بیعت با امام علی در نهج البلاغه - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* مقدمه */

2024-08-20T12:24:52Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۵:۵۴
خط ۷:		خط ۷:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	[[امام علی]] قبل از [[بیعت]]، بارها از پذیرش این مقام و [[مسئولیت]] سرباز زد، چنان‌که فرمود: مرا واگذارید و دیگری را [[انتخاب]] کنید؛ زیرا ما به استقبال چیزی می‌رویم که چهره‌های مختلف دارد<ref>{{متن حدیث\|"دَعُونِي وَ الْتَمِسُوا غَيْرِي، فَإِنَّا مُسْتَقْبِلُونَ أَمْراً لَهُ وُجُوهٌ"}}؛ نهج البلاغه، خطبه ۹۲.</ref>. با اینکه [[امام]] خود را کنار می‌کشید، اما [[مردم]] بر بیعت با ایشان اصرار ورزیدند، آزادانه با ایشان بیعت کردند و در این زمینه [[سرسختی]] نشان دادند. امام، خود، درباره چگونگی بیعت مردم می‌فرماید: شما در [[روز]] بیعت چونان شتران و گوسفندانی که به سوی فرزندان خود بشتابند به من روی آوردید و فریاد بیعت بیعت سردادید. [[دست]] خود را بازپس بردم، آن را کشیدید و از دستتان کشیدم، به خود برگرداندید<ref>{{متن حدیث\|"فَأَقْبَلْتُمْ إِلَيَّ إِقْبَالَ الْعُوذِ الْمَطَافِيلِ عَلَى أَوْلَادِهَا، تَقُولُونَ الْبَيْعَةَ الْبَيْعَةَ، قَبَضْتُ كَفِّي فَبَسَطْتُمُوهَا وَ [نَازَعْتُكُمْ] نَازَعَتْكُمْ يَدِي فَجَاذَبْتُمُوهَا"}}؛ نهج البلاغه، خطبه ۱۳۷.</ref>.		[[امام علی]] قبل از [[بیعت]]، بارها از پذیرش این مقام و [[مسئولیت]] سرباز زد، چنان‌که فرمود: مرا واگذارید و دیگری را [[انتخاب]] کنید؛ زیرا ما به استقبال چیزی می‌رویم که چهره‌های مختلف دارد<ref>{{متن حدیث\|"دَعُونِي وَ الْتَمِسُوا غَيْرِي، فَإِنَّا مُسْتَقْبِلُونَ أَمْراً لَهُ وُجُوهٌ"}}؛ نهج البلاغه، خطبه ۹۲.</ref>. با اینکه [[امام]] خود را کنار می‌کشید، اما [[مردم]] بر بیعت با ایشان اصرار ورزیدند، آزادانه با ایشان بیعت کردند و در این زمینه سرسختی نشان دادند. امام، خود، درباره چگونگی بیعت مردم می‌فرماید: شما در [[روز]] بیعت چونان شتران و گوسفندانی که به سوی فرزندان خود بشتابند به من روی آوردید و فریاد بیعت بیعت سردادید. [[دست]] خود را بازپس بردم، آن را کشیدید و از دستتان کشیدم، به خود برگرداندید<ref>{{متن حدیث\|"فَأَقْبَلْتُمْ إِلَيَّ إِقْبَالَ الْعُوذِ الْمَطَافِيلِ عَلَى أَوْلَادِهَا، تَقُولُونَ الْبَيْعَةَ الْبَيْعَةَ، قَبَضْتُ كَفِّي فَبَسَطْتُمُوهَا وَ [نَازَعْتُكُمْ] نَازَعَتْكُمْ يَدِي فَجَاذَبْتُمُوهَا"}}؛ نهج البلاغه، خطبه ۱۳۷.</ref>.

