تأدیب در قرآن - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani در ‏۲۹ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۵:۴۴

2024-02-29T05:44:33Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۱۴
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{نبوت}}~~
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = تأدیب		\| موضوع مرتبط = تأدیب
	\| عنوان مدخل = [[تأدیب]]		\| عنوان مدخل = تأدیب
	\| مداخل مرتبط = [[تأدیب در قرآن~~]] - [[تأدیب در حدیث]] - [[تأدیب در کلام اسلامی~~]]		\| مداخل مرتبط = [[تأدیب در قرآن]]
	\| پرسش مرتبط = ~~تأدیب (پرسش)~~		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	* منظور آن دسته از آیاتی است که افزون بر [[تعلیم]] [[پیامبر]]، به تأدیب یا [[توبیخ]] در قالب [[هشدارها]] و کلمات تند و [[قاطع]] که جز جنبه [[تربیتی]] نوعی [[پیشگیری]] او را دارد و به مسائلی نیز توجه می‌کند که در جهت [[عصمت]] و صیانت شخصیت [[نبی]] است. به این جهت این [[هشدارها]] و یا درخواست و طلب [[استغفار]] یا [[توبیخ]] و [[انذار]] نسبت به [[رسول الله]] برای تضمین [[عصمت پیامبر]] است، که خود متکفل [[راهنمایی]] و مواظبت و [[پیشگیری]] از خطای او شده است، لذا همواره هشدار می‌دهد، [[توبیخ]] می‌کند، [[پیشگیری]] می‌نماید، تا شخصیت [[وحیانی]] [[حضرت]] خدشه‌دار نگردد و [[مردم]] با طیب خاطر به سخنان او گوش فرا دهند.		منظور آن دسته از آیاتی است که افزون بر [[تعلیم]] [[پیامبر]]، به تأدیب یا [[توبیخ]] در قالب [[هشدارها]] و کلمات تند و [[قاطع]] که جز جنبه [[تربیتی]] نوعی [[پیشگیری]] او را دارد و به مسائلی نیز توجه می‌کند که در جهت [[عصمت]] و صیانت شخصیت [[نبی]] است. به این جهت این [[هشدارها]] و یا درخواست و طلب [[استغفار]] یا [[توبیخ]] و [[انذار]] نسبت به [[رسول الله]] برای تضمین [[عصمت پیامبر]] است، که خود متکفل [[راهنمایی]] و مواظبت و [[پیشگیری]] از خطای او شده است، لذا همواره هشدار می‌دهد، [[توبیخ]] می‌کند، [[پیشگیری]] می‌نماید، تا شخصیت [[وحیانی]] [[حضرت]] خدشه‌دار نگردد و [[مردم]] با طیب خاطر به سخنان او گوش فرا دهند.
	#{{متن قرآن\|وَلَا تَقْفُ مَا لَيْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ إِنَّ السَّمْعَ وَالْبَصَرَ وَالْفُؤَادَ كُلُّ أُولَئِكَ كَانَ عَنْهُ مَسْئُولًا}}<ref>«و آنچه تو را بدان دانشی نیست، پی مگیر که از گوش و چشم و دل، هر یک، خواهند پرسید» سوره اسراء، آیه ۳۶.</ref> '''نکته''': این [[آیه]] [[دستور]] العملی [[آموزشی]] [[تربیتی]] و تأدیبی راهبردی است به [[پیامبر]] برای تنظیم [[روابط اجتماعی]]، و [[خانوادگی]] و فردی، به معنای رابطه [[انسان]] با خودش که تکیه گاه و ایستادن وجودی و [[رفتاری]] [[انسان]] بر اساس [[علم]] و [[آگاهی]] باید باشد و برنقطه‌های تاریک بدون [[علم]] وآگاهی نایستد.		#{{متن قرآن\|وَلَا تَقْفُ مَا لَيْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ إِنَّ السَّمْعَ وَالْبَصَرَ وَالْفُؤَادَ كُلُّ أُولَئِكَ كَانَ عَنْهُ مَسْئُولًا}}<ref>«و آنچه تو را بدان دانشی نیست، پی مگیر که از گوش و چشم و دل، هر یک، خواهند پرسید» سوره اسراء، آیه ۳۶.</ref> '''نکته''': این [[آیه]] [[دستور]] العملی [[آموزشی]] [[تربیتی]] و تأدیبی راهبردی است به [[پیامبر]] برای تنظیم [[روابط اجتماعی]]، و [[خانوادگی]] و فردی، به معنای رابطه [[انسان]] با خودش که تکیه گاه و ایستادن وجودی و [[رفتاری]] [[انسان]] بر اساس [[علم]] و [[آگاهی]] باید باشد و برنقطه‌های تاریک بدون [[علم]] وآگاهی نایستد.
	#{{متن قرآن\|وَآتِ ذَا الْقُرْبَى حَقَّهُ وَالْمِسْكِينَ وَابْنَ السَّبِيلِ وَلَا تُبَذِّرْ تَبْذِيرًا}}<ref>«و حقّ خویشاوند را به او برسان و نیز (حقّ) مستمند و در راه مانده را و هیچ‌گونه فراخ‌رفتاری مورز» سوره اسراء، آیه ۲۶.</ref> '''نکته''': [[فرهنگ‌سازی]] [[تعاون اجتماعی]] و جنبه‌های [[آموزشی]] [[تربیتی]] آن مورد نظر [[آیه]] است. و به ویژه برحفظ [[تعادل]] ودوری از [[اسراف]] وتبذیر تأکید شده است: {{متن قرآن\|وَلَا تُبَذِّرْ تَبْذِيرًا}}<ref>سوره اسراء، آیه ۲۶.</ref>		#{{متن قرآن\|وَآتِ ذَا الْقُرْبَى حَقَّهُ وَالْمِسْكِينَ وَابْنَ السَّبِيلِ وَلَا تُبَذِّرْ تَبْذِيرًا}}<ref>«و حقّ خویشاوند را به او برسان و نیز (حقّ) مستمند و در راه مانده را و هیچ‌گونه فراخ‌رفتاری مورز» سوره اسراء، آیه ۲۶.</ref> '''نکته''': [[فرهنگ‌سازی]] [[تعاون اجتماعی]] و جنبه‌های [[آموزشی]] [[تربیتی]] آن مورد نظر [[آیه]] است. و به ویژه برحفظ [[تعادل]] ودوری از [[اسراف]] وتبذیر تأکید شده است: {{متن قرآن\|وَلَا تُبَذِّرْ تَبْذِيرًا}}<ref>سوره اسراء، آیه ۲۶.</ref>
خط ۲۶:		خط ۲۶:
	#{{متن قرآن\|مَا كَانَ لِنَبِيٍّ أَنْ يَكُونَ لَهُ أَسْرَى حَتَّى يُثْخِنَ فِي الْأَرْضِ تُرِيدُونَ عَرَضَ الدُّنْيَا وَاللَّهُ يُرِيدُ الْآخِرَةَ وَاللَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ}}<ref>«بر هیچ پیامبری روا نیست که اسیرانی داشته باشد تا (آنگاه که) در (سر) زمین (خویش دشمن را) از توان بیندازد؛ (شما از گرفتن اسیر) کالای ناپایدار این جهان را می‌خواهید و خداوند جهان واپسین را (برای شما) می‌خواهد و خداوند پیروزمندی فرزانه است» سوره انفال، آیه ۶۷.</ref>		#{{متن قرآن\|مَا كَانَ لِنَبِيٍّ أَنْ يَكُونَ لَهُ أَسْرَى حَتَّى يُثْخِنَ فِي الْأَرْضِ تُرِيدُونَ عَرَضَ الدُّنْيَا وَاللَّهُ يُرِيدُ الْآخِرَةَ وَاللَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ}}<ref>«بر هیچ پیامبری روا نیست که اسیرانی داشته باشد تا (آنگاه که) در (سر) زمین (خویش دشمن را) از توان بیندازد؛ (شما از گرفتن اسیر) کالای ناپایدار این جهان را می‌خواهید و خداوند جهان واپسین را (برای شما) می‌خواهد و خداوند پیروزمندی فرزانه است» سوره انفال، آیه ۶۷.</ref>
	#{{متن قرآن\|عَفَا اللَّهُ عَنْكَ لِمَ أَذِنْتَ لَهُمْ حَتَّى يَتَبَيَّنَ لَكَ الَّذِينَ صَدَقُوا وَتَعْلَمَ الْكَاذِبِينَ}}<ref>«خداوند از تو در گذراد! چرا پیش‌تر از آنکه راستگویان بر تو آشکار گردند و دروغگویان را بشناسی به آنان اجازه دادی؟» سوره توبه، آیه ۴۳.</ref>		#{{متن قرآن\|عَفَا اللَّهُ عَنْكَ لِمَ أَذِنْتَ لَهُمْ حَتَّى يَتَبَيَّنَ لَكَ الَّذِينَ صَدَقُوا وَتَعْلَمَ الْكَاذِبِينَ}}<ref>«خداوند از تو در گذراد! چرا پیش‌تر از آنکه راستگویان بر تو آشکار گردند و دروغگویان را بشناسی به آنان اجازه دادی؟» سوره توبه، آیه ۴۳.</ref>
	#{{متن قرآن\|وَلَقَدْ أُوحِيَ إِلَيْكَ وَإِلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكَ لَئِنْ أَشْرَكْتَ لَيَحْبَطَنَّ عَمَلُكَ وَلَتَكُونَنَّ مِنَ الْخَاسِرِينَ}}<ref>«و به تو و به پیشینیان تو وحی شده است که اگر شرک بورزی بی‌گمان کردارت از میان خواهد رفت و بی‌شک از زیانکاران خواهی بود» سوره زمر، آیه ۶۵.</ref>		#{{متن قرآن\|وَلَقَدْ أُوحِيَ إِلَيْكَ وَإِلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكَ لَئِنْ أَشْرَكْتَ لَيَحْبَطَنَّ عَمَلُكَ وَلَتَكُونَنَّ مِنَ الْخَاسِرِينَ}}<ref>«و به تو و به پیشینیان تو وحی شده است که اگر شرک بورزی بی‌گمان کردارت از میان خواهد رفت و بی‌شک از زیانکاران خواهی بود» سوره زمر، آیه ۶۵.</ref>.

	== نکات ==		== نکات ==
	# [[قرآن]] خبر می‌دهد که [[کفار]] [[امیدوار]] بودند بتوانند در [[وحی]] [[پیامبر]] تصرفی بکنند و کاری نمایند تا [[پیامبر]] به اشتباه بیافتد و میان کلمات خود و [[قرآن]] امتزاجی ایجاد شود، اما از آنجا که [[خداوند]] نگه دار [[پیامبر]] بود و [[عصمت]] او را با این مواظبت‌ها تضمین کرده بود {{متن قرآن\|وَاحْذَرْهُمْ أَنْ يَفْتِنُوكَ عَنْ بَعْضِ مَا أَنْزَلَ اللَّهُ إِلَيْكَ}}<ref>«و در میان آنان بنابر آنچه خداوند فرو فرستاده است داوری کن و از خواسته‌های آنان پیروی مکن و از آنان بپرهیز مبادا تو را در برخی از آنچه خداوند به سوی تو فرو فرستاده است به فتنه اندازند و اگر رو برتابند بدان که خداوند جز این نمی‌خواهد که آنان را به برخی ا» سوره مائده، آیه ۴۹.</ref>.		# [[قرآن]] خبر می‌دهد که [[کفار]] [[امیدوار]] بودند بتوانند در [[وحی]] [[پیامبر]] تصرفی بکنند و کاری نمایند تا [[پیامبر]] به اشتباه بیافتد و میان کلمات خود و [[قرآن]] امتزاجی ایجاد شود، اما از آنجا که [[خداوند]] نگه دار [[پیامبر]] بود و [[عصمت]] او را با این مواظبت‌ها تضمین کرده بود {{متن قرآن\|وَاحْذَرْهُمْ أَنْ يَفْتِنُوكَ عَنْ بَعْضِ مَا أَنْزَلَ اللَّهُ إِلَيْكَ}}<ref>«و در میان آنان بنابر آنچه خداوند فرو فرستاده است داوری کن و از خواسته‌های آنان پیروی مکن و از آنان بپرهیز مبادا تو را در برخی از آنچه خداوند به سوی تو فرو فرستاده است به فتنه اندازند و اگر رو برتابند بدان که خداوند جز این نمی‌خواهد که آنان را به برخی ا» سوره مائده، آیه ۴۹.</ref>.
خط ۳۹:		خط ۴۰:
	## [[علی]] ابن [[ابراهیم]] به [[نقل]] از [[امام صادق]] {{ع}} که به برخی از [[اصحاب]] خود فرمودند: {{متن حدیث\|ان الله عزوجل ادب َنَبِیه فلما اکمل له الادب قال انک لعلی خلق عظیم}}<ref>(اصول کافی ج ۱ ص ۲۶۶ - خداوند پیامبرش را تأدیب نمود و هنگامی که تربیت او کامل شد گفت.</ref>. {{متن قرآن\|وَإِنَّكَ لَعَلَى خُلُقٍ عَظِيمٍ}}<ref>«و به راستی تو را خویی است سترگ» سوره قلم، آیه ۴.</ref>.		## [[علی]] ابن [[ابراهیم]] به [[نقل]] از [[امام صادق]] {{ع}} که به برخی از [[اصحاب]] خود فرمودند: {{متن حدیث\|ان الله عزوجل ادب َنَبِیه فلما اکمل له الادب قال انک لعلی خلق عظیم}}<ref>(اصول کافی ج ۱ ص ۲۶۶ - خداوند پیامبرش را تأدیب نمود و هنگامی که تربیت او کامل شد گفت.</ref>. {{متن قرآن\|وَإِنَّكَ لَعَلَى خُلُقٍ عَظِيمٍ}}<ref>«و به راستی تو را خویی است سترگ» سوره قلم، آیه ۴.</ref>.
	## مشابه این [[حدیث]] از [[اسحاق بن عمار]]از آن [[حضرت]] [[نقل]] شده: {{متن حدیث\|قال ان الله تبارک و تعالی ادبَ نَبِیه فلما انتهی به مااراد قال:}} {{متن قرآن\|وَإِنَّكَ لَعَلَى خُلُقٍ عَظِيمٍ}}<ref>«و به راستی تو را خویی است سترگ» سوره قلم، آیه ۴.</ref><ref>(همان، ص ۲۶۷) «[[امام صادق]] فرمود [[خداوند]] پیامبرش را [[تربیت]] نمود تا هنگامی که [[اراده خدا]] بر [[تربیت]] و تأدیب او تحقق یافت فرمود براستی تو دارای [[خلق عظیم]] هستی»</ref>		## مشابه این [[حدیث]] از [[اسحاق بن عمار]]از آن [[حضرت]] [[نقل]] شده: {{متن حدیث\|قال ان الله تبارک و تعالی ادبَ نَبِیه فلما انتهی به مااراد قال:}} {{متن قرآن\|وَإِنَّكَ لَعَلَى خُلُقٍ عَظِيمٍ}}<ref>«و به راستی تو را خویی است سترگ» سوره قلم، آیه ۴.</ref><ref>(همان، ص ۲۶۷) «[[امام صادق]] فرمود [[خداوند]] پیامبرش را [[تربیت]] نمود تا هنگامی که [[اراده خدا]] بر [[تربیت]] و تأدیب او تحقق یافت فرمود براستی تو دارای [[خلق عظیم]] هستی»</ref>
	## حدیث دیگر که از خود پیامبر نقل شده است: {{متن حدیث\|أدبَنی رَبی فَاَحسَنَ تأدیبی}}<ref>(بحار الانوار، ج ۱۶، ص ۲۱۰) «خداوند من را تربیت نمود، پس بسیار خوب من را تأدیب فرمود»</ref><ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم]]، ~~ج۱،~~ ص ۲۵۹-۲۶۴.</ref>.		## حدیث دیگر که از خود پیامبر نقل شده است: {{متن حدیث\|أدبَنی رَبی فَاَحسَنَ تأدیبی}}<ref>(بحار الانوار، ج ۱۶، ص ۲۱۰) «خداوند من را تربیت نمود، پس بسیار خوب من را تأدیب فرمود»</ref>.<ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱]]، ص ۲۵۹-۲۶۴.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:55210091.jpg\|22px]] [[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم''']]		# [[پرونده:55210091.jpg\|22px]] [[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

	== پانویس ==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

			[[رده:اصطلاحات قرآنی]]

Wasity: جایگزینی متن - 'اسحاق بن عمار ' به 'اسحاق بن عمار'

2023-02-18T08:19:28Z

جایگزینی متن - 'اسحاق بن عمار ' به 'اسحاق بن عمار'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۴۹
خط ۳۸:		خط ۳۸:
	# به [[پیامبر]] هشدار می‌دهد که به تو و به کسانی پیش از تو [[وحی]] شده است: «اگر [[شرک]] به ورزی حتماً کردارت تباه و مسلماً از زیانکاران خواهی شد. {{متن قرآن\|وَلَقَدْ أُوحِيَ إِلَيْكَ وَإِلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكَ لَئِنْ أَشْرَكْتَ لَيَحْبَطَنَّ عَمَلُكَ وَلَتَكُونَنَّ مِنَ الْخَاسِرِينَ}}<ref>«و به تو و به پیشینیان تو وحی شده است که اگر شرک بورزی بی‌گمان کردارت از میان خواهد رفت و بی‌شک از زیانکاران خواهی بود» سوره زمر، آیه ۶۵.</ref> بنابراین، منظور از تأدیب [[پیامبر]]، همه آیاتی است که دلالت بر [[تربیت]]، و مؤدب به [[آداب]] کردن خاص [[پیامبر]]، دارد، چه به صورت مستقیم و یا غیر مستقیم، همراه با هشدار و [[انذار]] و یا [[توبیخ]] و یا [[تشویق]] و نوعی [[پیشگیری]] از [[خطا]] از طرف [[خداوند]]. در این رابطه نسبت به اصل تأدیب، به سه [[حدیث]] از [[احادیث اهل بیت]] و [[پیامبر]] استناد می‌شود.		# به [[پیامبر]] هشدار می‌دهد که به تو و به کسانی پیش از تو [[وحی]] شده است: «اگر [[شرک]] به ورزی حتماً کردارت تباه و مسلماً از زیانکاران خواهی شد. {{متن قرآن\|وَلَقَدْ أُوحِيَ إِلَيْكَ وَإِلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكَ لَئِنْ أَشْرَكْتَ لَيَحْبَطَنَّ عَمَلُكَ وَلَتَكُونَنَّ مِنَ الْخَاسِرِينَ}}<ref>«و به تو و به پیشینیان تو وحی شده است که اگر شرک بورزی بی‌گمان کردارت از میان خواهد رفت و بی‌شک از زیانکاران خواهی بود» سوره زمر، آیه ۶۵.</ref> بنابراین، منظور از تأدیب [[پیامبر]]، همه آیاتی است که دلالت بر [[تربیت]]، و مؤدب به [[آداب]] کردن خاص [[پیامبر]]، دارد، چه به صورت مستقیم و یا غیر مستقیم، همراه با هشدار و [[انذار]] و یا [[توبیخ]] و یا [[تشویق]] و نوعی [[پیشگیری]] از [[خطا]] از طرف [[خداوند]]. در این رابطه نسبت به اصل تأدیب، به سه [[حدیث]] از [[احادیث اهل بیت]] و [[پیامبر]] استناد می‌شود.
	## [[علی]] ابن [[ابراهیم]] به [[نقل]] از [[امام صادق]] {{ع}} که به برخی از [[اصحاب]] خود فرمودند: {{متن حدیث\|ان الله عزوجل ادب َنَبِیه فلما اکمل له الادب قال انک لعلی خلق عظیم}}<ref>(اصول کافی ج ۱ ص ۲۶۶ - خداوند پیامبرش را تأدیب نمود و هنگامی که تربیت او کامل شد گفت.</ref>. {{متن قرآن\|وَإِنَّكَ لَعَلَى خُلُقٍ عَظِيمٍ}}<ref>«و به راستی تو را خویی است سترگ» سوره قلم، آیه ۴.</ref>.		## [[علی]] ابن [[ابراهیم]] به [[نقل]] از [[امام صادق]] {{ع}} که به برخی از [[اصحاب]] خود فرمودند: {{متن حدیث\|ان الله عزوجل ادب َنَبِیه فلما اکمل له الادب قال انک لعلی خلق عظیم}}<ref>(اصول کافی ج ۱ ص ۲۶۶ - خداوند پیامبرش را تأدیب نمود و هنگامی که تربیت او کامل شد گفت.</ref>. {{متن قرآن\|وَإِنَّكَ لَعَلَى خُلُقٍ عَظِيمٍ}}<ref>«و به راستی تو را خویی است سترگ» سوره قلم، آیه ۴.</ref>.
	## مشابه این [[حدیث]] از [[اسحاق]] بن [[عمار]] از آن [[حضرت]] [[نقل]] شده: {{متن حدیث\|قال ان الله تبارک و تعالی ادبَ نَبِیه فلما انتهی به مااراد قال:}} {{متن قرآن\|وَإِنَّكَ لَعَلَى خُلُقٍ عَظِيمٍ}}<ref>«و به راستی تو را خویی است سترگ» سوره قلم، آیه ۴.</ref><ref>(همان، ص ۲۶۷) «[[امام صادق]] فرمود [[خداوند]] پیامبرش را [[تربیت]] نمود تا هنگامی که [[اراده خدا]] بر [[تربیت]] و تأدیب او تحقق یافت فرمود براستی تو دارای [[خلق عظیم]] هستی»</ref>		## مشابه این [[حدیث]] از [[اسحاق بن عمار]]از آن [[حضرت]] [[نقل]] شده: {{متن حدیث\|قال ان الله تبارک و تعالی ادبَ نَبِیه فلما انتهی به مااراد قال:}} {{متن قرآن\|وَإِنَّكَ لَعَلَى خُلُقٍ عَظِيمٍ}}<ref>«و به راستی تو را خویی است سترگ» سوره قلم، آیه ۴.</ref><ref>(همان، ص ۲۶۷) «[[امام صادق]] فرمود [[خداوند]] پیامبرش را [[تربیت]] نمود تا هنگامی که [[اراده خدا]] بر [[تربیت]] و تأدیب او تحقق یافت فرمود براستی تو دارای [[خلق عظیم]] هستی»</ref>
	## حدیث دیگر که از خود پیامبر نقل شده است: {{متن حدیث\|أدبَنی رَبی فَاَحسَنَ تأدیبی}}<ref>(بحار الانوار، ج ۱۶، ص ۲۱۰) «خداوند من را تربیت نمود، پس بسیار خوب من را تأدیب فرمود»</ref><ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۱، ص ۲۵۹-۲۶۴.</ref>.		## حدیث دیگر که از خود پیامبر نقل شده است: {{متن حدیث\|أدبَنی رَبی فَاَحسَنَ تأدیبی}}<ref>(بحار الانوار، ج ۱۶، ص ۲۱۰) «خداوند من را تربیت نمود، پس بسیار خوب من را تأدیب فرمود»</ref><ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۱، ص ۲۵۹-۲۶۴.</ref>.

Hosein: جایگزینی متن - '\=\=\sپانویس\s\=\=↵\{\{پانویس\}\}\n\n\[\[رده\:(.*)در\sقرآن\]\]' به '== پانویس == {{پانویس}}'

2022-09-07T18:09:54Z

جایگزینی متن - '\=\=\sپانویس\s\=\=↵\{\{پانویس\}\}\n\n\[\[رده\:(.*)در\sقرآن\]\]' به '== پانویس == {{پانویس}}'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۲۱:۳۹
خط ۴۸:		خط ۴۸:
	== پانویس ==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	~~[[رده:تأدیب در قرآن]]~~

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-24T15:30:45Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

نمایش تغییرات

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T05:49:38Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۱۹
خط ۵۰:		خط ۵۰:

	[[رده:تأدیب در قرآن]]		[[رده:تأدیب در قرآن]]
	~~[[رده:مدخل]]~~

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۲

2022-07-10T23:50:14Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۲

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۳:۲۰
خط ۲۸:		خط ۲۸:
	#{{متن قرآن\|وَلَقَدْ أُوحِيَ إِلَيْكَ وَإِلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكَ لَئِنْ أَشْرَكْتَ لَيَحْبَطَنَّ عَمَلُكَ وَلَتَكُونَنَّ مِنَ الْخَاسِرِينَ}}<ref>«و به تو و به پیشینیان تو وحی شده است که اگر شرک بورزی بی‌گمان کردارت از میان خواهد رفت و بی‌شک از زیانکاران خواهی بود» سوره زمر، آیه ۶۵.</ref>		#{{متن قرآن\|وَلَقَدْ أُوحِيَ إِلَيْكَ وَإِلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكَ لَئِنْ أَشْرَكْتَ لَيَحْبَطَنَّ عَمَلُكَ وَلَتَكُونَنَّ مِنَ الْخَاسِرِينَ}}<ref>«و به تو و به پیشینیان تو وحی شده است که اگر شرک بورزی بی‌گمان کردارت از میان خواهد رفت و بی‌شک از زیانکاران خواهی بود» سوره زمر، آیه ۶۵.</ref>
	==نکات==		==نکات==
	#[[قرآن]] خبر می‌دهد که [[کفار]] [[امیدوار]] بودند بتوانند در [[وحی]] [[پیامبر]] تصرفی بکنند و کاری نمایند تا [[پیامبر]] به اشتباه بیافتد و میان کلمات خود و [[قرآن]] امتزاجی ایجاد شود، اما از آنجا که [[خداوند]] نگه دار [[پیامبر]] بود و [[عصمت]] او را با این مواظبت‌ها تضمین کرده بود {{متن قرآن\|وَاحْذَرْهُمْ أَنْ يَفْتِنُوكَ عَنْ بَعْضِ مَا أَنْزَلَ اللَّهُ إِلَيْكَ}}<ref>«و در میان آنان بنابر آنچه خداوند فرو فرستاده است داوری کن و از خواسته‌های آنان پیروی مکن و از آنان بپرهیز مبادا تو را در برخی از آنچه خداوند به سوی تو فرو فرستاده است به فتنه اندازند و اگر رو برتابند بدان که خداوند جز این نمی‌خواهد که آنان را به برخی ا» سوره مائده، آیه ۴۹.</ref>.		# [[قرآن]] خبر می‌دهد که [[کفار]] [[امیدوار]] بودند بتوانند در [[وحی]] [[پیامبر]] تصرفی بکنند و کاری نمایند تا [[پیامبر]] به اشتباه بیافتد و میان کلمات خود و [[قرآن]] امتزاجی ایجاد شود، اما از آنجا که [[خداوند]] نگه دار [[پیامبر]] بود و [[عصمت]] او را با این مواظبت‌ها تضمین کرده بود {{متن قرآن\|وَاحْذَرْهُمْ أَنْ يَفْتِنُوكَ عَنْ بَعْضِ مَا أَنْزَلَ اللَّهُ إِلَيْكَ}}<ref>«و در میان آنان بنابر آنچه خداوند فرو فرستاده است داوری کن و از خواسته‌های آنان پیروی مکن و از آنان بپرهیز مبادا تو را در برخی از آنچه خداوند به سوی تو فرو فرستاده است به فتنه اندازند و اگر رو برتابند بدان که خداوند جز این نمی‌خواهد که آنان را به برخی ا» سوره مائده، آیه ۴۹.</ref>.
	#باز در مرحله‌ای به [[پیامبر]] هشدار می‌دهد که درحکم وقضاوت مبادا جانبدار خیانتکاران باشد. {{متن قرآن\|إِنَّا أَنْزَلْنَا إِلَيْكَ الْكِتَابَ بِالْحَقِّ لِتَحْكُمَ بَيْنَ النَّاسِ بِمَا أَرَاكَ اللَّهُ وَلَا تَكُنْ لِلْخَائِنِينَ خَصِيمًا}}<ref>«ما این کتاب (آسمانی) را بر تو، به حق فرو فرستاده‌ایم تا در میان مردم بدانچه خداوند به تو نمایانده است داوری کنی و طرفدار خائنان مباش» سوره نساء، آیه ۱۰۵.</ref>.		#باز در مرحله‌ای به [[پیامبر]] هشدار می‌دهد که درحکم وقضاوت مبادا جانبدار خیانتکاران باشد. {{متن قرآن\|إِنَّا أَنْزَلْنَا إِلَيْكَ الْكِتَابَ بِالْحَقِّ لِتَحْكُمَ بَيْنَ النَّاسِ بِمَا أَرَاكَ اللَّهُ وَلَا تَكُنْ لِلْخَائِنِينَ خَصِيمًا}}<ref>«ما این کتاب (آسمانی) را بر تو، به حق فرو فرستاده‌ایم تا در میان مردم بدانچه خداوند به تو نمایانده است داوری کنی و طرفدار خائنان مباش» سوره نساء، آیه ۱۰۵.</ref>.
	#خداوندپیامبرش را [[ادب]] می‌کند که [[استغفار]] او برای [[منافقان]] بی‌فایده است. از این رو یاد آور می‌شود که طلب [[بخشش]] نکند، اگر هفتاد بار هم [[استغفار]] بکند، باز بخشیده نمی‌شوند. {{متن قرآن\|اسْتَغْفِرْ لَهُمْ أَوْ لَا تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ إِنْ تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ سَبْعِينَ مَرَّةً فَلَنْ يَغْفِرَ اللَّهُ لَهُمْ}}<ref>«چه برای آنان آمرزش بخواهی چه نخواهی (سودی ندارد زیرا) اگر هفتاد بار برای آنها آمرزش بخواهی هیچ‌گاه خداوند آنان را نخواهد آمرزید؛ این از آن روست که آنان به خداوند و پیامبرش کافر شده‌اند و خداوند این گروه نافرمان را راهنمایی نمی‌کند» سوره توبه، آیه ۸۰.</ref>.{{متن قرآن\|وَلَوْلَا أَنْ ثَبَّتْنَاكَ لَقَدْ كِدْتَ تَرْكَنُ إِلَيْهِمْ شَيْئًا قَلِيلًا}}<ref>«و اگر ما تو را پابرجا نمی‌داشتیم نزدیک بود اندکی به آنان گرایش یابی» سوره اسراء، آیه ۷۴.</ref>.		#خداوندپیامبرش را [[ادب]] می‌کند که [[استغفار]] او برای [[منافقان]] بی‌فایده است. از این رو یاد آور می‌شود که طلب [[بخشش]] نکند، اگر هفتاد بار هم [[استغفار]] بکند، باز بخشیده نمی‌شوند. {{متن قرآن\|اسْتَغْفِرْ لَهُمْ أَوْ لَا تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ إِنْ تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ سَبْعِينَ مَرَّةً فَلَنْ يَغْفِرَ اللَّهُ لَهُمْ}}<ref>«چه برای آنان آمرزش بخواهی چه نخواهی (سودی ندارد زیرا) اگر هفتاد بار برای آنها آمرزش بخواهی هیچ‌گاه خداوند آنان را نخواهد آمرزید؛ این از آن روست که آنان به خداوند و پیامبرش کافر شده‌اند و خداوند این گروه نافرمان را راهنمایی نمی‌کند» سوره توبه، آیه ۸۰.</ref>.{{متن قرآن\|وَلَوْلَا أَنْ ثَبَّتْنَاكَ لَقَدْ كِدْتَ تَرْكَنُ إِلَيْهِمْ شَيْئًا قَلِيلًا}}<ref>«و اگر ما تو را پابرجا نمی‌داشتیم نزدیک بود اندکی به آنان گرایش یابی» سوره اسراء، آیه ۷۴.</ref>.
خط ۳۷:		خط ۳۷:
	#بالحنی شگفت به صورت خبری می‌گوید {{متن قرآن\|وَلَوْ تَقَوَّلَ عَلَيْنَا بَعْضَ الْأَقَاوِيلِ * لَأَخَذْنَا مِنْهُ بِالْيَمِينِ * ثُمَّ لَقَطَعْنَا مِنْهُ الْوَتِينَ}}<ref>«و اگر (این پیامبر) بر ما برخی سخنان را می‌بست، * دست راستش را می‌گرفتیم * سپس شاهرگش را می‌بریدیم» سوره حاقه، آیه ۴۴-۴۶.</ref>. و اگر او پاره‌ای گفته‌ها برما بسته بود، دست راستش را سخت می‌گرفتیم، سپس رگ قلبش را پاره می‌کردیم.		#بالحنی شگفت به صورت خبری می‌گوید {{متن قرآن\|وَلَوْ تَقَوَّلَ عَلَيْنَا بَعْضَ الْأَقَاوِيلِ * لَأَخَذْنَا مِنْهُ بِالْيَمِينِ * ثُمَّ لَقَطَعْنَا مِنْهُ الْوَتِينَ}}<ref>«و اگر (این پیامبر) بر ما برخی سخنان را می‌بست، * دست راستش را می‌گرفتیم * سپس شاهرگش را می‌بریدیم» سوره حاقه، آیه ۴۴-۴۶.</ref>. و اگر او پاره‌ای گفته‌ها برما بسته بود، دست راستش را سخت می‌گرفتیم، سپس رگ قلبش را پاره می‌کردیم.
	#به [[پیامبر]] هشدار می‌دهد که به تو و به کسانی پیش از تو [[وحی]] شده است: «اگر [[شرک]] به ورزی حتماً کردارت تباه و مسلماً از زیانکاران خواهی شد. {{متن قرآن\|وَلَقَدْ أُوحِيَ إِلَيْكَ وَإِلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكَ لَئِنْ أَشْرَكْتَ لَيَحْبَطَنَّ عَمَلُكَ وَلَتَكُونَنَّ مِنَ الْخَاسِرِينَ}}<ref>«و به تو و به پیشینیان تو وحی شده است که اگر شرک بورزی بی‌گمان کردارت از میان خواهد رفت و بی‌شک از زیانکاران خواهی بود» سوره زمر، آیه ۶۵.</ref> بنابراین، منظور از تأدیب [[پیامبر]]، همه آیاتی است که دلالت بر [[تربیت]]، و مؤدب به [[آداب]] کردن خاص [[پیامبر]]، دارد، چه به صورت مستقیم و یا غیر مستقیم، همراه با هشدار و [[انذار]] و یا [[توبیخ]] و یا [[تشویق]] و نوعی [[پیشگیری]] از [[خطا]] از طرف [[خداوند]]. در این رابطه نسبت به اصل تأدیب، به سه [[حدیث]] از [[احادیث اهل بیت]] و [[پیامبر]] استناد می‌شود.		#به [[پیامبر]] هشدار می‌دهد که به تو و به کسانی پیش از تو [[وحی]] شده است: «اگر [[شرک]] به ورزی حتماً کردارت تباه و مسلماً از زیانکاران خواهی شد. {{متن قرآن\|وَلَقَدْ أُوحِيَ إِلَيْكَ وَإِلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكَ لَئِنْ أَشْرَكْتَ لَيَحْبَطَنَّ عَمَلُكَ وَلَتَكُونَنَّ مِنَ الْخَاسِرِينَ}}<ref>«و به تو و به پیشینیان تو وحی شده است که اگر شرک بورزی بی‌گمان کردارت از میان خواهد رفت و بی‌شک از زیانکاران خواهی بود» سوره زمر، آیه ۶۵.</ref> بنابراین، منظور از تأدیب [[پیامبر]]، همه آیاتی است که دلالت بر [[تربیت]]، و مؤدب به [[آداب]] کردن خاص [[پیامبر]]، دارد، چه به صورت مستقیم و یا غیر مستقیم، همراه با هشدار و [[انذار]] و یا [[توبیخ]] و یا [[تشویق]] و نوعی [[پیشگیری]] از [[خطا]] از طرف [[خداوند]]. در این رابطه نسبت به اصل تأدیب، به سه [[حدیث]] از [[احادیث اهل بیت]] و [[پیامبر]] استناد می‌شود.
	##[[علی]] ابن [[ابراهیم]] به [[نقل]] از [[امام صادق]] {{ع}} که به برخی از [[اصحاب]] خود فرمودند: {{متن حدیث\|ان الله عزوجل ادب َنَبِیه فلما اکمل له الادب قال انک لعلی خلق عظیم}}<ref>(اصول کافی ج ۱ ص ۲۶۶ - خداوند پیامبرش را تأدیب نمود و هنگامی که تربیت او کامل شد گفت.</ref>. {{متن قرآن\|وَإِنَّكَ لَعَلَى خُلُقٍ عَظِيمٍ}}<ref>«و به راستی تو را خویی است سترگ» سوره قلم، آیه ۴.</ref>.		## [[علی]] ابن [[ابراهیم]] به [[نقل]] از [[امام صادق]] {{ع}} که به برخی از [[اصحاب]] خود فرمودند: {{متن حدیث\|ان الله عزوجل ادب َنَبِیه فلما اکمل له الادب قال انک لعلی خلق عظیم}}<ref>(اصول کافی ج ۱ ص ۲۶۶ - خداوند پیامبرش را تأدیب نمود و هنگامی که تربیت او کامل شد گفت.</ref>. {{متن قرآن\|وَإِنَّكَ لَعَلَى خُلُقٍ عَظِيمٍ}}<ref>«و به راستی تو را خویی است سترگ» سوره قلم، آیه ۴.</ref>.
	##مشابه این [[حدیث]] از [[اسحاق]] بن [[عمار]] از آن [[حضرت]] [[نقل]] شده: {{متن حدیث\|قال ان الله تبارک و تعالی ادبَ نَبِیه فلما انتهی به مااراد قال:}} {{متن قرآن\|وَإِنَّكَ لَعَلَى خُلُقٍ عَظِيمٍ}}<ref>«و به راستی تو را خویی است سترگ» سوره قلم، آیه ۴.</ref><ref>(همان، ص ۲۶۷) «[[امام صادق]] فرمود [[خداوند]] پیامبرش را [[تربیت]] نمود تا هنگامی که [[اراده خدا]] بر [[تربیت]] و تأدیب او تحقق یافت فرمود براستی تو دارای [[خلق عظیم]] هستی»</ref>		##مشابه این [[حدیث]] از [[اسحاق]] بن [[عمار]] از آن [[حضرت]] [[نقل]] شده: {{متن حدیث\|قال ان الله تبارک و تعالی ادبَ نَبِیه فلما انتهی به مااراد قال:}} {{متن قرآن\|وَإِنَّكَ لَعَلَى خُلُقٍ عَظِيمٍ}}<ref>«و به راستی تو را خویی است سترگ» سوره قلم، آیه ۴.</ref><ref>(همان، ص ۲۶۷) «[[امام صادق]] فرمود [[خداوند]] پیامبرش را [[تربیت]] نمود تا هنگامی که [[اراده خدا]] بر [[تربیت]] و تأدیب او تحقق یافت فرمود براستی تو دارای [[خلق عظیم]] هستی»</ref>
	##حدیث دیگر که از خود پیامبر نقل شده است: {{متن حدیث\|أدبَنی رَبی فَاَحسَنَ تأدیبی}}<ref>(بحار الانوار، ج ۱۶، ص ۲۱۰) «خداوند من را تربیت نمود، پس بسیار خوب من را تأدیب فرمود»</ref><ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۱، ص ۲۵۹-۲۶۴.</ref>.		##حدیث دیگر که از خود پیامبر نقل شده است: {{متن حدیث\|أدبَنی رَبی فَاَحسَنَ تأدیبی}}<ref>(بحار الانوار، ج ۱۶، ص ۲۱۰) «خداوند من را تربیت نمود، پس بسیار خوب من را تأدیب فرمود»</ref><ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۱، ص ۲۵۹-۲۶۴.</ref>.

Hosein: جایگزینی متن - '== پرسش‌های وابسته == ==' به '=='

2022-06-01T15:09:26Z

جایگزینی متن - '== پرسش‌های وابسته == ==' به '=='

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۸:۳۹
خط ۴۰:		خط ۴۰:
	##مشابه این [[حدیث]] از [[اسحاق]] بن [[عمار]] از آن [[حضرت]] [[نقل]] شده: {{متن حدیث\|قال ان الله تبارک و تعالی ادبَ نَبِیه فلما انتهی به مااراد قال:}} {{متن قرآن\|وَإِنَّكَ لَعَلَى خُلُقٍ عَظِيمٍ}}<ref>«و به راستی تو را خویی است سترگ» سوره قلم، آیه ۴.</ref><ref>(همان، ص ۲۶۷) «[[امام صادق]] فرمود [[خداوند]] پیامبرش را [[تربیت]] نمود تا هنگامی که [[اراده خدا]] بر [[تربیت]] و تأدیب او تحقق یافت فرمود براستی تو دارای [[خلق عظیم]] هستی»</ref>		##مشابه این [[حدیث]] از [[اسحاق]] بن [[عمار]] از آن [[حضرت]] [[نقل]] شده: {{متن حدیث\|قال ان الله تبارک و تعالی ادبَ نَبِیه فلما انتهی به مااراد قال:}} {{متن قرآن\|وَإِنَّكَ لَعَلَى خُلُقٍ عَظِيمٍ}}<ref>«و به راستی تو را خویی است سترگ» سوره قلم، آیه ۴.</ref><ref>(همان، ص ۲۶۷) «[[امام صادق]] فرمود [[خداوند]] پیامبرش را [[تربیت]] نمود تا هنگامی که [[اراده خدا]] بر [[تربیت]] و تأدیب او تحقق یافت فرمود براستی تو دارای [[خلق عظیم]] هستی»</ref>
	##حدیث دیگر که از خود پیامبر نقل شده است: {{متن حدیث\|أدبَنی رَبی فَاَحسَنَ تأدیبی}}<ref>(بحار الانوار، ج ۱۶، ص ۲۱۰) «خداوند من را تربیت نمود، پس بسیار خوب من را تأدیب فرمود»</ref><ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۱، ص ۲۵۹-۲۶۴.</ref>.		##حدیث دیگر که از خود پیامبر نقل شده است: {{متن حدیث\|أدبَنی رَبی فَاَحسَنَ تأدیبی}}<ref>(بحار الانوار، ج ۱۶، ص ۲۱۰) «خداوند من را تربیت نمود، پس بسیار خوب من را تأدیب فرمود»</ref><ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۱، ص ۲۵۹-۲۶۴.</ref>.

	~~== پرسش‌های وابسته ==~~

	== منابع ==		== منابع ==

Heydari: جایگزینی متن - '\(.)\'\'\'\[\[(.)\]\]\'\'\'(.)\"\'\'\'(.)\'\'\'\"(.)\<\/div\> \(.)\<\/div\> \
2022-05-31T14:03:37Z

جایگزینی متن - '\<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(252\,\s252\,\s233\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.)\'\'\'\[\[(.)\]\]\'\'\'(.)\"\'\'\'(.)\'\'\'\"(.)\<\/div\> \<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(255\,\s245\,\s227\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.)\<\/div\> \<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(206\,242\,\s299\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\sn...

→ نسخهٔ قدیمی‌تر نسخهٔ ‏۳۱ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۷:۳۳
خط ۱: خط ۱:

{{نبوت}}
{{نبوت}}

<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از زیرشاخه‌های بحث '''[[تأدیب]]''' است. "'''[[تأدیب]]'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>
{{مدخل مرتبط

<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[تأدیب در قرآن]] - [[تأدیب در حدیث]] - [[تأدیب در کلام اسلامی]]</div>
| موضوع مرتبط = تأدیب

<div style="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[تأدیب (پرسش)]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>
| عنوان مدخل = [[تأدیب]]

| مداخل مرتبط = [[تأدیب در قرآن]] - [[تأدیب در حدیث]] - [[تأدیب در کلام اسلامی]]

| پرسش مرتبط = تأدیب (پرسش)

}}

==مقدمه==
==مقدمه==

منظور آن دسته از آیاتی است که افزون بر [[تعلیم]] [[پیامبر]]، به تأدیب یا [[توبیخ]] در قالب [[هشدارها]] و کلمات تند و [[قاطع]] که جز جنبه [[تربیتی]] نوعی [[پیشگیری]] او را دارد و به مسائلی نیز توجه می‌کند که در جهت [[عصمت]] و صیانت شخصیت [[نبی]] است. به این جهت این [[هشدارها]] و یا درخواست و طلب [[استغفار]] یا [[توبیخ]] و [[انذار]] نسبت به [[رسول الله]] برای تضمین [[عصمت پیامبر]] است، که خود متکفل [[راهنمایی]] و مواظبت و [[پیشگیری]] از خطای او شده است، لذا همواره هشدار می‌دهد، [[توبیخ]] می‌کند، [[پیشگیری]] می‌نماید، تا شخصیت [[وحیانی]] [[حضرت]] خدشه‌دار نگردد و [[مردم]] با طیب خاطر به سخنان او گوش فرا دهند.
منظور آن دسته از آیاتی است که افزون بر [[تعلیم]] [[پیامبر]]، به تأدیب یا [[توبیخ]] در قالب [[هشدارها]] و کلمات تند و [[قاطع]] که جز جنبه [[تربیتی]] نوعی [[پیشگیری]] او را دارد و به مسائلی نیز توجه می‌کند که در جهت [[عصمت]] و صیانت شخصیت [[نبی]] است. به این جهت این [[هشدارها]] و یا درخواست و طلب [[استغفار]] یا [[توبیخ]] و [[انذار]] نسبت به [[رسول الله]] برای تضمین [[عصمت پیامبر]] است، که خود متکفل [[راهنمایی]] و مواظبت و [[پیشگیری]] از خطای او شده است، لذا همواره هشدار می‌دهد، [[توبیخ]] می‌کند، [[پیشگیری]] می‌نماید، تا شخصیت [[وحیانی]] [[حضرت]] خدشه‌دار نگردد و [[مردم]] با طیب خاطر به سخنان او گوش فرا دهند.

Heydari: جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته == == منابع ==' به '== منابع =='

2022-04-21T10:07:56Z

جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته == == منابع ==' به '== منابع =='

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ آوریل ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۳۷
خط ۳۹:		خط ۳۹:

	== پرسش‌های وابسته ==		== پرسش‌های وابسته ==

	~~== جستارهای وابسته ==~~

	== منابع ==		== منابع ==

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==پانویس== +== پانویس ==)

2021-12-17T18:57:17Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==پانویس== +== پانویس ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۲:۲۷
خط ۴۷:		خط ۴۷:
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

	==پانویس==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:تأدیب در قرآن]]		[[رده:تأدیب در قرآن]]
	[[رده:مدخل]]		[[رده:مدخل]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۴۹
خط ۳۸:		خط ۳۸:
	# به [[پیامبر]] هشدار می‌دهد که به تو و به کسانی پیش از تو [[وحی]] شده است: «اگر [[شرک]] به ورزی حتماً کردارت تباه و مسلماً از زیانکاران خواهی شد. {{متن قرآن\|وَلَقَدْ أُوحِيَ إِلَيْكَ وَإِلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكَ لَئِنْ أَشْرَكْتَ لَيَحْبَطَنَّ عَمَلُكَ وَلَتَكُونَنَّ مِنَ الْخَاسِرِينَ}}<ref>«و به تو و به پیشینیان تو وحی شده است که اگر شرک بورزی بی‌گمان کردارت از میان خواهد رفت و بی‌شک از زیانکاران خواهی بود» سوره زمر، آیه ۶۵.</ref> بنابراین، منظور از تأدیب [[پیامبر]]، همه آیاتی است که دلالت بر [[تربیت]]، و مؤدب به [[آداب]] کردن خاص [[پیامبر]]، دارد، چه به صورت مستقیم و یا غیر مستقیم، همراه با هشدار و [[انذار]] و یا [[توبیخ]] و یا [[تشویق]] و نوعی [[پیشگیری]] از [[خطا]] از طرف [[خداوند]]. در این رابطه نسبت به اصل تأدیب، به سه [[حدیث]] از [[احادیث اهل بیت]] و [[پیامبر]] استناد می‌شود.		# به [[پیامبر]] هشدار می‌دهد که به تو و به کسانی پیش از تو [[وحی]] شده است: «اگر [[شرک]] به ورزی حتماً کردارت تباه و مسلماً از زیانکاران خواهی شد. {{متن قرآن\|وَلَقَدْ أُوحِيَ إِلَيْكَ وَإِلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكَ لَئِنْ أَشْرَكْتَ لَيَحْبَطَنَّ عَمَلُكَ وَلَتَكُونَنَّ مِنَ الْخَاسِرِينَ}}<ref>«و به تو و به پیشینیان تو وحی شده است که اگر شرک بورزی بی‌گمان کردارت از میان خواهد رفت و بی‌شک از زیانکاران خواهی بود» سوره زمر، آیه ۶۵.</ref> بنابراین، منظور از تأدیب [[پیامبر]]، همه آیاتی است که دلالت بر [[تربیت]]، و مؤدب به [[آداب]] کردن خاص [[پیامبر]]، دارد، چه به صورت مستقیم و یا غیر مستقیم، همراه با هشدار و [[انذار]] و یا [[توبیخ]] و یا [[تشویق]] و نوعی [[پیشگیری]] از [[خطا]] از طرف [[خداوند]]. در این رابطه نسبت به اصل تأدیب، به سه [[حدیث]] از [[احادیث اهل بیت]] و [[پیامبر]] استناد می‌شود.
	## [[علی]] ابن [[ابراهیم]] به [[نقل]] از [[امام صادق]] {{ع}} که به برخی از [[اصحاب]] خود فرمودند: {{متن حدیث\|ان الله عزوجل ادب َنَبِیه فلما اکمل له الادب قال انک لعلی خلق عظیم}}<ref>(اصول کافی ج ۱ ص ۲۶۶ - خداوند پیامبرش را تأدیب نمود و هنگامی که تربیت او کامل شد گفت.</ref>. {{متن قرآن\|وَإِنَّكَ لَعَلَى خُلُقٍ عَظِيمٍ}}<ref>«و به راستی تو را خویی است سترگ» سوره قلم، آیه ۴.</ref>.		## [[علی]] ابن [[ابراهیم]] به [[نقل]] از [[امام صادق]] {{ع}} که به برخی از [[اصحاب]] خود فرمودند: {{متن حدیث\|ان الله عزوجل ادب َنَبِیه فلما اکمل له الادب قال انک لعلی خلق عظیم}}<ref>(اصول کافی ج ۱ ص ۲۶۶ - خداوند پیامبرش را تأدیب نمود و هنگامی که تربیت او کامل شد گفت.</ref>. {{متن قرآن\|وَإِنَّكَ لَعَلَى خُلُقٍ عَظِيمٍ}}<ref>«و به راستی تو را خویی است سترگ» سوره قلم، آیه ۴.</ref>.
	## مشابه این [[حدیث]] از [[اسحاق]] بن [[عمار]] از آن [[حضرت]] [[نقل]] شده: {{متن حدیث\|قال ان الله تبارک و تعالی ادبَ نَبِیه فلما انتهی به مااراد قال:}} {{متن قرآن\|وَإِنَّكَ لَعَلَى خُلُقٍ عَظِيمٍ}}<ref>«و به راستی تو را خویی است سترگ» سوره قلم، آیه ۴.</ref><ref>(همان، ص ۲۶۷) «[[امام صادق]] فرمود [[خداوند]] پیامبرش را [[تربیت]] نمود تا هنگامی که [[اراده خدا]] بر [[تربیت]] و تأدیب او تحقق یافت فرمود براستی تو دارای [[خلق عظیم]] هستی»</ref>		## مشابه این [[حدیث]] از [[اسحاق بن عمار]]از آن [[حضرت]] [[نقل]] شده: {{متن حدیث\|قال ان الله تبارک و تعالی ادبَ نَبِیه فلما انتهی به مااراد قال:}} {{متن قرآن\|وَإِنَّكَ لَعَلَى خُلُقٍ عَظِيمٍ}}<ref>«و به راستی تو را خویی است سترگ» سوره قلم، آیه ۴.</ref><ref>(همان، ص ۲۶۷) «[[امام صادق]] فرمود [[خداوند]] پیامبرش را [[تربیت]] نمود تا هنگامی که [[اراده خدا]] بر [[تربیت]] و تأدیب او تحقق یافت فرمود براستی تو دارای [[خلق عظیم]] هستی»</ref>
	## حدیث دیگر که از خود پیامبر نقل شده است: {{متن حدیث\|أدبَنی رَبی فَاَحسَنَ تأدیبی}}<ref>(بحار الانوار، ج ۱۶، ص ۲۱۰) «خداوند من را تربیت نمود، پس بسیار خوب من را تأدیب فرمود»</ref><ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۱، ص ۲۵۹-۲۶۴.</ref>.		## حدیث دیگر که از خود پیامبر نقل شده است: {{متن حدیث\|أدبَنی رَبی فَاَحسَنَ تأدیبی}}<ref>(بحار الانوار، ج ۱۶، ص ۲۱۰) «خداوند من را تربیت نمود، پس بسیار خوب من را تأدیب فرمود»</ref><ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۱، ص ۲۵۹-۲۶۴.</ref>.

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۳:۲۰
خط ۲۸:		خط ۲۸:
	#{{متن قرآن\|وَلَقَدْ أُوحِيَ إِلَيْكَ وَإِلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكَ لَئِنْ أَشْرَكْتَ لَيَحْبَطَنَّ عَمَلُكَ وَلَتَكُونَنَّ مِنَ الْخَاسِرِينَ}}<ref>«و به تو و به پیشینیان تو وحی شده است که اگر شرک بورزی بی‌گمان کردارت از میان خواهد رفت و بی‌شک از زیانکاران خواهی بود» سوره زمر، آیه ۶۵.</ref>		#{{متن قرآن\|وَلَقَدْ أُوحِيَ إِلَيْكَ وَإِلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكَ لَئِنْ أَشْرَكْتَ لَيَحْبَطَنَّ عَمَلُكَ وَلَتَكُونَنَّ مِنَ الْخَاسِرِينَ}}<ref>«و به تو و به پیشینیان تو وحی شده است که اگر شرک بورزی بی‌گمان کردارت از میان خواهد رفت و بی‌شک از زیانکاران خواهی بود» سوره زمر، آیه ۶۵.</ref>
	==نکات==		==نکات==
	#[[قرآن]] خبر می‌دهد که [[کفار]] [[امیدوار]] بودند بتوانند در [[وحی]] [[پیامبر]] تصرفی بکنند و کاری نمایند تا [[پیامبر]] به اشتباه بیافتد و میان کلمات خود و [[قرآن]] امتزاجی ایجاد شود، اما از آنجا که [[خداوند]] نگه دار [[پیامبر]] بود و [[عصمت]] او را با این مواظبت‌ها تضمین کرده بود {{متن قرآن\|وَاحْذَرْهُمْ أَنْ يَفْتِنُوكَ عَنْ بَعْضِ مَا أَنْزَلَ اللَّهُ إِلَيْكَ}}<ref>«و در میان آنان بنابر آنچه خداوند فرو فرستاده است داوری کن و از خواسته‌های آنان پیروی مکن و از آنان بپرهیز مبادا تو را در برخی از آنچه خداوند به سوی تو فرو فرستاده است به فتنه اندازند و اگر رو برتابند بدان که خداوند جز این نمی‌خواهد که آنان را به برخی ا» سوره مائده، آیه ۴۹.</ref>.		# [[قرآن]] خبر می‌دهد که [[کفار]] [[امیدوار]] بودند بتوانند در [[وحی]] [[پیامبر]] تصرفی بکنند و کاری نمایند تا [[پیامبر]] به اشتباه بیافتد و میان کلمات خود و [[قرآن]] امتزاجی ایجاد شود، اما از آنجا که [[خداوند]] نگه دار [[پیامبر]] بود و [[عصمت]] او را با این مواظبت‌ها تضمین کرده بود {{متن قرآن\|وَاحْذَرْهُمْ أَنْ يَفْتِنُوكَ عَنْ بَعْضِ مَا أَنْزَلَ اللَّهُ إِلَيْكَ}}<ref>«و در میان آنان بنابر آنچه خداوند فرو فرستاده است داوری کن و از خواسته‌های آنان پیروی مکن و از آنان بپرهیز مبادا تو را در برخی از آنچه خداوند به سوی تو فرو فرستاده است به فتنه اندازند و اگر رو برتابند بدان که خداوند جز این نمی‌خواهد که آنان را به برخی ا» سوره مائده، آیه ۴۹.</ref>.
	#باز در مرحله‌ای به [[پیامبر]] هشدار می‌دهد که درحکم وقضاوت مبادا جانبدار خیانتکاران باشد. {{متن قرآن\|إِنَّا أَنْزَلْنَا إِلَيْكَ الْكِتَابَ بِالْحَقِّ لِتَحْكُمَ بَيْنَ النَّاسِ بِمَا أَرَاكَ اللَّهُ وَلَا تَكُنْ لِلْخَائِنِينَ خَصِيمًا}}<ref>«ما این کتاب (آسمانی) را بر تو، به حق فرو فرستاده‌ایم تا در میان مردم بدانچه خداوند به تو نمایانده است داوری کنی و طرفدار خائنان مباش» سوره نساء، آیه ۱۰۵.</ref>.		#باز در مرحله‌ای به [[پیامبر]] هشدار می‌دهد که درحکم وقضاوت مبادا جانبدار خیانتکاران باشد. {{متن قرآن\|إِنَّا أَنْزَلْنَا إِلَيْكَ الْكِتَابَ بِالْحَقِّ لِتَحْكُمَ بَيْنَ النَّاسِ بِمَا أَرَاكَ اللَّهُ وَلَا تَكُنْ لِلْخَائِنِينَ خَصِيمًا}}<ref>«ما این کتاب (آسمانی) را بر تو، به حق فرو فرستاده‌ایم تا در میان مردم بدانچه خداوند به تو نمایانده است داوری کنی و طرفدار خائنان مباش» سوره نساء، آیه ۱۰۵.</ref>.
	#خداوندپیامبرش را [[ادب]] می‌کند که [[استغفار]] او برای [[منافقان]] بی‌فایده است. از این رو یاد آور می‌شود که طلب [[بخشش]] نکند، اگر هفتاد بار هم [[استغفار]] بکند، باز بخشیده نمی‌شوند. {{متن قرآن\|اسْتَغْفِرْ لَهُمْ أَوْ لَا تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ إِنْ تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ سَبْعِينَ مَرَّةً فَلَنْ يَغْفِرَ اللَّهُ لَهُمْ}}<ref>«چه برای آنان آمرزش بخواهی چه نخواهی (سودی ندارد زیرا) اگر هفتاد بار برای آنها آمرزش بخواهی هیچ‌گاه خداوند آنان را نخواهد آمرزید؛ این از آن روست که آنان به خداوند و پیامبرش کافر شده‌اند و خداوند این گروه نافرمان را راهنمایی نمی‌کند» سوره توبه، آیه ۸۰.</ref>.{{متن قرآن\|وَلَوْلَا أَنْ ثَبَّتْنَاكَ لَقَدْ كِدْتَ تَرْكَنُ إِلَيْهِمْ شَيْئًا قَلِيلًا}}<ref>«و اگر ما تو را پابرجا نمی‌داشتیم نزدیک بود اندکی به آنان گرایش یابی» سوره اسراء، آیه ۷۴.</ref>.		#خداوندپیامبرش را [[ادب]] می‌کند که [[استغفار]] او برای [[منافقان]] بی‌فایده است. از این رو یاد آور می‌شود که طلب [[بخشش]] نکند، اگر هفتاد بار هم [[استغفار]] بکند، باز بخشیده نمی‌شوند. {{متن قرآن\|اسْتَغْفِرْ لَهُمْ أَوْ لَا تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ إِنْ تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ سَبْعِينَ مَرَّةً فَلَنْ يَغْفِرَ اللَّهُ لَهُمْ}}<ref>«چه برای آنان آمرزش بخواهی چه نخواهی (سودی ندارد زیرا) اگر هفتاد بار برای آنها آمرزش بخواهی هیچ‌گاه خداوند آنان را نخواهد آمرزید؛ این از آن روست که آنان به خداوند و پیامبرش کافر شده‌اند و خداوند این گروه نافرمان را راهنمایی نمی‌کند» سوره توبه، آیه ۸۰.</ref>.{{متن قرآن\|وَلَوْلَا أَنْ ثَبَّتْنَاكَ لَقَدْ كِدْتَ تَرْكَنُ إِلَيْهِمْ شَيْئًا قَلِيلًا}}<ref>«و اگر ما تو را پابرجا نمی‌داشتیم نزدیک بود اندکی به آنان گرایش یابی» سوره اسراء، آیه ۷۴.</ref>.
خط ۳۷:		خط ۳۷:
	#بالحنی شگفت به صورت خبری می‌گوید {{متن قرآن\|وَلَوْ تَقَوَّلَ عَلَيْنَا بَعْضَ الْأَقَاوِيلِ * لَأَخَذْنَا مِنْهُ بِالْيَمِينِ * ثُمَّ لَقَطَعْنَا مِنْهُ الْوَتِينَ}}<ref>«و اگر (این پیامبر) بر ما برخی سخنان را می‌بست، * دست راستش را می‌گرفتیم * سپس شاهرگش را می‌بریدیم» سوره حاقه، آیه ۴۴-۴۶.</ref>. و اگر او پاره‌ای گفته‌ها برما بسته بود، دست راستش را سخت می‌گرفتیم، سپس رگ قلبش را پاره می‌کردیم.		#بالحنی شگفت به صورت خبری می‌گوید {{متن قرآن\|وَلَوْ تَقَوَّلَ عَلَيْنَا بَعْضَ الْأَقَاوِيلِ * لَأَخَذْنَا مِنْهُ بِالْيَمِينِ * ثُمَّ لَقَطَعْنَا مِنْهُ الْوَتِينَ}}<ref>«و اگر (این پیامبر) بر ما برخی سخنان را می‌بست، * دست راستش را می‌گرفتیم * سپس شاهرگش را می‌بریدیم» سوره حاقه، آیه ۴۴-۴۶.</ref>. و اگر او پاره‌ای گفته‌ها برما بسته بود، دست راستش را سخت می‌گرفتیم، سپس رگ قلبش را پاره می‌کردیم.
	#به [[پیامبر]] هشدار می‌دهد که به تو و به کسانی پیش از تو [[وحی]] شده است: «اگر [[شرک]] به ورزی حتماً کردارت تباه و مسلماً از زیانکاران خواهی شد. {{متن قرآن\|وَلَقَدْ أُوحِيَ إِلَيْكَ وَإِلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكَ لَئِنْ أَشْرَكْتَ لَيَحْبَطَنَّ عَمَلُكَ وَلَتَكُونَنَّ مِنَ الْخَاسِرِينَ}}<ref>«و به تو و به پیشینیان تو وحی شده است که اگر شرک بورزی بی‌گمان کردارت از میان خواهد رفت و بی‌شک از زیانکاران خواهی بود» سوره زمر، آیه ۶۵.</ref> بنابراین، منظور از تأدیب [[پیامبر]]، همه آیاتی است که دلالت بر [[تربیت]]، و مؤدب به [[آداب]] کردن خاص [[پیامبر]]، دارد، چه به صورت مستقیم و یا غیر مستقیم، همراه با هشدار و [[انذار]] و یا [[توبیخ]] و یا [[تشویق]] و نوعی [[پیشگیری]] از [[خطا]] از طرف [[خداوند]]. در این رابطه نسبت به اصل تأدیب، به سه [[حدیث]] از [[احادیث اهل بیت]] و [[پیامبر]] استناد می‌شود.		#به [[پیامبر]] هشدار می‌دهد که به تو و به کسانی پیش از تو [[وحی]] شده است: «اگر [[شرک]] به ورزی حتماً کردارت تباه و مسلماً از زیانکاران خواهی شد. {{متن قرآن\|وَلَقَدْ أُوحِيَ إِلَيْكَ وَإِلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكَ لَئِنْ أَشْرَكْتَ لَيَحْبَطَنَّ عَمَلُكَ وَلَتَكُونَنَّ مِنَ الْخَاسِرِينَ}}<ref>«و به تو و به پیشینیان تو وحی شده است که اگر شرک بورزی بی‌گمان کردارت از میان خواهد رفت و بی‌شک از زیانکاران خواهی بود» سوره زمر، آیه ۶۵.</ref> بنابراین، منظور از تأدیب [[پیامبر]]، همه آیاتی است که دلالت بر [[تربیت]]، و مؤدب به [[آداب]] کردن خاص [[پیامبر]]، دارد، چه به صورت مستقیم و یا غیر مستقیم، همراه با هشدار و [[انذار]] و یا [[توبیخ]] و یا [[تشویق]] و نوعی [[پیشگیری]] از [[خطا]] از طرف [[خداوند]]. در این رابطه نسبت به اصل تأدیب، به سه [[حدیث]] از [[احادیث اهل بیت]] و [[پیامبر]] استناد می‌شود.
	##[[علی]] ابن [[ابراهیم]] به [[نقل]] از [[امام صادق]] {{ع}} که به برخی از [[اصحاب]] خود فرمودند: {{متن حدیث\|ان الله عزوجل ادب َنَبِیه فلما اکمل له الادب قال انک لعلی خلق عظیم}}<ref>(اصول کافی ج ۱ ص ۲۶۶ - خداوند پیامبرش را تأدیب نمود و هنگامی که تربیت او کامل شد گفت.</ref>. {{متن قرآن\|وَإِنَّكَ لَعَلَى خُلُقٍ عَظِيمٍ}}<ref>«و به راستی تو را خویی است سترگ» سوره قلم، آیه ۴.</ref>.		## [[علی]] ابن [[ابراهیم]] به [[نقل]] از [[امام صادق]] {{ع}} که به برخی از [[اصحاب]] خود فرمودند: {{متن حدیث\|ان الله عزوجل ادب َنَبِیه فلما اکمل له الادب قال انک لعلی خلق عظیم}}<ref>(اصول کافی ج ۱ ص ۲۶۶ - خداوند پیامبرش را تأدیب نمود و هنگامی که تربیت او کامل شد گفت.</ref>. {{متن قرآن\|وَإِنَّكَ لَعَلَى خُلُقٍ عَظِيمٍ}}<ref>«و به راستی تو را خویی است سترگ» سوره قلم، آیه ۴.</ref>.
	##مشابه این [[حدیث]] از [[اسحاق]] بن [[عمار]] از آن [[حضرت]] [[نقل]] شده: {{متن حدیث\|قال ان الله تبارک و تعالی ادبَ نَبِیه فلما انتهی به مااراد قال:}} {{متن قرآن\|وَإِنَّكَ لَعَلَى خُلُقٍ عَظِيمٍ}}<ref>«و به راستی تو را خویی است سترگ» سوره قلم، آیه ۴.</ref><ref>(همان، ص ۲۶۷) «[[امام صادق]] فرمود [[خداوند]] پیامبرش را [[تربیت]] نمود تا هنگامی که [[اراده خدا]] بر [[تربیت]] و تأدیب او تحقق یافت فرمود براستی تو دارای [[خلق عظیم]] هستی»</ref>		##مشابه این [[حدیث]] از [[اسحاق]] بن [[عمار]] از آن [[حضرت]] [[نقل]] شده: {{متن حدیث\|قال ان الله تبارک و تعالی ادبَ نَبِیه فلما انتهی به مااراد قال:}} {{متن قرآن\|وَإِنَّكَ لَعَلَى خُلُقٍ عَظِيمٍ}}<ref>«و به راستی تو را خویی است سترگ» سوره قلم، آیه ۴.</ref><ref>(همان، ص ۲۶۷) «[[امام صادق]] فرمود [[خداوند]] پیامبرش را [[تربیت]] نمود تا هنگامی که [[اراده خدا]] بر [[تربیت]] و تأدیب او تحقق یافت فرمود براستی تو دارای [[خلق عظیم]] هستی»</ref>
	##حدیث دیگر که از خود پیامبر نقل شده است: {{متن حدیث\|أدبَنی رَبی فَاَحسَنَ تأدیبی}}<ref>(بحار الانوار، ج ۱۶، ص ۲۱۰) «خداوند من را تربیت نمود، پس بسیار خوب من را تأدیب فرمود»</ref><ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۱، ص ۲۵۹-۲۶۴.</ref>.		##حدیث دیگر که از خود پیامبر نقل شده است: {{متن حدیث\|أدبَنی رَبی فَاَحسَنَ تأدیبی}}<ref>(بحار الانوار، ج ۱۶، ص ۲۱۰) «خداوند من را تربیت نمود، پس بسیار خوب من را تأدیب فرمود»</ref><ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۱، ص ۲۵۹-۲۶۴.</ref>.

