تسبیح تربت - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* مقدمه */

2024-07-09T06:36:33Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۰۶
خط ۷:		خط ۷:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	[[تربت]] [[سید الشهدا]]{{ع}}، به خاطر [[قداست]] و [[فضیلت]] و [[الهام]] بخشی، هم مورد [[سجود]] قرار میگیرد، هم از آن [[تسبیح]] برای ذکر گفتن تهیّه می‌شود، هم کام نوزاد را بر می‌دارند، هم همراه میّت به صورت ~~[[حنوط]]،~~ به کار می‌رود. خاکی که [[مدفن]] یک [[شهید]] است، انتقال دهنده [[فرهنگ شهادت]] و الهام بخش [[شجاعت]] و [[ایمان]] است و تسبیحی که با چنین تربتی گفته شود، [[اجر مضاعف]] دارد. از [[امام صادق]]{{ع}} احادیثی در فضیلت [[تسبیح تربت]] سید الشهدا [[روایت]] شده است<ref>بحار الأنوار، ج۹۸، ص۱۳۳. </ref>.		[[تربت]] [[سید الشهدا]]{{ع}}، به خاطر [[قداست]] و [[فضیلت]] و [[الهام]] بخشی، هم مورد [[سجود]] قرار میگیرد، هم از آن [[تسبیح]] برای ذکر گفتن تهیّه می‌شود، هم کام نوزاد را بر می‌دارند، هم همراه میّت به صورت حنوط، به کار می‌رود. خاکی که مدفن یک [[شهید]] است، انتقال دهنده فرهنگ شهادت و الهام بخش [[شجاعت]] و [[ایمان]] است و تسبیحی که با چنین تربتی گفته شود، اجر مضاعف دارد. از [[امام صادق]]{{ع}} احادیثی در فضیلت تسبیح تربت سید الشهدا [[روایت]] شده است<ref>بحار الأنوار، ج۹۸، ص۱۳۳. </ref>.

	[[حضرت زهرا]]{{ع}} از تربت [[حمزه سید الشهدا]]، تسبیحی ساخته و به نخ کرده بود و با آن، ذکر تسبیحات می‌گفت، [[مردم]] همچنان کردند. چون حسین{{ع}} [[شهید]] شد، به خاطر مزیّت و فضیلت تربت او، این کار درباره تربت [[قبر]] آن [[امام]] شهید انجام گرفت<ref>بحار الأنوار، ج۹۸، ص۱۳۳؛ المزار، شیخ مفید(چاپ کنگره شیخ مفید، ۱۴۱۳ق)، ص۱۵۰. </ref>. پیش از تسبیح گلی، حضرت [[زهرا]] تسبیحی داشت از نخ پشمین که به آن گره‌های متعدّد زده بود و آن را می‌‌گرداند و تسبیح و [[تکبیر]] می‌‌گفت، تا آنکه [[حضرت حمزه]] در [[جنگ احد]] به [[شهادت]] رسید. آنگاه از تربت او تسبیحی ساخت. رسم مردم بر این جاری شد تا آنکه پس از [[شهادت امام حسین]]، از تربت قبر او تسبیح فراهم می‌کردند: {{متن حدیث\|فَلَمَّا قُتِلَ الْحُسَيْنُ صَلَوَاتُ الله عَلَيْهِ عَدَلَ بِالْأَمْرِ إِلَيْهِ فَاسْتَعْمَلُوا تُرْبَتَهُ لِمَا فِيهَا مِنَ الْفَضْلِ وَ الْمَزِيَّةِ}}<ref>بحار الأنوار، ج۸۲، ص۳۳۳.</ref>.		[[حضرت زهرا]]{{ع}} از تربت [[حمزه سید الشهدا]]، تسبیحی ساخته و به نخ کرده بود و با آن، ذکر تسبیحات می‌گفت، [[مردم]] همچنان کردند. چون حسین{{ع}} [[شهید]] شد، به خاطر مزیّت و فضیلت تربت او، این کار درباره تربت [[قبر]] آن [[امام]] شهید انجام گرفت<ref>بحار الأنوار، ج۹۸، ص۱۳۳؛ المزار، شیخ مفید(چاپ کنگره شیخ مفید، ۱۴۱۳ق)، ص۱۵۰. </ref>. پیش از تسبیح گلی، حضرت [[زهرا]] تسبیحی داشت از نخ پشمین که به آن گره‌های متعدّد زده بود و آن را می‌‌گرداند و تسبیح و [[تکبیر]] می‌‌گفت، تا آنکه [[حضرت حمزه]] در [[جنگ احد]] به [[شهادت]] رسید. آنگاه از تربت او تسبیحی ساخت. رسم مردم بر این جاری شد تا آنکه پس از [[شهادت امام حسین]]، از تربت قبر او تسبیح فراهم می‌کردند: {{متن حدیث\|فَلَمَّا قُتِلَ الْحُسَيْنُ صَلَوَاتُ الله عَلَيْهِ عَدَلَ بِالْأَمْرِ إِلَيْهِ فَاسْتَعْمَلُوا تُرْبَتَهُ لِمَا فِيهَا مِنَ الْفَضْلِ وَ الْمَزِيَّةِ}}<ref>بحار الأنوار، ج۸۲، ص۳۳۳.</ref>.