	[[ابن ابی الحدید]] می‌نویسد: درست است که سهم [[رسول خدا]]{{صل}} در [[دعوت به اسلام]] و [[هدایت مردم]] زیاد بود، ولی نمی‌توان [[سهم امام]] علی{{ع}} را در هدایت مردم [[انکار]] کرد. اگر [[جهاد]] او در آغاز [[قیام]] [[پیامبر]]{{صل}} و نیز جهاد وی در [[زمان]] [[خلافت]] و نشر [[علوم]] و [[تفسیر قرآن]] و [[ارشاد]] [[مسلمانان]] نبود، از [[اسلام]] جز نامی باقی نمی‌ماند. این امر به‌تنهایی [[گواهی]] بر وجود [[حق]] او بر مردم و [[خدمت]] بزرگ او به انسان‌هاست.		[[ابن ابی الحدید]] می‌نویسد: درست است که سهم [[رسول خدا]]{{صل}} در [[دعوت به اسلام]] و [[هدایت مردم]] زیاد بود، ولی نمی‌توان [[سهم امام]] علی{{ع}} را در هدایت مردم [[انکار]] کرد. اگر [[جهاد]] او در آغاز [[قیام]] [[پیامبر]]{{صل}} و نیز جهاد وی در [[زمان]] [[خلافت]] و نشر [[علوم]] و [[تفسیر قرآن]] و [[ارشاد]] [[مسلمانان]] نبود، از [[اسلام]] جز نامی باقی نمی‌ماند. این امر به‌تنهایی [[گواهی]] بر وجود [[حق]] او بر مردم و خدمت بزرگ او به انسان‌هاست.

	در [[فضیلت علمی علی]]{{ع}} از [[ابن عباس]] نقل شده است که اظهار داشت: "[[علم]] من و علم دیگر [[اصحاب پیامبر]] در برابر علوم علی، چون قطره در برابر هفت دریاست." [[خداوند]] در [[آیه]] هفتم [[سوره آل عمران]] [[دانش]] [[تأویل]] و [[تفسیر آیات]] را به [[راسخان در علم]] نسبت می‌دهد که براساس نظر [[اندیشمندان]] علی و [[اولاد]] او{{عم}} هستند. بدیهی است که این [[فضایل]] و صدها فضایل دیگر درباره امام علی{{ع}} باعث شده بود که مردم به‌سوی آن حضرت [[هجوم]] آورند و با وی بیعت کنند.		در فضیلت علمی علی{{ع}} از [[ابن عباس]] نقل شده است که اظهار داشت: "[[علم]] من و علم دیگر [[اصحاب پیامبر]] در برابر علوم علی، چون قطره در برابر هفت دریاست." [[خداوند]] در [[آیه]] هفتم [[سوره آل عمران]] [[دانش]] [[تأویل]] و [[تفسیر آیات]] را به [[راسخان در علم]] نسبت می‌دهد که براساس نظر اندیشمندان علی و [[اولاد]] او{{عم}} هستند. بدیهی است که این [[فضایل]] و صدها فضایل دیگر درباره امام علی{{ع}} باعث شده بود که مردم به‌سوی آن حضرت هجوم آورند و با وی بیعت کنند.

	یادآور می‌شود که قبل از بیعت ظاهری [[مردم]]، [[امام]] به [[دستور الهی]] توسط [[رسول خدا]]{{صل}} به این سمت [[انتخاب]] شده بود، اما به واسطه [[غصب خلافت]] به مدّت ۲۵ سال [[سکوت]] [[اختیار]] کرد. این موضع‌گیری در سخن حضرت [[استخوان در گلو]] و [[خار در چشم~~]] [[~~تشبیه]] شده است<ref> {{متن حدیث\|"و فِي الْعَيْنِ قَذًى وَ فِي الْحَلْقِ شَجًا"}}؛ [[نهج البلاغه]]، [[خطبه ۳ نهج البلاغه\|خطبه ۳]].</ref>.		یادآور می‌شود که قبل از بیعت ظاهری [[مردم]]، [[امام]] به [[دستور الهی]] توسط [[رسول خدا]]{{صل}} به این سمت [[انتخاب]] شده بود، اما به واسطه [[غصب خلافت]] به مدّت ۲۵ سال [[سکوت]] [[اختیار]] کرد. این موضع‌گیری در سخن حضرت استخوان در گلو و خار در چشم تشبیه شده است<ref> {{متن حدیث\|"و فِي الْعَيْنِ قَذًى وَ فِي الْحَلْقِ شَجًا"}}؛ [[نهج البلاغه]]، [[خطبه ۳ نهج البلاغه\|خطبه ۳]].</ref>.

