تبعید در قرآن - تاریخچهٔ نسخه‌ها

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-24T15:32:02Z

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T05:50:49Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۲۰
خط ۶۵:		خط ۶۵:

	[[رده:تبعید]]		[[رده:تبعید]]
	~~[[رده:مدخل]]~~

Wasity: جایگزینی متن - 'غالب' به 'غالب'

2022-07-21T04:45:09Z

جایگزینی متن - 'غالب' به 'غالب'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۱۵
خط ۲۸:		خط ۲۸:
	در [[کتاب مقدس]] از تبعید [[قوم یهود]] به دست بخت‌النصر یاد شده و آمده است که وی برای مدتی طولانی گروهی از آنان را از دیار خود بیرون کرد و به [[بابل]] انتقال داد.<ref>کتاب مقدس، اول تواریخ: ۹.</ref> در برخی [[آیات قرآن]] نیز از تبعید گروهی از [[یهود]] یاد شده است؛ از جمله در [[آیه]] {{متن قرآن\|أَلَمْ تَرَ إِلَى الْمَلَإِ مِنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ مِنْ بَعْدِ مُوسَى إِذْ قَالُوا لِنَبِيٍّ لَهُمُ ابْعَثْ لَنَا مَلِكًا نُقَاتِلْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ قَالَ هَلْ عَسَيْتُمْ إِنْ كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِتَالُ أَلَّا تُقَاتِلُوا قَالُوا وَمَا لَنَا أَلَّا نُقَاتِلَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَقَدْ أُخْرِجْنَا مِنْ دِيَارِنَا وَأَبْنَائِنَا فَلَمَّا كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقِتَالُ تَوَلَّوْا إِلَّا قَلِيلًا مِنْهُمْ وَاللَّهُ عَلِيمٌ بِالظَّالِمِينَ}}<ref>«آیا به (سرگذشت) بزرگان بنی اسرائیل پس از موسی ننگریسته‌ای که به پیامبری که داشتند گفتند: پادشاهی بر ما بگمار تا در راه خداوند کارزار کنیم. گفت: آیا گمان نمی‌کنید که اگر جنگ بر شما مقرّر شود، کارزار نکنید؟ گفتند: چرا در راه خداوند جنگ نکنیم در حالی که ما از سرزمینمان رانده و از فرزندانمان مانده‌ایم؛ اما چون بر آنان جنگ مقرر شد جز تنی چند رو گرداندند و خداوند به (احوال) ستمکاران داناست» سوره بقره، آیه ۲۴۶.</ref> ذکر شده که برخی [[یهودیان]] تبعید شده،<ref>روح‌المعانی، ج۲، ص۲۵۰؛ التحریر والتنویر، ج۲، ص۴۸۷.</ref> از [[پیامبر]] خویش خواستند تا فرمانده‌ای برای آنان برگزیند تا با [[نبرد]] کردن با [[دشمنان]]، به وطن خود بازگردند. [[مفسران]] گروهی از [[جباران]] یا [[جالوت]] یا عمالقه را از کسانی شمرده‌اند که بر [[سرزمین]] آنان مسلط شدند و مردان را از شهر بیرون راندند و [[زنان]] و فرزندانشان را به [[اسارت]] گرفتند.<ref>مجمع‌البیان، ج۲، ص۶۱۰ ـ ۶۱۱؛ المیزان، ج۲، ص۲۹۷.</ref>		در [[کتاب مقدس]] از تبعید [[قوم یهود]] به دست بخت‌النصر یاد شده و آمده است که وی برای مدتی طولانی گروهی از آنان را از دیار خود بیرون کرد و به [[بابل]] انتقال داد.<ref>کتاب مقدس، اول تواریخ: ۹.</ref> در برخی [[آیات قرآن]] نیز از تبعید گروهی از [[یهود]] یاد شده است؛ از جمله در [[آیه]] {{متن قرآن\|أَلَمْ تَرَ إِلَى الْمَلَإِ مِنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ مِنْ بَعْدِ مُوسَى إِذْ قَالُوا لِنَبِيٍّ لَهُمُ ابْعَثْ لَنَا مَلِكًا نُقَاتِلْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ قَالَ هَلْ عَسَيْتُمْ إِنْ كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِتَالُ أَلَّا تُقَاتِلُوا قَالُوا وَمَا لَنَا أَلَّا نُقَاتِلَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَقَدْ أُخْرِجْنَا مِنْ دِيَارِنَا وَأَبْنَائِنَا فَلَمَّا كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقِتَالُ تَوَلَّوْا إِلَّا قَلِيلًا مِنْهُمْ وَاللَّهُ عَلِيمٌ بِالظَّالِمِينَ}}<ref>«آیا به (سرگذشت) بزرگان بنی اسرائیل پس از موسی ننگریسته‌ای که به پیامبری که داشتند گفتند: پادشاهی بر ما بگمار تا در راه خداوند کارزار کنیم. گفت: آیا گمان نمی‌کنید که اگر جنگ بر شما مقرّر شود، کارزار نکنید؟ گفتند: چرا در راه خداوند جنگ نکنیم در حالی که ما از سرزمینمان رانده و از فرزندانمان مانده‌ایم؛ اما چون بر آنان جنگ مقرر شد جز تنی چند رو گرداندند و خداوند به (احوال) ستمکاران داناست» سوره بقره، آیه ۲۴۶.</ref> ذکر شده که برخی [[یهودیان]] تبعید شده،<ref>روح‌المعانی، ج۲، ص۲۵۰؛ التحریر والتنویر، ج۲، ص۴۸۷.</ref> از [[پیامبر]] خویش خواستند تا فرمانده‌ای برای آنان برگزیند تا با [[نبرد]] کردن با [[دشمنان]]، به وطن خود بازگردند. [[مفسران]] گروهی از [[جباران]] یا [[جالوت]] یا عمالقه را از کسانی شمرده‌اند که بر [[سرزمین]] آنان مسلط شدند و مردان را از شهر بیرون راندند و [[زنان]] و فرزندانشان را به [[اسارت]] گرفتند.<ref>مجمع‌البیان، ج۲، ص۶۱۰ ـ ۶۱۱؛ المیزان، ج۲، ص۲۹۷.</ref>