	دو [[حدیث]] در فضیلت تسبیح تربت: امام صادق{{ع}} فرمود: {{متن حدیث\|مَنْ كَانَتْ مَعَهُ سُبْحَةٌ مِنْ طِينِ قَبْرِ الْحُسَيْنِ{{ع}} كُتِبَ مُسَبِّحاً وَ إِنْ لَمْ يُسَبِّحْ بِهَا}}<ref>بحار الأنوار، ج۸۲، ص۳۴۰.</ref>. هر که تسبیحی از تربت [[قبر حسین]]{{ع}} داشته باشد، تسبیح‌گوی نوشته می‌شود، هر چند با آن تسبیح نگوید. اما کاظم{{ع}} فرمود: {{متن حدیث\|لاَ يَسْتَغْنِي شِيعَتُنَا عَنْ أَرْبَعٍ... وَ سُبْحَةٍ مِنْ طِينِ قَبْرِ الْحُسَيْنِ{{ع}} فِيهَا ثَلاَثٌ وَ ثَلاَثُونَ حَبَّةً}}<ref>بحار الأنوار، ج۸۲، ص۳۴۰. در «المزار»شیخ مفید، ص۱۵۲، عدد سی و چهار دانه آمده است.</ref>. [[شیعه]] ما از چهار چیز [[بی‌نیاز]] نیست:... یکی هم تسبیحی با ۳۳ دانه از خاک [[قبر امام حسین]]{{ع}}<ref>برای آگاهی از تاریخچه تسبیح و تسبیح تربت و آداب آن ر. ک: «دائرة المعارف تشیع»، ج۴، ص۲۰۵.</ref>. [[تسبیح ~~تربت]]،~~ قصیده‌ای صد بیتی است و واژه‌هایش همه [[عاشورایی]]، که دانه‌هایش همراه ~~[[ذاکر]]،~~ ذکر می‌گوید و [[عطر]] [[شهادت]] را میپراکند. [[کربلائیان]] با مضمون این قصیده [[مقدّس]] [[هم‌نوایی]] می‌کنند و با ترکیبات آنکه {{متن حدیث\|اللَّهُ أَكْبَرُ}}، {{متن حدیث\|الْحَمْدُ لِلَّهِ}} و {{متن حدیث\|سُبْحَانَ اللَّهِ}} است، آشنا و مأنوسند. دانه‌های تسبیح تربت، گوهرهایی است که از خاک کوی [[عشق]] گرفته شده و از آن نوری تا [[ملکوت خدا]] متصاعد می‌شود. دل‌های دریایی، گوهر [[تربت]] را در [[ساحل]] عشق، با "[[اشک]]" شستشو می‌دهند، و از [[زمزم]] دیدگان بر آن میبارند. این است رمز جلوه و جلای همیشگی "تربت حسین"! و همین است [[راز]] [[برتری]] تسبیح تربت، بر دانه‌های یاقوت و [[عقیق]] و فیروزه و زبرجد و الماس! تسبیح تربت، ترکیبی کربلایی دارد و آهنگی زهرایی و مفاهیمش [[هدیه خداوند]] به "[[فاطمه]]" است. منظومه‌ای رمزی از [[قداست]] و [[فداکاری]] و عشق و [[خلوص]] است. چه اکسیر [[شگفتی]] در خاک [[مزار]] حسین{{ع}} نهفته است، فضیلت‌بخش خاک بر گوهر!<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|فرهنگ عاشورا]]، ص۱۲۲.</ref>.		دو [[حدیث]] در فضیلت تسبیح تربت: امام صادق{{ع}} فرمود: {{متن حدیث\|مَنْ كَانَتْ مَعَهُ سُبْحَةٌ مِنْ طِينِ قَبْرِ الْحُسَيْنِ{{ع}} كُتِبَ مُسَبِّحاً وَ إِنْ لَمْ يُسَبِّحْ بِهَا}}<ref>بحار الأنوار، ج۸۲، ص۳۴۰.</ref>. هر که تسبیحی از تربت [[قبر حسین]]{{ع}} داشته باشد، تسبیح‌گوی نوشته می‌شود، هر چند با آن تسبیح نگوید. اما کاظم{{ع}} فرمود: {{متن حدیث\|لاَ يَسْتَغْنِي شِيعَتُنَا عَنْ أَرْبَعٍ... وَ سُبْحَةٍ مِنْ طِينِ قَبْرِ الْحُسَيْنِ{{ع}} فِيهَا ثَلاَثٌ وَ ثَلاَثُونَ حَبَّةً}}<ref>بحار الأنوار، ج۸۲، ص۳۴۰. در «المزار»شیخ مفید، ص۱۵۲، عدد سی و چهار دانه آمده است.</ref>. [[شیعه]] ما از چهار چیز بی‌نیاز نیست:... یکی هم تسبیحی با ۳۳ دانه از خاک [[قبر امام حسین]]{{ع}}<ref>برای آگاهی از تاریخچه تسبیح و تسبیح تربت و آداب آن ر. ک: «دائرة المعارف تشیع»، ج۴، ص۲۰۵.</ref>. تسبیح تربت، قصیده‌ای صد بیتی است و واژه‌هایش همه [[عاشورایی]]، که دانه‌هایش همراه ذاکر، ذکر می‌گوید و عطر [[شهادت]] را میپراکند. کربلائیان با مضمون این قصیده [[مقدّس]] هم‌نوایی می‌کنند و با ترکیبات آنکه {{متن حدیث\|اللَّهُ أَكْبَرُ}}، {{متن حدیث\|الْحَمْدُ لِلَّهِ}} و {{متن حدیث\|سُبْحَانَ اللَّهِ}} است، آشنا و مأنوسند. دانه‌های تسبیح تربت، گوهرهایی است که از خاک کوی [[عشق]] گرفته شده و از آن نوری تا ملکوت خدا متصاعد می‌شود. دل‌های دریایی، گوهر [[تربت]] را در [[ساحل]] عشق، با "[[اشک]]" شستشو می‌دهند، و از [[زمزم]] دیدگان بر آن میبارند. این است رمز جلوه و جلای همیشگی "تربت حسین"! و همین است راز [[برتری]] تسبیح تربت، بر دانه‌های یاقوت و [[عقیق]] و فیروزه و زبرجد و الماس! تسبیح تربت، ترکیبی کربلایی دارد و آهنگی زهرایی و مفاهیمش هدیه خداوند به "[[فاطمه]]" است. منظومه‌ای رمزی از [[قداست]] و [[فداکاری]] و عشق و [[خلوص]] است. چه اکسیر [[شگفتی]] در خاک مزار حسین{{ع}} نهفته است، فضیلت‌بخش خاک بر گوهر!<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|فرهنگ عاشورا]]، ص۱۲۲.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani در ‏۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۶:۳۴

