تباله - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Wasity: /* آشنایی اجمالی */

2026-01-04T15:18:04Z

آشنایی اجمالی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۸:۴۸
خط ۷:		خط ۷:

	==آشنایی اجمالی==		==آشنایی اجمالی==
	«تباله» را مکانی در [[یمن]]<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۲، ص۹.</ref> و دره‌ای مشهور گفته‌اند با [[قریه]] و آب و [[نخل]] بسیار، واقع در ۲۰۰ کیلومتری جنوب شرقی [[طائف]]. در وجه [[تسمیه]] تباله به این نام، برخی انتساب به ~~«تباله~~ بنت ~~مکنف»~~ از «[[بنی‌عمالیق]]» را دلیل ذکر کرده‌اند؛ این در حالی است که [[ابن کلبی]] علت این نامگذاری را به جهت منسوب بودن [[تباله بنت مدین بن ابراهیم]] دانسته است.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۲، ص۱۰.</ref> این منطقه که [[جغرافی‌دانان]] قدیم آن را در شمار اقلیم ثانی برشمرده‌اند، به سرسبزی و خرمی مثل بوده است.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۲، ص۹.</ref> سیلاب منطقه پس از عبور از [[سراة غامد]] و [[بلقرن]] از نواحی [[الباحه]] و [[بلجرشی]]، به سمت جنوب سرازیر شده، سپس پس از منحرف‌شدن به سمت شرق، به دره «[[بیشه]]» که تباله یکی از بخش‌های آن است، می‌‌ریزد. اهالی این منطقه از [[طایفه]] «[[شهران]]» هستند. این منطقه با [[مکه]] ۵۲ فرسخ یعنی ۸ [[روز]] راه فاصله دارد. این فاصله تا طائف ۶ روز و تا بیشه یک روز راه عنوان شده است.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۲، ص۹.</ref> [[اخبار]] [[تاریخی]] خبر از «[[فتح تباله]]» در [[سال دهم هجری]] دارند و آورده‌اند که مردمش بدون [[جنگ]]، [[اسلام]] پذیرفتند.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۲، ص۹.</ref>.<ref>[[عاتق بن غیث بلادی\|بلادی، عاتق بن غیث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)\|معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة]] ص۵۹.</ref>		«تباله» را مکانی در [[یمن]]<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۲، ص۹.</ref> و دره‌ای مشهور گفته‌اند با [[قریه]] و آب و [[نخل]] بسیار، واقع در ۲۰۰ کیلومتری جنوب شرقی [[طائف]]. در وجه [[تسمیه]] تباله به این نام، برخی انتساب به «[[تباله بنت مکنف]]» از «[[بنی‌عمالیق]]» را دلیل ذکر کرده‌اند؛ این در حالی است که [[ابن کلبی]] علت این نامگذاری را به جهت منسوب بودن «[[تباله بنت مدین بن ابراهیم]]» دانسته است.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۲، ص۱۰.</ref> این منطقه که [[جغرافی‌دانان]] قدیم آن را در شمار اقلیم ثانی برشمرده‌اند، به سرسبزی و خرمی مثل بوده است.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۲، ص۹.</ref> سیلاب منطقه پس از عبور از [[سراة غامد]] و [[بلقرن]] از نواحی [[الباحه]] و [[بلجرشی]]، به سمت جنوب سرازیر شده، سپس پس از منحرف‌شدن به سمت شرق، به دره «[[بیشه]]» که تباله یکی از بخش‌های آن است، می‌‌ریزد. اهالی این منطقه از [[طایفه]] «[[شهران]]» هستند. این منطقه با [[مکه]] ۵۲ فرسخ یعنی ۸ [[روز]] راه فاصله دارد. این فاصله تا طائف ۶ روز و تا بیشه یک روز راه عنوان شده است.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۲، ص۹.</ref> [[اخبار]] [[تاریخی]] خبر از «[[فتح تباله]]» در [[سال دهم هجری]] دارند و آورده‌اند که مردمش بدون [[جنگ]]، [[اسلام]] پذیرفتند.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۲، ص۹.</ref>.<ref>[[عاتق بن غیث بلادی\|بلادی، عاتق بن غیث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)\|معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة]] ص۵۹.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Wasity: /* مقدمه */

2026-01-04T15:16:56Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۸:۴۶
خط ۶:		خط ۶:
	}}		}}

	==~~مقدمه~~==		==آشنایی اجمالی==
	«تباله» را مکانی در [[یمن]]<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۲، ص۹.</ref> و دره‌ای مشهور گفته‌اند با [[قریه]] و آب و [[نخل]] بسیار، واقع در ۲۰۰ کیلومتری جنوب شرقی [[طائف]]. در وجه [[تسمیه]] تباله به این نام، برخی انتساب به ~~[[تباله~~ بنت ~~مکنف]]~~ از [[بنی‌عمالیق]] را دلیل ذکر کرده‌اند؛ این در حالی است که [[ابن کلبی]] علت این نامگذاری را به جهت منسوب بودن [[تباله بنت مدین بن ابراهیم]] دانسته است.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۲، ص۱۰.</ref> این منطقه که [[جغرافی‌دانان]] قدیم آن را در شمار اقلیم ثانی برشمرده‌اند، به سرسبزی و خرمی مثل بوده است.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۲، ص۹.</ref> سیلاب منطقه پس از عبور از ~~سراة~~ [[غامد]] و [[بلقرن]] از نواحی الباحه و ~~بلجرشی،~~ به سمت جنوب سرازیر شده، سپس پس از ~~[[منحرف]] شدن~~ به سمت ~~[[شرق]]،~~ به دره [[بیشه]] که تباله یکی از بخش‌های آن است، می‌‌ریزد. اهالی این منطقه از [[طایفه]] «[[شهران]]» هستند. این منطقه با [[مکه]] ۵۲ فرسخ یعنی ۸ [[روز]] راه فاصله دارد. این فاصله تا طائف ۶ روز و تا بیشه یک روز راه عنوان شده است.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۲، ص۹.</ref> [[اخبار]] [[تاریخی]] خبر از فتح تباله در [[سال دهم هجری]] دارند و آورده‌اند که مردمش بدون [[جنگ]] [[اسلام]] پذیرفتند.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۲، ص۹.</ref>.<ref>[[عاتق بن ~~غيث~~ بلادی\|بلادی، عاتق بن ~~غيث~~]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)\|معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة]] ~~ص ۵۹~~.</ref>		«تباله» را مکانی در [[یمن]]<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۲، ص۹.</ref> و دره‌ای مشهور گفته‌اند با [[قریه]] و آب و [[نخل]] بسیار، واقع در ۲۰۰ کیلومتری جنوب شرقی [[طائف]]. در وجه [[تسمیه]] تباله به این نام، برخی انتساب به «تباله بنت مکنف» از «[[بنی‌عمالیق]]» را دلیل ذکر کرده‌اند؛ این در حالی است که [[ابن کلبی]] علت این نامگذاری را به جهت منسوب بودن [[تباله بنت مدین بن ابراهیم]] دانسته است.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۲، ص۱۰.</ref> این منطقه که [[جغرافی‌دانان]] قدیم آن را در شمار اقلیم ثانی برشمرده‌اند، به سرسبزی و خرمی مثل بوده است.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۲، ص۹.</ref> سیلاب منطقه پس از عبور از [[سراة غامد]] و [[بلقرن]] از نواحی [[الباحه]] و [[بلجرشی]]، به سمت جنوب سرازیر شده، سپس پس از منحرف‌شدن به سمت شرق، به دره «[[بیشه]]» که تباله یکی از بخش‌های آن است، می‌‌ریزد. اهالی این منطقه از [[طایفه]] «[[شهران]]» هستند. این منطقه با [[مکه]] ۵۲ فرسخ یعنی ۸ [[روز]] راه فاصله دارد. این فاصله تا طائف ۶ روز و تا بیشه یک روز راه عنوان شده است.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۲، ص۹.</ref> [[اخبار]] [[تاریخی]] خبر از «[[فتح تباله]]» در [[سال دهم هجری]] دارند و آورده‌اند که مردمش بدون [[جنگ]]، [[اسلام]] پذیرفتند.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۲، ص۹.</ref>.<ref>[[عاتق بن غیث بلادی\|بلادی، عاتق بن غیث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)\|معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة]] ص۵۹.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Wasity: جایگزینی متن - 'موضعی' به 'مکانی'

2022-11-29T08:17:46Z

جایگزینی متن - 'موضعی' به 'مکانی'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۴۷
خط ۷:		خط ۷:

	==مقدمه==		==مقدمه==
	«تباله» را ~~موضعی~~ در [[یمن]]<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۲، ص۹.</ref> و دره‌ای مشهور گفته‌اند با [[قریه]] و آب و [[نخل]] بسیار، واقع در ۲۰۰ کیلومتری جنوب شرقی [[طائف]]. در وجه [[تسمیه]] تباله به این نام، برخی انتساب به [[تباله بنت مکنف]] از [[بنی‌عمالیق]] را دلیل ذکر کرده‌اند؛ این در حالی است که [[ابن کلبی]] علت این نامگذاری را به جهت منسوب بودن [[تباله بنت مدین بن ابراهیم]] دانسته است.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۲، ص۱۰.</ref> این منطقه که [[جغرافی‌دانان]] قدیم آن را در شمار اقلیم ثانی برشمرده‌اند، به سرسبزی و خرمی مثل بوده است.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۲، ص۹.</ref> سیلاب منطقه پس از عبور از سراة [[غامد]] و [[بلقرن]] از نواحی الباحه و بلجرشی، به سمت جنوب سرازیر شده، سپس پس از [[منحرف]] شدن به سمت [[شرق]]، به دره [[بیشه]] که تباله یکی از بخش‌های آن است، می‌‌ریزد. اهالی این منطقه از [[طایفه]] «[[شهران]]» هستند. این منطقه با [[مکه]] ۵۲ فرسخ یعنی ۸ [[روز]] راه فاصله دارد. این فاصله تا طائف ۶ روز و تا بیشه یک روز راه عنوان شده است.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۲، ص۹.</ref> [[اخبار]] [[تاریخی]] خبر از فتح تباله در [[سال دهم هجری]] دارند و آورده‌اند که مردمش بدون [[جنگ]] [[اسلام]] پذیرفتند.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۲، ص۹.</ref>.<ref>[[عاتق بن غيث بلادی\|بلادی، عاتق بن غيث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)\|معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة]] ص ۵۹.</ref>		«تباله» را مکانی در [[یمن]]<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۲، ص۹.</ref> و دره‌ای مشهور گفته‌اند با [[قریه]] و آب و [[نخل]] بسیار، واقع در ۲۰۰ کیلومتری جنوب شرقی [[طائف]]. در وجه [[تسمیه]] تباله به این نام، برخی انتساب به [[تباله بنت مکنف]] از [[بنی‌عمالیق]] را دلیل ذکر کرده‌اند؛ این در حالی است که [[ابن کلبی]] علت این نامگذاری را به جهت منسوب بودن [[تباله بنت مدین بن ابراهیم]] دانسته است.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۲، ص۱۰.</ref> این منطقه که [[جغرافی‌دانان]] قدیم آن را در شمار اقلیم ثانی برشمرده‌اند، به سرسبزی و خرمی مثل بوده است.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۲، ص۹.</ref> سیلاب منطقه پس از عبور از سراة [[غامد]] و [[بلقرن]] از نواحی الباحه و بلجرشی، به سمت جنوب سرازیر شده، سپس پس از [[منحرف]] شدن به سمت [[شرق]]، به دره [[بیشه]] که تباله یکی از بخش‌های آن است، می‌‌ریزد. اهالی این منطقه از [[طایفه]] «[[شهران]]» هستند. این منطقه با [[مکه]] ۵۲ فرسخ یعنی ۸ [[روز]] راه فاصله دارد. این فاصله تا طائف ۶ روز و تا بیشه یک روز راه عنوان شده است.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۲، ص۹.</ref> [[اخبار]] [[تاریخی]] خبر از فتح تباله در [[سال دهم هجری]] دارند و آورده‌اند که مردمش بدون [[جنگ]] [[اسلام]] پذیرفتند.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۲، ص۹.</ref>.<ref>[[عاتق بن غيث بلادی\|بلادی، عاتق بن غيث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)\|معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة]] ص ۵۹.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Wasity: /* مقدمه */

2022-11-27T10:56:58Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۴:۲۶
خط ۷:		خط ۷:

	==مقدمه==		==مقدمه==
	«تباله» را موضعی در [[یمن]]<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۲، ص۹.</ref> و دره‌ای مشهور گفته‌اند با [[قریه]] و آب و [[نخل]] بسیار، واقع در ۲۰۰ کیلومتری جنوب شرقی [[طائف]]. در وجه [[تسمیه]] تباله به این نام، برخی انتساب به تباله بنت مکنف]] از [[بنی‌عمالیق]] را دلیل ذکر کرده‌اند؛ این در حالی است که [[ابن کلبی]] علت این نامگذاری را به جهت منسوب بودن [[تباله بنت مدین بن ابراهیم]] دانسته است.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۲، ص۱۰.</ref> این منطقه که [[جغرافی‌دانان]] قدیم آن را در شمار اقلیم ثانی برشمرده‌اند، به سرسبزی و خرمی مثل بوده است.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۲، ص۹.</ref> سیلاب منطقه پس از عبور از سراة [[غامد]] و [[بلقرن]] از نواحی الباحه و بلجرشی، به سمت جنوب سرازیر شده، سپس پس از [[منحرف]] شدن به سمت [[شرق]]، به دره [[بیشه]] که تباله یکی از بخش‌های آن است، می‌‌ریزد. اهالی این منطقه از [[طایفه]] «[[شهران]]» هستند. این منطقه با [[مکه]] ۵۲ فرسخ یعنی ۸ [[روز]] راه فاصله دارد. این فاصله تا طائف ۶ روز و تا بیشه یک روز راه عنوان شده است.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۲، ص۹.</ref> [[اخبار]] [[تاریخی]] خبر از فتح تباله در [[سال دهم هجری]] دارند و آورده‌اند که مردمش بدون [[جنگ]] [[اسلام]] پذیرفتند.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۲، ص۹.</ref>.<ref>[[عاتق بن غيث بلادی\|بلادی، عاتق بن غيث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)\|معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة]] ص ۵۹.</ref>		«تباله» را موضعی در [[یمن]]<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۲، ص۹.</ref> و دره‌ای مشهور گفته‌اند با [[قریه]] و آب و [[نخل]] بسیار، واقع در ۲۰۰ کیلومتری جنوب شرقی [[طائف]]. در وجه [[تسمیه]] تباله به این نام، برخی انتساب به [[تباله بنت مکنف]] از [[بنی‌عمالیق]] را دلیل ذکر کرده‌اند؛ این در حالی است که [[ابن کلبی]] علت این نامگذاری را به جهت منسوب بودن [[تباله بنت مدین بن ابراهیم]] دانسته است.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۲، ص۱۰.</ref> این منطقه که [[جغرافی‌دانان]] قدیم آن را در شمار اقلیم ثانی برشمرده‌اند، به سرسبزی و خرمی مثل بوده است.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۲، ص۹.</ref> سیلاب منطقه پس از عبور از سراة [[غامد]] و [[بلقرن]] از نواحی الباحه و بلجرشی، به سمت جنوب سرازیر شده، سپس پس از [[منحرف]] شدن به سمت [[شرق]]، به دره [[بیشه]] که تباله یکی از بخش‌های آن است، می‌‌ریزد. اهالی این منطقه از [[طایفه]] «[[شهران]]» هستند. این منطقه با [[مکه]] ۵۲ فرسخ یعنی ۸ [[روز]] راه فاصله دارد. این فاصله تا طائف ۶ روز و تا بیشه یک روز راه عنوان شده است.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۲، ص۹.</ref> [[اخبار]] [[تاریخی]] خبر از فتح تباله در [[سال دهم هجری]] دارند و آورده‌اند که مردمش بدون [[جنگ]] [[اسلام]] پذیرفتند.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۲، ص۹.</ref>.<ref>[[عاتق بن غيث بلادی\|بلادی، عاتق بن غيث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)\|معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة]] ص ۵۹.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Wasity: /* مقدمه */

2022-11-27T10:56:41Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۴:۲۶
خط ۷:		خط ۷:

	==مقدمه==		==مقدمه==
	«تباله» را موضعی در [[یمن]]<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۲، ص۹.</ref> و دره‌ای مشهور گفته‌اند با [[قریه]] و آب و [[نخل]] بسیار، واقع در ۲۰۰ کیلومتری جنوب شرقی [[طائف]]. در وجه [[تسمیه]] تباله به این نام، برخی انتساب به تباله بنت مکنف از ~~بنی عمالیق~~ را دلیل ذکر کرده‌اند؛ این در حالی است که [[ابن کلبی]] علت این نامگذاری را به جهت منسوب بودن ~~تباله~~ [[بنت مدین بن ابراهیم]] دانسته است.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۲، ص۱۰.</ref> این منطقه که [[جغرافی‌دانان]] قدیم آن را در شمار اقلیم ثانی برشمرده‌اند، به سرسبزی و خرمی مثل بوده است.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۲، ص۹.</ref> سیلاب منطقه پس از عبور از سراة [[غامد]] و [[بلقرن]] از نواحی الباحه و بلجرشی، به سمت جنوب سرازیر شده، سپس پس از [[منحرف]] شدن به سمت [[شرق]]، به دره [[بیشه]] که تباله یکی از بخش‌های آن است، می‌‌ریزد. اهالی این منطقه از [[طایفه]]«[[شهران]]» هستند. این منطقه با [[مکه]] ۵۲ فرسخ یعنی ۸ [[روز]] راه فاصله دارد. این فاصله تا طائف ۶ روز و تا بیشه یک روز راه عنوان شده است.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۲، ص۹.</ref> [[اخبار]] [[تاریخی]] خبر از فتح تباله در [[سال دهم هجری]] دارند و آورده‌اند که مردمش بدون [[جنگ]] [[اسلام]] پذیرفتند.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۲، ص۹.</ref>.<ref>[[عاتق بن غيث بلادی\|بلادی، عاتق بن غيث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)\|معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة]] ص ۵۹.</ref>		«تباله» را موضعی در [[یمن]]<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۲، ص۹.</ref> و دره‌ای مشهور گفته‌اند با [[قریه]] و آب و [[نخل]] بسیار، واقع در ۲۰۰ کیلومتری جنوب شرقی [[طائف]]. در وجه [[تسمیه]] تباله به این نام، برخی انتساب به تباله بنت مکنف]] از [[بنی‌عمالیق]] را دلیل ذکر کرده‌اند؛ این در حالی است که [[ابن کلبی]] علت این نامگذاری را به جهت منسوب بودن [[تباله بنت مدین بن ابراهیم]] دانسته است.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۲، ص۱۰.</ref> این منطقه که [[جغرافی‌دانان]] قدیم آن را در شمار اقلیم ثانی برشمرده‌اند، به سرسبزی و خرمی مثل بوده است.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۲، ص۹.</ref> سیلاب منطقه پس از عبور از سراة [[غامد]] و [[بلقرن]] از نواحی الباحه و بلجرشی، به سمت جنوب سرازیر شده، سپس پس از [[منحرف]] شدن به سمت [[شرق]]، به دره [[بیشه]] که تباله یکی از بخش‌های آن است، می‌‌ریزد. اهالی این منطقه از [[طایفه]] «[[شهران]]» هستند. این منطقه با [[مکه]] ۵۲ فرسخ یعنی ۸ [[روز]] راه فاصله دارد. این فاصله تا طائف ۶ روز و تا بیشه یک روز راه عنوان شده است.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۲، ص۹.</ref> [[اخبار]] [[تاریخی]] خبر از فتح تباله در [[سال دهم هجری]] دارند و آورده‌اند که مردمش بدون [[جنگ]] [[اسلام]] پذیرفتند.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۲، ص۹.</ref>.<ref>[[عاتق بن غيث بلادی\|بلادی، عاتق بن غيث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)\|معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة]] ص ۵۹.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Wasity: /* مقدمه */

2022-11-27T10:55:34Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۴:۲۵
خط ۷:		خط ۷:

	==مقدمه==		==مقدمه==
	~~[[تباله]]~~ را موضعی در [[یمن]]<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۲، ص۹.</ref> و دره‌ای مشهور گفته‌اند با [[قریه]] و آب و [[نخل]] بسیار، واقع در ۲۰۰ کیلومتری جنوب شرقی [[طائف]]. در وجه [[تسمیه]] تباله به این نام، برخی انتساب به تباله بنت مکنف از بنی عمالیق را دلیل ذکر کرده‌اند؛ این در حالی است که [[ابن کلبی]] علت این نامگذاری را به جهت منسوب بودن تباله [[بنت مدین بن ابراهیم]] دانسته است.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۲، ص۱۰.</ref> این منطقه که [[جغرافی‌دانان]] قدیم آن را در شمار اقلیم ثانی برشمرده‌اند، به سرسبزی و خرمی مثل بوده است.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۲، ص۹.</ref> سیلاب منطقه پس از عبور از سراة [[غامد]] و [[بلقرن]] از نواحی الباحه و بلجرشی، به سمت جنوب سرازیر شده، سپس پس از [[منحرف]] شدن به سمت [[شرق]]، به دره [[بیشه]] که تباله یکی از بخش‌های آن است، می‌‌ریزد. اهالی این منطقه از [[طایفه]]«[[شهران]]» هستند. این منطقه با [[مکه]] ۵۲ فرسخ یعنی ۸ [[روز]] راه فاصله دارد. این فاصله تا طائف ۶ روز و تا بیشه یک روز راه عنوان شده است.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۲، ص۹.</ref> [[اخبار]] [[تاریخی]] خبر از فتح تباله در [[سال دهم هجری]] دارند و آورده‌اند که مردمش بدون [[جنگ]] [[اسلام]] پذیرفتند.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۲، ص۹.</ref>.<ref>[[عاتق بن غيث بلادی\|بلادی، عاتق بن غيث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)\|معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة]] ص ۵۹.</ref>		«تباله» را موضعی در [[یمن]]<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۲، ص۹.</ref> و دره‌ای مشهور گفته‌اند با [[قریه]] و آب و [[نخل]] بسیار، واقع در ۲۰۰ کیلومتری جنوب شرقی [[طائف]]. در وجه [[تسمیه]] تباله به این نام، برخی انتساب به تباله بنت مکنف از بنی عمالیق را دلیل ذکر کرده‌اند؛ این در حالی است که [[ابن کلبی]] علت این نامگذاری را به جهت منسوب بودن تباله [[بنت مدین بن ابراهیم]] دانسته است.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۲، ص۱۰.</ref> این منطقه که [[جغرافی‌دانان]] قدیم آن را در شمار اقلیم ثانی برشمرده‌اند، به سرسبزی و خرمی مثل بوده است.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۲، ص۹.</ref> سیلاب منطقه پس از عبور از سراة [[غامد]] و [[بلقرن]] از نواحی الباحه و بلجرشی، به سمت جنوب سرازیر شده، سپس پس از [[منحرف]] شدن به سمت [[شرق]]، به دره [[بیشه]] که تباله یکی از بخش‌های آن است، می‌‌ریزد. اهالی این منطقه از [[طایفه]]«[[شهران]]» هستند. این منطقه با [[مکه]] ۵۲ فرسخ یعنی ۸ [[روز]] راه فاصله دارد. این فاصله تا طائف ۶ روز و تا بیشه یک روز راه عنوان شده است.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۲، ص۹.</ref> [[اخبار]] [[تاریخی]] خبر از فتح تباله در [[سال دهم هجری]] دارند و آورده‌اند که مردمش بدون [[جنگ]] [[اسلام]] پذیرفتند.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۲، ص۹.</ref>.<ref>[[عاتق بن غيث بلادی\|بلادی، عاتق بن غيث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)\|معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة]] ص ۵۹.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Jaafari: /* مقدمه */

2022-11-23T08:13:20Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۴۳
خط ۷:		خط ۷:

	==مقدمه==		==مقدمه==
	[[تباله]] را موضعی در [[یمن]]<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۲، ص۹.</ref> و دره‌ای مشهور گفته‌اند با [[قریه]] و آب و [[نخل]] بسیار، واقع در ۲۰۰ کیلومتری جنوب شرقی [[طائف]]. در وجه [[تسمیه]] تباله به این نام، برخی انتساب به تباله بنت مکنف از بنی عمالیق را دلیل ذکر کرده‌اند؛ این در حالی است که [[ابن کلبی]] علت این نامگذاری را به جهت منسوب بودن تباله [[بنت مدین بن ابراهیم]] دانسته است.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۲، ص۱۰.</ref> این منطقه که [[جغرافی‌دانان]] قدیم آن را در شمار اقلیم ثانی برشمرده‌اند، به سرسبزی و خرمی مثل بوده است.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۲، ص۹.</ref> سیلاب منطقه پس از عبور از سراة [[غامد]] و [[بلقرن]] از نواحی الباحه و بلجرشی، به سمت جنوب سرازیر شده، سپس پس از [[منحرف]] شدن به سمت [[شرق]]، به دره [[بیشه]] که تباله یکی از بخش‌های آن است، می‌‌ریزد. اهالی این منطقه از [[طایفه]]"[[شهران]]" هستند. این منطقه با [[مکه]] ۵۲ فرسخ یعنی ۸ [[روز]] راه فاصله دارد. این فاصله تا طائف ۶ روز و تا بیشه یک روز راه عنوان شده است.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۲، ص۹.</ref> [[اخبار]] [[تاریخی]] خبر از فتح تباله در [[سال دهم هجری]] دارند و آورده‌اند که مردمش بدون [[جنگ]] [[اسلام]] پذیرفتند.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۲، ص۹.</ref>.<ref>[[عاتق بن غيث بلادی\|بلادی، عاتق بن غيث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)\|معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة]] ص ۵۹.</ref>		[[تباله]] را موضعی در [[یمن]]<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۲، ص۹.</ref> و دره‌ای مشهور گفته‌اند با [[قریه]] و آب و [[نخل]] بسیار، واقع در ۲۰۰ کیلومتری جنوب شرقی [[طائف]]. در وجه [[تسمیه]] تباله به این نام، برخی انتساب به تباله بنت مکنف از بنی عمالیق را دلیل ذکر کرده‌اند؛ این در حالی است که [[ابن کلبی]] علت این نامگذاری را به جهت منسوب بودن تباله [[بنت مدین بن ابراهیم]] دانسته است.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۲، ص۱۰.</ref> این منطقه که [[جغرافی‌دانان]] قدیم آن را در شمار اقلیم ثانی برشمرده‌اند، به سرسبزی و خرمی مثل بوده است.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۲، ص۹.</ref> سیلاب منطقه پس از عبور از سراة [[غامد]] و [[بلقرن]] از نواحی الباحه و بلجرشی، به سمت جنوب سرازیر شده، سپس پس از [[منحرف]] شدن به سمت [[شرق]]، به دره [[بیشه]] که تباله یکی از بخش‌های آن است، می‌‌ریزد. اهالی این منطقه از [[طایفه]]«[[شهران]]» هستند. این منطقه با [[مکه]] ۵۲ فرسخ یعنی ۸ [[روز]] راه فاصله دارد. این فاصله تا طائف ۶ روز و تا بیشه یک روز راه عنوان شده است.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۲، ص۹.</ref> [[اخبار]] [[تاریخی]] خبر از فتح تباله در [[سال دهم هجری]] دارند و آورده‌اند که مردمش بدون [[جنگ]] [[اسلام]] پذیرفتند.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۲، ص۹.</ref>.<ref>[[عاتق بن غيث بلادی\|بلادی، عاتق بن غيث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)\|معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة]] ص ۵۹.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Jaafari: صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} ==مقدمه== تباله را موضعی در یمنیاقوت حموی، معجم البلدان، ج۲، ص۹. و دره‌ای مشهور گفته‌اند با قریه و آب و نخل بسیار، واقع در ۲۰۰ کیلومتری جنوب شرقی طائف. در...» ایجاد کرد

2022-11-22T07:01:12Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} ==مقدمه== تباله را موضعی در یمن<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۲، ص۹.</ref> و دره‌ای مشهور گفته‌اند با قریه و آب و نخل بسیار، واقع در ۲۰۰ کیلومتری جنوب شرقی طائف. در...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{مدخل مرتبط
| موضوع مرتبط =
| عنوان مدخل =
| مداخل مرتبط =
| پرسش مرتبط =
}}

==مقدمه==
[[تباله]] را موضعی در [[یمن]]<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۲، ص۹.</ref> و دره‌ای مشهور گفته‌اند با [[قریه]] و آب و [[نخل]] بسیار، واقع در ۲۰۰ کیلومتری جنوب شرقی [[طائف]]. در وجه [[تسمیه]] تباله به این نام، برخی انتساب به تباله بنت مکنف از بنی عمالیق را دلیل ذکر کرده‌اند؛ این در حالی است که [[ابن کلبی]] علت این نامگذاری را به جهت منسوب بودن تباله [[بنت مدین بن ابراهیم]] دانسته است.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۲، ص۱۰.</ref> این منطقه که [[جغرافی‌دانان]] قدیم آن را در شمار اقلیم ثانی برشمرده‌اند، به سرسبزی و خرمی مثل بوده است.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۲، ص۹.</ref> سیلاب منطقه پس از عبور از سراة [[غامد]] و [[بلقرن]] از نواحی الباحه و بلجرشی، به سمت جنوب سرازیر شده، سپس پس از [[منحرف]] شدن به سمت [[شرق]]، به دره [[بیشه]] که تباله یکی از بخش‌های آن است، می‌‌ریزد. اهالی این منطقه از [[طایفه]]"[[شهران]]" هستند. این منطقه با [[مکه]] ۵۲ فرسخ یعنی ۸ [[روز]] راه فاصله دارد. این فاصله تا طائف ۶ روز و تا بیشه یک روز راه عنوان شده است.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۲، ص۹.</ref> [[اخبار]] [[تاریخی]] خبر از فتح تباله در [[سال دهم هجری]] دارند و آورده‌اند که مردمش بدون [[جنگ]] [[اسلام]] پذیرفتند.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۲، ص۹.</ref>.<ref>[[عاتق بن غيث بلادی|بلادی، عاتق بن غيث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)|معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة]] ص ۵۹.</ref>

== منابع ==
{{منابع}}
# [[پرونده:IM010527.jpg|22px]] [[عاتق بن غيث بلادی|بلادی، عاتق بن غيث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)|'''معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة''']]
{{پایان منابع}}

== پانویس ==
{{پانویس}}