تربیت کودک در سیره پیامبر خاتم - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* پانویس */

2024-10-03T06:00:21Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۳۰
خط ۱۴۴:		خط ۱۴۴:
	[[رده:سیره پیامبر خاتم]]		[[رده:سیره پیامبر خاتم]]
	[[رده:فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم]]		[[رده:فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم]]
	[[رده:تربیت]]		[[رده:تربیت فرزند]]

Msadeq: /* منابع */

2023-10-28T09:20:11Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۵۰
خط ۱۳۶:		خط ۱۳۶:
	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:152259.jpg\|22px]] [[سید علی اکبر حسینی ایمنی\| حسینی ~~ایمنی، سید علی اکبر~~]] و [[سید جواد موسوی بردکشکی\|موسوی ~~بردکشکی، سید جواد~~]] و [[هادی اکبری\|~~اکبری، هادی~~]] و [[محسن محمدزاده\|~~محمدزاده، محسن~~]] و [[معصومه اخلاقی\|~~اخلاقی، معصومه~~]]، [[فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم (کتاب)\|'''فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم''']]		# [[پرونده:152259.jpg\|22px]] [[سید علی اکبر حسینی ایمنی\| حسینی ایمنی]] و [[سید جواد موسوی بردکشکی\|موسوی بردکشکی]] و [[هادی اکبری\|اکبری]] و [[محسن محمدزاده\|محمدزاده]] و [[معصومه اخلاقی\|اخلاقی]]، [[فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم (کتاب)\|'''فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Bahmani: /* تدابیر لازم برای عفت جنسیحکمت نامه پیامبر اعظم {{صل}}، ج۷، ص۲۸۸-۲۹۵. */

2022-12-30T04:18:42Z

تدابیر لازم برای عفت جنسیحکمت نامه پیامبر اعظم {{صل}}، ج۷، ص۲۸۸-۲۹۵.

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۷:۴۸
خط ۱۱۸:		خط ۱۱۸:
	# '''پوشاندن عورت [[کودکان]] :''' اگر [[کودک]] عورت دیگران را ببیند و یا دیگران، عورت وی را ببینند، [[زشتی]] این کار برای [[کودک]] از میان می‌رود و باعث بی‌پروایی وی می‌شود و هرزگی را در او نهادینه می‌کند؛ از این‌رو، [[پیامبر اکرم]] {{صل}} آن را روا نمی‌شمرد و از آن [[نهی]] کرده، می‌فرمود: "برای [[پدر]] و [[مادر]] روا نیست که به شرمگاه [[فرزند]] بنگرند و برای [[فرزند]] روا نیست که به شرمگاه [[پدر]] و [[مادر]] نگاه کند"<ref>الکافی، ج ۶، ص ۵۰۳ و وسائل الشیعه، ج ۲، ص ۵۶.</ref>. [[روایت]] شده است که ایشان در میان جمعی، [[کودکی]] را دیدند که عورتش پیدا بود؛ پس فرمودند: "اعورتش را بپوشانید؛ زیرا [[حرمت]] عورت [[کودک]] همانند عورت بزرگسال است..."<ref>الجامع الصغیر، ج ۲، ص ۲۰۰ و کنز العمال، ج ۷، ص ۳۳۰.</ref>.		# '''پوشاندن عورت [[کودکان]] :''' اگر [[کودک]] عورت دیگران را ببیند و یا دیگران، عورت وی را ببینند، [[زشتی]] این کار برای [[کودک]] از میان می‌رود و باعث بی‌پروایی وی می‌شود و هرزگی را در او نهادینه می‌کند؛ از این‌رو، [[پیامبر اکرم]] {{صل}} آن را روا نمی‌شمرد و از آن [[نهی]] کرده، می‌فرمود: "برای [[پدر]] و [[مادر]] روا نیست که به شرمگاه [[فرزند]] بنگرند و برای [[فرزند]] روا نیست که به شرمگاه [[پدر]] و [[مادر]] نگاه کند"<ref>الکافی، ج ۶، ص ۵۰۳ و وسائل الشیعه، ج ۲، ص ۵۶.</ref>. [[روایت]] شده است که ایشان در میان جمعی، [[کودکی]] را دیدند که عورتش پیدا بود؛ پس فرمودند: "اعورتش را بپوشانید؛ زیرا [[حرمت]] عورت [[کودک]] همانند عورت بزرگسال است..."<ref>الجامع الصغیر، ج ۲، ص ۲۰۰ و کنز العمال، ج ۷، ص ۳۳۰.</ref>.
	# '''نامحرم و نبوسیدن [[کودک]] دختر:''' ارتباط بوس‌های نامحرم با [[کودک]] در [[روح]] او نقش می‌بندد و در [[آینده]]، روابط با نامحرم را برای او تسهیل و حفظ عفاف را با مشکل روبرو می‌سازد<ref>حکمت نامه پیامبر {{صل}} (فارسی)، ص ۲۹۴.</ref>؛ به این [[دلیل]]، نامحرمان به نبوسیدن [[کودکان]] توصیه شده‌اند. [[رسول خدا]] {{صل}} در این باره می‌فرماید: "مرد، دختر را چون شش ساله شد، نبوسد و [[زن]] نیز پسر را چون از هفت سالگی گذشت، نبوسد"<ref>من لا یحضره الفقیه، ج ۳، ص ۴۳۷ و مکارم الاخلاق، ص ۲۲۳.</ref>.		# '''نامحرم و نبوسیدن [[کودک]] دختر:''' ارتباط بوس‌های نامحرم با [[کودک]] در [[روح]] او نقش می‌بندد و در [[آینده]]، روابط با نامحرم را برای او تسهیل و حفظ عفاف را با مشکل روبرو می‌سازد<ref>حکمت نامه پیامبر {{صل}} (فارسی)، ص ۲۹۴.</ref>؛ به این [[دلیل]]، نامحرمان به نبوسیدن [[کودکان]] توصیه شده‌اند. [[رسول خدا]] {{صل}} در این باره می‌فرماید: "مرد، دختر را چون شش ساله شد، نبوسد و [[زن]] نیز پسر را چون از هفت سالگی گذشت، نبوسد"<ref>من لا یحضره الفقیه، ج ۳، ص ۴۳۷ و مکارم الاخلاق، ص ۲۲۳.</ref>.
	# '''جداسازی بستر [[کودکان]] :''' یکی بودن بستر کودکانی که به سن تمییز رسیدند، ممکن است به تحریک جنسی زودهنگام و [[بلوغ]] زودرس آنها بینجامد. از راهکارهای مهم برای جلوگیری از این آسیب، جداسازی بستر [[کودکان]] از یکدیگر است؛ تدبیری که [[رسول خدا]] {{صل}} از آن سخن گفته و به [[مسلمانان]] توصیه فرموده است که هرگاه کودکانتان به هفت سالگی رسیدند، بسترهایشان را جدا کنید<ref>کنز العمال، ج ۱۶، ص ۴۴۱.</ref>.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی\| حسینی ایمنی]]، [[سید جواد موسوی بردکشکی\|موسوی بردکشکی]]، [[هادی اکبری\|اکبری]]، [[محسن محمدزاده\|محمدزاده]] و [[معصومه اخلاقی\|اخلاقی]]، [[فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم (کتاب)\|فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم]]، ص۲۸۸ ـ ۲۸۹.</ref>.		# '''جداسازی بستر [[کودکان]] :''' یکی بودن بستر کودکانی که به سن تمییز رسیدند، ممکن است به تحریک جنسی زودهنگام و [[بلوغ]] زودرس آنها بینجامد. از راهکارهای مهم برای جلوگیری از این آسیب، جداسازی بستر [[کودکان]] از یکدیگر است؛ تدبیری که [[رسول خدا]] {{صل}} از آن سخن گفته و به [[مسلمانان]] توصیه فرموده است که هرگاه کودکانتان به هفت سالگی رسیدند، بسترهایشان را جدا کنید<ref>کنز العمال، ج ۱۶، ص ۴۴۱.</ref>.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی\| حسینی ایمنی]]، [[سید جواد موسوی بردکشکی\|موسوی بردکشکی]]، [[هادی اکبری\|اکبری]]، [[محسن محمدزاده\|محمدزاده]] و [[معصومه اخلاقی\|اخلاقی]]، [[فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم (کتاب)\|فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم]]، ص۲۸۸ ـ ۲۸۹.</ref>

