تشویق نیکوکاران تهدید بدکاران - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* پانویس */

2024-10-03T06:06:00Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۳۶
خط ۲۶:		خط ۲۶:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:~~تربیت~~]]		[[رده:روش‌های تربیتی]]

	{{ارزش‌های اجتماعی}}		{{ارزش‌های اجتماعی}}

Bahmani در ‏۲۶ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۴۱

2024-09-26T09:41:09Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۱۱
خط ۱:		خط ۱:
			{{مدخل مرتبط
			\| موضوع مرتبط = تربیت
			\| عنوان مدخل =
			\| مداخل مرتبط =
			\| پرسش مرتبط =
			}}

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	همه نظام‌های [[فرهنگی]] - [[تربیتی]]، علاوه بر [[تشریع]] و [[تبلیغ]] [[آرمان‌ها]]، [[ارزش‌ها]]، [[هنجارها]]، الگوها، انتظارات و راه‌های نیل به آنها، تلاش همه‌جانبه در جهت انتقال آنها از طریق فرایند [[جامعه‌پذیری]] به [[ذهن]] و روان افراد و درونی کردن آنها در ساختار [[شخصیت]] افراد و تثبیت آنها در قالب نهادهای [[اجتماعی]]، [[تدبیر]] ضمانت‌های اجرایی مناسب برای آنها و [[تدارک]] سیستم‌های رسمی و غیررسمی برای [[نظارت]] و کنترل بر روند اجرایی آنها در سطح عموم؛ معمولاً از دو راهکار مکمل بسیار مؤثر و کارآمد تحت نام سیاست‌های تشویقی و تنبیهی در قالب‌ها و اشکال مختلف برای ایجاد و افزایش [[انگیزه]] و تقویت [[اراده‌ها]] در سوق‌یابی به انجام [[خوبی‌ها]] و بایسته‌ها و [[برحذر بودن]] از ارتکاب [[بدی‌ها]] و نابایسته‌هاسود می‌جویند. بی‌شک، استفاده درست و مناسب از این تدبیرها علاوه بر ایجاد و تقویت انگیزه عمل و [[هم‌نوایی]] با [[هدف‌ها]] و آثار تربیتی متناسب؛ ضمانت اجرایی بیشتری برای جریان‌یابی [[عینی]] ارزش‌ها و [[قواعد]] اجتماعی در سطح گسترده فراهم می‌سازد و تخطی محتمل از آنها را به حداقل می‌رساند. این مهم علاوه بر آثار مهم و مطلوب در سطوح [[خرد]]، در سطوح کلان اجتماعی نیز تأثیر شگرفی دارد. کاربرد در مفهوم “بشارت” و “انذار” به عنوان دو قالب یا دو زبان [[تبلیغی]] جهت انتقال [[تعالیم]] [[هدایتی]] [[پیامبران الهی]]، معرف [[ارزشمندی]] و تأثیربخشی این شیوه‌ها در مسیر [[ابلاغ رسالت]] و زمینه‌سازی برای پذیرش این تعالیم و در نتیجه [[رشد]] و تعالی [[انسان‌ها]] متناسب با هدف‌ها و غایت‌های منظور است. [[بشارت]] و [[انذار]] با [[تشویق]] و [[تهدید]]، بخش مهمی از انگیزه‌های تربیتی و حرکت‌های اجتماعی را تشکیل می‌دهد، [[آدمی]] هم باید در برابر انجام [[کار نیک]] تشویق شود و هم در برابر کار بد [[کیفر]] ببیند تا [[آمادگی]] بیشتری برای پیمودن مسیر اول و گام نگذاردن در مسیر دوم پیدا کند. تشویق به [[تنهایی]] برای رسیدن به [[تکامل]] فرد یا [[جامعه]] کافی نیست؛ زیرا [[انسان]] در این صورت مطمئن است که انجام [[گناه]] خطری برای او ندارد<ref>ناصر مکارم شیرازی و دیگران؛ تفسیر نمونه، ج۱، ص۴۲۵؛ برای آگاهی بیشتر از ضرورت، آثار و توجیه تربیتی تشویق و تنبیه در نظام تربیت، ر. ک: عبدالرضاضرابی، مجموعه مقالات تربیتی، ص۲۶۵، ۲۷۷، ۲۸۵ و ۳۰۶.</ref>.		همه نظام‌های [[فرهنگی]] - [[تربیتی]]، علاوه بر [[تشریع]] و [[تبلیغ]] [[آرمان‌ها]]، [[ارزش‌ها]]، [[هنجارها]]، الگوها، انتظارات و راه‌های نیل به آنها، تلاش همه‌جانبه در جهت انتقال آنها از طریق فرایند [[جامعه‌پذیری]] به [[ذهن]] و روان افراد و درونی کردن آنها در ساختار [[شخصیت]] افراد و تثبیت آنها در قالب نهادهای [[اجتماعی]]، [[تدبیر]] ضمانت‌های اجرایی مناسب برای آنها و [[تدارک]] سیستم‌های رسمی و غیررسمی برای [[نظارت]] و کنترل بر روند اجرایی آنها در سطح عموم؛ معمولاً از دو راهکار مکمل بسیار مؤثر و کارآمد تحت نام سیاست‌های تشویقی و تنبیهی در قالب‌ها و اشکال مختلف برای ایجاد و افزایش [[انگیزه]] و تقویت [[اراده‌ها]] در سوق‌یابی به انجام [[خوبی‌ها]] و بایسته‌ها و [[برحذر بودن]] از ارتکاب [[بدی‌ها]] و نابایسته‌هاسود می‌جویند. بی‌شک، استفاده درست و مناسب از این تدبیرها علاوه بر ایجاد و تقویت انگیزه عمل و [[هم‌نوایی]] با [[هدف‌ها]] و آثار تربیتی متناسب؛ ضمانت اجرایی بیشتری برای جریان‌یابی [[عینی]] ارزش‌ها و [[قواعد]] اجتماعی در سطح گسترده فراهم می‌سازد و تخطی محتمل از آنها را به حداقل می‌رساند. این مهم علاوه بر آثار مهم و مطلوب در سطوح [[خرد]]، در سطوح کلان اجتماعی نیز تأثیر شگرفی دارد. کاربرد در مفهوم “بشارت” و “انذار” به عنوان دو قالب یا دو زبان [[تبلیغی]] جهت انتقال [[تعالیم]] [[هدایتی]] [[پیامبران الهی]]، معرف [[ارزشمندی]] و تأثیربخشی این شیوه‌ها در مسیر [[ابلاغ رسالت]] و زمینه‌سازی برای پذیرش این تعالیم و در نتیجه [[رشد]] و تعالی [[انسان‌ها]] متناسب با هدف‌ها و غایت‌های منظور است. [[بشارت]] و [[انذار]] با [[تشویق]] و [[تهدید]]، بخش مهمی از انگیزه‌های تربیتی و حرکت‌های اجتماعی را تشکیل می‌دهد، [[آدمی]] هم باید در برابر انجام [[کار نیک]] تشویق شود و هم در برابر کار بد [[کیفر]] ببیند تا [[آمادگی]] بیشتری برای پیمودن مسیر اول و گام نگذاردن در مسیر دوم پیدا کند. تشویق به [[تنهایی]] برای رسیدن به [[تکامل]] فرد یا [[جامعه]] کافی نیست؛ زیرا [[انسان]] در این صورت مطمئن است که انجام [[گناه]] خطری برای او ندارد<ref>ناصر مکارم شیرازی و دیگران؛ تفسیر نمونه، ج۱، ص۴۲۵؛ برای آگاهی بیشتر از ضرورت، آثار و توجیه تربیتی تشویق و تنبیه در نظام تربیت، ر. ک: عبدالرضاضرابی، مجموعه مقالات تربیتی، ص۲۶۵، ۲۷۷، ۲۸۵ و ۳۰۶.</ref>.
خط ۱۹:		خط ۲۶:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:~~تشویق نیکوکاران تهدید بدکاران~~]]		[[رده:تربیت]]

