تخریب اسلام - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Wasity: جایگزینی متن - 'خلاء' به 'خلأ'

2023-11-06T06:45:09Z

جایگزینی متن - 'خلاء' به 'خلأ'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۱۵
خط ۲۷:		خط ۲۷:

	===تظاهر به [[مثبت‌اندیشی]]===		===تظاهر به [[مثبت‌اندیشی]]===
	سیل گسترده مکاتب و نظریات مثبت‌اندیشانه اگر چه در برخی موارد نکات سازنده هم دارد، اما تحقیقات به عمل آمده نشانه این است که کانون [[تولید]] و پرورش این مباحث در جریان‌های مبلغ کلیسایی قرار داشته و با [[انگیزه]] بسیار [[قوی]] دنبال می‌شود. در حقیقت مسیحیت [[دروغین]] کنونی می‌کوشد تا با تظاهر به مثبت‌اندیشی ~~خلاء~~ [[معنوی]] عمیق پیروانش را پر کند.<ref>[[عباس علی عمید زنجانی\|عمید زنجانی، عباس علی]]، [[دانشنامه فقه سیاسی ج۱ (کتاب)\|دانشنامه فقه سیاسی]]، ص۵۰۵.</ref>		سیل گسترده مکاتب و نظریات مثبت‌اندیشانه اگر چه در برخی موارد نکات سازنده هم دارد، اما تحقیقات به عمل آمده نشانه این است که کانون [[تولید]] و پرورش این مباحث در جریان‌های مبلغ کلیسایی قرار داشته و با [[انگیزه]] بسیار [[قوی]] دنبال می‌شود. در حقیقت مسیحیت [[دروغین]] کنونی می‌کوشد تا با تظاهر به مثبت‌اندیشی خلأ [[معنوی]] عمیق پیروانش را پر کند.<ref>[[عباس علی عمید زنجانی\|عمید زنجانی، عباس علی]]، [[دانشنامه فقه سیاسی ج۱ (کتاب)\|دانشنامه فقه سیاسی]]، ص۵۰۵.</ref>

	===[[شادی]] کاذب===		===[[شادی]] کاذب===

Jaafari در ‏۲۹ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۰۱

2023-01-29T08:01:16Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۳۱
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط =		\| موضوع مرتبط =
	\| عنوان مدخل =		\| عنوان مدخل = اسلام
	\| مداخل مرتبط =		\| مداخل مرتبط =
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
خط ۷:		خط ۷:

	==مقدمه==		==مقدمه==
	[[تخریب]] در لغت به معنای ویران کردن، خراب کردن و بر هم زدن آمده است و منظور از [[تخریب اسلام]] خراب کردن [[اسلام]] و بر هم زدن و نابودی اصول و [[اعتقادات اسلامی]] و نیز بدنام کردن [[دین مبین اسلام]] در اذهان [[جامعه بشری]] است.		[[تخریب]] در لغت به معنای ویران کردن، خراب کردن و بر هم زدن آمده است و منظور از تخریب اسلام خراب کردن [[اسلام]] و بر هم زدن و نابودی اصول و [[اعتقادات اسلامی]] و نیز بدنام کردن [[دین مبین اسلام]] در اذهان [[جامعه بشری]] است.
	در گزارش لغت‌نامه دهخدا، تخریب اسلام به عنوان یکی از راه‌هایی که [[ایرانیان]] در برابر سلطة [[عرب]] در پیش گرفتند، بدون هیچ گونه توضیحی مطرح شده است. به نظر می‌رسد نویسندگان این اثر ادبی و [[تاریخی]] به [[زبان فارسی]] تحت تأثیر نویسندگان عرب که سعی در توجیه منفی [[مقاومت]] ایرانیان در برابر [[مظالم]] [[حکام اموی]] و [[عباسی]] و [[عثمانی]] داشته‌اند، قرار گرفته و واژه مبهم و بسیار خطرناک تخریب اسلام را به قلم آورده‌اند. در حالی که نه تنها [[عقلانیت]] [[ایرانی]]، اسلام را به عنوان یک [[دین]] و [[ایدئولوژی]] برای [[زندگی]] پذیرفته، [[احساس]] و [[عشق]] و همه مواهب وجودی خود را فدای اسلام و [[تشیع]] کرده است. خدمات ایرانیان به اسلام منحصر در [[مذهب تشیع]] نیست.		در گزارش لغت‌نامه دهخدا، تخریب اسلام به عنوان یکی از راه‌هایی که [[ایرانیان]] در برابر سلطة [[عرب]] در پیش گرفتند، بدون هیچ گونه توضیحی مطرح شده است. به نظر می‌رسد نویسندگان این اثر ادبی و [[تاریخی]] به [[زبان فارسی]] تحت تأثیر نویسندگان عرب که سعی در توجیه منفی [[مقاومت]] ایرانیان در برابر [[مظالم]] [[حکام اموی]] و [[عباسی]] و [[عثمانی]] داشته‌اند، قرار گرفته و واژه مبهم و بسیار خطرناک تخریب اسلام را به قلم آورده‌اند. در حالی که نه تنها [[عقلانیت]] [[ایرانی]]، اسلام را به عنوان یک [[دین]] و [[ایدئولوژی]] برای [[زندگی]] پذیرفته، [[احساس]] و [[عشق]] و همه مواهب وجودی خود را فدای اسلام و [[تشیع]] کرده است. خدمات ایرانیان به اسلام منحصر در [[مذهب تشیع]] نیست.
	امروز تخریب اسلام وارد فاز جدیدی شده است و معاندین اسلام برای بدنامی چهره اسلام و [[تبلیغ]] [[ادیان]] دیگر به شیوه‌های جدید [[متوسل]] شده‌اند که در زیر مورد اشاره قرار می‌گیرد:		امروز تخریب اسلام وارد فاز جدیدی شده است و معاندین اسلام برای بدنامی چهره اسلام و [[تبلیغ]] [[ادیان]] دیگر به شیوه‌های جدید [[متوسل]] شده‌اند که در زیر مورد اشاره قرار می‌گیرد:

Jaafari: صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} ==مقدمه== تخریب در لغت به معنای ویران کردن، خراب کردن و بر هم زدن آمده است و منظور از تخریب اسلام خراب کردن اسلام و بر هم زدن و نابودی اصول و اعتقادات اسلامی و نیز بد...» ایجاد کرد

2023-01-29T08:00:50Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} ==مقدمه== تخریب در لغت به معنای ویران کردن، خراب کردن و بر هم زدن آمده است و منظور از تخریب اسلام خراب کردن اسلام و بر هم زدن و نابودی اصول و اعتقادات اسلامی و نیز بد...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{مدخل مرتبط
| موضوع مرتبط =
| عنوان مدخل =
| مداخل مرتبط =
| پرسش مرتبط =
}}

==مقدمه==
[[تخریب]] در لغت به معنای ویران کردن، خراب کردن و بر هم زدن آمده است و منظور از [[تخریب اسلام]] خراب کردن [[اسلام]] و بر هم زدن و نابودی اصول و [[اعتقادات اسلامی]] و نیز بدنام کردن [[دین مبین اسلام]] در اذهان [[جامعه بشری]] است.
در گزارش لغت‌نامه دهخدا، تخریب اسلام به عنوان یکی از راه‌هایی که [[ایرانیان]] در برابر سلطة [[عرب]] در پیش گرفتند، بدون هیچ گونه توضیحی مطرح شده است. به نظر می‌رسد نویسندگان این اثر ادبی و [[تاریخی]] به [[زبان فارسی]] تحت تأثیر نویسندگان عرب که سعی در توجیه منفی [[مقاومت]] ایرانیان در برابر [[مظالم]] [[حکام اموی]] و [[عباسی]] و [[عثمانی]] داشته‌اند، قرار گرفته و واژه مبهم و بسیار خطرناک تخریب اسلام را به قلم آورده‌اند. در حالی که نه تنها [[عقلانیت]] [[ایرانی]]، اسلام را به عنوان یک [[دین]] و [[ایدئولوژی]] برای [[زندگی]] پذیرفته، [[احساس]] و [[عشق]] و همه مواهب وجودی خود را فدای اسلام و [[تشیع]] کرده است. خدمات ایرانیان به اسلام منحصر در [[مذهب تشیع]] نیست.
امروز تخریب اسلام وارد فاز جدیدی شده است و معاندین اسلام برای بدنامی چهره اسلام و [[تبلیغ]] [[ادیان]] دیگر به شیوه‌های جدید [[متوسل]] شده‌اند که در زیر مورد اشاره قرار می‌گیرد:

===هجمه علیه اسلام===
بسیاری از عناصر فعال در حوزه تخریب دین مبین اسلام به صورت مستقیم و غیرمستقیم در [[خدمت]] این نوع [[ترویج]] [[مسیحیت]] قرار دارند.
همینطور نگاه به برخی از عناوین مطرح شده بیانگر عمق [[کینه‌توزی]] این جریان نسبت به ساحت [[مقدس]] اسلام، [[پیامبر اعظم]]{{صل}} و [[خاندان]] [[پاک]] [[پیامبر اسلام]]{{صل}} است. برخی از این فعالیت‌ها به استناد غلط به [[آیات قرآن]] و در راستای هجمه علیه [[معنویات]] انجام شده است. هجمه علیه اسلام در این [[تبلیغات]] در حالی صورت می‌گیرد که مسیحیت [[واقعی]] نه تنها منکر اسلام، بلکه مبشر آن بوده است.
از دیگر شیوه‌های جذب گروه‌های [[مسیحی]] استفاده از عنوان [[روحانی]] و [[طلبه]] است که افراد طی آن ادعا می‌کنند مدتی را در کسوت [[روحانیت]] گذرانده و اکنون «پشیمان شده‌اند».<ref>[[عباس علی عمید زنجانی|عمید زنجانی، عباس علی]]، [[دانشنامه فقه سیاسی ج۱ (کتاب)|دانشنامه فقه سیاسی]]، ص۵۰۴.</ref>

===[[عشق]] [[منحرف]]===
عشق منحرف و مخرب در اغلب آموزه‌های این دسته از [[مبلغان]] [[مسیحیت]]، قابل [[مشاهده]] است.
[[بدیهی]] است آموزه‌هایی از این دست زمینه‌های [[مفاسد]] متعدد [[اخلاقی]] و [[اعتقادی]] را فراهم می‌آورد. همچنین به سبب عشق ورزیدن هر [[گناه]] و [[لغزش]] و هر گونه رسم منحرف‌کننده [[فرهنگی]] نظیر مهمانی‌های شبانه سراسر [[فساد]] و...، توجیه پیدا می‌کند.<ref>[[عباس علی عمید زنجانی|عمید زنجانی، عباس علی]]، [[دانشنامه فقه سیاسی ج۱ (کتاب)|دانشنامه فقه سیاسی]]، ص۵۰۴.</ref>

===[[محبت]] ظاهری===
محبت ظاهری از ارکان محتویات این شیوه [[تبلیغی]] مسیحیت در [[ایران]] است. نامگذاری شبکه‌های تلویزیونی، سایت‌ها، کتب و سی‌دی‌ها نیز بیانگر علاقه‌مندی ظاهری مبلغان به قرار دادن [[شعار]] محبت در کانون [[تبلیغات]] مسیحیت است.<ref>[[عباس علی عمید زنجانی|عمید زنجانی، عباس علی]]، [[دانشنامه فقه سیاسی ج۱ (کتاب)|دانشنامه فقه سیاسی]]، ص۵۰۴.</ref>

===[[تظاهر]] [[امید به آینده]]===
دیگر محوری که در محتوای تبلیغات مسیحیت به کرات مورد توجه و تکرار قرار می‌گیرد، تظاهر امید به آینده است. در [[حقیقت]] گردانندگان صحنه تبلیغات مسیحیت دریافته‌اند که [[انسان]] امروزی نیازمند [[امیدواری]] است و از همین دریچه نهایت تلاش خود را برای مرتبط کردن امید به آینده برای [[دعوت]] افراد به مسیحیت به کار می‌بندند.<ref>[[عباس علی عمید زنجانی|عمید زنجانی، عباس علی]]، [[دانشنامه فقه سیاسی ج۱ (کتاب)|دانشنامه فقه سیاسی]]، ص۵۰۵.</ref>

===تظاهر به [[مثبت‌اندیشی]]===
سیل گسترده مکاتب و نظریات مثبت‌اندیشانه اگر چه در برخی موارد نکات سازنده هم دارد، اما تحقیقات به عمل آمده نشانه این است که کانون [[تولید]] و پرورش این مباحث در جریان‌های مبلغ کلیسایی قرار داشته و با [[انگیزه]] بسیار [[قوی]] دنبال می‌شود. در حقیقت مسیحیت [[دروغین]] کنونی می‌کوشد تا با تظاهر به مثبت‌اندیشی خلاء [[معنوی]] عمیق پیروانش را پر کند.<ref>[[عباس علی عمید زنجانی|عمید زنجانی، عباس علی]]، [[دانشنامه فقه سیاسی ج۱ (کتاب)|دانشنامه فقه سیاسی]]، ص۵۰۵.</ref>

===[[شادی]] کاذب===
عنصر بعدی که در تبلیغات مبلغان مسیحیت نقش کلیدی دارد «شادی» است. شاد زیستن به مفهوم [[مسیحیت]] یعنی گوش دادن به موسیقی‌های [[پاپ]] ننگین، خواندن سرودهای دسته‌جمعی، بوسیدن یکدیگر، رقص، [[نوشیدن شراب]] و... این اقدامات که هیچ یک با [[فرهنگ]] [[ایرانی]] و [[اسلامی]] سازگار نیست، به دفعات [[تبلیغ]] می‌شود. طبیعی است گروه‌هایی از اقشار [[اجتماعی]] که [[تمایلات]] و قیود مذهبی کمتری دارند، به سرعت جذب شده و به ارضای [[امیال نفسانی]] خود به نام مذهبی می‌پردازند.<ref>[[عباس علی عمید زنجانی|عمید زنجانی، عباس علی]]، [[دانشنامه فقه سیاسی ج۱ (کتاب)|دانشنامه فقه سیاسی]]، ص۵۰۵.</ref>

===[[تساهل]] [[افراطی]]===
مفهوم تساهل از جمله موارد محتوایی است که به شیوه‌های متعدد در قبال باورهای مذهبی [[پیروان ادیان]] تبلیغ می‌شود. در [[حقیقت]] به این دلیل تساهل در کانون تأکیدات [[تبلیغاتی]] قرار می‌گیرد، که با استناد و استفاده از عوامل مرتبط با آن می‌توان [[تعصب]] [[دینی]] را کنار گذاشت. البته باید اضافه شود که تساهل در [[امور دینی]] در سال‌های اخیر به دفعات از سوی چهره‌های دگراندیش نیز تبلیغ شده است و ایشان نیز زمینه‌های پذیرش [[ذهنی]] آن را فراهم آورده‌اند.<ref>[[عباس علی عمید زنجانی|عمید زنجانی، عباس علی]]، [[دانشنامه فقه سیاسی ج۱ (کتاب)|دانشنامه فقه سیاسی]]، ص۵۰۵.</ref>

===ادعای [[معجزه]]===
تصاویر و متون [[تولید]] شده توسط دستگاه‌های تبلیغاتی مسیحیت اغلب در بخش ویژه‌ای شامل [[معجزات]] مورد ادعا واقع می‌شود. [[زنان]] و پیرانی که از بیماری‌های سخت [[نجات]] یافته‌اند، بیشترین حجم [[تبلیغات]] را به خود اختصاص می‌دهند. در حقیقت این دسته از مروجان مسیحیت امیدوارند با بزرگنمایی و [[دروغ‌پردازی]] پیرامون احتمال انجام معجزه در قبال [[بیماران]] و [[گرفتاران]]، [[طمع]] [[ناآگاهان]] را در جذب به مسیحیت برانگیزند.<ref>[[عباس علی عمید زنجانی|عمید زنجانی، عباس علی]]، [[دانشنامه فقه سیاسی ج۱ (کتاب)|دانشنامه فقه سیاسی]]، ص۵۰۵.</ref>

===[[کشف و شهود]] [[دروغین]]===
ادعاهای مضحک و مکرر [[کشف]] از [[کشیشان]] تلویزیونی و خانگی آنقدر ادامه یافته است که در حال حاضر حتی بسیاری از گروندگان تازه وارد نیز ادعای کشف و شهود می‌کنند.
یکی از اعضای گروه این [[پژوهش]]، طی مصاحبه‌ای از فردی [[مرتد]]، دلیل تبلیغ [[دین مسیحیت]] را سئوال می‌کند، وی پاسخ می‌دهد: «من قصد نداشتم [[تبلیغ]] [[مسیحیت]] کنم، اما خداوندا [[[مسیح]]{{ع}}] به من گفت: تو حتما باید [[پیام]] [[محبت]] من را به [[دوستان]] و فرزندانم برسانی و به آنها باید بگویی [[فیض]] [[خدا]] بر آنانی باد که به دیگران می‌گویند که من به خاطر آنان [[مصلوب]] شدم و دوباره بعد از سه [[روز]] زنده شدم».
باید توجه داشت که بر اساس این [[عقیده]] بدون مبنا، [[عالم هستی]] سه روز از خدایی [[خداوند]] بی‌بهره بوده است.<ref>[[عباس علی عمید زنجانی|عمید زنجانی، عباس علی]]، [[دانشنامه فقه سیاسی ج۱ (کتاب)|دانشنامه فقه سیاسی]]، ص۵۰۵.</ref>

===شبکه‌های ماهواره‌ای و کلیساهای خانگی، مبلغ مسیحیت در [[ایران]]===
شبکه‌های تلویزیونی ماهواره‌ای و همچنین کلیساهای خانگی در شهرهایی چون [[تهران]]، کرج و رشت نقش بسزایی در تبلیغ مسیحیت [[دروغین]] در ایران دارند.
[[کشورهای اسلامی]] در سال‌های اخیر پذیرای موج وسیع و پردامنه‌ای از [[تبلیغات]] مسیحیت بوده‌اند. در این میان ایران [[اسلامی]] نیز بیشترین سهم از هجمه‌های این موج را دریافت کرده است.
یکی از موسسات [[پژوهشی]] در این زمینه تحقیقی انجام داده که بر اساس آن تبلیغات تلویزیونی، تبلیغات شهری، تبلیغات در اقشار، تبلیغات در کلیساهای خانگی، اینترنت و [[اغواگران]]، ۶ راه تبلیغ مسیحیت در ایران است.<ref>[[عباس علی عمید زنجانی|عمید زنجانی، عباس علی]]، [[دانشنامه فقه سیاسی ج۱ (کتاب)|دانشنامه فقه سیاسی]]، ص۵۰۶.</ref>

===تبلیغات تلویزیونی===
تلویزیون‌های ماهواره‌ای به صورت‌های گوناگون نقش بسیاری را در [[اعمال]] تبلیغات مسیحیت ایفا می‌کنند. این مجموعه‌های رسانه‌ای که به صورت شبکه‌ای و به طور کامل هماهنگ به تحرک می‌پردازند، به شیوه‌های گوناگونی، به صورت مستقیم و غیرمستقیم تبلیغات وسیعی را برای مسیحیت به مرحله [[اجرا]] درمی‌آورند. از جمله این [[رسانه‌ها]] که با هزینه‌های بسیار گزافی راه اندازی و اداره می‌شوند می‌توان به شبکه‌های «تپش» و «محبت تی وی»، «[[نجات]]»، «[[امید]] ایران»، «پارس تی وی» و... اشاره کرد. برخی از این رسانه‌ها نظیر «پارس تی وی» بنا بر [[دلایل]] دو گانه‌ای همچون حذف [[کمک مالی]] از یک سو و [[عناد]] با [[اسلام]] از سوی دیگر، دست به تبلیغات مسیحیت می‌زنند. محورهای القای این تلویزیون‌ها شامل این موارد است:
الف) [[تبلیغات]] [[مسیحیت صهیونیستی]]. یکی از مجریان شبکه تلویزیونی «[[نجات]] تی وی» می‌گوید: «کسی که [[اسرائیل]] را [[لعنت]] می‌کند در [[حقیقت]] به خودش لعنت می‌فرستند، چون اسرائیل [[سرزمین]] مقدسی است پس کسی که می‌گوید [[مرگ]] بر اسرائیل آن مرگ به خودش برمی‌گردد».
ب) انجام تبلیغات ویژه معتادان و معلولان با استفاده از تصاویر ساختگی و مجعول و انتشار [[موسیقی]] و تصاویر هیجان‌آور که به صورت مدام از این شبکه‌ها پخش می‌شود؛
ج) نشان دادن [[مسیحیت]] به عنوان یک [[دین]] فراگیر که توانسته است تمامی نژادها را به خود جذب کند.
این گونه اقدامات [[عوام]] فریبانه اغلب با انتشار نماهنگ‌هایی از درون [[ایران]] نیز همراه می‌شود.<ref>[[عباس علی عمید زنجانی|عمید زنجانی، عباس علی]]، [[دانشنامه فقه سیاسی ج۱ (کتاب)|دانشنامه فقه سیاسی]]، ص۵۰۶.</ref>

===تبلیغات شهری===
تبلیغات شهری مسیحیت شامل طیف وسیعی از اقدامات می‌شود. دیوارنویسی، ترسیم [[صلیب]] بر روی [[دیوار]] اماکن عمومی و خصوصی، [[توزیع]] رایگان کتاب‌هایی نظیر «بهای [[محبت]]»، «[[حیات]] در [[مسیح]]»، «تشبه به مسیح»، «دروس مقدماتی»، «[[زندگی]] تازه»، «آشنایی با [[کتاب مقدس]]»، «[[عیسی]] کیست؟»، «[[کلیسا]]»، «[[بشارت]] شخصی»، «[[اخلاقیات]] کتاب مقدس»، «چگونه باید [[دعا]] کرد؟»، «چگونه کتاب مقدس را دعا کنیم؟»، «[[روح‌القدس]] [[دوست]] و [[یاور]] شما»، «[[پرستش]] [[مسیحی]]»، «[[خادم]] مسیحی»، «[[ازدواج]] و [[خانواده]]»، «طرح [[الهی]] - [[انتخاب]] شما»، «راهنمای مطالعه [[انجیل یوحنا]]»، «اصول اعتاد ما»، «[[مأموریت]] کلیسا»، «[[خدمت]] [[تعلیم]]»، «مسیحی در [[جامعه]]) و...، توزیع سی‌دی‌های [[تبلیغی]] رایگان نظیر «[[عشق]]»، «[[خدا]] محبت است»، «کتاب [[آفرینش]]»، «داستان خدا» و... نیز از این دست اقدامات هستند.<ref>[[عباس علی عمید زنجانی|عمید زنجانی، عباس علی]]، [[دانشنامه فقه سیاسی ج۱ (کتاب)|دانشنامه فقه سیاسی]]، ص۵۰۶.</ref>

===تبلیغات در اقشار===
[[سازمان]] هماهنگ‌کننده تبلیغات مسیحیت با تشکیل گروه‌های متعددی درون [[کشور]] انجام تبلیغات را به صورت تخصصی علیه اقشار مختلف [[اجتماعی]] و [[سنی]] دنبال می‌کند.
الف) گروه سنی: بررسی‌های به عمل آمده توسط گروه [[پژوهشی]]، نشانگر جذب گروه سنی بین ۱۸ الی ۲۰ سال است. این جذب در فاصله سنی ۲۰ الی ۲۵ سال با ۴۰ درصد [[رشد]] مواجه است. در بخش مردان نیز این روند ۶۰ درصد بیشتر است؛
ب) گروه‌های [[اجتماعی]]: گروه‌های اجتماعی که دارای بیشترین اهمیت و [[اولویت]] در برنامه‌های جذب گروه‌های مبلغ [[مسیحیت]] هستند، عبارتند از: [[دانشجویان]]، معتادان، [[مخالفان سیاسی]] [[نظام]]، [[دختران]] فراری و [[کودکان]] خیابانی، بهاییان، لاییک‌ها و معلولان جسمی و مبتلایان به بیماری‌های صعب‌العلاج.<ref>[[عباس علی عمید زنجانی|عمید زنجانی، عباس علی]]، [[دانشنامه فقه سیاسی ج۱ (کتاب)|دانشنامه فقه سیاسی]]، ص۵۰۷.</ref>

===[[تبلیغات]] در کلیساهای خانگی===
کلیساهای خانگی، منازلی هستند که [[کشیشان]] [[مسیحی]] و یا افراد [[مرتد]] تازه جذب شده، [[مالکیت]] و یا [[اجاره]] آنها را در [[اختیار]] دارند. این محل‌ها از سوی سازمان‌های کلیسایی با مبالغ قابل توجهی به اجاره درمی‌آیند، تا توسط مالک، امورات جذب در آنها صورت بگیرد. این مکان‌ها بیشتر [[شاهد]] [[رجوع]] [[جوانان]] تازه جذب شده هستند. همچنین برخی از کتب، سی‌دی‌ها و جزوات شب نامه‌ای و وبلاگ‌های اینترنتی، از این اماکن تهیه و [[توزیع]] و بروزرسانی می‌شوند. بیشترین آمار در خصوص کلیساهای خانگی مربوط به شهرهای [[تهران]]، کرج و رشت است.<ref>[[عباس علی عمید زنجانی|عمید زنجانی، عباس علی]]، [[دانشنامه فقه سیاسی ج۱ (کتاب)|دانشنامه فقه سیاسی]]، ص۵۰۷.</ref>

===اینترنت===
برخی از ویژگی‌های منحصر به فرد اینترنت، زمینه‌ای را فراهم آورده است تا بسیاری از گروه‌ها و جریانهای غیر قانونی از آن به عنوان وسیله‌ای [[امن]] برای [[تبلیغ]] و جذب بهره‌برداری کند. فعالیت [[مبلغان]] مسیحی در اینترنت با استفاده از حداقل ۳۰ سایت و ۱۸۰ وبلاگ [[شناسایی]] شده فعال، جریان دارد. تالار گفت‌وگوی این سایت‌ها به محلی برای جذب ایرانیانی تبدیل شده است که [[تبلیغی]] را دریافت و پس از مدتی به محافل خانگی [[دعوت]] می‌شوند. همچنین از دیگر کارایی‌های اینترنت برای گروه‌های مبلغ مسیحیت مظلوم‌نمایی، [[تشویش اذهان]] عمومی، و... از راه انتشار [[اخبار]] [[کذب]] و بزرگنمایی شده است.<ref>[[عباس علی عمید زنجانی|عمید زنجانی، عباس علی]]، [[دانشنامه فقه سیاسی ج۱ (کتاب)|دانشنامه فقه سیاسی]]، ص۵۰۷.</ref>

===[[اغواگران]]===
بررسی‌ها به عمل آمده نشان‌دهنده این مهم است که گروه‌های مبلغ [[انجیل]]، طیف وسیعی از [[اغواگران]] [[زن]] را در [[اختیار]] دارند و از این گروه برای جذب افراد [[مذکر]] بهره‌برداری می‌کنند. این گروه از افراد با [[سخنرانی]] و [[تبلیغ]] چهره به چهره در محافل و با راه‌اندازی وبلاگ و چت کردن مبادرت به جذب [[جوانان]] [[هوس‌باز]] می‌کنند.<ref>[[عباس علی عمید زنجانی|عمید زنجانی، عباس علی]]، [[دانشنامه فقه سیاسی ج۱ (کتاب)|دانشنامه فقه سیاسی]]، ص۵۰۷.</ref>

===گسترش [[تشکیلات]] [[مسیحیت]] به شکل شبکه‌های هرمی===
بیشتر افرادی که به مسیحیت می‌پیوندند طوطی‌وار به تکرار آموزه‌هایشان می‌پردازند و از حداقل اطلاعات [[عقیدتی]] برخوردارند و بعد از مدتی به گسترش تشکیلات گروه‌های تبشیری به شکل شبکه‌های هرمی می‌پردازند.
همچنین در بخشی از [[پژوهشی]] که در این زمینه صورت گرفته، به حرکت تشکیلاتی گروه‌های تبشیری پرداخته شده است.
بیشترین کسانی که به مسیحیت [[روی خوش]] نشان می‌دهند از طریق دریافت [[پیام]] در [[رسانه‌ها]] این حرکت را پیگیری می‌کنند که به طور مختصر در این بخش به آن اشاره شده است:

===دریافت پیام===
اغلب گروندگان جدید به مسیحیت از سه راه به این [[آیین]] جذب شده‌اند: حضوری، تلویزیونی و اینترنتی.
این افراد اغلب توسط فردی به [[آیین مسیحیت]] [[دعوت]] شده‌اند که در [[دانشگاه]] محل تحصیلشان و یا در محل کار و سکونتشان، با آنها آشنایی داشته است.
گروه دیگر نیز از راه [[مشاهده]] برنامه‌های تلویزیونی و سایت‌های اینترنتی به این آیین‌نامه گرویده‌اند.
برنامه‌های جذاب، سخنرانان توانا، دروغ‌های بزرگ در زمینه [[اعجاز]] و...، گفت‌وگوها و تبلیغ آزادی‌های مفرط در این برنامه‌ها بر جذب جوانان کمک شایانی می‌کند.<ref>[[عباس علی عمید زنجانی|عمید زنجانی، عباس علی]]، [[دانشنامه فقه سیاسی ج۱ (کتاب)|دانشنامه فقه سیاسی]]، ص۵۰۸.</ref>

===تماس با مبدأ===
مخاطبان تلویزیون‌های [[فارسی]] زبان اغلب با خارج از [[کشور]] تماس برقرار کرده و به وسیله مجریان و اپراتورهای تلفن به یکی از کلیساهای خانگی و کشیش‌های فعال در آن جذب می‌شوند.
در خصوص سایت‌ها و مراجعان حضوری نیز شماره همراه کشیش در اختیار ایشان گذاشته می‌شود. اما قبل از مبادرت به تماس و یا فوری پس از برقراری اولین تماس طی چند مرحله [[مذاکره]] تلفنی به [[مراسم]] ورود به [[آیین مسیحیت]] [[دعوت]] می‌شوند.<ref>[[عباس علی عمید زنجانی|عمید زنجانی، عباس علی]]، [[دانشنامه فقه سیاسی ج۱ (کتاب)|دانشنامه فقه سیاسی]]، ص۵۰۸.</ref>

===دعوت به محافل===
افراد جذب شده در مرحله سوم به یکی از محافل داخل و یا خارج از [[کشور]] با در نظر گرفتن بضاعت [[مالی]] [[سفر]] برای مسافر یا مجموعه دعوت‌کننده دعوت می‌شوند.
جلسات داخلی در منازل یاد شده موسوم به کلیساهای خانگی که اغلب در مناطق [[مرفه]] شهرهای بزرگ قرار دارند، برگزار می‌شود. جلسات خارجی که بیشتر به منظور برنامه‌سازی، برگزاری جلسات بزرگ کلیسایی و... برپا می‌شوند در کشورهایی نظیر [[ترکیه]]، قبرس، یونان و... وجود دارند. عمده [[مهمانان]] این جلسات با هزینه سازمان‌های [[تبلیغی]] [[مسیحیت]]، سفر و اقامت می‌کنند.<ref>[[عباس علی عمید زنجانی|عمید زنجانی، عباس علی]]، [[دانشنامه فقه سیاسی ج۱ (کتاب)|دانشنامه فقه سیاسی]]، ص۵۰۸.</ref>

===به‌کارگیری و قرار گرفتن در [[سازمان]]===
مرحله چهارم [[سازماندهی]] جذب‌شدگان در گروه‌های محفلی است که به صورت منسجم و تحت نظر فرد مشخصی در هر [[شهر]] یا منطقه صورت می‌گیرد.
پس از مدتی افراد جذب شده پس از طی مراحل فشرده [[آموزشی]] به عوامل جذب که باید سازنده یک شبکه هرمی دیگر باشند، تبدیل می‌شوند. بیشتر این افراد طوطی وار به تکرار آموزه‌هایشان می‌پردازند و از حداقل اطلاعات [[عقیدتی]] برخوردارند<ref>فقه سیاسی، ج۱۰، ص۱۰۸-۱۰۹.</ref>.<ref>[[عباس علی عمید زنجانی|عمید زنجانی، عباس علی]]، [[دانشنامه فقه سیاسی ج۱ (کتاب)|دانشنامه فقه سیاسی]]، ص۵۰۸.</ref>

== منابع ==
{{منابع}}
# [[پرونده: 1100699.jpg|22px]] [[عباس علی عمید زنجانی|عمید زنجانی، عباس علی]]، [[دانشنامه فقه سیاسی ج۱ (کتاب)|'''دانشنامه فقه سیاسی ج۱''']]
{{پایان منابع}}

== پانویس ==
{{پانویس}}