تجربه‌های معنوی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* مقدمه */

2023-11-14T06:19:11Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۴۹
خط ۲:		خط ۲:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	[[اندیشه مهدویت]] برای [[پیروان]] [[مذهب شیعه]]، بستر مناسبی را جهت کسب [[تجربه‌های معنوی]] فراهم کرده است؛ زیرا ارتباط عمیق [[عاطفی]] با امامی که او را حاضر [[غائب]] می‌‌دانند، وجود دارد. با این احساس حضور، ارتباط عمیق و صمیمی با [[امام زمان]] {{ع}} برقرار می‌‌شود. در [[احادیث]] [[شریف]] آمده است، کسانی که [[غیبت امام زمان]] {{ع}} نزد آنان «به منزله مشاهده» باشد، همیشه [[امام]] را حاضر و ناظر می‌‌بینند. [[امام سجاد]] {{ع}}) به «[[ابوخالد کابلی]]» فرمودند: «[[مردم]] زمان [[غیبت حضرت مهدی]] {{ع}} که [[معتقد به امامت]] او هستند و [[منتظر]] ظهورش نشسته‌اند، بافضیلت‌ترین [[مردم]] دنیایند؛ زیرا [[خدا]] [[عقل]] و فهمی به آنان عطا کرده که «[[غیبت]]» نزدشان به منزله [[ظهور]] و مشاهده است. آنها همانند [[مجاهدان]] در رکاب پیامبرند..».. به [[باور]] [[شیعیان]]، در [[عصر انتظار]] می‌‌توان شخص [[منجی]] را دید و با او سخن گفت که در اصطلاح، آن را ارتباط دیداری و گفتاری با [[منجی]] می‌‌نامیم. [[منجی موعود]] براساس [[روایات]]، در [[عصر انتظار]] بین [[مردم]] است و آنان او را می‌‌بینند و نمی‌شناسند، چنان‌که در [[دعای ندبه]] می‌‌خوانیم: {{متن حدیث\| بِنَفْسِی أَنْتَ مِنْ مُغَیبٍ لَمْ یخْلُ مِنَّا}}؛ جانم به فدایت ای کسی که بین ما حضور داری و از نگاه‌ها پنهانی» نه فقط [[شیعیان]]، بلکه همه [[انسان‌ها]]، به [[انتظار]] اویند. او [[آرمان]] هر [[دل]] باورمند از مرد و [[زن]] است که در فراقش می‌‌نالد: {{متن حدیث\|بِنَفْسِي أَنْتَ أُمْنِيَّةُ شَائِقٍ يَتَمَنَّى مِنْ مُؤْمِنٍ وَ مُؤْمِنَةٍ ذَكَرَا فَحَنَّا}}؛ جانم فدای آنکه [[آرمان]] هر مرد و [[زن]] [[مؤمن]] است که فریادش می‌‌کنند». [[منتظر حقیقی]]، به هر بهانه دست [[توسل]] به دامن پر مهر مولایش می‌‌زند و به [[اشتیاق]] [[ظهور]] [[مبارک]] او و دیدن [[جمال]] بی‌مثالش، ناله سر می‌‌دهد. رهرو راه [[انتظار]]، در مجالسی که به نام آن [[محبوب]] [[دل‌ها]]، تشکیل می‌‌شود، حضور می‌‌یابد تا ریشه‌های [[محبت]] او را در [[دل]] محکم کند و همه زمان‌ها و مکان‌ها را دنبال او و با یاد گل روی او سپری می‌‌کند تا شاید آن مولای [[مهربان]] با نیم‌نگاهی بر او [[عنایت]] کند و مس وجودش را زر نماید<ref>[[محمد سبحانی‌نیا\|سبحانی‌نیا، محمد]]، [[مهدویت و آرامش روان (کتاب)\|مهدویت و آرامش روان]]، ص۴۸، ۴۹.</ref>.		[[اندیشه مهدویت]] برای [[پیروان]] [[مذهب شیعه]]، بستر مناسبی را جهت کسب تجربه‌های معنوی فراهم کرده است؛ زیرا ارتباط عمیق [[عاطفی]] با امامی که او را حاضر [[غائب]] می‌‌دانند، وجود دارد. با این احساس حضور، ارتباط عمیق و صمیمی با [[امام زمان]] {{ع}} برقرار می‌‌شود. در [[احادیث]] [[شریف]] آمده است، کسانی که [[غیبت امام زمان]] {{ع}} نزد آنان «به منزله مشاهده» باشد، همیشه [[امام]] را حاضر و ناظر می‌‌بینند. [[امام سجاد]] {{ع}}) به «[[ابوخالد کابلی]]» فرمودند: «[[مردم]] زمان [[غیبت حضرت مهدی]] {{ع}} که [[معتقد به امامت]] او هستند و [[منتظر]] ظهورش نشسته‌اند، بافضیلت‌ترین [[مردم]] دنیایند؛ زیرا [[خدا]] [[عقل]] و فهمی به آنان عطا کرده که «[[غیبت]]» نزدشان به منزله [[ظهور]] و مشاهده است. آنها همانند [[مجاهدان]] در رکاب پیامبرند..».. به [[باور]] [[شیعیان]]، در [[عصر انتظار]] می‌‌توان شخص [[منجی]] را دید و با او سخن گفت که در اصطلاح، آن را ارتباط دیداری و گفتاری با [[منجی]] می‌‌نامیم. [[منجی موعود]] براساس [[روایات]]، در [[عصر انتظار]] بین [[مردم]] است و آنان او را می‌‌بینند و نمی‌شناسند، چنان‌که در [[دعای ندبه]] می‌‌خوانیم: {{متن حدیث\| بِنَفْسِی أَنْتَ مِنْ مُغَیبٍ لَمْ یخْلُ مِنَّا}}؛ جانم به فدایت ای کسی که بین ما حضور داری و از نگاه‌ها پنهانی» نه فقط [[شیعیان]]، بلکه همه [[انسان‌ها]]، به [[انتظار]] اویند. او [[آرمان]] هر [[دل]] باورمند از مرد و [[زن]] است که در فراقش می‌‌نالد: {{متن حدیث\|بِنَفْسِي أَنْتَ أُمْنِيَّةُ شَائِقٍ يَتَمَنَّى مِنْ مُؤْمِنٍ وَ مُؤْمِنَةٍ ذَكَرَا فَحَنَّا}}؛ جانم فدای آنکه [[آرمان]] هر مرد و [[زن]] [[مؤمن]] است که فریادش می‌‌کنند». [[منتظر حقیقی]]، به هر بهانه دست [[توسل]] به دامن پر مهر مولایش می‌‌زند و به [[اشتیاق]] [[ظهور]] [[مبارک]] او و دیدن [[جمال]] بی‌مثالش، ناله سر می‌‌دهد. رهرو راه [[انتظار]]، در مجالسی که به نام آن [[محبوب]] [[دل‌ها]]، تشکیل می‌‌شود، حضور می‌‌یابد تا ریشه‌های [[محبت]] او را در [[دل]] محکم کند و همه زمان‌ها و مکان‌ها را دنبال او و با یاد گل روی او سپری می‌‌کند تا شاید آن مولای [[مهربان]] با نیم‌نگاهی بر او [[عنایت]] کند و مس وجودش را زر نماید<ref>[[محمد سبحانی‌نیا\|سبحانی‌نیا، محمد]]، [[مهدویت و آرامش روان (کتاب)\|مهدویت و آرامش روان]]، ص۴۸، ۴۹.</ref>.