	{{ارزش‌های اجتماعی}}		{{ارزش‌های اجتماعی}}

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-24T19:32:37Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۲۳:۰۲
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{امامت}}~~		== مقدمه ==
	==مقدمه==		همه نظام‌های [[فرهنگی]] - [[تربیتی]]، علاوه بر [[تشریع]] و [[تبلیغ]] [[آرمان‌ها]]، [[ارزش‌ها]]، [[هنجارها]]، الگوها، انتظارات و راه‌های نیل به آنها، تلاش همه‌جانبه در جهت انتقال آنها از طریق فرایند [[جامعه‌پذیری]] به [[ذهن]] و روان افراد و درونی کردن آنها در ساختار [[شخصیت]] افراد و تثبیت آنها در قالب نهادهای [[اجتماعی]]، [[تدبیر]] ضمانت‌های اجرایی مناسب برای آنها و [[تدارک]] سیستم‌های رسمی و غیررسمی برای [[نظارت]] و کنترل بر روند اجرایی آنها در سطح عموم؛ معمولاً از دو راهکار مکمل بسیار مؤثر و کارآمد تحت نام سیاست‌های تشویقی و تنبیهی در قالب‌ها و اشکال مختلف برای ایجاد و افزایش [[انگیزه]] و تقویت [[اراده‌ها]] در سوق‌یابی به انجام [[خوبی‌ها]] و بایسته‌ها و [[برحذر بودن]] از ارتکاب [[بدی‌ها]] و نابایسته‌هاسود می‌جویند. بی‌شک، استفاده درست و مناسب از این تدبیرها علاوه بر ایجاد و تقویت انگیزه عمل و [[هم‌نوایی]] با [[هدف‌ها]] و آثار تربیتی متناسب؛ ضمانت اجرایی بیشتری برای جریان‌یابی [[عینی]] ارزش‌ها و [[قواعد]] اجتماعی در سطح گسترده فراهم می‌سازد و تخطی محتمل از آنها را به حداقل می‌رساند. این مهم علاوه بر آثار مهم و مطلوب در سطوح [[خرد]]، در سطوح کلان اجتماعی نیز تأثیر شگرفی دارد. کاربرد در مفهوم “بشارت” و “انذار” به عنوان دو قالب یا دو زبان [[تبلیغی]] جهت انتقال [[تعالیم]] [[هدایتی]] [[پیامبران الهی]]، معرف [[ارزشمندی]] و تأثیربخشی این شیوه‌ها در مسیر [[ابلاغ رسالت]] و زمینه‌سازی برای پذیرش این تعالیم و در نتیجه [[رشد]] و تعالی [[انسان‌ها]] متناسب با هدف‌ها و غایت‌های منظور است. [[بشارت]] و [[انذار]] با [[تشویق]] و [[تهدید]]، بخش مهمی از انگیزه‌های تربیتی و حرکت‌های اجتماعی را تشکیل می‌دهد، [[آدمی]] هم باید در برابر انجام [[کار نیک]] تشویق شود و هم در برابر کار بد [[کیفر]] ببیند تا [[آمادگی]] بیشتری برای پیمودن مسیر اول و گام نگذاردن در مسیر دوم پیدا کند. تشویق به [[تنهایی]] برای رسیدن به [[تکامل]] فرد یا [[جامعه]] کافی نیست؛ زیرا [[انسان]] در این صورت مطمئن است که انجام [[گناه]] خطری برای او ندارد<ref>ناصر مکارم شیرازی و دیگران؛ تفسیر نمونه، ج۱، ص۴۲۵؛ برای آگاهی بیشتر از ضرورت، آثار و توجیه تربیتی تشویق و تنبیه در نظام تربیت، ر. ک: عبدالرضاضرابی، مجموعه مقالات تربیتی، ص۲۶۵، ۲۷۷، ۲۸۵ و ۳۰۶.</ref>.