2024-07-09T06:34:28Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۰۴
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط =		\| موضوع مرتبط = تربت
	\| عنوان مدخل =		\| عنوان مدخل =
	\| مداخل مرتبط = ~~[[تسبیح تربت در حدیث]] - [[تسبیح تربت در کلام اسلامی]] - [[تسبیح تربت در معارف و سیره حسینی]]~~		\| مداخل مرتبط =
	\| پرسش مرتبط = ~~تسبیح تربت (پرسش)~~		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	[[تربت]] [[سید الشهدا]] {{ع}}، به خاطر [[قداست]] و [[فضیلت]] و [[الهام]] بخشی، هم مورد [[سجود]] قرار میگیرد، هم از آن [[تسبیح]] برای ذکر گفتن تهیّه می‌شود، هم کام نوزاد را بر می‌دارند، هم همراه میّت به صورت [[حنوط]]، به کار می‌رود. خاکی که [[مدفن]] یک [[شهید]] است، انتقال دهنده [[فرهنگ~~]] [[~~شهادت]] و [[الهام]] بخش [[شجاعت]] و [[ایمان]] است و تسبیحی که با چنین تربتی گفته شود، [[اجر مضاعف]] دارد. از [[امام صادق]] {{ع}} احادیثی در [[فضیلت]] [[تسبیح~~]] [[~~تربت]] [[سید الشهدا]] [[روایت]] شده است<ref>بحار الأنوار، ج۹۸، ص۱۳۳. </ref>.		[[تربت]] [[سید الشهدا]]{{ع}}، به خاطر [[قداست]] و [[فضیلت]] و [[الهام]] بخشی، هم مورد [[سجود]] قرار میگیرد، هم از آن [[تسبیح]] برای ذکر گفتن تهیّه می‌شود، هم کام نوزاد را بر می‌دارند، هم همراه میّت به صورت [[حنوط]]، به کار می‌رود. خاکی که [[مدفن]] یک [[شهید]] است، انتقال دهنده [[فرهنگ شهادت]] و الهام بخش [[شجاعت]] و [[ایمان]] است و تسبیحی که با چنین تربتی گفته شود، [[اجر مضاعف]] دارد. از [[امام صادق]]{{ع}} احادیثی در فضیلت [[تسبیح تربت]] سید الشهدا [[روایت]] شده است<ref>بحار الأنوار، ج۹۸، ص۱۳۳. </ref>.
	[[حضرت زهرا]] {{ع}} از [[تربت]] [[حمزه~~]] [[~~سید الشهدا]]، تسبیحی ساخته و به نخ کرده بود و با آن، ذکر تسبیحات می‌گفت، [[مردم]] همچنان کردند. چون [[حسین]] {{ع}} [[شهید]] شد، به خاطر مزیّت و [[فضیلت~~]] [[~~تربت]] او، این کار درباره [[تربت]] [[قبر]] آن [[امام]] [[شهید]] انجام گرفت<ref>بحار الأنوار، ج۹۸، ص۱۳۳؛ المزار، شیخ مفید(چاپ کنگره شیخ مفید، ۱۴۱۳ق)، ص۱۵۰. </ref>. پیش از [[تسبیح]] گلی، [[حضرت]] [[زهرا]] تسبیحی داشت از نخ پشمین که به آن گره‌های متعدّد زده بود و آن را می‌‌گرداند و [[تسبیح]] و [[تکبیر]] ~~میگفت،~~ تا آنکه [[حضرت~~]] [[~~حمزه]] در [[جنگ احد]] به [[شهادت]] رسید. آنگاه از [[تربت]] او تسبیحی ساخت. رسم [[مردم]] بر این جاری شد تا آنکه پس از [[شهادت امام حسین]]، از [[تربت~~]] [[~~قبر]] او [[تسبیح]] فراهم می‌کردند: {{متن حدیث\|فَلَمَّا قُتِلَ الْحُسَيْنُ صَلَوَاتُ الله عَلَيْهِ عَدَلَ بِالْأَمْرِ إِلَيْهِ فَاسْتَعْمَلُوا تُرْبَتَهُ لِمَا فِيهَا مِنَ الْفَضْلِ وَ الْمَزِيَّةِ}}<ref>بحار الأنوار، ج۸۲، ص۳۳۳.</ref>.		[[حضرت زهرا]]{{ع}} از تربت [[حمزه سید الشهدا]]، تسبیحی ساخته و به نخ کرده بود و با آن، ذکر تسبیحات می‌گفت، [[مردم]] همچنان کردند. چون حسین{{ع}} [[شهید]] شد، به خاطر مزیّت و فضیلت تربت او، این کار درباره تربت [[قبر]] آن [[امام]] شهید انجام گرفت<ref>بحار الأنوار، ج۹۸، ص۱۳۳؛ المزار، شیخ مفید(چاپ کنگره شیخ مفید، ۱۴۱۳ق)، ص۱۵۰. </ref>. پیش از تسبیح گلی، حضرت [[زهرا]] تسبیحی داشت از نخ پشمین که به آن گره‌های متعدّد زده بود و آن را می‌‌گرداند و تسبیح و [[تکبیر]] می‌‌گفت، تا آنکه [[حضرت حمزه]] در [[جنگ احد]] به [[شهادت]] رسید. آنگاه از تربت او تسبیحی ساخت. رسم مردم بر این جاری شد تا آنکه پس از [[شهادت امام حسین]]، از تربت قبر او تسبیح فراهم می‌کردند: {{متن حدیث\|فَلَمَّا قُتِلَ الْحُسَيْنُ صَلَوَاتُ الله عَلَيْهِ عَدَلَ بِالْأَمْرِ إِلَيْهِ فَاسْتَعْمَلُوا تُرْبَتَهُ لِمَا فِيهَا مِنَ الْفَضْلِ وَ الْمَزِيَّةِ}}<ref>بحار الأنوار، ج۸۲، ص۳۳۳.</ref>.