	== پرسش مستقیم ==		== پرسش مستقیم ==

Bahmani در ‏۱۴ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۶:۱۹

2023-11-14T06:19:01Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۴۹
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[تجربه‌های معنوی در قرآن]] - [[تجربه‌های معنوی در حدیث]] - [[تجربه‌های معنوی در اخلاق اسلامی]] - [[تجربه‌های معنوی در نهج البلاغه]] - [[تجربه‌های معنوی در معارف دعا و زیارات]] - [[تجربه‌های معنوی در معارف مهدویت]] - [[تجربه‌های معنوی در روان‌شناسی اسلامی]]\| پرسش مرتبط = ~~تجربه‌های معنوی (پرسش)~~}}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = امام مهدی \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = \| پرسش مرتبط = }}

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	* [[اندیشه مهدویت]] برای [[پیروان]] [[مذهب شیعه]]، بستر مناسبی را جهت کسب [[تجربه‌های معنوی]] فراهم کرده است؛ زیرا ارتباط عمیق [[عاطفی]] با امامی که او را حاضر [[غائب]] می‌‌دانند، وجود دارد. با این احساس حضور، ارتباط عمیق و صمیمی با [[امام زمان]] {{ع}} برقرار می‌‌شود. در [[احادیث]] [[شریف]] آمده است، کسانی که [[غیبت امام زمان]] {{ع}} نزد آنان «به منزله مشاهده» باشد، همیشه [[امام]] را حاضر و ناظر می‌‌بینند. [[امام سجاد]] {{ع}}) به «[[ابوخالد کابلی]]» فرمودند: «[[مردم]] زمان [[غیبت حضرت مهدی]] {{ع}} که [[معتقد به امامت]] او هستند و [[منتظر]] ظهورش نشسته‌اند، بافضیلت‌ترین [[مردم]] دنیایند؛ زیرا [[خدا]] [[عقل]] و فهمی به آنان عطا کرده که «[[غیبت]]» نزدشان به منزله [[ظهور]] و مشاهده است. آنها همانند [[مجاهدان]] در رکاب پیامبرند..».. به [[باور]] [[شیعیان]]، در [[عصر انتظار]] می‌‌توان شخص [[منجی]] را دید و با او سخن گفت که در اصطلاح، آن را ارتباط دیداری و گفتاری با [[منجی]] می‌‌نامیم. [[منجی موعود]] براساس [[روایات]]، در [[عصر انتظار]] بین [[مردم]] است و آنان او را می‌‌بینند و نمی‌شناسند، چنان‌که در [[دعای ندبه]] می‌‌خوانیم: {{متن حدیث\| بِنَفْسِی أَنْتَ مِنْ مُغَیبٍ لَمْ یخْلُ مِنَّا}}؛ جانم به فدایت ای کسی که بین ما حضور داری و از نگاه‌ها پنهانی» نه فقط [[شیعیان]]، بلکه همه [[انسان‌ها]]، به [[انتظار]] اویند. او [[آرمان]] هر [[دل]] باورمند از مرد و [[زن]] است که در فراقش می‌‌نالد: {{متن حدیث\|بِنَفْسِي أَنْتَ أُمْنِيَّةُ شَائِقٍ يَتَمَنَّى مِنْ مُؤْمِنٍ وَ مُؤْمِنَةٍ ذَكَرَا فَحَنَّا}}؛ جانم فدای آنکه [[آرمان]] هر مرد و [[زن]] [[مؤمن]] است که فریادش می‌‌کنند». [[منتظر حقیقی]]، به هر بهانه دست [[توسل]] به دامن پر مهر مولایش می‌‌زند و به [[اشتیاق]] [[ظهور]] [[مبارک]] او و دیدن [[جمال]] بی‌مثالش، ناله سر می‌‌دهد. رهرو راه [[انتظار]]، در مجالسی که به نام آن [[محبوب]] [[دل‌ها]]، تشکیل می‌‌شود، حضور می‌‌یابد تا ریشه‌های [[محبت]] او را در [[دل]] محکم کند و همه زمان‌ها و مکان‌ها را دنبال او و با یاد گل روی او سپری می‌‌کند تا شاید آن مولای [[مهربان]] با نیم‌نگاهی بر او [[عنایت]] کند و مس وجودش را زر نماید<ref>[[محمد سبحانی‌نیا\|سبحانی‌نیا، محمد]]، [[مهدویت و آرامش روان (کتاب)\|مهدویت و آرامش روان]]، ص۴۸، ۴۹.</ref>.		[[اندیشه مهدویت]] برای [[پیروان]] [[مذهب شیعه]]، بستر مناسبی را جهت کسب [[تجربه‌های معنوی]] فراهم کرده است؛ زیرا ارتباط عمیق [[عاطفی]] با امامی که او را حاضر [[غائب]] می‌‌دانند، وجود دارد. با این احساس حضور، ارتباط عمیق و صمیمی با [[امام زمان]] {{ع}} برقرار می‌‌شود. در [[احادیث]] [[شریف]] آمده است، کسانی که [[غیبت امام زمان]] {{ع}} نزد آنان «به منزله مشاهده» باشد، همیشه [[امام]] را حاضر و ناظر می‌‌بینند. [[امام سجاد]] {{ع}}) به «[[ابوخالد کابلی]]» فرمودند: «[[مردم]] زمان [[غیبت حضرت مهدی]] {{ع}} که [[معتقد به امامت]] او هستند و [[منتظر]] ظهورش نشسته‌اند، بافضیلت‌ترین [[مردم]] دنیایند؛ زیرا [[خدا]] [[عقل]] و فهمی به آنان عطا کرده که «[[غیبت]]» نزدشان به منزله [[ظهور]] و مشاهده است. آنها همانند [[مجاهدان]] در رکاب پیامبرند..».. به [[باور]] [[شیعیان]]، در [[عصر انتظار]] می‌‌توان شخص [[منجی]] را دید و با او سخن گفت که در اصطلاح، آن را ارتباط دیداری و گفتاری با [[منجی]] می‌‌نامیم. [[منجی موعود]] براساس [[روایات]]، در [[عصر انتظار]] بین [[مردم]] است و آنان او را می‌‌بینند و نمی‌شناسند، چنان‌که در [[دعای ندبه]] می‌‌خوانیم: {{متن حدیث\| بِنَفْسِی أَنْتَ مِنْ مُغَیبٍ لَمْ یخْلُ مِنَّا}}؛ جانم به فدایت ای کسی که بین ما حضور داری و از نگاه‌ها پنهانی» نه فقط [[شیعیان]]، بلکه همه [[انسان‌ها]]، به [[انتظار]] اویند. او [[آرمان]] هر [[دل]] باورمند از مرد و [[زن]] است که در فراقش می‌‌نالد: {{متن حدیث\|بِنَفْسِي أَنْتَ أُمْنِيَّةُ شَائِقٍ يَتَمَنَّى مِنْ مُؤْمِنٍ وَ مُؤْمِنَةٍ ذَكَرَا فَحَنَّا}}؛ جانم فدای آنکه [[آرمان]] هر مرد و [[زن]] [[مؤمن]] است که فریادش می‌‌کنند». [[منتظر حقیقی]]، به هر بهانه دست [[توسل]] به دامن پر مهر مولایش می‌‌زند و به [[اشتیاق]] [[ظهور]] [[مبارک]] او و دیدن [[جمال]] بی‌مثالش، ناله سر می‌‌دهد. رهرو راه [[انتظار]]، در مجالسی که به نام آن [[محبوب]] [[دل‌ها]]، تشکیل می‌‌شود، حضور می‌‌یابد تا ریشه‌های [[محبت]] او را در [[دل]] محکم کند و همه زمان‌ها و مکان‌ها را دنبال او و با یاد گل روی او سپری می‌‌کند تا شاید آن مولای [[مهربان]] با نیم‌نگاهی بر او [[عنایت]] کند و مس وجودش را زر نماید<ref>[[محمد سبحانی‌نیا\|سبحانی‌نیا، محمد]]، [[مهدویت و آرامش روان (کتاب)\|مهدویت و آرامش روان]]، ص۴۸، ۴۹.</ref>.

	== پرسش مستقیم ==		== پرسش مستقیم ==

Bahmani: /* پانویس */

2023-11-14T06:18:36Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۴۸
خط ۱۷:		خط ۱۷:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:~~تجربه‌های معنوی~~]]		[[رده:امام مهدی]]

