Jaafari: /* مقدمه */

2023-01-25T07:42:19Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۱۲
خط ۷:		خط ۷:

	==مقدمه==		==مقدمه==
	یکی از شرایط [[مدیریت]] بر خورداری از [[بینش علمی]] مؤثر و متناسب با حوزه کاری خویش است؛ چراکه مدیریت عبارت از [[معرفتی]] است که هم [[فلسفی]] بوده، هم [[هنری]] و هم [[علمی]]. و هر مدیری بر اساس [[بینش]] و دیدگاه خود ابزارهای علمی مدیریت را به کار می‌گیرد.		یکی از شرایط [[مدیریت]] بر خورداری از بینش علمی مؤثر و متناسب با حوزه کاری خویش است؛ چراکه مدیریت عبارت از [[معرفتی]] است که هم [[فلسفی]] بوده، هم [[هنری]] و هم [[علمی]]. و هر مدیری بر اساس [[بینش]] و دیدگاه خود ابزارهای علمی مدیریت را به کار می‌گیرد.
	[[نظام اداری]]، توانی است که همه [[انسان‌ها]] آن را دارند، ولی وقتی تناسب [[مسئولیت]] با [[توانایی]] از نظر [[تعهد]] و [[علم]] بهم خورد، ناگزیر زمینه [[رشد]] آفت‌های نظام اداری فراهم می‌شود که از اهم [[آفات نظام اداری]] [[ضعف]] بینش علمی است. مدیریت هر [[سازمان]] به تناسب گستردگی و پیچیدگی سازمان خود باید به [[میزان]] علم و [[تخصص]] و [[تجربه]] بیافزاید و [[غفلت]] از این معیار [[اسلامی]] در [[گزینش]] مدیران موجب خسارت‌های جبران‌ناپذیر خواهد بود، ولی حتی اگر در ابتدا [[انتخاب]] [[مدیر]] بر اساس صلاحیت علمی در کنار تعهد [[ایمانی]] صورت گرفته باشد، نباید از آفت ضعف بینش علمی [[غافل]] بود؛ زیرا ممکن است به دلیل تحولات بعدی و گسترده‌تر شدن سازمان و پیچیده‌تر شدن مدیریت و سازمان، توان علمی و تخصصی مدیر باشرایط کنونی که پس از گزینش او به وجود آمده، وفق ندهد و از این رو ضعف بیشتر موجب [[انحراف]] در [[تصمیم‌گیری]] در عملیات شود {{متن حدیث\| لِلْجَاهِلِ فِي كُلِّ حَالَةٍ خُسْرَانٌ‌}}<ref>غررالحکم، ج۵، ص۲۸۰.</ref>.		[[نظام اداری]]، توانی است که همه [[انسان‌ها]] آن را دارند، ولی وقتی تناسب [[مسئولیت]] با [[توانایی]] از نظر [[تعهد]] و [[علم]] بهم خورد، ناگزیر زمینه [[رشد]] آفت‌های نظام اداری فراهم می‌شود که از اهم [[آفات نظام اداری]] [[ضعف]] بینش علمی است. مدیریت هر [[سازمان]] به تناسب گستردگی و پیچیدگی سازمان خود باید به [[میزان]] علم و [[تخصص]] و [[تجربه]] بیافزاید و [[غفلت]] از این معیار [[اسلامی]] در [[گزینش]] مدیران موجب خسارت‌های جبران‌ناپذیر خواهد بود، ولی حتی اگر در ابتدا [[انتخاب]] [[مدیر]] بر اساس صلاحیت علمی در کنار تعهد [[ایمانی]] صورت گرفته باشد، نباید از آفت ضعف بینش علمی [[غافل]] بود؛ زیرا ممکن است به دلیل تحولات بعدی و گسترده‌تر شدن سازمان و پیچیده‌تر شدن مدیریت و سازمان، توان علمی و تخصصی مدیر باشرایط کنونی که پس از گزینش او به وجود آمده، وفق ندهد و از این رو ضعف بیشتر موجب [[انحراف]] در [[تصمیم‌گیری]] در عملیات شود {{متن حدیث\| لِلْجَاهِلِ فِي كُلِّ حَالَةٍ خُسْرَانٌ‌}}<ref>غررالحکم، ج۵، ص۲۸۰.</ref>.
	بنابراین باید به تناسب [[پیشرفت]] سازمان و گستردگی و پیچیدگی آن بینش و معلومات فنی و تخصصی مدیران افزایش یابد.		بنابراین باید به تناسب [[پیشرفت]] سازمان و گستردگی و پیچیدگی آن بینش و معلومات فنی و تخصصی مدیران افزایش یابد.

