تل - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Wasity: /* تل در لغت */

2022-10-08T12:41:45Z

تل در لغت

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۶:۱۱
خط ۱۰:		خط ۱۰:
	{{متن قرآن\|فَلَمَّا أَسْلَمَا وَتَلَّهُ لِلْجَبِينِ}}<ref>«و چون هر دو (بدین کار) تن دادند و (ابراهیم) او را به روی درافکند (او را از آن کار بازداشتیم)؛» سوره صافات، آیه ۱۰۳.</ref>.		{{متن قرآن\|فَلَمَّا أَسْلَمَا وَتَلَّهُ لِلْجَبِينِ}}<ref>«و چون هر دو (بدین کار) تن دادند و (ابراهیم) او را به روی درافکند (او را از آن کار بازداشتیم)؛» سوره صافات، آیه ۱۰۳.</ref>.

	==تل در لغت==		===تل در لغت===
	مکان مرتفع (تپه). این معنی تل است در کتاب لغت‌شناسی. «تله؛ از ماده «تل» در اصل به معنی مکان مرتفع است و {{متن قرآن\|تَلَّهُ لِلْجَبِينِ}} مفهومش این است که او را بر مکان مرتفعی به یک طرف صورت بر [[زمین]] افکند، جبین به معنی طرف صورت است و دو طرف را جبینیان می‌گویند»<ref>تفسیر نمونه، ج۱۹، ص۱۳۰.</ref>.<ref>[[محرم فرزانه\|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)\|اماکن جغرافیایی در قرآن]]، ص ۳۷۹.</ref>		مکان مرتفع (تپه). این معنی تل است در کتاب لغت‌شناسی. «تله؛ از ماده «تل» در اصل به معنی مکان مرتفع است و {{متن قرآن\|تَلَّهُ لِلْجَبِينِ}} مفهومش این است که او را بر مکان مرتفعی به یک طرف صورت بر [[زمین]] افکند، جبین به معنی طرف صورت است و دو طرف را جبینیان می‌گویند»<ref>تفسیر نمونه، ج۱۹، ص۱۳۰.</ref>.<ref>[[محرم فرزانه\|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)\|اماکن جغرافیایی در قرآن]]، ص ۳۷۹.</ref>

Wasity: /* منظور از فرزند */

2022-10-08T12:41:07Z

منظور از فرزند

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۶:۱۱
خط ۱۴:		خط ۱۴:

	==منظور از فرزند==		==منظور از فرزند==
	منظور از فرزند [[ابراهیم]] در [[آیات قرآنی]]، اسماعیل است که به [[قربانگاه]] برده می‌شود اما در [[تورات]] ابراهیم، [[اسحاق]] را [[قربانی]] می‌کند.		منظور از فرزند [[حضرت ابراهیم]] در [[آیات قرآنی]]، [[حضرت اسماعیل]] است که به [[قربانگاه]] برده می‌شود اما در [[تورات]] ابراهیم، [[اسحاق]] را [[قربانی]] می‌کند.
	مکان به [[روایت]] تورات		مکان به [[روایت]] تورات
	در تورات آمده است: [[خدا]] به ابرام ابراهیم گفت: اسحاق را بردار و به زمین «موریا» برو و او را در آنجا در یکی از کوه‌هایی که به تو نشان می‌دهم برای قربانی سوختنی بگذار.		در تورات آمده است: [[خدا]] به ابرام ابراهیم گفت: اسحاق را بردار و به زمین «موریا» برو و او را در آنجا در یکی از کوه‌هایی که به تو نشان می‌دهم برای قربانی سوختنی بگذار.