	دو [[حدیث]] در [[فضیلت~~]] [[~~تسبیح~~]] [[~~تربت]]: [[امام صادق]] {{ع}} فرمود: {{متن حدیث\|مَنْ كَانَتْ مَعَهُ سُبْحَةٌ مِنْ طِينِ قَبْرِ الْحُسَيْنِ {{ع}} كُتِبَ مُسَبِّحاً وَ إِنْ لَمْ يُسَبِّحْ بِهَا}}<ref>بحار الأنوار، ج۸۲، ص۳۴۰.</ref>. هر که تسبیحی از [[تربت]] [[قبر~~]] [[~~حسین]] {{ع}} داشته باشد، تسبیح‌گوی نوشته می‌شود، هر چند با آن [[تسبیح]] نگوید. اما کاظم {{ع}} فرمود: {{متن حدیث\|لاَ يَسْتَغْنِي شِيعَتُنَا عَنْ أَرْبَعٍ... وَ سُبْحَةٍ مِنْ طِينِ قَبْرِ الْحُسَيْنِ {{ع}} فِيهَا ثَلاَثٌ وَ ثَلاَثُونَ حَبَّةً}}<ref>بحار الأنوار، ج۸۲، ص۳۴۰. در «المزار»شیخ مفید، ص۱۵۲، عدد سی و چهار دانه آمده است.</ref>. [[شیعه]] ما از چهار چیز [[بی‌نیاز]] نیست:... یکی هم تسبیحی با ۳۳ دانه از [[خاک]] [[قبر امام حسین]] {{ع}}<ref>برای آگاهی از تاریخچه تسبیح و تسبیح تربت و آداب آن ر. ک: «دائرة المعارف تشیع»، ج۴، ص۲۰۵.</ref>. [[تسبیح~~]] [[~~تربت]]، قصیده‌ای [[صد]] بیتی است و واژه‌هایش همه [[عاشورایی]]، که دانه‌هایش همراه [[ذاکر]]، ذکر ~~میگوید~~ و [[عطر]] [[شهادت]] را میپراکند. کربلائیان با مضمون این قصیده [[مقدّس]] [[هم‌نوایی]] ~~میکنند~~ و با ترکیبات آنکه {{متن حدیث\|اللَّهُ أَكْبَرُ}}، {{متن حدیث\|الْحَمْدُ لِلَّهِ}} و {{متن حدیث\|سُبْحَانَ اللَّهِ}} است، آشنا و مأنوسند. دانه‌های [[تسبیح~~]] [[تربت]]،~~ گوهرهایی است که از [[خاک]] کوی [[عشق]] گرفته شده و از آن نوری تا [[ملکوت خدا]] متصاعد می‌شود. دل‌های دریایی، گوهر [[تربت]] را در ~~ساحل~~ [[~~عشق~~]]، با "اشک" شستشو ~~میدهند،~~ و از [[زمزم]] دیدگان بر آن میبارند. این است رمز جلوه و جلای همیشگی "تربت حسین"! و همین است [[راز]] [[برتری]] [[تسبیح~~]] [[تربت]]،~~ بر دانه‌های یاقوت و عقیق و فیروزه و زبرجد و الماس! [[تسبیح~~]] [[تربت]]،~~ ترکیبی کربلایی دارد و آهنگی زهرایی و مفاهیمش [[هدیه خداوند]] به "فاطمه" است. منظومه‌ای رمزی از [[قداست]] و [[فداکاری]] و [[عشق]] و [[خلوص]] است. چه اکسیر ~~شگفتی در~~ [[~~خاک~~]] [[مزار]] [[حسین]] {{ع}} نهفته است، فضیلت‌بخش [[خاک]] بر گوهر!<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|فرهنگ عاشورا]]، ~~ص ۱۲۲~~.</ref>.		دو [[حدیث]] در فضیلت تسبیح تربت: امام صادق{{ع}} فرمود: {{متن حدیث\|مَنْ كَانَتْ مَعَهُ سُبْحَةٌ مِنْ طِينِ قَبْرِ الْحُسَيْنِ{{ع}} كُتِبَ مُسَبِّحاً وَ إِنْ لَمْ يُسَبِّحْ بِهَا}}<ref>بحار الأنوار، ج۸۲، ص۳۴۰.</ref>. هر که تسبیحی از تربت [[قبر حسین]]{{ع}} داشته باشد، تسبیح‌گوی نوشته می‌شود، هر چند با آن تسبیح نگوید. اما کاظم{{ع}} فرمود: {{متن حدیث\|لاَ يَسْتَغْنِي شِيعَتُنَا عَنْ أَرْبَعٍ... وَ سُبْحَةٍ مِنْ طِينِ قَبْرِ الْحُسَيْنِ{{ع}} فِيهَا ثَلاَثٌ وَ ثَلاَثُونَ حَبَّةً}}<ref>بحار الأنوار، ج۸۲، ص۳۴۰. در «المزار»شیخ مفید، ص۱۵۲، عدد سی و چهار دانه آمده است.</ref>. [[شیعه]] ما از چهار چیز [[بی‌نیاز]] نیست:... یکی هم تسبیحی با ۳۳ دانه از خاک [[قبر امام حسین]]{{ع}}<ref>برای آگاهی از تاریخچه تسبیح و تسبیح تربت و آداب آن ر. ک: «دائرة المعارف تشیع»، ج۴، ص۲۰۵.</ref>. [[تسبیح تربت]]، قصیده‌ای صد بیتی است و واژه‌هایش همه [[عاشورایی]]، که دانه‌هایش همراه [[ذاکر]]، ذکر می‌گوید و [[عطر]] [[شهادت]] را میپراکند. [[کربلائیان]] با مضمون این قصیده [[مقدّس]] [[هم‌نوایی]] می‌کنند و با ترکیبات آنکه {{متن حدیث\|اللَّهُ أَكْبَرُ}}، {{متن حدیث\|الْحَمْدُ لِلَّهِ}} و {{متن حدیث\|سُبْحَانَ اللَّهِ}} است، آشنا و مأنوسند. دانه‌های تسبیح تربت، گوهرهایی است که از خاک کوی [[عشق]] گرفته شده و از آن نوری تا [[ملکوت خدا]] متصاعد می‌شود. دل‌های دریایی، گوهر [[تربت]] را در [[ساحل]] عشق، با "[[اشک]]" شستشو می‌دهند، و از [[زمزم]] دیدگان بر آن میبارند. این است رمز جلوه و جلای همیشگی "تربت حسین"! و همین است [[راز]] [[برتری]] تسبیح تربت، بر دانه‌های یاقوت و [[عقیق]] و فیروزه و زبرجد و الماس! تسبیح تربت، ترکیبی کربلایی دارد و آهنگی زهرایی و مفاهیمش [[هدیه خداوند]] به "[[فاطمه]]" است. منظومه‌ای رمزی از [[قداست]] و [[فداکاری]] و عشق و [[خلوص]] است. چه اکسیر [[شگفتی]] در خاک [[مزار]] حسین{{ع}} نهفته است، فضیلت‌بخش خاک بر گوهر!<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|فرهنگ عاشورا]]، ص۱۲۲.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:13681024.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|'''فرهنگ عاشورا''']]		# [[پرونده:13681024.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|'''فرهنگ عاشورا''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

خط ۲۰:		خط ۲۰:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:~~تسبیح تربت~~]]		[[رده:امام حسین]]
	[[رده:مدخل فرهنگ عاشورا]]		[[رده:مدخل فرهنگ عاشورا]]

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-24T19:32:04Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۲۳:۰۲
خط ۶:		خط ۶:
	}}		}}

	==مقدمه==		== مقدمه ==
	[[تربت]] [[سید الشهدا]]{{ع}}، به خاطر [[قداست]] و [[فضیلت]] و [[الهام]] بخشی، هم مورد [[سجود]] قرار میگیرد، هم از آن [[تسبیح]] برای ذکر گفتن تهیّه می‌شود، هم کام نوزاد را بر می‌دارند، هم همراه میّت به صورت [[حنوط]]، به کار می‌رود. خاکی که [[مدفن]] یک [[شهید]] است، انتقال دهنده [[فرهنگ]] [[شهادت]] و [[الهام]] بخش [[شجاعت]] و [[ایمان]] است و تسبیحی که با چنین تربتی گفته شود، [[اجر مضاعف]] دارد. از [[امام صادق]]{{ع}} احادیثی در [[فضیلت]] [[تسبیح]] [[تربت]] [[سید الشهدا]] [[روایت]] شده است<ref>بحار الأنوار، ج۹۸، ص۱۳۳. </ref>.		[[تربت]] [[سید الشهدا]] {{ع}}، به خاطر [[قداست]] و [[فضیلت]] و [[الهام]] بخشی، هم مورد [[سجود]] قرار میگیرد، هم از آن [[تسبیح]] برای ذکر گفتن تهیّه می‌شود، هم کام نوزاد را بر می‌دارند، هم همراه میّت به صورت [[حنوط]]، به کار می‌رود. خاکی که [[مدفن]] یک [[شهید]] است، انتقال دهنده [[فرهنگ]] [[شهادت]] و [[الهام]] بخش [[شجاعت]] و [[ایمان]] است و تسبیحی که با چنین تربتی گفته شود، [[اجر مضاعف]] دارد. از [[امام صادق]] {{ع}} احادیثی در [[فضیلت]] [[تسبیح]] [[تربت]] [[سید الشهدا]] [[روایت]] شده است<ref>بحار الأنوار، ج۹۸، ص۱۳۳. </ref>.
	[[حضرت زهرا]]{{ع}} از [[تربت]] [[حمزه]] [[سید الشهدا]]، تسبیحی ساخته و به نخ کرده بود و با آن، ذکر تسبیحات می‌گفت، [[مردم]] همچنان کردند. چون [[حسین]]{{ع}} [[شهید]] شد، به خاطر مزیّت و [[فضیلت]] [[تربت]] او، این کار درباره [[تربت]] [[قبر]] آن [[امام]] [[شهید]] انجام گرفت<ref>بحار الأنوار، ج۹۸، ص۱۳۳؛ المزار، شیخ مفید(چاپ کنگره شیخ مفید، ۱۴۱۳ق)، ص۱۵۰. </ref>. پیش از [[تسبیح]] گلی، [[حضرت]] [[زهرا]] تسبیحی داشت از نخ پشمین که به آن گره‌های متعدّد زده بود و آن را می‌‌گرداند و [[تسبیح]] و [[تکبیر]] میگفت، تا آنکه [[حضرت]] [[حمزه]] در [[جنگ احد]] به [[شهادت]] رسید. آنگاه از [[تربت]] او تسبیحی ساخت. رسم [[مردم]] بر این جاری شد تا آنکه پس از [[شهادت امام حسین]]، از [[تربت]] [[قبر]] او [[تسبیح]] فراهم می‌کردند: {{متن حدیث\|فَلَمَّا قُتِلَ الْحُسَيْنُ صَلَوَاتُ الله عَلَيْهِ عَدَلَ بِالْأَمْرِ إِلَيْهِ فَاسْتَعْمَلُوا تُرْبَتَهُ لِمَا فِيهَا مِنَ الْفَضْلِ وَ الْمَزِيَّةِ}}<ref>بحار الأنوار، ج۸۲، ص۳۳۳.</ref>.		[[حضرت زهرا]] {{ع}} از [[تربت]] [[حمزه]] [[سید الشهدا]]، تسبیحی ساخته و به نخ کرده بود و با آن، ذکر تسبیحات می‌گفت، [[مردم]] همچنان کردند. چون [[حسین]] {{ع}} [[شهید]] شد، به خاطر مزیّت و [[فضیلت]] [[تربت]] او، این کار درباره [[تربت]] [[قبر]] آن [[امام]] [[شهید]] انجام گرفت<ref>بحار الأنوار، ج۹۸، ص۱۳۳؛ المزار، شیخ مفید(چاپ کنگره شیخ مفید، ۱۴۱۳ق)، ص۱۵۰. </ref>. پیش از [[تسبیح]] گلی، [[حضرت]] [[زهرا]] تسبیحی داشت از نخ پشمین که به آن گره‌های متعدّد زده بود و آن را می‌‌گرداند و [[تسبیح]] و [[تکبیر]] میگفت، تا آنکه [[حضرت]] [[حمزه]] در [[جنگ احد]] به [[شهادت]] رسید. آنگاه از [[تربت]] او تسبیحی ساخت. رسم [[مردم]] بر این جاری شد تا آنکه پس از [[شهادت امام حسین]]، از [[تربت]] [[قبر]] او [[تسبیح]] فراهم می‌کردند: {{متن حدیث\|فَلَمَّا قُتِلَ الْحُسَيْنُ صَلَوَاتُ الله عَلَيْهِ عَدَلَ بِالْأَمْرِ إِلَيْهِ فَاسْتَعْمَلُوا تُرْبَتَهُ لِمَا فِيهَا مِنَ الْفَضْلِ وَ الْمَزِيَّةِ}}<ref>بحار الأنوار، ج۸۲، ص۳۳۳.</ref>.

	دو [[حدیث]] در [[فضیلت]] [[تسبیح]] [[تربت]]: [[امام صادق]]{{ع}} فرمود: {{متن حدیث\|مَنْ كَانَتْ مَعَهُ سُبْحَةٌ مِنْ طِينِ قَبْرِ الْحُسَيْنِ{{ع}} كُتِبَ مُسَبِّحاً وَ إِنْ لَمْ يُسَبِّحْ بِهَا}}<ref>بحار الأنوار، ج۸۲، ص۳۴۰.</ref>. هر که تسبیحی از [[تربت]] [[قبر]] [[حسین]]{{ع}} داشته باشد، تسبیح‌گوی نوشته می‌شود، هر چند با آن [[تسبیح]] نگوید. اما کاظم{{ع}} فرمود: {{متن حدیث\|لاَ يَسْتَغْنِي شِيعَتُنَا عَنْ أَرْبَعٍ... وَ سُبْحَةٍ مِنْ طِينِ قَبْرِ الْحُسَيْنِ{{ع}} فِيهَا ثَلاَثٌ وَ ثَلاَثُونَ حَبَّةً}}<ref>بحار الأنوار، ج۸۲، ص۳۴۰. در «المزار»شیخ مفید، ص۱۵۲، عدد سی و چهار دانه آمده است.</ref>. [[شیعه]] ما از چهار چیز [[بی‌نیاز]] نیست:... یکی هم تسبیحی با ۳۳ دانه از [[خاک]] [[قبر امام حسین]]{{ع}}<ref>برای آگاهی از تاریخچه تسبیح و تسبیح تربت و آداب آن ر.ک: «دائرة المعارف تشیع»، ج۴، ص۲۰۵.</ref>. [[تسبیح]] [[تربت]]، قصیده‌ای [[صد]] بیتی است و واژه‌هایش همه [[عاشورایی]]، که دانه‌هایش همراه [[ذاکر]]، ذکر میگوید و [[عطر]] [[شهادت]] را میپراکند. کربلائیان با مضمون این قصیده [[مقدّس]] [[هم‌نوایی]] میکنند و با ترکیبات آنکه {{متن حدیث\|اللَّهُ أَكْبَرُ}}، {{متن حدیث\|الْحَمْدُ لِلَّهِ}} و {{متن حدیث\|سُبْحَانَ اللَّهِ}} است، آشنا و مأنوسند. دانه‌های [[تسبیح]] [[تربت]]، گوهرهایی است که از [[خاک]] کوی [[عشق]] گرفته شده و از آن نوری تا [[ملکوت خدا]] متصاعد می‌شود. دل‌های دریایی، گوهر [[تربت]] را در ساحل [[عشق]]، با "اشک" شستشو میدهند، و از [[زمزم]] دیدگان بر آن میبارند. این است رمز جلوه و جلای همیشگی "تربت حسین"! و همین است [[راز]] [[برتری]] [[تسبیح]] [[تربت]]، بر دانه‌های یاقوت و عقیق و فیروزه و زبرجد و الماس! [[تسبیح]] [[تربت]]، ترکیبی کربلایی دارد و آهنگی زهرایی و مفاهیمش [[هدیه خداوند]] به "فاطمه" است. منظومه‌ای رمزی از [[قداست]] و [[فداکاری]] و [[عشق]] و [[خلوص]] است. چه اکسیر شگفتی در [[خاک]] [[مزار]] [[حسین]]{{ع}} نهفته است، فضیلت‌بخش [[خاک]] بر گوهر!<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|فرهنگ عاشورا]]، ص ۱۲۲.</ref>.		دو [[حدیث]] در [[فضیلت]] [[تسبیح]] [[تربت]]: [[امام صادق]] {{ع}} فرمود: {{متن حدیث\|مَنْ كَانَتْ مَعَهُ سُبْحَةٌ مِنْ طِينِ قَبْرِ الْحُسَيْنِ {{ع}} كُتِبَ مُسَبِّحاً وَ إِنْ لَمْ يُسَبِّحْ بِهَا}}<ref>بحار الأنوار، ج۸۲، ص۳۴۰.</ref>. هر که تسبیحی از [[تربت]] [[قبر]] [[حسین]] {{ع}} داشته باشد، تسبیح‌گوی نوشته می‌شود، هر چند با آن [[تسبیح]] نگوید. اما کاظم {{ع}} فرمود: {{متن حدیث\|لاَ يَسْتَغْنِي شِيعَتُنَا عَنْ أَرْبَعٍ... وَ سُبْحَةٍ مِنْ طِينِ قَبْرِ الْحُسَيْنِ {{ع}} فِيهَا ثَلاَثٌ وَ ثَلاَثُونَ حَبَّةً}}<ref>بحار الأنوار، ج۸۲، ص۳۴۰. در «المزار»شیخ مفید، ص۱۵۲، عدد سی و چهار دانه آمده است.</ref>. [[شیعه]] ما از چهار چیز [[بی‌نیاز]] نیست:... یکی هم تسبیحی با ۳۳ دانه از [[خاک]] [[قبر امام حسین]] {{ع}}<ref>برای آگاهی از تاریخچه تسبیح و تسبیح تربت و آداب آن ر. ک: «دائرة المعارف تشیع»، ج۴، ص۲۰۵.</ref>. [[تسبیح]] [[تربت]]، قصیده‌ای [[صد]] بیتی است و واژه‌هایش همه [[عاشورایی]]، که دانه‌هایش همراه [[ذاکر]]، ذکر میگوید و [[عطر]] [[شهادت]] را میپراکند. کربلائیان با مضمون این قصیده [[مقدّس]] [[هم‌نوایی]] میکنند و با ترکیبات آنکه {{متن حدیث\|اللَّهُ أَكْبَرُ}}، {{متن حدیث\|الْحَمْدُ لِلَّهِ}} و {{متن حدیث\|سُبْحَانَ اللَّهِ}} است، آشنا و مأنوسند. دانه‌های [[تسبیح]] [[تربت]]، گوهرهایی است که از [[خاک]] کوی [[عشق]] گرفته شده و از آن نوری تا [[ملکوت خدا]] متصاعد می‌شود. دل‌های دریایی، گوهر [[تربت]] را در ساحل [[عشق]]، با "اشک" شستشو میدهند، و از [[زمزم]] دیدگان بر آن میبارند. این است رمز جلوه و جلای همیشگی "تربت حسین"! و همین است [[راز]] [[برتری]] [[تسبیح]] [[تربت]]، بر دانه‌های یاقوت و عقیق و فیروزه و زبرجد و الماس! [[تسبیح]] [[تربت]]، ترکیبی کربلایی دارد و آهنگی زهرایی و مفاهیمش [[هدیه خداوند]] به "فاطمه" است. منظومه‌ای رمزی از [[قداست]] و [[فداکاری]] و [[عشق]] و [[خلوص]] است. چه اکسیر شگفتی در [[خاک]] [[مزار]] [[حسین]] {{ع}} نهفته است، فضیلت‌بخش [[خاک]] بر گوهر!<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|فرهنگ عاشورا]]، ص ۱۲۲.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T05:54:54Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۲۴
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{امامت}}~~
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط =		\| موضوع مرتبط =
خط ۲۳:		خط ۲۲:
	[[رده:تسبیح تربت]]		[[رده:تسبیح تربت]]
	[[رده:مدخل فرهنگ عاشورا]]		[[رده:مدخل فرهنگ عاشورا]]
	~~[[رده:مدخل]]~~

