توحید در ربوبیت - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani در ‏۱۶ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۰۹

2025-04-16T05:09:03Z

Jaafari در ‏۱۸ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۵:۲۷

2023-05-18T05:27:07Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۵۷
خط ۲:		خط ۲:
	\| موضوع مرتبط = توحید		\| موضوع مرتبط = توحید
	\| عنوان مدخل =		\| عنوان مدخل =
	\| مداخل مرتبط = [[توحید در ربوبیت در قرآن]] - [[توحید در ربوبیت در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]]		\| مداخل مرتبط = [[توحید در ربوبیت در قرآن]] - [[توحید در ربوبیت در کلام اسلامی]] - [[توحید در ربوبیت در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]]
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

Wasity: /* مقدمه */

2022-11-23T07:39:14Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۰۹
خط ۶:		خط ۶:
	}}		}}

	== مقدمه ==		==مقدمه==
			از مظاهر [[توحید افعالی]]، توحید ربوبی است. [[حقیقت]] [[ربوبیت]] و [[تدبیر]] عالم، تنظیم اسباب و مسببات به گونه‌ای است که موجودات در یکدیگر تأثیر می‌کنند و در نتیجه هر موجودی به کمال مناسب و [[هدف]] مطلوب خود می‌رسد و این در حقیقت [[آفریدن]] هدفمند و نظام‌مند است، یعنی در عالم [[تکوین]]، تدبیر، مستلزم [[خالقیت]] است<ref>ربانی گلپایگانی، علی، محاضرات، ص۶۸.</ref>. منشأ خطای [[مشرکان]] این بوده است که [[تدبیر الهی]] را از قبیل تدبیرهای بشری انگاشته‌اند که گاهی تدبیرکننده چیزی غیر از سازنده آن است، در حالی که تدبیر در عالم تکوین، بدون [[سازندگی]] و ایجاد ممکن نیست، تدبیر در تکوین در حقیقت، [[خلق]] و [[آفرینش]] مستمر است پس [[براهین]] [[توحید در خالقیت]]، [[براهین]] [[توحید در ربوبیت]] نیز به شمار می‌روند<ref>سبحانی، جعفر، الالهیات، ج۱، ص۴۰۸.</ref>. مضاف بر این که در باب [[ربوبیت]] از [[نظم]] و [[هماهنگی]] [[حاکم]] بر [[جهان]] نیز می‌توان بر [[یگانگی]] مدیر جهان [[استدلال]] کرد و این یکی از تقریرهای [[برهان تمانع]] است<ref>ر.ک: دانشنامه کلام اسلامی، ج۲، مدخل برهان تمانع.</ref>. در [[آیات قرآن کریم]] [[ربوبیت الهی]] به [[خالقیت]] [[خداوند]] تعلیل شده است: {{متن قرآن\|إِنَّ رَبَّكُمُ اللَّهُ الَّذِي خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ}}<ref>«به راستی پروردگارتان خداوندی است که آسمان‌ها و زمین را در شش روز آفرید» سوره یونس، آیه ۳.</ref>، {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا النَّاسُ اعْبُدُوا رَبَّكُمُ الَّذِي خَلَقَكُمْ وَالَّذِينَ مِنْ قَبْلِكُمْ}}<ref>«ای مردم! پروردگارتان را بپرستید که شما و پیشینیانتان را آفرید، باشد که پرهیزگاری ورزید» سوره بقره، آیه ۲۱.</ref>.
			از اینجا می‌توان به مفاد [[آیه کریمه]] {{متن قرآن\|أَلَا لَهُ الْخَلْقُ وَالْأَمْرُ}}<ref>«آگاه باشید که آفرینش و فرمان او راست» سوره اعراف، آیه ۵۴.</ref> پی برد. کلمه «[[خلق]]» ناظر به [[آفرینش]]، و کلمه «امر» ناظر به [[تدبیر]] جهان است، در نتیجه [[آیه شریفه]] بر [[حصر]] خالقیت و تدبیر جهان به [[خدای متعال]] دلالت می‌کند<ref>سبحانی، جعفر، الالهیات، ج۱، ص۴۰۹.</ref>.