	همه نظام‌های [[فرهنگی]] - [[تربیتی]]، علاوه بر [[تشریع]] و [[تبلیغ]] [[آرمان‌ها]]، [[ارزش‌ها]]، [[هنجارها]]، الگوها، انتظارات و راه‌های نیل به آنها، تلاش همه‌جانبه در جهت انتقال آنها از طریق فرایند [[جامعه‌پذیری]] به [[ذهن]] و روان افراد و درونی کردن آنها در ساختار [[شخصیت]] افراد و تثبیت آنها در قالب نهادهای [[اجتماعی]]، [[تدبیر]] ضمانت‌های اجرایی مناسب برای آنها و [[تدارک]] سیستم‌های رسمی و غیررسمی برای [[نظارت]] و کنترل بر روند اجرایی آنها در سطح عموم؛ معمولاً از دو راهکار مکمل بسیار مؤثر و کارآمد تحت نام سیاست‌های تشویقی و تنبیهی در قالب‌ها و اشکال مختلف برای ایجاد و افزایش [[انگیزه]] و تقویت [[اراده‌ها]] در سوق‌یابی به انجام [[خوبی‌ها]] و بایسته‌ها و [[برحذر بودن]] از ارتکاب [[بدی‌ها]] و نابایسته‌هاسود می‌جویند. بی‌شک، استفاده درست و مناسب از این تدبیرها علاوه بر ایجاد و تقویت انگیزه عمل و [[هم‌نوایی]] با [[هدف‌ها]] و آثار تربیتی متناسب؛ ضمانت اجرایی بیشتری برای جریان‌یابی [[عینی]] ارزش‌ها و [[قواعد]] اجتماعی در سطح گسترده فراهم می‌سازد و تخطی محتمل از آنها را به حداقل می‌رساند. این مهم علاوه بر آثار مهم و مطلوب در سطوح [[خرد]]، در سطوح کلان اجتماعی نیز تأثیر شگرفی دارد. کاربرد در مفهوم “بشارت” و “انذار” به عنوان دو قالب یا دو زبان [[تبلیغی]] جهت انتقال [[تعالیم]] [[هدایتی]] [[پیامبران الهی]]، معرف [[ارزشمندی]] و تأثیربخشی این شیوه‌ها در مسیر [[ابلاغ رسالت]] و زمینه‌سازی برای پذیرش این تعالیم و در نتیجه [[رشد]] و تعالی [[انسان‌ها]] متناسب با هدف‌ها و غایت‌های منظور است. [[بشارت]] و [[انذار]] با [[تشویق]] و [[تهدید]]، بخش مهمی از انگیزه‌های تربیتی و حرکت‌های اجتماعی را تشکیل می‌دهد، [[آدمی]] هم باید در برابر انجام [[کار نیک]] تشویق شود و هم در برابر کار بد [[کیفر]] ببیند تا [[آمادگی]] بیشتری برای پیمودن مسیر اول و گام نگذاردن در مسیر دوم پیدا کند. تشویق به [[تنهایی]] برای رسیدن به [[تکامل]] فرد یا [[جامعه]] کافی نیست؛ زیرا [[انسان]] در این صورت مطمئن است که انجام [[گناه]] خطری برای او ندارد<ref>ناصر مکارم شیرازی و دیگران؛ تفسیر نمونه، ج۱، ص۴۲۵؛ برای آگاهی بیشتر از ضرورت، آثار و توجیه تربیتی تشویق و تنبیه در نظام تربیت، ر.ک: عبدالرضاضرابی، مجموعه مقالات تربیتی، ص۲۶۵، ۲۷۷، ۲۸۵ و ۳۰۶.</ref>.
	[[آیات]] زیر به [[نیکی]] به مقوله [[تشویق]] توجه داده است. از ذکر مستقل آیات دال بر [[تنبیه]]، به دلیل ذکر تلویحی آنها در ضمن سایر عناوین اجتناب شده است.<ref>[[سید حسین شرف‌الدین\|شرف‌الدین، سید حسین]]، [[ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم (کتاب)\|ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم]]، ص ۳۸۶.</ref>		[[آیات]] زیر به [[نیکی]] به مقوله [[تشویق]] توجه داده است. از ذکر مستقل آیات دال بر [[تنبیه]]، به دلیل ذکر تلویحی آنها در ضمن سایر عناوین اجتناب شده است.<ref>[[سید حسین شرف‌الدین\|شرف‌الدین، سید حسین]]، [[ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم (کتاب)\|ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم]]، ص ۳۸۶.</ref>