Jaafari: صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} ==مقدمه== یکی از شرایط مدیریت بر خورداری از بینش علمی مؤثر و متناسب با حوزه کاری خویش است؛ چراکه مدیریت عبارت از معرفتی است که هم فلسفی بوده، هم هنری و هم علمی....» ایجاد کرد

2023-01-25T07:42:12Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} ==مقدمه== یکی از شرایط مدیریت بر خورداری از بینش علمی مؤثر و متناسب با حوزه کاری خویش است؛ چراکه مدیریت عبارت از معرفتی است که هم فلسفی بوده، هم هنری و هم علمی....» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{مدخل مرتبط
| موضوع مرتبط =
| عنوان مدخل =
| مداخل مرتبط =
| پرسش مرتبط =
}}

==مقدمه==
یکی از شرایط [[مدیریت]] بر خورداری از [[بینش علمی]] مؤثر و متناسب با حوزه کاری خویش است؛ چراکه مدیریت عبارت از [[معرفتی]] است که هم [[فلسفی]] بوده، هم [[هنری]] و هم [[علمی]]. و هر مدیری بر اساس [[بینش]] و دیدگاه خود ابزارهای علمی مدیریت را به کار می‌گیرد.
[[نظام اداری]]، توانی است که همه [[انسان‌ها]] آن را دارند، ولی وقتی تناسب [[مسئولیت]] با [[توانایی]] از نظر [[تعهد]] و [[علم]] بهم خورد، ناگزیر زمینه [[رشد]] آفت‌های نظام اداری فراهم می‌شود که از اهم [[آفات نظام اداری]] [[ضعف]] بینش علمی است. مدیریت هر [[سازمان]] به تناسب گستردگی و پیچیدگی سازمان خود باید به [[میزان]] علم و [[تخصص]] و [[تجربه]] بیافزاید و [[غفلت]] از این معیار [[اسلامی]] در [[گزینش]] مدیران موجب خسارت‌های جبران‌ناپذیر خواهد بود، ولی حتی اگر در ابتدا [[انتخاب]] [[مدیر]] بر اساس صلاحیت علمی در کنار تعهد [[ایمانی]] صورت گرفته باشد، نباید از آفت ضعف بینش علمی [[غافل]] بود؛ زیرا ممکن است به دلیل تحولات بعدی و گسترده‌تر شدن سازمان و پیچیده‌تر شدن مدیریت و سازمان، توان علمی و تخصصی مدیر باشرایط کنونی که پس از گزینش او به وجود آمده، وفق ندهد و از این رو ضعف بیشتر موجب [[انحراف]] در [[تصمیم‌گیری]] در عملیات شود {{متن حدیث| لِلْجَاهِلِ فِي كُلِّ حَالَةٍ خُسْرَانٌ‌}}<ref>غررالحکم، ج۵، ص۲۸۰.</ref>.
بنابراین باید به تناسب [[پیشرفت]] سازمان و گستردگی و پیچیدگی آن بینش و معلومات فنی و تخصصی مدیران افزایش یابد.
برنامه‌های [[آموزشی]] ضمن [[خدمت]] می‌تواند توانایی‌های مورد نیاز سازمان را فراهم آورد و میزان کفایت مدیران را به سطح مطلوب ارتقا بخشد<ref>فقه سیاسی، ج۷، ص۴۹۹.</ref>.<ref>[[عباس علی عمید زنجانی|عمید زنجانی، عباس علی]]، [[دانشنامه فقه سیاسی ج۱ (کتاب)|دانشنامه فقه سیاسی]]، ص ۴۴۱.</ref>

== منابع ==
{{منابع}}
# [[پرونده: 1100699.jpg|22px]] [[عباس علی عمید زنجانی|عمید زنجانی، عباس علی]]، [[دانشنامه فقه سیاسی ج۱ (کتاب)|'''دانشنامه فقه سیاسی ج۱''']]
{{پایان منابع}}

== پانویس ==
{{پانویس}}

بینش علمی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Jaafari: /* مقدمه */