			در [[روایات ائمه اهل بیت]]{{عم}} از طریق هماهنگی حاکم بر جهان، بر یگانگی [[مدبر]] عالم استدلال شده است<ref>ابن بابویه، محمد بن علی، التوحید، ص۲۴۴ و ۲۵۰.</ref>. معنای انحصار تدبیر در خدای متعال [[نفی]] هرگونه مدبر در عالم نیست؛ زیرا علاوه بر [[گواهی]] [[حس]] بر نقش اسباب طبیعی در [[نظام]] عالم، [[قرآن کریم]] آشکارا از مدیرات امور عالم یاد کرده است {{متن قرآن\|فَالْمُدَبِّرَاتِ أَمْرًا}}<ref>«آنگاه، به فرشتگان کارگزار،» سوره نازعات، آیه ۵.</ref>، اما مدبرهای طبیعی و ماوراء طبیعی در ذات و فعل خود [[استقلال]] ندارند و همگی در دایره ایجاد و [[تدبیر الهی]] عمل می‌کنند و در ذات و فعل خود وام‌دار [[قادر]] [[متعال]] هستند: {{متن قرآن\|وَهُوَ الْقَاهِرُ فَوْقَ عِبَادِهِ وَيُرْسِلُ عَلَيْكُمْ حَفَظَةً}}<ref>«و او بر بندگان خویش چیره است و بر شما نگهبانانی می‌فرستد تا چون مرگ هر یک از شما در رسد فرشتگان ما جان او را بستانند و آنان کوتاهی نمی‌ورزند» سوره انعام، آیه ۶۱.</ref>. نقش اسباب [[تکوینی]] عالم نسبت به نقش [[خداوند]] در [[جهان]] از قبیل نقشی است که قلم در نوشتار نسبت به نقش نویسنده در آن دارد، یعنی سببیت آن دو طولی بوده و یکی مسخر دیگری است<ref>طباطبایی، محمدحسین، المیزان، ج۲۰، ص۱۸۳-۱۸۴.</ref>.<ref>[[علی ربانی گلپایگانی\|ربانی گلپایگانی، علی]]، [[توحید افعالی - ربانی گلپایگانی (مقاله)\|مقاله «توحید افعالی»]]، [[دانشنامه کلام اسلامی ج۳ (کتاب)\|دانشنامه کلام اسلامی، ج۳]] ص ۵۹.</ref>

			== معناشناسی ==
	با توجه به معنای لغوی واژه "[[رب]]"، [[توحید]] در [[ربوبیت]]‏ یعنی: "[[اعتقاد]] به اینکه تنها [[خدای متعال]] است که می‌‏تواند استقلالا و بدون [[نیاز]] به هیچگونه [[اذن]] و اجازه‏‌ای، در تمام [[شؤون]] مخلوقات و کل [[جهان]] [[تصرف]] کرده، آنها را [[تدبیر]] و اداره کند"<ref>مصباح یزدی، محمد تقی، معارف قرآن (۳ - ۱)، انتشارات مؤسسه در راه حق، ص‏۲۳.</ref>.		با توجه به معنای لغوی واژه "[[رب]]"، [[توحید]] در [[ربوبیت]]‏ یعنی: "[[اعتقاد]] به اینکه تنها [[خدای متعال]] است که می‌‏تواند استقلالا و بدون [[نیاز]] به هیچگونه [[اذن]] و اجازه‏‌ای، در تمام [[شؤون]] مخلوقات و کل [[جهان]] [[تصرف]] کرده، آنها را [[تدبیر]] و اداره کند"<ref>مصباح یزدی، محمد تقی، معارف قرآن (۳ - ۱)، انتشارات مؤسسه در راه حق، ص‏۲۳.</ref>.

Bahmani در ‏۱۴ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۶:۱۴

2022-11-14T06:14:01Z

نمایش تغییرات

Wasity: /* شؤون و مراتب توحید در ربوبیت */

2022-11-10T12:02:07Z

شؤون و مراتب توحید در ربوبیت

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۵:۳۲
خط ۱۷:		خط ۱۷:

	== [[شؤون]] و مراتب [[توحید]] در [[ربوبیت]] ==		== [[شؤون]] و مراتب [[توحید]] در [[ربوبیت]] ==
	* [[توحید]] در [[ربوبیت‏]] یکی از اقسام [[توحید افعالی]] است که خود دارای [[شؤون]] و مراتب گوناگون بود و ما از میان [[شؤون]] مختلف آن، تنها به سه مرتبه، که در [[ارتباط]] با تحقیق حاضر، دارای اهمیت‏ بیشتری هستند، می‌‏پردازیم که عبارتند از:		* [[توحید]] در [[ربوبیت‏]] یکی از اقسام [[توحید افعالی]] است که خود دارای [[شؤون]] و مراتب گوناگون است؛ از جمله:
	# [[توحید در تشریع]]؛		# [[توحید در تشریع]]؛
	# [[توحید در حاکمیت]]؛		# [[توحید در حاکمیت]]؛

Jaafari در ‏۱۰ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۲۷

2022-11-10T08:27:25Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۵۷
خط ۳:		خط ۳:
	\| موضوع مرتبط = توحید		\| موضوع مرتبط = توحید
	\| عنوان مدخل = [[توحید در ربوبیت]]		\| عنوان مدخل = [[توحید در ربوبیت]]
	\| مداخل مرتبط = [[توحید در ربوبیت در قرآن]] - [[توحید در ربوبیت در ~~حدیث]] - [[توحید در ربوبیت در کلام اسلامی]] - [[توحید در ربوبیت در عرفان~~ اسلامی]]		\| مداخل مرتبط = [[توحید در ربوبیت در قرآن]] - [[توحید در ربوبیت در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]]
	\| پرسش مرتبط = توحید در ربوبیت (پرسش)		\| پرسش مرتبط = توحید در ربوبیت (پرسش)
	}}		}}
خط ۳۵:		خط ۳۵:
	# [[ابلاغ تشریع الهی]]؛		# [[ابلاغ تشریع الهی]]؛
	# [[اجرای تشریع الهی]].		# [[اجرای تشریع الهی]].

	~~==توحید در ربوبیت==~~
	«[[رب]]» در لغت بر کسی اطلاق می‌شود که صاحب اختیار کسی یا چیزی است، به گونه‌ای که هرگاه بخواهد بتواند در امور آن کس یا آن چیز دخالت کرده و آن را [[تدبیر]] نماید. [[ربوبیت]] به این معنا لازمه [[مالکیت]] [[حقیقی]] است،؛ چراکه تا موجودی مالک حقیقی موجود دیگری نباشد، نمی‌تواند مستقلاً و به صورت مطلق، به [[تدبیر امور]] او بپردازد و در امور او دخالت کند. بنابراین [[توحید در ربوبیت]]، به این معناست که تنها [[خداوند]] مالک حقیقی تمام هستی است، تدبیر امور موجودات عالم را عهده‌دار بوده، می‌تواند به صورت مطلق و مستقل در امور موجودات [[تصرف]] کرده و آنها را [[تدبیر]] نماید. توحید در ربوبیت به توحید در ربوبیت [[تکوینی]] و توحید در ربوبیت [[تشریعی]] قابل تقسیم است. توحید در ربوبیت تکوینی، به معنای [[حق]] انحصاری خداوند در دخالت و تصرف در [[نظام تکوین]] است و منظور از [[ربوبیت تشریعی]]، حق انحصاری خداوند در [[قانون‌گذاری]] و [[تشریع احکام]] است و [[اعتقاد]] به اینکه یگانه مشرِّع و [[قانون‌گذار]] حقیقی، خداوند است و احدی غیر از خداوند حق ندارد که به صورت مستقل، برای تنظیم [[حیات]] بشری قوانینی وضع نماید<ref>عبدالله جوادی آملی، توحید در قرآن، ص۴۲۷؛ جعفر سبحانی، الهیات، ج۲، ص۶۳ و ۸۱.</ref>.
	[[مقام معظم رهبری]] معتقدند که از آنجایی که [[خدای سبحان]] آفریننده [[انسان]] و [[نظام هستی]] است، از هر کسی به امکانات و نیازهای او آگاه‌تر است و ذخائر و استعدادها و انرژی‌های نهفته در [[جسم]] و [[جان آدمی]] و نیز قابلیت‌ها و ذخائر بی‌شمار موجود در [[جهان هستی]] و [[میزان]] کاربرد و مورد [[مصرف]] و چگونگی التقاء اینها را به خوبی می‌شناسد، بنابراین فقط خداوند است که می‌تواند [[شیوه زندگی]] و [[خط مشی]] حرکت انسان را در نظام تکوین طرح‌ریزی کرده و [[سیستم]] [[قانون]] [[زندگی]] و [[نظام اجتماعی]] او را ترسیم نماید. این حق نتیجه منطقی و طبیعی [[آفریدگاری]] خداوند است و هرگونه دخالتی از سوی دیگران در تعیین مسیر و خط مشی عملی [[انسان‌ها]]، دخالت در قلمرو خدایی و موجب [[شرک]] است<ref>روح توحید نفی عبودیت غیر خدا، ص۱۳.</ref>.<ref>[[مهدی رودبندی زاده\|رودبندی زاده، مهدی]]، [[خداشناسی توحیدی - رودبندی (مقاله)\|مقاله «خداشناسی توحیدی»]]، [[منظومه فکری آیت‌الله العظمی خامنه‌ای ج۱ (کتاب)\|منظومه فکری آیت‌الله العظمی خامنه‌ای ج۱]] ص ۱۲۳.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Jaafari: /* منابع */