Wasity: /* خَیف کجاست؟ */

2022-10-08T12:37:21Z

خَیف کجاست؟

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۶:۰۷
خط ۲۹:		خط ۲۹:
	گفتیم که حضرت ابراهیم و اسماعیل در مکه بودند و برای اجرای [[فرمان الهی]] تا «خیف» پیش رفتند.<ref>[[محرم فرزانه\|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)\|اماکن جغرافیایی در قرآن]]، ص ۳۸۱.</ref>		گفتیم که حضرت ابراهیم و اسماعیل در مکه بودند و برای اجرای [[فرمان الهی]] تا «خیف» پیش رفتند.<ref>[[محرم فرزانه\|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)\|اماکن جغرافیایی در قرآن]]، ص ۳۸۱.</ref>

	==~~خَیف~~ کجاست؟==		==خیف کجاست؟==
	~~از گفتار برخی [[پژوهشگران]] چنین استفاده می‌شود که: «خیف،~~ به محلی گویند که از شدت کوهستانی بودن آن کاسته شده؛ اما هنوز به صورت دشت در نیامده است. دامنه کوه صفائح چنین وضعیتی دارد و مسجد خَیف در همین جا ساخته شده است»<ref>جعفریان، آثار اسلامی مکه و مدینه، ص۱۳۹.</ref>.		{{اصلی\|خیف}}
			«خیف» به محلی گویند که از شدت کوهستانی بودن آن کاسته شده؛ اما هنوز به صورت دشت در نیامده است. دامنه کوه صفائح چنین وضعیتی دارد و مسجد خَیف در همین جا ساخته شده است»<ref>جعفریان، آثار اسلامی مکه و مدینه، ص۱۳۹.</ref>.
	[[پیامبر]] پس از [[فتح مکه]] در مکان مسجد خیف علل [[پیروزی]] و فتح مکه را تشریح ساختند<ref>اصغر قائدان، تاریخ و آثار اسلامی مکه، ص۱۵۵.</ref>.		[[پیامبر]] پس از [[فتح مکه]] در مکان مسجد خیف علل [[پیروزی]] و فتح مکه را تشریح ساختند<ref>اصغر قائدان، تاریخ و آثار اسلامی مکه، ص۱۵۵.</ref>.
	مکان مسجد خیف در «[[منا]]» است و همه ساله در اطراف آن [[نماز]] [[عید قربان]] اقامه می‌شود و «بعد از آنکه [[حضرت ابراهیم]] در [[خواب]] دستور [[ذبح]] فرزند خود را گرفت از طرف همین [[مسجد]] بود که ندا آمد:		مکان مسجد خیف در «[[منا]]» است و همه ساله در اطراف آن [[نماز]] [[عید قربان]] اقامه می‌شود و «بعد از آنکه [[حضرت ابراهیم]] در [[خواب]] دستور [[ذبح]] فرزند خود را گرفت از طرف همین [[مسجد]] بود که ندا آمد:

Wasity: /* منا کجاست؟ */

2022-10-08T12:34:29Z

منا کجاست؟

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۶:۰۴
خط ۳۷:		خط ۳۷:
	==منا کجاست؟==		==منا کجاست؟==
	{{اصلی\|منا}}		{{اصلی\|منا}}
	سرزمین «منا»، که پس از گذشتن از وادی محسَّر آغاز می‌شود فاصله‌ای به طول حدود ۵/۳ کیلومتر و عرض تقریبی پانصد متر میان دو [[کوه]] ممتد قرار دارد و انتهای آن به [[مکه]] ختم ~~می‌شود»~~<ref>آثار اسلامی مکه و مدینه، ص۱۳۴.</ref> ~~«منا~~ میان مکه و [[مزدلفه]] و در ۷ کیلومتری شمال [[شرق]] [[مسجد الحرام]] ~~است»~~<ref>اصغر قائدان، تاریخ و آثار اسلامی مکه، ص۱۵۴.</ref>.		سرزمین «منا»، که پس از گذشتن از وادی محسَّر آغاز می‌شود فاصله‌ای به طول حدود ۵/۳ کیلومتر و عرض تقریبی پانصد متر میان دو [[کوه]] ممتد قرار دارد و انتهای آن به [[مکه]] ختم می‌شود<ref>آثار اسلامی مکه و مدینه، ص۱۳۴.</ref>
	در مجموع باید گفت: ~~«حضرت~~ ابراهیم به هنگام [[قربانی]] پیشانی فرزندش را بر تل و ارتفاعات «کوه [[منی]]» مشرف بر مسجد منی گذاشت و این مسجد را به مناسبت ارتفاعات منی مسجد خیف ~~می‌نامند»~~<ref>باستان‌شناسی و جغرافیای تاریخی و قصص قرآن، ص۲۷۷.</ref>.<ref>[[محرم فرزانه\|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)\|اماکن جغرافیایی در قرآن]]، ص ۳۸۳.</ref>
			منا میان مکه و [[مزدلفه]] و در ۷ کیلومتری شمال [[شرق]] [[مسجد الحرام]] است<ref>اصغر قائدان، تاریخ و آثار اسلامی مکه، ص۱۵۴.</ref>.

