تسلیم در قرآن - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Wasity: جایگزینی متن - 'دست' به 'دست'

2023-03-02T10:15:14Z

جایگزینی متن - 'دست' به 'دست'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ مارس ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۴۵
خط ۱۳۳:		خط ۱۳۳:
	* هم‌چنین فی قوله تعالی: {{متن قرآن\|حَتَّى تَسْتَأْنِسُوا وَتُسَلِّمُوا عَلَى أَهْلِهَا}}<ref>«تا آنکه آشنایی دهید و بر اهل آن (خانه)‌ها سلام کنید» سوره نور، آیه ۲۷.</ref>، فرموده: استیناس، [[طلب]] [[انس]] است به وسیله [[علم]] یا غیر آن و: {{متن قرآن\|تُسَلِّمُوا عَلَى أَهْلِهَا}}؛ یعنی سزاوار است که بر [[اهل]] [[خانه‌ها]] [[سلام]] کنید و چون به شما اجازه ورود دادند، پس در آن [[خانه‌ها]] داخل شوید<ref>تبیان، ج۷، ص۳۷۷.</ref>.		* هم‌چنین فی قوله تعالی: {{متن قرآن\|حَتَّى تَسْتَأْنِسُوا وَتُسَلِّمُوا عَلَى أَهْلِهَا}}<ref>«تا آنکه آشنایی دهید و بر اهل آن (خانه)‌ها سلام کنید» سوره نور، آیه ۲۷.</ref>، فرموده: استیناس، [[طلب]] [[انس]] است به وسیله [[علم]] یا غیر آن و: {{متن قرآن\|تُسَلِّمُوا عَلَى أَهْلِهَا}}؛ یعنی سزاوار است که بر [[اهل]] [[خانه‌ها]] [[سلام]] کنید و چون به شما اجازه ورود دادند، پس در آن [[خانه‌ها]] داخل شوید<ref>تبیان، ج۷، ص۳۷۷.</ref>.
	* نیز فی قوله تعالی: {{متن قرآن\|فَإِذَا دَخَلْتُمْ بُيُوتًا فَسَلِّمُوا عَلَى أَنْفُسِكُمْ}}<ref>«پس چون به هر خانه‌ای در آمدید به همدیگر درود گویید» سوره نور، آیه ۶۱.</ref>، فرموده: بنا بر گفته [[حسن]]، باید برخی از شما بر برخی دیگر [[سلام]] کنند، و بنا بر سخن [[ابراهیم]]؛ یعنی آن‌که وقتی داخل در خانه‌ای شدید که کسی در آن نیست، بگویید: {{متن حدیث\|السَّلَامُ عَلَيْنَا وَ عَلَى عِبَادِ اللَّهِ الصَّالِحِينَ}} و گروهی هم گفته‌اند: مراد از [[بیوت]]، [[مساجد]] است، و شیخ چنین نظر داده که: اولی این است که آن را حمل بر عموم کنیم و اما بر [[مسلمانان]]، ردّ [[سلام]] [[واجب]] است <ref>تبیان، ج۷، ص۴۱۱.</ref>.		* نیز فی قوله تعالی: {{متن قرآن\|فَإِذَا دَخَلْتُمْ بُيُوتًا فَسَلِّمُوا عَلَى أَنْفُسِكُمْ}}<ref>«پس چون به هر خانه‌ای در آمدید به همدیگر درود گویید» سوره نور، آیه ۶۱.</ref>، فرموده: بنا بر گفته [[حسن]]، باید برخی از شما بر برخی دیگر [[سلام]] کنند، و بنا بر سخن [[ابراهیم]]؛ یعنی آن‌که وقتی داخل در خانه‌ای شدید که کسی در آن نیست، بگویید: {{متن حدیث\|السَّلَامُ عَلَيْنَا وَ عَلَى عِبَادِ اللَّهِ الصَّالِحِينَ}} و گروهی هم گفته‌اند: مراد از [[بیوت]]، [[مساجد]] است، و شیخ چنین نظر داده که: اولی این است که آن را حمل بر عموم کنیم و اما بر [[مسلمانان]]، ردّ [[سلام]] [[واجب]] است <ref>تبیان، ج۷، ص۴۱۱.</ref>.
	* مرحوم [[شیخ طبرسی]] در [[تفسیر]] [[مجمع‌البیان]] درباره قوله تعالی: {{متن قرآن\|وَلَكِنَّ اللَّهَ سَلَّمَ}}<ref>«ولی خداوند (شما را) در امان داشت» سوره انفال، آیه ۴۳.</ref>، فرموده: یعنی [[مؤمنان]] به [[لطف]] [[خدای متعال]] و [[احسان]] او، از [[سست]] شدن نسبت به [[جنگ]]، [[نزاع]] با همدیگر و [[اختلاف]] کلمه و [[اضطراب]] داشتن برای [[جنگ]]، [[رهایی]] و [[نجات]] یافتند تا به آنچه علیه [[دشمن]] [[اراده]] کرده بودند، [[دست]] یابند<ref>مجمع البیان، ج۴، ص۵۴۷.</ref>.		* مرحوم [[شیخ طبرسی]] در [[تفسیر]] [[مجمع‌البیان]] درباره قوله تعالی: {{متن قرآن\|وَلَكِنَّ اللَّهَ سَلَّمَ}}<ref>«ولی خداوند (شما را) در امان داشت» سوره انفال، آیه ۴۳.</ref>، فرموده: یعنی [[مؤمنان]] به [[لطف]] [[خدای متعال]] و [[احسان]] او، از [[سست]] شدن نسبت به [[جنگ]]، [[نزاع]] با همدیگر و [[اختلاف]] کلمه و [[اضطراب]] داشتن برای [[جنگ]]، [[رهایی]] و [[نجات]] یافتند تا به آنچه علیه [[دشمن]] [[اراده]] کرده بودند، دست یابند<ref>مجمع البیان، ج۴، ص۵۴۷.</ref>.
	* فی قوله تعالی: {{متن قرآن\|إِنَّ اللَّهَ وَمَلَائِكَتَهُ يُصَلُّونَ عَلَى النَّبِيِّ}}<ref>«خداوند و فرشتگانش بر پیامبر درود می‌فرستند» سوره احزاب، آیه ۵۶.</ref> هم فرموده: معنای آن این است که [[خدای متعال]] بر [[پیامبر]] [[صلوات]] میفرستد و بر او ثنا می‌گوید با ثنای جمیل، و او را گرامی می‌دارد با عظیم‌ترین گرامی‌ داشت، و فرشتگانش بر او [[صلوات]] می‌فرستند و بر او ثنا می‌گویند به [[نیکوترین]] ثنا، و برایش [[دعا]] می‌کنند به [[پاکیزه]] [[دعاها]].		* فی قوله تعالی: {{متن قرآن\|إِنَّ اللَّهَ وَمَلَائِكَتَهُ يُصَلُّونَ عَلَى النَّبِيِّ}}<ref>«خداوند و فرشتگانش بر پیامبر درود می‌فرستند» سوره احزاب، آیه ۵۶.</ref> هم فرموده: معنای آن این است که [[خدای متعال]] بر [[پیامبر]] [[صلوات]] میفرستد و بر او ثنا می‌گوید با ثنای جمیل، و او را گرامی می‌دارد با عظیم‌ترین گرامی‌ داشت، و فرشتگانش بر او [[صلوات]] می‌فرستند و بر او ثنا می‌گویند به [[نیکوترین]] ثنا، و برایش [[دعا]] می‌کنند به [[پاکیزه]] [[دعاها]].
	* همین طور فی قوله تعالی: {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا صَلُّوا عَلَيْهِ وَسَلِّمُوا تَسْلِيمًا}}<ref>«ای مؤمنان! بر او درود فرستید و به شایستگی (بدو) سلام کنید» سوره احزاب، آیه ۵۶.</ref>، بیان داشته که: [[ابوحمزه ثمالی]] فرمود: [[سدی]]، [[حمید بن سعد انصاری]]، [[برید بن ابی زیاد]] از [[عبدالرحمن بن ابی‌لیلی]] و او از [[کعب بن عجره]]، این چنین مرا [[حدیث]] کرده‌اند: چون این [[آیه]] نازل گردید، ما گفتیم: یا [[رسول الله]]! [[سلام]] بر شما را دانستیم که چیست؟ (امّا) "صلوات" بر شما چگونه باید باشد؟ آن بزرگوار فرمود: {{متن حدیث\|قُولُوا: اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ كَمَا صَلَّيْتَ عَلَى إِبْرَاهِيمَ وَ آلِ إِبْرَاهِيمَ إِنَّكَ حَمِيدٌ مَجِيدٌ، وَ بَارِكْ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ كَمَا بَارَكْتَ عَلَى إِبْرَاهِيمَ وَ آلِ إِبْرَاهِيمَ إِنَّكَ حَمِيدٌ مَجِيدٌ}}، و با [[نقل روایت]] [[ابی‌بصیر]] در سؤال از [[امام صادق]] {{ع}} فرموده: بر اساس این [[روایت]] معنای قوله: {{متن قرآن\|وَسَلِّمُوا تَسْلِيمًا}}<ref>«و به شایستگی (بدو) سلام کنید» سوره احزاب، آیه ۵۶.</ref>، چنین خواهد بود: [[مطیع]] [[اوامر]] او باشید و در [[طاعت]] او بذل جهد و کوشش نمایید و همین طور در جمیع آنچه شما را بدان امر می‌فرماید، و گفته‌اند: معنای آن {{عربی\|"سلموا علیه بالدعاء"}} است؛ یعنی بگویید: {{متن حدیث\|السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ}}<ref>مجمع البیان، ج۸، ص۳۷۰.</ref>.		* همین طور فی قوله تعالی: {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا صَلُّوا عَلَيْهِ وَسَلِّمُوا تَسْلِيمًا}}<ref>«ای مؤمنان! بر او درود فرستید و به شایستگی (بدو) سلام کنید» سوره احزاب، آیه ۵۶.</ref>، بیان داشته که: [[ابوحمزه ثمالی]] فرمود: [[سدی]]، [[حمید بن سعد انصاری]]، [[برید بن ابی زیاد]] از [[عبدالرحمن بن ابی‌لیلی]] و او از [[کعب بن عجره]]، این چنین مرا [[حدیث]] کرده‌اند: چون این [[آیه]] نازل گردید، ما گفتیم: یا [[رسول الله]]! [[سلام]] بر شما را دانستیم که چیست؟ (امّا) "صلوات" بر شما چگونه باید باشد؟ آن بزرگوار فرمود: {{متن حدیث\|قُولُوا: اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ كَمَا صَلَّيْتَ عَلَى إِبْرَاهِيمَ وَ آلِ إِبْرَاهِيمَ إِنَّكَ حَمِيدٌ مَجِيدٌ، وَ بَارِكْ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ كَمَا بَارَكْتَ عَلَى إِبْرَاهِيمَ وَ آلِ إِبْرَاهِيمَ إِنَّكَ حَمِيدٌ مَجِيدٌ}}، و با [[نقل روایت]] [[ابی‌بصیر]] در سؤال از [[امام صادق]] {{ع}} فرموده: بر اساس این [[روایت]] معنای قوله: {{متن قرآن\|وَسَلِّمُوا تَسْلِيمًا}}<ref>«و به شایستگی (بدو) سلام کنید» سوره احزاب، آیه ۵۶.</ref>، چنین خواهد بود: [[مطیع]] [[اوامر]] او باشید و در [[طاعت]] او بذل جهد و کوشش نمایید و همین طور در جمیع آنچه شما را بدان امر می‌فرماید، و گفته‌اند: معنای آن {{عربی\|"سلموا علیه بالدعاء"}} است؛ یعنی بگویید: {{متن حدیث\|السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ}}<ref>مجمع البیان، ج۸، ص۳۷۰.</ref>.
خط ۲۹۷:		خط ۲۹۷:
	اصولاً [[راضی]] بودن به [[قضا و قدر الهی]]، خود نیز بُعدی از ابعاد «تسلیم» در برابر خواست و [[مشیت]] اوست: {{متن قرآن\|وَلَنَبْلُوَنَّكُمْ بِشَيْءٍ مِنَ الْخَوْفِ وَالْجُوعِ وَنَقْصٍ مِنَ الْأَمْوَالِ وَالْأَنْفُسِ وَالثَّمَرَاتِ وَبَشِّرِ الصَّابِرِينَ}}<ref>«و بی‌گمان شما را با چیزی از بیم و گرسنگی و کاستی دارایی‌ها و کسان و فرآورده‌ها می‌آزماییم، و شکیبایان را نوید بخش!» سوره بقره، آیه ۱۵۵.</ref>، {{متن قرآن\|الَّذِينَ إِذَا أَصَابَتْهُمْ مُصِيبَةٌ قَالُوا إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ}}<ref>«همان کسان که چون بدیشان مصیبتی رسد می‌گویند: «انّا للّه و انّا الیه راجعون» (ما از آن خداوندیم و به سوی او باز می‌گردیم)» سوره بقره، آیه ۱۵۶.</ref>، {{متن قرآن\|أُولَئِكَ عَلَيْهِمْ صَلَوَاتٌ مِنْ رَبِّهِمْ وَرَحْمَةٌ وَأُولَئِكَ هُمُ الْمُهْتَدُونَ}}<ref>«بر آنان از پروردگارشان درودها و بخشایشی است و آنانند که رهیافته‌اند» سوره بقره، آیه ۱۵۷.</ref>.		اصولاً [[راضی]] بودن به [[قضا و قدر الهی]]، خود نیز بُعدی از ابعاد «تسلیم» در برابر خواست و [[مشیت]] اوست: {{متن قرآن\|وَلَنَبْلُوَنَّكُمْ بِشَيْءٍ مِنَ الْخَوْفِ وَالْجُوعِ وَنَقْصٍ مِنَ الْأَمْوَالِ وَالْأَنْفُسِ وَالثَّمَرَاتِ وَبَشِّرِ الصَّابِرِينَ}}<ref>«و بی‌گمان شما را با چیزی از بیم و گرسنگی و کاستی دارایی‌ها و کسان و فرآورده‌ها می‌آزماییم، و شکیبایان را نوید بخش!» سوره بقره، آیه ۱۵۵.</ref>، {{متن قرآن\|الَّذِينَ إِذَا أَصَابَتْهُمْ مُصِيبَةٌ قَالُوا إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ}}<ref>«همان کسان که چون بدیشان مصیبتی رسد می‌گویند: «انّا للّه و انّا الیه راجعون» (ما از آن خداوندیم و به سوی او باز می‌گردیم)» سوره بقره، آیه ۱۵۶.</ref>، {{متن قرآن\|أُولَئِكَ عَلَيْهِمْ صَلَوَاتٌ مِنْ رَبِّهِمْ وَرَحْمَةٌ وَأُولَئِكَ هُمُ الْمُهْتَدُونَ}}<ref>«بر آنان از پروردگارشان درودها و بخشایشی است و آنانند که رهیافته‌اند» سوره بقره، آیه ۱۵۷.</ref>.