2022-11-10T06:20:05Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۵۰
خط ۳۵:		خط ۳۵:
	# [[ابلاغ تشریع الهی]]؛		# [[ابلاغ تشریع الهی]]؛
	# [[اجرای تشریع الهی]].		# [[اجرای تشریع الهی]].

			==توحید در ربوبیت==
			«[[رب]]» در لغت بر کسی اطلاق می‌شود که صاحب اختیار کسی یا چیزی است، به گونه‌ای که هرگاه بخواهد بتواند در امور آن کس یا آن چیز دخالت کرده و آن را [[تدبیر]] نماید. [[ربوبیت]] به این معنا لازمه [[مالکیت]] [[حقیقی]] است،؛ چراکه تا موجودی مالک حقیقی موجود دیگری نباشد، نمی‌تواند مستقلاً و به صورت مطلق، به [[تدبیر امور]] او بپردازد و در امور او دخالت کند. بنابراین [[توحید در ربوبیت]]، به این معناست که تنها [[خداوند]] مالک حقیقی تمام هستی است، تدبیر امور موجودات عالم را عهده‌دار بوده، می‌تواند به صورت مطلق و مستقل در امور موجودات [[تصرف]] کرده و آنها را [[تدبیر]] نماید. توحید در ربوبیت به توحید در ربوبیت [[تکوینی]] و توحید در ربوبیت [[تشریعی]] قابل تقسیم است. توحید در ربوبیت تکوینی، به معنای [[حق]] انحصاری خداوند در دخالت و تصرف در [[نظام تکوین]] است و منظور از [[ربوبیت تشریعی]]، حق انحصاری خداوند در [[قانون‌گذاری]] و [[تشریع احکام]] است و [[اعتقاد]] به اینکه یگانه مشرِّع و [[قانون‌گذار]] حقیقی، خداوند است و احدی غیر از خداوند حق ندارد که به صورت مستقل، برای تنظیم [[حیات]] بشری قوانینی وضع نماید<ref>عبدالله جوادی آملی، توحید در قرآن، ص۴۲۷؛ جعفر سبحانی، الهیات، ج۲، ص۶۳ و ۸۱.</ref>.
			[[مقام معظم رهبری]] معتقدند که از آنجایی که [[خدای سبحان]] آفریننده [[انسان]] و [[نظام هستی]] است، از هر کسی به امکانات و نیازهای او آگاه‌تر است و ذخائر و استعدادها و انرژی‌های نهفته در [[جسم]] و [[جان آدمی]] و نیز قابلیت‌ها و ذخائر بی‌شمار موجود در [[جهان هستی]] و [[میزان]] کاربرد و مورد [[مصرف]] و چگونگی التقاء اینها را به خوبی می‌شناسد، بنابراین فقط خداوند است که می‌تواند [[شیوه زندگی]] و [[خط مشی]] حرکت انسان را در نظام تکوین طرح‌ریزی کرده و [[سیستم]] [[قانون]] [[زندگی]] و [[نظام اجتماعی]] او را ترسیم نماید. این حق نتیجه منطقی و طبیعی [[آفریدگاری]] خداوند است و هرگونه دخالتی از سوی دیگران در تعیین مسیر و خط مشی عملی [[انسان‌ها]]، دخالت در قلمرو خدایی و موجب [[شرک]] است<ref>روح توحید نفی عبودیت غیر خدا، ص۱۳.</ref>.<ref>[[مهدی رودبندی زاده\|رودبندی زاده، مهدی]]، [[خداشناسی توحیدی - رودبندی (مقاله)\|مقاله «خداشناسی توحیدی»]]، [[منظومه فکری آیت‌الله العظمی خامنه‌ای ج۱ (کتاب)\|منظومه فکری آیت‌الله العظمی خامنه‌ای ج۱]] ص ۱۲۳.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-24T19:41:22Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T06:03:51Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