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۷:۳۳
خط ۱:		خط ۱:
	{{نبوت}}		{{نبوت}}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين~~ مدخل ~~از زیرشاخه‌های بحث '''~~[[تأدیب]]~~''' است. "'''[[تأدیب]]'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>~~		{{مدخل مرتبط
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">~~[[تأدیب در قرآن]] - [[تأدیب در حدیث]] - [[تأدیب در کلام اسلامی]]~~</div>~~		\| موضوع مرتبط = تأدیب
	~~<div style~~="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[تأدیب (پرسش)~~]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>~~		\| عنوان مدخل = [[تأدیب]]
			\| مداخل مرتبط = [[تأدیب در قرآن]] - [[تأدیب در حدیث]] - [[تأدیب در کلام اسلامی]]
			\| پرسش مرتبط = تأدیب (پرسش)
			}}
	==مقدمه==		==مقدمه==
	*منظور آن دسته از آیاتی است که افزون بر [[تعلیم]] [[پیامبر]]، به تأدیب یا [[توبیخ]] در قالب [[هشدارها]] و کلمات تند و [[قاطع]] که جز جنبه [[تربیتی]] نوعی [[پیشگیری]] او را دارد و به مسائلی نیز توجه می‌کند که در جهت [[عصمت]] و صیانت شخصیت [[نبی]] است. به این جهت این [[هشدارها]] و یا درخواست و طلب [[استغفار]] یا [[توبیخ]] و [[انذار]] نسبت به [[رسول الله]] برای تضمین [[عصمت پیامبر]] است، که خود متکفل [[راهنمایی]] و مواظبت و [[پیشگیری]] از خطای او شده است، لذا همواره هشدار می‌دهد، [[توبیخ]] می‌کند، [[پیشگیری]] می‌نماید، تا شخصیت [[وحیانی]] [[حضرت]] خدشه‌دار نگردد و [[مردم]] با طیب خاطر به سخنان او گوش فرا دهند.		*منظور آن دسته از آیاتی است که افزون بر [[تعلیم]] [[پیامبر]]، به تأدیب یا [[توبیخ]] در قالب [[هشدارها]] و کلمات تند و [[قاطع]] که جز جنبه [[تربیتی]] نوعی [[پیشگیری]] او را دارد و به مسائلی نیز توجه می‌کند که در جهت [[عصمت]] و صیانت شخصیت [[نبی]] است. به این جهت این [[هشدارها]] و یا درخواست و طلب [[استغفار]] یا [[توبیخ]] و [[انذار]] نسبت به [[رسول الله]] برای تضمین [[عصمت پیامبر]] است، که خود متکفل [[راهنمایی]] و مواظبت و [[پیشگیری]] از خطای او شده است، لذا همواره هشدار می‌دهد، [[توبیخ]] می‌کند، [[پیشگیری]] می‌نماید، تا شخصیت [[وحیانی]] [[حضرت]] خدشه‌دار نگردد و [[مردم]] با طیب خاطر به سخنان او گوش فرا دهند.