تخویل - تاریخچهٔ نسخه‌ها

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-24T19:30:06Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۲۳:۰۰
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[تخویل در قرآن]] - [[تخویل در حدیث]] - [[تخویل در فقه سیاسی]] \| پرسش مرتبط = تخویل (پرسش)}}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[تخویل در قرآن]] - [[تخویل در حدیث]] - [[تخویل در فقه سیاسی]] \| پرسش مرتبط = تخویل (پرسش)}}

	==مقدمه==		== مقدمه ==
	* [[تخویل]]: اعطای [[مال]]<ref>خلیل بن احمد فراهیدی، کتاب العین، ج۴، ص۳۰۵.</ref>، اعطای چیزی بدون مابه‌ ازاء<ref>احمد بن یوسف سمین حلبی، عمدة الحفاظ، ج۱، ص۶۲۴.</ref>، ناز و [[نعمت]] بخشیدن<ref>بهاءالدین خرمشاهی، قرآن کریم، ترجمه، توضیحات و واژه‌نامه، ص۷۳۳.</ref>، اعطای امکانات [[مالی]] تفضلاً<ref>ابن‌منظور، لسان العرب، ج۱۱، ص۲۲۴.</ref>.		* [[تخویل]]: اعطای [[مال]]<ref>خلیل بن احمد فراهیدی، کتاب العین، ج۴، ص۳۰۵.</ref>، اعطای چیزی بدون مابه‌ ازاء<ref>احمد بن یوسف سمین حلبی، عمدة الحفاظ، ج۱، ص۶۲۴.</ref>، ناز و [[نعمت]] بخشیدن<ref>بهاءالدین خرمشاهی، قرآن کریم، ترجمه، توضیحات و واژه‌نامه، ص۷۳۳.</ref>، اعطای امکانات [[مالی]] تفضلاً<ref>ابن‌منظور، لسان العرب، ج۱۱، ص۲۲۴.</ref>.
	*{{متن قرآن\|ثُمَّ إِذَا خَوَّلْنَاهُ نِعْمَةً مِنَّا قَالَ إِنَّمَا أُوتِيتُهُ عَلَى عِلْمٍ}}<ref>«سپس هنگامی که از خویش نعمتی بدو دهیم می‌گوید: جز این نیست که (آن نعمت) برای دانشی (که داشته‌ام) به من داده شده است» سوره زمر، آیه ۴۹.</ref>.		*{{متن قرآن\|ثُمَّ إِذَا خَوَّلْنَاهُ نِعْمَةً مِنَّا قَالَ إِنَّمَا أُوتِيتُهُ عَلَى عِلْمٍ}}<ref>«سپس هنگامی که از خویش نعمتی بدو دهیم می‌گوید: جز این نیست که (آن نعمت) برای دانشی (که داشته‌ام) به من داده شده است» سوره زمر، آیه ۴۹.</ref>.
	*در [[قرآن کریم]] همه امکانات [[مالی]] و امور رفاهی از [[نعمت‌های الهی]] شمرده شده‌اند و از دیدگاه [[توحیدی]] و [[قرآنی]]، این [[نعمت‌ها]] و [[عطایا]] برای [[شکر]] و [[بندگی]] [[مردم]] و زیادی و کمی آن برای [[امتحان]] و ابتلای آنهاست؛ امّا نفس [[انسانی]] در ناز و [[نعمت]] معمولاً [[سرکشی]] می‌کند: {{متن قرآن\|إِنَّ الْإِنْسَانَ لَيَطْغَى أَنْ رَآهُ اسْتَغْنَى}}<ref>«انسان سرکشی می‌ورزد چون خود را بی‌نیاز بیند» سوره علق، آیه ۶-۷.</ref> و به‌دست‌ آوردن امکانات مادی و رفاهی و [[ثروت]] را به [[علم]] و تبّحر و خبره‌بودن خود در [[تجارت]]، تولید و... نسبت می‌دهد: {{متن قرآن\|إِذَا خَوَّلْنَاهُ نِعْمَةً مِنَّا قَالَ إِنَّمَا أُوتِيتُهُ عَلَى عِلْمٍ}}؛ درحالی‌ که فعل، [[علم]] و تجربه [[انسان]]، علت تامّه برای کسب همه [[نعمت‌ها]] نیست؛ بلکه یک جزء از علت است و علت تامّه و غایی آن، [[فضل]] و [[عطای الهی]] است<ref>سید محمد حسین طباطبایی، المیزان، ج۱۷، ص۲۷۵.