	می‌توان [[سکوت امام]]{{ع}} در این دوران را با [[منطق]] [[هارون]] در [[زمان]] [[موسی]]{{ع}} هم‌سان دانست و آن اینکه بین [[امت]] [[اختلاف]] ایجاد نشود. آن حضرت می‌توانست دست به اقدام بزند، ولی این اقدام به [[ضرر]] [[اسلام]] بود. به همین دلیل و با کمال [[تأسف]] صدای آن حضرت در آن دوران [[پایین‌تر]] از صدای همه بود. این در حالی است که [[شأن]] و رتبه‌اش بالاتر از مدّعیان آن [[روز]] [[خلافت]] بود<ref>نهج البلاغه، خطبه ۳۷.</ref>.<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه ج۱]]، ص۱۸۲.</ref>		می‌توان سکوت امام{{ع}} در این دوران را با منطق [[هارون]] در [[زمان]] [[موسی]]{{ع}} هم‌سان دانست و آن اینکه بین [[امت]] [[اختلاف]] ایجاد نشود. آن حضرت می‌توانست دست به اقدام بزند، ولی این اقدام به [[ضرر]] [[اسلام]] بود. به همین دلیل و با کمال [[تأسف]] صدای آن حضرت در آن دوران پایین‌تر از صدای همه بود. این در حالی است که [[شأن]] و رتبه‌اش بالاتر از مدّعیان آن [[روز]] [[خلافت]] بود<ref>نهج البلاغه، خطبه ۳۷.</ref>.<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه ج۱]]، ص۱۸۲.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani: /* مقدمه */

2024-08-20T12:23:17Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۵:۵۳
خط ۷:		خط ۷:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	[[امام علی]] قبل از [[بیعت]]، بارها از پذیرش این [[مقام]] و [[مسئولیت]] سرباز زد، چنان‌که فرمود: مرا واگذارید و دیگری را [[انتخاب]] کنید؛ زیرا ما به استقبال چیزی می‌رویم که چهره‌های مختلف دارد<ref>{{متن حدیث\|"دَعُونِي وَ الْتَمِسُوا غَيْرِي، فَإِنَّا مُسْتَقْبِلُونَ أَمْراً لَهُ وُجُوهٌ"}}؛ نهج البلاغه، خطبه ۹۲.</ref>. با اینکه [[امام]] خود را کنار می‌کشید، اما [[مردم]] بر بیعت با ایشان [[اصرار]] ورزیدند، آزادانه با ایشان بیعت کردند و در این زمینه [[سرسختی]] نشان دادند. امام، خود، درباره چگونگی [[بیعت مردم]] می‌فرماید: شما در [[روز]] بیعت چونان شتران و گوسفندانی که به سوی [[فرزندان]] خود بشتابند به من روی آوردید و فریاد بیعت بیعت سردادید. [[دست]] خود را بازپس بردم، آن را کشیدید و از دستتان کشیدم، به خود برگرداندید<ref>{{متن حدیث\|"فَأَقْبَلْتُمْ إِلَيَّ إِقْبَالَ الْعُوذِ الْمَطَافِيلِ عَلَى أَوْلَادِهَا، تَقُولُونَ الْبَيْعَةَ الْبَيْعَةَ، قَبَضْتُ كَفِّي فَبَسَطْتُمُوهَا وَ [نَازَعْتُكُمْ] نَازَعَتْكُمْ يَدِي فَجَاذَبْتُمُوهَا"}}؛ نهج البلاغه، خطبه ۱۳۷.</ref>.		[[امام علی]] قبل از [[بیعت]]، بارها از پذیرش این مقام و [[مسئولیت]] سرباز زد، چنان‌که فرمود: مرا واگذارید و دیگری را [[انتخاب]] کنید؛ زیرا ما به استقبال چیزی می‌رویم که چهره‌های مختلف دارد<ref>{{متن حدیث\|"دَعُونِي وَ الْتَمِسُوا غَيْرِي، فَإِنَّا مُسْتَقْبِلُونَ أَمْراً لَهُ وُجُوهٌ"}}؛ نهج البلاغه، خطبه ۹۲.</ref>. با اینکه [[امام]] خود را کنار می‌کشید، اما [[مردم]] بر بیعت با ایشان اصرار ورزیدند، آزادانه با ایشان بیعت کردند و در این زمینه [[سرسختی]] نشان دادند. امام، خود، درباره چگونگی بیعت مردم می‌فرماید: شما در [[روز]] بیعت چونان شتران و گوسفندانی که به سوی فرزندان خود بشتابند به من روی آوردید و فریاد بیعت بیعت سردادید. [[دست]] خود را بازپس بردم، آن را کشیدید و از دستتان کشیدم، به خود برگرداندید<ref>{{متن حدیث\|"فَأَقْبَلْتُمْ إِلَيَّ إِقْبَالَ الْعُوذِ الْمَطَافِيلِ عَلَى أَوْلَادِهَا، تَقُولُونَ الْبَيْعَةَ الْبَيْعَةَ، قَبَضْتُ كَفِّي فَبَسَطْتُمُوهَا وَ [نَازَعْتُكُمْ] نَازَعَتْكُمْ يَدِي فَجَاذَبْتُمُوهَا"}}؛ نهج البلاغه، خطبه ۱۳۷.</ref>.

