تفسیر صفی (کتاب) - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Wasity: جایگزینی متن - 'دست' به 'دست'

2023-03-02T10:52:20Z

جایگزینی متن - 'دست' به 'دست'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ مارس ۲۰۲۳، ساعت ۱۴:۲۲
خط ۴۳:		خط ۴۳:
	ناله نی از فراق است و ملال / ناله من از کمالِ اتصال<ref>تفسیر صفی، ص۲۰.</ref>		ناله نی از فراق است و ملال / ناله من از کمالِ اتصال<ref>تفسیر صفی، ص۲۰.</ref>

	برخی از مضامین این تفسیر نیز از مضامین عرفانی مثنوی معنوی اقتباس شده است. شاعر ابتدا آیات قرآن را به زبانی ساده ترجمه کرده و پس از بیان تفسیر ظاهری آنها، تأویلات عرفانی خود را بیان کرده است. برخی از تأویلات عرفانی او در تفسیر آیات مربوط به [[زندگی]] [[انبیا]] است که شاعر کوشیده آنها را با مراحل [[سیر و سلوک]] و [[مقامات]] عرفانی مطابقت دهد. مثلاً در [[تأویل آیات]] {{متن قرآن\|وَإِذْ آتَيْنَا مُوسَى الْكِتَابَ وَالْفُرْقَانَ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ}}<ref>«و (یاد کنید) آنگاه را که به موسی کتاب و فرقان دادیم، باشد که به راه آیید» سوره بقره، آیه ۵۳.</ref>، {{متن قرآن\|وَإِذْ قَالَ مُوسَى لِقَوْمِهِ يَا قَوْمِ إِنَّكُمْ ظَلَمْتُمْ أَنْفُسَكُمْ بِاتِّخَاذِكُمُ الْعِجْلَ فَتُوبُوا إِلَى بَارِئِكُمْ فَاقْتُلُوا أَنْفُسَكُمْ ذَلِكُمْ خَيْرٌ لَكُمْ عِنْدَ بَارِئِكُمْ فَتَابَ عَلَيْكُمْ إِنَّهُ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ}}<ref>«و (یاد کنید) آنگاه را که موسی به قوم خود گفت: ای قوم من! بی‌گمان شما با (به پرستش) گرفتن گوساله بر خویش ستم روا داشتید پس به درگاه آفریدگار خود توبه کنید و یکدیگر را بکشید، این کار نزد آفریدگارتان برای شما بهتر است. آنگاه، خداوند از شما در گذشت که او توبه‌پذیر بخشاینده است» سوره بقره، آیه ۵۴.</ref>، {{متن قرآن\|وَإِذْ قُلْتُمْ يَا مُوسَى لَنْ نُؤْمِنَ لَكَ حَتَّى نَرَى اللَّهَ جَهْرَةً فَأَخَذَتْكُمُ الصَّاعِقَةُ وَأَنْتُمْ تَنْظُرُونَ}}<ref>«و (یاد کنید) آنگاه را که گفتید: ای موسی! ما تا خداوند را آشکارا نبینیم، به تو ایمان نمی‌آوریم و در حالی که خود می‌نگریستید آذرخش شما را فرا گرفت» سوره بقره، آیه ۵۵.</ref> (مشروط ساختن [[قوم موسی]]، [[ایمان آوردن]] به [[حق تعالی]] را به [[رؤیت]] او) آورده است که [[ایمان]] بدون [[کشف و شهود]] کامل نیست و [[مردمان]] این [[قوم]] می‌خواستند [[خداوند]] از طریق [[مکاشفه]] بر ایشان عیان گردد. از این رو خداوند با [[صاعقه]] بر ایشان متجلی شد و بر اثر آن، وجود [[نفسانی]] آنان فنا شد و در [[مقام]] بقاء بالله به [[حیات]] [[واقعی]] [[دست]] یافتند.		برخی از مضامین این تفسیر نیز از مضامین عرفانی مثنوی معنوی اقتباس شده است. شاعر ابتدا آیات قرآن را به زبانی ساده ترجمه کرده و پس از بیان تفسیر ظاهری آنها، تأویلات عرفانی خود را بیان کرده است. برخی از تأویلات عرفانی او در تفسیر آیات مربوط به [[زندگی]] [[انبیا]] است که شاعر کوشیده آنها را با مراحل [[سیر و سلوک]] و [[مقامات]] عرفانی مطابقت دهد. مثلاً در [[تأویل آیات]] {{متن قرآن\|وَإِذْ آتَيْنَا مُوسَى الْكِتَابَ وَالْفُرْقَانَ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ}}<ref>«و (یاد کنید) آنگاه را که به موسی کتاب و فرقان دادیم، باشد که به راه آیید» سوره بقره، آیه ۵۳.</ref>، {{متن قرآن\|وَإِذْ قَالَ مُوسَى لِقَوْمِهِ يَا قَوْمِ إِنَّكُمْ ظَلَمْتُمْ أَنْفُسَكُمْ بِاتِّخَاذِكُمُ الْعِجْلَ فَتُوبُوا إِلَى بَارِئِكُمْ فَاقْتُلُوا أَنْفُسَكُمْ ذَلِكُمْ خَيْرٌ لَكُمْ عِنْدَ بَارِئِكُمْ فَتَابَ عَلَيْكُمْ إِنَّهُ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ}}<ref>«و (یاد کنید) آنگاه را که موسی به قوم خود گفت: ای قوم من! بی‌گمان شما با (به پرستش) گرفتن گوساله بر خویش ستم روا داشتید پس به درگاه آفریدگار خود توبه کنید و یکدیگر را بکشید، این کار نزد آفریدگارتان برای شما بهتر است. آنگاه، خداوند از شما در گذشت که او توبه‌پذیر بخشاینده است» سوره بقره، آیه ۵۴.</ref>، {{متن قرآن\|وَإِذْ قُلْتُمْ يَا مُوسَى لَنْ نُؤْمِنَ لَكَ حَتَّى نَرَى اللَّهَ جَهْرَةً فَأَخَذَتْكُمُ الصَّاعِقَةُ وَأَنْتُمْ تَنْظُرُونَ}}<ref>«و (یاد کنید) آنگاه را که گفتید: ای موسی! ما تا خداوند را آشکارا نبینیم، به تو ایمان نمی‌آوریم و در حالی که خود می‌نگریستید آذرخش شما را فرا گرفت» سوره بقره، آیه ۵۵.</ref> (مشروط ساختن [[قوم موسی]]، [[ایمان آوردن]] به [[حق تعالی]] را به [[رؤیت]] او) آورده است که [[ایمان]] بدون [[کشف و شهود]] کامل نیست و [[مردمان]] این [[قوم]] می‌خواستند [[خداوند]] از طریق [[مکاشفه]] بر ایشان عیان گردد. از این رو خداوند با [[صاعقه]] بر ایشان متجلی شد و بر اثر آن، وجود [[نفسانی]] آنان فنا شد و در [[مقام]] بقاء بالله به [[حیات]] [[واقعی]] دست یافتند.

	[[صفی علی‌شاه]] در این اثر، [[احکام]] و [[فرائض]] [[شرعی]] را با [[تفسیر عرفانی]] بیان نموده است؛ مثلاً ابتدا تا انتهای [[نماز]] به یک دوره [[سیر و سلوک]] [[تأویل]] شده است: تکبیرة الاحرام: ترک [[تعلقات دنیوی]]. [[سجده]]: [[تسلیم]] هستی خود به ذات [[حق]]. تشهد: [[مشاهده]] [[حق]]. [[سلام]]: فتا شدن هستی نفسانی در هستی مطلق خداوند. [[مفسر]] به سبک مولانا در مثنوی در توضیح مفاهیم از حکایات و تمثیلات زیادی بهره برده و بر [[ارزش]] ادبی اثر خویش افزوده است.		[[صفی علی‌شاه]] در این اثر، [[احکام]] و [[فرائض]] [[شرعی]] را با [[تفسیر عرفانی]] بیان نموده است؛ مثلاً ابتدا تا انتهای [[نماز]] به یک دوره [[سیر و سلوک]] [[تأویل]] شده است: تکبیرة الاحرام: ترک [[تعلقات دنیوی]]. [[سجده]]: [[تسلیم]] هستی خود به ذات [[حق]]. تشهد: [[مشاهده]] [[حق]]. [[سلام]]: فتا شدن هستی نفسانی در هستی مطلق خداوند. [[مفسر]] به سبک مولانا در مثنوی در توضیح مفاهیم از حکایات و تمثیلات زیادی بهره برده و بر [[ارزش]] ادبی اثر خویش افزوده است.

Wasity: جایگزینی متن - 'داود' به 'داوود'

2022-11-07T08:24:30Z

جایگزینی متن - 'داود' به 'داوود'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۵۴
خط ۴۹:		خط ۴۹:
	مهم‌ترین ویژگی و [[نوآوری]] [[تفسیر]] [[صفی]] از جهت زبانی و ساختار فنی این است که در آن برای نخستین بار تمامی [[آیات قرآن]] به [[نظم]]، ترجمه و تقسیر شده است. مهم‌ترین ویژگی و نوآوری تفسیر صفی از جهت محتوایی و ساختار درونی این است که در این تفسیر عرفانی، «[[تنزیل]]» و «تأویل» با هنرمندی تمام به هم آمیخته شده است. مفسر با بهره‌گیری از تأویل‌ها و جذبه‌های [[عرفانی]] خود، [[تفسیری]] عرفانی از [[آیات الهی]] ارائه کرده که هم نشان‎دهنده معنای ظاهری و تحت اللفظی [[آیات]] است و هم [[اسرار]] عرفانی و [[باطنی]] آیات الهی را به منظور [[درک]] و [[فهم]] هر چه بهتر [[معانی قرآن]] به خواننده [[فارسی]] [[زبان]] ارائه کرده است تا خواننده به [[روح]] و عمق آیات الهی که همانا [[هدایت]] [[انسان‌ها]] است، زودتر دست یابد.		مهم‌ترین ویژگی و [[نوآوری]] [[تفسیر]] [[صفی]] از جهت زبانی و ساختار فنی این است که در آن برای نخستین بار تمامی [[آیات قرآن]] به [[نظم]]، ترجمه و تقسیر شده است. مهم‌ترین ویژگی و نوآوری تفسیر صفی از جهت محتوایی و ساختار درونی این است که در این تفسیر عرفانی، «[[تنزیل]]» و «تأویل» با هنرمندی تمام به هم آمیخته شده است. مفسر با بهره‌گیری از تأویل‌ها و جذبه‌های [[عرفانی]] خود، [[تفسیری]] عرفانی از [[آیات الهی]] ارائه کرده که هم نشان‎دهنده معنای ظاهری و تحت اللفظی [[آیات]] است و هم [[اسرار]] عرفانی و [[باطنی]] آیات الهی را به منظور [[درک]] و [[فهم]] هر چه بهتر [[معانی قرآن]] به خواننده [[فارسی]] [[زبان]] ارائه کرده است تا خواننده به [[روح]] و عمق آیات الهی که همانا [[هدایت]] [[انسان‌ها]] است، زودتر دست یابد.

	تفسیر صفی از همان آغاز نشر با واکنش‌های بسیاری روبه‌رو شد. تأویلات عرفانی آن نزد متشرعه مطلوب واقع نشد و آنها به [[نقد]] و ایراد آن پرداختند. نمونه تأویلات عرفانی: تأویل چهار مرغ (ص۸۴)، [[فراموشی]] [[یوسف]] از یاد [[حق]] (ص۳۵۵)، [[مهدویت]] نوعی (۱۴۳) و... نمونه [[اسرائیلیات]]: داستان [[~~داود~~]] و اوریا، [[یوسف]] و هم بند او، [[پادشاهی]] یوسف و [[جوان]] شدن [[زلیخا]] و... ، اما بعضی از [[صوفیه]] هم در آن [[طعن]] کردند و آن را به منزله [[عدول]] از [[طریقت]] و [[رجوع]] به [[شریعت]] خواندند. [[مفسر]] در جواب این [[اعتراض]] در مکتوبی که به یک تن از [[یاران]] خویش نوشت خاطر نشان کرد که این اعتراض وارد نیست و «از [[درویش]] بی‌شریعت و متشرع بی‌طریقت باید [[حذر]] کرد؛ چرا که این هر دو هیکل نفس اماره‌اند»<ref>تفسیر صفی، صفی علی‌شاه، تصحیح حامد ناجی اصفهانی، اصفهان، انتشارات کانون پژوهش، ۱۳۸۳ش.</ref><ref>[[محمد علی کوشا\|کوشا، محمد علی]]، [[تفسیر صفی علیشاه (مقاله)\|مقاله «تفسیر صفی علیشاه»]]، [[دانشنامه معاصر قرآن کریم (کتاب)\|دانشنامه معاصر قرآن کریم]].</ref>		تفسیر صفی از همان آغاز نشر با واکنش‌های بسیاری روبه‌رو شد. تأویلات عرفانی آن نزد متشرعه مطلوب واقع نشد و آنها به [[نقد]] و ایراد آن پرداختند. نمونه تأویلات عرفانی: تأویل چهار مرغ (ص۸۴)، [[فراموشی]] [[یوسف]] از یاد [[حق]] (ص۳۵۵)، [[مهدویت]] نوعی (۱۴۳) و... نمونه [[اسرائیلیات]]: داستان [[داوود]] و اوریا، [[یوسف]] و هم بند او، [[پادشاهی]] یوسف و [[جوان]] شدن [[زلیخا]] و... ، اما بعضی از [[صوفیه]] هم در آن [[طعن]] کردند و آن را به منزله [[عدول]] از [[طریقت]] و [[رجوع]] به [[شریعت]] خواندند. [[مفسر]] در جواب این [[اعتراض]] در مکتوبی که به یک تن از [[یاران]] خویش نوشت خاطر نشان کرد که این اعتراض وارد نیست و «از [[درویش]] بی‌شریعت و متشرع بی‌طریقت باید [[حذر]] کرد؛ چرا که این هر دو هیکل نفس اماره‌اند»<ref>تفسیر صفی، صفی علی‌شاه، تصحیح حامد ناجی اصفهانی، اصفهان، انتشارات کانون پژوهش، ۱۳۸۳ش.</ref><ref>[[محمد علی کوشا\|کوشا، محمد علی]]، [[تفسیر صفی علیشاه (مقاله)\|مقاله «تفسیر صفی علیشاه»]]، [[دانشنامه معاصر قرآن کریم (کتاب)\|دانشنامه معاصر قرآن کریم]].</ref>

	== فهرست کتاب ==		== فهرست کتاب ==

Hosein: جایگزینی متن - '| ناشر = انتشارات ' به '| ناشر = '

2022-10-24T08:13:52Z

جایگزینی متن - '| ناشر = انتشارات ' به '| ناشر = '

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۴۳
خط ۲۱:		خط ۲۱:
	\| موضوع =		\| موضوع =
	\| مذهب =		\| مذهب =
	\| ناشر = ~~انتشارات~~ منوچهری		\| ناشر = منوچهری
	\| به همت =		\| به همت =
	\| وابسته به =		\| وابسته به =

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۲، بخش دوم

2022-10-23T18:29:23Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۲، بخش دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۲۱:۵۹
خط ۱:		خط ۱:
	{{جعبه اطلاعات کتاب		{{جعبه اطلاعات کتاب
			\| عنوان پیشین =
	\| عنوان = تفسیر صفی		\| عنوان = تفسیر صفی
			\| عنوان پسین =
			\| شماره جلد =
	\| عنوان اصلی =		\| عنوان اصلی =
	\| تصویر = 1400516.jpg		\| تصویر = 1400516.jpg
خط ۱۸:		خط ۲۱:
	\| موضوع =		\| موضوع =
	\| مذهب =		\| مذهب =
	\| ناشر = [[انتشارات منوچهری]]		\| ناشر = انتشارات منوچهری
	\| به همت =		\| به همت =
	\| وابسته به =		\| وابسته به =
	\| محل نشر = تهران، ایران		\| محل نشر = تهران، ایران
	\| سال نشر = ۱۳۷۸ ش		\| سال نشر = ۱۳۷۸ ش
	\| تعداد صفحات =		\| تعداد صفحات =
	\| شابک = ‎964-6382-82-7		\| شابک = ‎964-6382-82-7
	\| شماره ملی =		\| شماره ملی =
	}}		}}
خط ۴۰:		خط ۴۳:
	ناله نی از فراق است و ملال / ناله من از کمالِ اتصال<ref>تفسیر صفی، ص۲۰.</ref>		ناله نی از فراق است و ملال / ناله من از کمالِ اتصال<ref>تفسیر صفی، ص۲۰.</ref>

	برخی از مضامین این تفسیر نیز از مضامین عرفانی مثنوی معنوی اقتباس شده است. شاعر ابتدا آیات قرآن را به زبانی ساده ترجمه کرده و پس از بیان تفسیر ظاهری آنها، تأویلات عرفانی خود را بیان کرده است. برخی از تأویلات عرفانی او در تفسیر آیات مربوط به [[زندگی]] [[انبیا]] است که شاعر کوشیده آنها را با مراحل [[سیر و سلوک]] و [[مقامات]] عرفانی مطابقت دهد. مثلاً در [[تأویل آیات]] {{متن قرآن\|وَإِذْ آتَيْنَا مُوسَى الْكِتَابَ وَالْفُرْقَانَ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ}}<ref>«و (یاد کنید) آنگاه را که به موسی کتاب و فرقان دادیم، باشد که به راه آیید» سوره بقره، آیه ۵۳.</ref>، {{متن قرآن\|وَإِذْ قَالَ مُوسَى لِقَوْمِهِ يَا قَوْمِ إِنَّكُمْ ظَلَمْتُمْ أَنْفُسَكُمْ بِاتِّخَاذِكُمُ الْعِجْلَ فَتُوبُوا إِلَى بَارِئِكُمْ فَاقْتُلُوا أَنْفُسَكُمْ ذَلِكُمْ خَيْرٌ لَكُمْ عِنْدَ بَارِئِكُمْ فَتَابَ عَلَيْكُمْ إِنَّهُ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ}}<ref>«و (یاد کنید) آنگاه را که موسی به قوم خود گفت: ای قوم من! بی‌گمان شما با (به پرستش) گرفتن گوساله بر خویش ستم روا داشتید پس به درگاه آفریدگار خود توبه کنید و یکدیگر را بکشید، این کار نزد آفریدگارتان برای شما بهتر است. آنگاه، خداوند از شما در گذشت که او توبه‌پذیر بخشاینده است» سوره بقره، آیه ۵۴.</ref>، {{متن قرآن\|وَإِذْ قُلْتُمْ يَا مُوسَى لَنْ نُؤْمِنَ لَكَ حَتَّى نَرَى اللَّهَ جَهْرَةً فَأَخَذَتْكُمُ الصَّاعِقَةُ وَأَنْتُمْ تَنْظُرُونَ}}<ref>«و (یاد کنید) آنگاه را که گفتید: ای موسی! ما تا خداوند را آشکارا نبینیم، به تو ایمان نمی‌آوریم و در حالی که خود می‌نگریستید آذرخش شما را فرا گرفت» سوره بقره، آیه ۵۵.</ref> (مشروط ساختن [[قوم موسی]]، [[ایمان آوردن]] به [[حق تعالی]] را به [[رؤیت]] او) آورده است که [[ایمان]] بدون [[کشف و شهود]] کامل نیست و [[مردمان]] این [[قوم]] می‌خواستند [[خداوند]] از طریق [[مکاشفه]] بر ایشان عیان گردد. از این رو خداوند با [[صاعقه]] بر ایشان متجلی شد و بر اثر آن، وجود [[نفسانی]] آنان فنا شد و در [[مقام]] بقاء بالله به [[حیات]] [[واقعی]] [[دست]] یافتند.		برخی از مضامین این تفسیر نیز از مضامین عرفانی مثنوی معنوی اقتباس شده است. شاعر ابتدا آیات قرآن را به زبانی ساده ترجمه کرده و پس از بیان تفسیر ظاهری آنها، تأویلات عرفانی خود را بیان کرده است. برخی از تأویلات عرفانی او در تفسیر آیات مربوط به [[زندگی]] [[انبیا]] است که شاعر کوشیده آنها را با مراحل [[سیر و سلوک]] و [[مقامات]] عرفانی مطابقت دهد. مثلاً در [[تأویل آیات]] {{متن قرآن\|وَإِذْ آتَيْنَا مُوسَى الْكِتَابَ وَالْفُرْقَانَ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ}}<ref>«و (یاد کنید) آنگاه را که به موسی کتاب و فرقان دادیم، باشد که به راه آیید» سوره بقره، آیه ۵۳.</ref>، {{متن قرآن\|وَإِذْ قَالَ مُوسَى لِقَوْمِهِ يَا قَوْمِ إِنَّكُمْ ظَلَمْتُمْ أَنْفُسَكُمْ بِاتِّخَاذِكُمُ الْعِجْلَ فَتُوبُوا إِلَى بَارِئِكُمْ فَاقْتُلُوا أَنْفُسَكُمْ ذَلِكُمْ خَيْرٌ لَكُمْ عِنْدَ بَارِئِكُمْ فَتَابَ عَلَيْكُمْ إِنَّهُ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ}}<ref>«و (یاد کنید) آنگاه را که موسی به قوم خود گفت: ای قوم من! بی‌گمان شما با (به پرستش) گرفتن گوساله بر خویش ستم روا داشتید پس به درگاه آفریدگار خود توبه کنید و یکدیگر را بکشید، این کار نزد آفریدگارتان برای شما بهتر است. آنگاه، خداوند از شما در گذشت که او توبه‌پذیر بخشاینده است» سوره بقره، آیه ۵۴.</ref>، {{متن قرآن\|وَإِذْ قُلْتُمْ يَا مُوسَى لَنْ نُؤْمِنَ لَكَ حَتَّى نَرَى اللَّهَ جَهْرَةً فَأَخَذَتْكُمُ الصَّاعِقَةُ وَأَنْتُمْ تَنْظُرُونَ}}<ref>«و (یاد کنید) آنگاه را که گفتید: ای موسی! ما تا خداوند را آشکارا نبینیم، به تو ایمان نمی‌آوریم و در حالی که خود می‌نگریستید آذرخش شما را فرا گرفت» سوره بقره، آیه ۵۵.</ref> (مشروط ساختن [[قوم موسی]]، [[ایمان آوردن]] به [[حق تعالی]] را به [[رؤیت]] او) آورده است که [[ایمان]] بدون [[کشف و شهود]] کامل نیست و [[مردمان]] این [[قوم]] می‌خواستند [[خداوند]] از طریق [[مکاشفه]] بر ایشان عیان گردد. از این رو خداوند با [[صاعقه]] بر ایشان متجلی شد و بر اثر آن، وجود [[نفسانی]] آنان فنا شد و در [[مقام]] بقاء بالله به [[حیات]] [[واقعی]] [[دست]] یافتند.

	[[صفی علی‌شاه]] در این اثر، [[احکام]] و [[فرائض]] [[شرعی]] را با [[تفسیر عرفانی]] بیان نموده است؛ مثلاً ابتدا تا انتهای [[نماز]] به یک دوره [[سیر و سلوک]] [[تأویل]] شده است: تکبیرة الاحرام: ترک [[تعلقات دنیوی]]. [[سجده]]: [[تسلیم]] هستی خود به ذات [[حق]]. تشهد: [[مشاهده]] [[حق]]. [[سلام]]: فتا شدن هستی نفسانی در هستی مطلق خداوند. [[مفسر]] به سبک مولانا در مثنوی در توضیح مفاهیم از حکایات و تمثیلات زیادی بهره برده و بر [[ارزش]] ادبی اثر خویش افزوده است.		[[صفی علی‌شاه]] در این اثر، [[احکام]] و [[فرائض]] [[شرعی]] را با [[تفسیر عرفانی]] بیان نموده است؛ مثلاً ابتدا تا انتهای [[نماز]] به یک دوره [[سیر و سلوک]] [[تأویل]] شده است: تکبیرة الاحرام: ترک [[تعلقات دنیوی]]. [[سجده]]: [[تسلیم]] هستی خود به ذات [[حق]]. تشهد: [[مشاهده]] [[حق]]. [[سلام]]: فتا شدن هستی نفسانی در هستی مطلق خداوند. [[مفسر]] به سبک مولانا در مثنوی در توضیح مفاهیم از حکایات و تمثیلات زیادی بهره برده و بر [[ارزش]] ادبی اثر خویش افزوده است.
خط ۴۶:		خط ۴۹:
	مهم‌ترین ویژگی و [[نوآوری]] [[تفسیر]] [[صفی]] از جهت زبانی و ساختار فنی این است که در آن برای نخستین بار تمامی [[آیات قرآن]] به [[نظم]]، ترجمه و تقسیر شده است. مهم‌ترین ویژگی و نوآوری تفسیر صفی از جهت محتوایی و ساختار درونی این است که در این تفسیر عرفانی، «[[تنزیل]]» و «تأویل» با هنرمندی تمام به هم آمیخته شده است. مفسر با بهره‌گیری از تأویل‌ها و جذبه‌های [[عرفانی]] خود، [[تفسیری]] عرفانی از [[آیات الهی]] ارائه کرده که هم نشان‎دهنده معنای ظاهری و تحت اللفظی [[آیات]] است و هم [[اسرار]] عرفانی و [[باطنی]] آیات الهی را به منظور [[درک]] و [[فهم]] هر چه بهتر [[معانی قرآن]] به خواننده [[فارسی]] [[زبان]] ارائه کرده است تا خواننده به [[روح]] و عمق آیات الهی که همانا [[هدایت]] [[انسان‌ها]] است، زودتر دست یابد.		مهم‌ترین ویژگی و [[نوآوری]] [[تفسیر]] [[صفی]] از جهت زبانی و ساختار فنی این است که در آن برای نخستین بار تمامی [[آیات قرآن]] به [[نظم]]، ترجمه و تقسیر شده است. مهم‌ترین ویژگی و نوآوری تفسیر صفی از جهت محتوایی و ساختار درونی این است که در این تفسیر عرفانی، «[[تنزیل]]» و «تأویل» با هنرمندی تمام به هم آمیخته شده است. مفسر با بهره‌گیری از تأویل‌ها و جذبه‌های [[عرفانی]] خود، [[تفسیری]] عرفانی از [[آیات الهی]] ارائه کرده که هم نشان‎دهنده معنای ظاهری و تحت اللفظی [[آیات]] است و هم [[اسرار]] عرفانی و [[باطنی]] آیات الهی را به منظور [[درک]] و [[فهم]] هر چه بهتر [[معانی قرآن]] به خواننده [[فارسی]] [[زبان]] ارائه کرده است تا خواننده به [[روح]] و عمق آیات الهی که همانا [[هدایت]] [[انسان‌ها]] است، زودتر دست یابد.

	تفسیر صفی از همان آغاز نشر با واکنش‌های بسیاری روبه‌رو شد. تأویلات عرفانی آن نزد متشرعه مطلوب واقع نشد و آنها به [[نقد]] و ایراد آن پرداختند. نمونه تأویلات عرفانی: تأویل چهار مرغ (ص۸۴)، [[فراموشی]] [[یوسف]] از یاد [[حق]] (ص۳۵۵)، [[مهدویت]] نوعی (۱۴۳) و... نمونه [[اسرائیلیات]]: داستان [[داود]] و اوریا، [[یوسف]] و هم بند او، [[پادشاهی]] یوسف و [[جوان]] شدن [[زلیخا]] و...، اما بعضی از [[صوفیه]] هم در آن [[طعن]] کردند و آن را به منزله [[عدول]] از [[طریقت]] و [[رجوع]] به [[شریعت]] خواندند. [[مفسر]] در جواب این [[اعتراض]] در مکتوبی که به یک تن از [[یاران]] خویش نوشت خاطر نشان کرد که این اعتراض وارد نیست و «از [[درویش]] بی‌شریعت و متشرع بی‌طریقت باید [[حذر]] کرد؛ چرا که این هر دو هیکل نفس اماره‌اند»<ref>تفسیر صفی، صفی علی‌شاه، تصحیح حامد ناجی اصفهانی، اصفهان، انتشارات کانون پژوهش، ۱۳۸۳ش.</ref><ref>[[محمد علی کوشا\|کوشا، محمد علی]]، [[تفسیر صفی علیشاه (مقاله)\|مقاله «تفسیر صفی علیشاه»]]، [[دانشنامه معاصر قرآن کریم (کتاب)\|دانشنامه معاصر قرآن کریم]].</ref>		تفسیر صفی از همان آغاز نشر با واکنش‌های بسیاری روبه‌رو شد. تأویلات عرفانی آن نزد متشرعه مطلوب واقع نشد و آنها به [[نقد]] و ایراد آن پرداختند. نمونه تأویلات عرفانی: تأویل چهار مرغ (ص۸۴)، [[فراموشی]] [[یوسف]] از یاد [[حق]] (ص۳۵۵)، [[مهدویت]] نوعی (۱۴۳) و... نمونه [[اسرائیلیات]]: داستان [[داود]] و اوریا، [[یوسف]] و هم بند او، [[پادشاهی]] یوسف و [[جوان]] شدن [[زلیخا]] و... ، اما بعضی از [[صوفیه]] هم در آن [[طعن]] کردند و آن را به منزله [[عدول]] از [[طریقت]] و [[رجوع]] به [[شریعت]] خواندند. [[مفسر]] در جواب این [[اعتراض]] در مکتوبی که به یک تن از [[یاران]] خویش نوشت خاطر نشان کرد که این اعتراض وارد نیست و «از [[درویش]] بی‌شریعت و متشرع بی‌طریقت باید [[حذر]] کرد؛ چرا که این هر دو هیکل نفس اماره‌اند»<ref>تفسیر صفی، صفی علی‌شاه، تصحیح حامد ناجی اصفهانی، اصفهان، انتشارات کانون پژوهش، ۱۳۸۳ش.</ref><ref>[[محمد علی کوشا\|کوشا، محمد علی]]، [[تفسیر صفی علیشاه (مقاله)\|مقاله «تفسیر صفی علیشاه»]]، [[دانشنامه معاصر قرآن کریم (کتاب)\|دانشنامه معاصر قرآن کریم]].</ref>

	== فهرست کتاب ==		== فهرست کتاب ==

Hosein: جایگزینی متن - '| تعداد جلد = ↵|' به '|'

2022-08-17T05:09:35Z

جایگزینی متن - '| تعداد جلد = ↵|' به '|'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۳۹
خط ۲۳:		خط ۲۳:
	\| محل نشر = تهران، ایران		\| محل نشر = تهران، ایران
	\| سال نشر = ۱۳۷۸ ش		\| سال نشر = ۱۳۷۸ ش
	~~\| تعداد جلد =~~
	\| تعداد صفحات =		\| تعداد صفحات =
	\| شابک = ‎964-6382-82-7		\| شابک = ‎964-6382-82-7

Hosein: جایگزینی متن - '\|\sنویسنده\s\=\s\[\[(.)\]\]\sمشهور\sبه\s\[\[(.)\]\]' به '| نویسنده = $2'

2022-08-10T05:51:39Z

جایگزینی متن - '\|\sنویسنده\s\=\s\[\[(.*)\]\]\sمشهور\sبه\s\[\[(.*)\]\]' به '| نویسنده = $2'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۲۱
خط ۷:		خط ۷:
	\| زبان = فارسی		\| زبان = فارسی
	\| زبان اصلی =		\| زبان اصلی =
	\| نویسنده = ~~[[محمد حسن بن محمد باقر صفی‌ علی‌شاه]] مشهور به~~ [[صفی علی‌شاه]]		\| نویسنده = [[صفی علی‌شاه]]
	\| نویسندگان =		\| نویسندگان =
	\| تحقیق یا تدوین =		\| تحقیق یا تدوین =

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۲

2022-07-30T00:03:06Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۲

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۳:۳۳
خط ۶:		خط ۶:
	\| از مجموعه =		\| از مجموعه =
	\| زبان = فارسی		\| زبان = فارسی
	\| زبان اصلی =		\| زبان اصلی =
	\| نویسنده = [[محمد حسن بن محمد باقر صفی‌ علی‌شاه]] مشهور به [[صفی علی‌شاه]]		\| نویسنده = [[محمد حسن بن محمد باقر صفی‌ علی‌شاه]] مشهور به [[صفی علی‌شاه]]
	\| نویسندگان =		\| نویسندگان =
	\| تحقیق یا تدوین =		\| تحقیق یا تدوین =
	\| زیر نظر =		\| زیر نظر =
	\| به کوشش =		\| به کوشش =
	\| مترجم =		\| مترجم =
	\| مترجمان =		\| مترجمان =
	\| ویراستار =		\| ویراستار =
	\| ویراستاران =		\| ویراستاران =
	\| موضوع =		\| موضوع =
	\| مذهب =		\| مذهب =
	\| ناشر = [[انتشارات منوچهری]]		\| ناشر = [[انتشارات منوچهری]]
	\| به همت =		\| به همت =
	\| وابسته به =		\| وابسته به =
	\| محل نشر = تهران، ایران		\| محل نشر = تهران، ایران

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۲

2022-07-29T19:08:07Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۲

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۲۲:۳۸
خط ۶۳:		خط ۶۳:

	[[رده:کتاب]]		[[رده:کتاب]]
	~~[[رده:منبع‌شناسى دانشنامه مجازی امامت و ولایت]]~~
	~~[[رده:منبع‌شناسى دانشنامه مجازی امامت و ولایت به زبان عربی]]~~
	~~[[رده:کتاب‌شناسی دانشنامه مجازی امامت و ولایت به زبان عربی]]~~
	[[رده:کتاب‌های صفی علی‌شاه]]		[[رده:کتاب‌های صفی علی‌شاه]]
	[[رده:آثار صفی علی‌شاه]]		[[رده:آثار صفی علی‌شاه]]
	~~[[رده:کتاب‌شناسی امامت تک جلدی]]~~
	~~[[رده:کتاب‌شناسی امامت با تعداد صفحات بیش از ۳۰۰]]~~
	~~[[رده:کتاب‌شناسی کتاب‌های امامت منتشر‌شده در ۱۳۷۳]]~~
	~~[[رده:کتاب‌شناسی کتاب‌های امامت انتشارات مکتبة الصدر]]~~
	[[رده:کتاب‌های دارای چکیده]]		[[رده:کتاب‌های دارای چکیده]]
	[[رده:کتاب‌های فاقد فهرست]]		[[رده:کتاب‌های فاقد فهرست]]
	[[رده:کتاب‌های دارای متن دیجیتال]]		[[رده:کتاب‌های دارای متن دیجیتال]]
	[[رده:کتاب‌های دارای متن PDF]]		[[رده:کتاب‌های دارای متن PDF]]

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۲

2022-07-11T22:55:40Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۲

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۲:۲۵
خط ۶:		خط ۶:
	\| از مجموعه =		\| از مجموعه =
	\| زبان = فارسی		\| زبان = فارسی
	\|زبان اصلی =		\| زبان اصلی =
	\| نویسنده = [[محمد حسن بن محمد باقر صفی‌ علی‌شاه]] مشهور به [[صفی علی‌شاه]]		\| نویسنده = [[محمد حسن بن محمد باقر صفی‌ علی‌شاه]] مشهور به [[صفی علی‌شاه]]
	\| نویسندگان =		\| نویسندگان =
خط ۲۳:		خط ۲۳:
	\| محل نشر = تهران، ایران		\| محل نشر = تهران، ایران
	\| سال نشر = ۱۳۷۸ ش		\| سال نشر = ۱۳۷۸ ش
	\| تعداد جلد = ۱		\| تعداد جلد =
	\| تعداد صفحات =		\| تعداد صفحات =
	~~\| قطع = وزیری~~
	~~\| نوع جلد =~~
	\| شابک = ‎964-6382-82-7		\| شابک = ‎964-6382-82-7
	~~\| رده‌بندی کنگره = ‭ ‏‎‏BP‎‏ ‎‏100‎‏ ‎‏/‎‏ص‎‏7‎‏ت‎‏7~~
	~~\| رده‌بندی دیویی =~~
	\| شماره ملی =		\| شماره ملی =
	}}		}}
خط ۶۵:		خط ۶۱:
	== دریافت متن ==		== دریافت متن ==
	* [https://noorlib.ir/book/view/1915?pageNumber=379&viewType=html دریافت متن PDF کتاب از کتابخانه دیجیتال نور]		* [https://noorlib.ir/book/view/1915?pageNumber=379&viewType=html دریافت متن PDF کتاب از کتابخانه دیجیتال نور]



	[[رده:کتاب]]		[[رده:کتاب]]

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۲

2022-07-11T21:18:33Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۲

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۰:۴۸
خط ۱:		خط ۱:
	{{جعبه اطلاعات کتاب		{{جعبه اطلاعات کتاب
	\| عنوان = تفسیر صفی		\| عنوان = تفسیر صفی
	\| عنوان اصلی =		\| عنوان اصلی =
	\| تصویر = 1400516.jpg		\| تصویر = 1400516.jpg
	\| اندازه تصویر = 200px		\| اندازه تصویر = 200px
	\| از مجموعه =		\| از مجموعه =
	\| زبان = فارسی		\| زبان = فارسی
	\|زبان اصلی =		\|زبان اصلی =
	\| نویسنده = [[محمد حسن بن محمد باقر صفی‌ علی‌شاه]] مشهور به [[صفی علی‌شاه]]		\| نویسنده = [[محمد حسن بن محمد باقر صفی‌ علی‌شاه]] مشهور به [[صفی علی‌شاه]]
	\| نویسندگان =		\| نویسندگان =
	\| تحقیق یا تدوین =		\| تحقیق یا تدوین =
	\| زیر نظر =		\| زیر نظر =
	\| به کوشش =		\| به کوشش =
	\| مترجم =		\| مترجم =
	\| مترجمان =		\| مترجمان =
	\| ویراستار =		\| ویراستار =
	\| ویراستاران =		\| ویراستاران =
	\| موضوع =		\| موضوع =
	\| مذهب =		\| مذهب =
	\| ناشر = [[انتشارات منوچهری]]		\| ناشر = [[انتشارات منوچهری]]
	\| به همت =		\| به همت =
	\| وابسته به =		\| وابسته به =
	\| محل نشر = تهران، ایران		\| محل نشر = تهران، ایران
	\| سال نشر = ۱۳۷۸ ش		\| سال نشر = ۱۳۷۸ ش
	\| تعداد جلد = ۱		\| تعداد جلد = ۱
	\| ~~صفحه~~ =		\| تعداد صفحات =
	\| قطع = وزیری		\| قطع = وزیری
	\| نوع جلد =		\| نوع جلد =
	\| شابک = ‎964-6382-82-7		\| شابک = ‎964-6382-82-7
	\| رده‌بندی کنگره = ‭ ‏‎‏BP‎‏ ‎‏100‎‏ ‎‏/‎‏ص‎‏7‎‏ت‎‏7		\| رده‌بندی کنگره = ‭ ‏‎‏BP‎‏ ‎‏100‎‏ ‎‏/‎‏ص‎‏7‎‏ت‎‏7
	\| رده‌بندی دیویی =		\| رده‌بندی دیویی =
	\| شماره ملی =		\| شماره ملی =
	}}		}}
	'''تفسیر صفی''' کتابی است به زبان فارسی که مشتمل بر [[تأویل]] و [[تفسیر]] [[قرآن کریم]] می‌‏باشد. این کتاب اثر [[محمد حسن بن محمد باقر صفی‌ علی‌شاه]] مشهور به [[صفی علی‌شاه]] است و [[انتشارات منوچهری]] انتشار آن را به عهده داشته‌ است.<ref name=p1>[https://www.gisoom.com/book/1993659/ شبکه جامع کتاب گیسوم]</ref>		'''تفسیر صفی''' کتابی است به زبان فارسی که مشتمل بر [[تأویل]] و [[تفسیر]] [[قرآن کریم]] می‌‏باشد. این کتاب اثر [[محمد حسن بن محمد باقر صفی‌ علی‌شاه]] مشهور به [[صفی علی‌شاه]] است و [[انتشارات منوچهری]] انتشار آن را به عهده داشته‌ است.<ref name=p1>[https://www.gisoom.com/book/1993659/ شبکه جامع کتاب گیسوم]</ref>
خط ۵۱:		خط ۵۱:
	مهم‌ترین ویژگی و [[نوآوری]] [[تفسیر]] [[صفی]] از جهت زبانی و ساختار فنی این است که در آن برای نخستین بار تمامی [[آیات قرآن]] به [[نظم]]، ترجمه و تقسیر شده است. مهم‌ترین ویژگی و نوآوری تفسیر صفی از جهت محتوایی و ساختار درونی این است که در این تفسیر عرفانی، «[[تنزیل]]» و «تأویل» با هنرمندی تمام به هم آمیخته شده است. مفسر با بهره‌گیری از تأویل‌ها و جذبه‌های [[عرفانی]] خود، [[تفسیری]] عرفانی از [[آیات الهی]] ارائه کرده که هم نشان‎دهنده معنای ظاهری و تحت اللفظی [[آیات]] است و هم [[اسرار]] عرفانی و [[باطنی]] آیات الهی را به منظور [[درک]] و [[فهم]] هر چه بهتر [[معانی قرآن]] به خواننده [[فارسی]] [[زبان]] ارائه کرده است تا خواننده به [[روح]] و عمق آیات الهی که همانا [[هدایت]] [[انسان‌ها]] است، زودتر دست یابد.		مهم‌ترین ویژگی و [[نوآوری]] [[تفسیر]] [[صفی]] از جهت زبانی و ساختار فنی این است که در آن برای نخستین بار تمامی [[آیات قرآن]] به [[نظم]]، ترجمه و تقسیر شده است. مهم‌ترین ویژگی و نوآوری تفسیر صفی از جهت محتوایی و ساختار درونی این است که در این تفسیر عرفانی، «[[تنزیل]]» و «تأویل» با هنرمندی تمام به هم آمیخته شده است. مفسر با بهره‌گیری از تأویل‌ها و جذبه‌های [[عرفانی]] خود، [[تفسیری]] عرفانی از [[آیات الهی]] ارائه کرده که هم نشان‎دهنده معنای ظاهری و تحت اللفظی [[آیات]] است و هم [[اسرار]] عرفانی و [[باطنی]] آیات الهی را به منظور [[درک]] و [[فهم]] هر چه بهتر [[معانی قرآن]] به خواننده [[فارسی]] [[زبان]] ارائه کرده است تا خواننده به [[روح]] و عمق آیات الهی که همانا [[هدایت]] [[انسان‌ها]] است، زودتر دست یابد.

	تفسیر صفی از همان آغاز نشر با واکنش‌های بسیاری روبه‌رو شد. تأویلات عرفانی آن نزد متشرعه مطلوب واقع نشد و آنها به [[نقد]] و ایراد آن پرداختند. نمونه تأویلات عرفانی: تأویل چهار مرغ (ص۸۴)، [[فراموشی]] [[یوسف]] از یاد [[حق]] (ص۳۵۵)، [[مهدویت]] نوعی (۱۴۳) و... نمونه [[اسرائیلیات]]: داستان [[داود]] و اوریا، [[یوسف]] و هم بند او، [[پادشاهی]] یوسف و [[جوان]] شدن [[زلیخا]] و...، اما بعضی از [[صوفیه]] هم در آن [[طعن]] کردند و آن را به منزله [[عدول]] از [[طریقت]] و [[رجوع]] به [[شریعت]] خواندند. [[مفسر]] در جواب این [[اعتراض]] در مکتوبی که به یک تن از [[یاران]] خویش نوشت خاطر نشان کرد که این اعتراض وارد نیست و «از [[درویش]] بی‌شریعت و متشرع بی‌طریقت باید [[حذر]] کرد؛ چرا که این هر دو هیکل نفس اماره‌اند»<ref>تفسیر صفی، صفی علی‌شاه، تصحیح حامد ناجی اصفهانی، اصفهان، انتشارات کانون پژوهش، ۱۳۸۳ش.</ref>.<ref>[[محمد علی کوشا\|کوشا، محمد علی]]، [[تفسیر صفی علیشاه (مقاله)\|مقاله «تفسیر صفی علیشاه»]]، [[دانشنامه معاصر قرآن کریم (کتاب)\|دانشنامه معاصر قرآن کریم]].</ref>		تفسیر صفی از همان آغاز نشر با واکنش‌های بسیاری روبه‌رو شد. تأویلات عرفانی آن نزد متشرعه مطلوب واقع نشد و آنها به [[نقد]] و ایراد آن پرداختند. نمونه تأویلات عرفانی: تأویل چهار مرغ (ص۸۴)، [[فراموشی]] [[یوسف]] از یاد [[حق]] (ص۳۵۵)، [[مهدویت]] نوعی (۱۴۳) و... نمونه [[اسرائیلیات]]: داستان [[داود]] و اوریا، [[یوسف]] و هم بند او، [[پادشاهی]] یوسف و [[جوان]] شدن [[زلیخا]] و...، اما بعضی از [[صوفیه]] هم در آن [[طعن]] کردند و آن را به منزله [[عدول]] از [[طریقت]] و [[رجوع]] به [[شریعت]] خواندند. [[مفسر]] در جواب این [[اعتراض]] در مکتوبی که به یک تن از [[یاران]] خویش نوشت خاطر نشان کرد که این اعتراض وارد نیست و «از [[درویش]] بی‌شریعت و متشرع بی‌طریقت باید [[حذر]] کرد؛ چرا که این هر دو هیکل نفس اماره‌اند»<ref>تفسیر صفی، صفی علی‌شاه، تصحیح حامد ناجی اصفهانی، اصفهان، انتشارات کانون پژوهش، ۱۳۸۳ش.</ref><ref>[[محمد علی کوشا\|کوشا، محمد علی]]، [[تفسیر صفی علیشاه (مقاله)\|مقاله «تفسیر صفی علیشاه»]]، [[دانشنامه معاصر قرآن کریم (کتاب)\|دانشنامه معاصر قرآن کریم]].</ref>

	== فهرست کتاب ==		== فهرست کتاب ==
خط ۶۴:		خط ۶۴:

	== دریافت متن ==		== دریافت متن ==
	*[https://noorlib.ir/book/view/1915?pageNumber=379&viewType=html دریافت متن PDF کتاب از کتابخانه دیجیتال نور]		* [https://noorlib.ir/book/view/1915?pageNumber=379&viewType=html دریافت متن PDF کتاب از کتابخانه دیجیتال نور]

تفسیر صفی (کتاب) - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Wasity: جایگزینی متن - 'دست' به 'دست'

Wasity: جایگزینی متن - 'داود' به 'داوود'

Hosein: جایگزینی متن - '| ناشر = انتشارات ' به '| ناشر = '

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۲، بخش دوم

Hosein: جایگزینی متن - '| تعداد جلد = ↵|' به '|'

Hosein: جایگزینی متن - '\|\sنویسنده\s\=\s\[\[(.*)\]\]\sمشهور\sبه\s\[\[(.*)\]\]' به '| نویسنده = $2'

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۲

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۲

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۲

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۲

Hosein: جایگزینی متن - '\|\sنویسنده\s\=\s\[\[(.)\]\]\sمشهور\sبه\s\[\[(.)\]\]' به '| نویسنده = $2'