			در مجموع باید گفت: حضرت ابراهیم به هنگام [[قربانی]] پیشانی فرزندش را بر تل و ارتفاعات «کوه [[منی]]» مشرف بر مسجد منی گذاشت و این مسجد را به مناسبت ارتفاعات منی مسجد خیف می‌نامند<ref>باستان‌شناسی و جغرافیای تاریخی و قصص قرآن، ص۲۷۷.</ref>.<ref>[[محرم فرزانه\|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)\|اماکن جغرافیایی در قرآن]]، ص ۳۸۳.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Wasity: /* منا کجاست؟ */

2022-10-08T12:32:13Z

منا کجاست؟

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۶:۰۲
خط ۳۶:		خط ۳۶:

	==منا کجاست؟==		==منا کجاست؟==
	~~«[[~~سرزمین ~~منا]]،~~ که پس از گذشتن از وادی محسَّر آغاز می‌شود فاصله‌ای به طول حدود ۵/۳ کیلومتر و عرض تقریبی پانصد متر میان دو [[کوه]] ممتد قرار دارد و انتهای آن به [[مکه]] ختم می‌شود»<ref>آثار اسلامی مکه و مدینه، ص۱۳۴.</ref> «منا میان مکه و [[مزدلفه]] و در ۷ کیلومتری شمال [[شرق]] [[مسجد الحرام]] است»<ref>اصغر قائدان، تاریخ و آثار اسلامی مکه، ص۱۵۴.</ref>.		{{اصلی\|منا}}
			سرزمین «منا»، که پس از گذشتن از وادی محسَّر آغاز می‌شود فاصله‌ای به طول حدود ۵/۳ کیلومتر و عرض تقریبی پانصد متر میان دو [[کوه]] ممتد قرار دارد و انتهای آن به [[مکه]] ختم می‌شود»<ref>آثار اسلامی مکه و مدینه، ص۱۳۴.</ref> «منا میان مکه و [[مزدلفه]] و در ۷ کیلومتری شمال [[شرق]] [[مسجد الحرام]] است»<ref>اصغر قائدان، تاریخ و آثار اسلامی مکه، ص۱۵۴.</ref>.
	در مجموع باید گفت: «حضرت ابراهیم به هنگام [[قربانی]] پیشانی فرزندش را بر تل و ارتفاعات «کوه [[منی]]» مشرف بر مسجد منی گذاشت و این مسجد را به مناسبت ارتفاعات منی مسجد خیف می‌نامند»<ref>باستان‌شناسی و جغرافیای تاریخی و قصص قرآن، ص۲۷۷.</ref>.<ref>[[محرم فرزانه\|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)\|اماکن جغرافیایی در قرآن]]، ص ۳۸۳.</ref>		در مجموع باید گفت: «حضرت ابراهیم به هنگام [[قربانی]] پیشانی فرزندش را بر تل و ارتفاعات «کوه [[منی]]» مشرف بر مسجد منی گذاشت و این مسجد را به مناسبت ارتفاعات منی مسجد خیف می‌نامند»<ref>باستان‌شناسی و جغرافیای تاریخی و قصص قرآن، ص۲۷۷.</ref>.<ref>[[محرم فرزانه\|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)\|اماکن جغرافیایی در قرآن]]، ص ۳۸۳.</ref>