	[[ابن ابی الحدید]] می‌نویسد: درست است که سهم [[رسول خدا]]{{صل}} در [[دعوت به اسلام]] و [[هدایت مردم]] زیاد بود، ولی نمی‌توان [[سهم امام]] علی{{ع}} را در هدایت مردم [[انکار]] کرد. اگر [[جهاد]] او در آغاز [[قیام]] [[پیامبر]]{{صل}} و نیز جهاد وی در [[زمان]] [[خلافت]] و نشر [[علوم]] و [[تفسیر قرآن]] و [[ارشاد]] [[مسلمانان]] نبود، از [[اسلام]] جز نامی باقی نمی‌ماند. این امر به‌تنهایی [[گواهی]] بر وجود [[حق]] او بر مردم و [[خدمت]] بزرگ او به انسان‌هاست.		[[ابن ابی الحدید]] می‌نویسد: درست است که سهم [[رسول خدا]]{{صل}} در [[دعوت به اسلام]] و [[هدایت مردم]] زیاد بود، ولی نمی‌توان [[سهم امام]] علی{{ع}} را در هدایت مردم [[انکار]] کرد. اگر [[جهاد]] او در آغاز [[قیام]] [[پیامبر]]{{صل}} و نیز جهاد وی در [[زمان]] [[خلافت]] و نشر [[علوم]] و [[تفسیر قرآن]] و [[ارشاد]] [[مسلمانان]] نبود، از [[اسلام]] جز نامی باقی نمی‌ماند. این امر به‌تنهایی [[گواهی]] بر وجود [[حق]] او بر مردم و [[خدمت]] بزرگ او به انسان‌هاست.