Hosein: جایگزینی متن - '\=\=\sمنابع\s\=\=↵\{\{منابع\}\}↵\(.)↵↵\=\=' به '== منابع == {{منابع}} *$1 {{پایان منابع}} =='

2022-06-08T13:21:16Z

جایگزینی متن - '\=\=\sمنابع\s\=\=↵\{\{منابع\}\}↵\*(.*)↵↵\=\=' به '== منابع == {{منابع}} *$1 {{پایان منابع}} =='

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۶:۵۱
خط ۳۹:		خط ۳۹:
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:11424.jpg\|22px]] [[غفار شاهدی\|شاهدی، غفار]]، [[توحید و حکومت دینی (مقاله)\|'''توحید و حکومت دینی''']]، [[حکومت اسلامی (نشریه)\|فصلنامه حکومت اسلامی]]		* [[پرونده:11424.jpg\|22px]] [[غفار شاهدی\|شاهدی، غفار]]، [[توحید و حکومت دینی (مقاله)\|'''توحید و حکومت دینی''']]، [[حکومت اسلامی (نشریه)\|فصلنامه حکومت اسلامی]]
			{{پایان منابع}}

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۳۳
خط ۱۷:		خط ۱۷:

	==[[شؤون]] و مراتب [[توحید]] در [[ربوبیت]]==		==[[شؤون]] و مراتب [[توحید]] در [[ربوبیت]]==
	*[[توحید]] در [[ربوبیت‏]] یکی از اقسام [[توحید افعالی]] است که خود دارای [[شؤون]] و مراتب گوناگون بود و ما از میان [[شؤون]] مختلف آن، تنها به سه مرتبه، که در [[ارتباط]] با تحقیق حاضر، دارای اهمیت‏ بیشتری هستند، می‌‏پردازیم که عبارتند از:		* [[توحید]] در [[ربوبیت‏]] یکی از اقسام [[توحید افعالی]] است که خود دارای [[شؤون]] و مراتب گوناگون بود و ما از میان [[شؤون]] مختلف آن، تنها به سه مرتبه، که در [[ارتباط]] با تحقیق حاضر، دارای اهمیت‏ بیشتری هستند، می‌‏پردازیم که عبارتند از:
	# [[توحید در تشریع]]؛		# [[توحید در تشریع]]؛
	# [[توحید در حاکمیت]]؛		# [[توحید در حاکمیت]]؛
خط ۲۵:		خط ۲۵:
	* آیا [[یکتاپرستی]]، به عنوان یک مفهوم و برداشت نظری، می‏ تواند در زندگی [[انسان]] و به ویژه در خط دادن به [[حاکمیت ‏سیاسی]] در دنیای [[آدمیان]] مؤثر باشد؟ پاسخ به این پرسش مستلزم ارائه تصویری روشن از حضور [[خداوند]] در عالم انسانی و دنیای بشری است و اینکه آیا حضور خداوند حضور جنبی و بدون کارایی است‏ یا اینکه اساسی و پویا و تأثیرگذار می‏‌باشد؟ حقیقت این است که [[اسلام]] در صدد آن نبوده است تا مسأله [[توحید]] را بعد تجریدی بدهد تا هیچ ارتباطی با زندگی [[آدمی]] و مسایل روزمره او نداشته باشد بلکه به عکس، سعی کرده تا [[جامعه اسلامی]] را از مسیرهای [[توحید]]، به خصوص [[توحید افعالی]]، به پیش ببرد.		* آیا [[یکتاپرستی]]، به عنوان یک مفهوم و برداشت نظری، می‏ تواند در زندگی [[انسان]] و به ویژه در خط دادن به [[حاکمیت ‏سیاسی]] در دنیای [[آدمیان]] مؤثر باشد؟ پاسخ به این پرسش مستلزم ارائه تصویری روشن از حضور [[خداوند]] در عالم انسانی و دنیای بشری است و اینکه آیا حضور خداوند حضور جنبی و بدون کارایی است‏ یا اینکه اساسی و پویا و تأثیرگذار می‏‌باشد؟ حقیقت این است که [[اسلام]] در صدد آن نبوده است تا مسأله [[توحید]] را بعد تجریدی بدهد تا هیچ ارتباطی با زندگی [[آدمی]] و مسایل روزمره او نداشته باشد بلکه به عکس، سعی کرده تا [[جامعه اسلامی]] را از مسیرهای [[توحید]]، به خصوص [[توحید افعالی]]، به پیش ببرد.