	در آیه {{متن قرآن\|ثُمَّ أَنْتُمْ هَؤُلَاءِ تَقْتُلُونَ أَنْفُسَكُمْ وَتُخْرِجُونَ فَرِيقًا مِنْكُمْ مِنْ دِيَارِهِمْ تَظَاهَرُونَ عَلَيْهِمْ بِالْإِثْمِ وَالْعُدْوَانِ وَإِنْ يَأْتُوكُمْ أُسَارَى تُفَادُوهُمْ وَهُوَ مُحَرَّمٌ عَلَيْكُمْ إِخْرَاجُهُمْ أَفَتُؤْمِنُونَ بِبَعْضِ الْكِتَابِ وَتَكْفُرُونَ بِبَعْضٍ فَمَا جَزَاءُ مَنْ يَفْعَلُ ذَلِكَ مِنْكُمْ إِلَّا خِزْيٌ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَيَوْمَ الْقِيَامَةِ يُرَدُّونَ إِلَى أَشَدِّ الْعَذَابِ وَمَا اللَّهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ}}<ref>«آنگاه، این شمایید که یکدیگر را می‌کشید و دسته‌ای از خودتان را از خانه‌هاشان بیرون می‌رانید در حالی که با گناه و ستم به زیان آنها از یکدیگر پشتیبانی می‌کنید و (با این حال) اگر به اسیری نزد شما آیند آنان را (بنابر حکم تورات) با دادن سربها آزاد می‌کنید با آنکه بیرون راندنشان بر شما حرام است. آیا به بخشی از کتاب (تورات) ایمان می‌آورید و به بخشی (دیگر) کفر می‌ورزید؟ کیفر کسانی از شما که چنین کنند جز خواری در این جهان چیست؟ و در رستخیز به سوی سخت‌ترین عذاب باز برده می‌شوند؛ و خداوند از آنچه می‌کنید غافل نیست» سوره بقره، آیه ۸۵.</ref> نیز به تبعید ناروای یهودیان از سوی یکدیگر اشاره شده و آنان به این جهت [[مذمت]] شده‌اند. این آیه درباره [[قبایل]] [[بنی‌قریظه]] و [[بنی‌نضیر]] ساکن در [[مدینه]] نازل شد. هر یک از این دو [[قبیله]] با یکی از دو [[طایفه]] [[اوس و خزرج]] همپیمان بودند و هرگاه با یکدیگر به [[نزاع]] برمی‌خاستند، گروه ~~[[غالب]]،~~ دیگری را از [[وطن]] خود بیرون می‌کرد.<ref>مجمع البیان، ج‌۱، ص‌۳۰۳ ـ ۳۰۴.</ref> برخی گفته‌اند که این [[آیه]] درباره رویه [[بنی‌اسرائیل]] است که هرگاه قبیله‌ای دیگر را [[ضعیف]] می‌یافتند، آنان را از وطن خود بیرون می‌راندند؛<ref>جامع البیان، ج‌۱، ص‌۵۵۹ ـ۵۶۰؛ مجمع البیان، ج‌۱، ص‌۳۰۴؛ تفسیر ابن کثیر، ج‌۱، ص‌۱۲۵.</ref>		در آیه {{متن قرآن\|ثُمَّ أَنْتُمْ هَؤُلَاءِ تَقْتُلُونَ أَنْفُسَكُمْ وَتُخْرِجُونَ فَرِيقًا مِنْكُمْ مِنْ دِيَارِهِمْ تَظَاهَرُونَ عَلَيْهِمْ بِالْإِثْمِ وَالْعُدْوَانِ وَإِنْ يَأْتُوكُمْ أُسَارَى تُفَادُوهُمْ وَهُوَ مُحَرَّمٌ عَلَيْكُمْ إِخْرَاجُهُمْ أَفَتُؤْمِنُونَ بِبَعْضِ الْكِتَابِ وَتَكْفُرُونَ بِبَعْضٍ فَمَا جَزَاءُ مَنْ يَفْعَلُ ذَلِكَ مِنْكُمْ إِلَّا خِزْيٌ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَيَوْمَ الْقِيَامَةِ يُرَدُّونَ إِلَى أَشَدِّ الْعَذَابِ وَمَا اللَّهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ}}<ref>«آنگاه، این شمایید که یکدیگر را می‌کشید و دسته‌ای از خودتان را از خانه‌هاشان بیرون می‌رانید در حالی که با گناه و ستم به زیان آنها از یکدیگر پشتیبانی می‌کنید و (با این حال) اگر به اسیری نزد شما آیند آنان را (بنابر حکم تورات) با دادن سربها آزاد می‌کنید با آنکه بیرون راندنشان بر شما حرام است. آیا به بخشی از کتاب (تورات) ایمان می‌آورید و به بخشی (دیگر) کفر می‌ورزید؟ کیفر کسانی از شما که چنین کنند جز خواری در این جهان چیست؟ و در رستخیز به سوی سخت‌ترین عذاب باز برده می‌شوند؛ و خداوند از آنچه می‌کنید غافل نیست» سوره بقره، آیه ۸۵.</ref> نیز به تبعید ناروای یهودیان از سوی یکدیگر اشاره شده و آنان به این جهت [[مذمت]] شده‌اند. این آیه درباره [[قبایل]] [[بنی‌قریظه]] و [[بنی‌نضیر]] ساکن در [[مدینه]] نازل شد. هر یک از این دو [[قبیله]] با یکی از دو [[طایفه]] [[اوس و خزرج]] همپیمان بودند و هرگاه با یکدیگر به [[نزاع]] برمی‌خاستند، گروه غالب، دیگری را از [[وطن]] خود بیرون می‌کرد.<ref>مجمع البیان، ج‌۱، ص‌۳۰۳ ـ ۳۰۴.</ref> برخی گفته‌اند که این [[آیه]] درباره رویه [[بنی‌اسرائیل]] است که هرگاه قبیله‌ای دیگر را [[ضعیف]] می‌یافتند، آنان را از وطن خود بیرون می‌راندند؛<ref>جامع البیان، ج‌۱، ص‌۵۵۹ ـ۵۶۰؛ مجمع البیان، ج‌۱، ص‌۳۰۴؛ تفسیر ابن کثیر، ج‌۱، ص‌۱۲۵.</ref>

	همچنین [[قرآن]] به سرگذشت [[سامری]] اشاره کرده که در پی ایجاد [[انحراف]] و کجروی در میان بنی‌اسرائیل، [[حضرت موسی]]{{ع}} وی را از میان [[قوم]] خود [[تبعید]] کرد: {{متن قرآن\|قَالَ فَاذْهَبْ فَإِنَّ لَكَ فِي الْحَيَاةِ أَنْ تَقُولَ لَا مِسَاسَ وَإِنَّ لَكَ مَوْعِدًا لَنْ تُخْلَفَهُ وَانْظُرْ إِلَى إِلَهِكَ الَّذِي ظَلْتَ عَلَيْهِ عَاكِفًا لَنُحَرِّقَنَّهُ ثُمَّ لَنَنْسِفَنَّهُ فِي الْيَمِّ نَسْفًا}}<ref>«(موسی) گفت: برو که تو را در زندگی (کیفر) این است که بگویی: (به من) دست نزنید! و تو را موعدی است که در آن با تو خلاف نمی‌ورزند و (اینک) در خدایت که پیوسته در خدمتش بودی بنگر که آن را می‌سوزانیم سپس (خاکستر) آن را در دریا به هر سو می‌پاشیم» سوره طه، آیه ۹۷.</ref><ref>تفسیرقرطبی، ج۱۱، ص‌۲۴۰؛ فتح القدیر، ج‌۳، ص‌۳۸۳؛ المیزان، ج‌۱۴، ص‌۱۹۷.</ref> برخی گفته‌اند که حضرت موسی به بنی‌اسرائیل [[فرمان]] داد تا [[همنشینی]] و [[سخن گفتن]] و [[غذا خوردن]] با سامری را ترک گویند،<ref>جامع‌البیان، ج‌۱۶، ص‌۲۵۶؛ مجمع‌البیان، ج‌۷، ص‌۴۷؛ تفسیر‌قرطبی، ج‌۱۱، ص‌۲۴۰.</ref> در نتیجه وی مجبور به ترک [[شهر]] شد و در بیابان [[همنشین]] درندگان گردید.<ref>مجمع‌البیان، ج‌۷، ص‌۴۷؛ زادالمسیر، ج‌۵، ص‌۲۲۰؛ فتح‌القدیر، ج‌۳، ص‌۳۸۳.</ref>		همچنین [[قرآن]] به سرگذشت [[سامری]] اشاره کرده که در پی ایجاد [[انحراف]] و کجروی در میان بنی‌اسرائیل، [[حضرت موسی]]{{ع}} وی را از میان [[قوم]] خود [[تبعید]] کرد: {{متن قرآن\|قَالَ فَاذْهَبْ فَإِنَّ لَكَ فِي الْحَيَاةِ أَنْ تَقُولَ لَا مِسَاسَ وَإِنَّ لَكَ مَوْعِدًا لَنْ تُخْلَفَهُ وَانْظُرْ إِلَى إِلَهِكَ الَّذِي ظَلْتَ عَلَيْهِ عَاكِفًا لَنُحَرِّقَنَّهُ ثُمَّ لَنَنْسِفَنَّهُ فِي الْيَمِّ نَسْفًا}}<ref>«(موسی) گفت: برو که تو را در زندگی (کیفر) این است که بگویی: (به من) دست نزنید! و تو را موعدی است که در آن با تو خلاف نمی‌ورزند و (اینک) در خدایت که پیوسته در خدمتش بودی بنگر که آن را می‌سوزانیم سپس (خاکستر) آن را در دریا به هر سو می‌پاشیم» سوره طه، آیه ۹۷.</ref><ref>تفسیرقرطبی، ج۱۱، ص‌۲۴۰؛ فتح القدیر، ج‌۳، ص‌۳۸۳؛ المیزان، ج‌۱۴، ص‌۱۹۷.</ref> برخی گفته‌اند که حضرت موسی به بنی‌اسرائیل [[فرمان]] داد تا [[همنشینی]] و [[سخن گفتن]] و [[غذا خوردن]] با سامری را ترک گویند،<ref>جامع‌البیان، ج‌۱۶، ص‌۲۵۶؛ مجمع‌البیان، ج‌۷، ص‌۴۷؛ تفسیر‌قرطبی، ج‌۱۱، ص‌۲۴۰.</ref> در نتیجه وی مجبور به ترک [[شهر]] شد و در بیابان [[همنشین]] درندگان گردید.<ref>مجمع‌البیان، ج‌۷، ص‌۴۷؛ زادالمسیر، ج‌۵، ص‌۲۲۰؛ فتح‌القدیر، ج‌۳، ص‌۳۸۳.</ref>

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۲

2022-07-10T23:53:09Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۲

نمایش تغییرات

Hosein: جایگزینی متن - '== پرسش‌های وابسته == ==' به '=='

2022-06-01T15:09:22Z

جایگزینی متن - '== پرسش‌های وابسته == ==' به '=='

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۸:۳۹
خط ۵۵:		خط ۵۵:

	برخی از آیه استفاده کرده‌اند که هرکسی که به [[شایعه‌پراکنی]] و اذیت [[مؤمنان]] بپردازد مستحق [[تبعید]] و [[تعزیر]] است.<ref>احکام‌القرآن، ج۳، ص۴۸۶؛ المنیر،ج۲۲، ص۱۱۳ـ۱۱۴.</ref> افزون بر موارد یاد شده، در [[فقه اسلامی]] برای جرایم دیگری از جمله زنای غیر محصن،<ref>المقنع، ص‌۴۳۱؛ الام، ج‌۶، ص‌۱۵۷؛ المغنی، ج‌۱۰، ص‌۱۳۳.</ref> لواط، قوّادی (وساطت در [[زنا]] و لواط)، [[قتل]] فرزند، کشتن برده، کشتن [[ذمّی]]، مُثْله کردن میت، آمیزش با حیوانات، شرابخواری، [[جاسوسی]]، [[افشای]] [[اسرار]] [[حکومتی]]، دزدی و [[احتکار]] <ref>النفی والتغریب، ج‌۴۷، ص‌۳۶۶ ـ ۳۶۷.</ref> نیز [[کیفر]] تبعید مقرر شده است.<ref>[[جواد رقوی\|رقوی، جواد]]، [[تبعید (مقاله)\|مقاله «تبعید»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۷ (کتاب)\|دائرة المعارف قرآن کریم]]، ج۷</ref>		برخی از آیه استفاده کرده‌اند که هرکسی که به [[شایعه‌پراکنی]] و اذیت [[مؤمنان]] بپردازد مستحق [[تبعید]] و [[تعزیر]] است.<ref>احکام‌القرآن، ج۳، ص۴۸۶؛ المنیر،ج۲۲، ص۱۱۳ـ۱۱۴.</ref> افزون بر موارد یاد شده، در [[فقه اسلامی]] برای جرایم دیگری از جمله زنای غیر محصن،<ref>المقنع، ص‌۴۳۱؛ الام، ج‌۶، ص‌۱۵۷؛ المغنی، ج‌۱۰، ص‌۱۳۳.</ref> لواط، قوّادی (وساطت در [[زنا]] و لواط)، [[قتل]] فرزند، کشتن برده، کشتن [[ذمّی]]، مُثْله کردن میت، آمیزش با حیوانات، شرابخواری، [[جاسوسی]]، [[افشای]] [[اسرار]] [[حکومتی]]، دزدی و [[احتکار]] <ref>النفی والتغریب، ج‌۴۷، ص‌۳۶۶ ـ ۳۶۷.</ref> نیز [[کیفر]] تبعید مقرر شده است.<ref>[[جواد رقوی\|رقوی، جواد]]، [[تبعید (مقاله)\|مقاله «تبعید»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۷ (کتاب)\|دائرة المعارف قرآن کریم]]، ج۷</ref>

	~~== پرسش‌های وابسته ==~~

	== منابع ==		== منابع ==

Heydari: جایگزینی متن - '\(.)\[\[(.)\]\](.)\"\'\'\'(.)\'\'\'\"(.)\<\/div\>\n\(.)\<\/div\>\n\n' به '{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = $2 | عنوان مدخل = $4 | مداخل مرتبط = $6 | پرسش مرتبط = }} '

2022-06-01T06:48:45Z

جایگزینی متن - '\<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb$252\,\s252\,\s233$\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.*)\[\[(.*)\]\](.*)\"\'\'\'(.*)\'\'\'\"(.*)\<\/div\>\n\<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb$255\,\s245\,\s227$\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.*)\<\/div\>\n\n' به '{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = $2 | عنوان مدخل = $4 | مداخل مرتبط = $6 | پرسش مرتبط = }} '

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۱۸
خط ۱:		خط ۱:
	{{نبوت}}		{{نبوت}}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين~~ مدخل ~~از زیرشاخه‌های بحث '''~~[[تبعید]]~~''' است. "'''[[تبعید]]'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>~~		{{مدخل مرتبط
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">~~[[تبعید در قرآن]] - [[تبعید در حدیث]] - [[تبعید در فقه سیاسی]]~~</div>~~		\| موضوع مرتبط = تبعید
			\| عنوان مدخل = [[تبعید]]
			\| مداخل مرتبط = [[تبعید در قرآن]] - [[تبعید در حدیث]] - [[تبعید در فقه سیاسی]]
			\| پرسش مرتبط =
			}}

	==مقدمه==		==مقدمه==

Heydari: جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته == == منابع ==' به '== منابع =='

2022-04-21T10:07:20Z

جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته == == منابع ==' به '== منابع =='

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ آوریل ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۳۷
خط ۵۳:		خط ۵۳:

	== پرسش‌های وابسته ==		== پرسش‌های وابسته ==

	~~== جستارهای وابسته ==~~

	== منابع ==		== منابع ==

Heydari: جایگزینی متن - '
' به '
'

2022-01-17T11:10:28Z

جایگزینی متن - '</div> <div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">' به '</div>'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۴:۴۰
خط ۲:		خط ۲:
	<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از زیرشاخه‌های بحث '''[[تبعید]]''' است. "'''[[تبعید]]'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>		<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از زیرشاخه‌های بحث '''[[تبعید]]''' است. "'''[[تبعید]]'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>
	<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[تبعید در قرآن]] - [[تبعید در حدیث]] - [[تبعید در فقه سیاسی]]</div>		<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[تبعید در قرآن]] - [[تبعید در حدیث]] - [[تبعید در فقه سیاسی]]</div>
	~~<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">~~

	==مقدمه==		==مقدمه==

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==پانویس== +== پانویس ==)

2021-12-17T19:01:01Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==پانویس== +== پانویس ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۲:۳۱
خط ۶۲:		خط ۶۲:
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

	==پانویس==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:تبعید]]		[[رده:تبعید]]
	[[رده:مدخل]]		[[رده:مدخل]]

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

2021-12-17T16:47:49Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۰:۱۷
خط ۵۷:		خط ۵۷:
	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

	==منابع==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:000058.jpg\|22px]] [[جواد رقوی\|رقوی، جواد]]، [[تبعید (مقاله)\|مقاله «تبعید»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۷ (کتاب)\|'''دائرة المعارف قرآن کریم ج۷''']]		# [[پرونده:000058.jpg\|22px]] [[جواد رقوی\|رقوی، جواد]]، [[تبعید (مقاله)\|مقاله «تبعید»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۷ (کتاب)\|'''دائرة المعارف قرآن کریم ج۷''']]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۱۵
خط ۲۸:		خط ۲۸:
	در [[کتاب مقدس]] از تبعید [[قوم یهود]] به دست بخت‌النصر یاد شده و آمده است که وی برای مدتی طولانی گروهی از آنان را از دیار خود بیرون کرد و به [[بابل]] انتقال داد.<ref>کتاب مقدس، اول تواریخ: ۹.</ref> در برخی [[آیات قرآن]] نیز از تبعید گروهی از [[یهود]] یاد شده است؛ از جمله در [[آیه]] {{متن قرآن\|أَلَمْ تَرَ إِلَى الْمَلَإِ مِنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ مِنْ بَعْدِ مُوسَى إِذْ قَالُوا لِنَبِيٍّ لَهُمُ ابْعَثْ لَنَا مَلِكًا نُقَاتِلْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ قَالَ هَلْ عَسَيْتُمْ إِنْ كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِتَالُ أَلَّا تُقَاتِلُوا قَالُوا وَمَا لَنَا أَلَّا نُقَاتِلَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَقَدْ أُخْرِجْنَا مِنْ دِيَارِنَا وَأَبْنَائِنَا فَلَمَّا كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقِتَالُ تَوَلَّوْا إِلَّا قَلِيلًا مِنْهُمْ وَاللَّهُ عَلِيمٌ بِالظَّالِمِينَ}}<ref>«آیا به (سرگذشت) بزرگان بنی اسرائیل پس از موسی ننگریسته‌ای که به پیامبری که داشتند گفتند: پادشاهی بر ما بگمار تا در راه خداوند کارزار کنیم. گفت: آیا گمان نمی‌کنید که اگر جنگ بر شما مقرّر شود، کارزار نکنید؟ گفتند: چرا در راه خداوند جنگ نکنیم در حالی که ما از سرزمینمان رانده و از فرزندانمان مانده‌ایم؛ اما چون بر آنان جنگ مقرر شد جز تنی چند رو گرداندند و خداوند به (احوال) ستمکاران داناست» سوره بقره، آیه ۲۴۶.</ref> ذکر شده که برخی [[یهودیان]] تبعید شده،<ref>روح‌المعانی، ج۲، ص۲۵۰؛ التحریر والتنویر، ج۲، ص۴۸۷.</ref> از [[پیامبر]] خویش خواستند تا فرمانده‌ای برای آنان برگزیند تا با [[نبرد]] کردن با [[دشمنان]]، به وطن خود بازگردند. [[مفسران]] گروهی از [[جباران]] یا [[جالوت]] یا عمالقه را از کسانی شمرده‌اند که بر [[سرزمین]] آنان مسلط شدند و مردان را از شهر بیرون راندند و [[زنان]] و فرزندانشان را به [[اسارت]] گرفتند.<ref>مجمع‌البیان، ج۲، ص۶۱۰ ـ ۶۱۱؛ المیزان، ج۲، ص۲۹۷.</ref>		در [[کتاب مقدس]] از تبعید [[قوم یهود]] به دست بخت‌النصر یاد شده و آمده است که وی برای مدتی طولانی گروهی از آنان را از دیار خود بیرون کرد و به [[بابل]] انتقال داد.<ref>کتاب مقدس، اول تواریخ: ۹.</ref> در برخی [[آیات قرآن]] نیز از تبعید گروهی از [[یهود]] یاد شده است؛ از جمله در [[آیه]] {{متن قرآن\|أَلَمْ تَرَ إِلَى الْمَلَإِ مِنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ مِنْ بَعْدِ مُوسَى إِذْ قَالُوا لِنَبِيٍّ لَهُمُ ابْعَثْ لَنَا مَلِكًا نُقَاتِلْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ قَالَ هَلْ عَسَيْتُمْ إِنْ كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِتَالُ أَلَّا تُقَاتِلُوا قَالُوا وَمَا لَنَا أَلَّا نُقَاتِلَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَقَدْ أُخْرِجْنَا مِنْ دِيَارِنَا وَأَبْنَائِنَا فَلَمَّا كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقِتَالُ تَوَلَّوْا إِلَّا قَلِيلًا مِنْهُمْ وَاللَّهُ عَلِيمٌ بِالظَّالِمِينَ}}<ref>«آیا به (سرگذشت) بزرگان بنی اسرائیل پس از موسی ننگریسته‌ای که به پیامبری که داشتند گفتند: پادشاهی بر ما بگمار تا در راه خداوند کارزار کنیم. گفت: آیا گمان نمی‌کنید که اگر جنگ بر شما مقرّر شود، کارزار نکنید؟ گفتند: چرا در راه خداوند جنگ نکنیم در حالی که ما از سرزمینمان رانده و از فرزندانمان مانده‌ایم؛ اما چون بر آنان جنگ مقرر شد جز تنی چند رو گرداندند و خداوند به (احوال) ستمکاران داناست» سوره بقره، آیه ۲۴۶.</ref> ذکر شده که برخی [[یهودیان]] تبعید شده،<ref>روح‌المعانی، ج۲، ص۲۵۰؛ التحریر والتنویر، ج۲، ص۴۸۷.</ref> از [[پیامبر]] خویش خواستند تا فرمانده‌ای برای آنان برگزیند تا با [[نبرد]] کردن با [[دشمنان]]، به وطن خود بازگردند. [[مفسران]] گروهی از [[جباران]] یا [[جالوت]] یا عمالقه را از کسانی شمرده‌اند که بر [[سرزمین]] آنان مسلط شدند و مردان را از شهر بیرون راندند و [[زنان]] و فرزندانشان را به [[اسارت]] گرفتند.<ref>مجمع‌البیان، ج۲، ص۶۱۰ ـ ۶۱۱؛ المیزان، ج۲، ص۲۹۷.</ref>

	در آیه {{متن قرآن\|ثُمَّ أَنْتُمْ هَؤُلَاءِ تَقْتُلُونَ أَنْفُسَكُمْ وَتُخْرِجُونَ فَرِيقًا مِنْكُمْ مِنْ دِيَارِهِمْ تَظَاهَرُونَ عَلَيْهِمْ بِالْإِثْمِ وَالْعُدْوَانِ وَإِنْ يَأْتُوكُمْ أُسَارَى تُفَادُوهُمْ وَهُوَ مُحَرَّمٌ عَلَيْكُمْ إِخْرَاجُهُمْ أَفَتُؤْمِنُونَ بِبَعْضِ الْكِتَابِ وَتَكْفُرُونَ بِبَعْضٍ فَمَا جَزَاءُ مَنْ يَفْعَلُ ذَلِكَ مِنْكُمْ إِلَّا خِزْيٌ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَيَوْمَ الْقِيَامَةِ يُرَدُّونَ إِلَى أَشَدِّ الْعَذَابِ وَمَا اللَّهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ}}<ref>«آنگاه، این شمایید که یکدیگر را می‌کشید و دسته‌ای از خودتان را از خانه‌هاشان بیرون می‌رانید در حالی که با گناه و ستم به زیان آنها از یکدیگر پشتیبانی می‌کنید و (با این حال) اگر به اسیری نزد شما آیند آنان را (بنابر حکم تورات) با دادن سربها آزاد می‌کنید با آنکه بیرون راندنشان بر شما حرام است. آیا به بخشی از کتاب (تورات) ایمان می‌آورید و به بخشی (دیگر) کفر می‌ورزید؟ کیفر کسانی از شما که چنین کنند جز خواری در این جهان چیست؟ و در رستخیز به سوی سخت‌ترین عذاب باز برده می‌شوند؛ و خداوند از آنچه می‌کنید غافل نیست» سوره بقره، آیه ۸۵.</ref> نیز به تبعید ناروای یهودیان از سوی یکدیگر اشاره شده و آنان به این جهت [[مذمت]] شده‌اند. این آیه درباره [[قبایل]] [[بنی‌قریظه]] و [[بنی‌نضیر]] ساکن در [[مدینه]] نازل شد. هر یک از این دو [[قبیله]] با یکی از دو [[طایفه]] [[اوس و خزرج]] همپیمان بودند و هرگاه با یکدیگر به [[نزاع]] برمی‌خاستند، گروه ~~[[غالب]]،~~ دیگری را از [[وطن]] خود بیرون می‌کرد.<ref>مجمع البیان، ج‌۱، ص‌۳۰۳ ـ ۳۰۴.</ref> برخی گفته‌اند که این [[آیه]] درباره رویه [[بنی‌اسرائیل]] است که هرگاه قبیله‌ای دیگر را [[ضعیف]] می‌یافتند، آنان را از وطن خود بیرون می‌راندند؛<ref>جامع البیان، ج‌۱، ص‌۵۵۹ ـ۵۶۰؛ مجمع البیان، ج‌۱، ص‌۳۰۴؛ تفسیر ابن کثیر، ج‌۱، ص‌۱۲۵.</ref>		در آیه {{متن قرآن\|ثُمَّ أَنْتُمْ هَؤُلَاءِ تَقْتُلُونَ أَنْفُسَكُمْ وَتُخْرِجُونَ فَرِيقًا مِنْكُمْ مِنْ دِيَارِهِمْ تَظَاهَرُونَ عَلَيْهِمْ بِالْإِثْمِ وَالْعُدْوَانِ وَإِنْ يَأْتُوكُمْ أُسَارَى تُفَادُوهُمْ وَهُوَ مُحَرَّمٌ عَلَيْكُمْ إِخْرَاجُهُمْ أَفَتُؤْمِنُونَ بِبَعْضِ الْكِتَابِ وَتَكْفُرُونَ بِبَعْضٍ فَمَا جَزَاءُ مَنْ يَفْعَلُ ذَلِكَ مِنْكُمْ إِلَّا خِزْيٌ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَيَوْمَ الْقِيَامَةِ يُرَدُّونَ إِلَى أَشَدِّ الْعَذَابِ وَمَا اللَّهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ}}<ref>«آنگاه، این شمایید که یکدیگر را می‌کشید و دسته‌ای از خودتان را از خانه‌هاشان بیرون می‌رانید در حالی که با گناه و ستم به زیان آنها از یکدیگر پشتیبانی می‌کنید و (با این حال) اگر به اسیری نزد شما آیند آنان را (بنابر حکم تورات) با دادن سربها آزاد می‌کنید با آنکه بیرون راندنشان بر شما حرام است. آیا به بخشی از کتاب (تورات) ایمان می‌آورید و به بخشی (دیگر) کفر می‌ورزید؟ کیفر کسانی از شما که چنین کنند جز خواری در این جهان چیست؟ و در رستخیز به سوی سخت‌ترین عذاب باز برده می‌شوند؛ و خداوند از آنچه می‌کنید غافل نیست» سوره بقره، آیه ۸۵.</ref> نیز به تبعید ناروای یهودیان از سوی یکدیگر اشاره شده و آنان به این جهت [[مذمت]] شده‌اند. این آیه درباره [[قبایل]] [[بنی‌قریظه]] و [[بنی‌نضیر]] ساکن در [[مدینه]] نازل شد. هر یک از این دو [[قبیله]] با یکی از دو [[طایفه]] [[اوس و خزرج]] همپیمان بودند و هرگاه با یکدیگر به [[نزاع]] برمی‌خاستند، گروه غالب، دیگری را از [[وطن]] خود بیرون می‌کرد.<ref>مجمع البیان، ج‌۱، ص‌۳۰۳ ـ ۳۰۴.</ref> برخی گفته‌اند که این [[آیه]] درباره رویه [[بنی‌اسرائیل]] است که هرگاه قبیله‌ای دیگر را [[ضعیف]] می‌یافتند، آنان را از وطن خود بیرون می‌راندند؛<ref>جامع البیان، ج‌۱، ص‌۵۵۹ ـ۵۶۰؛ مجمع البیان، ج‌۱، ص‌۳۰۴؛ تفسیر ابن کثیر، ج‌۱، ص‌۱۲۵.</ref>

	همچنین [[قرآن]] به سرگذشت [[سامری]] اشاره کرده که در پی ایجاد [[انحراف]] و کجروی در میان بنی‌اسرائیل، [[حضرت موسی]]{{ع}} وی را از میان [[قوم]] خود [[تبعید]] کرد: {{متن قرآن\|قَالَ فَاذْهَبْ فَإِنَّ لَكَ فِي الْحَيَاةِ أَنْ تَقُولَ لَا مِسَاسَ وَإِنَّ لَكَ مَوْعِدًا لَنْ تُخْلَفَهُ وَانْظُرْ إِلَى إِلَهِكَ الَّذِي ظَلْتَ عَلَيْهِ عَاكِفًا لَنُحَرِّقَنَّهُ ثُمَّ لَنَنْسِفَنَّهُ فِي الْيَمِّ نَسْفًا}}<ref>«(موسی) گفت: برو که تو را در زندگی (کیفر) این است که بگویی: (به من) دست نزنید! و تو را موعدی است که در آن با تو خلاف نمی‌ورزند و (اینک) در خدایت که پیوسته در خدمتش بودی بنگر که آن را می‌سوزانیم سپس (خاکستر) آن را در دریا به هر سو می‌پاشیم» سوره طه، آیه ۹۷.</ref><ref>تفسیرقرطبی، ج۱۱، ص‌۲۴۰؛ فتح القدیر، ج‌۳، ص‌۳۸۳؛ المیزان، ج‌۱۴، ص‌۱۹۷.</ref> برخی گفته‌اند که حضرت موسی به بنی‌اسرائیل [[فرمان]] داد تا [[همنشینی]] و [[سخن گفتن]] و [[غذا خوردن]] با سامری را ترک گویند،<ref>جامع‌البیان، ج‌۱۶، ص‌۲۵۶؛ مجمع‌البیان، ج‌۷، ص‌۴۷؛ تفسیر‌قرطبی، ج‌۱۱، ص‌۲۴۰.</ref> در نتیجه وی مجبور به ترک [[شهر]] شد و در بیابان [[همنشین]] درندگان گردید.<ref>مجمع‌البیان، ج‌۷، ص‌۴۷؛ زادالمسیر، ج‌۵، ص‌۲۲۰؛ فتح‌القدیر، ج‌۳، ص‌۳۸۳.</ref>		همچنین [[قرآن]] به سرگذشت [[سامری]] اشاره کرده که در پی ایجاد [[انحراف]] و کجروی در میان بنی‌اسرائیل، [[حضرت موسی]]{{ع}} وی را از میان [[قوم]] خود [[تبعید]] کرد: {{متن قرآن\|قَالَ فَاذْهَبْ فَإِنَّ لَكَ فِي الْحَيَاةِ أَنْ تَقُولَ لَا مِسَاسَ وَإِنَّ لَكَ مَوْعِدًا لَنْ تُخْلَفَهُ وَانْظُرْ إِلَى إِلَهِكَ الَّذِي ظَلْتَ عَلَيْهِ عَاكِفًا لَنُحَرِّقَنَّهُ ثُمَّ لَنَنْسِفَنَّهُ فِي الْيَمِّ نَسْفًا}}<ref>«(موسی) گفت: برو که تو را در زندگی (کیفر) این است که بگویی: (به من) دست نزنید! و تو را موعدی است که در آن با تو خلاف نمی‌ورزند و (اینک) در خدایت که پیوسته در خدمتش بودی بنگر که آن را می‌سوزانیم سپس (خاکستر) آن را در دریا به هر سو می‌پاشیم» سوره طه، آیه ۹۷.</ref><ref>تفسیرقرطبی، ج۱۱، ص‌۲۴۰؛ فتح القدیر، ج‌۳، ص‌۳۸۳؛ المیزان، ج‌۱۴، ص‌۱۹۷.</ref> برخی گفته‌اند که حضرت موسی به بنی‌اسرائیل [[فرمان]] داد تا [[همنشینی]] و [[سخن گفتن]] و [[غذا خوردن]] با سامری را ترک گویند،<ref>جامع‌البیان، ج‌۱۶، ص‌۲۵۶؛ مجمع‌البیان، ج‌۷، ص‌۴۷؛ تفسیر‌قرطبی، ج‌۱۱، ص‌۲۴۰.</ref> در نتیجه وی مجبور به ترک [[شهر]] شد و در بیابان [[همنشین]] درندگان گردید.<ref>مجمع‌البیان، ج‌۷، ص‌۴۷؛ زادالمسیر، ج‌۵، ص‌۲۲۰؛ فتح‌القدیر، ج‌۳، ص‌۳۸۳.</ref>