Wasity: /* اصل داستان عجیب */

2022-10-08T12:30:30Z

اصل داستان عجیب

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۶:۰۰
خط ۲۰:		خط ۲۰:
	موریا در زبان روایی [[دایرة المعارف کتاب مقدس]]: «منطقه‌ای است که ابراهیم، اسحق را برای [[قربانی کردن]] به حضور [[خداوند]] برد<ref>پیدایش ۲۰:۲۲.</ref> و<ref>دایرة المعارف کتاب مقدس، ص۸۳۱.</ref>.<ref>[[محرم فرزانه\|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)\|اماکن جغرافیایی در قرآن]]، ص ۳۷۹.</ref>		موریا در زبان روایی [[دایرة المعارف کتاب مقدس]]: «منطقه‌ای است که ابراهیم، اسحق را برای [[قربانی کردن]] به حضور [[خداوند]] برد<ref>پیدایش ۲۰:۲۲.</ref> و<ref>دایرة المعارف کتاب مقدس، ص۸۳۱.</ref>.<ref>[[محرم فرزانه\|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)\|اماکن جغرافیایی در قرآن]]، ص ۳۷۹.</ref>

	==اصل داستان ~~عجیب~~==		==اصل داستان==
	[[حضرت ابراهیم]] در [[خواب]] می‌بیند که خداوند به او دستور می‌دهد تنها فرزندش را با دست خود قربانی کند. «می‌گویند نخستین بار در شب ترویه (شب هشتم ماه [[ذی الحجه]]) این خواب را دید و در شب‌های [[عرفه]] و [[عید قربان]] (نهم و دهم ذی الحجه) خوب تکرار گردید لذا برای او کمترین شکی باقی نماند که این [[فرمان]] [[قطعی]] خدا است»<ref>تفسیر نمونه، ج۲۳، ص۱۲۷.</ref> اسماعیل در مقابل خواست [[پدر]]؛ سر [[تسلیم]] فرود آورد.		[[حضرت ابراهیم]] در [[خواب]] می‌بیند که خداوند به او دستور می‌دهد تنها فرزندش را با دست خود قربانی کند. «می‌گویند نخستین بار در شب ترویه (شب هشتم ماه [[ذی الحجه]]) این خواب را دید و در شب‌های [[عرفه]] و [[عید قربان]] (نهم و دهم ذی الحجه) خوب تکرار گردید لذا برای او کمترین شکی باقی نماند که این [[فرمان]] [[قطعی]] خدا است»<ref>تفسیر نمونه، ج۲۳، ص۱۲۷.</ref> اسماعیل در مقابل خواست [[پدر]]؛ سر [[تسلیم]] فرود آورد.
	مؤلف [[قصص]] شگفت انگیز [[قرآن]] گوید: «در باب اینکه آن خواب را ابراهیم در چه وقت کجا دید در [[شام]] یا در [[مکه]] قبل از [[بنای کعبه]]... رؤیای [[ذبح]] را [[خلیل]] [[خدا]] در [[شامات]] دید قبل از آنی که [[هاجر]] و اسماعیل را به [[مکه]] بیاورد و چون آن [[خواب]] را دید و از طرفی هم [[ساره]] تقاضا داشت که هاجر و اسماعیل را از [[شام]] به جای دیگر ببرد لذا در [[ذیحجه]] همان سال آن «[[مادر]] و فرزند» را برداشت و به مکه آورد تا هم به خواهش «ساره» عمل نموده باشد و هم در موسم مطابق رؤیایی که دیده بود اسماعیل را ذبح نماید»<ref>قصص شگفت انگیز قرآن مجید، ص۱۸۸.</ref>.<ref>[[محرم فرزانه\|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)\|اماکن جغرافیایی در قرآن]]، ص ۳۸۰.</ref>		مؤلف [[قصص]] شگفت انگیز [[قرآن]] گوید: «در باب اینکه آن خواب را ابراهیم در چه وقت کجا دید در [[شام]] یا در [[مکه]] قبل از [[بنای کعبه]]... رؤیای [[ذبح]] را [[خلیل]] [[خدا]] در [[شامات]] دید قبل از آنی که [[هاجر]] و اسماعیل را به [[مکه]] بیاورد و چون آن [[خواب]] را دید و از طرفی هم [[ساره]] تقاضا داشت که هاجر و اسماعیل را از [[شام]] به جای دیگر ببرد لذا در [[ذیحجه]] همان سال آن «[[مادر]] و فرزند» را برداشت و به مکه آورد تا هم به خواهش «ساره» عمل نموده باشد و هم در موسم مطابق رؤیایی که دیده بود اسماعیل را ذبح نماید»<ref>قصص شگفت انگیز قرآن مجید، ص۱۸۸.</ref>.<ref>[[محرم فرزانه\|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)\|اماکن جغرافیایی در قرآن]]، ص ۳۸۰.</ref>