	مفهوم این [[آیه]] بیانگر اعلام [[سرسپردگی]] محض در برابر [[مقدرات الهی]] است و کسی که به چنین مقامی در [[روح]] و [[جان]] و عمق وجود خود رسیده باشد به [[حق]] به [[مقام]] والای [[رضا]] و ~~تسلیم[[دست]]~~ یافته است. ای مدعی [[ستیز]] مکن با مقدرات [[تسلیم]] شو که کار بود دست دیگری. [[سکینه]] و [[آرامش]] [[قلبی]] هم در هنگام [[سختی‌ها]] آنگاه نصیب [[مؤمنان]] [[واقعی]] می‌شود که به [[مقام رضا]] و تسلیم رسیده باشند. [[آیات]] {{متن قرآن\|إِذْ جَعَلَ الَّذِينَ كَفَرُوا فِي قُلُوبِهِمُ الْحَمِيَّةَ حَمِيَّةَ الْجَاهِلِيَّةِ فَأَنْزَلَ اللَّهُ سَكِينَتَهُ عَلَى رَسُولِهِ وَعَلَى الْمُؤْمِنِينَ وَأَلْزَمَهُمْ كَلِمَةَ التَّقْوَى وَكَانُوا أَحَقَّ بِهَا وَأَهْلَهَا وَكَانَ اللَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمًا}}<ref>«(یاد کن) آنگاه را که کافران به ننگ - ننگ جاهلی- دل نهادند و خداوند، آرامش خود را بر پیامبرش و بر مؤمنان فرو فرستاد و آنان را به فرمان پرهیزگاری پایبند کرد و آنان بدان سزاوارتر و شایسته آن بودند و خداوند به هر چیزی داناست» سوره فتح، آیه ۲۶.</ref>، {{متن قرآن\|مَا أَصَابَ مِنْ مُصِيبَةٍ إِلَّا بِإِذْنِ اللَّهِ وَمَنْ يُؤْمِنْ بِاللَّهِ يَهْدِ قَلْبَهُ وَاللَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ}}<ref>«هیچ بلایی (به کسی) نمی‌رسد مگر به اذن خداوند و هر کس به خداوند ایمان آورد (خداوند) دلش را راهنمایی می‌کند و خداوند به هر چیزی داناست» سوره تغابن، آیه ۱۱.</ref>، {{متن قرآن\|وَالسَّابِقُونَ الْأَوَّلُونَ مِنَ الْمُهَاجِرِينَ وَالْأَنْصَارِ وَالَّذِينَ اتَّبَعُوهُمْ بِإِحْسَانٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا عَنْهُ وَأَعَدَّ لَهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي تَحْتَهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا أَبَدًا ذَلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ}}<ref>«و خداوند از نخستین پیش‌آهنگان مهاجران و انصار و کسانی که به نیکی از آنان پیروی کرده‌اند خشنود است و آنها نیز از وی خشنودند و او برای آنان بوستان‌هایی فراهم آورده که جویبارها در بن آنها روان است، هماره در آن جاودانند، رستگاری سترگ، این است» سوره توبه، آیه ۱۰۰.</ref>، بیانگر چنین حقیقتی‌اند.<ref>[[محمد علی کوشا\|کوشا، محمد علی]]، [[تسلیم - کوشا (مقاله)\|مقاله «تسلیم»]]، [[دانشنامه معاصر قرآن کریم (کتاب)\|دانشنامه معاصر قرآن کریم]].</ref>		مفهوم این [[آیه]] بیانگر اعلام [[سرسپردگی]] محض در برابر [[مقدرات الهی]] است و کسی که به چنین مقامی در [[روح]] و [[جان]] و عمق وجود خود رسیده باشد به [[حق]] به [[مقام]] والای [[رضا]] و تسلیمدست یافته است. ای مدعی [[ستیز]] مکن با مقدرات [[تسلیم]] شو که کار بود دست دیگری. [[سکینه]] و [[آرامش]] [[قلبی]] هم در هنگام [[سختی‌ها]] آنگاه نصیب [[مؤمنان]] [[واقعی]] می‌شود که به [[مقام رضا]] و تسلیم رسیده باشند. [[آیات]] {{متن قرآن\|إِذْ جَعَلَ الَّذِينَ كَفَرُوا فِي قُلُوبِهِمُ الْحَمِيَّةَ حَمِيَّةَ الْجَاهِلِيَّةِ فَأَنْزَلَ اللَّهُ سَكِينَتَهُ عَلَى رَسُولِهِ وَعَلَى الْمُؤْمِنِينَ وَأَلْزَمَهُمْ كَلِمَةَ التَّقْوَى وَكَانُوا أَحَقَّ بِهَا وَأَهْلَهَا وَكَانَ اللَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمًا}}<ref>«(یاد کن) آنگاه را که کافران به ننگ - ننگ جاهلی- دل نهادند و خداوند، آرامش خود را بر پیامبرش و بر مؤمنان فرو فرستاد و آنان را به فرمان پرهیزگاری پایبند کرد و آنان بدان سزاوارتر و شایسته آن بودند و خداوند به هر چیزی داناست» سوره فتح، آیه ۲۶.</ref>، {{متن قرآن\|مَا أَصَابَ مِنْ مُصِيبَةٍ إِلَّا بِإِذْنِ اللَّهِ وَمَنْ يُؤْمِنْ بِاللَّهِ يَهْدِ قَلْبَهُ وَاللَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ}}<ref>«هیچ بلایی (به کسی) نمی‌رسد مگر به اذن خداوند و هر کس به خداوند ایمان آورد (خداوند) دلش را راهنمایی می‌کند و خداوند به هر چیزی داناست» سوره تغابن، آیه ۱۱.</ref>، {{متن قرآن\|وَالسَّابِقُونَ الْأَوَّلُونَ مِنَ الْمُهَاجِرِينَ وَالْأَنْصَارِ وَالَّذِينَ اتَّبَعُوهُمْ بِإِحْسَانٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا عَنْهُ وَأَعَدَّ لَهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي تَحْتَهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا أَبَدًا ذَلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ}}<ref>«و خداوند از نخستین پیش‌آهنگان مهاجران و انصار و کسانی که به نیکی از آنان پیروی کرده‌اند خشنود است و آنها نیز از وی خشنودند و او برای آنان بوستان‌هایی فراهم آورده که جویبارها در بن آنها روان است، هماره در آن جاودانند، رستگاری سترگ، این است» سوره توبه، آیه ۱۰۰.</ref>، بیانگر چنین حقیقتی‌اند.<ref>[[محمد علی کوشا\|کوشا، محمد علی]]، [[تسلیم - کوشا (مقاله)\|مقاله «تسلیم»]]، [[دانشنامه معاصر قرآن کریم (کتاب)\|دانشنامه معاصر قرآن کریم]].</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani: /* پانویس */

2023-01-23T06:59:12Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۲۹
خط ۳۱۲:		خط ۳۱۲:
	[[رده:تسلیم]]		[[رده:تسلیم]]
	[[رده:مدخل‌های قرآنی دانشنامه]]		[[رده:مدخل‌های قرآنی دانشنامه]]
			[[رده:مدخل‌های در انتظار تلخیص]]

Wasity: جایگزینی متن - 'خوشامد' به 'خوش‌آمد'