Bahmani: /* مقدمه */

2024-08-20T12:22:54Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۵:۵۲
خط ۷:		خط ۷:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	[[امام علی]] قبل از [[بیعت]]، بارها از پذیرش این [[مقام]] و [[مسئولیت]] سرباز زد، چنان‌که فرمود: مرا واگذارید و دیگری را [[انتخاب]] ~~کنید،~~ زیرا ما به استقبال چیزی می‌رویم که چهره‌های مختلف دارد<ref>{{متن حدیث\|"دَعُونِي وَ الْتَمِسُوا غَيْرِي، فَإِنَّا مُسْتَقْبِلُونَ أَمْراً لَهُ وُجُوهٌ"}}؛ نهج البلاغه، خطبه ۹۲.</ref>. با ~~این‌که~~ [[امام]] خود را کنار می‌کشید، اما [[مردم]] بر [[بیعت]] با ایشان [[اصرار]] ورزیدند، آزادانه با ایشان [[بیعت]] کردند و در این زمینه سرسختی نشان دادند. ~~[[امام]]،~~ خود، درباره چگونگی [[بیعت~~]] [[~~مردم]] می‌فرماید: شما در ~~روز~~ [[~~بیعت~~]] چونان شتران و گوسفندانی که به سوی [[فرزندان]] خود بشتابند به من روی آوردید و فریاد [[بیعت]] بیعت سردادید. دست خود را بازپس بردم، آن را کشیدید و از دستتان کشیدم، به خود برگرداندید<ref>{{متن حدیث\|"فَأَقْبَلْتُمْ إِلَيَّ إِقْبَالَ الْعُوذِ الْمَطَافِيلِ عَلَى أَوْلَادِهَا، تَقُولُونَ الْبَيْعَةَ الْبَيْعَةَ، قَبَضْتُ كَفِّي فَبَسَطْتُمُوهَا وَ [نَازَعْتُكُمْ] نَازَعَتْكُمْ يَدِي فَجَاذَبْتُمُوهَا"}}؛ نهج البلاغه، خطبه ۱۳۷.</ref>.		[[امام علی]] قبل از [[بیعت]]، بارها از پذیرش این [[مقام]] و [[مسئولیت]] سرباز زد، چنان‌که فرمود: مرا واگذارید و دیگری را [[انتخاب]] کنید؛ زیرا ما به استقبال چیزی می‌رویم که چهره‌های مختلف دارد<ref>{{متن حدیث\|"دَعُونِي وَ الْتَمِسُوا غَيْرِي، فَإِنَّا مُسْتَقْبِلُونَ أَمْراً لَهُ وُجُوهٌ"}}؛ نهج البلاغه، خطبه ۹۲.</ref>. با اینکه [[امام]] خود را کنار می‌کشید، اما [[مردم]] بر بیعت با ایشان [[اصرار]] ورزیدند، آزادانه با ایشان بیعت کردند و در این زمینه [[سرسختی]] نشان دادند. امام، خود، درباره چگونگی [[بیعت مردم]] می‌فرماید: شما در [[روز]] بیعت چونان شتران و گوسفندانی که به سوی [[فرزندان]] خود بشتابند به من روی آوردید و فریاد بیعت بیعت سردادید. [[دست]] خود را بازپس بردم، آن را کشیدید و از دستتان کشیدم، به خود برگرداندید<ref>{{متن حدیث\|"فَأَقْبَلْتُمْ إِلَيَّ إِقْبَالَ الْعُوذِ الْمَطَافِيلِ عَلَى أَوْلَادِهَا، تَقُولُونَ الْبَيْعَةَ الْبَيْعَةَ، قَبَضْتُ كَفِّي فَبَسَطْتُمُوهَا وَ [نَازَعْتُكُمْ] نَازَعَتْكُمْ يَدِي فَجَاذَبْتُمُوهَا"}}؛ نهج البلاغه، خطبه ۱۳۷.</ref>.

	[[ابن ابی الحدید]] می‌نویسد: درست است که سهم [[رسول خدا]] {{صل}} در [[دعوت]] به [[اسلام]] و [[هدایت مردم]] زیاد بود، ولی نمی‌توان ~~سهم~~ [[امام ~~علی~~]] {{ع}} را در [[هدایت مردم]] [[انکار]] کرد. اگر [[جهاد]] او در آغاز [[قیام]] [[پیامبر]] {{صل}} و نیز [[~~جهاد~~]] ~~وی در زمان~~ [[خلافت]] و نشر [[علوم]] و [[تفسیر قرآن]] و [[ارشاد]] [[مسلمانان]] نبود، از [[اسلام]] جز نامی باقی نمی‌ماند. این امر به‌تنهایی گواهی بر وجود [[حق]] او بر [[~~مردم~~]] ~~و خدمت~~ بزرگ او به انسان‌هاست.		[[ابن ابی الحدید]] می‌نویسد: درست است که سهم [[رسول خدا]]{{صل}} در [[دعوت به اسلام]] و [[هدایت مردم]] زیاد بود، ولی نمی‌توان [[سهم امام]] علی{{ع}} را در هدایت مردم [[انکار]] کرد. اگر [[جهاد]] او در آغاز [[قیام]] [[پیامبر]]{{صل}} و نیز جهاد وی در [[زمان]] [[خلافت]] و نشر [[علوم]] و [[تفسیر قرآن]] و [[ارشاد]] [[مسلمانان]] نبود، از [[اسلام]] جز نامی باقی نمی‌ماند. این امر به‌تنهایی [[گواهی]] بر وجود [[حق]] او بر مردم و [[خدمت]] بزرگ او به انسان‌هاست.