</ref>؛ لذا ایجاد [[رفاه]] و امکانات [[مادّی]] برای [[انسان‌ها]] در [[قرآن کریم]]، [[امر]] مذموم و ضد ارزشی نیست؛ بلکه متناسب با فعل [[الهی]] برای [[حاکم اسلامی]] یک [[وظیفه]] است: {{متن قرآن\|كَتَبَ رَبُّكُمْ عَلَى نَفْسِهِ الرَّحْمَةَ}}<ref>«پروردگارتان بخشایش را بر خویش مقرّر داشته است» سوره انعام، آیه ۵۴.</ref>؛ امّا [[غفلت]] و ناشکری در [[رفاه]] زدگان و نازپروردگان، امری [[ناپسند]] و ضد ارزش است که همواره آنها را در خطر سقوط [[معنوی]] و [[غضب الهی]] قرار می‌دهد.<ref>[[عبدالله نظرزاده\|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)\|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص:۱۷۱.</ref>.		* در [[قرآن کریم]] همه امکانات [[مالی]] و امور رفاهی از [[نعمت‌های الهی]] شمرده شده‌اند و از دیدگاه [[توحیدی]] و [[قرآنی]]، این [[نعمت‌ها]] و [[عطایا]] برای [[شکر]] و [[بندگی]] [[مردم]] و زیادی و کمی آن برای [[امتحان]] و ابتلای آنهاست؛ امّا نفس [[انسانی]] در ناز و [[نعمت]] معمولاً [[سرکشی]] می‌کند: {{متن قرآن\|إِنَّ الْإِنْسَانَ لَيَطْغَى أَنْ رَآهُ اسْتَغْنَى}}<ref>«انسان سرکشی می‌ورزد چون خود را بی‌نیاز بیند» سوره علق، آیه ۶-۷.</ref> و به‌دست‌ آوردن امکانات مادی و رفاهی و [[ثروت]] را به [[علم]] و تبّحر و خبره‌بودن خود در [[تجارت]]، تولید و... نسبت می‌دهد: {{متن قرآن\|إِذَا خَوَّلْنَاهُ نِعْمَةً مِنَّا قَالَ إِنَّمَا أُوتِيتُهُ عَلَى عِلْمٍ}}؛ درحالی‌ که فعل، [[علم]] و تجربه [[انسان]]، علت تامّه برای کسب همه [[نعمت‌ها]] نیست؛ بلکه یک جزء از علت است و علت تامّه و غایی آن، [[فضل]] و [[عطای الهی]] است<ref>سید محمد حسین طباطبایی، المیزان، ج۱۷، ص۲۷۵.</ref>؛ لذا ایجاد [[رفاه]] و امکانات [[مادّی]] برای [[انسان‌ها]] در [[قرآن کریم]]، [[امر]] مذموم و ضد ارزشی نیست؛ بلکه متناسب با فعل [[الهی]] برای [[حاکم اسلامی]] یک [[وظیفه]] است: {{متن قرآن\|كَتَبَ رَبُّكُمْ عَلَى نَفْسِهِ الرَّحْمَةَ}}<ref>«پروردگارتان بخشایش را بر خویش مقرّر داشته است» سوره انعام، آیه ۵۴.</ref>؛ امّا [[غفلت]] و ناشکری در [[رفاه]] زدگان و نازپروردگان، امری [[ناپسند]] و ضد ارزش است که همواره آنها را در خطر سقوط [[معنوی]] و [[غضب الهی]] قرار می‌دهد.<ref>[[عبدالله نظرزاده\|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)\|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص:۱۷۱.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T05:52:49Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۲۲
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{امامت}}~~
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[تخویل در قرآن]] - [[تخویل در حدیث]] - [[تخویل در فقه سیاسی]] \| پرسش مرتبط = تخویل (پرسش)}}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[تخویل در قرآن]] - [[تخویل در حدیث]] - [[تخویل در فقه سیاسی]] \| پرسش مرتبط = تخویل (پرسش)}}

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۲

2022-07-10T23:59:01Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۲

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۳:۲۹
خط ۳:		خط ۳:

	==مقدمه==		==مقدمه==
	*[[تخویل]]: اعطای [[مال]]<ref>خلیل بن احمد فراهیدی، کتاب العین، ج۴، ص۳۰۵.</ref>، اعطای چیزی بدون مابه‌ ازاء<ref>احمد بن یوسف سمین حلبی، عمدة الحفاظ، ج۱، ص۶۲۴.</ref>، ناز و [[نعمت]] بخشیدن<ref>بهاءالدین خرمشاهی، قرآن کریم، ترجمه، توضیحات و واژه‌نامه، ص۷۳۳.</ref>، اعطای امکانات [[مالی]] تفضلاً<ref>ابن‌منظور، لسان العرب، ج۱۱، ص۲۲۴.</ref>.		* [[تخویل]]: اعطای [[مال]]<ref>خلیل بن احمد فراهیدی، کتاب العین، ج۴، ص۳۰۵.</ref>، اعطای چیزی بدون مابه‌ ازاء<ref>احمد بن یوسف سمین حلبی، عمدة الحفاظ، ج۱، ص۶۲۴.</ref>، ناز و [[نعمت]] بخشیدن<ref>بهاءالدین خرمشاهی، قرآن کریم، ترجمه، توضیحات و واژه‌نامه، ص۷۳۳.</ref>، اعطای امکانات [[مالی]] تفضلاً<ref>ابن‌منظور، لسان العرب، ج۱۱، ص۲۲۴.</ref>.
	*{{متن قرآن\|ثُمَّ إِذَا خَوَّلْنَاهُ نِعْمَةً مِنَّا قَالَ إِنَّمَا أُوتِيتُهُ عَلَى عِلْمٍ}}<ref>«سپس هنگامی که از خویش نعمتی بدو دهیم می‌گوید: جز این نیست که (آن نعمت) برای دانشی (که داشته‌ام) به من داده شده است» سوره زمر، آیه ۴۹.</ref>.		*{{متن قرآن\|ثُمَّ إِذَا خَوَّلْنَاهُ نِعْمَةً مِنَّا قَالَ إِنَّمَا أُوتِيتُهُ عَلَى عِلْمٍ}}<ref>«سپس هنگامی که از خویش نعمتی بدو دهیم می‌گوید: جز این نیست که (آن نعمت) برای دانشی (که داشته‌ام) به من داده شده است» سوره زمر، آیه ۴۹.</ref>.
	*در [[قرآن کریم]] همه امکانات [[مالی]] و امور رفاهی از [[نعمت‌های الهی]] شمرده شده‌اند و از دیدگاه [[توحیدی]] و [[قرآنی]]، این [[نعمت‌ها]] و [[عطایا]] برای [[شکر]] و [[بندگی]] [[مردم]] و زیادی و کمی آن برای [[امتحان]] و ابتلای آنهاست؛ امّا نفس [[انسانی]] در ناز و [[نعمت]] معمولاً [[سرکشی]] می‌کند: {{متن قرآن\|إِنَّ الْإِنْسَانَ لَيَطْغَى أَنْ رَآهُ اسْتَغْنَى}}<ref>«انسان سرکشی می‌ورزد چون خود را بی‌نیاز بیند» سوره علق، آیه ۶-۷.</ref> و به‌دست‌ آوردن امکانات مادی و رفاهی و [[ثروت]] را به [[علم]] و تبّحر و خبره‌بودن خود در [[تجارت]]، تولید و... نسبت می‌دهد: {{متن قرآن\|إِذَا خَوَّلْنَاهُ نِعْمَةً مِنَّا قَالَ إِنَّمَا أُوتِيتُهُ عَلَى عِلْمٍ}}؛ درحالی‌ که فعل، [[علم]] و تجربه [[انسان]]، علت تامّه برای کسب همه [[نعمت‌ها]] نیست؛ بلکه یک جزء از علت است و علت تامّه و غایی آن، [[فضل]] و [[عطای الهی]] است<ref>سید محمد حسین طباطبایی، المیزان، ج۱۷، ص۲۷۵.</ref>؛ لذا ایجاد [[رفاه]] و امکانات [[مادّی]] برای [[انسان‌ها]] در [[قرآن کریم]]، [[امر]] مذموم و ضد ارزشی نیست؛ بلکه متناسب با فعل [[الهی]] برای [[حاکم اسلامی]] یک [[وظیفه]] است: {{متن قرآن\|كَتَبَ رَبُّكُمْ عَلَى نَفْسِهِ الرَّحْمَةَ}}<ref>«پروردگارتان بخشایش را بر خویش مقرّر داشته است» سوره انعام، آیه ۵۴.</ref>؛ امّا [[غفلت]] و ناشکری در [[رفاه]] زدگان و نازپروردگان، امری [[ناپسند]] و ضد ارزش است که همواره آنها را در خطر سقوط [[معنوی]] و [[غضب الهی]] قرار می‌دهد.<ref>[[عبدالله نظرزاده\|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)\|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص:۱۷۱.</ref>.		*در [[قرآن کریم]] همه امکانات [[مالی]] و امور رفاهی از [[نعمت‌های الهی]] شمرده شده‌اند و از دیدگاه [[توحیدی]] و [[قرآنی]]، این [[نعمت‌ها]] و [[عطایا]] برای [[شکر]] و [[بندگی]] [[مردم]] و زیادی و کمی آن برای [[امتحان]] و ابتلای آنهاست؛ امّا نفس [[انسانی]] در ناز و [[نعمت]] معمولاً [[سرکشی]] می‌کند: {{متن قرآن\|إِنَّ الْإِنْسَانَ لَيَطْغَى أَنْ رَآهُ اسْتَغْنَى}}<ref>«انسان سرکشی می‌ورزد چون خود را بی‌نیاز بیند» سوره علق، آیه ۶-۷.</ref> و به‌دست‌ آوردن امکانات مادی و رفاهی و [[ثروت]] را به [[علم]] و تبّحر و خبره‌بودن خود در [[تجارت]]، تولید و... نسبت می‌دهد: {{متن قرآن\|إِذَا خَوَّلْنَاهُ نِعْمَةً مِنَّا قَالَ إِنَّمَا أُوتِيتُهُ عَلَى عِلْمٍ}}؛ درحالی‌ که فعل، [[علم]] و تجربه [[انسان]]، علت تامّه برای کسب همه [[نعمت‌ها]] نیست؛ بلکه یک جزء از علت است و علت تامّه و غایی آن، [[فضل]] و [[عطای الهی]] است<ref>سید محمد حسین طباطبایی، المیزان، ج۱۷، ص۲۷۵.</ref>؛ لذا ایجاد [[رفاه]] و امکانات [[مادّی]] برای [[انسان‌ها]] در [[قرآن کریم]]، [[امر]] مذموم و ضد ارزشی نیست؛ بلکه متناسب با فعل [[الهی]] برای [[حاکم اسلامی]] یک [[وظیفه]] است: {{متن قرآن\|كَتَبَ رَبُّكُمْ عَلَى نَفْسِهِ الرَّحْمَةَ}}<ref>«پروردگارتان بخشایش را بر خویش مقرّر داشته است» سوره انعام، آیه ۵۴.</ref>؛ امّا [[غفلت]] و ناشکری در [[رفاه]] زدگان و نازپروردگان، امری [[ناپسند]] و ضد ارزش است که همواره آنها را در خطر سقوط [[معنوی]] و [[غضب الهی]] قرار می‌دهد.<ref>[[عبدالله نظرزاده\|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)\|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص:۱۷۱.</ref>.

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۱

2022-07-10T15:41:02Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۱

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۹:۱۱
خط ۱:		خط ۱:
	{{امامت}}		{{امامت}}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين~~ مدخل ~~از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>~~		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[تخویل در قرآن]] - [[تخویل در حدیث]] - [[تخویل در فقه سیاسی]] \| پرسش مرتبط = تخویل (پرسش)}}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">~~[[تخویل در قرآن]] - [[تخویل در حدیث]] - [[تخویل در فقه سیاسی]] ~~</div>~~
	~~<div style~~="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[تخویل (پرسش)~~]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>~~

	==مقدمه==		==مقدمه==

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==پانویس== +== پانویس ==)

2021-12-17T19:07:30Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==پانویس== +== پانویس ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۲:۳۷
خط ۱۴:		خط ۱۴:
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

	==پانویس==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده: مدخل]]		[[رده: مدخل]]
	[[رده: تخویل]]		[[رده: تخویل]]

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

2021-12-17T16:53:13Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۰:۲۳
خط ۹:		خط ۹:
	*در [[قرآن کریم]] همه امکانات [[مالی]] و امور رفاهی از [[نعمت‌های الهی]] شمرده شده‌اند و از دیدگاه [[توحیدی]] و [[قرآنی]]، این [[نعمت‌ها]] و [[عطایا]] برای [[شکر]] و [[بندگی]] [[مردم]] و زیادی و کمی آن برای [[امتحان]] و ابتلای آنهاست؛ امّا نفس [[انسانی]] در ناز و [[نعمت]] معمولاً [[سرکشی]] می‌کند: {{متن قرآن\|إِنَّ الْإِنْسَانَ لَيَطْغَى أَنْ رَآهُ اسْتَغْنَى}}<ref>«انسان سرکشی می‌ورزد چون خود را بی‌نیاز بیند» سوره علق، آیه ۶-۷.</ref> و به‌دست‌ آوردن امکانات مادی و رفاهی و [[ثروت]] را به [[علم]] و تبّحر و خبره‌بودن خود در [[تجارت]]، تولید و... نسبت می‌دهد: {{متن قرآن\|إِذَا خَوَّلْنَاهُ نِعْمَةً مِنَّا قَالَ إِنَّمَا أُوتِيتُهُ عَلَى عِلْمٍ}}؛ درحالی‌ که فعل، [[علم]] و تجربه [[انسان]]، علت تامّه برای کسب همه [[نعمت‌ها]] نیست؛ بلکه یک جزء از علت است و علت تامّه و غایی آن، [[فضل]] و [[عطای الهی]] است<ref>سید محمد حسین طباطبایی، المیزان، ج۱۷، ص۲۷۵.</ref>؛ لذا ایجاد [[رفاه]] و امکانات [[مادّی]] برای [[انسان‌ها]] در [[قرآن کریم]]، [[امر]] مذموم و ضد ارزشی نیست؛ بلکه متناسب با فعل [[الهی]] برای [[حاکم اسلامی]] یک [[وظیفه]] است: {{متن قرآن\|كَتَبَ رَبُّكُمْ عَلَى نَفْسِهِ الرَّحْمَةَ}}<ref>«پروردگارتان بخشایش را بر خویش مقرّر داشته است» سوره انعام، آیه ۵۴.</ref>؛ امّا [[غفلت]] و ناشکری در [[رفاه]] زدگان و نازپروردگان، امری [[ناپسند]] و ضد ارزش است که همواره آنها را در خطر سقوط [[معنوی]] و [[غضب الهی]] قرار می‌دهد.<ref>[[عبدالله نظرزاده\|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)\|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص:۱۷۱.</ref>.		*در [[قرآن کریم]] همه امکانات [[مالی]] و امور رفاهی از [[نعمت‌های الهی]] شمرده شده‌اند و از دیدگاه [[توحیدی]] و [[قرآنی]]، این [[نعمت‌ها]] و [[عطایا]] برای [[شکر]] و [[بندگی]] [[مردم]] و زیادی و کمی آن برای [[امتحان]] و ابتلای آنهاست؛ امّا نفس [[انسانی]] در ناز و [[نعمت]] معمولاً [[سرکشی]] می‌کند: {{متن قرآن\|إِنَّ الْإِنْسَانَ لَيَطْغَى أَنْ رَآهُ اسْتَغْنَى}}<ref>«انسان سرکشی می‌ورزد چون خود را بی‌نیاز بیند» سوره علق، آیه ۶-۷.</ref> و به‌دست‌ آوردن امکانات مادی و رفاهی و [[ثروت]] را به [[علم]] و تبّحر و خبره‌بودن خود در [[تجارت]]، تولید و... نسبت می‌دهد: {{متن قرآن\|إِذَا خَوَّلْنَاهُ نِعْمَةً مِنَّا قَالَ إِنَّمَا أُوتِيتُهُ عَلَى عِلْمٍ}}؛ درحالی‌ که فعل، [[علم]] و تجربه [[انسان]]، علت تامّه برای کسب همه [[نعمت‌ها]] نیست؛ بلکه یک جزء از علت است و علت تامّه و غایی آن، [[فضل]] و [[عطای الهی]] است<ref>سید محمد حسین طباطبایی، المیزان، ج۱۷، ص۲۷۵.</ref>؛ لذا ایجاد [[رفاه]] و امکانات [[مادّی]] برای [[انسان‌ها]] در [[قرآن کریم]]، [[امر]] مذموم و ضد ارزشی نیست؛ بلکه متناسب با فعل [[الهی]] برای [[حاکم اسلامی]] یک [[وظیفه]] است: {{متن قرآن\|كَتَبَ رَبُّكُمْ عَلَى نَفْسِهِ الرَّحْمَةَ}}<ref>«پروردگارتان بخشایش را بر خویش مقرّر داشته است» سوره انعام، آیه ۵۴.</ref>؛ امّا [[غفلت]] و ناشکری در [[رفاه]] زدگان و نازپروردگان، امری [[ناپسند]] و ضد ارزش است که همواره آنها را در خطر سقوط [[معنوی]] و [[غضب الهی]] قرار می‌دهد.<ref>[[عبدالله نظرزاده\|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)\|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص:۱۷۱.</ref>.

	==منابع==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:1379779.jpg\|22px]] [[عبدالله نظرزاده\|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)\|'''فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم''']]		* [[پرونده:1379779.jpg\|22px]] [[عبدالله نظرزاده\|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)\|'''فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم''']]

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-''']] ==پانویس== {{پانویس}} +''']] {{پایان منابع}} ==پانویس== {{پانویس}})

2021-12-16T12:03:23Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-''']] ==پانویس== {{پانویس}} +''']] {{پایان منابع}} ==پانویس== {{پانویس}})

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۵:۳۳
خط ۱۲:		خط ۱۲:
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:1379779.jpg\|22px]] [[عبدالله نظرزاده\|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)\|'''فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم''']]		* [[پرونده:1379779.jpg\|22px]] [[عبدالله نظرزاده\|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)\|'''فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم''']]
			{{پایان منابع}}

	==پانویس==		==پانویس==

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== * +==منابع== {{منابع}} * )

2021-12-16T11:39:45Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== * +==منابع== {{منابع}} * )

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۵:۰۹
خط ۱۰:		خط ۱۰:

	==منابع==		==منابع==
			{{منابع}}
	* [[پرونده:1379779.jpg\|22px]] [[عبدالله نظرزاده\|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)\|'''فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم''']]		* [[پرونده:1379779.jpg\|22px]] [[عبدالله نظرزاده\|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)\|'''فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم''']]

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==پانویس== {{پانویس}} +==پانویس== {{پانویس}} )

2021-11-29T16:42:19Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==پانویس== {{پانویس}} +==پانویس== {{پانویس}} )

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ نوامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۰:۱۲
خط ۱۳:		خط ۱۳:

	==پانویس==		==پانویس==

	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده: مدخل]]		[[رده: مدخل]]
	[[رده: تخویل]]		[[رده: تخویل]]

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-\n\n\n +\n\n)

2021-11-28T16:43:19Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-\n\n\n +\n\n)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ نوامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۰:۱۳
خط ۱۵:		خط ۱۵:

	{{پانویس}}		{{پانویس}}


	[[رده: مدخل]]		[[رده: مدخل]]
	[[رده: تخویل]]		[[رده: تخویل]]