2022-11-01T07:11:40Z

جایگزینی متن - 'خوشامد' به 'خوش‌آمد'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۴۱
خط ۲۱۱:		خط ۲۱۱:
	# در [[تفسیر]] [[علی بن ابراهیم]] و در [[روایت]] [[ابی‌الجارود]] از [[ابوجعفر]]، [[امام باقر]] {{ع}}، آمده است که [[حضرت علی]] {{ع}} می‌فرمود: چون مردی از شما به خانه‌اش وارد گردد، اگر کسی در آن هست، بر آنها [[سلام]] کند، و اگر کسی در آن نیست، بگوید: {{متن حدیث\|السَّلَامُ عَلَيْنَا مِنْ عِنْدِ رَبِّنَا}}، که خدای عزّوجلّ می‌فرماید: {{متن قرآن\|تَحِيَّةً مِنْ عِنْدِ اللَّهِ مُبَارَكَةً طَيِّبَةً}}، و نیز گفته شده: چون کسی را در داخل [[منزل]] [[رؤیت]] نکند، بگوید: {{متن حدیث\|السَّلَامُ عَلَيْكُمْ وَ رَحْمَةُ اللَّهِ}}، او با گفتن این [[سلام]]، دو فرشته‌ای را که بر او [[شاهد]] و ناظرند، قصد می‌کند<ref>{{متن حدیث\|إِذَا دَخَلَ الرَّجُلُ مِنْكُمْ بَيْتَهُ فَإِنْ كَانَ فِيهِ أَحَدٌ يُسَلِّمُ عَلَيْهِمْ وَ إِنْ لَمْ يَكُنْ فِيهِ أَحَدٌ فَلْيَقُلْ السَّلَامُ عَلَيْنَا مِنْ عِنْدِ رَبِّنَا يَقُولُ اللَّهُ {{متن قرآن\|تَحِيَّةً مِنْ عِنْدِ اللَّهِ مُبَارَكَةً طَيِّبَةً}} }}؛ نورالثقلین، ج۳، ص۶۲۷، حدیث ۲۵۹؛ برهان، ص۷۴۶.</ref>.		# در [[تفسیر]] [[علی بن ابراهیم]] و در [[روایت]] [[ابی‌الجارود]] از [[ابوجعفر]]، [[امام باقر]] {{ع}}، آمده است که [[حضرت علی]] {{ع}} می‌فرمود: چون مردی از شما به خانه‌اش وارد گردد، اگر کسی در آن هست، بر آنها [[سلام]] کند، و اگر کسی در آن نیست، بگوید: {{متن حدیث\|السَّلَامُ عَلَيْنَا مِنْ عِنْدِ رَبِّنَا}}، که خدای عزّوجلّ می‌فرماید: {{متن قرآن\|تَحِيَّةً مِنْ عِنْدِ اللَّهِ مُبَارَكَةً طَيِّبَةً}}، و نیز گفته شده: چون کسی را در داخل [[منزل]] [[رؤیت]] نکند، بگوید: {{متن حدیث\|السَّلَامُ عَلَيْكُمْ وَ رَحْمَةُ اللَّهِ}}، او با گفتن این [[سلام]]، دو فرشته‌ای را که بر او [[شاهد]] و ناظرند، قصد می‌کند<ref>{{متن حدیث\|إِذَا دَخَلَ الرَّجُلُ مِنْكُمْ بَيْتَهُ فَإِنْ كَانَ فِيهِ أَحَدٌ يُسَلِّمُ عَلَيْهِمْ وَ إِنْ لَمْ يَكُنْ فِيهِ أَحَدٌ فَلْيَقُلْ السَّلَامُ عَلَيْنَا مِنْ عِنْدِ رَبِّنَا يَقُولُ اللَّهُ {{متن قرآن\|تَحِيَّةً مِنْ عِنْدِ اللَّهِ مُبَارَكَةً طَيِّبَةً}} }}؛ نورالثقلین، ج۳، ص۶۲۷، حدیث ۲۵۹؛ برهان، ص۷۴۶.</ref>.
	# در [[تفسیر نمونه]]، زیر عنوان: "[[سلام]]، تحیّت بزرگ اسلامی"، شرحی بیان فرموده که ما عیناً آن را [[نقل]] می‌کنیم: تا آنجا که می‌دانیم تمام [[اقوام]] [[جهان]] هنگامی که به هم می‌رسند، برای اظهار [[محبت]] به یکدیگر، نوعی تحیّت دارند که گاهی جنبه لفظی دارد و گاهی به صورت عملی است که رمز تحت است. در [[اسلام]] نیز [[سلام]] یکی از روشن‌ترین تحیت‌هاست و [[آیه]] فوق همان‌طور که اشاره شد، گرچه معنای وسیعی دارد، اما یک مصداق روشن آن، [[سلام کردن]] است، بنابراین طبق این [[آیه]] همه [[مسلمانان]] موظفند که [[سلام]] را به طور عالی‌تر، و یا لااقل مساوی جواب گویند، از [[آیات قرآن]] نیز استفاده می‌شود که [[سلام]] یک نوع تحیّت است. در [[سوره نور]] [[آیه]] ۶۱ می‌خوانیم: {{متن قرآن\|فَإِذَا دَخَلْتُمْ بُيُوتًا فَسَلِّمُوا عَلَى أَنْفُسِكُمْ تَحِيَّةً مِنْ عِنْدِ اللَّهِ مُبَارَكَةً طَيِّبَةً}}: هنگامی که وارد خانه‌ای شدید، بر یکدیگر تحیّت [[الهی]] بفرستید، تحیّتی پر [[برکت]] و [[پاکیزه]]. در این [[آیه]]، [[سلام]] به عنوان تحیّت [[الهی]] که هم [[مبارک]] است و هم [[پاکیزه]] معرفی شده است، و ضمناً می‌توان از آن استفاده کرد که معنای: {{متن حدیث\|سَلامٌ عَلَيْكُمْ}} در اصل: {{متن حدیث\|سَلَامُ اللَّهِ عَلَيْكُمْ}} است؛ یعنی [[درود]] [[پروردگار]] بر تو باد، یا [[خداوند]] تو را به [[سلامت]] دارد، و در [[امن]] و [[امان]] باشی. به همین جهت [[سلام کردن]]، یک نوع اعلام [[دوستی]] و [[صلح]] و ترک [[مخاصمه]] و [[جنگ]] محسوب می‌شود.		# در [[تفسیر نمونه]]، زیر عنوان: "[[سلام]]، تحیّت بزرگ اسلامی"، شرحی بیان فرموده که ما عیناً آن را [[نقل]] می‌کنیم: تا آنجا که می‌دانیم تمام [[اقوام]] [[جهان]] هنگامی که به هم می‌رسند، برای اظهار [[محبت]] به یکدیگر، نوعی تحیّت دارند که گاهی جنبه لفظی دارد و گاهی به صورت عملی است که رمز تحت است. در [[اسلام]] نیز [[سلام]] یکی از روشن‌ترین تحیت‌هاست و [[آیه]] فوق همان‌طور که اشاره شد، گرچه معنای وسیعی دارد، اما یک مصداق روشن آن، [[سلام کردن]] است، بنابراین طبق این [[آیه]] همه [[مسلمانان]] موظفند که [[سلام]] را به طور عالی‌تر، و یا لااقل مساوی جواب گویند، از [[آیات قرآن]] نیز استفاده می‌شود که [[سلام]] یک نوع تحیّت است. در [[سوره نور]] [[آیه]] ۶۱ می‌خوانیم: {{متن قرآن\|فَإِذَا دَخَلْتُمْ بُيُوتًا فَسَلِّمُوا عَلَى أَنْفُسِكُمْ تَحِيَّةً مِنْ عِنْدِ اللَّهِ مُبَارَكَةً طَيِّبَةً}}: هنگامی که وارد خانه‌ای شدید، بر یکدیگر تحیّت [[الهی]] بفرستید، تحیّتی پر [[برکت]] و [[پاکیزه]]. در این [[آیه]]، [[سلام]] به عنوان تحیّت [[الهی]] که هم [[مبارک]] است و هم [[پاکیزه]] معرفی شده است، و ضمناً می‌توان از آن استفاده کرد که معنای: {{متن حدیث\|سَلامٌ عَلَيْكُمْ}} در اصل: {{متن حدیث\|سَلَامُ اللَّهِ عَلَيْكُمْ}} است؛ یعنی [[درود]] [[پروردگار]] بر تو باد، یا [[خداوند]] تو را به [[سلامت]] دارد، و در [[امن]] و [[امان]] باشی. به همین جهت [[سلام کردن]]، یک نوع اعلام [[دوستی]] و [[صلح]] و ترک [[مخاصمه]] و [[جنگ]] محسوب می‌شود.
	* از پاره‌ای از [[آیات قرآن]] نیز استفاده می‌شود که تحت [[اهل بهشت]] نیز [[سلام]] است: {{متن قرآن\|أُولَئِكَ يُجْزَوْنَ الْغُرْفَةَ بِمَا صَبَرُوا وَيُلَقَّوْنَ فِيهَا تَحِيَّةً وَسَلَامًا}}<ref>«آنانند که غرفه (ی بهشت) را بر شکیبی که ورزیده‌اند پاداش می‌برند و در آن با ~~خوشامد~~ و درود روبه‌رو می‌گردند» سوره فرقان، آیه ۷۵.</ref>؛ [[اهل بهشت]] در برابر استقامتشان، از غرفه‌های بهشتی بهره‌مند می‌شوند و تحیّت و [[سلام]] به آنها نثار می‌شود.		* از پاره‌ای از [[آیات قرآن]] نیز استفاده می‌شود که تحت [[اهل بهشت]] نیز [[سلام]] است: {{متن قرآن\|أُولَئِكَ يُجْزَوْنَ الْغُرْفَةَ بِمَا صَبَرُوا وَيُلَقَّوْنَ فِيهَا تَحِيَّةً وَسَلَامًا}}<ref>«آنانند که غرفه (ی بهشت) را بر شکیبی که ورزیده‌اند پاداش می‌برند و در آن با خوش‌آمد و درود روبه‌رو می‌گردند» سوره فرقان، آیه ۷۵.</ref>؛ [[اهل بهشت]] در برابر استقامتشان، از غرفه‌های بهشتی بهره‌مند می‌شوند و تحیّت و [[سلام]] به آنها نثار می‌شود.
	* در [[آیه]] {{متن قرآن\|وَأُدْخِلَ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا بِإِذْنِ رَبِّهِمْ تَحِيَّتُهُمْ فِيهَا سَلَامٌ}}<ref>«و آنان که ایمان آورده‌اند و کارهای شایسته کرده‌اند به بوستان‌هایی در آورده می‌شوند که از بن آنها جویباران روان است، به اذن پروردگارشان در آنها جاودانند؛ درودشان در آنجا «سلام» است» سوره ابراهیم، آیه ۲۳.</ref> و [[آیه]] {{متن قرآن\|دَعْوَاهُمْ فِيهَا سُبْحَانَكَ اللَّهُمَّ وَتَحِيَّتُهُمْ فِيهَا سَلَامٌ وَآخِرُ دَعْوَاهُمْ أَنِ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ}}<ref>«دعای آنان در آن (بهشت) سبحانک اللّهم «پاکا که تویی بار پروردگارا» ست و درودشان، «سلام» و پایان دعاشان، الحمد للّه ربّ العالمین «سپاس خداوند پروردگار جهانیان را»» سوره یونس، آیه ۱۰.</ref> هم درباره [[بهشتیان]] نیز می‌خوانیم: {{متن قرآن\|تَحِيَّتُهُمْ فِيهَا سَلَامٌ}}: [[تحیت]] آنها در [[بهشت]]، [[سلام]] است. نیز از [[آیات قرآن]] استفاده می‌شود که تحیت به معنای [[سلام]]، یا چیزی معادل آن در [[اقوام]] پیشین بوده است؛ چنان‌که در [[آیه]] {{متن قرآن\|إِذْ دَخَلُوا عَلَيْهِ فَقَالُوا سَلَامًا قَالَ سَلَامٌ قَوْمٌ مُنْكَرُونَ}}<ref>«هنگامی که بر او وارد شدند و درود گفتند، او نیز درود گفت (و پنداشت) گروهی ناشناسند» سوره ذاریات، آیه ۲۵.</ref>، در داستان [[ابراهیم]] میگوید: هنگامی که [[فرشتگان]] [[مأمور]] [[مجازات]] [[قوم لوط]]، به صورت ناشناس بر او وارد شدند، به او [[سلام]] کردند و او هم پاسخ آنها را به [[سلام]] داد: {{متن قرآن\|إِذْ دَخَلُوا عَلَيْهِ فَقَالُوا سَلَامًا قَالَ سَلَامٌ قَوْمٌ مُنْكَرُونَ}}.		* در [[آیه]] {{متن قرآن\|وَأُدْخِلَ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا بِإِذْنِ رَبِّهِمْ تَحِيَّتُهُمْ فِيهَا سَلَامٌ}}<ref>«و آنان که ایمان آورده‌اند و کارهای شایسته کرده‌اند به بوستان‌هایی در آورده می‌شوند که از بن آنها جویباران روان است، به اذن پروردگارشان در آنها جاودانند؛ درودشان در آنجا «سلام» است» سوره ابراهیم، آیه ۲۳.</ref> و [[آیه]] {{متن قرآن\|دَعْوَاهُمْ فِيهَا سُبْحَانَكَ اللَّهُمَّ وَتَحِيَّتُهُمْ فِيهَا سَلَامٌ وَآخِرُ دَعْوَاهُمْ أَنِ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ}}<ref>«دعای آنان در آن (بهشت) سبحانک اللّهم «پاکا که تویی بار پروردگارا» ست و درودشان، «سلام» و پایان دعاشان، الحمد للّه ربّ العالمین «سپاس خداوند پروردگار جهانیان را»» سوره یونس، آیه ۱۰.</ref> هم درباره [[بهشتیان]] نیز می‌خوانیم: {{متن قرآن\|تَحِيَّتُهُمْ فِيهَا سَلَامٌ}}: [[تحیت]] آنها در [[بهشت]]، [[سلام]] است. نیز از [[آیات قرآن]] استفاده می‌شود که تحیت به معنای [[سلام]]، یا چیزی معادل آن در [[اقوام]] پیشین بوده است؛ چنان‌که در [[آیه]] {{متن قرآن\|إِذْ دَخَلُوا عَلَيْهِ فَقَالُوا سَلَامًا قَالَ سَلَامٌ قَوْمٌ مُنْكَرُونَ}}<ref>«هنگامی که بر او وارد شدند و درود گفتند، او نیز درود گفت (و پنداشت) گروهی ناشناسند» سوره ذاریات، آیه ۲۵.</ref>، در داستان [[ابراهیم]] میگوید: هنگامی که [[فرشتگان]] [[مأمور]] [[مجازات]] [[قوم لوط]]، به صورت ناشناس بر او وارد شدند، به او [[سلام]] کردند و او هم پاسخ آنها را به [[سلام]] داد: {{متن قرآن\|إِذْ دَخَلُوا عَلَيْهِ فَقَالُوا سَلَامًا قَالَ سَلَامٌ قَوْمٌ مُنْكَرُونَ}}.
	* از اشعار [[عرب جاهلی]] نیز استفاده می‌شود که تحیّت به [[سلام]]، در آن ایّام بوده است. هرگاه بی‌طرفانه تحیّت [[اسلامی]] را که محتوای آن، توجّه به [[خدا]] و [[دعا]] برای [[سلامت]] طرف و اعلام [[صلح]] و [[امنیت]] است با تحیت‌های دیگری که در میان [[اقوام]] مختلف معمول است، مقایسه کنیم، [[ارزش]] آن برای ما روشن‌تر می‌گردد.		* از اشعار [[عرب جاهلی]] نیز استفاده می‌شود که تحیّت به [[سلام]]، در آن ایّام بوده است. هرگاه بی‌طرفانه تحیّت [[اسلامی]] را که محتوای آن، توجّه به [[خدا]] و [[دعا]] برای [[سلامت]] طرف و اعلام [[صلح]] و [[امنیت]] است با تحیت‌های دیگری که در میان [[اقوام]] مختلف معمول است، مقایسه کنیم، [[ارزش]] آن برای ما روشن‌تر می‌گردد.
خط ۲۵۲:		خط ۲۵۲:
	#{{متن قرآن\|دَعْوَاهُمْ فِيهَا سُبْحَانَكَ اللَّهُمَّ وَتَحِيَّتُهُمْ فِيهَا سَلَامٌ وَآخِرُ دَعْوَاهُمْ أَنِ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ}}<ref>«دعای آنان در آن (بهشت) سبحانک اللّهم "پاکا که تویی بار پروردگارا" ست و درودشان، "سلام" و پایان دعاشان، الحمد للّه ربّ العالمین "سپاس خداوند پروردگار جهانیان را" سوره یونس، آیه ۱۰.</ref>؛		#{{متن قرآن\|دَعْوَاهُمْ فِيهَا سُبْحَانَكَ اللَّهُمَّ وَتَحِيَّتُهُمْ فِيهَا سَلَامٌ وَآخِرُ دَعْوَاهُمْ أَنِ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ}}<ref>«دعای آنان در آن (بهشت) سبحانک اللّهم "پاکا که تویی بار پروردگارا" ست و درودشان، "سلام" و پایان دعاشان، الحمد للّه ربّ العالمین "سپاس خداوند پروردگار جهانیان را" سوره یونس، آیه ۱۰.</ref>؛
	#{{متن قرآن\|وَأُدْخِلَ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا بِإِذْنِ رَبِّهِمْ تَحِيَّتُهُمْ فِيهَا سَلَامٌ}}<ref>«و آنان که ایمان آورده‌اند و کارهای شایسته کرده‌اند به بوستان‌هایی در آورده می‌شوند که از بن آنها جویباران روان است، به اذن پروردگارشان در آنها جاودانند؛ درودشان در آنجا "سلام" است» سوره ابراهیم، آیه ۲۳.</ref>؛		#{{متن قرآن\|وَأُدْخِلَ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا بِإِذْنِ رَبِّهِمْ تَحِيَّتُهُمْ فِيهَا سَلَامٌ}}<ref>«و آنان که ایمان آورده‌اند و کارهای شایسته کرده‌اند به بوستان‌هایی در آورده می‌شوند که از بن آنها جویباران روان است، به اذن پروردگارشان در آنها جاودانند؛ درودشان در آنجا "سلام" است» سوره ابراهیم، آیه ۲۳.</ref>؛
	#{{متن قرآن\|أُولَئِكَ يُجْزَوْنَ الْغُرْفَةَ بِمَا صَبَرُوا وَيُلَقَّوْنَ فِيهَا تَحِيَّةً وَسَلَامًا}}<ref>«آنانند که غرفه (ی بهشت) را بر شکیبی که ورزیده‌اند پاداش می‌برند و در آن با ~~خوشامد~~ و درود روبه‌رو می‌گردند» سوره فرقان، آیه ۷۵.</ref>؛		#{{متن قرآن\|أُولَئِكَ يُجْزَوْنَ الْغُرْفَةَ بِمَا صَبَرُوا وَيُلَقَّوْنَ فِيهَا تَحِيَّةً وَسَلَامًا}}<ref>«آنانند که غرفه (ی بهشت) را بر شکیبی که ورزیده‌اند پاداش می‌برند و در آن با خوش‌آمد و درود روبه‌رو می‌گردند» سوره فرقان، آیه ۷۵.</ref>؛
	#{{متن قرآن\|وَبَيْنَهُمَا حِجَابٌ وَعَلَى الْأَعْرَافِ رِجَالٌ يَعْرِفُونَ كُلًّا بِسِيمَاهُمْ وَنَادَوْا أَصْحَابَ الْجَنَّةِ أَنْ سَلَامٌ عَلَيْكُمْ لَمْ يَدْخُلُوهَا وَهُمْ يَطْمَعُونَ}}<ref>«و میان آن دو پرده‌ای است و بر آن پشته‌ها کسانی هستند که هر گروه (از آنان) را از چهره‌شان باز می‌شناسند و به بهشتیان که هنوز به آن (بهشت) در نیامده‌اند ولی (آن را) امید می‌برند ندا می‌دهند که: درود بر شما!» سوره اعراف، آیه ۴۶.</ref>.		#{{متن قرآن\|وَبَيْنَهُمَا حِجَابٌ وَعَلَى الْأَعْرَافِ رِجَالٌ يَعْرِفُونَ كُلًّا بِسِيمَاهُمْ وَنَادَوْا أَصْحَابَ الْجَنَّةِ أَنْ سَلَامٌ عَلَيْكُمْ لَمْ يَدْخُلُوهَا وَهُمْ يَطْمَعُونَ}}<ref>«و میان آن دو پرده‌ای است و بر آن پشته‌ها کسانی هستند که هر گروه (از آنان) را از چهره‌شان باز می‌شناسند و به بهشتیان که هنوز به آن (بهشت) در نیامده‌اند ولی (آن را) امید می‌برند ندا می‌دهند که: درود بر شما!» سوره اعراف، آیه ۴۶.</ref>.
	* [[فرشتگان]] طیّب و پاکیزه‌ای که [[مأمور]] دریافت ([[روح]]) [[متقین]] هستند، بر آنان [[سلام]] کرده و به آنان میگویند: به واسطه کارهایی که انجام داده [[اید]]، وارد [[بهشت]] گردید:		* [[فرشتگان]] طیّب و پاکیزه‌ای که [[مأمور]] دریافت ([[روح]]) [[متقین]] هستند، بر آنان [[سلام]] کرده و به آنان میگویند: به واسطه کارهایی که انجام داده [[اید]]، وارد [[بهشت]] گردید:

Wasity: جایگزینی متن - 'خآدمی' به 'خادمی'

2022-09-29T08:47:27Z

جایگزینی متن - 'خآدمی' به 'خادمی'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۱۷
خط ۲۰۶:		خط ۲۰۶:
	# در [[کتاب]] [[معانی الاخبار]]، با اسنادش تا [[عبدالرحمن بن ابی‌عبدالله]]، و او گوید از [[ابی‌عبدالله]]، [[امام صادق]] {{ع}}، درباره قول [[خدای عزوجل]]: {{متن قرآن\|لَا تَدْخُلُوا بُيُوتًا غَيْرَ بُيُوتِكُمْ حَتَّى تَسْتَأْنِسُوا وَتُسَلِّمُوا عَلَى أَهْلِهَا}}، سؤال نمودم. آن بزرگوار فرمود: استیناس، کوبیدن درب و [[سلام کردن]] است<ref>{{متن حدیث\|الِاسْتِينَاسُ وَقْعُ النَّعْلِ وَ التَّسْلِيمُ}}؛ نورالثقلین، ج۳، ص۵۸۵، حدیث ۷۸؛ برهان، ص۷۳۰.</ref>.		# در [[کتاب]] [[معانی الاخبار]]، با اسنادش تا [[عبدالرحمن بن ابی‌عبدالله]]، و او گوید از [[ابی‌عبدالله]]، [[امام صادق]] {{ع}}، درباره قول [[خدای عزوجل]]: {{متن قرآن\|لَا تَدْخُلُوا بُيُوتًا غَيْرَ بُيُوتِكُمْ حَتَّى تَسْتَأْنِسُوا وَتُسَلِّمُوا عَلَى أَهْلِهَا}}، سؤال نمودم. آن بزرگوار فرمود: استیناس، کوبیدن درب و [[سلام کردن]] است<ref>{{متن حدیث\|الِاسْتِينَاسُ وَقْعُ النَّعْلِ وَ التَّسْلِيمُ}}؛ نورالثقلین، ج۳، ص۵۸۵، حدیث ۷۸؛ برهان، ص۷۳۰.</ref>.
	# [[ابوایوب انصاری]] گوید که به [[پیامبر]] گفتم: ای [[پیامبر خدا]]! استیناس چیست؟ آن [[حضرت]] فرمود: مرد با [[تسبیح]] و [[حمد]] و [[تکبیر]] گفتن و گلو صاف کردن بر [[اهل]] [[خانه]]، [[سخن]] بگوید و [[سلام]] کند<ref>{{متن حدیث\|يَتَكَلَّمُ الرَّجُلُ بِالتَّسْبِيحَةِ وَ التَّحْمِيدَةِ وَ التَّكْبِيرَةِ وَ يَتَنَحْنَحُ وَ يُؤْذِنُ أَهْلَ الْبَيْتِ}}؛ مجمع البیان، ج۷، ص۱۳۵؛ نورالثقلین، ج۳، ص۵۸۵، حدیث ۷۹.</ref>.		# [[ابوایوب انصاری]] گوید که به [[پیامبر]] گفتم: ای [[پیامبر خدا]]! استیناس چیست؟ آن [[حضرت]] فرمود: مرد با [[تسبیح]] و [[حمد]] و [[تکبیر]] گفتن و گلو صاف کردن بر [[اهل]] [[خانه]]، [[سخن]] بگوید و [[سلام]] کند<ref>{{متن حدیث\|يَتَكَلَّمُ الرَّجُلُ بِالتَّسْبِيحَةِ وَ التَّحْمِيدَةِ وَ التَّكْبِيرَةِ وَ يَتَنَحْنَحُ وَ يُؤْذِنُ أَهْلَ الْبَيْتِ}}؛ مجمع البیان، ج۷، ص۱۳۵؛ نورالثقلین، ج۳، ص۵۸۵، حدیث ۷۹.</ref>.
	# [[روایت]] شده که: مردی به [[پیامبر]] {{صل}} عرض کرد: آیا وقتی بر مادرم وارد می‌شوم، از او اجازه بگیرم؟ آن [[حضرت]] فرمود: آری. آن مرد گفت: او را به جز من ~~خآدمی~~ نیست. آیا هر وقت بر او وارد می‌شوم، از او کسب اجازه کنم؟ آن [[حضرت]] فرمود: آیا [[دوست]] می‌داری که او را برهنه ببینی؟<ref>{{متن حدیث\|أَ تحب أَنْ تَرَاهَا عُرْيَانَةً}}</ref> آن مرد گفت: [[خیر]]. [[حضرت]] فرمود: پس کسب اجازه کن و بر او وارد شو<ref>{{متن حدیث\|فَاسْتَأْذِنْ عَلَيْهَا}}؛ مجمع البیان، ج۷، ص۱۳۵؛ نورالثقلین، ج۳، ص۵۸۶، حدیث ۸۱.</ref>.		# [[روایت]] شده که: مردی به [[پیامبر]] {{صل}} عرض کرد: آیا وقتی بر مادرم وارد می‌شوم، از او اجازه بگیرم؟ آن [[حضرت]] فرمود: آری. آن مرد گفت: او را به جز من خادمی نیست. آیا هر وقت بر او وارد می‌شوم، از او کسب اجازه کنم؟ آن [[حضرت]] فرمود: آیا [[دوست]] می‌داری که او را برهنه ببینی؟<ref>{{متن حدیث\|أَ تحب أَنْ تَرَاهَا عُرْيَانَةً}}</ref> آن مرد گفت: [[خیر]]. [[حضرت]] فرمود: پس کسب اجازه کن و بر او وارد شو<ref>{{متن حدیث\|فَاسْتَأْذِنْ عَلَيْهَا}}؛ مجمع البیان، ج۷، ص۱۳۵؛ نورالثقلین، ج۳، ص۵۸۶، حدیث ۸۱.</ref>.
	* و فی قوله تعالی: {{متن قرآن\|فَإِذَا دَخَلْتُمْ بُيُوتًا فَسَلِّمُوا عَلَى أَنْفُسِكُمْ تَحِيَّةً مِنْ عِنْدِ اللَّهِ مُبَارَكَةً طَيِّبَةً}}<ref>«پس چون به هر خانه‌ای در آمدید به همدیگر درود گویید، درودی خجسته پاکیزه از نزد خداوند» سوره نور، آیه ۶۱.</ref>، روایاتی را ذکر نموده‌اند در این جا برخی از این [[احادیث]] را با ترجمه آن [[نقل]] می‌کنیم:		* و فی قوله تعالی: {{متن قرآن\|فَإِذَا دَخَلْتُمْ بُيُوتًا فَسَلِّمُوا عَلَى أَنْفُسِكُمْ تَحِيَّةً مِنْ عِنْدِ اللَّهِ مُبَارَكَةً طَيِّبَةً}}<ref>«پس چون به هر خانه‌ای در آمدید به همدیگر درود گویید، درودی خجسته پاکیزه از نزد خداوند» سوره نور، آیه ۶۱.</ref>، روایاتی را ذکر نموده‌اند در این جا برخی از این [[احادیث]] را با ترجمه آن [[نقل]] می‌کنیم:
	# در [[کتاب]] [[معانی الاخبار]]، [[ابن‌بابویه]] با اسنادش تا [[ابی‌الاصباح]] و او درباره قول [[خدای عزوجل]]: {{متن قرآن\|فَإِذَا دَخَلْتُمْ بُيُوتًا فَسَلِّمُوا عَلَى أَنْفُسِكُمْ تَحِيَّةً مِنْ عِنْدِ اللَّهِ مُبَارَكَةً طَيِّبَةً}}، گوید: از ابا [[جعفر]]، [[امام باقر]] {{ع}}، سؤال نمودم. آن [[حضرت]] فرمود: آن [[سلام کردن]] مرد است بر [[اهل]] [[خانه]] به هنگام ورودش به داخل [[خانه]]. بعد از آن، آنها ([[اهل]] [[خانه]]) [[سلام]] را بر او برمی‌گردانند، پس این [[سلام]] شما بر خودتان است<ref>{{متن حدیث\|هُوَ تَسْلِيمُ الرَّجُلِ عَلَى أَهْلِ الْبَيْتِ حِينَ يَدْخُلُ ثُمَّ يَرُدُّونَ عَلَيْهِ فَهُوَ سَلَامُكُمْ عَلَى أَنْفُسِكُمْ}}؛نورالثقلین، ج۳، ص۶۲۷، حدیث ۲۵۸. مرحوم طبرسی در مجمع البیان و مرحوم بحرانی در تفسیر برهان این حدیث را از امام صادق {{ع}} نقل کرده‌اند. مجمع البیان، ج۷، ص۱۱۷ و برهان، ص۷۴۶.</ref>.		# در [[کتاب]] [[معانی الاخبار]]، [[ابن‌بابویه]] با اسنادش تا [[ابی‌الاصباح]] و او درباره قول [[خدای عزوجل]]: {{متن قرآن\|فَإِذَا دَخَلْتُمْ بُيُوتًا فَسَلِّمُوا عَلَى أَنْفُسِكُمْ تَحِيَّةً مِنْ عِنْدِ اللَّهِ مُبَارَكَةً طَيِّبَةً}}، گوید: از ابا [[جعفر]]، [[امام باقر]] {{ع}}، سؤال نمودم. آن [[حضرت]] فرمود: آن [[سلام کردن]] مرد است بر [[اهل]] [[خانه]] به هنگام ورودش به داخل [[خانه]]. بعد از آن، آنها ([[اهل]] [[خانه]]) [[سلام]] را بر او برمی‌گردانند، پس این [[سلام]] شما بر خودتان است<ref>{{متن حدیث\|هُوَ تَسْلِيمُ الرَّجُلِ عَلَى أَهْلِ الْبَيْتِ حِينَ يَدْخُلُ ثُمَّ يَرُدُّونَ عَلَيْهِ فَهُوَ سَلَامُكُمْ عَلَى أَنْفُسِكُمْ}}؛نورالثقلین، ج۳، ص۶۲۷، حدیث ۲۵۸. مرحوم طبرسی در مجمع البیان و مرحوم بحرانی در تفسیر برهان این حدیث را از امام صادق {{ع}} نقل کرده‌اند. مجمع البیان، ج۷، ص۱۱۷ و برهان، ص۷۴۶.</ref>.

Wasity: جایگزینی متن - 'وصف' به 'وصف'

2022-09-11T05:07:00Z

جایگزینی متن - 'وصف' به 'وصف'

نمایش تغییرات

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-24T19:32:21Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

نمایش تغییرات

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T05:55:10Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

نمایش تغییرات

Hosein: جایگزینی متن - '\n\{\{سیره معصوم\}\}↵\{\{مدخل مرتبط' به '{{مدخل مرتبط'

2022-07-09T16:14:27Z

جایگزینی متن - '\n\{\{سیره معصوم\}\}↵\{\{مدخل مرتبط' به '{{مدخل مرتبط'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۹:۴۴
خط ۱:		خط ۱:

	~~{{سیره معصوم}}~~
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = تسلیم		\| موضوع مرتبط = تسلیم

Heydari: جایگزینی متن - '\(.)\[\[(.)\]\](.)\"\'\'\'(.)\'\'\'\"(.)\<\/div\>\n\(.)\<\/div\>\n\n' به '{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = $2 | عنوان مدخل = $4 | مداخل مرتبط = $6 | پرسش مرتبط = }} '

2022-06-01T06:49:00Z

جایگزینی متن - '\<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb$252\,\s252\,\s233$\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.*)\[\[(.*)\]\](.*)\"\'\'\'(.*)\'\'\'\"(.*)\<\/div\>\n\<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb$255\,\s245\,\s227$\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.*)\<\/div\>\n\n' به '{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = $2 | عنوان مدخل = $4 | مداخل مرتبط = $6 | پرسش مرتبط = }} '

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۱۹
خط ۱:		خط ۱:

	{{سیره معصوم}}		{{سیره معصوم}}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">این~~ مدخل ~~از زیرشاخه‌های بحث '''~~[[تسلیم]]~~''' است. "'''[[تسلیم]]'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>~~		{{مدخل مرتبط
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">~~[[تسلیم در قرآن]] - [[تسلیم در حدیث]] - [[تسلیم در کلام اسلامی]] - [[تسلیم معصوم]] - [[مقام تسلیم]]~~</div>~~		\| موضوع مرتبط = تسلیم
			\| عنوان مدخل = [[تسلیم]]
			\| مداخل مرتبط = [[تسلیم در قرآن]] - [[تسلیم در حدیث]] - [[تسلیم در کلام اسلامی]] - [[تسلیم معصوم]] - [[مقام تسلیم]]
			\| پرسش مرتبط =
			}}

	'''[[تسلیم]]''' به معنای [[سلام کردن]]، اعطای چیزی به کسی، [[گردن نهادن]]، [[راضی شدن]] به چیزی، [[اطاعت]] و [[انقیاد]] و [[فرمانبرداری]] و [[سرسپردگی]] است<ref>لغت‌نامه دهخدا، ج‌۴، ص‌۵۸۹۱، «تسلیم».</ref>. در این مدخل، معنای اول و دوم مورد بحث نیست و از واژه «[[سلم]]»، «[[طاعة]]»، «[[حنیف]]» و مشتقّات آنها و هر آنچه معنای [[تسلیم]] را برساند، استفاده شده است<ref>[[فرهنگ قرآن (کتاب)\|فرهنگ قرآن]]، واژه «تسلیم».</ref>.		'''[[تسلیم]]''' به معنای [[سلام کردن]]، اعطای چیزی به کسی، [[گردن نهادن]]، [[راضی شدن]] به چیزی، [[اطاعت]] و [[انقیاد]] و [[فرمانبرداری]] و [[سرسپردگی]] است<ref>لغت‌نامه دهخدا، ج‌۴، ص‌۵۸۹۱، «تسلیم».</ref>. در این مدخل، معنای اول و دوم مورد بحث نیست و از واژه «[[سلم]]»، «[[طاعة]]»، «[[حنیف]]» و مشتقّات آنها و هر آنچه معنای [[تسلیم]] را برساند، استفاده شده است<ref>[[فرهنگ قرآن (کتاب)\|فرهنگ قرآن]]، واژه «تسلیم».</ref>.