	*اما اینکه چگونه می‏ تواند [[جامعه اسلامی]] را از مسیرهای [[توحید افعالی]] به پیش ببرد پاسخ آن، از مباحث مربوط به [[توحید افعالی]] روشن می ‏شود؛ زیرا از [[شؤون ربوبیت‏ خداوند]]، [[توحید در تشریع]]، [[ولایت تشریعی]] ([[توحید در حاکمیت]]) و [[توحید در اطاعت]] است؛ یعنی مبنای [[جهان بینی توحیدی]]<ref>[[غفار شاهدی\|شاهدی، غفار]]، [[توحید و حکومت دینی (مقاله)\|توحید و حکومت دینی]]، [[حکومت اسلامی (نشریه)\|فصلنامه حکومت اسلامی]]، ص۳۲۹ تا ۳۶۹.</ref>:		*اما اینکه چگونه می‏ تواند [[جامعه اسلامی]] را از مسیرهای [[توحید افعالی]] به پیش ببرد پاسخ آن، از مباحث مربوط به [[توحید افعالی]] روشن می ‏شود؛ زیرا از [[شؤون ربوبیت‏ خداوند]]، [[توحید در تشریع]]، [[ولایت تشریعی]] ([[توحید در حاکمیت]]) و [[توحید در اطاعت]] است؛ یعنی مبنای [[جهان بینی توحیدی]]<ref>[[غفار شاهدی\|شاهدی، غفار]]، [[توحید و حکومت دینی (مقاله)\|توحید و حکومت دینی]]، [[حکومت اسلامی (نشریه)\|فصلنامه حکومت اسلامی]]، ص۳۲۹ تا ۳۶۹.</ref>:
	#[[تشریع قوانین]] بر اساس [[توحید در تشریع]]، حق [[خداوند]] است.		# [[تشریع قوانین]] بر اساس [[توحید در تشریع]]، حق [[خداوند]] است.
	#اداره امور [[انسانها]] و [[تصرف در نفوس]] و [[تصرف در اموال\|اموال]] و [[تصرف در افعال\|افعال]] آنان از کانال اعمال [[قوانین خداوند]] بر طبق [[توحید در حاکمیت]] اولا و بالذات در انحصار اوست<ref>[[غفار شاهدی\|شاهدی، غفار]]، [[توحید و حکومت دینی (مقاله)\|توحید و حکومت دینی]]، [[حکومت اسلامی (نشریه)\|فصلنامه حکومت اسلامی]]، ص۳۲۹ تا ۳۶۹.</ref>.		#اداره امور [[انسانها]] و [[تصرف در نفوس]] و [[تصرف در اموال\|اموال]] و [[تصرف در افعال\|افعال]] آنان از کانال اعمال [[قوانین خداوند]] بر طبق [[توحید در حاکمیت]] اولا و بالذات در انحصار اوست<ref>[[غفار شاهدی\|شاهدی، غفار]]، [[توحید و حکومت دینی (مقاله)\|توحید و حکومت دینی]]، [[حکومت اسلامی (نشریه)\|فصلنامه حکومت اسلامی]]، ص۳۲۹ تا ۳۶۹.</ref>.
	#[[اطاعت از خداوند]] و تن دادن به [[ولایت تشریعی]] او، بر اساس [[توحید در اطاعت]]، مخصوص [[خداوند]] است. بنابراین، دخالت در تمام امور [[انسانها]] از اختیارات ویژه مدبر و [[ولی حقیقی بشر]] است که این دخالت تنها در شکل [[حکومت دینی]] امکان‏پذیر است؛ زیرا [[حکومت دینی]] یعنی [[حکومت\|حکومتی]] که [[قوانین]] آن از طرف [[خداوند]] بوده و مجریان آن منصوب از طرف او باشند و [[مردم]] نیز از دستورات [[حاکمان منصوب الهی]] که بر اساس [[قانون خداوند]] صادر می ‏شود [[اطاعت]] نمایند.		