	در [[فضیلت]] علمی [[علی]] {{ع}} از [[ابن عباس]] [[نقل]] شده است که اظهار داشت: "[[علم]] من و [[علم]] دیگر [[اصحاب پیامبر]] در برابر [[علوم~~]] [[علی]]،~~ چون قطره در برابر هفت دریاست." [[خداوند]] در [[آیه]] هفتم ~~سوره~~ [[آل عمران]] [[دانش]] [[تأویل]] و [[تفسیر~~]] [[~~آیات]] را به [[راسخان در علم]] نسبت می‌دهد که براساس نظر [[اندیشمندان]] [[~~علی~~]] ~~و اولاد~~ او {{عم}} هستند. بدیهی است که این [[فضایل]] و صدها [[فضایل]] دیگر درباره [[امام علی]] {{ع}} باعث شده بود که [[مردم]] به‌سوی آن [[~~حضرت~~]] ~~هجوم~~ آورند و با وی بیعت کنند.		در [[فضیلت علمی علی]]{{ع}} از [[ابن عباس]] نقل شده است که اظهار داشت: "[[علم]] من و علم دیگر [[اصحاب پیامبر]] در برابر علوم علی، چون قطره در برابر هفت دریاست." [[خداوند]] در [[آیه]] هفتم [[سوره آل عمران]] [[دانش]] [[تأویل]] و [[تفسیر آیات]] را به [[راسخان در علم]] نسبت می‌دهد که براساس نظر [[اندیشمندان]] علی و [[اولاد]] او{{عم}} هستند. بدیهی است که این [[فضایل]] و صدها فضایل دیگر درباره امام علی{{ع}} باعث شده بود که مردم به‌سوی آن حضرت [[هجوم]] آورند و با وی بیعت کنند.

	یادآور می‌شود که قبل از بیعت ظاهری [[مردم]]، [[امام]] به [[دستور]] ~~الهی~~ توسط [[رسول خدا]] {{صل}} به این سمت [[انتخاب]] شده بود، اما به واسطه [[غصب خلافت]] به مدّت ۲۵ سال [[سکوت]] [[اختیار]] کرد. این موضع‌گیری در سخن [[~~حضرت]]~~ استخوان در گلو و خار در چشم [[تشبیه]] شده است<ref> {{متن حدیث\|"و فِي الْعَيْنِ قَذًى وَ فِي الْحَلْقِ شَجًا"}}؛ [[نهج البلاغه]]، [[خطبه ۳ نهج البلاغه\|خطبه ۳]].</ref>.		یادآور می‌شود که قبل از بیعت ظاهری [[مردم]]، [[امام]] به [[دستور الهی]] توسط [[رسول خدا]]{{صل}} به این سمت [[انتخاب]] شده بود، اما به واسطه [[غصب خلافت]] به مدّت ۲۵ سال [[سکوت]] [[اختیار]] کرد. این موضع‌گیری در سخن حضرت [[استخوان در گلو]] و [[خار در چشم]] [[تشبیه]] شده است<ref> {{متن حدیث\|"و فِي الْعَيْنِ قَذًى وَ فِي الْحَلْقِ شَجًا"}}؛ [[نهج البلاغه]]، [[خطبه ۳ نهج البلاغه\|خطبه ۳]].</ref>.

	می‌توان [[سکوت~~]] [[~~امام]] {{ع}} در این دوران را با منطق [[هارون]] در زمان [[موسی]] {{ع}} هم‌سان دانست و آن ~~این‌که~~ بین [[امت]] [[اختلاف]] ایجاد نشود. آن [[حضرت]] می‌توانست دست به [[اقدام]] بزند، ولی این [[~~اقدام~~]] ~~به ضرر~~ [[اسلام]] بود. به همین [[دلیل]] و با کمال تأسف صدای آن [[حضرت]] در آن دوران پایین‌تر از صدای همه بود. این در حالی است که [[شأن]] و رتبه‌اش بالاتر از مدّعیان آن روز [[خلافت]] بود<ref>نهج البلاغه، خطبه ۳۷.</ref>.<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ~~ج۱،~~ ص۱۸۲.</ref>.		می‌توان [[سکوت امام]]{{ع}} در این دوران را با [[منطق]] [[هارون]] در [[زمان]] [[موسی]]{{ع}} هم‌سان دانست و آن اینکه بین [[امت]] [[اختلاف]] ایجاد نشود. آن حضرت می‌توانست دست به اقدام بزند، ولی این اقدام به [[ضرر]] [[اسلام]] بود. به همین دلیل و با کمال [[تأسف]] صدای آن حضرت در آن دوران [[پایین‌تر]] از صدای همه بود. این در حالی است که [[شأن]] و رتبه‌اش بالاتر از مدّعیان آن [[روز]] [[خلافت]] بود<ref>نهج البلاغه، خطبه ۳۷.</ref>.<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه ج۱]]، ص۱۸۲.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Jaafari در ‏۲۵ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۰۵:۳۴

2023-06-25T05:34:11Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۰۴
خط ۲:		خط ۲:
	\| موضوع مرتبط = بیعت با امام علی		\| موضوع مرتبط = بیعت با امام علی
	\| عنوان مدخل = بیعت با امام علی		\| عنوان مدخل = بیعت با امام علی
	\| مداخل مرتبط = [[بیعت با امام علی در نهج البلاغه]] - [[بیعت با امام علی در تاریخ اسلامی]]		\| مداخل مرتبط = [[بیعت با امام علی در نهج البلاغه]] - [[بیعت با امام علی در کلام اسلامی]] - [[بیعت با امام علی در تاریخ اسلامی]]
	\| پرسش مرتبط = امام علی (پرسش)		\| پرسش مرتبط = امام علی (پرسش)
	}}		}}

Bahmani: صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = بیعت با امام علی | عنوان مدخل = بیعت با امام علی | مداخل مرتبط = بیعت با امام علی در نهج البلاغه - بیعت با امام علی در تاریخ اسلامی | پرسش مرتبط = امام علی (پرسش) }} == مقدمه == امام علی قبل از بیعت، بارها از پذیرش این...» ایجاد کرد

2023-04-10T10:00:07Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = بیعت با امام علی | عنوان مدخل = بیعت با امام علی | مداخل مرتبط = بیعت با امام علی در نهج البلاغه - بیعت با امام علی در تاریخ اسلامی | پرسش مرتبط = امام علی (پرسش) }} == مقدمه == امام علی قبل از بیعت، بارها از پذیرش این...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{مدخل مرتبط
| موضوع مرتبط = بیعت با امام علی
| عنوان مدخل = بیعت با امام علی
| مداخل مرتبط = [[بیعت با امام علی در نهج البلاغه]] - [[بیعت با امام علی در تاریخ اسلامی]]
| پرسش مرتبط = امام علی (پرسش)
}}

== مقدمه ==
[[امام علی]] قبل از [[بیعت]]، بارها از پذیرش این [[مقام]] و [[مسئولیت]] سرباز زد، چنان‌که فرمود: مرا واگذارید و دیگری را [[انتخاب]] کنید، زیرا ما به استقبال چیزی می‌رویم که چهره‌های مختلف دارد<ref>{{متن حدیث|"دَعُونِي وَ الْتَمِسُوا غَيْرِي، فَإِنَّا مُسْتَقْبِلُونَ أَمْراً لَهُ وُجُوهٌ"}}؛ نهج البلاغه، خطبه ۹۲.</ref>. با این‌که [[امام]] خود را کنار می‌کشید، اما [[مردم]] بر [[بیعت]] با ایشان [[اصرار]] ورزیدند، آزادانه با ایشان [[بیعت]] کردند و در این زمینه سرسختی نشان دادند. [[امام]]، خود، درباره چگونگی [[بیعت]] [[مردم]] می‌فرماید: شما در روز [[بیعت]] چونان شتران و گوسفندانی که به سوی [[فرزندان]] خود بشتابند به من روی آوردید و فریاد [[بیعت]] بیعت سردادید. دست خود را بازپس بردم، آن را کشیدید و از دستتان کشیدم، به خود برگرداندید<ref>{{متن حدیث|"فَأَقْبَلْتُمْ إِلَيَّ إِقْبَالَ الْعُوذِ الْمَطَافِيلِ عَلَى أَوْلَادِهَا، تَقُولُونَ الْبَيْعَةَ الْبَيْعَةَ، قَبَضْتُ كَفِّي فَبَسَطْتُمُوهَا وَ [نَازَعْتُكُمْ] نَازَعَتْكُمْ يَدِي فَجَاذَبْتُمُوهَا"}}؛ نهج البلاغه، خطبه ۱۳۷.</ref>.