	== توجه به بازی و سرگرمی [[کودکان]] ==		== توجه به بازی و سرگرمی [[کودکان]] ==

Bahmani: /* رعایت عدالت بین فرزندان */

2022-12-30T04:18:22Z

رعایت عدالت بین فرزندان

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۷:۴۸
خط ۹۲:		خط ۹۲:
	[[نقل]] شده است، روزی [[پیامبر]] {{صل}} در [[مسجد]] با یارانش سخن می‌گفت؛ پس [[کودکی]] وارد شد و در گوشه‌ای از [[مسجد]] نزد پدرش رفت، [[پدر]]، دستی بر سر [[کودک]] کشید و وی را بر زانوی راست خود نشاند. اندکی بعد، دختر او آمد و رفت تا اینکه به [[پدر]] رسید. آن مرد بر سر او نیز دست کشید؛ اما وی را روی [[زمین]] نشانید. [[پیامبر]] {{صل}} که این ماجرا را دید، به او فرمود: "چرا او را بر زانوی دیگر نشاندی؟" آن مرد، دختر خود را نیز بر زانوی دیگر نشاند؛ آن‌گاه [[رسول خدا]] {{صل}} فرمود: "هم اکنون [[عدالت]] ورزیدی"<ref>عبداللّه بن مبارک، مسند ابن مبارک، ص ۱۵۵.</ref>.		[[نقل]] شده است، روزی [[پیامبر]] {{صل}} در [[مسجد]] با یارانش سخن می‌گفت؛ پس [[کودکی]] وارد شد و در گوشه‌ای از [[مسجد]] نزد پدرش رفت، [[پدر]]، دستی بر سر [[کودک]] کشید و وی را بر زانوی راست خود نشاند. اندکی بعد، دختر او آمد و رفت تا اینکه به [[پدر]] رسید. آن مرد بر سر او نیز دست کشید؛ اما وی را روی [[زمین]] نشانید. [[پیامبر]] {{صل}} که این ماجرا را دید، به او فرمود: "چرا او را بر زانوی دیگر نشاندی؟" آن مرد، دختر خود را نیز بر زانوی دیگر نشاند؛ آن‌گاه [[رسول خدا]] {{صل}} فرمود: "هم اکنون [[عدالت]] ورزیدی"<ref>عبداللّه بن مبارک، مسند ابن مبارک، ص ۱۵۵.</ref>.

	* همچنین [[روایت]] شده است که روزی زنی همراه دو کودکش نزد [[عایشه]]، [[همسر]] [[رسول خدا]] {{صل}} رفته بود و [[عایشه]] به رسم مهمان نوازی سه خرما نزد آن [[زن]] گذاشت. آن [[زن]]، خرماها را گرفته، به هر یک از آن بچه‌ها یک خرما داد و سپس خرمای سوم را نیز نصف کرد و به هر یک از آنان، نیمی از آن داد. پس از رفتن این [[زن]]، [[پیامبر]] {{صل}} به خانه آمد و [[عایشه]] ماجرا را برای ایشان تعریف کرد. [[پیامبر]] {{صل}} فرمود: "عجیب نخواهد بود که [[خداوند]] به سبب [[لطف]] این [[زن]] به فرزندانش، او را بیامرزد"<ref>ذهبی، سیر اعلام النبلاء، ج ۴، ص ۵۳۶.</ref>.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی\| حسینی ایمنی]]، [[سید جواد موسوی بردکشکی\|موسوی بردکشکی]]، [[هادی اکبری\|اکبری]]، [[محسن محمدزاده\|محمدزاده]] و [[معصومه اخلاقی\|اخلاقی]]، [[فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم (کتاب)\|فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم]]، ص۲۸۵.</ref>.		* همچنین [[روایت]] شده است که روزی زنی همراه دو کودکش نزد [[عایشه]]، [[همسر]] [[رسول خدا]] {{صل}} رفته بود و [[عایشه]] به رسم مهمان نوازی سه خرما نزد آن [[زن]] گذاشت. آن [[زن]]، خرماها را گرفته، به هر یک از آن بچه‌ها یک خرما داد و سپس خرمای سوم را نیز نصف کرد و به هر یک از آنان، نیمی از آن داد. پس از رفتن این [[زن]]، [[پیامبر]] {{صل}} به خانه آمد و [[عایشه]] ماجرا را برای ایشان تعریف کرد. [[پیامبر]] {{صل}} فرمود: "عجیب نخواهد بود که [[خداوند]] به سبب [[لطف]] این [[زن]] به فرزندانش، او را بیامرزد"<ref>ذهبی، سیر اعلام النبلاء، ج ۴، ص ۵۳۶.</ref>.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی\| حسینی ایمنی]]، [[سید جواد موسوی بردکشکی\|موسوی بردکشکی]]، [[هادی اکبری\|اکبری]]، [[محسن محمدزاده\|محمدزاده]] و [[معصومه اخلاقی\|اخلاقی]]، [[فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم (کتاب)\|فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم]]، ص۲۸۵.</ref>