# [[اطاعت از خداوند]] و تن دادن به [[ولایت تشریعی]] او، بر اساس [[توحید در اطاعت]]، مخصوص [[خداوند]] است. بنابراین، دخالت در تمام امور [[انسانها]] از اختیارات ویژه مدبر و [[ولی حقیقی بشر]] است که این دخالت تنها در شکل [[حکومت دینی]] امکان‏پذیر است؛ زیرا [[حکومت دینی]] یعنی [[حکومت\|حکومتی]] که [[قوانین]] آن از طرف [[خداوند]] بوده و مجریان آن منصوب از طرف او باشند و [[مردم]] نیز از دستورات [[حاکمان منصوب الهی]] که بر اساس [[قانون خداوند]] صادر می ‏شود [[اطاعت]] نمایند.
	*البته تحقق عینی [[ولایت]] و [[حاکمیت تشریعی]] [[خداوند]]، که با [[انسانها]] سر و کار دارد، با دو شرط امکان‏پذیر است<ref>[[غفار شاهدی\|شاهدی، غفار]]، [[توحید و حکومت دینی (مقاله)\|توحید و حکومت دینی]]، [[حکومت اسلامی (نشریه)\|فصلنامه حکومت اسلامی]]، ص۳۲۹ تا ۳۶۹.</ref>:		*البته تحقق عینی [[ولایت]] و [[حاکمیت تشریعی]] [[خداوند]]، که با [[انسانها]] سر و کار دارد، با دو شرط امکان‏پذیر است<ref>[[غفار شاهدی\|شاهدی، غفار]]، [[توحید و حکومت دینی (مقاله)\|توحید و حکومت دینی]]، [[حکومت اسلامی (نشریه)\|فصلنامه حکومت اسلامی]]، ص۳۲۹ تا ۳۶۹.</ref>:
	#[[ابلاغ تشریع الهی]] یعنی: [[تشریع الهی]] و [[تقنین]] او به [[مردم]] برسد و [[مردم]] از آن آگاه شوند.		# [[ابلاغ تشریع الهی]] یعنی: [[تشریع الهی]] و [[تقنین]] او به [[مردم]] برسد و [[مردم]] از آن آگاه شوند.
	#[[اجرای تشریع الهی]] یعنی: [[تشریع الهی]] بعد از آگاهی [[مردم]] از آن، در زندگی فردی و اجتماعی آنان اجرا و پیاده شود<ref>[[غفار شاهدی\|شاهدی، غفار]]، [[توحید و حکومت دینی (مقاله)\|توحید و حکومت دینی]]، [[حکومت اسلامی (نشریه)\|فصلنامه حکومت اسلامی]]، ص۳۲۹ تا ۳۶۹.</ref>.		# [[اجرای تشریع الهی]] یعنی: [[تشریع الهی]] بعد از آگاهی [[مردم]] از آن، در زندگی فردی و اجتماعی آنان اجرا و پیاده شود<ref>[[غفار شاهدی\|شاهدی، غفار]]، [[توحید و حکومت دینی (مقاله)\|توحید و حکومت دینی]]، [[حکومت اسلامی (نشریه)\|فصلنامه حکومت اسلامی]]، ص۳۲۹ تا ۳۶۹.</ref>.
	*با توجه به اینکه انجام و اعمال این دو شرط که مستلزم [[تصرف در امور مردم]] به طور مستقیم است از طرف [[خداوند]] معقول نیست. بنابراین، باید به صورت غیر مستقیم توسط [[منصوبین خاص]] یا [[منصوبین عام\|عام]] او صورت گیرد.		*با توجه به اینکه انجام و اعمال این دو شرط که مستلزم [[تصرف در امور مردم]] به طور مستقیم است از طرف [[خداوند]] معقول نیست. بنابراین، باید به صورت غیر مستقیم توسط [[منصوبین خاص]] یا [[منصوبین عام\|عام]] او صورت گیرد.
	*برای تحقق عینی ولایت و حاکمیت تشریعی خداوند دو شرط لازم است که عبارتند از:		*برای تحقق عینی ولایت و حاکمیت تشریعی خداوند دو شرط لازم است که عبارتند از: