بی‌وفایی در حدیث - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Ali در ‏۳۰ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۱۰

2024-05-30T11:10:36Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۴:۴۰
خط ۲۷:		خط ۲۷:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:~~رذایل اخلاقی~~]]		[[رده:بی‌وفایی]]
	[[رده:مدخل]]		[[رده:مدخل]]

Bahmani: /* روایات مربوطه */

2022-12-02T16:33:07Z

روایات مربوطه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۲۰:۰۳
خط ۱۷:		خط ۱۷:
	## [[خائن]] [[وفادار]] نمی‌باشد"{{متن حدیث\|قَالَ‌ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ {{ع}} فِي‌ الْغُرَرِ: الْخَائِنُ‌ لَا وَفَاءَ لَهُ}}<ref>میزان الحکمه، ج۱۰، ص۶۰۴.</ref>؛		## [[خائن]] [[وفادار]] نمی‌باشد"{{متن حدیث\|قَالَ‌ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ {{ع}} فِي‌ الْغُرَرِ: الْخَائِنُ‌ لَا وَفَاءَ لَهُ}}<ref>میزان الحکمه، ج۱۰، ص۶۰۴.</ref>؛
	# [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} فرمودند: "اگر چنان نبود که مکر و فریبکاری در جهنّم است، من مکّارترین [[مردمان]] بودم" <ref>{{متن حدیث\|قَالَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ {{ع}} لَوْ لَا أَنَّ الْمَكْرَ وَ الْخَدِيعَةَ فِي النَّارِ لَكُنْتُ أَمْكَرَ النَّاسِ‌}}؛ اصول کافی، ج۲، ص۳۳۶.</ref>؛		# [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} فرمودند: "اگر چنان نبود که مکر و فریبکاری در جهنّم است، من مکّارترین [[مردمان]] بودم" <ref>{{متن حدیث\|قَالَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ {{ع}} لَوْ لَا أَنَّ الْمَكْرَ وَ الْخَدِيعَةَ فِي النَّارِ لَكُنْتُ أَمْكَرَ النَّاسِ‌}}؛ اصول کافی، ج۲، ص۳۳۶.</ref>؛
	# یکی از [[یاران امام]] [[صادق]] {{ع}} گوید: از ایشان در این رابطه سؤال کردم، که دو [[شهر]] از شهرهای کفّار که هر یک از [[حکومتی]] مستقل برخوردار است، نخست به [[جنگ]] با یکدیگر پرداختند و آنگاه [[معاهده]] [[صلح]] امضاء کردند؛ آنگاه [[سلطان]] یکی از این دو [[شهر]] کافرنشین به [[سلطان]] دیگر خدعه زده به نزد [[مسلمین]] می‌‌آید، و با آنان [[پیمان]] می‌‌بندد که به همراه آنان به آن [[سلطان]] و شهرش حمله کنند. آیا این عمل برای [[مسلمین]] جایز است؟ [[امام صادق]] {{ع}} فرمودند: "برای [[مسلمین]] جایز نیست که خود فریبکاری کنند و یا دیگران را به فریبکاری فراخوانند؛ نیز بر آنان جایز نیست که با کسانی که [[فریب]] به کار برده‌اند هم‌پیمان شوند، امّا آنان باید با [[مشرکان]] در هر کجا که ممکن شد به [[جنگ]] بپردازند؛ و بر آنان پذیرش آنچه مورد تعهّد [[کافران]] قرار گرفته جایز نمی‌باشد" <ref>{{متن حدیث\|عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ {{ع}} قَالَ: سَأَلْتُهُ عَنْ قَرْيَتَيْنِ‌ مِنْ أَهْلِ الْحَرْبِ لِكُلِّ وَاحِدَةٍ مِنْهُمَا مَلِكٌ عَلَى حِدَةٍ اقْتَتَلُوا ثُمَّ اصْطَلَحُوا ثُمَّ إِنَّ أَحَدَ الْمَلِكَيْنِ غَدَرَ بِصَاحِبِهِ فَجَاءَ إِلَى الْمُسْلِمِينَ فَصَالَحَهُمْ عَلَى أَنْ يَغْزُوَ مَعَهُمْ‌ تِلْكَ الْمَدِينَةَ؟ فَقَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ {{ع}} لَا يَنْبَغِي لِلْمُسْلِمِينَ أَنْ يَغْدِرُوا وَ لَا يَأْمُرُوا بِالْغَدْرِ وَ لَا يُقَاتِلُوا مَعَ الَّذِينَ غَدَرُوا وَ لَكِنَّهُمْ يُقَاتِلُونَ الْمُشْرِكِينَ حَيْثُ وَجَدُوهُمْ وَ لَا يَجُوزُ عَلَيْهِمْ مَا عَاهَدَ عَلَيْهِ الْكُفَّارُ}}؛ اصول کافی، ج۲، ص۳۳۶.</ref>.<ref>[[حسین مظاهری\|مظاهری، حسین]]، [[دانش اخلاق اسلامی ج۳ (کتاب)\|دانش اخلاق اسلامی]]، ج۳، ~~ص ۱۶۲~~-۱۶۴.</ref>		# یکی از [[یاران امام]] [[صادق]] {{ع}} گوید: از ایشان در این رابطه سؤال کردم، که دو [[شهر]] از شهرهای کفّار که هر یک از [[حکومتی]] مستقل برخوردار است، نخست به [[جنگ]] با یکدیگر پرداختند و آنگاه [[معاهده]] [[صلح]] امضاء کردند؛ آنگاه [[سلطان]] یکی از این دو [[شهر]] کافرنشین به [[سلطان]] دیگر خدعه زده به نزد [[مسلمین]] می‌‌آید، و با آنان [[پیمان]] می‌‌بندد که به همراه آنان به آن [[سلطان]] و شهرش حمله کنند. آیا این عمل برای [[مسلمین]] جایز است؟ [[امام صادق]] {{ع}} فرمودند: "برای [[مسلمین]] جایز نیست که خود فریبکاری کنند و یا دیگران را به فریبکاری فراخوانند؛ نیز بر آنان جایز نیست که با کسانی که [[فریب]] به کار برده‌اند هم‌پیمان شوند، امّا آنان باید با [[مشرکان]] در هر کجا که ممکن شد به [[جنگ]] بپردازند؛ و بر آنان پذیرش آنچه مورد تعهّد [[کافران]] قرار گرفته جایز نمی‌باشد" <ref>{{متن حدیث\|عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ {{ع}} قَالَ: سَأَلْتُهُ عَنْ قَرْيَتَيْنِ‌ مِنْ أَهْلِ الْحَرْبِ لِكُلِّ وَاحِدَةٍ مِنْهُمَا مَلِكٌ عَلَى حِدَةٍ اقْتَتَلُوا ثُمَّ اصْطَلَحُوا ثُمَّ إِنَّ أَحَدَ الْمَلِكَيْنِ غَدَرَ بِصَاحِبِهِ فَجَاءَ إِلَى الْمُسْلِمِينَ فَصَالَحَهُمْ عَلَى أَنْ يَغْزُوَ مَعَهُمْ‌ تِلْكَ الْمَدِينَةَ؟ فَقَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ {{ع}} لَا يَنْبَغِي لِلْمُسْلِمِينَ أَنْ يَغْدِرُوا وَ لَا يَأْمُرُوا بِالْغَدْرِ وَ لَا يُقَاتِلُوا مَعَ الَّذِينَ غَدَرُوا وَ لَكِنَّهُمْ يُقَاتِلُونَ الْمُشْرِكِينَ حَيْثُ وَجَدُوهُمْ وَ لَا يَجُوزُ عَلَيْهِمْ مَا عَاهَدَ عَلَيْهِ الْكُفَّارُ}}؛ اصول کافی، ج۲، ص۳۳۶.</ref>.<ref>[[حسین مظاهری\|مظاهری، حسین]]، [[دانش اخلاق اسلامی ج۳ (کتاب)\|دانش اخلاق اسلامی]]، ج۳، ص۱۶۲-۱۶۴.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani در ‏۲ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۶:۳۲

2022-12-02T16:32:37Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۲۰:۰۲
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{ولایت}}~~
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = بی‌وفایی		\| موضوع مرتبط = بی‌وفایی
	\| عنوان مدخل = [[بی‌وفایی]]		\| عنوان مدخل = بی‌وفایی
	\| مداخل مرتبط = ~~[[بی‌وفایی در قرآن]] -~~ [[بی‌وفایی در حدیث~~]] - [[بی‌وفایی در نهج البلاغه~~]] - [[بی‌وفایی در اخلاق اسلامی~~]] - [[بی‌وفایی در معارف دعا و زیارات~~]]		\| مداخل مرتبط = [[بی‌وفایی در حدیث]] - [[بی‌وفایی در اخلاق اسلامی]]
	\| پرسش مرتبط = ~~بی‌وفایی (پرسش)~~		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

خط ۱۸:		خط ۱۷:
	## [[خائن]] [[وفادار]] نمی‌باشد"{{متن حدیث\|قَالَ‌ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ {{ع}} فِي‌ الْغُرَرِ: الْخَائِنُ‌ لَا وَفَاءَ لَهُ}}<ref>میزان الحکمه، ج۱۰، ص۶۰۴.</ref>؛		## [[خائن]] [[وفادار]] نمی‌باشد"{{متن حدیث\|قَالَ‌ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ {{ع}} فِي‌ الْغُرَرِ: الْخَائِنُ‌ لَا وَفَاءَ لَهُ}}<ref>میزان الحکمه، ج۱۰، ص۶۰۴.</ref>؛
	# [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} فرمودند: "اگر چنان نبود که مکر و فریبکاری در جهنّم است، من مکّارترین [[مردمان]] بودم" <ref>{{متن حدیث\|قَالَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ {{ع}} لَوْ لَا أَنَّ الْمَكْرَ وَ الْخَدِيعَةَ فِي النَّارِ لَكُنْتُ أَمْكَرَ النَّاسِ‌}}؛ اصول کافی، ج۲، ص۳۳۶.</ref>؛		# [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} فرمودند: "اگر چنان نبود که مکر و فریبکاری در جهنّم است، من مکّارترین [[مردمان]] بودم" <ref>{{متن حدیث\|قَالَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ {{ع}} لَوْ لَا أَنَّ الْمَكْرَ وَ الْخَدِيعَةَ فِي النَّارِ لَكُنْتُ أَمْكَرَ النَّاسِ‌}}؛ اصول کافی، ج۲، ص۳۳۶.</ref>؛
	# یکی از [[یاران امام]] [[صادق]] {{ع}} گوید: از ایشان در این رابطه سؤال کردم، که دو [[شهر]] از شهرهای کفّار که هر یک از [[حکومتی]] مستقل برخوردار است، نخست به [[جنگ]] با یکدیگر پرداختند و آنگاه [[معاهده]] [[صلح]] امضاء کردند؛ آنگاه [[سلطان]] یکی از این دو [[شهر]] کافرنشین به [[سلطان]] دیگر خدعه زده به نزد [[مسلمین]] می‌‌آید، و با آنان [[پیمان]] می‌‌بندد که به همراه آنان به آن [[سلطان]] و شهرش حمله کنند. آیا این عمل برای [[مسلمین]] جایز است؟ [[امام صادق]] {{ع}} فرمودند: "برای [[مسلمین]] جایز نیست که خود فریبکاری کنند و یا دیگران را به فریبکاری فراخوانند؛ نیز بر آنان جایز نیست که با کسانی که [[فریب]] به کار برده‌اند هم‌پیمان شوند، امّا آنان باید با [[مشرکان]] در هر کجا که ممکن شد به [[جنگ]] بپردازند؛ و بر آنان پذیرش آنچه مورد تعهّد [[کافران]] قرار گرفته جایز نمی‌باشد" <ref>{{متن حدیث\|عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ {{ع}} قَالَ: سَأَلْتُهُ عَنْ قَرْيَتَيْنِ‌ مِنْ أَهْلِ الْحَرْبِ لِكُلِّ وَاحِدَةٍ مِنْهُمَا مَلِكٌ عَلَى حِدَةٍ اقْتَتَلُوا ثُمَّ اصْطَلَحُوا ثُمَّ إِنَّ أَحَدَ الْمَلِكَيْنِ غَدَرَ بِصَاحِبِهِ فَجَاءَ إِلَى الْمُسْلِمِينَ فَصَالَحَهُمْ عَلَى أَنْ يَغْزُوَ مَعَهُمْ‌ تِلْكَ الْمَدِينَةَ؟ فَقَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ {{ع}} لَا يَنْبَغِي لِلْمُسْلِمِينَ أَنْ يَغْدِرُوا وَ لَا يَأْمُرُوا بِالْغَدْرِ وَ لَا يُقَاتِلُوا مَعَ الَّذِينَ غَدَرُوا وَ لَكِنَّهُمْ يُقَاتِلُونَ الْمُشْرِكِينَ حَيْثُ وَجَدُوهُمْ وَ لَا يَجُوزُ عَلَيْهِمْ مَا عَاهَدَ عَلَيْهِ الْكُفَّارُ}}؛ اصول کافی، ج۲، ص۳۳۶.</ref><ref>[[حسین مظاهری\|مظاهری، حسین]]، [[دانش اخلاق اسلامی ج۳ (کتاب)\|دانش اخلاق اسلامی]]، ج۳، ص ۱۶۲-۱۶۴.</ref>.		# یکی از [[یاران امام]] [[صادق]] {{ع}} گوید: از ایشان در این رابطه سؤال کردم، که دو [[شهر]] از شهرهای کفّار که هر یک از [[حکومتی]] مستقل برخوردار است، نخست به [[جنگ]] با یکدیگر پرداختند و آنگاه [[معاهده]] [[صلح]] امضاء کردند؛ آنگاه [[سلطان]] یکی از این دو [[شهر]] کافرنشین به [[سلطان]] دیگر خدعه زده به نزد [[مسلمین]] می‌‌آید، و با آنان [[پیمان]] می‌‌بندد که به همراه آنان به آن [[سلطان]] و شهرش حمله کنند. آیا این عمل برای [[مسلمین]] جایز است؟ [[امام صادق]] {{ع}} فرمودند: "برای [[مسلمین]] جایز نیست که خود فریبکاری کنند و یا دیگران را به فریبکاری فراخوانند؛ نیز بر آنان جایز نیست که با کسانی که [[فریب]] به کار برده‌اند هم‌پیمان شوند، امّا آنان باید با [[مشرکان]] در هر کجا که ممکن شد به [[جنگ]] بپردازند؛ و بر آنان پذیرش آنچه مورد تعهّد [[کافران]] قرار گرفته جایز نمی‌باشد" <ref>{{متن حدیث\|عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ {{ع}} قَالَ: سَأَلْتُهُ عَنْ قَرْيَتَيْنِ‌ مِنْ أَهْلِ الْحَرْبِ لِكُلِّ وَاحِدَةٍ مِنْهُمَا مَلِكٌ عَلَى حِدَةٍ اقْتَتَلُوا ثُمَّ اصْطَلَحُوا ثُمَّ إِنَّ أَحَدَ الْمَلِكَيْنِ غَدَرَ بِصَاحِبِهِ فَجَاءَ إِلَى الْمُسْلِمِينَ فَصَالَحَهُمْ عَلَى أَنْ يَغْزُوَ مَعَهُمْ‌ تِلْكَ الْمَدِينَةَ؟ فَقَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ {{ع}} لَا يَنْبَغِي لِلْمُسْلِمِينَ أَنْ يَغْدِرُوا وَ لَا يَأْمُرُوا بِالْغَدْرِ وَ لَا يُقَاتِلُوا مَعَ الَّذِينَ غَدَرُوا وَ لَكِنَّهُمْ يُقَاتِلُونَ الْمُشْرِكِينَ حَيْثُ وَجَدُوهُمْ وَ لَا يَجُوزُ عَلَيْهِمْ مَا عَاهَدَ عَلَيْهِ الْكُفَّارُ}}؛ اصول کافی، ج۲، ص۳۳۶.</ref>.<ref>[[حسین مظاهری\|مظاهری، حسین]]، [[دانش اخلاق اسلامی ج۳ (کتاب)\|دانش اخلاق اسلامی]]، ج۳، ص ۱۶۲-۱۶۴.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:10115255.jpg\|22px]] [[حسین مظاهری\|مظاهری، حسین]]، [[دانش اخلاق اسلامی ج۳ (کتاب)\|'''دانش اخلاق اسلامی ج۳''']]		# [[پرونده:10115255.jpg\|22px]] [[حسین مظاهری\|مظاهری، حسین]]، [[دانش اخلاق اسلامی ج۳ (کتاب)\|'''دانش اخلاق اسلامی ج۳''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

خط ۲۸:		خط ۲۷:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده: ~~بی‌وفایی~~]]		[[رده:رذایل اخلاقی]]
	[[رده: مدخل]]		[[رده:مدخل]]

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-24T15:30:40Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۲

2022-07-10T23:50:00Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۲

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۳:۲۰
خط ۸:		خط ۸:

	==روایات مربوطه==		==روایات مربوطه==
	#[[امیرمؤمنان]]{{ع}} فرمودند: "وفاء نسبت به بی‌وفایان نزد [[خداوند]] [[بی‌وفایی]] است، و [[بی‌وفایی]] با آنان نزد [[خداوند]] [[وفاداری]] است"<ref>{{متن حدیث\|قَالَ‌ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ{{ع}} الْوَفَاءُ لِأَهْلِ‌ الْغَدْرِ غَدْرٌ عِنْدَ اللَّهِ‌ وَ الْغَدْرُ بِأَهْلِ الْغَدْرِ وَفَاءٌ عِنْدَ اللَّهِ‌}}؛ نهج البلاغه، صبحی صالح، حکمت ۲۵۹.</ref>؛		# [[امیرمؤمنان]]{{ع}} فرمودند: "وفاء نسبت به بی‌وفایان نزد [[خداوند]] [[بی‌وفایی]] است، و [[بی‌وفایی]] با آنان نزد [[خداوند]] [[وفاداری]] است"<ref>{{متن حدیث\|قَالَ‌ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ{{ع}} الْوَفَاءُ لِأَهْلِ‌ الْغَدْرِ غَدْرٌ عِنْدَ اللَّهِ‌ وَ الْغَدْرُ بِأَهْلِ الْغَدْرِ وَفَاءٌ عِنْدَ اللَّهِ‌}}؛ نهج البلاغه، صبحی صالح، حکمت ۲۵۹.</ref>؛
	#بنا بر آنچه در کتاب "[[غرر الحکم]]" آمده است، [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} فرمودند:		#بنا بر آنچه در کتاب "[[غرر الحکم]]" آمده است، [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} فرمودند:
	##[[فریب]] زشت‌ترینِ دو [[خیانت]] است؛{{متن حدیث\|قَالَ‌ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ{{ع}} فِي‌ الْغُرَرِ: الْغَدْرُ أَقْبَحُ‌ الْخِيَانَتَيْنِ‌}}؛		## [[فریب]] زشت‌ترینِ دو [[خیانت]] است؛{{متن حدیث\|قَالَ‌ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ{{ع}} فِي‌ الْغُرَرِ: الْغَدْرُ أَقْبَحُ‌ الْخِيَانَتَيْنِ‌}}؛
	##فریبکاری روش انسان‌های [[پست]] است؛{{متن حدیث\|قَالَ‌ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ{{ع}} فِي‌ الْغُرَرِ: الْغَدْرُ شِيمَةُ اللِّئَامِ}}؛		##فریبکاری روش انسان‌های [[پست]] است؛{{متن حدیث\|قَالَ‌ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ{{ع}} فِي‌ الْغُرَرِ: الْغَدْرُ شِيمَةُ اللِّئَامِ}}؛
	##فریبکاری [[گناهان]] را مضاعف می‌‌سازد؛{{متن حدیث\|قَالَ‌ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ{{ع}} فِي‌ الْغُرَرِ: الْغَدْرُ يُضَاعِفُ‌ السَّيِّئَاتِ‌}}؛		##فریبکاری [[گناهان]] را مضاعف می‌‌سازد؛{{متن حدیث\|قَالَ‌ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ{{ع}} فِي‌ الْغُرَرِ: الْغَدْرُ يُضَاعِفُ‌ السَّيِّئَاتِ‌}}؛
خط ۱۶:		خط ۱۶:
	##از فریبکاری به‌دور باش، که آن قبیح‌ترین و زشت‌ترین خیانت‌ها است، چه آن کس که بسیار فریبکاری می‌‌کند نزد [[خداوند]] بی‌ارزش می‌‌باشد؛{{متن حدیث\|قَالَ‌ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ{{ع}} فِي‌ الْغُرَرِ: إِيَّاكَ‌ وَ الْغَدْرَ فَإِنَّهُ‌ أَقْبَحُ‌ الْخِيَانَةِ وَ إِنَّ الْغَدُورَ لَمُهَانٌ عِنْدَ اللَّهِ بِغَدْرِهِ}}؛		##از فریبکاری به‌دور باش، که آن قبیح‌ترین و زشت‌ترین خیانت‌ها است، چه آن کس که بسیار فریبکاری می‌‌کند نزد [[خداوند]] بی‌ارزش می‌‌باشد؛{{متن حدیث\|قَالَ‌ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ{{ع}} فِي‌ الْغُرَرِ: إِيَّاكَ‌ وَ الْغَدْرَ فَإِنَّهُ‌ أَقْبَحُ‌ الْخِيَانَةِ وَ إِنَّ الْغَدُورَ لَمُهَانٌ عِنْدَ اللَّهِ بِغَدْرِهِ}}؛
	##فریبکاری برای همه [[زشت]] است، امّا از [[صاحبان قدرت]] و [[شوکت]] زشت‌تر است؛{{متن حدیث\|قَالَ‌ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ{{ع}} فِي‌ الْغُرَرِ: الْغَدْرُ بِكُلِّ أَحَدٍ قَبِيحٌ‌ وَ هُوَ بِذِي الْقُدْرَةِ وَ السُّلْطَانِ أَقْبَحُ}}؛		##فریبکاری برای همه [[زشت]] است، امّا از [[صاحبان قدرت]] و [[شوکت]] زشت‌تر است؛{{متن حدیث\|قَالَ‌ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ{{ع}} فِي‌ الْغُرَرِ: الْغَدْرُ بِكُلِّ أَحَدٍ قَبِيحٌ‌ وَ هُوَ بِذِي الْقُدْرَةِ وَ السُّلْطَانِ أَقْبَحُ}}؛
	##[[خائن]] [[وفادار]] نمی‌باشد"{{متن حدیث\|قَالَ‌ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ{{ع}} فِي‌ الْغُرَرِ: الْخَائِنُ‌ لَا وَفَاءَ لَهُ}}<ref>میزان الحکمه، ج۱۰، ص۶۰۴.</ref>؛		## [[خائن]] [[وفادار]] نمی‌باشد"{{متن حدیث\|قَالَ‌ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ{{ع}} فِي‌ الْغُرَرِ: الْخَائِنُ‌ لَا وَفَاءَ لَهُ}}<ref>میزان الحکمه، ج۱۰، ص۶۰۴.</ref>؛
	#[[امیرالمؤمنین]]{{ع}} فرمودند: "اگر چنان نبود که مکر و فریبکاری در جهنّم است، من مکّارترین [[مردمان]] بودم" <ref>{{متن حدیث\|قَالَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ{{ع}} لَوْ لَا أَنَّ الْمَكْرَ وَ الْخَدِيعَةَ فِي النَّارِ لَكُنْتُ أَمْكَرَ النَّاسِ‌}}؛ اصول کافی، ج۲، ص۳۳۶.</ref>؛		# [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} فرمودند: "اگر چنان نبود که مکر و فریبکاری در جهنّم است، من مکّارترین [[مردمان]] بودم" <ref>{{متن حدیث\|قَالَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ{{ع}} لَوْ لَا أَنَّ الْمَكْرَ وَ الْخَدِيعَةَ فِي النَّارِ لَكُنْتُ أَمْكَرَ النَّاسِ‌}}؛ اصول کافی، ج۲، ص۳۳۶.</ref>؛
	#یکی از [[یاران امام]] [[صادق]]{{ع}} گوید: از ایشان در این رابطه سؤال کردم، که دو [[شهر]] از شهرهای کفّار که هر یک از [[حکومتی]] مستقل برخوردار است، نخست به [[جنگ]] با یکدیگر پرداختند و آنگاه [[معاهده]] [[صلح]] امضاء کردند؛ آنگاه [[سلطان]] یکی از این دو [[شهر]] کافرنشین به [[سلطان]] دیگر خدعه زده به نزد [[مسلمین]] می‌‌آید، و با آنان [[پیمان]] می‌‌بندد که به همراه آنان به آن [[سلطان]] و شهرش حمله کنند. آیا این عمل برای [[مسلمین]] جایز است؟ [[امام صادق]]{{ع}} فرمودند: "برای [[مسلمین]] جایز نیست که خود فریبکاری کنند و یا دیگران را به فریبکاری فراخوانند؛ نیز بر آنان جایز نیست که با کسانی که [[فریب]] به کار برده‌اند هم‌پیمان شوند، امّا آنان باید با [[مشرکان]] در هر کجا که ممکن شد به [[جنگ]] بپردازند؛ و بر آنان پذیرش آنچه مورد تعهّد [[کافران]] قرار گرفته جایز نمی‌باشد" <ref>{{متن حدیث\|عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ{{ع}} قَالَ: سَأَلْتُهُ عَنْ قَرْيَتَيْنِ‌ مِنْ أَهْلِ الْحَرْبِ لِكُلِّ وَاحِدَةٍ مِنْهُمَا مَلِكٌ عَلَى حِدَةٍ اقْتَتَلُوا ثُمَّ اصْطَلَحُوا ثُمَّ إِنَّ أَحَدَ الْمَلِكَيْنِ غَدَرَ بِصَاحِبِهِ فَجَاءَ إِلَى الْمُسْلِمِينَ فَصَالَحَهُمْ عَلَى أَنْ يَغْزُوَ مَعَهُمْ‌ تِلْكَ الْمَدِينَةَ؟ فَقَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ{{ع}} لَا يَنْبَغِي لِلْمُسْلِمِينَ أَنْ يَغْدِرُوا وَ لَا يَأْمُرُوا بِالْغَدْرِ وَ لَا يُقَاتِلُوا مَعَ الَّذِينَ غَدَرُوا وَ لَكِنَّهُمْ يُقَاتِلُونَ الْمُشْرِكِينَ حَيْثُ وَجَدُوهُمْ وَ لَا يَجُوزُ عَلَيْهِمْ مَا عَاهَدَ عَلَيْهِ الْكُفَّارُ}}؛ اصول کافی، ج۲، ص۳۳۶.</ref><ref>[[حسین مظاهری\|مظاهری، حسین]]، [[دانش اخلاق اسلامی ج۳ (کتاب)\|دانش اخلاق اسلامی]]، ج۳، ص ۱۶۲-۱۶۴.</ref>.		#یکی از [[یاران امام]] [[صادق]]{{ع}} گوید: از ایشان در این رابطه سؤال کردم، که دو [[شهر]] از شهرهای کفّار که هر یک از [[حکومتی]] مستقل برخوردار است، نخست به [[جنگ]] با یکدیگر پرداختند و آنگاه [[معاهده]] [[صلح]] امضاء کردند؛ آنگاه [[سلطان]] یکی از این دو [[شهر]] کافرنشین به [[سلطان]] دیگر خدعه زده به نزد [[مسلمین]] می‌‌آید، و با آنان [[پیمان]] می‌‌بندد که به همراه آنان به آن [[سلطان]] و شهرش حمله کنند. آیا این عمل برای [[مسلمین]] جایز است؟ [[امام صادق]]{{ع}} فرمودند: "برای [[مسلمین]] جایز نیست که خود فریبکاری کنند و یا دیگران را به فریبکاری فراخوانند؛ نیز بر آنان جایز نیست که با کسانی که [[فریب]] به کار برده‌اند هم‌پیمان شوند، امّا آنان باید با [[مشرکان]] در هر کجا که ممکن شد به [[جنگ]] بپردازند؛ و بر آنان پذیرش آنچه مورد تعهّد [[کافران]] قرار گرفته جایز نمی‌باشد" <ref>{{متن حدیث\|عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ{{ع}} قَالَ: سَأَلْتُهُ عَنْ قَرْيَتَيْنِ‌ مِنْ أَهْلِ الْحَرْبِ لِكُلِّ وَاحِدَةٍ مِنْهُمَا مَلِكٌ عَلَى حِدَةٍ اقْتَتَلُوا ثُمَّ اصْطَلَحُوا ثُمَّ إِنَّ أَحَدَ الْمَلِكَيْنِ غَدَرَ بِصَاحِبِهِ فَجَاءَ إِلَى الْمُسْلِمِينَ فَصَالَحَهُمْ عَلَى أَنْ يَغْزُوَ مَعَهُمْ‌ تِلْكَ الْمَدِينَةَ؟ فَقَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ{{ع}} لَا يَنْبَغِي لِلْمُسْلِمِينَ أَنْ يَغْدِرُوا وَ لَا يَأْمُرُوا بِالْغَدْرِ وَ لَا يُقَاتِلُوا مَعَ الَّذِينَ غَدَرُوا وَ لَكِنَّهُمْ يُقَاتِلُونَ الْمُشْرِكِينَ حَيْثُ وَجَدُوهُمْ وَ لَا يَجُوزُ عَلَيْهِمْ مَا عَاهَدَ عَلَيْهِ الْكُفَّارُ}}؛ اصول کافی، ج۲، ص۳۳۶.</ref><ref>[[حسین مظاهری\|مظاهری، حسین]]، [[دانش اخلاق اسلامی ج۳ (کتاب)\|دانش اخلاق اسلامی]]، ج۳، ص ۱۶۲-۱۶۴.</ref>.

Heydari: جایگزینی متن - '\(.)\'\'\'\[\[(.)\]\]\'\'\'(.)\"\'\'\'(.)\'\'\'\"(.)\<\/div\> \(.)\<\/div\> \
2022-05-31T14:03:37Z

جایگزینی متن - '\<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(252\,\s252\,\s233\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.)\'\'\'\[\[(.)\]\]\'\'\'(.)\"\'\'\'(.)\'\'\'\"(.)\<\/div\> \<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(255\,\s245\,\s227\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.)\<\/div\> \<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(206\,242\,\s299\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\sn...

→ نسخهٔ قدیمی‌تر نسخهٔ ‏۳۱ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۷:۳۳
خط ۱: خط ۱:

{{ولایت}}
{{ولایت}}

<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از زیرشاخه‌های بحث '''[[بی‌وفایی]]''' است. "'''[[بی‌وفایی]]'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>
{{مدخل مرتبط

<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[بی‌وفایی در قرآن]] - [[بی‌وفایی در حدیث]] - [[بی‌وفایی در نهج البلاغه]] - [[بی‌وفایی در اخلاق اسلامی]] - [[بی‌وفایی در معارف دعا و زیارات]]</div>
| موضوع مرتبط = بی‌وفایی

<div style="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[بی‌وفایی (پرسش)]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>
| عنوان مدخل = [[بی‌وفایی]]

| مداخل مرتبط = [[بی‌وفایی در قرآن]] - [[بی‌وفایی در حدیث]] - [[بی‌وفایی در نهج البلاغه]] - [[بی‌وفایی در اخلاق اسلامی]] - [[بی‌وفایی در معارف دعا و زیارات]]

| پرسش مرتبط = بی‌وفایی (پرسش)

}}

==روایات مربوطه==
==روایات مربوطه==

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (- {{ولایت}}

2021-12-25T15:13:00Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (- {{ولایت}} <div style= +{{ولایت}} <div style=)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر نسخهٔ ‏۲۵ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۸:۴۳
خط ۱: خط ۱:

{{ولایت}}
{{ولایت}}

<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از زیرشاخه‌های بحث '''[[بی‌وفایی]]''' است. "'''[[بی‌وفایی]]'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>
<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از زیرشاخه‌های بحث '''[[بی‌وفایی]]''' است. "'''[[بی‌وفایی]]'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==پانویس== +== پانویس ==)

2021-12-17T18:56:57Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==پانویس== +== پانویس ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۲:۲۶
خط ۲۳:		خط ۲۳:
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

	==پانویس==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده: بی‌وفایی]]		[[رده: بی‌وفایی]]
	[[رده: مدخل]]		[[رده: مدخل]]