Jaafari: صفحه‌ای تازه حاوی «{{نبوت}} {{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = تل | عنوان مدخل = تل | مداخل مرتبط = تل در قرآن - تل در حدیث | پرسش مرتبط = }} ==مقدمه== {{متن قرآن|فَلَمَّا أَسْلَمَا وَتَلَّهُ لِلْجَبِينِ}}«و چون هر دو (بدین کار) تن دادند و (ابراهیم) او را به روی درافکند (او...» ایجاد کرد

2022-10-08T07:46:31Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{نبوت}} {{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = تل | عنوان مدخل = تل | مداخل مرتبط = تل در قرآن - تل در حدیث | پرسش مرتبط = }} ==مقدمه== {{متن قرآن|فَلَمَّا أَسْلَمَا وَتَلَّهُ لِلْجَبِينِ}}<ref>«و چون هر دو (بدین کار) تن دادند و (ابراهیم) او را به روی درافکند (او...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{نبوت}}
{{مدخل مرتبط
| موضوع مرتبط = تل
| عنوان مدخل = [[تل]]
| مداخل مرتبط = [[تل در قرآن]] - [[تل در حدیث]]
| پرسش مرتبط =
}}

==مقدمه==
{{متن قرآن|فَلَمَّا أَسْلَمَا وَتَلَّهُ لِلْجَبِينِ}}<ref>«و چون هر دو (بدین کار) تن دادند و (ابراهیم) او را به روی درافکند (او را از آن کار بازداشتیم)؛» سوره صافات، آیه ۱۰۳.</ref>.

==تل در لغت==
مکان مرتفع (تپه). این معنی تل است در کتاب لغت‌شناسی. «تله؛ از ماده «تل» در اصل به معنی مکان مرتفع است و {{متن قرآن|تَلَّهُ لِلْجَبِينِ}} مفهومش این است که او را بر مکان مرتفعی به یک طرف صورت بر [[زمین]] افکند، جبین به معنی طرف صورت است و دو طرف را جبینیان می‌گویند»<ref>تفسیر نمونه، ج۱۹، ص۱۳۰.</ref>.<ref>[[محرم فرزانه|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)|اماکن جغرافیایی در قرآن]]، ص ۳۷۹.</ref>