Heydari: جایگزینی متن - '
' به '
'

2022-01-17T11:10:37Z

جایگزینی متن - '</div> <div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">' به '</div>'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۴:۴۰
خط ۳:		خط ۳:
	<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">این مدخل از زیرشاخه‌های بحث '''[[تسلیم]]''' است. "'''[[تسلیم]]'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>		<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">این مدخل از زیرشاخه‌های بحث '''[[تسلیم]]''' است. "'''[[تسلیم]]'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>
	<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[تسلیم در قرآن]] - [[تسلیم در حدیث]] - [[تسلیم در کلام اسلامی]] - [[تسلیم معصوم]] - [[مقام تسلیم]]</div>		<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[تسلیم در قرآن]] - [[تسلیم در حدیث]] - [[تسلیم در کلام اسلامی]] - [[تسلیم معصوم]] - [[مقام تسلیم]]</div>
	~~<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">~~

	'''[[تسلیم]]''' به معنای [[سلام کردن]]، اعطای چیزی به کسی، [[گردن نهادن]]، [[راضی شدن]] به چیزی، [[اطاعت]] و [[انقیاد]] و [[فرمانبرداری]] و [[سرسپردگی]] است<ref>لغت‌نامه دهخدا، ج‌۴، ص‌۵۸۹۱، «تسلیم».</ref>. در این مدخل، معنای اول و دوم مورد بحث نیست و از واژه «[[سلم]]»، «[[طاعة]]»، «[[حنیف]]» و مشتقّات آنها و هر آنچه معنای [[تسلیم]] را برساند، استفاده شده است<ref>[[فرهنگ قرآن (کتاب)\|فرهنگ قرآن]]، واژه «تسلیم».</ref>.		'''[[تسلیم]]''' به معنای [[سلام کردن]]، اعطای چیزی به کسی، [[گردن نهادن]]، [[راضی شدن]] به چیزی، [[اطاعت]] و [[انقیاد]] و [[فرمانبرداری]] و [[سرسپردگی]] است<ref>لغت‌نامه دهخدا، ج‌۴، ص‌۵۸۹۱، «تسلیم».</ref>. در این مدخل، معنای اول و دوم مورد بحث نیست و از واژه «[[سلم]]»، «[[طاعة]]»، «[[حنیف]]» و مشتقّات آنها و هر آنچه معنای [[تسلیم]] را برساند، استفاده شده است<ref>[[فرهنگ قرآن (کتاب)\|فرهنگ قرآن]]، واژه «تسلیم».</ref>.

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ مارس ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۴۵
خط ۱۳۳:		خط ۱۳۳:
	* هم‌چنین فی قوله تعالی: {{متن قرآن\|حَتَّى تَسْتَأْنِسُوا وَتُسَلِّمُوا عَلَى أَهْلِهَا}}<ref>«تا آنکه آشنایی دهید و بر اهل آن (خانه)‌ها سلام کنید» سوره نور، آیه ۲۷.</ref>، فرموده: استیناس، [[طلب]] [[انس]] است به وسیله [[علم]] یا غیر آن و: {{متن قرآن\|تُسَلِّمُوا عَلَى أَهْلِهَا}}؛ یعنی سزاوار است که بر [[اهل]] [[خانه‌ها]] [[سلام]] کنید و چون به شما اجازه ورود دادند، پس در آن [[خانه‌ها]] داخل شوید<ref>تبیان، ج۷، ص۳۷۷.</ref>.		* هم‌چنین فی قوله تعالی: {{متن قرآن\|حَتَّى تَسْتَأْنِسُوا وَتُسَلِّمُوا عَلَى أَهْلِهَا}}<ref>«تا آنکه آشنایی دهید و بر اهل آن (خانه)‌ها سلام کنید» سوره نور، آیه ۲۷.</ref>، فرموده: استیناس، [[طلب]] [[انس]] است به وسیله [[علم]] یا غیر آن و: {{متن قرآن\|تُسَلِّمُوا عَلَى أَهْلِهَا}}؛ یعنی سزاوار است که بر [[اهل]] [[خانه‌ها]] [[سلام]] کنید و چون به شما اجازه ورود دادند، پس در آن [[خانه‌ها]] داخل شوید<ref>تبیان، ج۷، ص۳۷۷.</ref>.
	* نیز فی قوله تعالی: {{متن قرآن\|فَإِذَا دَخَلْتُمْ بُيُوتًا فَسَلِّمُوا عَلَى أَنْفُسِكُمْ}}<ref>«پس چون به هر خانه‌ای در آمدید به همدیگر درود گویید» سوره نور، آیه ۶۱.</ref>، فرموده: بنا بر گفته [[حسن]]، باید برخی از شما بر برخی دیگر [[سلام]] کنند، و بنا بر سخن [[ابراهیم]]؛ یعنی آن‌که وقتی داخل در خانه‌ای شدید که کسی در آن نیست، بگویید: {{متن حدیث\|السَّلَامُ عَلَيْنَا وَ عَلَى عِبَادِ اللَّهِ الصَّالِحِينَ}} و گروهی هم گفته‌اند: مراد از [[بیوت]]، [[مساجد]] است، و شیخ چنین نظر داده که: اولی این است که آن را حمل بر عموم کنیم و اما بر [[مسلمانان]]، ردّ [[سلام]] [[واجب]] است <ref>تبیان، ج۷، ص۴۱۱.</ref>.		* نیز فی قوله تعالی: {{متن قرآن\|فَإِذَا دَخَلْتُمْ بُيُوتًا فَسَلِّمُوا عَلَى أَنْفُسِكُمْ}}<ref>«پس چون به هر خانه‌ای در آمدید به همدیگر درود گویید» سوره نور، آیه ۶۱.</ref>، فرموده: بنا بر گفته [[حسن]]، باید برخی از شما بر برخی دیگر [[سلام]] کنند، و بنا بر سخن [[ابراهیم]]؛ یعنی آن‌که وقتی داخل در خانه‌ای شدید که کسی در آن نیست، بگویید: {{متن حدیث\|السَّلَامُ عَلَيْنَا وَ عَلَى عِبَادِ اللَّهِ الصَّالِحِينَ}} و گروهی هم گفته‌اند: مراد از [[بیوت]]، [[مساجد]] است، و شیخ چنین نظر داده که: اولی این است که آن را حمل بر عموم کنیم و اما بر [[مسلمانان]]، ردّ [[سلام]] [[واجب]] است <ref>تبیان، ج۷، ص۴۱۱.</ref>.
	* مرحوم [[شیخ طبرسی]] در [[تفسیر]] [[مجمع‌البیان]] درباره قوله تعالی: {{متن قرآن\|وَلَكِنَّ اللَّهَ سَلَّمَ}}<ref>«ولی خداوند (شما را) در امان داشت» سوره انفال، آیه ۴۳.</ref>، فرموده: یعنی [[مؤمنان]] به [[لطف]] [[خدای متعال]] و [[احسان]] او، از [[سست]] شدن نسبت به [[جنگ]]، [[نزاع]] با همدیگر و [[اختلاف]] کلمه و [[اضطراب]] داشتن برای [[جنگ]]، [[رهایی]] و [[نجات]] یافتند تا به آنچه علیه [[دشمن]] [[اراده]] کرده بودند، [[دست]] یابند<ref>مجمع البیان، ج۴، ص۵۴۷.</ref>.		* مرحوم [[شیخ طبرسی]] در [[تفسیر]] [[مجمع‌البیان]] درباره قوله تعالی: {{متن قرآن\|وَلَكِنَّ اللَّهَ سَلَّمَ}}<ref>«ولی خداوند (شما را) در امان داشت» سوره انفال، آیه ۴۳.</ref>، فرموده: یعنی [[مؤمنان]] به [[لطف]] [[خدای متعال]] و [[احسان]] او، از [[سست]] شدن نسبت به [[جنگ]]، [[نزاع]] با همدیگر و [[اختلاف]] کلمه و [[اضطراب]] داشتن برای [[جنگ]]، [[رهایی]] و [[نجات]] یافتند تا به آنچه علیه [[دشمن]] [[اراده]] کرده بودند، دست یابند<ref>مجمع البیان، ج۴، ص۵۴۷.</ref>.
	* فی قوله تعالی: {{متن قرآن\|إِنَّ اللَّهَ وَمَلَائِكَتَهُ يُصَلُّونَ عَلَى النَّبِيِّ}}<ref>«خداوند و فرشتگانش بر پیامبر درود می‌فرستند» سوره احزاب، آیه ۵۶.</ref> هم فرموده: معنای آن این است که [[خدای متعال]] بر [[پیامبر]] [[صلوات]] میفرستد و بر او ثنا می‌گوید با ثنای جمیل، و او را گرامی می‌دارد با عظیم‌ترین گرامی‌ داشت، و فرشتگانش بر او [[صلوات]] می‌فرستند و بر او ثنا می‌گویند به [[نیکوترین]] ثنا، و برایش [[دعا]] می‌کنند به [[پاکیزه]] [[دعاها]].		* فی قوله تعالی: {{متن قرآن\|إِنَّ اللَّهَ وَمَلَائِكَتَهُ يُصَلُّونَ عَلَى النَّبِيِّ}}<ref>«خداوند و فرشتگانش بر پیامبر درود می‌فرستند» سوره احزاب، آیه ۵۶.</ref> هم فرموده: معنای آن این است که [[خدای متعال]] بر [[پیامبر]] [[صلوات]] میفرستد و بر او ثنا می‌گوید با ثنای جمیل، و او را گرامی می‌دارد با عظیم‌ترین گرامی‌ داشت، و فرشتگانش بر او [[صلوات]] می‌فرستند و بر او ثنا می‌گویند به [[نیکوترین]] ثنا، و برایش [[دعا]] می‌کنند به [[پاکیزه]] [[دعاها]].
	* همین طور فی قوله تعالی: {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا صَلُّوا عَلَيْهِ وَسَلِّمُوا تَسْلِيمًا}}<ref>«ای مؤمنان! بر او درود فرستید و به شایستگی (بدو) سلام کنید» سوره احزاب، آیه ۵۶.</ref>، بیان داشته که: [[ابوحمزه ثمالی]] فرمود: [[سدی]]، [[حمید بن سعد انصاری]]، [[برید بن ابی زیاد]] از [[عبدالرحمن بن ابی‌لیلی]] و او از [[کعب بن عجره]]، این چنین مرا [[حدیث]] کرده‌اند: چون این [[آیه]] نازل گردید، ما گفتیم: یا [[رسول الله]]! [[سلام]] بر شما را دانستیم که چیست؟ (امّا) "صلوات" بر شما چگونه باید باشد؟ آن بزرگوار فرمود: {{متن حدیث\|قُولُوا: اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ كَمَا صَلَّيْتَ عَلَى إِبْرَاهِيمَ وَ آلِ إِبْرَاهِيمَ إِنَّكَ حَمِيدٌ مَجِيدٌ، وَ بَارِكْ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ كَمَا بَارَكْتَ عَلَى إِبْرَاهِيمَ وَ آلِ إِبْرَاهِيمَ إِنَّكَ حَمِيدٌ مَجِيدٌ}}، و با [[نقل روایت]] [[ابی‌بصیر]] در سؤال از [[امام صادق]] {{ع}} فرموده: بر اساس این [[روایت]] معنای قوله: {{متن قرآن\|وَسَلِّمُوا تَسْلِيمًا}}<ref>«و به شایستگی (بدو) سلام کنید» سوره احزاب، آیه ۵۶.</ref>، چنین خواهد بود: [[مطیع]] [[اوامر]] او باشید و در [[طاعت]] او بذل جهد و کوشش نمایید و همین طور در جمیع آنچه شما را بدان امر می‌فرماید، و گفته‌اند: معنای آن {{عربی\|"سلموا علیه بالدعاء"}} است؛ یعنی بگویید: {{متن حدیث\|السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ}}<ref>مجمع البیان، ج۸، ص۳۷۰.</ref>.		* همین طور فی قوله تعالی: {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا صَلُّوا عَلَيْهِ وَسَلِّمُوا تَسْلِيمًا}}<ref>«ای مؤمنان! بر او درود فرستید و به شایستگی (بدو) سلام کنید» سوره احزاب، آیه ۵۶.</ref>، بیان داشته که: [[ابوحمزه ثمالی]] فرمود: [[سدی]]، [[حمید بن سعد انصاری]]، [[برید بن ابی زیاد]] از [[عبدالرحمن بن ابی‌لیلی]] و او از [[کعب بن عجره]]، این چنین مرا [[حدیث]] کرده‌اند: چون این [[آیه]] نازل گردید، ما گفتیم: یا [[رسول الله]]! [[سلام]] بر شما را دانستیم که چیست؟ (امّا) "صلوات" بر شما چگونه باید باشد؟ آن بزرگوار فرمود: {{متن حدیث\|قُولُوا: اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ كَمَا صَلَّيْتَ عَلَى إِبْرَاهِيمَ وَ آلِ إِبْرَاهِيمَ إِنَّكَ حَمِيدٌ مَجِيدٌ، وَ بَارِكْ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ كَمَا بَارَكْتَ عَلَى إِبْرَاهِيمَ وَ آلِ إِبْرَاهِيمَ إِنَّكَ حَمِيدٌ مَجِيدٌ}}، و با [[نقل روایت]] [[ابی‌بصیر]] در سؤال از [[امام صادق]] {{ع}} فرموده: بر اساس این [[روایت]] معنای قوله: {{متن قرآن\|وَسَلِّمُوا تَسْلِيمًا}}<ref>«و به شایستگی (بدو) سلام کنید» سوره احزاب، آیه ۵۶.</ref>، چنین خواهد بود: [[مطیع]] [[اوامر]] او باشید و در [[طاعت]] او بذل جهد و کوشش نمایید و همین طور در جمیع آنچه شما را بدان امر می‌فرماید، و گفته‌اند: معنای آن {{عربی\|"سلموا علیه بالدعاء"}} است؛ یعنی بگویید: {{متن حدیث\|السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ}}<ref>مجمع البیان، ج۸، ص۳۷۰.</ref>.
خط ۲۹۷:		خط ۲۹۷:
	اصولاً [[راضی]] بودن به [[قضا و قدر الهی]]، خود نیز بُعدی از ابعاد «تسلیم» در برابر خواست و [[مشیت]] اوست: {{متن قرآن\|وَلَنَبْلُوَنَّكُمْ بِشَيْءٍ مِنَ الْخَوْفِ وَالْجُوعِ وَنَقْصٍ مِنَ الْأَمْوَالِ وَالْأَنْفُسِ وَالثَّمَرَاتِ وَبَشِّرِ الصَّابِرِينَ}}<ref>«و بی‌گمان شما را با چیزی از بیم و گرسنگی و کاستی دارایی‌ها و کسان و فرآورده‌ها می‌آزماییم، و شکیبایان را نوید بخش!» سوره بقره، آیه ۱۵۵.</ref>، {{متن قرآن\|الَّذِينَ إِذَا أَصَابَتْهُمْ مُصِيبَةٌ قَالُوا إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ}}<ref>«همان کسان که چون بدیشان مصیبتی رسد می‌گویند: «انّا للّه و انّا الیه راجعون» (ما از آن خداوندیم و به سوی او باز می‌گردیم)» سوره بقره، آیه ۱۵۶.</ref>، {{متن قرآن\|أُولَئِكَ عَلَيْهِمْ صَلَوَاتٌ مِنْ رَبِّهِمْ وَرَحْمَةٌ وَأُولَئِكَ هُمُ الْمُهْتَدُونَ}}<ref>«بر آنان از پروردگارشان درودها و بخشایشی است و آنانند که رهیافته‌اند» سوره بقره، آیه ۱۵۷.</ref>.		اصولاً [[راضی]] بودن به [[قضا و قدر الهی]]، خود نیز بُعدی از ابعاد «تسلیم» در برابر خواست و [[مشیت]] اوست: {{متن قرآن\|وَلَنَبْلُوَنَّكُمْ بِشَيْءٍ مِنَ الْخَوْفِ وَالْجُوعِ وَنَقْصٍ مِنَ الْأَمْوَالِ وَالْأَنْفُسِ وَالثَّمَرَاتِ وَبَشِّرِ الصَّابِرِينَ}}<ref>«و بی‌گمان شما را با چیزی از بیم و گرسنگی و کاستی دارایی‌ها و کسان و فرآورده‌ها می‌آزماییم، و شکیبایان را نوید بخش!» سوره بقره، آیه ۱۵۵.</ref>، {{متن قرآن\|الَّذِينَ إِذَا أَصَابَتْهُمْ مُصِيبَةٌ قَالُوا إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ}}<ref>«همان کسان که چون بدیشان مصیبتی رسد می‌گویند: «انّا للّه و انّا الیه راجعون» (ما از آن خداوندیم و به سوی او باز می‌گردیم)» سوره بقره، آیه ۱۵۶.</ref>، {{متن قرآن\|أُولَئِكَ عَلَيْهِمْ صَلَوَاتٌ مِنْ رَبِّهِمْ وَرَحْمَةٌ وَأُولَئِكَ هُمُ الْمُهْتَدُونَ}}<ref>«بر آنان از پروردگارشان درودها و بخشایشی است و آنانند که رهیافته‌اند» سوره بقره، آیه ۱۵۷.</ref>.