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

2021-12-17T16:43:52Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۰:۱۳
خط ۱۸:		خط ۱۸:
	#یکی از [[یاران امام]] [[صادق]]{{ع}} گوید: از ایشان در این رابطه سؤال کردم، که دو [[شهر]] از شهرهای کفّار که هر یک از [[حکومتی]] مستقل برخوردار است، نخست به [[جنگ]] با یکدیگر پرداختند و آنگاه [[معاهده]] [[صلح]] امضاء کردند؛ آنگاه [[سلطان]] یکی از این دو [[شهر]] کافرنشین به [[سلطان]] دیگر خدعه زده به نزد [[مسلمین]] می‌‌آید، و با آنان [[پیمان]] می‌‌بندد که به همراه آنان به آن [[سلطان]] و شهرش حمله کنند. آیا این عمل برای [[مسلمین]] جایز است؟ [[امام صادق]]{{ع}} فرمودند: "برای [[مسلمین]] جایز نیست که خود فریبکاری کنند و یا دیگران را به فریبکاری فراخوانند؛ نیز بر آنان جایز نیست که با کسانی که [[فریب]] به کار برده‌اند هم‌پیمان شوند، امّا آنان باید با [[مشرکان]] در هر کجا که ممکن شد به [[جنگ]] بپردازند؛ و بر آنان پذیرش آنچه مورد تعهّد [[کافران]] قرار گرفته جایز نمی‌باشد" <ref>{{متن حدیث\|عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ{{ع}} قَالَ: سَأَلْتُهُ عَنْ قَرْيَتَيْنِ‌ مِنْ أَهْلِ الْحَرْبِ لِكُلِّ وَاحِدَةٍ مِنْهُمَا مَلِكٌ عَلَى حِدَةٍ اقْتَتَلُوا ثُمَّ اصْطَلَحُوا ثُمَّ إِنَّ أَحَدَ الْمَلِكَيْنِ غَدَرَ بِصَاحِبِهِ فَجَاءَ إِلَى الْمُسْلِمِينَ فَصَالَحَهُمْ عَلَى أَنْ يَغْزُوَ مَعَهُمْ‌ تِلْكَ الْمَدِينَةَ؟ فَقَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ{{ع}} لَا يَنْبَغِي لِلْمُسْلِمِينَ أَنْ يَغْدِرُوا وَ لَا يَأْمُرُوا بِالْغَدْرِ وَ لَا يُقَاتِلُوا مَعَ الَّذِينَ غَدَرُوا وَ لَكِنَّهُمْ يُقَاتِلُونَ الْمُشْرِكِينَ حَيْثُ وَجَدُوهُمْ وَ لَا يَجُوزُ عَلَيْهِمْ مَا عَاهَدَ عَلَيْهِ الْكُفَّارُ}}؛ اصول کافی، ج۲، ص۳۳۶.</ref><ref>[[حسین مظاهری\|مظاهری، حسین]]، [[دانش اخلاق اسلامی ج۳ (کتاب)\|دانش اخلاق اسلامی]]، ج۳، ص ۱۶۲-۱۶۴.</ref>.		#یکی از [[یاران امام]] [[صادق]]{{ع}} گوید: از ایشان در این رابطه سؤال کردم، که دو [[شهر]] از شهرهای کفّار که هر یک از [[حکومتی]] مستقل برخوردار است، نخست به [[جنگ]] با یکدیگر پرداختند و آنگاه [[معاهده]] [[صلح]] امضاء کردند؛ آنگاه [[سلطان]] یکی از این دو [[شهر]] کافرنشین به [[سلطان]] دیگر خدعه زده به نزد [[مسلمین]] می‌‌آید، و با آنان [[پیمان]] می‌‌بندد که به همراه آنان به آن [[سلطان]] و شهرش حمله کنند. آیا این عمل برای [[مسلمین]] جایز است؟ [[امام صادق]]{{ع}} فرمودند: "برای [[مسلمین]] جایز نیست که خود فریبکاری کنند و یا دیگران را به فریبکاری فراخوانند؛ نیز بر آنان جایز نیست که با کسانی که [[فریب]] به کار برده‌اند هم‌پیمان شوند، امّا آنان باید با [[مشرکان]] در هر کجا که ممکن شد به [[جنگ]] بپردازند؛ و بر آنان پذیرش آنچه مورد تعهّد [[کافران]] قرار گرفته جایز نمی‌باشد" <ref>{{متن حدیث\|عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ{{ع}} قَالَ: سَأَلْتُهُ عَنْ قَرْيَتَيْنِ‌ مِنْ أَهْلِ الْحَرْبِ لِكُلِّ وَاحِدَةٍ مِنْهُمَا مَلِكٌ عَلَى حِدَةٍ اقْتَتَلُوا ثُمَّ اصْطَلَحُوا ثُمَّ إِنَّ أَحَدَ الْمَلِكَيْنِ غَدَرَ بِصَاحِبِهِ فَجَاءَ إِلَى الْمُسْلِمِينَ فَصَالَحَهُمْ عَلَى أَنْ يَغْزُوَ مَعَهُمْ‌ تِلْكَ الْمَدِينَةَ؟ فَقَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ{{ع}} لَا يَنْبَغِي لِلْمُسْلِمِينَ أَنْ يَغْدِرُوا وَ لَا يَأْمُرُوا بِالْغَدْرِ وَ لَا يُقَاتِلُوا مَعَ الَّذِينَ غَدَرُوا وَ لَكِنَّهُمْ يُقَاتِلُونَ الْمُشْرِكِينَ حَيْثُ وَجَدُوهُمْ وَ لَا يَجُوزُ عَلَيْهِمْ مَا عَاهَدَ عَلَيْهِ الْكُفَّارُ}}؛ اصول کافی، ج۲، ص۳۳۶.</ref><ref>[[حسین مظاهری\|مظاهری، حسین]]، [[دانش اخلاق اسلامی ج۳ (کتاب)\|دانش اخلاق اسلامی]]، ج۳، ص ۱۶۲-۱۶۴.</ref>.

	==منابع==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:10115255.jpg\|22px]] [[حسین مظاهری\|مظاهری، حسین]]، [[دانش اخلاق اسلامی ج۳ (کتاب)\|'''دانش اخلاق اسلامی ج۳''']]		* [[پرونده:10115255.jpg\|22px]] [[حسین مظاهری\|مظاهری، حسین]]، [[دانش اخلاق اسلامی ج۳ (کتاب)\|'''دانش اخلاق اسلامی ج۳''']]

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-''']] ==پانویس== {{پانویس}} +''']] {{پایان منابع}} ==پانویس== {{پانویس}})

2021-12-16T11:57:20Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-''']] ==پانویس== {{پانویس}} +''']] {{پایان منابع}} ==پانویس== {{پانویس}})

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۵:۲۷
خط ۲۱:		خط ۲۱:
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:10115255.jpg\|22px]] [[حسین مظاهری\|مظاهری، حسین]]، [[دانش اخلاق اسلامی ج۳ (کتاب)\|'''دانش اخلاق اسلامی ج۳''']]		* [[پرونده:10115255.jpg\|22px]] [[حسین مظاهری\|مظاهری، حسین]]، [[دانش اخلاق اسلامی ج۳ (کتاب)\|'''دانش اخلاق اسلامی ج۳''']]
			{{پایان منابع}}

	==پانویس==		==پانویس==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۳:۲۰
خط ۸:		خط ۸:

	==روایات مربوطه==		==روایات مربوطه==
	#[[امیرمؤمنان]]{{ع}} فرمودند: "وفاء نسبت به بی‌وفایان نزد [[خداوند]] [[بی‌وفایی]] است، و [[بی‌وفایی]] با آنان نزد [[خداوند]] [[وفاداری]] است"<ref>{{متن حدیث\|قَالَ‌ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ{{ع}} الْوَفَاءُ لِأَهْلِ‌ الْغَدْرِ غَدْرٌ عِنْدَ اللَّهِ‌ وَ الْغَدْرُ بِأَهْلِ الْغَدْرِ وَفَاءٌ عِنْدَ اللَّهِ‌}}؛ نهج البلاغه، صبحی صالح، حکمت ۲۵۹.</ref>؛		# [[امیرمؤمنان]]{{ع}} فرمودند: "وفاء نسبت به بی‌وفایان نزد [[خداوند]] [[بی‌وفایی]] است، و [[بی‌وفایی]] با آنان نزد [[خداوند]] [[وفاداری]] است"<ref>{{متن حدیث\|قَالَ‌ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ{{ع}} الْوَفَاءُ لِأَهْلِ‌ الْغَدْرِ غَدْرٌ عِنْدَ اللَّهِ‌ وَ الْغَدْرُ بِأَهْلِ الْغَدْرِ وَفَاءٌ عِنْدَ اللَّهِ‌}}؛ نهج البلاغه، صبحی صالح، حکمت ۲۵۹.</ref>؛
	#بنا بر آنچه در کتاب "[[غرر الحکم]]" آمده است، [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} فرمودند:		#بنا بر آنچه در کتاب "[[غرر الحکم]]" آمده است، [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} فرمودند:
	##[[فریب]] زشت‌ترینِ دو [[خیانت]] است؛{{متن حدیث\|قَالَ‌ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ{{ع}} فِي‌ الْغُرَرِ: الْغَدْرُ أَقْبَحُ‌ الْخِيَانَتَيْنِ‌}}؛		## [[فریب]] زشت‌ترینِ دو [[خیانت]] است؛{{متن حدیث\|قَالَ‌ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ{{ع}} فِي‌ الْغُرَرِ: الْغَدْرُ أَقْبَحُ‌ الْخِيَانَتَيْنِ‌}}؛
	##فریبکاری روش انسان‌های [[پست]] است؛{{متن حدیث\|قَالَ‌ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ{{ع}} فِي‌ الْغُرَرِ: الْغَدْرُ شِيمَةُ اللِّئَامِ}}؛		##فریبکاری روش انسان‌های [[پست]] است؛{{متن حدیث\|قَالَ‌ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ{{ع}} فِي‌ الْغُرَرِ: الْغَدْرُ شِيمَةُ اللِّئَامِ}}؛
	##فریبکاری [[گناهان]] را مضاعف می‌‌سازد؛{{متن حدیث\|قَالَ‌ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ{{ع}} فِي‌ الْغُرَرِ: الْغَدْرُ يُضَاعِفُ‌ السَّيِّئَاتِ‌}}؛		##فریبکاری [[گناهان]] را مضاعف می‌‌سازد؛{{متن حدیث\|قَالَ‌ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ{{ع}} فِي‌ الْغُرَرِ: الْغَدْرُ يُضَاعِفُ‌ السَّيِّئَاتِ‌}}؛
خط ۱۶:		خط ۱۶:
	##از فریبکاری به‌دور باش، که آن قبیح‌ترین و زشت‌ترین خیانت‌ها است، چه آن کس که بسیار فریبکاری می‌‌کند نزد [[خداوند]] بی‌ارزش می‌‌باشد؛{{متن حدیث\|قَالَ‌ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ{{ع}} فِي‌ الْغُرَرِ: إِيَّاكَ‌ وَ الْغَدْرَ فَإِنَّهُ‌ أَقْبَحُ‌ الْخِيَانَةِ وَ إِنَّ الْغَدُورَ لَمُهَانٌ عِنْدَ اللَّهِ بِغَدْرِهِ}}؛		##از فریبکاری به‌دور باش، که آن قبیح‌ترین و زشت‌ترین خیانت‌ها است، چه آن کس که بسیار فریبکاری می‌‌کند نزد [[خداوند]] بی‌ارزش می‌‌باشد؛{{متن حدیث\|قَالَ‌ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ{{ع}} فِي‌ الْغُرَرِ: إِيَّاكَ‌ وَ الْغَدْرَ فَإِنَّهُ‌ أَقْبَحُ‌ الْخِيَانَةِ وَ إِنَّ الْغَدُورَ لَمُهَانٌ عِنْدَ اللَّهِ بِغَدْرِهِ}}؛
	##فریبکاری برای همه [[زشت]] است، امّا از [[صاحبان قدرت]] و [[شوکت]] زشت‌تر است؛{{متن حدیث\|قَالَ‌ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ{{ع}} فِي‌ الْغُرَرِ: الْغَدْرُ بِكُلِّ أَحَدٍ قَبِيحٌ‌ وَ هُوَ بِذِي الْقُدْرَةِ وَ السُّلْطَانِ أَقْبَحُ}}؛		##فریبکاری برای همه [[زشت]] است، امّا از [[صاحبان قدرت]] و [[شوکت]] زشت‌تر است؛{{متن حدیث\|قَالَ‌ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ{{ع}} فِي‌ الْغُرَرِ: الْغَدْرُ بِكُلِّ أَحَدٍ قَبِيحٌ‌ وَ هُوَ بِذِي الْقُدْرَةِ وَ السُّلْطَانِ أَقْبَحُ}}؛
	##[[خائن]] [[وفادار]] نمی‌باشد"{{متن حدیث\|قَالَ‌ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ{{ع}} فِي‌ الْغُرَرِ: الْخَائِنُ‌ لَا وَفَاءَ لَهُ}}<ref>میزان الحکمه، ج۱۰، ص۶۰۴.</ref>؛		## [[خائن]] [[وفادار]] نمی‌باشد"{{متن حدیث\|قَالَ‌ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ{{ع}} فِي‌ الْغُرَرِ: الْخَائِنُ‌ لَا وَفَاءَ لَهُ}}<ref>میزان الحکمه، ج۱۰، ص۶۰۴.</ref>؛
	#[[امیرالمؤمنین]]{{ع}} فرمودند: "اگر چنان نبود که مکر و فریبکاری در جهنّم است، من مکّارترین [[مردمان]] بودم" <ref>{{متن حدیث\|قَالَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ{{ع}} لَوْ لَا أَنَّ الْمَكْرَ وَ الْخَدِيعَةَ فِي النَّارِ لَكُنْتُ أَمْكَرَ النَّاسِ‌}}؛ اصول کافی، ج۲، ص۳۳۶.</ref>؛		# [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} فرمودند: "اگر چنان نبود که مکر و فریبکاری در جهنّم است، من مکّارترین [[مردمان]] بودم" <ref>{{متن حدیث\|قَالَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ{{ع}} لَوْ لَا أَنَّ الْمَكْرَ وَ الْخَدِيعَةَ فِي النَّارِ لَكُنْتُ أَمْكَرَ النَّاسِ‌}}؛ اصول کافی، ج۲، ص۳۳۶.</ref>؛
	#یکی از [[یاران امام]] [[صادق]]{{ع}} گوید: از ایشان در این رابطه سؤال کردم، که دو [[شهر]] از شهرهای کفّار که هر یک از [[حکومتی]] مستقل برخوردار است، نخست به [[جنگ]] با یکدیگر پرداختند و آنگاه [[معاهده]] [[صلح]] امضاء کردند؛ آنگاه [[سلطان]] یکی از این دو [[شهر]] کافرنشین به [[سلطان]] دیگر خدعه زده به نزد [[مسلمین]] می‌‌آید، و با آنان [[پیمان]] می‌‌بندد که به همراه آنان به آن [[سلطان]] و شهرش حمله کنند. آیا این عمل برای [[مسلمین]] جایز است؟ [[امام صادق]]{{ع}} فرمودند: "برای [[مسلمین]] جایز نیست که خود فریبکاری کنند و یا دیگران را به فریبکاری فراخوانند؛ نیز بر آنان جایز نیست که با کسانی که [[فریب]] به کار برده‌اند هم‌پیمان شوند، امّا آنان باید با [[مشرکان]] در هر کجا که ممکن شد به [[جنگ]] بپردازند؛ و بر آنان پذیرش آنچه مورد تعهّد [[کافران]] قرار گرفته جایز نمی‌باشد" <ref>{{متن حدیث\|عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ{{ع}} قَالَ: سَأَلْتُهُ عَنْ قَرْيَتَيْنِ‌ مِنْ أَهْلِ الْحَرْبِ لِكُلِّ وَاحِدَةٍ مِنْهُمَا مَلِكٌ عَلَى حِدَةٍ اقْتَتَلُوا ثُمَّ اصْطَلَحُوا ثُمَّ إِنَّ أَحَدَ الْمَلِكَيْنِ غَدَرَ بِصَاحِبِهِ فَجَاءَ إِلَى الْمُسْلِمِينَ فَصَالَحَهُمْ عَلَى أَنْ يَغْزُوَ مَعَهُمْ‌ تِلْكَ الْمَدِينَةَ؟ فَقَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ{{ع}} لَا يَنْبَغِي لِلْمُسْلِمِينَ أَنْ يَغْدِرُوا وَ لَا يَأْمُرُوا بِالْغَدْرِ وَ لَا يُقَاتِلُوا مَعَ الَّذِينَ غَدَرُوا وَ لَكِنَّهُمْ يُقَاتِلُونَ الْمُشْرِكِينَ حَيْثُ وَجَدُوهُمْ وَ لَا يَجُوزُ عَلَيْهِمْ مَا عَاهَدَ عَلَيْهِ الْكُفَّارُ}}؛ اصول کافی، ج۲، ص۳۳۶.</ref><ref>[[حسین مظاهری\|مظاهری، حسین]]، [[دانش اخلاق اسلامی ج۳ (کتاب)\|دانش اخلاق اسلامی]]، ج۳، ص ۱۶۲-۱۶۴.</ref>.		#یکی از [[یاران امام]] [[صادق]]{{ع}} گوید: از ایشان در این رابطه سؤال کردم، که دو [[شهر]] از شهرهای کفّار که هر یک از [[حکومتی]] مستقل برخوردار است، نخست به [[جنگ]] با یکدیگر پرداختند و آنگاه [[معاهده]] [[صلح]] امضاء کردند؛ آنگاه [[سلطان]] یکی از این دو [[شهر]] کافرنشین به [[سلطان]] دیگر خدعه زده به نزد [[مسلمین]] می‌‌آید، و با آنان [[پیمان]] می‌‌بندد که به همراه آنان به آن [[سلطان]] و شهرش حمله کنند. آیا این عمل برای [[مسلمین]] جایز است؟ [[امام صادق]]{{ع}} فرمودند: "برای [[مسلمین]] جایز نیست که خود فریبکاری کنند و یا دیگران را به فریبکاری فراخوانند؛ نیز بر آنان جایز نیست که با کسانی که [[فریب]] به کار برده‌اند هم‌پیمان شوند، امّا آنان باید با [[مشرکان]] در هر کجا که ممکن شد به [[جنگ]] بپردازند؛ و بر آنان پذیرش آنچه مورد تعهّد [[کافران]] قرار گرفته جایز نمی‌باشد" <ref>{{متن حدیث\|عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ{{ع}} قَالَ: سَأَلْتُهُ عَنْ قَرْيَتَيْنِ‌ مِنْ أَهْلِ الْحَرْبِ لِكُلِّ وَاحِدَةٍ مِنْهُمَا مَلِكٌ عَلَى حِدَةٍ اقْتَتَلُوا ثُمَّ اصْطَلَحُوا ثُمَّ إِنَّ أَحَدَ الْمَلِكَيْنِ غَدَرَ بِصَاحِبِهِ فَجَاءَ إِلَى الْمُسْلِمِينَ فَصَالَحَهُمْ عَلَى أَنْ يَغْزُوَ مَعَهُمْ‌ تِلْكَ الْمَدِينَةَ؟ فَقَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ{{ع}} لَا يَنْبَغِي لِلْمُسْلِمِينَ أَنْ يَغْدِرُوا وَ لَا يَأْمُرُوا بِالْغَدْرِ وَ لَا يُقَاتِلُوا مَعَ الَّذِينَ غَدَرُوا وَ لَكِنَّهُمْ يُقَاتِلُونَ الْمُشْرِكِينَ حَيْثُ وَجَدُوهُمْ وَ لَا يَجُوزُ عَلَيْهِمْ مَا عَاهَدَ عَلَيْهِ الْكُفَّارُ}}؛ اصول کافی، ج۲، ص۳۳۶.</ref><ref>[[حسین مظاهری\|مظاهری، حسین]]، [[دانش اخلاق اسلامی ج۳ (کتاب)\|دانش اخلاق اسلامی]]، ج۳، ص ۱۶۲-۱۶۴.</ref>.

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۹:۰۰
خط ۷:		خط ۷:
	}}		}}

	==روایات مربوطه==		== روایات مربوطه ==
	# [[امیرمؤمنان]]{{ع}} فرمودند: "وفاء نسبت به بی‌وفایان نزد [[خداوند]] [[بی‌وفایی]] است، و [[بی‌وفایی]] با آنان نزد [[خداوند]] [[وفاداری]] است"<ref>{{متن حدیث\|قَالَ‌ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ{{ع}} الْوَفَاءُ لِأَهْلِ‌ الْغَدْرِ غَدْرٌ عِنْدَ اللَّهِ‌ وَ الْغَدْرُ بِأَهْلِ الْغَدْرِ وَفَاءٌ عِنْدَ اللَّهِ‌}}؛ نهج البلاغه، صبحی صالح، حکمت ۲۵۹.</ref>؛		# [[امیرمؤمنان]] {{ع}} فرمودند: "وفاء نسبت به بی‌وفایان نزد [[خداوند]] [[بی‌وفایی]] است، و [[بی‌وفایی]] با آنان نزد [[خداوند]] [[وفاداری]] است"<ref>{{متن حدیث\|قَالَ‌ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ {{ع}} الْوَفَاءُ لِأَهْلِ‌ الْغَدْرِ غَدْرٌ عِنْدَ اللَّهِ‌ وَ الْغَدْرُ بِأَهْلِ الْغَدْرِ وَفَاءٌ عِنْدَ اللَّهِ‌}}؛ نهج البلاغه، صبحی صالح، حکمت ۲۵۹.</ref>؛
	#بنا بر آنچه در کتاب "[[غرر الحکم]]" آمده است، [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} فرمودند:		# بنا بر آنچه در کتاب "[[غرر الحکم]]" آمده است، [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} فرمودند:
	## [[فریب]] زشت‌ترینِ دو [[خیانت]] است؛{{متن حدیث\|قَالَ‌ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ{{ع}} فِي‌ الْغُرَرِ: الْغَدْرُ أَقْبَحُ‌ الْخِيَانَتَيْنِ‌}}؛		## [[فریب]] زشت‌ترینِ دو [[خیانت]] است؛{{متن حدیث\|قَالَ‌ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ {{ع}} فِي‌ الْغُرَرِ: الْغَدْرُ أَقْبَحُ‌ الْخِيَانَتَيْنِ‌}}؛
	##فریبکاری روش انسان‌های [[پست]] است؛{{متن حدیث\|قَالَ‌ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ{{ع}} فِي‌ الْغُرَرِ: الْغَدْرُ شِيمَةُ اللِّئَامِ}}؛		## فریبکاری روش انسان‌های [[پست]] است؛{{متن حدیث\|قَالَ‌ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ {{ع}} فِي‌ الْغُرَرِ: الْغَدْرُ شِيمَةُ اللِّئَامِ}}؛
	##فریبکاری [[گناهان]] را مضاعف می‌‌سازد؛{{متن حدیث\|قَالَ‌ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ{{ع}} فِي‌ الْغُرَرِ: الْغَدْرُ يُضَاعِفُ‌ السَّيِّئَاتِ‌}}؛		## فریبکاری [[گناهان]] را مضاعف می‌‌سازد؛{{متن حدیث\|قَالَ‌ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ {{ع}} فِي‌ الْغُرَرِ: الْغَدْرُ يُضَاعِفُ‌ السَّيِّئَاتِ‌}}؛
	##از فریبکاری به‌دور باشید که فریبکاری از [[قرآن]] به‌دور است{{متن حدیث\|قَالَ‌ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ{{ع}} فِي‌ الْغُرَرِ: جَانِبُوا الْغَدْرَ فَإِنَّهُ‌ مُجَانِبُ‌ الْقُرْآنِ}}؛		## از فریبکاری به‌دور باشید که فریبکاری از [[قرآن]] به‌دور است{{متن حدیث\|قَالَ‌ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ {{ع}} فِي‌ الْغُرَرِ: جَانِبُوا الْغَدْرَ فَإِنَّهُ‌ مُجَانِبُ‌ الْقُرْآنِ}}؛
	##از فریبکاری به‌دور باش، که آن قبیح‌ترین و زشت‌ترین خیانت‌ها است، چه آن کس که بسیار فریبکاری می‌‌کند نزد [[خداوند]] بی‌ارزش می‌‌باشد؛{{متن حدیث\|قَالَ‌ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ{{ع}} فِي‌ الْغُرَرِ: إِيَّاكَ‌ وَ الْغَدْرَ فَإِنَّهُ‌ أَقْبَحُ‌ الْخِيَانَةِ وَ إِنَّ الْغَدُورَ لَمُهَانٌ عِنْدَ اللَّهِ بِغَدْرِهِ}}؛		## از فریبکاری به‌دور باش، که آن قبیح‌ترین و زشت‌ترین خیانت‌ها است، چه آن کس که بسیار فریبکاری می‌‌کند نزد [[خداوند]] بی‌ارزش می‌‌باشد؛{{متن حدیث\|قَالَ‌ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ {{ع}} فِي‌ الْغُرَرِ: إِيَّاكَ‌ وَ الْغَدْرَ فَإِنَّهُ‌ أَقْبَحُ‌ الْخِيَانَةِ وَ إِنَّ الْغَدُورَ لَمُهَانٌ عِنْدَ اللَّهِ بِغَدْرِهِ}}؛
	##فریبکاری برای همه [[زشت]] است، امّا از [[صاحبان قدرت]] و [[شوکت]] زشت‌تر است؛{{متن حدیث\|قَالَ‌ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ{{ع}} فِي‌ الْغُرَرِ: الْغَدْرُ بِكُلِّ أَحَدٍ قَبِيحٌ‌ وَ هُوَ بِذِي الْقُدْرَةِ وَ السُّلْطَانِ أَقْبَحُ}}؛		## فریبکاری برای همه [[زشت]] است، امّا از [[صاحبان قدرت]] و [[شوکت]] زشت‌تر است؛{{متن حدیث\|قَالَ‌ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ {{ع}} فِي‌ الْغُرَرِ: الْغَدْرُ بِكُلِّ أَحَدٍ قَبِيحٌ‌ وَ هُوَ بِذِي الْقُدْرَةِ وَ السُّلْطَانِ أَقْبَحُ}}؛
	## [[خائن]] [[وفادار]] نمی‌باشد"{{متن حدیث\|قَالَ‌ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ{{ع}} فِي‌ الْغُرَرِ: الْخَائِنُ‌ لَا وَفَاءَ لَهُ}}<ref>میزان الحکمه، ج۱۰، ص۶۰۴.</ref>؛		## [[خائن]] [[وفادار]] نمی‌باشد"{{متن حدیث\|قَالَ‌ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ {{ع}} فِي‌ الْغُرَرِ: الْخَائِنُ‌ لَا وَفَاءَ لَهُ}}<ref>میزان الحکمه، ج۱۰، ص۶۰۴.</ref>؛
	# [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} فرمودند: "اگر چنان نبود که مکر و فریبکاری در جهنّم است، من مکّارترین [[مردمان]] بودم" <ref>{{متن حدیث\|قَالَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ{{ع}} لَوْ لَا أَنَّ الْمَكْرَ وَ الْخَدِيعَةَ فِي النَّارِ لَكُنْتُ أَمْكَرَ النَّاسِ‌}}؛ اصول کافی، ج۲، ص۳۳۶.</ref>؛		# [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} فرمودند: "اگر چنان نبود که مکر و فریبکاری در جهنّم است، من مکّارترین [[مردمان]] بودم" <ref>{{متن حدیث\|قَالَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ {{ع}} لَوْ لَا أَنَّ الْمَكْرَ وَ الْخَدِيعَةَ فِي النَّارِ لَكُنْتُ أَمْكَرَ النَّاسِ‌}}؛ اصول کافی، ج۲، ص۳۳۶.</ref>؛
	#یکی از [[یاران امام]] [[صادق]]{{ع}} گوید: از ایشان در این رابطه سؤال کردم، که دو [[شهر]] از شهرهای کفّار که هر یک از [[حکومتی]] مستقل برخوردار است، نخست به [[جنگ]] با یکدیگر پرداختند و آنگاه [[معاهده]] [[صلح]] امضاء کردند؛ آنگاه [[سلطان]] یکی از این دو [[شهر]] کافرنشین به [[سلطان]] دیگر خدعه زده به نزد [[مسلمین]] می‌‌آید، و با آنان [[پیمان]] می‌‌بندد که به همراه آنان به آن [[سلطان]] و شهرش حمله کنند. آیا این عمل برای [[مسلمین]] جایز است؟ [[امام صادق]]{{ع}} فرمودند: "برای [[مسلمین]] جایز نیست که خود فریبکاری کنند و یا دیگران را به فریبکاری فراخوانند؛ نیز بر آنان جایز نیست که با کسانی که [[فریب]] به کار برده‌اند هم‌پیمان شوند، امّا آنان باید با [[مشرکان]] در هر کجا که ممکن شد به [[جنگ]] بپردازند؛ و بر آنان پذیرش آنچه مورد تعهّد [[کافران]] قرار گرفته جایز نمی‌باشد" <ref>{{متن حدیث\|عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ{{ع}} قَالَ: سَأَلْتُهُ عَنْ قَرْيَتَيْنِ‌ مِنْ أَهْلِ الْحَرْبِ لِكُلِّ وَاحِدَةٍ مِنْهُمَا مَلِكٌ عَلَى حِدَةٍ اقْتَتَلُوا ثُمَّ اصْطَلَحُوا ثُمَّ إِنَّ أَحَدَ الْمَلِكَيْنِ غَدَرَ بِصَاحِبِهِ فَجَاءَ إِلَى الْمُسْلِمِينَ فَصَالَحَهُمْ عَلَى أَنْ يَغْزُوَ مَعَهُمْ‌ تِلْكَ الْمَدِينَةَ؟ فَقَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ{{ع}} لَا يَنْبَغِي لِلْمُسْلِمِينَ أَنْ يَغْدِرُوا وَ لَا يَأْمُرُوا بِالْغَدْرِ وَ لَا يُقَاتِلُوا مَعَ الَّذِينَ غَدَرُوا وَ لَكِنَّهُمْ يُقَاتِلُونَ الْمُشْرِكِينَ حَيْثُ وَجَدُوهُمْ وَ لَا يَجُوزُ عَلَيْهِمْ مَا عَاهَدَ عَلَيْهِ الْكُفَّارُ}}؛ اصول کافی، ج۲، ص۳۳۶.</ref><ref>[[حسین مظاهری\|مظاهری، حسین]]، [[دانش اخلاق اسلامی ج۳ (کتاب)\|دانش اخلاق اسلامی]]، ج۳، ص ۱۶۲-۱۶۴.</ref>.		# یکی از [[یاران امام]] [[صادق]] {{ع}} گوید: از ایشان در این رابطه سؤال کردم، که دو [[شهر]] از شهرهای کفّار که هر یک از [[حکومتی]] مستقل برخوردار است، نخست به [[جنگ]] با یکدیگر پرداختند و آنگاه [[معاهده]] [[صلح]] امضاء کردند؛ آنگاه [[سلطان]] یکی از این دو [[شهر]] کافرنشین به [[سلطان]] دیگر خدعه زده به نزد [[مسلمین]] می‌‌آید، و با آنان [[پیمان]] می‌‌بندد که به همراه آنان به آن [[سلطان]] و شهرش حمله کنند. آیا این عمل برای [[مسلمین]] جایز است؟ [[امام صادق]] {{ع}} فرمودند: "برای [[مسلمین]] جایز نیست که خود فریبکاری کنند و یا دیگران را به فریبکاری فراخوانند؛ نیز بر آنان جایز نیست که با کسانی که [[فریب]] به کار برده‌اند هم‌پیمان شوند، امّا آنان باید با [[مشرکان]] در هر کجا که ممکن شد به [[جنگ]] بپردازند؛ و بر آنان پذیرش آنچه مورد تعهّد [[کافران]] قرار گرفته جایز نمی‌باشد" <ref>{{متن حدیث\|عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ {{ع}} قَالَ: سَأَلْتُهُ عَنْ قَرْيَتَيْنِ‌ مِنْ أَهْلِ الْحَرْبِ لِكُلِّ وَاحِدَةٍ مِنْهُمَا مَلِكٌ عَلَى حِدَةٍ اقْتَتَلُوا ثُمَّ اصْطَلَحُوا ثُمَّ إِنَّ أَحَدَ الْمَلِكَيْنِ غَدَرَ بِصَاحِبِهِ فَجَاءَ إِلَى الْمُسْلِمِينَ فَصَالَحَهُمْ عَلَى أَنْ يَغْزُوَ مَعَهُمْ‌ تِلْكَ الْمَدِينَةَ؟ فَقَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ {{ع}} لَا يَنْبَغِي لِلْمُسْلِمِينَ أَنْ يَغْدِرُوا وَ لَا يَأْمُرُوا بِالْغَدْرِ وَ لَا يُقَاتِلُوا مَعَ الَّذِينَ غَدَرُوا وَ لَكِنَّهُمْ يُقَاتِلُونَ الْمُشْرِكِينَ حَيْثُ وَجَدُوهُمْ وَ لَا يَجُوزُ عَلَيْهِمْ مَا عَاهَدَ عَلَيْهِ الْكُفَّارُ}}؛ اصول کافی، ج۲، ص۳۳۶.</ref><ref>[[حسین مظاهری\|مظاهری، حسین]]، [[دانش اخلاق اسلامی ج۳ (کتاب)\|دانش اخلاق اسلامی]]، ج۳، ص ۱۶۲-۱۶۴.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۷:۳۳
خط ۱:		خط ۱:
	{{ولایت}}		{{ولایت}}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين~~ مدخل ~~از زیرشاخه‌های بحث '''~~[[بی‌وفایی]]~~''' است. "'''[[بی‌وفایی]]'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>~~		{{مدخل مرتبط
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">~~[[بی‌وفایی در قرآن]] - [[بی‌وفایی در حدیث]] - [[بی‌وفایی در نهج البلاغه]] - [[بی‌وفایی در اخلاق اسلامی]] - [[بی‌وفایی در معارف دعا و زیارات]]~~</div>~~		\| موضوع مرتبط = بی‌وفایی
	~~<div style~~="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[بی‌وفایی (پرسش)~~]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>~~		\| عنوان مدخل = [[بی‌وفایی]]
			\| مداخل مرتبط = [[بی‌وفایی در قرآن]] - [[بی‌وفایی در حدیث]] - [[بی‌وفایی در نهج البلاغه]] - [[بی‌وفایی در اخلاق اسلامی]] - [[بی‌وفایی در معارف دعا و زیارات]]
			\| پرسش مرتبط = بی‌وفایی (پرسش)
			}}

	==روایات مربوطه==		==روایات مربوطه==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۸:۴۳
خط ۱:		خط ۱:

	{{ولایت}}		{{ولایت}}
	<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از زیرشاخه‌های بحث '''[[بی‌وفایی]]''' است. "'''[[بی‌وفایی]]'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>		<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از زیرشاخه‌های بحث '''[[بی‌وفایی]]''' است. "'''[[بی‌وفایی]]'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>