==منظور از فرزند==
منظور از فرزند [[ابراهیم]] در [[آیات قرآنی]]، اسماعیل است که به [[قربانگاه]] برده می‌شود اما در [[تورات]] ابراهیم، [[اسحاق]] را [[قربانی]] می‌کند.
مکان به [[روایت]] تورات
در تورات آمده است: [[خدا]] به ابرام ابراهیم گفت: اسحاق را بردار و به زمین «موریا» برو و او را در آنجا در یکی از کوه‌هایی که به تو نشان می‌دهم برای قربانی سوختنی بگذار.
موریا در زبان [[روایی]] [[قاموس کتاب مقدس]]: «زمینی است که ابراهیم [[مأمور]] گشت که بدانجا بر آمده اسحق فرزند خود را بر یکی از کوه‌های آن قربانی کند<ref>دایرة المعارف کتاب مقدس، ص۸۴.</ref>.
موریا در زبان روایی [[دایرة المعارف کتاب مقدس]]: «منطقه‌ای است که ابراهیم، اسحق را برای [[قربانی کردن]] به حضور [[خداوند]] برد<ref>پیدایش ۲۰:۲۲.</ref> و<ref>دایرة المعارف کتاب مقدس، ص۸۳۱.</ref>.<ref>[[محرم فرزانه|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)|اماکن جغرافیایی در قرآن]]، ص ۳۷۹.</ref>

==اصل داستان عجیب==
[[حضرت ابراهیم]] در [[خواب]] می‌بیند که خداوند به او دستور می‌دهد تنها فرزندش را با دست خود قربانی کند. «می‌گویند نخستین بار در شب ترویه (شب هشتم ماه [[ذی الحجه]]) این خواب را دید و در شب‌های [[عرفه]] و [[عید قربان]] (نهم و دهم ذی الحجه) خوب تکرار گردید لذا برای او کمترین شکی باقی نماند که این [[فرمان]] [[قطعی]] خدا است»<ref>تفسیر نمونه، ج۲۳، ص۱۲۷.</ref> اسماعیل در مقابل خواست [[پدر]]؛ سر [[تسلیم]] فرود آورد.
مؤلف [[قصص]] شگفت انگیز [[قرآن]] گوید: «در باب اینکه آن خواب را ابراهیم در چه وقت کجا دید در [[شام]] یا در [[مکه]] قبل از [[بنای کعبه]]... رؤیای [[ذبح]] را [[خلیل]] [[خدا]] در [[شامات]] دید قبل از آنی که [[هاجر]] و اسماعیل را به [[مکه]] بیاورد و چون آن [[خواب]] را دید و از طرفی هم [[ساره]] تقاضا داشت که هاجر و اسماعیل را از [[شام]] به جای دیگر ببرد لذا در [[ذیحجه]] همان سال آن «[[مادر]] و فرزند» را برداشت و به مکه آورد تا هم به خواهش «ساره» عمل نموده باشد و هم در موسم مطابق رؤیایی که دیده بود اسماعیل را ذبح نماید»<ref>قصص شگفت انگیز قرآن مجید، ص۱۸۸.</ref>.<ref>[[محرم فرزانه|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)|اماکن جغرافیایی در قرآن]]، ص ۳۸۰.</ref>

==ختم سخن==
می‌دانیم که [[حضرت ابراهیم]] بعد از [[تولد]] راهی [[فلسطین]] شده است. از آنجا به خاطر [[خشکسالی]] راهی [[مصر]] شده و مجدداً به جنوب فلسطین بازگشته است. حضرت ابراهیم پس از مدتی به همراه [[همسر]] دومش هاجر و فرزندش اسماعیل به [[سرزمین مکه]] [[مهاجرت]] کرده و در آنجا این رویداد [[عظیم]] یعنی ذبح کردن سر فرزند اتفاق افتاده است. حال این ذبح فرزند ۱۳ ساله در کجای مکه به وقوع پیوسته است؟
«پسر با کمال [[اطمینان]] و [[قوت قلب]]، [[تسلیم]] امر [[پدر]] شد و گفت: هر چه امر شده عمل کن امیدوارم [[صابر]] و [[شکیبا]] باشی. هر دو به راه افتادند از کنار [[کعبه]] تا کنار [[مسجد]] خیف در دامنه [[کوه]] [[منا]] همین جا [[حاجیان]] [[قربانی]] می‌کنند پیش رفتند»<ref>عمادزاده، تاریخ انبیاء، ص۳۰۳.</ref>.
گفتیم که حضرت ابراهیم و اسماعیل در مکه بودند و برای اجرای [[فرمان الهی]] تا «خیف» پیش رفتند.<ref>[[محرم فرزانه|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)|اماکن جغرافیایی در قرآن]]، ص ۳۸۱.</ref>

==خَیف کجاست؟==
از گفتار برخی [[پژوهشگران]] چنین استفاده می‌شود که: «خیف، به محلی گویند که از شدت کوهستانی بودن آن کاسته شده؛ اما هنوز به صورت دشت در نیامده است. دامنه کوه صفائح چنین وضعیتی دارد و مسجد خَیف در همین جا ساخته شده است»<ref>جعفریان، آثار اسلامی مکه و مدینه، ص۱۳۹.</ref>.
[[پیامبر]] پس از [[فتح مکه]] در مکان مسجد خیف علل [[پیروزی]] و فتح مکه را تشریح ساختند<ref>اصغر قائدان، تاریخ و آثار اسلامی مکه، ص۱۵۵.</ref>.
مکان مسجد خیف در «[[منا]]» است و همه ساله در اطراف آن [[نماز]] [[عید قربان]] اقامه می‌شود و «بعد از آنکه [[حضرت ابراهیم]] در [[خواب]] دستور [[ذبح]] فرزند خود را گرفت از طرف همین [[مسجد]] بود که ندا آمد:
«ای [[ابراهیم]]، آن [[رؤیا]] را تحقق بخشیدی (و به [[مأموریت]] خود عمل کردی) ما این‌گونه [[نیکوکاران]] را [[جزا]] می‌دهیم»<ref>صافات / ۱۰۵.</ref> و<ref>اطلاعات قرآنی، ص۵۰۹.</ref>.<ref>[[محرم فرزانه|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)|اماکن جغرافیایی در قرآن]]، ص ۳۸۲.</ref>

==منا کجاست؟==
«[[سرزمین منا]]، که پس از گذشتن از وادی محسَّر آغاز می‌شود فاصله‌ای به طول حدود ۵/۳ کیلومتر و عرض تقریبی پانصد متر میان دو [[کوه]] ممتد قرار دارد و انتهای آن به [[مکه]] ختم می‌شود»<ref>آثار اسلامی مکه و مدینه، ص۱۳۴.</ref> «منا میان مکه و [[مزدلفه]] و در ۷ کیلومتری شمال [[شرق]] [[مسجد الحرام]] است»<ref>اصغر قائدان، تاریخ و آثار اسلامی مکه، ص۱۵۴.</ref>.
در مجموع باید گفت: «حضرت ابراهیم به هنگام [[قربانی]] پیشانی فرزندش را بر تل و ارتفاعات «کوه [[منی]]» مشرف بر مسجد منی گذاشت و این مسجد را به مناسبت ارتفاعات منی مسجد خیف می‌نامند»<ref>باستان‌شناسی و جغرافیای تاریخی و قصص قرآن، ص۲۷۷.</ref>.<ref>[[محرم فرزانه|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)|اماکن جغرافیایی در قرآن]]، ص ۳۸۳.</ref>

== منابع ==
{{منابع}}
# [[پرونده:IM010430.jpg|22px]] [[محرم فرزانه|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)|'''اماکن جغرافیایی در قرآن''']]
{{پایان منابع}}

== پانویس ==
{{پانویس}}

[[رده:مکان‌ها در قرآن]]