Heydari: جایگزینی متن - '\این\sمدخل\sاز\sچند\sمنظر\sمتفاوت\،\sبررسی\sمی‌شود\:<\/div\> \(.)\<\/div\> \
2022-06-02T11:33:26Z

جایگزینی متن - '\<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(252\,\s252\,\s233\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>این\sمدخل\sاز\sچند\sمنظر\sمتفاوت\،\sبررسی\sمی‌شود\:<\/div\> \<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(255\,\s245\,\s227\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.)\<\/div\> \<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(206\,242\,\s299\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\...

→ نسخهٔ قدیمی‌تر نسخهٔ ‏۲ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۵:۰۳
خط ۱: خط ۱:

{{امامت}}
{{امامت}}

<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">این مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>
{{مدخل مرتبط

<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[تسبیح تربت در حدیث]] - [[تسبیح تربت در کلام اسلامی]] - [[تسبیح تربت در معارف و سیره حسینی]]</div>
| موضوع مرتبط =

<div style="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[تسبیح تربت (پرسش)]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>
| عنوان مدخل =

| مداخل مرتبط = [[تسبیح تربت در حدیث]] - [[تسبیح تربت در کلام اسلامی]] - [[تسبیح تربت در معارف و سیره حسینی]]

| پرسش مرتبط = تسبیح تربت (پرسش)

}}

==مقدمه==
==مقدمه==

Heydari: جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته == == منابع ==' به '== منابع =='

2022-04-21T10:13:03Z

جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته == == منابع ==' به '== منابع =='

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ آوریل ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۴۳
خط ۹:		خط ۹:

	دو [[حدیث]] در [[فضیلت]] [[تسبیح]] [[تربت]]: [[امام صادق]]{{ع}} فرمود: {{متن حدیث\|مَنْ كَانَتْ مَعَهُ سُبْحَةٌ مِنْ طِينِ قَبْرِ الْحُسَيْنِ{{ع}} كُتِبَ مُسَبِّحاً وَ إِنْ لَمْ يُسَبِّحْ بِهَا}}<ref>بحار الأنوار، ج۸۲، ص۳۴۰.</ref>. هر که تسبیحی از [[تربت]] [[قبر]] [[حسین]]{{ع}} داشته باشد، تسبیح‌گوی نوشته می‌شود، هر چند با آن [[تسبیح]] نگوید. اما کاظم{{ع}} فرمود: {{متن حدیث\|لاَ يَسْتَغْنِي شِيعَتُنَا عَنْ أَرْبَعٍ... وَ سُبْحَةٍ مِنْ طِينِ قَبْرِ الْحُسَيْنِ{{ع}} فِيهَا ثَلاَثٌ وَ ثَلاَثُونَ حَبَّةً}}<ref>بحار الأنوار، ج۸۲، ص۳۴۰. در «المزار»شیخ مفید، ص۱۵۲، عدد سی و چهار دانه آمده است.</ref>. [[شیعه]] ما از چهار چیز [[بی‌نیاز]] نیست:... یکی هم تسبیحی با ۳۳ دانه از [[خاک]] [[قبر امام حسین]]{{ع}}<ref>برای آگاهی از تاریخچه تسبیح و تسبیح تربت و آداب آن ر.ک: «دائرة المعارف تشیع»، ج۴، ص۲۰۵.</ref>. [[تسبیح]] [[تربت]]، قصیده‌ای [[صد]] بیتی است و واژه‌هایش همه [[عاشورایی]]، که دانه‌هایش همراه [[ذاکر]]، ذکر میگوید و [[عطر]] [[شهادت]] را میپراکند. کربلائیان با مضمون این قصیده [[مقدّس]] [[هم‌نوایی]] میکنند و با ترکیبات آنکه {{متن حدیث\|اللَّهُ أَكْبَرُ}}، {{متن حدیث\|الْحَمْدُ لِلَّهِ}} و {{متن حدیث\|سُبْحَانَ اللَّهِ}} است، آشنا و مأنوسند. دانه‌های [[تسبیح]] [[تربت]]، گوهرهایی است که از [[خاک]] کوی [[عشق]] گرفته شده و از آن نوری تا [[ملکوت خدا]] متصاعد می‌شود. دل‌های دریایی، گوهر [[تربت]] را در ساحل [[عشق]]، با "اشک" شستشو میدهند، و از [[زمزم]] دیدگان بر آن میبارند. این است رمز جلوه و جلای همیشگی "تربت حسین"! و همین است [[راز]] [[برتری]] [[تسبیح]] [[تربت]]، بر دانه‌های یاقوت و عقیق و فیروزه و زبرجد و الماس! [[تسبیح]] [[تربت]]، ترکیبی کربلایی دارد و آهنگی زهرایی و مفاهیمش [[هدیه خداوند]] به "فاطمه" است. منظومه‌ای رمزی از [[قداست]] و [[فداکاری]] و [[عشق]] و [[خلوص]] است. چه اکسیر شگفتی در [[خاک]] [[مزار]] [[حسین]]{{ع}} نهفته است، فضیلت‌بخش [[خاک]] بر گوهر!<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|فرهنگ عاشورا]]، ص ۱۲۲.</ref>.		دو [[حدیث]] در [[فضیلت]] [[تسبیح]] [[تربت]]: [[امام صادق]]{{ع}} فرمود: {{متن حدیث\|مَنْ كَانَتْ مَعَهُ سُبْحَةٌ مِنْ طِينِ قَبْرِ الْحُسَيْنِ{{ع}} كُتِبَ مُسَبِّحاً وَ إِنْ لَمْ يُسَبِّحْ بِهَا}}<ref>بحار الأنوار، ج۸۲، ص۳۴۰.</ref>. هر که تسبیحی از [[تربت]] [[قبر]] [[حسین]]{{ع}} داشته باشد، تسبیح‌گوی نوشته می‌شود، هر چند با آن [[تسبیح]] نگوید. اما کاظم{{ع}} فرمود: {{متن حدیث\|لاَ يَسْتَغْنِي شِيعَتُنَا عَنْ أَرْبَعٍ... وَ سُبْحَةٍ مِنْ طِينِ قَبْرِ الْحُسَيْنِ{{ع}} فِيهَا ثَلاَثٌ وَ ثَلاَثُونَ حَبَّةً}}<ref>بحار الأنوار، ج۸۲، ص۳۴۰. در «المزار»شیخ مفید، ص۱۵۲، عدد سی و چهار دانه آمده است.</ref>. [[شیعه]] ما از چهار چیز [[بی‌نیاز]] نیست:... یکی هم تسبیحی با ۳۳ دانه از [[خاک]] [[قبر امام حسین]]{{ع}}<ref>برای آگاهی از تاریخچه تسبیح و تسبیح تربت و آداب آن ر.ک: «دائرة المعارف تشیع»، ج۴، ص۲۰۵.</ref>. [[تسبیح]] [[تربت]]، قصیده‌ای [[صد]] بیتی است و واژه‌هایش همه [[عاشورایی]]، که دانه‌هایش همراه [[ذاکر]]، ذکر میگوید و [[عطر]] [[شهادت]] را میپراکند. کربلائیان با مضمون این قصیده [[مقدّس]] [[هم‌نوایی]] میکنند و با ترکیبات آنکه {{متن حدیث\|اللَّهُ أَكْبَرُ}}، {{متن حدیث\|الْحَمْدُ لِلَّهِ}} و {{متن حدیث\|سُبْحَانَ اللَّهِ}} است، آشنا و مأنوسند. دانه‌های [[تسبیح]] [[تربت]]، گوهرهایی است که از [[خاک]] کوی [[عشق]] گرفته شده و از آن نوری تا [[ملکوت خدا]] متصاعد می‌شود. دل‌های دریایی، گوهر [[تربت]] را در ساحل [[عشق]]، با "اشک" شستشو میدهند، و از [[زمزم]] دیدگان بر آن میبارند. این است رمز جلوه و جلای همیشگی "تربت حسین"! و همین است [[راز]] [[برتری]] [[تسبیح]] [[تربت]]، بر دانه‌های یاقوت و عقیق و فیروزه و زبرجد و الماس! [[تسبیح]] [[تربت]]، ترکیبی کربلایی دارد و آهنگی زهرایی و مفاهیمش [[هدیه خداوند]] به "فاطمه" است. منظومه‌ای رمزی از [[قداست]] و [[فداکاری]] و [[عشق]] و [[خلوص]] است. چه اکسیر شگفتی در [[خاک]] [[مزار]] [[حسین]]{{ع}} نهفته است، فضیلت‌بخش [[خاک]] بر گوهر!<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|فرهنگ عاشورا]]، ص ۱۲۲.</ref>.

	~~== جستارهای وابسته ==~~

	== منابع ==		== منابع ==

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==پانویس== +== پانویس ==)

2021-12-17T19:12:10Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==پانویس== +== پانویس ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۲:۴۲
خط ۱۷:		خط ۱۷:
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

	==پانویس==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

2021-12-17T16:57:46Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۰:۲۷
خط ۱۲:		خط ۱۲:
	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

	==منابع==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:13681024.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|'''فرهنگ عاشورا''']]		* [[پرونده:13681024.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|'''فرهنگ عاشورا''']]

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-''']] ==پانویس== {{پانویس}} +''']] {{پایان منابع}} ==پانویس== {{پانویس}})

2021-12-16T12:06:29Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-''']] ==پانویس== {{پانویس}} +''']] {{پایان منابع}} ==پانویس== {{پانویس}})

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۵:۳۶
خط ۱۵:		خط ۱۵:
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:13681024.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|'''فرهنگ عاشورا''']]		* [[پرونده:13681024.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|'''فرهنگ عاشورا''']]
			{{پایان منابع}}

	==پانویس==		==پانویس==

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== * +==منابع== {{منابع}} * )

2021-12-16T11:41:54Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== * +==منابع== {{منابع}} * )

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۵:۱۱
خط ۱۳:		خط ۱۳:

	==منابع==		==منابع==
			{{منابع}}
	* [[پرونده:13681024.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|'''فرهنگ عاشورا''']]		* [[پرونده:13681024.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|'''فرهنگ عاشورا''']]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۵:۰۳
خط ۱:		خط ۱:
	{{امامت}}		{{امامت}}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">این~~ مدخل ~~از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>~~		{{مدخل مرتبط
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">~~[[تسبیح تربت در حدیث]] - [[تسبیح تربت در کلام اسلامی]] - [[تسبیح تربت در معارف و سیره حسینی]]~~</div>~~		\| موضوع مرتبط =
	~~<div style~~="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[تسبیح تربت (پرسش)~~]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>~~		\| عنوان مدخل =
			\| مداخل مرتبط = [[تسبیح تربت در حدیث]] - [[تسبیح تربت در کلام اسلامی]] - [[تسبیح تربت در معارف و سیره حسینی]]
			\| پرسش مرتبط = تسبیح تربت (پرسش)
			}}

	==مقدمه==		==مقدمه==