	==آیات [[قرآنی]] مرتبط==		== آیات [[قرآنی]] مرتبط ==
	# [[ارسال رسل]] برای [[بشارت]] و [[انذار]]: {{متن قرآن\|إِنَّا أَرْسَلْنَاكَ بِالْحَقِّ بَشِيرًا وَنَذِيرًا}}<ref>«ما تو را به درستی مژده‌آور و بیم‌دهنده فرستادیم» سوره بقره، آیه ۱۱۹.</ref>.		# [[ارسال رسل]] برای [[بشارت]] و [[انذار]]: {{متن قرآن\|إِنَّا أَرْسَلْنَاكَ بِالْحَقِّ بَشِيرًا وَنَذِيرًا}}<ref>«ما تو را به درستی مژده‌آور و بیم‌دهنده فرستادیم» سوره بقره، آیه ۱۱۹.</ref>.
	# بشارت به افزون شدن [[هدایت]] [[هدایت‌یافتگان]]: {{متن قرآن\|وَالَّذِينَ اهْتَدَوْا زَادَهُمْ هُدًى وَآتَاهُمْ تَقْوَاهُمْ}}<ref>«و (خداوند) بر رهیافتگی آنان که رهیافته‌اند می‌افزاید و به آنان پارسایی (در خور) شان را ارزانی می‌دارد» سوره محمد، آیه ۱۷.</ref>.		# بشارت به افزون شدن [[هدایت]] [[هدایت‌یافتگان]]: {{متن قرآن\|وَالَّذِينَ اهْتَدَوْا زَادَهُمْ هُدًى وَآتَاهُمْ تَقْوَاهُمْ}}<ref>«و (خداوند) بر رهیافتگی آنان که رهیافته‌اند می‌افزاید و به آنان پارسایی (در خور) شان را ارزانی می‌دارد» سوره محمد، آیه ۱۷.</ref>.
خط ۱۰:		خط ۹:
	# وعده [[نزول]] [[برکات]] بر [[مؤمنان]] [[نیکوکار]]: {{متن قرآن\|وَلَوْ أَنَّ أَهْلَ الْقُرَى آمَنُوا وَاتَّقَوْا لَفَتَحْنَا عَلَيْهِمْ بَرَكَاتٍ مِنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ...}}<ref>«و اگر مردم آن شهرها ایمان می‌آوردند و پرهیزگاری می‌ورزیدند بر آنان از آسمان و زمین برکت‌هایی می‌گشودیم» سوره اعراف، آیه ۹۶.</ref>.		# وعده [[نزول]] [[برکات]] بر [[مؤمنان]] [[نیکوکار]]: {{متن قرآن\|وَلَوْ أَنَّ أَهْلَ الْقُرَى آمَنُوا وَاتَّقَوْا لَفَتَحْنَا عَلَيْهِمْ بَرَكَاتٍ مِنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ...}}<ref>«و اگر مردم آن شهرها ایمان می‌آوردند و پرهیزگاری می‌ورزیدند بر آنان از آسمان و زمین برکت‌هایی می‌گشودیم» سوره اعراف، آیه ۹۶.</ref>.
	# وعده پاداش [[برتر]] به [[نیکوکاران]]: {{متن قرآن\|وَالَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَنُكَفِّرَنَّ عَنْهُمْ سَيِّئَاتِهِمْ وَلَنَجْزِيَنَّهُمْ أَحْسَنَ الَّذِي كَانُوا يَعْمَلُونَ}}<ref>«و بی‌گمان از گناهان آنان که ایمان آورده‌اند و کارهای شایسته کرده‌اند، درمی‌گذریم و بهتر از آنچه انجام می‌دادند به آنها پاداش خواهیم داد» سوره عنکبوت، آیه ۷.</ref>.		# وعده پاداش [[برتر]] به [[نیکوکاران]]: {{متن قرآن\|وَالَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَنُكَفِّرَنَّ عَنْهُمْ سَيِّئَاتِهِمْ وَلَنَجْزِيَنَّهُمْ أَحْسَنَ الَّذِي كَانُوا يَعْمَلُونَ}}<ref>«و بی‌گمان از گناهان آنان که ایمان آورده‌اند و کارهای شایسته کرده‌اند، درمی‌گذریم و بهتر از آنچه انجام می‌دادند به آنها پاداش خواهیم داد» سوره عنکبوت، آیه ۷.</ref>.
	[[برتری]] [[مقام]] [[مجاهدان در راه خدا]] بر بازنشستگان از [[جهاد]]<ref>{{متن قرآن\|لَا يَسْتَوِي الْقَاعِدُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ غَيْرُ أُولِي الضَّرَرِ وَالْمُجَاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنْفُسِهِمْ فَضَّلَ اللَّهُ الْمُجَاهِدِينَ بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنْفُسِهِمْ عَلَى الْقَاعِدِينَ دَرَجَةً وَكُلًّا وَعَدَ اللَّهُ الْحُسْنَى وَفَضَّلَ اللَّهُ الْمُجَاهِدِينَ عَلَى الْقَاعِدِينَ أَجْرًا عَظِيمًا}} «مؤمنان جهادگریز که آسیب دیده نباشند با جهادگران در راه خداوند به جان و مال، برابر نیستند، خداوند جهادگران به جان و مال را بر جهادگریزان به پایگاهی (والا) برتری بخشیده و به همگان وعده نیکو داده است و خداوند جهادگران را بر جهادگریزان به پاداشی سترگ، برتری بخشیده است» سوره نساء، آیه ۹۵.