	مفهوم این [[آیه]] بیانگر اعلام [[سرسپردگی]] محض در برابر [[مقدرات الهی]] است و کسی که به چنین مقامی در [[روح]] و [[جان]] و عمق وجود خود رسیده باشد به [[حق]] به [[مقام]] والای [[رضا]] و ~~تسلیم[[دست]]~~ یافته است. ای مدعی [[ستیز]] مکن با مقدرات [[تسلیم]] شو که کار بود دست دیگری. [[سکینه]] و [[آرامش]] [[قلبی]] هم در هنگام [[سختی‌ها]] آنگاه نصیب [[مؤمنان]] [[واقعی]] می‌شود که به [[مقام رضا]] و تسلیم رسیده باشند. [[آیات]] {{متن قرآن\|إِذْ جَعَلَ الَّذِينَ كَفَرُوا فِي قُلُوبِهِمُ الْحَمِيَّةَ حَمِيَّةَ الْجَاهِلِيَّةِ فَأَنْزَلَ اللَّهُ سَكِينَتَهُ عَلَى رَسُولِهِ وَعَلَى الْمُؤْمِنِينَ وَأَلْزَمَهُمْ كَلِمَةَ التَّقْوَى وَكَانُوا أَحَقَّ بِهَا وَأَهْلَهَا وَكَانَ اللَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمًا}}<ref>«(یاد کن) آنگاه را که کافران به ننگ - ننگ جاهلی- دل نهادند و خداوند، آرامش خود را بر پیامبرش و بر مؤمنان فرو فرستاد و آنان را به فرمان پرهیزگاری پایبند کرد و آنان بدان سزاوارتر و شایسته آن بودند و خداوند به هر چیزی داناست» سوره فتح، آیه ۲۶.</ref>، {{متن قرآن\|مَا أَصَابَ مِنْ مُصِيبَةٍ إِلَّا بِإِذْنِ اللَّهِ وَمَنْ يُؤْمِنْ بِاللَّهِ يَهْدِ قَلْبَهُ وَاللَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ}}<ref>«هیچ بلایی (به کسی) نمی‌رسد مگر به اذن خداوند و هر کس به خداوند ایمان آورد (خداوند) دلش را راهنمایی می‌کند و خداوند به هر چیزی داناست» سوره تغابن، آیه ۱۱.</ref>، {{متن قرآن\|وَالسَّابِقُونَ الْأَوَّلُونَ مِنَ الْمُهَاجِرِينَ وَالْأَنْصَارِ وَالَّذِينَ اتَّبَعُوهُمْ بِإِحْسَانٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا عَنْهُ وَأَعَدَّ لَهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي تَحْتَهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا أَبَدًا ذَلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ}}<ref>«و خداوند از نخستین پیش‌آهنگان مهاجران و انصار و کسانی که به نیکی از آنان پیروی کرده‌اند خشنود است و آنها نیز از وی خشنودند و او برای آنان بوستان‌هایی فراهم آورده که جویبارها در بن آنها روان است، هماره در آن جاودانند، رستگاری سترگ، این است» سوره توبه، آیه ۱۰۰.</ref>، بیانگر چنین حقیقتی‌اند.<ref>[[محمد علی کوشا\|کوشا، محمد علی]]، [[تسلیم - کوشا (مقاله)\|مقاله «تسلیم»]]، [[دانشنامه معاصر قرآن کریم (کتاب)\|دانشنامه معاصر قرآن کریم]].</ref>		مفهوم این [[آیه]] بیانگر اعلام [[سرسپردگی]] محض در برابر [[مقدرات الهی]] است و کسی که به چنین مقامی در [[روح]] و [[جان]] و عمق وجود خود رسیده باشد به [[حق]] به [[مقام]] والای [[رضا]] و تسلیمدست یافته است. ای مدعی [[ستیز]] مکن با مقدرات [[تسلیم]] شو که کار بود دست دیگری. [[سکینه]] و [[آرامش]] [[قلبی]] هم در هنگام [[سختی‌ها]] آنگاه نصیب [[مؤمنان]] [[واقعی]] می‌شود که به [[مقام رضا]] و تسلیم رسیده باشند. [[آیات]] {{متن قرآن\|إِذْ جَعَلَ الَّذِينَ كَفَرُوا فِي قُلُوبِهِمُ الْحَمِيَّةَ حَمِيَّةَ الْجَاهِلِيَّةِ فَأَنْزَلَ اللَّهُ سَكِينَتَهُ عَلَى رَسُولِهِ وَعَلَى الْمُؤْمِنِينَ وَأَلْزَمَهُمْ كَلِمَةَ التَّقْوَى وَكَانُوا أَحَقَّ بِهَا وَأَهْلَهَا وَكَانَ اللَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمًا}}<ref>«(یاد کن) آنگاه را که کافران به ننگ - ننگ جاهلی- دل نهادند و خداوند، آرامش خود را بر پیامبرش و بر مؤمنان فرو فرستاد و آنان را به فرمان پرهیزگاری پایبند کرد و آنان بدان سزاوارتر و شایسته آن بودند و خداوند به هر چیزی داناست» سوره فتح، آیه ۲۶.</ref>، {{متن قرآن\|مَا أَصَابَ مِنْ مُصِيبَةٍ إِلَّا بِإِذْنِ اللَّهِ وَمَنْ يُؤْمِنْ بِاللَّهِ يَهْدِ قَلْبَهُ وَاللَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ}}<ref>«هیچ بلایی (به کسی) نمی‌رسد مگر به اذن خداوند و هر کس به خداوند ایمان آورد (خداوند) دلش را راهنمایی می‌کند و خداوند به هر چیزی داناست» سوره تغابن، آیه ۱۱.</ref>، {{متن قرآن\|وَالسَّابِقُونَ الْأَوَّلُونَ مِنَ الْمُهَاجِرِينَ وَالْأَنْصَارِ وَالَّذِينَ اتَّبَعُوهُمْ بِإِحْسَانٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا عَنْهُ وَأَعَدَّ لَهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي تَحْتَهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا أَبَدًا ذَلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ}}<ref>«و خداوند از نخستین پیش‌آهنگان مهاجران و انصار و کسانی که به نیکی از آنان پیروی کرده‌اند خشنود است و آنها نیز از وی خشنودند و او برای آنان بوستان‌هایی فراهم آورده که جویبارها در بن آنها روان است، هماره در آن جاودانند، رستگاری سترگ، این است» سوره توبه، آیه ۱۰۰.</ref>، بیانگر چنین حقیقتی‌اند.<ref>[[محمد علی کوشا\|کوشا، محمد علی]]، [[تسلیم - کوشا (مقاله)\|مقاله «تسلیم»]]، [[دانشنامه معاصر قرآن کریم (کتاب)\|دانشنامه معاصر قرآن کریم]].</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۴۱
خط ۲۱۱:		خط ۲۱۱:
	# در [[تفسیر]] [[علی بن ابراهیم]] و در [[روایت]] [[ابی‌الجارود]] از [[ابوجعفر]]، [[امام باقر]] {{ع}}، آمده است که [[حضرت علی]] {{ع}} می‌فرمود: چون مردی از شما به خانه‌اش وارد گردد، اگر کسی در آن هست، بر آنها [[سلام]] کند، و اگر کسی در آن نیست، بگوید: {{متن حدیث\|السَّلَامُ عَلَيْنَا مِنْ عِنْدِ رَبِّنَا}}، که خدای عزّوجلّ می‌فرماید: {{متن قرآن\|تَحِيَّةً مِنْ عِنْدِ اللَّهِ مُبَارَكَةً طَيِّبَةً}}، و نیز گفته شده: چون کسی را در داخل [[منزل]] [[رؤیت]] نکند، بگوید: {{متن حدیث\|السَّلَامُ عَلَيْكُمْ وَ رَحْمَةُ اللَّهِ}}، او با گفتن این [[سلام]]، دو فرشته‌ای را که بر او [[شاهد]] و ناظرند، قصد می‌کند<ref>{{متن حدیث\|إِذَا دَخَلَ الرَّجُلُ مِنْكُمْ بَيْتَهُ فَإِنْ كَانَ فِيهِ أَحَدٌ يُسَلِّمُ عَلَيْهِمْ وَ إِنْ لَمْ يَكُنْ فِيهِ أَحَدٌ فَلْيَقُلْ السَّلَامُ عَلَيْنَا مِنْ عِنْدِ رَبِّنَا يَقُولُ اللَّهُ {{متن قرآن\|تَحِيَّةً مِنْ عِنْدِ اللَّهِ مُبَارَكَةً طَيِّبَةً}} }}؛ نورالثقلین، ج۳، ص۶۲۷، حدیث ۲۵۹؛ برهان، ص۷۴۶.</ref>.		# در [[تفسیر]] [[علی بن ابراهیم]] و در [[روایت]] [[ابی‌الجارود]] از [[ابوجعفر]]، [[امام باقر]] {{ع}}، آمده است که [[حضرت علی]] {{ع}} می‌فرمود: چون مردی از شما به خانه‌اش وارد گردد، اگر کسی در آن هست، بر آنها [[سلام]] کند، و اگر کسی در آن نیست، بگوید: {{متن حدیث\|السَّلَامُ عَلَيْنَا مِنْ عِنْدِ رَبِّنَا}}، که خدای عزّوجلّ می‌فرماید: {{متن قرآن\|تَحِيَّةً مِنْ عِنْدِ اللَّهِ مُبَارَكَةً طَيِّبَةً}}، و نیز گفته شده: چون کسی را در داخل [[منزل]] [[رؤیت]] نکند، بگوید: {{متن حدیث\|السَّلَامُ عَلَيْكُمْ وَ رَحْمَةُ اللَّهِ}}، او با گفتن این [[سلام]]، دو فرشته‌ای را که بر او [[شاهد]] و ناظرند، قصد می‌کند<ref>{{متن حدیث\|إِذَا دَخَلَ الرَّجُلُ مِنْكُمْ بَيْتَهُ فَإِنْ كَانَ فِيهِ أَحَدٌ يُسَلِّمُ عَلَيْهِمْ وَ إِنْ لَمْ يَكُنْ فِيهِ أَحَدٌ فَلْيَقُلْ السَّلَامُ عَلَيْنَا مِنْ عِنْدِ رَبِّنَا يَقُولُ اللَّهُ {{متن قرآن\|تَحِيَّةً مِنْ عِنْدِ اللَّهِ مُبَارَكَةً طَيِّبَةً}} }}؛ نورالثقلین، ج۳، ص۶۲۷، حدیث ۲۵۹؛ برهان، ص۷۴۶.</ref>.
	# در [[تفسیر نمونه]]، زیر عنوان: "[[سلام]]، تحیّت بزرگ اسلامی"، شرحی بیان فرموده که ما عیناً آن را [[نقل]] می‌کنیم: تا آنجا که می‌دانیم تمام [[اقوام]] [[جهان]] هنگامی که به هم می‌رسند، برای اظهار [[محبت]] به یکدیگر، نوعی تحیّت دارند که گاهی جنبه لفظی دارد و گاهی به صورت عملی است که رمز تحت است. در [[اسلام]] نیز [[سلام]] یکی از روشن‌ترین تحیت‌هاست و [[آیه]] فوق همان‌طور که اشاره شد، گرچه معنای وسیعی دارد، اما یک مصداق روشن آن، [[سلام کردن]] است، بنابراین طبق این [[آیه]] همه [[مسلمانان]] موظفند که [[سلام]] را به طور عالی‌تر، و یا لااقل مساوی جواب گویند، از [[آیات قرآن]] نیز استفاده می‌شود که [[سلام]] یک نوع تحیّت است. در [[سوره نور]] [[آیه]] ۶۱ می‌خوانیم: {{متن قرآن\|فَإِذَا دَخَلْتُمْ بُيُوتًا فَسَلِّمُوا عَلَى أَنْفُسِكُمْ تَحِيَّةً مِنْ عِنْدِ اللَّهِ مُبَارَكَةً طَيِّبَةً}}: هنگامی که وارد خانه‌ای شدید، بر یکدیگر تحیّت [[الهی]] بفرستید، تحیّتی پر [[برکت]] و [[پاکیزه]]. در این [[آیه]]، [[سلام]] به عنوان تحیّت [[الهی]] که هم [[مبارک]] است و هم [[پاکیزه]] معرفی شده است، و ضمناً می‌توان از آن استفاده کرد که معنای: {{متن حدیث\|سَلامٌ عَلَيْكُمْ}} در اصل: {{متن حدیث\|سَلَامُ اللَّهِ عَلَيْكُمْ}} است؛ یعنی [[درود]] [[پروردگار]] بر تو باد، یا [[خداوند]] تو را به [[سلامت]] دارد، و در [[امن]] و [[امان]] باشی. به همین جهت [[سلام کردن]]، یک نوع اعلام [[دوستی]] و [[صلح]] و ترک [[مخاصمه]] و [[جنگ]] محسوب می‌شود.		# در [[تفسیر نمونه]]، زیر عنوان: "[[سلام]]، تحیّت بزرگ اسلامی"، شرحی بیان فرموده که ما عیناً آن را [[نقل]] می‌کنیم: تا آنجا که می‌دانیم تمام [[اقوام]] [[جهان]] هنگامی که به هم می‌رسند، برای اظهار [[محبت]] به یکدیگر، نوعی تحیّت دارند که گاهی جنبه لفظی دارد و گاهی به صورت عملی است که رمز تحت است. در [[اسلام]] نیز [[سلام]] یکی از روشن‌ترین تحیت‌هاست و [[آیه]] فوق همان‌طور که اشاره شد، گرچه معنای وسیعی دارد، اما یک مصداق روشن آن، [[سلام کردن]] است، بنابراین طبق این [[آیه]] همه [[مسلمانان]] موظفند که [[سلام]] را به طور عالی‌تر، و یا لااقل مساوی جواب گویند، از [[آیات قرآن]] نیز استفاده می‌شود که [[سلام]] یک نوع تحیّت است. در [[سوره نور]] [[آیه]] ۶۱ می‌خوانیم: {{متن قرآن\|فَإِذَا دَخَلْتُمْ بُيُوتًا فَسَلِّمُوا عَلَى أَنْفُسِكُمْ تَحِيَّةً مِنْ عِنْدِ اللَّهِ مُبَارَكَةً طَيِّبَةً}}: هنگامی که وارد خانه‌ای شدید، بر یکدیگر تحیّت [[الهی]] بفرستید، تحیّتی پر [[برکت]] و [[پاکیزه]]. در این [[آیه]]، [[سلام]] به عنوان تحیّت [[الهی]] که هم [[مبارک]] است و هم [[پاکیزه]] معرفی شده است، و ضمناً می‌توان از آن استفاده کرد که معنای: {{متن حدیث\|سَلامٌ عَلَيْكُمْ}} در اصل: {{متن حدیث\|سَلَامُ اللَّهِ عَلَيْكُمْ}} است؛ یعنی [[درود]] [[پروردگار]] بر تو باد، یا [[خداوند]] تو را به [[سلامت]] دارد، و در [[امن]] و [[امان]] باشی. به همین جهت [[سلام کردن]]، یک نوع اعلام [[دوستی]] و [[صلح]] و ترک [[مخاصمه]] و [[جنگ]] محسوب می‌شود.
	* از پاره‌ای از [[آیات قرآن]] نیز استفاده می‌شود که تحت [[اهل بهشت]] نیز [[سلام]] است: {{متن قرآن\|أُولَئِكَ يُجْزَوْنَ الْغُرْفَةَ بِمَا صَبَرُوا وَيُلَقَّوْنَ فِيهَا تَحِيَّةً وَسَلَامًا}}<ref>«آنانند که غرفه (ی بهشت) را بر شکیبی که ورزیده‌اند پاداش می‌برند و در آن با ~~خوشامد~~ و درود روبه‌رو می‌گردند» سوره فرقان، آیه ۷۵.</ref>؛ [[اهل بهشت]] در برابر استقامتشان، از غرفه‌های بهشتی بهره‌مند می‌شوند و تحیّت و [[سلام]] به آنها نثار می‌شود.		* از پاره‌ای از [[آیات قرآن]] نیز استفاده می‌شود که تحت [[اهل بهشت]] نیز [[سلام]] است: {{متن قرآن\|أُولَئِكَ يُجْزَوْنَ الْغُرْفَةَ بِمَا صَبَرُوا وَيُلَقَّوْنَ فِيهَا تَحِيَّةً وَسَلَامًا}}<ref>«آنانند که غرفه (ی بهشت) را بر شکیبی که ورزیده‌اند پاداش می‌برند و در آن با خوش‌آمد و درود روبه‌رو می‌گردند» سوره فرقان، آیه ۷۵.</ref>؛ [[اهل بهشت]] در برابر استقامتشان، از غرفه‌های بهشتی بهره‌مند می‌شوند و تحیّت و [[سلام]] به آنها نثار می‌شود.
	* در [[آیه]] {{متن قرآن\|وَأُدْخِلَ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا بِإِذْنِ رَبِّهِمْ تَحِيَّتُهُمْ فِيهَا سَلَامٌ}}<ref>«و آنان که ایمان آورده‌اند و کارهای شایسته کرده‌اند به بوستان‌هایی در آورده می‌شوند که از بن آنها جویباران روان است، به اذن پروردگارشان در آنها جاودانند؛ درودشان در آنجا «سلام» است» سوره ابراهیم، آیه ۲۳.</ref> و [[آیه]] {{متن قرآن\|دَعْوَاهُمْ فِيهَا سُبْحَانَكَ اللَّهُمَّ وَتَحِيَّتُهُمْ فِيهَا سَلَامٌ وَآخِرُ دَعْوَاهُمْ أَنِ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ}}<ref>«دعای آنان در آن (بهشت) سبحانک اللّهم «پاکا که تویی بار پروردگارا» ست و درودشان، «سلام» و پایان دعاشان، الحمد للّه ربّ العالمین «سپاس خداوند پروردگار جهانیان را»» سوره یونس، آیه ۱۰.</ref> هم درباره [[بهشتیان]] نیز می‌خوانیم: {{متن قرآن\|تَحِيَّتُهُمْ فِيهَا سَلَامٌ}}: [[تحیت]] آنها در [[بهشت]]، [[سلام]] است. نیز از [[آیات قرآن]] استفاده می‌شود که تحیت به معنای [[سلام]]، یا چیزی معادل آن در [[اقوام]] پیشین بوده است؛ چنان‌که در [[آیه]] {{متن قرآن\|إِذْ دَخَلُوا عَلَيْهِ فَقَالُوا سَلَامًا قَالَ سَلَامٌ قَوْمٌ مُنْكَرُونَ}}<ref>«هنگامی که بر او وارد شدند و درود گفتند، او نیز درود گفت (و پنداشت) گروهی ناشناسند» سوره ذاریات، آیه ۲۵.</ref>، در داستان [[ابراهیم]] میگوید: هنگامی که [[فرشتگان]] [[مأمور]] [[مجازات]] [[قوم لوط]]، به صورت ناشناس بر او وارد شدند، به او [[سلام]] کردند و او هم پاسخ آنها را به [[سلام]] داد: {{متن قرآن\|إِذْ دَخَلُوا عَلَيْهِ فَقَالُوا سَلَامًا قَالَ سَلَامٌ قَوْمٌ مُنْكَرُونَ}}.		* در [[آیه]] {{متن قرآن\|وَأُدْخِلَ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا بِإِذْنِ رَبِّهِمْ تَحِيَّتُهُمْ فِيهَا سَلَامٌ}}<ref>«و آنان که ایمان آورده‌اند و کارهای شایسته کرده‌اند به بوستان‌هایی در آورده می‌شوند که از بن آنها جویباران روان است، به اذن پروردگارشان در آنها جاودانند؛ درودشان در آنجا «سلام» است» سوره ابراهیم، آیه ۲۳.</ref> و [[آیه]] {{متن قرآن\|دَعْوَاهُمْ فِيهَا سُبْحَانَكَ اللَّهُمَّ وَتَحِيَّتُهُمْ فِيهَا سَلَامٌ وَآخِرُ دَعْوَاهُمْ أَنِ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ}}<ref>«دعای آنان در آن (بهشت) سبحانک اللّهم «پاکا که تویی بار پروردگارا» ست و درودشان، «سلام» و پایان دعاشان، الحمد للّه ربّ العالمین «سپاس خداوند پروردگار جهانیان را»» سوره یونس، آیه ۱۰.</ref> هم درباره [[بهشتیان]] نیز می‌خوانیم: {{متن قرآن\|تَحِيَّتُهُمْ فِيهَا سَلَامٌ}}: [[تحیت]] آنها در [[بهشت]]، [[سلام]] است. نیز از [[آیات قرآن]] استفاده می‌شود که تحیت به معنای [[سلام]]، یا چیزی معادل آن در [[اقوام]] پیشین بوده است؛ چنان‌که در [[آیه]] {{متن قرآن\|إِذْ دَخَلُوا عَلَيْهِ فَقَالُوا سَلَامًا قَالَ سَلَامٌ قَوْمٌ مُنْكَرُونَ}}<ref>«هنگامی که بر او وارد شدند و درود گفتند، او نیز درود گفت (و پنداشت) گروهی ناشناسند» سوره ذاریات، آیه ۲۵.</ref>، در داستان [[ابراهیم]] میگوید: هنگامی که [[فرشتگان]] [[مأمور]] [[مجازات]] [[قوم لوط]]، به صورت ناشناس بر او وارد شدند، به او [[سلام]] کردند و او هم پاسخ آنها را به [[سلام]] داد: {{متن قرآن\|إِذْ دَخَلُوا عَلَيْهِ فَقَالُوا سَلَامًا قَالَ سَلَامٌ قَوْمٌ مُنْكَرُونَ}}.
	* از اشعار [[عرب جاهلی]] نیز استفاده می‌شود که تحیّت به [[سلام]]، در آن ایّام بوده است. هرگاه بی‌طرفانه تحیّت [[اسلامی]] را که محتوای آن، توجّه به [[خدا]] و [[دعا]] برای [[سلامت]] طرف و اعلام [[صلح]] و [[امنیت]] است با تحیت‌های دیگری که در میان [[اقوام]] مختلف معمول است، مقایسه کنیم، [[ارزش]] آن برای ما روشن‌تر می‌گردد.		* از اشعار [[عرب جاهلی]] نیز استفاده می‌شود که تحیّت به [[سلام]]، در آن ایّام بوده است. هرگاه بی‌طرفانه تحیّت [[اسلامی]] را که محتوای آن، توجّه به [[خدا]] و [[دعا]] برای [[سلامت]] طرف و اعلام [[صلح]] و [[امنیت]] است با تحیت‌های دیگری که در میان [[اقوام]] مختلف معمول است، مقایسه کنیم، [[ارزش]] آن برای ما روشن‌تر می‌گردد.
خط ۲۵۲:		خط ۲۵۲:
	#{{متن قرآن\|دَعْوَاهُمْ فِيهَا سُبْحَانَكَ اللَّهُمَّ وَتَحِيَّتُهُمْ فِيهَا سَلَامٌ وَآخِرُ دَعْوَاهُمْ أَنِ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ}}<ref>«دعای آنان در آن (بهشت) سبحانک اللّهم "پاکا که تویی بار پروردگارا" ست و درودشان، "سلام" و پایان دعاشان، الحمد للّه ربّ العالمین "سپاس خداوند پروردگار جهانیان را" سوره یونس، آیه ۱۰.</ref>؛		#{{متن قرآن\|دَعْوَاهُمْ فِيهَا سُبْحَانَكَ اللَّهُمَّ وَتَحِيَّتُهُمْ فِيهَا سَلَامٌ وَآخِرُ دَعْوَاهُمْ أَنِ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ}}<ref>«دعای آنان در آن (بهشت) سبحانک اللّهم "پاکا که تویی بار پروردگارا" ست و درودشان، "سلام" و پایان دعاشان، الحمد للّه ربّ العالمین "سپاس خداوند پروردگار جهانیان را" سوره یونس، آیه ۱۰.</ref>؛
	#{{متن قرآن\|وَأُدْخِلَ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا بِإِذْنِ رَبِّهِمْ تَحِيَّتُهُمْ فِيهَا سَلَامٌ}}<ref>«و آنان که ایمان آورده‌اند و کارهای شایسته کرده‌اند به بوستان‌هایی در آورده می‌شوند که از بن آنها جویباران روان است، به اذن پروردگارشان در آنها جاودانند؛ درودشان در آنجا "سلام" است» سوره ابراهیم، آیه ۲۳.</ref>؛		#{{متن قرآن\|وَأُدْخِلَ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا بِإِذْنِ رَبِّهِمْ تَحِيَّتُهُمْ فِيهَا سَلَامٌ}}<ref>«و آنان که ایمان آورده‌اند و کارهای شایسته کرده‌اند به بوستان‌هایی در آورده می‌شوند که از بن آنها جویباران روان است، به اذن پروردگارشان در آنها جاودانند؛ درودشان در آنجا "سلام" است» سوره ابراهیم، آیه ۲۳.</ref>؛
	#{{متن قرآن\|أُولَئِكَ يُجْزَوْنَ الْغُرْفَةَ بِمَا صَبَرُوا وَيُلَقَّوْنَ فِيهَا تَحِيَّةً وَسَلَامًا}}<ref>«آنانند که غرفه (ی بهشت) را بر شکیبی که ورزیده‌اند پاداش می‌برند و در آن با ~~خوشامد~~ و درود روبه‌رو می‌گردند» سوره فرقان، آیه ۷۵.</ref>؛		#{{متن قرآن\|أُولَئِكَ يُجْزَوْنَ الْغُرْفَةَ بِمَا صَبَرُوا وَيُلَقَّوْنَ فِيهَا تَحِيَّةً وَسَلَامًا}}<ref>«آنانند که غرفه (ی بهشت) را بر شکیبی که ورزیده‌اند پاداش می‌برند و در آن با خوش‌آمد و درود روبه‌رو می‌گردند» سوره فرقان، آیه ۷۵.</ref>؛
	#{{متن قرآن\|وَبَيْنَهُمَا حِجَابٌ وَعَلَى الْأَعْرَافِ رِجَالٌ يَعْرِفُونَ كُلًّا بِسِيمَاهُمْ وَنَادَوْا أَصْحَابَ الْجَنَّةِ أَنْ سَلَامٌ عَلَيْكُمْ لَمْ يَدْخُلُوهَا وَهُمْ يَطْمَعُونَ}}<ref>«و میان آن دو پرده‌ای است و بر آن پشته‌ها کسانی هستند که هر گروه (از آنان) را از چهره‌شان باز می‌شناسند و به بهشتیان که هنوز به آن (بهشت) در نیامده‌اند ولی (آن را) امید می‌برند ندا می‌دهند که: درود بر شما!» سوره اعراف، آیه ۴۶.</ref>.		#{{متن قرآن\|وَبَيْنَهُمَا حِجَابٌ وَعَلَى الْأَعْرَافِ رِجَالٌ يَعْرِفُونَ كُلًّا بِسِيمَاهُمْ وَنَادَوْا أَصْحَابَ الْجَنَّةِ أَنْ سَلَامٌ عَلَيْكُمْ لَمْ يَدْخُلُوهَا وَهُمْ يَطْمَعُونَ}}<ref>«و میان آن دو پرده‌ای است و بر آن پشته‌ها کسانی هستند که هر گروه (از آنان) را از چهره‌شان باز می‌شناسند و به بهشتیان که هنوز به آن (بهشت) در نیامده‌اند ولی (آن را) امید می‌برند ندا می‌دهند که: درود بر شما!» سوره اعراف، آیه ۴۶.</ref>.
	* [[فرشتگان]] طیّب و پاکیزه‌ای که [[مأمور]] دریافت ([[روح]]) [[متقین]] هستند، بر آنان [[سلام]] کرده و به آنان میگویند: به واسطه کارهایی که انجام داده [[اید]]، وارد [[بهشت]] گردید:		* [[فرشتگان]] طیّب و پاکیزه‌ای که [[مأمور]] دریافت ([[روح]]) [[متقین]] هستند، بر آنان [[سلام]] کرده و به آنان میگویند: به واسطه کارهایی که انجام داده [[اید]]، وارد [[بهشت]] گردید:

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۱۷
خط ۲۰۶:		خط ۲۰۶:
	# در [[کتاب]] [[معانی الاخبار]]، با اسنادش تا [[عبدالرحمن بن ابی‌عبدالله]]، و او گوید از [[ابی‌عبدالله]]، [[امام صادق]] {{ع}}، درباره قول [[خدای عزوجل]]: {{متن قرآن\|لَا تَدْخُلُوا بُيُوتًا غَيْرَ بُيُوتِكُمْ حَتَّى تَسْتَأْنِسُوا وَتُسَلِّمُوا عَلَى أَهْلِهَا}}، سؤال نمودم. آن بزرگوار فرمود: استیناس، کوبیدن درب و [[سلام کردن]] است<ref>{{متن حدیث\|الِاسْتِينَاسُ وَقْعُ النَّعْلِ وَ التَّسْلِيمُ}}؛ نورالثقلین، ج۳، ص۵۸۵، حدیث ۷۸؛ برهان، ص۷۳۰.</ref>.		# در [[کتاب]] [[معانی الاخبار]]، با اسنادش تا [[عبدالرحمن بن ابی‌عبدالله]]، و او گوید از [[ابی‌عبدالله]]، [[امام صادق]] {{ع}}، درباره قول [[خدای عزوجل]]: {{متن قرآن\|لَا تَدْخُلُوا بُيُوتًا غَيْرَ بُيُوتِكُمْ حَتَّى تَسْتَأْنِسُوا وَتُسَلِّمُوا عَلَى أَهْلِهَا}}، سؤال نمودم. آن بزرگوار فرمود: استیناس، کوبیدن درب و [[سلام کردن]] است<ref>{{متن حدیث\|الِاسْتِينَاسُ وَقْعُ النَّعْلِ وَ التَّسْلِيمُ}}؛ نورالثقلین، ج۳، ص۵۸۵، حدیث ۷۸؛ برهان، ص۷۳۰.</ref>.
	# [[ابوایوب انصاری]] گوید که به [[پیامبر]] گفتم: ای [[پیامبر خدا]]! استیناس چیست؟ آن [[حضرت]] فرمود: مرد با [[تسبیح]] و [[حمد]] و [[تکبیر]] گفتن و گلو صاف کردن بر [[اهل]] [[خانه]]، [[سخن]] بگوید و [[سلام]] کند<ref>{{متن حدیث\|يَتَكَلَّمُ الرَّجُلُ بِالتَّسْبِيحَةِ وَ التَّحْمِيدَةِ وَ التَّكْبِيرَةِ وَ يَتَنَحْنَحُ وَ يُؤْذِنُ أَهْلَ الْبَيْتِ}}؛ مجمع البیان، ج۷، ص۱۳۵؛ نورالثقلین، ج۳، ص۵۸۵، حدیث ۷۹.</ref>.		# [[ابوایوب انصاری]] گوید که به [[پیامبر]] گفتم: ای [[پیامبر خدا]]! استیناس چیست؟ آن [[حضرت]] فرمود: مرد با [[تسبیح]] و [[حمد]] و [[تکبیر]] گفتن و گلو صاف کردن بر [[اهل]] [[خانه]]، [[سخن]] بگوید و [[سلام]] کند<ref>{{متن حدیث\|يَتَكَلَّمُ الرَّجُلُ بِالتَّسْبِيحَةِ وَ التَّحْمِيدَةِ وَ التَّكْبِيرَةِ وَ يَتَنَحْنَحُ وَ يُؤْذِنُ أَهْلَ الْبَيْتِ}}؛ مجمع البیان، ج۷، ص۱۳۵؛ نورالثقلین، ج۳، ص۵۸۵، حدیث ۷۹.</ref>.
	# [[روایت]] شده که: مردی به [[پیامبر]] {{صل}} عرض کرد: آیا وقتی بر مادرم وارد می‌شوم، از او اجازه بگیرم؟ آن [[حضرت]] فرمود: آری. آن مرد گفت: او را به جز من ~~خآدمی~~ نیست. آیا هر وقت بر او وارد می‌شوم، از او کسب اجازه کنم؟ آن [[حضرت]] فرمود: آیا [[دوست]] می‌داری که او را برهنه ببینی؟<ref>{{متن حدیث\|أَ تحب أَنْ تَرَاهَا عُرْيَانَةً}}</ref> آن مرد گفت: [[خیر]]. [[حضرت]] فرمود: پس کسب اجازه کن و بر او وارد شو<ref>{{متن حدیث\|فَاسْتَأْذِنْ عَلَيْهَا}}؛ مجمع البیان، ج۷، ص۱۳۵؛ نورالثقلین، ج۳، ص۵۸۶، حدیث ۸۱.</ref>.		# [[روایت]] شده که: مردی به [[پیامبر]] {{صل}} عرض کرد: آیا وقتی بر مادرم وارد می‌شوم، از او اجازه بگیرم؟ آن [[حضرت]] فرمود: آری. آن مرد گفت: او را به جز من خادمی نیست. آیا هر وقت بر او وارد می‌شوم، از او کسب اجازه کنم؟ آن [[حضرت]] فرمود: آیا [[دوست]] می‌داری که او را برهنه ببینی؟<ref>{{متن حدیث\|أَ تحب أَنْ تَرَاهَا عُرْيَانَةً}}</ref> آن مرد گفت: [[خیر]]. [[حضرت]] فرمود: پس کسب اجازه کن و بر او وارد شو<ref>{{متن حدیث\|فَاسْتَأْذِنْ عَلَيْهَا}}؛ مجمع البیان، ج۷، ص۱۳۵؛ نورالثقلین، ج۳، ص۵۸۶، حدیث ۸۱.</ref>.
	* و فی قوله تعالی: {{متن قرآن\|فَإِذَا دَخَلْتُمْ بُيُوتًا فَسَلِّمُوا عَلَى أَنْفُسِكُمْ تَحِيَّةً مِنْ عِنْدِ اللَّهِ مُبَارَكَةً طَيِّبَةً}}<ref>«پس چون به هر خانه‌ای در آمدید به همدیگر درود گویید، درودی خجسته پاکیزه از نزد خداوند» سوره نور، آیه ۶۱.</ref>، روایاتی را ذکر نموده‌اند در این جا برخی از این [[احادیث]] را با ترجمه آن [[نقل]] می‌کنیم:		* و فی قوله تعالی: {{متن قرآن\|فَإِذَا دَخَلْتُمْ بُيُوتًا فَسَلِّمُوا عَلَى أَنْفُسِكُمْ تَحِيَّةً مِنْ عِنْدِ اللَّهِ مُبَارَكَةً طَيِّبَةً}}<ref>«پس چون به هر خانه‌ای در آمدید به همدیگر درود گویید، درودی خجسته پاکیزه از نزد خداوند» سوره نور، آیه ۶۱.</ref>، روایاتی را ذکر نموده‌اند در این جا برخی از این [[احادیث]] را با ترجمه آن [[نقل]] می‌کنیم:
	# در [[کتاب]] [[معانی الاخبار]]، [[ابن‌بابویه]] با اسنادش تا [[ابی‌الاصباح]] و او درباره قول [[خدای عزوجل]]: {{متن قرآن\|فَإِذَا دَخَلْتُمْ بُيُوتًا فَسَلِّمُوا عَلَى أَنْفُسِكُمْ تَحِيَّةً مِنْ عِنْدِ اللَّهِ مُبَارَكَةً طَيِّبَةً}}، گوید: از ابا [[جعفر]]، [[امام باقر]] {{ع}}، سؤال نمودم. آن [[حضرت]] فرمود: آن [[سلام کردن]] مرد است بر [[اهل]] [[خانه]] به هنگام ورودش به داخل [[خانه]]. بعد از آن، آنها ([[اهل]] [[خانه]]) [[سلام]] را بر او برمی‌گردانند، پس این [[سلام]] شما بر خودتان است<ref>{{متن حدیث\|هُوَ تَسْلِيمُ الرَّجُلِ عَلَى أَهْلِ الْبَيْتِ حِينَ يَدْخُلُ ثُمَّ يَرُدُّونَ عَلَيْهِ فَهُوَ سَلَامُكُمْ عَلَى أَنْفُسِكُمْ}}؛نورالثقلین، ج۳، ص۶۲۷، حدیث ۲۵۸. مرحوم طبرسی در مجمع البیان و مرحوم بحرانی در تفسیر برهان این حدیث را از امام صادق {{ع}} نقل کرده‌اند. مجمع البیان، ج۷، ص۱۱۷ و برهان، ص۷۴۶.</ref>.		# در [[کتاب]] [[معانی الاخبار]]، [[ابن‌بابویه]] با اسنادش تا [[ابی‌الاصباح]] و او درباره قول [[خدای عزوجل]]: {{متن قرآن\|فَإِذَا دَخَلْتُمْ بُيُوتًا فَسَلِّمُوا عَلَى أَنْفُسِكُمْ تَحِيَّةً مِنْ عِنْدِ اللَّهِ مُبَارَكَةً طَيِّبَةً}}، گوید: از ابا [[جعفر]]، [[امام باقر]] {{ع}}، سؤال نمودم. آن [[حضرت]] فرمود: آن [[سلام کردن]] مرد است بر [[اهل]] [[خانه]] به هنگام ورودش به داخل [[خانه]]. بعد از آن، آنها ([[اهل]] [[خانه]]) [[سلام]] را بر او برمی‌گردانند، پس این [[سلام]] شما بر خودتان است<ref>{{متن حدیث\|هُوَ تَسْلِيمُ الرَّجُلِ عَلَى أَهْلِ الْبَيْتِ حِينَ يَدْخُلُ ثُمَّ يَرُدُّونَ عَلَيْهِ فَهُوَ سَلَامُكُمْ عَلَى أَنْفُسِكُمْ}}؛نورالثقلین، ج۳، ص۶۲۷، حدیث ۲۵۸. مرحوم طبرسی در مجمع البیان و مرحوم بحرانی در تفسیر برهان این حدیث را از امام صادق {{ع}} نقل کرده‌اند. مجمع البیان، ج۷، ص۱۱۷ و برهان، ص۷۴۶.</ref>.

تسلیم در قرآن - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Wasity: جایگزینی متن - 'دست' به 'دست'

Bahmani: /* پانویس */

Wasity: جایگزینی متن - 'خوشامد' به 'خوش‌آمد'

Wasity: جایگزینی متن - 'خآدمی' به 'خادمی'

Wasity: جایگزینی متن - 'وصف' به 'وصف'

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

Hosein: جایگزینی متن - '\n\{\{سیره معصوم\}\}↵\{\{مدخل مرتبط' به '{{مدخل مرتبط'

Heydari: جایگزینی متن - '\(.*)\[\[(.*)\]\](.*)\"\'\'\'(.*)\'\'\'\"(.*)\<\/div\>\n\(.*)\<\/div\>\n\n' به '{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = $2 | عنوان مدخل = $4 | مداخل مرتبط = $6 | پرسش مرتبط = }} '

Heydari: جایگزینی متن - ' ' به ''

Heydari: جایگزینی متن - '\(.)\[\[(.)\]\](.)\"\'\'\'(.)\'\'\'\"(.)\<\/div\>\n\(.)\<\/div\>\n\n' به '{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = $2 | عنوان مدخل = $4 | مداخل مرتبط = $6 | پرسش مرتبط = }} '

Heydari: جایگزینی متن - '
' به '
'