[[ابن ابی الحدید]] می‌نویسد: درست است که سهم [[رسول خدا]] {{صل}} در [[دعوت]] به [[اسلام]] و [[هدایت مردم]] زیاد بود، ولی نمی‌توان سهم [[امام علی]] {{ع}} را در [[هدایت مردم]] [[انکار]] کرد. اگر [[جهاد]] او در آغاز [[قیام]] [[پیامبر]] {{صل}} و نیز [[جهاد]] وی در زمان [[خلافت]] و نشر [[علوم]] و [[تفسیر قرآن]] و [[ارشاد]] [[مسلمانان]] نبود، از [[اسلام]] جز نامی باقی نمی‌ماند. این امر به‌تنهایی گواهی بر وجود [[حق]] او بر [[مردم]] و خدمت بزرگ او به انسان‌هاست.

در [[فضیلت]] علمی [[علی]] {{ع}} از [[ابن عباس]] [[نقل]] شده است که اظهار داشت: "[[علم]] من و [[علم]] دیگر [[اصحاب پیامبر]] در برابر [[علوم]] [[علی]]، چون قطره در برابر هفت دریاست." [[خداوند]] در [[آیه]] هفتم سوره [[آل عمران]] [[دانش]] [[تأویل]] و [[تفسیر]] [[آیات]] را به [[راسخان در علم]] نسبت می‌دهد که براساس نظر [[اندیشمندان]] [[علی]] و اولاد او {{عم}} هستند. بدیهی است که این [[فضایل]] و صدها [[فضایل]] دیگر درباره [[امام علی]] {{ع}} باعث شده بود که [[مردم]] به‌سوی آن [[حضرت]] هجوم آورند و با وی بیعت کنند.

یادآور می‌شود که قبل از بیعت ظاهری [[مردم]]، [[امام]] به [[دستور]] الهی توسط [[رسول خدا]] {{صل}} به این سمت [[انتخاب]] شده بود، اما به واسطه [[غصب خلافت]] به مدّت ۲۵ سال [[سکوت]] [[اختیار]] کرد. این موضع‌گیری در سخن [[حضرت]] استخوان در گلو و خار در چشم [[تشبیه]] شده است<ref> {{متن حدیث|"و فِي الْعَيْنِ قَذًى وَ فِي الْحَلْقِ شَجًا"}}؛ [[نهج البلاغه]]، [[خطبه ۳ نهج البلاغه|خطبه ۳]].</ref>.

می‌توان [[سکوت]] [[امام]] {{ع}} در این دوران را با منطق [[هارون]] در زمان [[موسی]] {{ع}} هم‌سان دانست و آن این‌که بین [[امت]] [[اختلاف]] ایجاد نشود. آن [[حضرت]] می‌توانست دست به [[اقدام]] بزند، ولی این [[اقدام]] به ضرر [[اسلام]] بود. به همین [[دلیل]] و با کمال تأسف صدای آن [[حضرت]] در آن دوران پایین‌تر از صدای همه بود. این در حالی است که [[شأن]] و رتبه‌اش بالاتر از مدّعیان آن روز [[خلافت]] بود<ref>نهج البلاغه، خطبه ۳۷.</ref>.<ref>[[سید حسین دین‌پرور|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص۱۸۲.</ref>.

== منابع ==
{{منابع}}
# [[پرونده:13681048.jpg|22px]] [[سید جمال‌الدین دین‌پرور|دین‌پرور، سیدجمال‌الدین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)|'''دانشنامه نهج البلاغه ج۱''']]
{{پایان منابع}}

== پانویس ==
{{پانویس}}

[[رده:امام علی]]
[[رده:مدخل نهج البلاغه]]