</ref>؛ [[وعده]] [[پاداش]] ویژه به [[مجاهدان]] [[خداجوی]]<ref>{{متن قرآن\|وَالَّذِينَ جَاهَدُوا فِينَا لَنَهْدِيَنَّهُمْ سُبُلَنَا وَإِنَّ اللَّهَ لَمَعَ الْمُحْسِنِينَ}} «و راه‌های خویش را به آنان که در (راه) ما بکوشند می‌نماییم و بی‌گمان خداوند با نیکوکاران است» سوره عنکبوت، آیه ۶۹.</ref> و توصیه [[حضرت]]{{صل}} به [[دعا]] برای [[مؤمنان]] به هنگام دریافت [[زکات]]، به عنوان بخشی از پاداش [[معنوی]] [[نیکوکاری]] ایشان<ref>{{متن قرآن\|خُذْ مِنْ أَمْوَالِهِمْ صَدَقَةً تُطَهِّرُهُمْ وَتُزَكِّيهِمْ بِهَا وَصَلِّ عَلَيْهِمْ إِنَّ صَلَاتَكَ سَكَنٌ لَهُمْ وَاللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ}} «از دارایی‌های آنان زکاتی بردار که با آن آنها را پاک می‌داری و پاکیزه می‌گردانی و برای آنها (به نیکی) دعا کن که دعای تو (مایه) آرامش آنان است و خداوند شنوایی داناست» سوره توبه، آیه ۱۰۳.</ref> نیز از جمله مصداق‌های [[تشویق]] به نیکوکاری است که در آیاتی بدان اشاره شده است<ref>[[سید حسین شرف‌الدین\|شرف‌الدین، سید حسین]]، [[ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم (کتاب)\|ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم]]، ص ۳۸۶.</ref>		[[برتری]] [[مقام]] [[مجاهدان در راه خدا]] بر بازنشستگان از [[جهاد]]<ref>{{متن قرآن\|لَا يَسْتَوِي الْقَاعِدُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ غَيْرُ أُولِي الضَّرَرِ وَالْمُجَاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنْفُسِهِمْ فَضَّلَ اللَّهُ الْمُجَاهِدِينَ بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنْفُسِهِمْ عَلَى الْقَاعِدِينَ دَرَجَةً وَكُلًّا وَعَدَ اللَّهُ الْحُسْنَى وَفَضَّلَ اللَّهُ الْمُجَاهِدِينَ عَلَى الْقَاعِدِينَ أَجْرًا عَظِيمًا}} «مؤمنان جهادگریز که آسیب دیده نباشند با جهادگران در راه خداوند به جان و مال، برابر نیستند، خداوند جهادگران به جان و مال را بر جهادگریزان به پایگاهی (والا) برتری بخشیده و به همگان وعده نیکو داده است و خداوند جهادگران را بر جهادگریزان به پاداشی سترگ، برتری بخشیده است» سوره نساء، آیه ۹۵.</ref>؛ [[وعده]] [[پاداش]] ویژه به [[مجاهدان]] [[خداجوی]]<ref>{{متن قرآن\|وَالَّذِينَ جَاهَدُوا فِينَا لَنَهْدِيَنَّهُمْ سُبُلَنَا وَإِنَّ اللَّهَ لَمَعَ الْمُحْسِنِينَ}} «و راه‌های خویش را به آنان که در (راه) ما بکوشند می‌نماییم و بی‌گمان خداوند با نیکوکاران است» سوره عنکبوت، آیه ۶۹.</ref> و توصیه [[حضرت]] {{صل}} به [[دعا]] برای [[مؤمنان]] به هنگام دریافت [[زکات]]، به عنوان بخشی از پاداش [[معنوی]] [[نیکوکاری]] ایشان<ref>{{متن قرآن\|خُذْ مِنْ أَمْوَالِهِمْ صَدَقَةً تُطَهِّرُهُمْ وَتُزَكِّيهِمْ بِهَا وَصَلِّ عَلَيْهِمْ إِنَّ صَلَاتَكَ سَكَنٌ لَهُمْ وَاللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ}} «از دارایی‌های آنان زکاتی بردار که با آن آنها را پاک می‌داری و پاکیزه می‌گردانی و برای آنها (به نیکی) دعا کن که دعای تو (مایه) آرامش آنان است و خداوند شنوایی داناست» سوره توبه، آیه ۱۰۳.</ref> نیز از جمله مصداق‌های [[تشویق]] به نیکوکاری است که در آیاتی بدان اشاره شده است<ref>[[سید حسین شرف‌الدین\|شرف‌الدین، سید حسین]]، [[ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم (کتاب)\|ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم]]، ص ۳۸۶.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T05:55:24Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۲۵
خط ۲۱:		خط ۲۱:

	[[رده:تشویق نیکوکاران تهدید بدکاران]]		[[رده:تشویق نیکوکاران تهدید بدکاران]]
	~~[[رده:مدخل]]~~
	{{ارزش‌های اجتماعی}}		{{ارزش‌های اجتماعی}}

Heydari: جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته == == منابع ==' به '== منابع =='

2022-04-21T10:14:09Z

جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته == == منابع ==' به '== منابع =='

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ آوریل ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۴۴
خط ۱۱:		خط ۱۱:
	# وعده پاداش [[برتر]] به [[نیکوکاران]]: {{متن قرآن\|وَالَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَنُكَفِّرَنَّ عَنْهُمْ سَيِّئَاتِهِمْ وَلَنَجْزِيَنَّهُمْ أَحْسَنَ الَّذِي كَانُوا يَعْمَلُونَ}}<ref>«و بی‌گمان از گناهان آنان که ایمان آورده‌اند و کارهای شایسته کرده‌اند، درمی‌گذریم و بهتر از آنچه انجام می‌دادند به آنها پاداش خواهیم داد» سوره عنکبوت، آیه ۷.</ref>.		# وعده پاداش [[برتر]] به [[نیکوکاران]]: {{متن قرآن\|وَالَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَنُكَفِّرَنَّ عَنْهُمْ سَيِّئَاتِهِمْ وَلَنَجْزِيَنَّهُمْ أَحْسَنَ الَّذِي كَانُوا يَعْمَلُونَ}}<ref>«و بی‌گمان از گناهان آنان که ایمان آورده‌اند و کارهای شایسته کرده‌اند، درمی‌گذریم و بهتر از آنچه انجام می‌دادند به آنها پاداش خواهیم داد» سوره عنکبوت، آیه ۷.</ref>.
	[[برتری]] [[مقام]] [[مجاهدان در راه خدا]] بر بازنشستگان از [[جهاد]]<ref>{{متن قرآن\|لَا يَسْتَوِي الْقَاعِدُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ غَيْرُ أُولِي الضَّرَرِ وَالْمُجَاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنْفُسِهِمْ فَضَّلَ اللَّهُ الْمُجَاهِدِينَ بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنْفُسِهِمْ عَلَى الْقَاعِدِينَ دَرَجَةً وَكُلًّا وَعَدَ اللَّهُ الْحُسْنَى وَفَضَّلَ اللَّهُ الْمُجَاهِدِينَ عَلَى الْقَاعِدِينَ أَجْرًا عَظِيمًا}} «مؤمنان جهادگریز که آسیب دیده نباشند با جهادگران در راه خداوند به جان و مال، برابر نیستند، خداوند جهادگران به جان و مال را بر جهادگریزان به پایگاهی (والا) برتری بخشیده و به همگان وعده نیکو داده است و خداوند جهادگران را بر جهادگریزان به پاداشی سترگ، برتری بخشیده است» سوره نساء، آیه ۹۵.</ref>؛ [[وعده]] [[پاداش]] ویژه به [[مجاهدان]] [[خداجوی]]<ref>{{متن قرآن\|وَالَّذِينَ جَاهَدُوا فِينَا لَنَهْدِيَنَّهُمْ سُبُلَنَا وَإِنَّ اللَّهَ لَمَعَ الْمُحْسِنِينَ}} «و راه‌های خویش را به آنان که در (راه) ما بکوشند می‌نماییم و بی‌گمان خداوند با نیکوکاران است» سوره عنکبوت، آیه ۶۹.</ref> و توصیه [[حضرت]]{{صل}} به [[دعا]] برای [[مؤمنان]] به هنگام دریافت [[زکات]]، به عنوان بخشی از پاداش [[معنوی]] [[نیکوکاری]] ایشان<ref>{{متن قرآن\|خُذْ مِنْ أَمْوَالِهِمْ صَدَقَةً تُطَهِّرُهُمْ وَتُزَكِّيهِمْ بِهَا وَصَلِّ عَلَيْهِمْ إِنَّ صَلَاتَكَ سَكَنٌ لَهُمْ وَاللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ}} «از دارایی‌های آنان زکاتی بردار که با آن آنها را پاک می‌داری و پاکیزه می‌گردانی و برای آنها (به نیکی) دعا کن که دعای تو (مایه) آرامش آنان است و خداوند شنوایی داناست» سوره توبه، آیه ۱۰۳.</ref> نیز از جمله مصداق‌های [[تشویق]] به نیکوکاری است که در آیاتی بدان اشاره شده است<ref>[[سید حسین شرف‌الدین\|شرف‌الدین، سید حسین]]، [[ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم (کتاب)\|ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم]]، ص ۳۸۶.</ref>		[[برتری]] [[مقام]] [[مجاهدان در راه خدا]] بر بازنشستگان از [[جهاد]]<ref>{{متن قرآن\|لَا يَسْتَوِي الْقَاعِدُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ غَيْرُ أُولِي الضَّرَرِ وَالْمُجَاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنْفُسِهِمْ فَضَّلَ اللَّهُ الْمُجَاهِدِينَ بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنْفُسِهِمْ عَلَى الْقَاعِدِينَ دَرَجَةً وَكُلًّا وَعَدَ اللَّهُ الْحُسْنَى وَفَضَّلَ اللَّهُ الْمُجَاهِدِينَ عَلَى الْقَاعِدِينَ أَجْرًا عَظِيمًا}} «مؤمنان جهادگریز که آسیب دیده نباشند با جهادگران در راه خداوند به جان و مال، برابر نیستند، خداوند جهادگران به جان و مال را بر جهادگریزان به پایگاهی (والا) برتری بخشیده و به همگان وعده نیکو داده است و خداوند جهادگران را بر جهادگریزان به پاداشی سترگ، برتری بخشیده است» سوره نساء، آیه ۹۵.</ref>؛ [[وعده]] [[پاداش]] ویژه به [[مجاهدان]] [[خداجوی]]<ref>{{متن قرآن\|وَالَّذِينَ جَاهَدُوا فِينَا لَنَهْدِيَنَّهُمْ سُبُلَنَا وَإِنَّ اللَّهَ لَمَعَ الْمُحْسِنِينَ}} «و راه‌های خویش را به آنان که در (راه) ما بکوشند می‌نماییم و بی‌گمان خداوند با نیکوکاران است» سوره عنکبوت، آیه ۶۹.</ref> و توصیه [[حضرت]]{{صل}} به [[دعا]] برای [[مؤمنان]] به هنگام دریافت [[زکات]]، به عنوان بخشی از پاداش [[معنوی]] [[نیکوکاری]] ایشان<ref>{{متن قرآن\|خُذْ مِنْ أَمْوَالِهِمْ صَدَقَةً تُطَهِّرُهُمْ وَتُزَكِّيهِمْ بِهَا وَصَلِّ عَلَيْهِمْ إِنَّ صَلَاتَكَ سَكَنٌ لَهُمْ وَاللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ}} «از دارایی‌های آنان زکاتی بردار که با آن آنها را پاک می‌داری و پاکیزه می‌گردانی و برای آنها (به نیکی) دعا کن که دعای تو (مایه) آرامش آنان است و خداوند شنوایی داناست» سوره توبه، آیه ۱۰۳.</ref> نیز از جمله مصداق‌های [[تشویق]] به نیکوکاری است که در آیاتی بدان اشاره شده است<ref>[[سید حسین شرف‌الدین\|شرف‌الدین، سید حسین]]، [[ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم (کتاب)\|ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم]]، ص ۳۸۶.</ref>

	~~== جستارهای وابسته ==~~

	== منابع ==		== منابع ==

Heydari: جایگزینی متن - '{{امامت}} ==مقدمه==' به '{{امامت}} ==مقدمه=='

2022-01-01T12:00:22Z

جایگزینی متن - '{{امامت}} ==مقدمه==' به '{{امامت}} ==مقدمه=='

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۵:۳۰
خط ۱:		خط ۱:
	{{امامت}}		{{امامت}}

	==مقدمه==		==مقدمه==
	همه نظام‌های [[فرهنگی]] - [[تربیتی]]، علاوه بر [[تشریع]] و [[تبلیغ]] [[آرمان‌ها]]، [[ارزش‌ها]]، [[هنجارها]]، الگوها، انتظارات و راه‌های نیل به آنها، تلاش همه‌جانبه در جهت انتقال آنها از طریق فرایند [[جامعه‌پذیری]] به [[ذهن]] و روان افراد و درونی کردن آنها در ساختار [[شخصیت]] افراد و تثبیت آنها در قالب نهادهای [[اجتماعی]]، [[تدبیر]] ضمانت‌های اجرایی مناسب برای آنها و [[تدارک]] سیستم‌های رسمی و غیررسمی برای [[نظارت]] و کنترل بر روند اجرایی آنها در سطح عموم؛ معمولاً از دو راهکار مکمل بسیار مؤثر و کارآمد تحت نام سیاست‌های تشویقی و تنبیهی در قالب‌ها و اشکال مختلف برای ایجاد و افزایش [[انگیزه]] و تقویت [[اراده‌ها]] در سوق‌یابی به انجام [[خوبی‌ها]] و بایسته‌ها و [[برحذر بودن]] از ارتکاب [[بدی‌ها]] و نابایسته‌هاسود می‌جویند. بی‌شک، استفاده درست و مناسب از این تدبیرها علاوه بر ایجاد و تقویت انگیزه عمل و [[هم‌نوایی]] با [[هدف‌ها]] و آثار تربیتی متناسب؛ ضمانت اجرایی بیشتری برای جریان‌یابی [[عینی]] ارزش‌ها و [[قواعد]] اجتماعی در سطح گسترده فراهم می‌سازد و تخطی محتمل از آنها را به حداقل می‌رساند. این مهم علاوه بر آثار مهم و مطلوب در سطوح [[خرد]]، در سطوح کلان اجتماعی نیز تأثیر شگرفی دارد. کاربرد در مفهوم “بشارت” و “انذار” به عنوان دو قالب یا دو زبان [[تبلیغی]] جهت انتقال [[تعالیم]] [[هدایتی]] [[پیامبران الهی]]، معرف [[ارزشمندی]] و تأثیربخشی این شیوه‌ها در مسیر [[ابلاغ رسالت]] و زمینه‌سازی برای پذیرش این تعالیم و در نتیجه [[رشد]] و تعالی [[انسان‌ها]] متناسب با هدف‌ها و غایت‌های منظور است. [[بشارت]] و [[انذار]] با [[تشویق]] و [[تهدید]]، بخش مهمی از انگیزه‌های تربیتی و حرکت‌های اجتماعی را تشکیل می‌دهد، [[آدمی]] هم باید در برابر انجام [[کار نیک]] تشویق شود و هم در برابر کار بد [[کیفر]] ببیند تا [[آمادگی]] بیشتری برای پیمودن مسیر اول و گام نگذاردن در مسیر دوم پیدا کند. تشویق به [[تنهایی]] برای رسیدن به [[تکامل]] فرد یا [[جامعه]] کافی نیست؛ زیرا [[انسان]] در این صورت مطمئن است که انجام [[گناه]] خطری برای او ندارد<ref>ناصر مکارم شیرازی و دیگران؛ تفسیر نمونه، ج۱، ص۴۲۵؛ برای آگاهی بیشتر از ضرورت، آثار و توجیه تربیتی تشویق و تنبیه در نظام تربیت، ر.ک: عبدالرضاضرابی، مجموعه مقالات تربیتی، ص۲۶۵، ۲۷۷، ۲۸۵ و ۳۰۶.</ref>.		همه نظام‌های [[فرهنگی]] - [[تربیتی]]، علاوه بر [[تشریع]] و [[تبلیغ]] [[آرمان‌ها]]، [[ارزش‌ها]]، [[هنجارها]]، الگوها، انتظارات و راه‌های نیل به آنها، تلاش همه‌جانبه در جهت انتقال آنها از طریق فرایند [[جامعه‌پذیری]] به [[ذهن]] و روان افراد و درونی کردن آنها در ساختار [[شخصیت]] افراد و تثبیت آنها در قالب نهادهای [[اجتماعی]]، [[تدبیر]] ضمانت‌های اجرایی مناسب برای آنها و [[تدارک]] سیستم‌های رسمی و غیررسمی برای [[نظارت]] و کنترل بر روند اجرایی آنها در سطح عموم؛ معمولاً از دو راهکار مکمل بسیار مؤثر و کارآمد تحت نام سیاست‌های تشویقی و تنبیهی در قالب‌ها و اشکال مختلف برای ایجاد و افزایش [[انگیزه]] و تقویت [[اراده‌ها]] در سوق‌یابی به انجام [[خوبی‌ها]] و بایسته‌ها و [[برحذر بودن]] از ارتکاب [[بدی‌ها]] و نابایسته‌هاسود می‌جویند. بی‌شک، استفاده درست و مناسب از این تدبیرها علاوه بر ایجاد و تقویت انگیزه عمل و [[هم‌نوایی]] با [[هدف‌ها]] و آثار تربیتی متناسب؛ ضمانت اجرایی بیشتری برای جریان‌یابی [[عینی]] ارزش‌ها و [[قواعد]] اجتماعی در سطح گسترده فراهم می‌سازد و تخطی محتمل از آنها را به حداقل می‌رساند. این مهم علاوه بر آثار مهم و مطلوب در سطوح [[خرد]]، در سطوح کلان اجتماعی نیز تأثیر شگرفی دارد. کاربرد در مفهوم “بشارت” و “انذار” به عنوان دو قالب یا دو زبان [[تبلیغی]] جهت انتقال [[تعالیم]] [[هدایتی]] [[پیامبران الهی]]، معرف [[ارزشمندی]] و تأثیربخشی این شیوه‌ها در مسیر [[ابلاغ رسالت]] و زمینه‌سازی برای پذیرش این تعالیم و در نتیجه [[رشد]] و تعالی [[انسان‌ها]] متناسب با هدف‌ها و غایت‌های منظور است. [[بشارت]] و [[انذار]] با [[تشویق]] و [[تهدید]]، بخش مهمی از انگیزه‌های تربیتی و حرکت‌های اجتماعی را تشکیل می‌دهد، [[آدمی]] هم باید در برابر انجام [[کار نیک]] تشویق شود و هم در برابر کار بد [[کیفر]] ببیند تا [[آمادگی]] بیشتری برای پیمودن مسیر اول و گام نگذاردن در مسیر دوم پیدا کند. تشویق به [[تنهایی]] برای رسیدن به [[تکامل]] فرد یا [[جامعه]] کافی نیست؛ زیرا [[انسان]] در این صورت مطمئن است که انجام [[گناه]] خطری برای او ندارد<ref>ناصر مکارم شیرازی و دیگران؛ تفسیر نمونه، ج۱، ص۴۲۵؛ برای آگاهی بیشتر از ضرورت، آثار و توجیه تربیتی تشویق و تنبیه در نظام تربیت، ر.ک: عبدالرضاضرابی، مجموعه مقالات تربیتی، ص۲۶۵، ۲۷۷، ۲۸۵ و ۳۰۶.</ref>.

