:55:14Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۲۵
خط ۷:		خط ۷:

	==مقدمه==		==مقدمه==
	دره‌ای است مشهور با روستاهای بسیار و درختان خرما بسیار و [[جمعیت]] انبوه و با اضافه شدن دره‌های مشهور و بزرگ دیگر بدان، سیلاب‌های [[جمع]] شده در آن به سان خلیج دریا می‌‌گردد. این دره آب خمیس مشیط و اطراف آن و [[شرق]] [[~~سراة~~ آل ~~حجر~~]] و قسمت شرقی سراة ~~در قرن~~ و [[خثعم]] را در خود جمع می‌‌کند. این دره که در شرق [[شهر]] "الباحه" قرار دارد، یک مایل به سمت شمال شرق مایل می‌‌شود و پس از آن، وارد مزارع وسیع نخیلات -که شبیه جنگلند و درختان [[نخل]] آن بیش از یک میلیون نخل تخمین زده می‌‌شود،- می‌‌گردد. سیل این دره به محلی به نام "الفَرشه" که ~~دشتی وسیع~~ که ~~دارای گونه‌هایی از جانوران درنده است و~~ به «[[~~رمل بنی~~ عبدالله بن عامر]]» ~~معروف است،~~ سرریز می‌‌شود و در آنجا سیلاب "رنیه" و "الخرمه" بدان می‌‌پیوندد اما آب این سیلاب‌ها بواسطه وجود شن و ماسه منطقه، مهار شده، سرریز نمی‌شود. [[اکثریت]] اهالی بیشه ~~شاخه‌ای~~ از [[قبیله]] [[شهران]] العریضه هستند و از مهمترین انشعابات آن می‌‌توان به [[وادی]] [[تباله]]، وادی هرجاب و وادی ذهبان اشاره کرد. قسمت پایین دست بیشه، بیشه ابن هشیل –از تیره‌های شهران- و سپس بیشه قرار دارد. مرکز این منطقه شهر «الروشن» است؛ شهری که بعضی آن را بیشه می‌‌گویند و آن بزرگ‌ترین بیشه‌ای است که در این مناطق وجود دارد. این بیشه، دارای [[امارت]]، [[دادگاه]]، واحد [[کشاورزی]]، شهربانی، فرودگاه و کلیه امکانات دولتی است و [[تجارت]] پررونقی دارد و پس از رواج ماشین‌های پمپاژ، زمین‌های زیر کشت آن، دو برابر شد و از [[اراضی بایر]] آن، مزرعه‌ها ایجاد شد.		دره‌ای است مشهور با روستاهای بسیار و درختان خرما بسیار و [[جمعیت]] انبوه و با اضافه شدن دره‌های مشهور و بزرگ دیگر بدان، سیلاب‌های [[جمع]] شده در آن به سان خلیج دریا می‌‌گردد. این دره آب خمیس مشیط و اطراف آن و [[شرق]] سراة [[آل]] حِجر و قسمت شرقی سراة [[بلقرن]] و [[خثعم]] را در خود جمع می‌‌کند. این دره که در شرق [[شهر]] "الباحه" قرار دارد، یک مایل به سمت شمال شرق مایل می‌‌شود و پس از آن، وارد مزارع وسیع نخیلات -که شبیه جنگلند و درختان [[نخل]] آن بیش از یک میلیون نخل تخمین زده می‌‌شود،- می‌‌گردد. سیل این دره به محلی به نام "الفَرشه" -دشت وسیعی که ناحیه "عرق [[سبیع]]" که در گذشته به «رمل بنی [[عبدالله بن عامر]]» شناخته می‌‌شد، بخشی از آن است- سرریز می‌‌شود و در آنجا سیلاب "رنیه" و "الخرمه" بدان می‌‌پیوندد اما آب این سیلاب‌ها بواسطه وجود شن و ماسه منطقه، مهار شده، سرریز نمی‌شود. [[اکثریت]] اهالی [[بیشه]] شاخه ای از [[قبیله]] [[شهران]] العریضه هستند و از مهمترین انشعابات آن می‌‌توان به [[وادی]] [[تباله]]، وادی هرجاب و وادی ذهبان اشاره کرد. قسمت پایین دست بیشه، بیشه ابن هشیل –از تیره‌های شهران- و سپس بیشه قرار دارد. مرکز این منطقه شهر «الروشن» است؛ شهری که بعضی آن را بیشه می‌‌گویند و آن بزرگ‌ترین بیشه‌ای است که در این مناطق وجود دارد. این بیشه، دارای [[امارت]]، [[دادگاه]]، واحد [[کشاورزی]]، شهربانی، فرودگاه و کلیه امکانات دولتی است و [[تجارت]] پررونقی دارد و پس از رواج ماشین‌های پمپاژ، زمین‌های زیر کشت آن، دو برابر شد و از [[اراضی بایر]] آن، مزرعه‌ها ایجاد شد.
	در منابع متقدم‌تر، بیشه دره‌ای از دره‌های تهامه<ref>بکری، معجم ما استعجم، ج۱، ص۲۹۳.</ref> و روستایی [[غنی]] در دره‌ای که بیشتر اهالی‌اش از [[یمن]] هستند معرفی شده و فاصله آن تا تباله را ۴۴ میل عنوان شده است. در این دره که ~~سیلاب‌های~~ [[حجاز]] در آن می‌‌ریزد و سپس به نجد سرازیر می‌‌شود، درختان [[نخل]] و بقایای موجودات فراوان است و در موضعی مشجر از آن شیرهای درنده بسیارند. در بیشه [[مردم]] بسیاری از [[خثعم]]، هلال، سلول، [[عقیل]]، [[قریش]] و... ساکنند.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۱، ص۵۲۹.</ref> در برخی از این منابع، از بیشه‌های سماوه و ماسده به عنوان دیگر بیشه‌ها یاد شده است.<ref>بکری، معجم ما استعجم، ج۱، ص۲۹۴.</ref>.<ref>[[عاتق بن غيث بلادی\|بلادی، عاتق بن غيث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)\|معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة]] ص ۵۳-۵۴.</ref>		در منابع متقدم‌تر، بیشه دره‌ای از دره‌های تهامه<ref>بکری، معجم ما استعجم، ج۱، ص۲۹۳.</ref> و روستایی [[غنی]] در دره‌ای که بیشتر اهالی‌اش از [[یمن]] هستند معرفی شده و فاصله آن تا تباله را ۴۴ میل عنوان شده است. در این دره که سیلابهای [[حجاز]] در آن می‌‌ریزد و سپس به نجد سرازیر می‌‌شود، درختان [[نخل]] و بقایای موجودات فراوان است و در موضعی مشجر از آن شیرهای درنده بسیارند. در [[بیشه]] [[مردم]] بسیاری از [[خثعم]]، هلال، سلول، [[عقیل]]، [[قریش]] و... ساکنند.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۱، ص۵۲۹.</ref> در برخی از این منابع، از بیشه‌های سماوه و ماسده به عنوان دیگر بیشه‌ها یاد شده است.<ref>بکری، معجم ما استعجم، ج۱، ص۲۹۴.</ref>.<ref>[[عاتق بن غيث بلادی\|بلادی، عاتق بن غيث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)\|معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة]] ص ۵۳-۵۴.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Jaafari: صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} ==مقدمه== دره‌ای است مشهور با روستاهای بسیار و درختان خرما بسیار و جمعیت انبوه و با اضافه شدن دره‌های مشهور و بزرگ دیگر بدان، سیلاب‌های جمع شده در آن به سان خلیج دریا...» ایجاد کرد

2022-11-21T07:38:22Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} ==مقدمه== دره‌ای است مشهور با روستاهای بسیار و درختان خرما بسیار و جمعیت انبوه و با اضافه شدن دره‌های مشهور و بزرگ دیگر بدان، سیلاب‌های جمع شده در آن به سان خلیج دریا...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{مدخل مرتبط
| موضوع مرتبط =
| عنوان مدخل =
| مداخل مرتبط =
| پرسش مرتبط =
}}

==مقدمه==
دره‌ای است مشهور با روستاهای بسیار و درختان خرما بسیار و [[جمعیت]] انبوه و با اضافه شدن دره‌های مشهور و بزرگ دیگر بدان، سیلاب‌های [[جمع]] شده در آن به سان خلیج دریا می‌‌گردد. این دره آب خمیس مشیط و اطراف آن و [[شرق]] [[سراة آل حجر]] و قسمت شرقی سراة در قرن و [[خثعم]] را در خود جمع می‌‌کند. این دره که در شرق [[شهر]] "الباحه" قرار دارد، یک مایل به سمت شمال شرق مایل می‌‌شود و پس از آن، وارد مزارع وسیع نخیلات -که شبیه جنگلند و درختان [[نخل]] آن بیش از یک میلیون نخل تخمین زده می‌‌شود،- می‌‌گردد. سیل این دره به محلی به نام "الفَرشه" که دشتی وسیع که دارای گونه‌هایی از جانوران درنده است و به «[[رمل بنی عبدالله بن عامر]]» معروف است، سرریز می‌‌شود و در آنجا سیلاب "رنیه" و "الخرمه" بدان می‌‌پیوندد اما آب این سیلاب‌ها بواسطه وجود شن و ماسه منطقه، مهار شده، سرریز نمی‌شود. [[اکثریت]] اهالی بیشه شاخه‌ای از [[قبیله]] [[شهران]] العریضه هستند و از مهمترین انشعابات آن می‌‌توان به [[وادی]] [[تباله]]، وادی هرجاب و وادی ذهبان اشاره کرد. قسمت پایین دست بیشه، بیشه ابن هشیل –از تیره‌های شهران- و سپس بیشه قرار دارد. مرکز این منطقه شهر «الروشن» است؛ شهری که بعضی آن را بیشه می‌‌گویند و آن بزرگ‌ترین بیشه‌ای است که در این مناطق وجود دارد. این بیشه، دارای [[امارت]]، [[دادگاه]]، واحد [[کشاورزی]]، شهربانی، فرودگاه و کلیه امکانات دولتی است و [[تجارت]] پررونقی دارد و پس از رواج ماشین‌های پمپاژ، زمین‌های زیر کشت آن، دو برابر شد و از [[اراضی بایر]] آن، مزرعه‌ها ایجاد شد.
در منابع متقدم‌تر، بیشه دره‌ای از دره‌های تهامه<ref>بکری، معجم ما استعجم، ج۱، ص۲۹۳.</ref> و روستایی [[غنی]] در دره‌ای که بیشتر اهالی‌اش از [[یمن]] هستند معرفی شده و فاصله آن تا تباله را ۴۴ میل عنوان شده است. در این دره که سیلاب‌های [[حجاز]] در آن می‌‌ریزد و سپس به نجد سرازیر می‌‌شود، درختان [[نخل]] و بقایای موجودات فراوان است و در موضعی مشجر از آن شیرهای درنده بسیارند. در بیشه [[مردم]] بسیاری از [[خثعم]]، هلال، سلول، [[عقیل]]، [[قریش]] و... ساکنند.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۱، ص۵۲۹.</ref> در برخی از این منابع، از بیشه‌های سماوه و ماسده به عنوان دیگر بیشه‌ها یاد شده است.<ref>بکری، معجم ما استعجم، ج۱، ص۲۹۴.</ref>.<ref>[[عاتق بن غيث بلادی|بلادی، عاتق بن غيث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)|معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة]] ص ۵۳-۵۴.</ref>

== منابع ==
{{منابع}}
# [[پرونده:IM010527.jpg|22px]] [[عاتق بن غيث بلادی|بلادی، عاتق بن غيث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)|'''معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة''']]
{{پایان منابع}}

== پانویس ==
{{پانویس}}