	== کاربرد [[خشونت]] در [[تربیت کودک]] ==		== کاربرد [[خشونت]] در [[تربیت کودک]] ==

Bahmani: /* تکریم حسنین {{عم}} */

2022-12-30T04:18:05Z

تکریم حسنین {{عم}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۷:۴۸
خط ۷۷:		خط ۷۷:
	در خبر دیگری [[نقل]] شده است، روزی [[پیامبر]] {{صل}} قصد [[اقامه نماز]] داشت و [[حسن]] {{ع}} –کودک خردسال دخترش [[فاطمه]] {{س}}– نیز با آن [[حضرت]] بود. پس [[پیامبر]] {{صل}} [[کودک]] را کنار خود نشاند و به [[نماز]] ایستاد ولی، یکی از سجده‌های ایشان خیلی طولانی شد؛ [[راوی حدیث]] گوید: "من سر از [[سجده]] برداشتم و دیدم [[حسن]] {{ع}} از جای خود برخاسته و روی دوش [[پیامبر]] {{صل}} نشسته است؛ وقتی [[نماز]] تمام شد، نمازگزاران گفتند: "ای [[رسول خدا]] {{صل}}، چنین سجده‌ای از شما ندیده بودیم، گویی که [[وحی]] بر شما نازل می‌شد"؛ [[نبی خاتم]] {{صل}} فرمود: "بر من [[وحی]] نازل نشد؛ اما فرزندم بر دوشم بود و من نخواستم او را در پایین آمدن شتاب زده کنم؛ پس [[صبر]] کردم تا خودش پایین بیاید"<ref>المناقب، ج ۴، ص ۲۴ و بحارالانوار، ج ۴۳، ص ۲۹۵.</ref>.		در خبر دیگری [[نقل]] شده است، روزی [[پیامبر]] {{صل}} قصد [[اقامه نماز]] داشت و [[حسن]] {{ع}} –کودک خردسال دخترش [[فاطمه]] {{س}}– نیز با آن [[حضرت]] بود. پس [[پیامبر]] {{صل}} [[کودک]] را کنار خود نشاند و به [[نماز]] ایستاد ولی، یکی از سجده‌های ایشان خیلی طولانی شد؛ [[راوی حدیث]] گوید: "من سر از [[سجده]] برداشتم و دیدم [[حسن]] {{ع}} از جای خود برخاسته و روی دوش [[پیامبر]] {{صل}} نشسته است؛ وقتی [[نماز]] تمام شد، نمازگزاران گفتند: "ای [[رسول خدا]] {{صل}}، چنین سجده‌ای از شما ندیده بودیم، گویی که [[وحی]] بر شما نازل می‌شد"؛ [[نبی خاتم]] {{صل}} فرمود: "بر من [[وحی]] نازل نشد؛ اما فرزندم بر دوشم بود و من نخواستم او را در پایین آمدن شتاب زده کنم؛ پس [[صبر]] کردم تا خودش پایین بیاید"<ref>المناقب، ج ۴، ص ۲۴ و بحارالانوار، ج ۴۳، ص ۲۹۵.</ref>.