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==پانویس== +== پانویس ==)

2021-12-17T19:13:22Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==پانویس== +== پانویس ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۲:۴۳
خط ۲۰:		خط ۲۰:
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

	==پانویس==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

2021-12-17T16:59:22Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۰:۲۹
خط ۱۵:		خط ۱۵:
	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

	==منابع==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:1100695.jpg\|22px]] [[سید حسین شرف‌الدین\|شرف‌الدین، سید حسین]]، [[ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم (کتاب)\|'''ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم''']]		# [[پرونده:1100695.jpg\|22px]] [[سید حسین شرف‌الدین\|شرف‌الدین، سید حسین]]، [[ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم (کتاب)\|'''ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم''']]

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-''']] ==پانویس== {{پانویس}} +''']] {{پایان منابع}} ==پانویس== {{پانویس}})

2021-12-16T12:07:29Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-''']] ==پانویس== {{پانویس}} +''']] {{پایان منابع}} ==پانویس== {{پانویس}})

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۵:۳۷
خط ۱۸:		خط ۱۸:
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:1100695.jpg\|22px]] [[سید حسین شرف‌الدین\|شرف‌الدین، سید حسین]]، [[ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم (کتاب)\|'''ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم''']]		# [[پرونده:1100695.jpg\|22px]] [[سید حسین شرف‌الدین\|شرف‌الدین، سید حسین]]، [[ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم (کتاب)\|'''ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم''']]
			{{پایان منابع}}

	==پانویس==		==پانویس==

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== # +==منابع== {{منابع}} # )

2021-12-16T11:04:36Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== # +==منابع== {{منابع}} # )

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۴:۳۴
خط ۱۶:		خط ۱۶:

	==منابع==		==منابع==
			{{منابع}}
	# [[پرونده:1100695.jpg\|22px]] [[سید حسین شرف‌الدین\|شرف‌الدین، سید حسین]]، [[ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم (کتاب)\|'''ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم''']]		# [[پرونده:1100695.jpg\|22px]] [[سید حسین شرف‌الدین\|شرف‌الدین، سید حسین]]، [[ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم (کتاب)\|'''ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم''']]