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-25T10:01:15Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۳۱
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[تجربه‌های معنوی در قرآن]] - [[تجربه‌های معنوی در حدیث]] - [[تجربه‌های معنوی در اخلاق اسلامی]] - [[تجربه‌های معنوی در نهج البلاغه]] - [[تجربه‌های معنوی در معارف دعا و زیارات]] - [[تجربه‌های معنوی در معارف مهدویت]] - [[تجربه‌های معنوی در روان‌شناسی اسلامی]]\| پرسش مرتبط = تجربه‌های معنوی (پرسش)}}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[تجربه‌های معنوی در قرآن]] - [[تجربه‌های معنوی در حدیث]] - [[تجربه‌های معنوی در اخلاق اسلامی]] - [[تجربه‌های معنوی در نهج البلاغه]] - [[تجربه‌های معنوی در معارف دعا و زیارات]] - [[تجربه‌های معنوی در معارف مهدویت]] - [[تجربه‌های معنوی در روان‌شناسی اسلامی]]\| پرسش مرتبط = تجربه‌های معنوی (پرسش)}}
	==مقدمه==		== مقدمه ==
	* [[اندیشه مهدویت]] برای [[پیروان]] [[مذهب شیعه]]، بستر مناسبی را جهت کسب [[تجربه‌های معنوی]] فراهم کرده است؛ زیرا ارتباط عمیق [[عاطفی]] با امامی که او را حاضر [[غائب]] می‌‌دانند، وجود دارد. با این احساس حضور، ارتباط عمیق و صمیمی با [[امام زمان]]{{ع}} برقرار می‌‌شود. در [[احادیث]] [[شریف]] آمده است، کسانی که [[غیبت امام زمان]]{{ع}} نزد آنان «به منزله مشاهده» باشد، همیشه [[امام]] را حاضر و ناظر می‌‌بینند. [[امام سجاد]]{{ع}}) به «[[ابوخالد کابلی]]» فرمودند: «[[مردم]] زمان [[غیبت حضرت مهدی]]{{ع}} که [[معتقد به امامت]] او هستند و [[منتظر]] ظهورش نشسته‌اند، بافضیلت‌ترین [[مردم]] دنیایند؛ زیرا [[خدا]] [[عقل]] و فهمی به آنان عطا کرده که «[[غیبت]]» نزدشان به منزله [[ظهور]] و مشاهده است. آنها همانند [[مجاهدان]] در رکاب پیامبرند..».. به [[باور]] [[شیعیان]]، در [[عصر انتظار]] می‌‌توان شخص [[منجی]] را دید و با او سخن گفت که در اصطلاح، آن را ارتباط دیداری و گفتاری با [[منجی]] می‌‌نامیم. [[منجی موعود]] براساس [[روایات]]، در [[عصر انتظار]] بین [[مردم]] است و آنان او را می‌‌بینند و نمی‌شناسند، چنان‌که در [[دعای ندبه]] می‌‌خوانیم: {{متن حدیث\| بِنَفْسِی أَنْتَ مِنْ مُغَیبٍ لَمْ یخْلُ مِنَّا}}؛ جانم به فدایت ای کسی که بین ما حضور داری و از نگاه‌ها پنهانی» نه فقط [[شیعیان]]، بلکه همه [[انسان‌ها]]، به [[انتظار]] اویند. او [[آرمان]] هر [[دل]] باورمند از مرد و [[زن]] است که در فراقش می‌‌نالد: {{متن حدیث\|بِنَفْسِي أَنْتَ أُمْنِيَّةُ شَائِقٍ يَتَمَنَّى مِنْ مُؤْمِنٍ وَ مُؤْمِنَةٍ ذَكَرَا فَحَنَّا}}؛ جانم فدای آنکه [[آرمان]] هر مرد و [[زن]] [[مؤمن]] است که فریادش می‌‌کنند». [[منتظر حقیقی]]، به هر بهانه دست [[توسل]] به دامن پر مهر مولایش می‌‌زند و به [[اشتیاق]] [[ظهور]] [[مبارک]] او و دیدن [[جمال]] بی‌مثالش، ناله سر می‌‌دهد. رهرو راه [[انتظار]]، در مجالسی که به نام آن [[محبوب]] [[دل‌ها]]، تشکیل می‌‌شود، حضور می‌‌یابد تا ریشه‌های [[محبت]] او را در [[دل]] محکم کند و همه زمان‌ها و مکان‌ها را دنبال او و با یاد گل روی او سپری می‌‌کند تا شاید آن مولای [[مهربان]] با نیم‌نگاهی بر او [[عنایت]] کند و مس وجودش را زر نماید<ref>[[محمد سبحانی‌نیا\|سبحانی‌نیا، محمد]]، [[مهدویت و آرامش روان (کتاب)\|مهدویت و آرامش روان]]، ص۴۸، ۴۹.</ref>.		* [[اندیشه مهدویت]] برای [[پیروان]] [[مذهب شیعه]]، بستر مناسبی را جهت کسب [[تجربه‌های معنوی]] فراهم کرده است؛ زیرا ارتباط عمیق [[عاطفی]] با امامی که او را حاضر [[غائب]] می‌‌دانند، وجود دارد. با این احساس حضور، ارتباط عمیق و صمیمی با [[امام زمان]] {{ع}} برقرار می‌‌شود. در [[احادیث]] [[شریف]] آمده است، کسانی که [[غیبت امام زمان]] {{ع}} نزد آنان «به منزله مشاهده» باشد، همیشه [[امام]] را حاضر و ناظر می‌‌بینند. [[امام سجاد]] {{ع}}) به «[[ابوخالد کابلی]]» فرمودند: «[[مردم]] زمان [[غیبت حضرت مهدی]] {{ع}} که [[معتقد به امامت]] او هستند و [[منتظر]] ظهورش نشسته‌اند، بافضیلت‌ترین [[مردم]] دنیایند؛ زیرا [[خدا]] [[عقل]] و فهمی به آنان عطا کرده که «[[غیبت]]» نزدشان به منزله [[ظهور]] و مشاهده است. آنها همانند [[مجاهدان]] در رکاب پیامبرند..».. به [[باور]] [[شیعیان]]، در [[عصر انتظار]] می‌‌توان شخص [[منجی]] را دید و با او سخن گفت که در اصطلاح، آن را ارتباط دیداری و گفتاری با [[منجی]] می‌‌نامیم. [[منجی موعود]] براساس [[روایات]]، در [[عصر انتظار]] بین [[مردم]] است و آنان او را می‌‌بینند و نمی‌شناسند، چنان‌که در [[دعای ندبه]] می‌‌خوانیم: {{متن حدیث\| بِنَفْسِی أَنْتَ مِنْ مُغَیبٍ لَمْ یخْلُ مِنَّا}}؛ جانم به فدایت ای کسی که بین ما حضور داری و از نگاه‌ها پنهانی» نه فقط [[شیعیان]]، بلکه همه [[انسان‌ها]]، به [[انتظار]] اویند. او [[آرمان]] هر [[دل]] باورمند از مرد و [[زن]] است که در فراقش می‌‌نالد: {{متن حدیث\|بِنَفْسِي أَنْتَ أُمْنِيَّةُ شَائِقٍ يَتَمَنَّى مِنْ مُؤْمِنٍ وَ مُؤْمِنَةٍ ذَكَرَا فَحَنَّا}}؛ جانم فدای آنکه [[آرمان]] هر مرد و [[زن]] [[مؤمن]] است که فریادش می‌‌کنند». [[منتظر حقیقی]]، به هر بهانه دست [[توسل]] به دامن پر مهر مولایش می‌‌زند و به [[اشتیاق]] [[ظهور]] [[مبارک]] او و دیدن [[جمال]] بی‌مثالش، ناله سر می‌‌دهد. رهرو راه [[انتظار]]، در مجالسی که به نام آن [[محبوب]] [[دل‌ها]]، تشکیل می‌‌شود، حضور می‌‌یابد تا ریشه‌های [[محبت]] او را در [[دل]] محکم کند و همه زمان‌ها و مکان‌ها را دنبال او و با یاد گل روی او سپری می‌‌کند تا شاید آن مولای [[مهربان]] با نیم‌نگاهی بر او [[عنایت]] کند و مس وجودش را زر نماید<ref>[[محمد سبحانی‌نیا\|سبحانی‌نیا، محمد]]، [[مهدویت و آرامش روان (کتاب)\|مهدویت و آرامش روان]]، ص۴۸، ۴۹.</ref>.