	اظهار [[محبت]] [[رسول اکرم]] {{صل}} به [[کودکان]]، ‌ گاه بر غیر [[مسلمانان]] هم اثر گذاشته، آنان را به پذیرش [[اسلام]] علاقه‌مند می‌ساخت. [[نقل]] شده است، روزی [[پیامبر]] {{صل}} در [[مسجد]] در حال اقامه [[نماز جماعت]] بود و [[امام حسین]] {{ع}} که در آن زمان، [[کودک]] خردسالی بود، نزدیک آن [[حضرت]] نشسته بود. هنگامی که [[پیامبر]] {{صل}} به [[سجده]] می‌رفت، [[امام حسین]] {{ع}} بر پشت [[پیامبر]] {{صل}} سوار می‌شد و پای خود را تکان می‌داد و می‌گفت: "حل حل!"<ref>کلمه‌ای که برای به حرکت در آوردن سریع شتران به کار می‌رود.</ref> [[رسول خدا]] {{صل}} وقتی سر از [[سجده]] بر می‌داشت، او را می‌گرفت و در کنار خود می‌نشاند؛ اما زمانی که دوباره به [[سجده]] می‌رفت، [[امام حسین]] {{ع}} دوباره بر پشت آن [[حضرت]] سوار می‌شد و حرکات قبلی خود را دوباره تکرار می‌کرد تا اینکه [[نماز]] به پایان نزد رسید. در این هنگام، شخصی [[یهودی]] که [[رفتار پیامبر]] {{صل}} را با [[امام حسین]] {{ع}} دیده بود، نزد ایشان آمد و گفت: "ای [[محمد]] {{صل}}، شما با [[فرزندان]] خود به گونه‌ای [[رفتار]] می‌کنید که ما با فرزندانمان آن‌گونه [[رفتار]] نمی‌کنیم؟!" [[رسول خدا]] {{صل}} فرمود: "اگر به [[خدا]] و [[رسول]] او [[ایمان]] داشتید شما نیز به [[کودکان]] [[مهربانی]] می‌کردید". [[رفتار]] مهربانانه [[پیامبر اسلام]] {{صل}} با [[کودکان]] بر آن مرد [[یهودی]] اثر گذاشت و او به [[دین]] [[رسول خدا]] {{صل}} [[ایمان]] آورد<ref>المناقب، ج ۴، صص ۷۱ - ۷۲.</ref>.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی\| حسینی ایمنی]]، [[سید جواد موسوی بردکشکی\|موسوی بردکشکی]]، [[هادی اکبری\|اکبری]]، [[محسن محمدزاده\|محمدزاده]] و [[معصومه اخلاقی\|اخلاقی]]، [[فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم (کتاب)\|فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم]]، ص۲۸۲ ـ ۲۸۳.</ref>.		اظهار [[محبت]] [[رسول اکرم]] {{صل}} به [[کودکان]]، ‌ گاه بر غیر [[مسلمانان]] هم اثر گذاشته، آنان را به پذیرش [[اسلام]] علاقه‌مند می‌ساخت. [[نقل]] شده است، روزی [[پیامبر]] {{صل}} در [[مسجد]] در حال اقامه [[نماز جماعت]] بود و [[امام حسین]] {{ع}} که در آن زمان، [[کودک]] خردسالی بود، نزدیک آن [[حضرت]] نشسته بود. هنگامی که [[پیامبر]] {{صل}} به [[سجده]] می‌رفت، [[امام حسین]] {{ع}} بر پشت [[پیامبر]] {{صل}} سوار می‌شد و پای خود را تکان می‌داد و می‌گفت: "حل حل!"<ref>کلمه‌ای که برای به حرکت در آوردن سریع شتران به کار می‌رود.</ref> [[رسول خدا]] {{صل}} وقتی سر از [[سجده]] بر می‌داشت، او را می‌گرفت و در کنار خود می‌نشاند؛ اما زمانی که دوباره به [[سجده]] می‌رفت، [[امام حسین]] {{ع}} دوباره بر پشت آن [[حضرت]] سوار می‌شد و حرکات قبلی خود را دوباره تکرار می‌کرد تا اینکه [[نماز]] به پایان نزد رسید. در این هنگام، شخصی [[یهودی]] که [[رفتار پیامبر]] {{صل}} را با [[امام حسین]] {{ع}} دیده بود، نزد ایشان آمد و گفت: "ای [[محمد]] {{صل}}، شما با [[فرزندان]] خود به گونه‌ای [[رفتار]] می‌کنید که ما با فرزندانمان آن‌گونه [[رفتار]] نمی‌کنیم؟!" [[رسول خدا]] {{صل}} فرمود: "اگر به [[خدا]] و [[رسول]] او [[ایمان]] داشتید شما نیز به [[کودکان]] [[مهربانی]] می‌کردید". [[رفتار]] مهربانانه [[پیامبر اسلام]] {{صل}} با [[کودکان]] بر آن مرد [[یهودی]] اثر گذاشت و او به [[دین]] [[رسول خدا]] {{صل}} [[ایمان]] آورد<ref>المناقب، ج ۴، صص ۷۱ - ۷۲.</ref>.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی\| حسینی ایمنی]]، [[سید جواد موسوی بردکشکی\|موسوی بردکشکی]]، [[هادی اکبری\|اکبری]]، [[محسن محمدزاده\|محمدزاده]] و [[معصومه اخلاقی\|اخلاقی]]، [[فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم (کتاب)\|فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم]]، ص۲۸۲ ـ ۲۸۳.</ref>

	== بوسیدن [[فرزند]] ==		== بوسیدن [[فرزند]] ==

Bahmani: /* سیره نبی اکرم {{صل}} در تکریم و محبت به کودکان */

2022-12-30T04:17:47Z

سیره نبی اکرم {{صل}} در تکریم و محبت به کودکان

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۷:۴۷
خط ۶۶:		خط ۶۶:
	از [[امام صادق]] {{ع}} نیز [[روایت]] شده است که مردی [[خدمت]] [[حضرت رسول]] {{صل}} رسید و گفت: "هرگز [[کودکی]] را نبوسیده‌ام"؛ وقتی آن مرد بازگشت، [[پیامبر خدا]] {{صل}} فرمود: "این، کسی است که در نظر من از اهل [[آتش]] است"<ref>الکافی، ج ۶، ص ۵۰ و التهذیب، ج ۸، ص ۱۱۳.</ref>.		از [[امام صادق]] {{ع}} نیز [[روایت]] شده است که مردی [[خدمت]] [[حضرت رسول]] {{صل}} رسید و گفت: "هرگز [[کودکی]] را نبوسیده‌ام"؛ وقتی آن مرد بازگشت، [[پیامبر خدا]] {{صل}} فرمود: "این، کسی است که در نظر من از اهل [[آتش]] است"<ref>الکافی، ج ۶، ص ۵۰ و التهذیب، ج ۸، ص ۱۱۳.</ref>.

	[[رسول الله]] {{صل}} برای [[کودکان]]، کنیه‌ای [[شایسته]] قرار می‌داد<ref>یوسف بن اسماعیل النبهانی، وسائل الوصول الی شمائل الرسول {{صل}}، ص ۲۰۷ و عبداللّه بن سعید عبادی الحجی، منتهی السئول، ج ۲، ص ۴۳۳.</ref> و [[مسلمانان]] را نیز به [[انتخاب]] [[القاب]] و کنیه‌های زیبا و [[نیکو]] برای [[فرزندان]] فرا می‌خواند و [[مردم]] را از نهادن نام‌ها و [[القاب]] [[زشت]] که [[احترام]] [[فرزندان]] و [[کودکان]] را خدشه‌دار می‌کند، بر حذر داشته، می‌فرمود: "پیش از آنکه نام‌ها و [[القاب]] [[زشت]] بر فرزندانتان [[غلبه]] یابد، برای آنان نام‌ها و کنیه‌های زیبا [[انتخاب]] کنید و فرزندانتان را به آن نام‌ها بخوانید" <ref>{{متن حدیث\|بادروا اولادکم بالکنی قَبْلَ أَنْ تَغْلِبَ علیهم الالقاب}}؛ عبداللّه بن عدی، الکامل، ج ۲، ص ۱۶ و کنزالعمال، ج ۱۶، ص۴۱۹.</ref><ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی\| حسینی ایمنی]]، [[سید جواد موسوی بردکشکی\|موسوی بردکشکی]]، [[هادی اکبری\|اکبری]]، [[محسن محمدزاده\|محمدزاده]] و [[معصومه اخلاقی\|اخلاقی]]، [[فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم (کتاب)\|فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم]]، ص۲۷۸ ـ ۲۸۱.</ref>.		[[رسول الله]] {{صل}} برای [[کودکان]]، کنیه‌ای [[شایسته]] قرار می‌داد<ref>یوسف بن اسماعیل النبهانی، وسائل الوصول الی شمائل الرسول {{صل}}، ص ۲۰۷ و عبداللّه بن سعید عبادی الحجی، منتهی السئول، ج ۲، ص ۴۳۳.</ref> و [[مسلمانان]] را نیز به [[انتخاب]] [[القاب]] و کنیه‌های زیبا و [[نیکو]] برای [[فرزندان]] فرا می‌خواند و [[مردم]] را از نهادن نام‌ها و [[القاب]] [[زشت]] که [[احترام]] [[فرزندان]] و [[کودکان]] را خدشه‌دار می‌کند، بر حذر داشته، می‌فرمود: "پیش از آنکه نام‌ها و [[القاب]] [[زشت]] بر فرزندانتان [[غلبه]] یابد، برای آنان نام‌ها و کنیه‌های زیبا [[انتخاب]] کنید و فرزندانتان را به آن نام‌ها بخوانید" <ref>{{متن حدیث\|بادروا اولادکم بالکنی قَبْلَ أَنْ تَغْلِبَ علیهم الالقاب}}؛ عبداللّه بن عدی، الکامل، ج ۲، ص ۱۶ و کنزالعمال، ج ۱۶، ص۴۱۹.</ref>.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی\| حسینی ایمنی]]، [[سید جواد موسوی بردکشکی\|موسوی بردکشکی]]، [[هادی اکبری\|اکبری]]، [[محسن محمدزاده\|محمدزاده]] و [[معصومه اخلاقی\|اخلاقی]]، [[فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم (کتاب)\|فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم]]، ص۲۷۸ ـ ۲۸۱.</ref>

	== [[تکریم]] حسنین {{عم}} ==		== [[تکریم]] حسنین {{عم}} ==

Bahmani: /* غذای حلال */

2022-12-30T04:17:12Z

غذای حلال

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۷:۴۷
خط ۲۲:		خط ۲۲:

	=== غذای [[حلال]] ===		=== غذای [[حلال]] ===
	[[رسول خدا]] {{صل}} لقمه [[حلال]] را هم از عوامل بسیار مهم در شکل گیری شخصیت [[آینده]] [[کودک]] برشمرده است؛ گرچه رعایت [[حلال]] و [[حرام]] [[الهی]] در تمام دوران [[زندگی]] فرد لازم است؛ اما توجه به [[حلال]] و [[حرام]]، پیش و پس از ایام بارداری، اهمیت بسیار بیشتری در شکل پذیری شخصیت [[آینده]] [[کودکان]] دارد؛ از این‌رو، بر آن بیشتر تأکید شده است. [[رسول خدا]] {{صل}} در این باره فرموده است: "کسی که گوشت و پوستش از [[مال]] [[حرام]] روییده باشد، به [[بهشت]] داخل نمی‌شود. چنین کسی به [[آتش دوزخ]] [[[شقاوت]]] شایسته‌تر است [تا [[سعادت]]]"<ref>{{متن حدیث\|لَا يَدْخُلُ الْجَنَّةَ مَنْ نَبَتَ لَحْمُهُ مِنَ السُّحْتِ النَّارُ أَوْلَى بِهِ}}؛ ورام بن ابی فراس، مجموعه ورام، ج ۱، ص ۶۱ و احمد بن حنبل، مسند احمد، ج۳، ص۳۹۹.</ref>.		[[رسول خدا]] {{صل}} لقمه [[حلال]] را هم از عوامل بسیار مهم در شکل گیری شخصیت [[آینده]] [[کودک]] برشمرده است؛ گرچه رعایت [[حلال]] و [[حرام]] [[الهی]] در تمام دوران [[زندگی]] فرد لازم است؛ اما توجه به [[حلال]] و [[حرام]]، پیش و پس از ایام بارداری، اهمیت بسیار بیشتری در شکل پذیری شخصیت [[آینده]] [[کودکان]] دارد؛ از این‌رو، بر آن بیشتر تأکید شده است. [[رسول خدا]] {{صل}} در این باره فرموده است: "کسی که گوشت و پوستش از [[مال]] [[حرام]] روییده باشد، به [[بهشت]] داخل نمی‌شود. چنین کسی به [[آتش دوزخ]] [[شقاوت]] شایسته‌تر است [تا [[سعادت]]]"<ref>{{متن حدیث\|لَا يَدْخُلُ الْجَنَّةَ مَنْ نَبَتَ لَحْمُهُ مِنَ السُّحْتِ النَّارُ أَوْلَى بِهِ}}؛ ورام بن ابی فراس، مجموعه ورام، ج ۱، ص ۶۱ و احمد بن حنبل، مسند احمد، ج۳، ص۳۹۹.</ref>.

	در [[حدیثی]] دیگر آمده است که [[خاتم انبیا]] {{صل}} به [[عبداللّه بن مسعود]] می‌فرماید: "ای پسر مسعود، [[حرام]] مخور، [[حرام]] نپوش، از [راه] [[حرام]] [[[زن]]] نگیر و از [[خدا]] [[نافرمانی]] نکن؛ زیرا [[خداوند]] به [[ابلیس]] می‌فرماید: "با بانگ خویش، هر که را می‌توانی از جای برکن [هرچه [[لشکر]] و نیرو داری جمع کن] و با سوارگان و پیادگانت بر آنان ([[حرام]] خواران) بتاز و در [[اموال]] و [[فرزندان]] آنان شریک شو و به آنان [[وعده]] بده و [البته] [[شیطان]] به آنها جز [[فریب]]، [[وعده]] نمی‌دهد"<ref>حسن بن فضل طبرسی، مکارم الاخلاق، ص۴۵۴ - ۴۵۵.</ref>.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی\| حسینی ایمنی]]، [[سید جواد موسوی بردکشکی\|موسوی بردکشکی]]، [[هادی اکبری\|اکبری]]، [[محسن محمدزاده\|محمدزاده]] و [[معصومه اخلاقی\|اخلاقی]]، [[فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم (کتاب)\|فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم]]، ص۲۷۵.</ref>.		در [[حدیثی]] دیگر آمده است که [[خاتم انبیا]] {{صل}} به [[عبداللّه بن مسعود]] می‌فرماید: "ای پسر مسعود، [[حرام]] مخور، [[حرام]] نپوش، از [راه] [[حرام]] [[زن]] نگیر و از [[خدا]] [[نافرمانی]] نکن؛ زیرا [[خداوند]] به [[ابلیس]] می‌فرماید: "با بانگ خویش، هر که را می‌توانی از جای برکن [هرچه [[لشکر]] و نیرو داری جمع کن] و با سوارگان و پیادگانت بر آنان ([[حرام]] خواران) بتاز و در [[اموال]] و [[فرزندان]] آنان شریک شو و به آنان [[وعده]] بده و [البته] [[شیطان]] به آنها جز [[فریب]]، [[وعده]] نمی‌دهد"<ref>حسن بن فضل طبرسی، مکارم الاخلاق، ص۴۵۴ - ۴۵۵.</ref>.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی\| حسینی ایمنی]]، [[سید جواد موسوی بردکشکی\|موسوی بردکشکی]]، [[هادی اکبری\|اکبری]]، [[محسن محمدزاده\|محمدزاده]] و [[معصومه اخلاقی\|اخلاقی]]، [[فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم (کتاب)\|فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم]]، ص۲۷۵.</ref>

	=== رعایت [[آداب]] زناشویی ===		=== رعایت [[آداب]] زناشویی ===

Bahmani: /* وفای به عهد */

2022-12-30T04:16:47Z

وفای به عهد

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۷:۴۶
خط ۱۰۴:		خط ۱۰۴:
	از عواملی که در رشد و شکل گیری شخصیت [[کودک]] اثری بسزا دارد، [[وفای به عهد]] است. هر چند همه از [[خلف]] [[وعده]] [[نهی]] شده اند؛ ولی این کار درباره [[کودک]]، به [[علت]] شرایط [[سنی]] و [[تربیتی]] خاص او اهمیت ویژه‌ای دارد و اثر پایدار و عمیقی بر شخصیت وی می‌گذارد؛ به گونه‌ای که بعدها [[اصلاح]] آن ناممکن یا بسیار مشکل خواهد بود؛ از این‌رو، [[پیامبر اسلام]] بر [[وفای به عهد]]، به ویژه عهدی که والدین با فرزندشان بسته باشند، بسیار تأکید داشتند که این مسئله در ضمن روایاتی از ایشان [[نقل]] شده است؛ [[نبی اکرم]] {{صل}} می‌فرمود: "[[کودکان]] را [[دوست]] بدارید و با آنان [[مهربان]] باشید و هرگاه چیزی به آنها [[وعده]] داده‌اید، بدان وفا کنید؛ زیرا آنان باوری جز این ندارند که شما روزی آنها را می‌دهید"<ref>الکافی، ج ۶، ص ۴۹ و من لا یحضره الفقیه، ج ۳، ص ۴۸۳.</ref>.		از عواملی که در رشد و شکل گیری شخصیت [[کودک]] اثری بسزا دارد، [[وفای به عهد]] است. هر چند همه از [[خلف]] [[وعده]] [[نهی]] شده اند؛ ولی این کار درباره [[کودک]]، به [[علت]] شرایط [[سنی]] و [[تربیتی]] خاص او اهمیت ویژه‌ای دارد و اثر پایدار و عمیقی بر شخصیت وی می‌گذارد؛ به گونه‌ای که بعدها [[اصلاح]] آن ناممکن یا بسیار مشکل خواهد بود؛ از این‌رو، [[پیامبر اسلام]] بر [[وفای به عهد]]، به ویژه عهدی که والدین با فرزندشان بسته باشند، بسیار تأکید داشتند که این مسئله در ضمن روایاتی از ایشان [[نقل]] شده است؛ [[نبی اکرم]] {{صل}} می‌فرمود: "[[کودکان]] را [[دوست]] بدارید و با آنان [[مهربان]] باشید و هرگاه چیزی به آنها [[وعده]] داده‌اید، بدان وفا کنید؛ زیرا آنان باوری جز این ندارند که شما روزی آنها را می‌دهید"<ref>الکافی، ج ۶، ص ۴۹ و من لا یحضره الفقیه، ج ۳، ص ۴۸۳.</ref>.

	* [[عبداللّه بن عامر]] [[نقل]] کرده است: "روزی [[پیامبر]] {{صل}} به خانه ما آمد و من در حالی که [[کودکی]] خردسال بودم، رفتم تا بازی کنم؛ مادرم به من گفت: "عبداللّه بیا چیزی به تو بدهم"؛ [[پیامبر]] {{صل}} فرمود: "می‌خواهی چه چیزی به او بدهی؟" گفت: "می‌خواهم به او خرما بدهم"؛ [[پیامبر]] {{صل}} فرمود: "[[آگاه]] باش که اگر چنین نکنی، برای تو دروغی نوشته می‌شود"<ref>السنن الکبری، ج ۱۰، ص ۱۹۸ و جلال الدین سیوطی، الدر المنثور، ج ۳، ص ۲۹۱.</ref>.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی\| حسینی ایمنی]]، [[سید جواد موسوی بردکشکی\|موسوی بردکشکی]]، [[هادی اکبری\|اکبری]]، [[محسن محمدزاده\|محمدزاده]] و [[معصومه اخلاقی\|اخلاقی]]، [[فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم (کتاب)\|فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم]]، ص۲۸۶-۲۸۷.</ref>		[[عبداللّه بن عامر]] [[نقل]] کرده است: "روزی [[پیامبر]] {{صل}} به خانه ما آمد و من در حالی که [[کودکی]] خردسال بودم، رفتم تا بازی کنم؛ مادرم به من گفت: "عبداللّه بیا چیزی به تو بدهم"؛ [[پیامبر]] {{صل}} فرمود: "می‌خواهی چه چیزی به او بدهی؟" گفت: "می‌خواهم به او خرما بدهم"؛ [[پیامبر]] {{صل}} فرمود: "[[آگاه]] باش که اگر چنین نکنی، برای تو دروغی نوشته می‌شود"<ref>السنن الکبری، ج ۱۰، ص ۱۹۸ و جلال الدین سیوطی، الدر المنثور، ج ۳، ص ۲۹۱.</ref>.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی\| حسینی ایمنی]]، [[سید جواد موسوی بردکشکی\|موسوی بردکشکی]]، [[هادی اکبری\|اکبری]]، [[محسن محمدزاده\|محمدزاده]] و [[معصومه اخلاقی\|اخلاقی]]، [[فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم (کتاب)\|فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم]]، ص۲۸۶-۲۸۷.</ref>

	== توجه به روحیات [[کودکان]] ==		== توجه به روحیات [[کودکان]] ==

Bahmani: /* توجه به روحیات کودکان */

2022-12-30T04:15:57Z

توجه به روحیات کودکان

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۷:۴۵
خط ۱۰۶:		خط ۱۰۶:
	* [[عبداللّه بن عامر]] [[نقل]] کرده است: "روزی [[پیامبر]] {{صل}} به خانه ما آمد و من در حالی که [[کودکی]] خردسال بودم، رفتم تا بازی کنم؛ مادرم به من گفت: "عبداللّه بیا چیزی به تو بدهم"؛ [[پیامبر]] {{صل}} فرمود: "می‌خواهی چه چیزی به او بدهی؟" گفت: "می‌خواهم به او خرما بدهم"؛ [[پیامبر]] {{صل}} فرمود: "[[آگاه]] باش که اگر چنین نکنی، برای تو دروغی نوشته می‌شود"<ref>السنن الکبری، ج ۱۰، ص ۱۹۸ و جلال الدین سیوطی، الدر المنثور، ج ۳، ص ۲۹۱.</ref>.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی\| حسینی ایمنی]]، [[سید جواد موسوی بردکشکی\|موسوی بردکشکی]]، [[هادی اکبری\|اکبری]]، [[محسن محمدزاده\|محمدزاده]] و [[معصومه اخلاقی\|اخلاقی]]، [[فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم (کتاب)\|فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم]]، ص۲۸۶-۲۸۷.</ref>		* [[عبداللّه بن عامر]] [[نقل]] کرده است: "روزی [[پیامبر]] {{صل}} به خانه ما آمد و من در حالی که [[کودکی]] خردسال بودم، رفتم تا بازی کنم؛ مادرم به من گفت: "عبداللّه بیا چیزی به تو بدهم"؛ [[پیامبر]] {{صل}} فرمود: "می‌خواهی چه چیزی به او بدهی؟" گفت: "می‌خواهم به او خرما بدهم"؛ [[پیامبر]] {{صل}} فرمود: "[[آگاه]] باش که اگر چنین نکنی، برای تو دروغی نوشته می‌شود"<ref>السنن الکبری، ج ۱۰، ص ۱۹۸ و جلال الدین سیوطی، الدر المنثور، ج ۳، ص ۲۹۱.</ref>.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی\| حسینی ایمنی]]، [[سید جواد موسوی بردکشکی\|موسوی بردکشکی]]، [[هادی اکبری\|اکبری]]، [[محسن محمدزاده\|محمدزاده]] و [[معصومه اخلاقی\|اخلاقی]]، [[فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم (کتاب)\|فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم]]، ص۲۸۶-۲۸۷.</ref>

	== توجه به [[روحیات]] [[کودکان]] ==		== توجه به روحیات [[کودکان]] ==
	امروزه تفاوت‌های شخصیتی و [[روحیات]] متفاوت دختران و پسران بر کسی پوشیده نیست؛ دختران، لطیف‌تر هستند و نسبت به پسران احساسات قوی‌تری دارند؛ در حالی که پسران، منطقی‌تر و خشن‌تر و [[آینده]] نگرترند. [[پیامبر]] {{صل}} با توجه به تفاوت‌های فردی دختران و پسران، به [[فرزندان]] دختر، [[محبت]] و [[دلسوزی]] بیشتری داشت. وی دختران را با [[برکت]]، [[دلسوز]]، مددکار و اهل نظافت و پاکیزگی معرفی کرده<ref>الکافی، ج ۶، ص ۵؛ فضل اللّه راوندی، النوادر، ص ۶ و مستدرک الوسائل، ج ۱۵، ص ۱۱۶.</ref>، می‌فرمود: "هر کس دختری داشته باشد، [[خداوند]] آن دختر را پوششی برایش از [[دوزخ]] قرار می‌دهد و هرکس دو دختر داشته باشد، به خاطر آنان به [[بهشت]] وارد می‌شود و هرکس سه دختر داشته باشد یا مانند آن، [[خواهر]] داشته باشد، [[جهاد]] و [[صدقه]] [استحبابی] از او برداشته می‌شود"<ref>روضة الواعظین، ج ۲، ص ۳۶۹ و مستدرک الوسائل، ج ۱۵، ص ۱۱۶.</ref>.		امروزه تفاوت‌های شخصیتی و [[روحیات]] متفاوت دختران و پسران بر کسی پوشیده نیست؛ دختران، لطیف‌تر هستند و نسبت به پسران احساسات قوی‌تری دارند؛ در حالی که پسران، منطقی‌تر و خشن‌تر و [[آینده]] نگرترند. [[پیامبر]] {{صل}} با توجه به تفاوت‌های فردی دختران و پسران، به [[فرزندان]] دختر، [[محبت]] و [[دلسوزی]] بیشتری داشت. وی دختران را با [[برکت]]، [[دلسوز]]، مددکار و اهل نظافت و پاکیزگی معرفی کرده<ref>الکافی، ج ۶، ص ۵؛ فضل اللّه راوندی، النوادر، ص ۶ و مستدرک الوسائل، ج ۱۵، ص ۱۱۶.</ref>، می‌فرمود: "هر کس دختری داشته باشد، [[خداوند]] آن دختر را پوششی برایش از [[دوزخ]] قرار می‌دهد و هرکس دو دختر داشته باشد، به خاطر آنان به [[بهشت]] وارد می‌شود و هرکس سه دختر داشته باشد یا مانند آن، [[خواهر]] داشته باشد، [[جهاد]] و [[صدقه]] [استحبابی] از او برداشته می‌شود"<ref>روضة الواعظین، ج ۲، ص ۳۶۹ و مستدرک الوسائل، ج ۱۵، ص ۱۱۶.</ref>.

Bahmani: /* تکریم حسنین {{عم}} */

2022-12-30T04:15:40Z

تکریم حسنین {{عم}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۷:۴۵
خط ۶۸:		خط ۶۸:
	[[رسول الله]] {{صل}} برای [[کودکان]]، کنیه‌ای [[شایسته]] قرار می‌داد<ref>یوسف بن اسماعیل النبهانی، وسائل الوصول الی شمائل الرسول {{صل}}، ص ۲۰۷ و عبداللّه بن سعید عبادی الحجی، منتهی السئول، ج ۲، ص ۴۳۳.</ref> و [[مسلمانان]] را نیز به [[انتخاب]] [[القاب]] و کنیه‌های زیبا و [[نیکو]] برای [[فرزندان]] فرا می‌خواند و [[مردم]] را از نهادن نام‌ها و [[القاب]] [[زشت]] که [[احترام]] [[فرزندان]] و [[کودکان]] را خدشه‌دار می‌کند، بر حذر داشته، می‌فرمود: "پیش از آنکه نام‌ها و [[القاب]] [[زشت]] بر فرزندانتان [[غلبه]] یابد، برای آنان نام‌ها و کنیه‌های زیبا [[انتخاب]] کنید و فرزندانتان را به آن نام‌ها بخوانید" <ref>{{متن حدیث\|بادروا اولادکم بالکنی قَبْلَ أَنْ تَغْلِبَ علیهم الالقاب}}؛ عبداللّه بن عدی، الکامل، ج ۲، ص ۱۶ و کنزالعمال، ج ۱۶، ص۴۱۹.</ref><ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی\| حسینی ایمنی]]، [[سید جواد موسوی بردکشکی\|موسوی بردکشکی]]، [[هادی اکبری\|اکبری]]، [[محسن محمدزاده\|محمدزاده]] و [[معصومه اخلاقی\|اخلاقی]]، [[فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم (کتاب)\|فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم]]، ص۲۷۸ ـ ۲۸۱.</ref>.		[[رسول الله]] {{صل}} برای [[کودکان]]، کنیه‌ای [[شایسته]] قرار می‌داد<ref>یوسف بن اسماعیل النبهانی، وسائل الوصول الی شمائل الرسول {{صل}}، ص ۲۰۷ و عبداللّه بن سعید عبادی الحجی، منتهی السئول، ج ۲، ص ۴۳۳.</ref> و [[مسلمانان]] را نیز به [[انتخاب]] [[القاب]] و کنیه‌های زیبا و [[نیکو]] برای [[فرزندان]] فرا می‌خواند و [[مردم]] را از نهادن نام‌ها و [[القاب]] [[زشت]] که [[احترام]] [[فرزندان]] و [[کودکان]] را خدشه‌دار می‌کند، بر حذر داشته، می‌فرمود: "پیش از آنکه نام‌ها و [[القاب]] [[زشت]] بر فرزندانتان [[غلبه]] یابد، برای آنان نام‌ها و کنیه‌های زیبا [[انتخاب]] کنید و فرزندانتان را به آن نام‌ها بخوانید" <ref>{{متن حدیث\|بادروا اولادکم بالکنی قَبْلَ أَنْ تَغْلِبَ علیهم الالقاب}}؛ عبداللّه بن عدی، الکامل، ج ۲، ص ۱۶ و کنزالعمال، ج ۱۶، ص۴۱۹.</ref><ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی\| حسینی ایمنی]]، [[سید جواد موسوی بردکشکی\|موسوی بردکشکی]]، [[هادی اکبری\|اکبری]]، [[محسن محمدزاده\|محمدزاده]] و [[معصومه اخلاقی\|اخلاقی]]، [[فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم (کتاب)\|فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم]]، ص۲۷۸ ـ ۲۸۱.</ref>.

	== [[تکریم]] [[حسنین]] {{عم}} ==		== [[تکریم]] حسنین {{عم}} ==
	[[امام حسن]] و [[امام حسین]] {{ع}} [[جایگاه]] و [[احترام]] خاصی نزد [[رسول خدا]] {{صل}} داشتند. [[سلمان فارسی]] می‌گوید: "روزی به خانه خاتم [[انبیاء]] {{صل}} وارد شدم، در حالی که [[حسن]] و [[حسین]] {{عم}} ایشان [[غذا]] می‌خوردند و آن [[حضرت]] گاهی لقمه‌ای در دهان [[امام حسن]] و گاهی لقمه‌ای در دهان [[امام حسین]] {{ع}} می‌گذاشتند. پس از خوردن [[غذا]] [[پیامبر]] {{صل}} [[امام حسن]] {{ع}} بر دوش خود و [[امام حسین]] {{ع}} را بر زانوی خود نهاد؛ آن‌گاه به من فرمود: "ای [[سلمان]]، آیا آنان را [[دوست]] داری؟" گفتم: "ای [[رسول خدا]] {{صل}}، چگونه آنان را [[دوست]] نداشته باشم در حالی که می‌بینم چه اندازه نزد شما [[مقام]] و [[ارزش]] دارند؟"<ref>علی بن محمد قمی، کفایة الاثر، ص ۴۵ و بحارالانوار، ج ۳۶، ص ۳۰۴.</ref>.		[[امام حسن]] و [[امام حسین]] {{ع}} [[جایگاه]] و [[احترام]] خاصی نزد [[رسول خدا]] {{صل}} داشتند. [[سلمان فارسی]] می‌گوید: "روزی به خانه خاتم [[انبیاء]] {{صل}} وارد شدم، در حالی که [[حسن]] و [[حسین]] {{عم}} ایشان [[غذا]] می‌خوردند و آن [[حضرت]] گاهی لقمه‌ای در دهان [[امام حسن]] و گاهی لقمه‌ای در دهان [[امام حسین]] {{ع}} می‌گذاشتند. پس از خوردن [[غذا]] [[پیامبر]] {{صل}} [[امام حسن]] {{ع}} بر دوش خود و [[امام حسین]] {{ع}} را بر زانوی خود نهاد؛ آن‌گاه به من فرمود: "ای [[سلمان]]، آیا آنان را [[دوست]] داری؟" گفتم: "ای [[رسول خدا]] {{صل}}، چگونه آنان را [[دوست]] نداشته باشم در حالی که می‌بینم چه اندازه نزد شما [[مقام]] و [[ارزش]] دارند؟"<ref>علی بن محمد قمی، کفایة الاثر، ص ۴۵ و بحارالانوار، ج ۳۶، ص ۳۰۴.</ref>.