	==پرسش مستقیم==		== پرسش مستقیم ==
	* [[رشد تجربه‌های معنوی به عنوان یکی از آثار روان‌شناختی انتظار در بعد رشد شخصیت روانی به چه معناست؟ (پرسش)]]		* [[رشد تجربه‌های معنوی به عنوان یکی از آثار روان‌شناختی انتظار در بعد رشد شخصیت روانی به چه معناست؟ (پرسش)]]

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T05:51:36Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۲۱
خط ۱۶:		خط ۱۶:
	== پانویس ==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}


	[[رده:تجربه‌های معنوی]]		[[رده:تجربه‌های معنوی]]

	~~[[رده:مدخل]]~~

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۲

2022-07-10T23:55:19Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۲

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۳:۲۵
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[تجربه‌های معنوی در قرآن]] - [[تجربه‌های معنوی در حدیث]] - [[تجربه‌های معنوی در اخلاق اسلامی]] - [[تجربه‌های معنوی در نهج البلاغه]] - [[تجربه‌های معنوی در معارف دعا و زیارات]] - [[تجربه‌های معنوی در معارف مهدویت]] - [[تجربه‌های معنوی در روان‌شناسی اسلامی]]\| پرسش مرتبط = تجربه‌های معنوی (پرسش)}}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[تجربه‌های معنوی در قرآن]] - [[تجربه‌های معنوی در حدیث]] - [[تجربه‌های معنوی در اخلاق اسلامی]] - [[تجربه‌های معنوی در نهج البلاغه]] - [[تجربه‌های معنوی در معارف دعا و زیارات]] - [[تجربه‌های معنوی در معارف مهدویت]] - [[تجربه‌های معنوی در روان‌شناسی اسلامی]]\| پرسش مرتبط = تجربه‌های معنوی (پرسش)}}
	==مقدمه==		==مقدمه==
	*[[اندیشه مهدویت]] برای [[پیروان]] [[مذهب شیعه]]، بستر مناسبی را جهت کسب [[تجربه‌های معنوی]] فراهم کرده است؛ زیرا ارتباط عمیق [[عاطفی]] با امامی که او را حاضر [[غائب]] می‌‌دانند، وجود دارد. با این احساس حضور، ارتباط عمیق و صمیمی با [[امام زمان]]{{ع}} برقرار می‌‌شود. در [[احادیث]] [[شریف]] آمده است، کسانی که [[غیبت امام زمان]]{{ع}} نزد آنان «به منزله مشاهده» باشد، همیشه [[امام]] را حاضر و ناظر می‌‌بینند. [[امام سجاد]]{{ع}}) به «[[ابوخالد کابلی]]» فرمودند: «[[مردم]] زمان [[غیبت حضرت مهدی]]{{ع}} که [[معتقد به امامت]] او هستند و [[منتظر]] ظهورش نشسته‌اند، بافضیلت‌ترین [[مردم]] دنیایند؛ زیرا [[خدا]] [[عقل]] و فهمی به آنان عطا کرده که «[[غیبت]]» نزدشان به منزله [[ظهور]] و مشاهده است. آنها همانند [[مجاهدان]] در رکاب پیامبرند..».. به [[باور]] [[شیعیان]]، در [[عصر انتظار]] می‌‌توان شخص [[منجی]] را دید و با او سخن گفت که در اصطلاح، آن را ارتباط دیداری و گفتاری با [[منجی]] می‌‌نامیم. [[منجی موعود]] براساس [[روایات]]، در [[عصر انتظار]] بین [[مردم]] است و آنان او را می‌‌بینند و نمی‌شناسند، چنان‌که در [[دعای ندبه]] می‌‌خوانیم: {{متن حدیث\| بِنَفْسِی أَنْتَ مِنْ مُغَیبٍ لَمْ یخْلُ مِنَّا}}؛ جانم به فدایت ای کسی که بین ما حضور داری و از نگاه‌ها پنهانی» نه فقط [[شیعیان]]، بلکه همه [[انسان‌ها]]، به [[انتظار]] اویند. او [[آرمان]] هر [[دل]] باورمند از مرد و [[زن]] است که در فراقش می‌‌نالد: {{متن حدیث\|بِنَفْسِي أَنْتَ أُمْنِيَّةُ شَائِقٍ يَتَمَنَّى مِنْ مُؤْمِنٍ وَ مُؤْمِنَةٍ ذَكَرَا فَحَنَّا}}؛ جانم فدای آنکه [[آرمان]] هر مرد و [[زن]] [[مؤمن]] است که فریادش می‌‌کنند». [[منتظر حقیقی]]، به هر بهانه دست [[توسل]] به دامن پر مهر مولایش می‌‌زند و به [[اشتیاق]] [[ظهور]] [[مبارک]] او و دیدن [[جمال]] بی‌مثالش، ناله سر می‌‌دهد. رهرو راه [[انتظار]]، در مجالسی که به نام آن [[محبوب]] [[دل‌ها]]، تشکیل می‌‌شود، حضور می‌‌یابد تا ریشه‌های [[محبت]] او را در [[دل]] محکم کند و همه زمان‌ها و مکان‌ها را دنبال او و با یاد گل روی او سپری می‌‌کند تا شاید آن مولای [[مهربان]] با نیم‌نگاهی بر او [[عنایت]] کند و مس وجودش را زر نماید<ref>[[محمد سبحانی‌نیا\|سبحانی‌نیا، محمد]]، [[مهدویت و آرامش روان (کتاب)\|مهدویت و آرامش روان]]، ص۴۸، ۴۹.</ref>.		* [[اندیشه مهدویت]] برای [[پیروان]] [[مذهب شیعه]]، بستر مناسبی را جهت کسب [[تجربه‌های معنوی]] فراهم کرده است؛ زیرا ارتباط عمیق [[عاطفی]] با امامی که او را حاضر [[غائب]] می‌‌دانند، وجود دارد. با این احساس حضور، ارتباط عمیق و صمیمی با [[امام زمان]]{{ع}} برقرار می‌‌شود. در [[احادیث]] [[شریف]] آمده است، کسانی که [[غیبت امام زمان]]{{ع}} نزد آنان «به منزله مشاهده» باشد، همیشه [[امام]] را حاضر و ناظر می‌‌بینند. [[امام سجاد]]{{ع}}) به «[[ابوخالد کابلی]]» فرمودند: «[[مردم]] زمان [[غیبت حضرت مهدی]]{{ع}} که [[معتقد به امامت]] او هستند و [[منتظر]] ظهورش نشسته‌اند، بافضیلت‌ترین [[مردم]] دنیایند؛ زیرا [[خدا]] [[عقل]] و فهمی به آنان عطا کرده که «[[غیبت]]» نزدشان به منزله [[ظهور]] و مشاهده است. آنها همانند [[مجاهدان]] در رکاب پیامبرند..».. به [[باور]] [[شیعیان]]، در [[عصر انتظار]] می‌‌توان شخص [[منجی]] را دید و با او سخن گفت که در اصطلاح، آن را ارتباط دیداری و گفتاری با [[منجی]] می‌‌نامیم. [[منجی موعود]] براساس [[روایات]]، در [[عصر انتظار]] بین [[مردم]] است و آنان او را می‌‌بینند و نمی‌شناسند، چنان‌که در [[دعای ندبه]] می‌‌خوانیم: {{متن حدیث\| بِنَفْسِی أَنْتَ مِنْ مُغَیبٍ لَمْ یخْلُ مِنَّا}}؛ جانم به فدایت ای کسی که بین ما حضور داری و از نگاه‌ها پنهانی» نه فقط [[شیعیان]]، بلکه همه [[انسان‌ها]]، به [[انتظار]] اویند. او [[آرمان]] هر [[دل]] باورمند از مرد و [[زن]] است که در فراقش می‌‌نالد: {{متن حدیث\|بِنَفْسِي أَنْتَ أُمْنِيَّةُ شَائِقٍ يَتَمَنَّى مِنْ مُؤْمِنٍ وَ مُؤْمِنَةٍ ذَكَرَا فَحَنَّا}}؛ جانم فدای آنکه [[آرمان]] هر مرد و [[زن]] [[مؤمن]] است که فریادش می‌‌کنند». [[منتظر حقیقی]]، به هر بهانه دست [[توسل]] به دامن پر مهر مولایش می‌‌زند و به [[اشتیاق]] [[ظهور]] [[مبارک]] او و دیدن [[جمال]] بی‌مثالش، ناله سر می‌‌دهد. رهرو راه [[انتظار]]، در مجالسی که به نام آن [[محبوب]] [[دل‌ها]]، تشکیل می‌‌شود، حضور می‌‌یابد تا ریشه‌های [[محبت]] او را در [[دل]] محکم کند و همه زمان‌ها و مکان‌ها را دنبال او و با یاد گل روی او سپری می‌‌کند تا شاید آن مولای [[مهربان]] با نیم‌نگاهی بر او [[عنایت]] کند و مس وجودش را زر نماید<ref>[[محمد سبحانی‌نیا\|سبحانی‌نیا، محمد]]، [[مهدویت و آرامش روان (کتاب)\|مهدویت و آرامش روان]]، ص۴۸، ۴۹.</ref>.

	==پرسش مستقیم==		==پرسش مستقیم==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۱

2022-07-10T18:54:27Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۱

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۲۲:۲۴
خط ۱:		خط ۱:
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">مدخل‌های وابسته به این بحث:</div>~~		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[تجربه‌های معنوی در قرآن]] - [[تجربه‌های معنوی در حدیث]] - [[تجربه‌های معنوی در اخلاق اسلامی]] - [[تجربه‌های معنوی در نهج البلاغه]] - [[تجربه‌های معنوی در معارف دعا و زیارات]] - [[تجربه‌های معنوی در معارف مهدویت]] - [[تجربه‌های معنوی در روان‌شناسی اسلامی]]\| پرسش مرتبط = تجربه‌های معنوی (پرسش)}}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">~~[[تجربه‌های معنوی در قرآن]] - [[تجربه‌های معنوی در حدیث]] - [[تجربه‌های معنوی در اخلاق اسلامی]] - [[تجربه‌های معنوی در نهج البلاغه]] - [[تجربه‌های معنوی در معارف دعا و زیارات]] - [[تجربه‌های معنوی در معارف مهدویت]] - [[تجربه‌های معنوی در روان‌شناسی اسلامی]]~~</div>~~
	~~<div style~~="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[تجربه‌های معنوی (پرسش)~~]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>~~
	==مقدمه==		==مقدمه==
	*[[اندیشه مهدویت]] برای [[پیروان]] [[مذهب شیعه]]، بستر مناسبی را جهت کسب [[تجربه‌های معنوی]] فراهم کرده است؛ زیرا ارتباط عمیق [[عاطفی]] با امامی که او را حاضر [[غائب]] می‌‌دانند، وجود دارد. با این احساس حضور، ارتباط عمیق و صمیمی با [[امام زمان]]{{ع}} برقرار می‌‌شود. در [[احادیث]] [[شریف]] آمده است، کسانی که [[غیبت امام زمان]]{{ع}} نزد آنان «به منزله مشاهده» باشد، همیشه [[امام]] را حاضر و ناظر می‌‌بینند. [[امام سجاد]]{{ع}}) به «[[ابوخالد کابلی]]» فرمودند: «[[مردم]] زمان [[غیبت حضرت مهدی]]{{ع}} که [[معتقد به امامت]] او هستند و [[منتظر]] ظهورش نشسته‌اند، بافضیلت‌ترین [[مردم]] دنیایند؛ زیرا [[خدا]] [[عقل]] و فهمی به آنان عطا کرده که «[[غیبت]]» نزدشان به منزله [[ظهور]] و مشاهده است. آنها همانند [[مجاهدان]] در رکاب پیامبرند..».. به [[باور]] [[شیعیان]]، در [[عصر انتظار]] می‌‌توان شخص [[منجی]] را دید و با او سخن گفت که در اصطلاح، آن را ارتباط دیداری و گفتاری با [[منجی]] می‌‌نامیم. [[منجی موعود]] براساس [[روایات]]، در [[عصر انتظار]] بین [[مردم]] است و آنان او را می‌‌بینند و نمی‌شناسند، چنان‌که در [[دعای ندبه]] می‌‌خوانیم: {{متن حدیث\| بِنَفْسِی أَنْتَ مِنْ مُغَیبٍ لَمْ یخْلُ مِنَّا}}؛ جانم به فدایت ای کسی که بین ما حضور داری و از نگاه‌ها پنهانی» نه فقط [[شیعیان]]، بلکه همه [[انسان‌ها]]، به [[انتظار]] اویند. او [[آرمان]] هر [[دل]] باورمند از مرد و [[زن]] است که در فراقش می‌‌نالد: {{متن حدیث\|بِنَفْسِي أَنْتَ أُمْنِيَّةُ شَائِقٍ يَتَمَنَّى مِنْ مُؤْمِنٍ وَ مُؤْمِنَةٍ ذَكَرَا فَحَنَّا}}؛ جانم فدای آنکه [[آرمان]] هر مرد و [[زن]] [[مؤمن]] است که فریادش می‌‌کنند». [[منتظر حقیقی]]، به هر بهانه دست [[توسل]] به دامن پر مهر مولایش می‌‌زند و به [[اشتیاق]] [[ظهور]] [[مبارک]] او و دیدن [[جمال]] بی‌مثالش، ناله سر می‌‌دهد. رهرو راه [[انتظار]]، در مجالسی که به نام آن [[محبوب]] [[دل‌ها]]، تشکیل می‌‌شود، حضور می‌‌یابد تا ریشه‌های [[محبت]] او را در [[دل]] محکم کند و همه زمان‌ها و مکان‌ها را دنبال او و با یاد گل روی او سپری می‌‌کند تا شاید آن مولای [[مهربان]] با نیم‌نگاهی بر او [[عنایت]] کند و مس وجودش را زر نماید<ref>[[محمد سبحانی‌نیا\|سبحانی‌نیا، محمد]]، [[مهدویت و آرامش روان (کتاب)\|مهدویت و آرامش روان]]، ص۴۸، ۴۹.</ref>.		*[[اندیشه مهدویت]] برای [[پیروان]] [[مذهب شیعه]]، بستر مناسبی را جهت کسب [[تجربه‌های معنوی]] فراهم کرده است؛ زیرا ارتباط عمیق [[عاطفی]] با امامی که او را حاضر [[غائب]] می‌‌دانند، وجود دارد. با این احساس حضور، ارتباط عمیق و صمیمی با [[امام زمان]]{{ع}} برقرار می‌‌شود. در [[احادیث]] [[شریف]] آمده است، کسانی که [[غیبت امام زمان]]{{ع}} نزد آنان «به منزله مشاهده» باشد، همیشه [[امام]] را حاضر و ناظر می‌‌بینند. [[امام سجاد]]{{ع}}) به «[[ابوخالد کابلی]]» فرمودند: «[[مردم]] زمان [[غیبت حضرت مهدی]]{{ع}} که [[معتقد به امامت]] او هستند و [[منتظر]] ظهورش نشسته‌اند، بافضیلت‌ترین [[مردم]] دنیایند؛ زیرا [[خدا]] [[عقل]] و فهمی به آنان عطا کرده که «[[غیبت]]» نزدشان به منزله [[ظهور]] و مشاهده است. آنها همانند [[مجاهدان]] در رکاب پیامبرند..».. به [[باور]] [[شیعیان]]، در [[عصر انتظار]] می‌‌توان شخص [[منجی]] را دید و با او سخن گفت که در اصطلاح، آن را ارتباط دیداری و گفتاری با [[منجی]] می‌‌نامیم. [[منجی موعود]] براساس [[روایات]]، در [[عصر انتظار]] بین [[مردم]] است و آنان او را می‌‌بینند و نمی‌شناسند، چنان‌که در [[دعای ندبه]] می‌‌خوانیم: {{متن حدیث\| بِنَفْسِی أَنْتَ مِنْ مُغَیبٍ لَمْ یخْلُ مِنَّا}}؛ جانم به فدایت ای کسی که بین ما حضور داری و از نگاه‌ها پنهانی» نه فقط [[شیعیان]]، بلکه همه [[انسان‌ها]]، به [[انتظار]] اویند. او [[آرمان]] هر [[دل]] باورمند از مرد و [[زن]] است که در فراقش می‌‌نالد: {{متن حدیث\|بِنَفْسِي أَنْتَ أُمْنِيَّةُ شَائِقٍ يَتَمَنَّى مِنْ مُؤْمِنٍ وَ مُؤْمِنَةٍ ذَكَرَا فَحَنَّا}}؛ جانم فدای آنکه [[آرمان]] هر مرد و [[زن]] [[مؤمن]] است که فریادش می‌‌کنند». [[منتظر حقیقی]]، به هر بهانه دست [[توسل]] به دامن پر مهر مولایش می‌‌زند و به [[اشتیاق]] [[ظهور]] [[مبارک]] او و دیدن [[جمال]] بی‌مثالش، ناله سر می‌‌دهد. رهرو راه [[انتظار]]، در مجالسی که به نام آن [[محبوب]] [[دل‌ها]]، تشکیل می‌‌شود، حضور می‌‌یابد تا ریشه‌های [[محبت]] او را در [[دل]] محکم کند و همه زمان‌ها و مکان‌ها را دنبال او و با یاد گل روی او سپری می‌‌کند تا شاید آن مولای [[مهربان]] با نیم‌نگاهی بر او [[عنایت]] کند و مس وجودش را زر نماید<ref>[[محمد سبحانی‌نیا\|سبحانی‌نیا، محمد]]، [[مهدویت و آرامش روان (کتاب)\|مهدویت و آرامش روان]]، ص۴۸، ۴۹.</ref>.

Hosein: جایگزینی متن - '== پرسش‌های وابسته ==↵== پرسش‌های وابسته ==↵== پرسش‌های وابسته ==↵{{پرسمان انتظار فرج}}' به '== پرسش‌های وابسته == {{پرسمان انتظار فرج}}'

2022-06-21T14:52:19Z

جایگزینی متن - '== پرسش‌های وابسته ==↵== پرسش‌های وابسته ==↵== پرسش‌های وابسته ==↵{{پرسمان انتظار فرج}}' به '== پرسش‌های وابسته == {{پرسمان انتظار فرج}}'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۸:۲۲
خط ۸:		خط ۸:
	* [[رشد تجربه‌های معنوی به عنوان یکی از آثار روان‌شناختی انتظار در بعد رشد شخصیت روانی به چه معناست؟ (پرسش)]]		* [[رشد تجربه‌های معنوی به عنوان یکی از آثار روان‌شناختی انتظار در بعد رشد شخصیت روانی به چه معناست؟ (پرسش)]]

	~~== پرسش‌های وابسته ==~~
	~~== پرسش‌های وابسته ==~~
	== پرسش‌های وابسته ==		== پرسش‌های وابسته ==
	{{پرسمان انتظار فرج}}		{{پرسمان انتظار فرج}}

Hosein: جایگزینی متن - '↵{{پرسمان انتظار فرج}}' به ' == پرسش‌های وابسته == {{پرسمان انتظار فرج}}'

2022-06-08T13:49:06Z

جایگزینی متن - '↵{{پرسمان انتظار فرج}}' به ' == پرسش‌های وابسته == {{پرسمان انتظار فرج}}'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۷:۱۹
خط ۸:		خط ۸:
	* [[رشد تجربه‌های معنوی به عنوان یکی از آثار روان‌شناختی انتظار در بعد رشد شخصیت روانی به چه معناست؟ (پرسش)]]		* [[رشد تجربه‌های معنوی به عنوان یکی از آثار روان‌شناختی انتظار در بعد رشد شخصیت روانی به چه معناست؟ (پرسش)]]

			== پرسش‌های وابسته ==
	== پرسش‌های وابسته ==		== پرسش‌های وابسته ==
	== پرسش‌های وابسته ==		== پرسش‌های وابسته ==

Hosein: جایگزینی متن - '↵{{پرسمان انتظار فرج}}' به ' == پرسش‌های وابسته == {{پرسمان انتظار فرج}}'

2022-06-08T13:40:42Z

جایگزینی متن - '↵{{پرسمان انتظار فرج}}' به ' == پرسش‌های وابسته == {{پرسمان انتظار فرج}}'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۷:۱۰
خط ۸:		خط ۸:
	* [[رشد تجربه‌های معنوی به عنوان یکی از آثار روان‌شناختی انتظار در بعد رشد شخصیت روانی به چه معناست؟ (پرسش)]]		* [[رشد تجربه‌های معنوی به عنوان یکی از آثار روان‌شناختی انتظار در بعد رشد شخصیت روانی به چه معناست؟ (پرسش)]]

			== پرسش‌های وابسته ==
	== پرسش‌های وابسته ==		== پرسش‌های وابسته ==
	{{پرسمان انتظار فرج}}		{{پرسمان انتظار فرج}}