توزیع ثروت در معارف و سیره علوی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani در ‏۲۰ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۱۵

2022-12-20T12:15:24Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۵:۴۵
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{سیره معصوم}}~~
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = توزیع ثروت		\| موضوع مرتبط = توزیع ثروت
	\| عنوان مدخل = [[توزیع ثروت]]		\| عنوان مدخل = توزیع ثروت
	\| مداخل مرتبط = ~~[[توزیع ثروت در فقه اسلامی]] - [[توزیع ثروت در کلام اسلامی]] - [[توزیع ثروت در فقه سیاسی]] -~~ [[توزیع ثروت در معارف و سیره نبوی]] - [[توزیع ثروت در معارف و سیره علوی]] - [[توزیع ثروت در معارف و سیره رضوی]]		\| مداخل مرتبط = [[توزیع ثروت در معارف و سیره نبوی]] - [[توزیع ثروت در معارف و سیره علوی]] - [[توزیع ثروت در معارف و سیره رضوی]]
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}
خط ۳۰:		خط ۲۹:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:~~توزیع ثروت~~]]		[[رده:اهداف اسلام]]

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-24T19:42:01Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۲۳:۱۲
خط ۷:		خط ۷:
	}}		}}

	==مقدمه==		== مقدمه ==
	یکی از موضوعات اساسی در [[اقتصاد]]، نحوه تخصیص منابع [[ثروت]] و درآمد است که با تعبیرهایی چون [[توزیع]] مناسب، توزیع بهینه و... به آن اشاره می‌شود که [[عدالت توزیعی]] نیز در این جهت مطرح است. در اقتصاد کلان، به ویژه اقتصاد بخش عمومی، از [[سیاست‌های اقتصادی]] و ابزار مناسب برای توزیع بهتر ثروت و درآمد در قالب الگوهای نظری بحث می‌شود.		یکی از موضوعات اساسی در [[اقتصاد]]، نحوه تخصیص منابع [[ثروت]] و درآمد است که با تعبیرهایی چون [[توزیع]] مناسب، توزیع بهینه و... به آن اشاره می‌شود که [[عدالت توزیعی]] نیز در این جهت مطرح است. در اقتصاد کلان، به ویژه اقتصاد بخش عمومی، از [[سیاست‌های اقتصادی]] و ابزار مناسب برای توزیع بهتر ثروت و درآمد در قالب الگوهای نظری بحث می‌شود.

	مطالعه و بررسی [[سخنان امام]] نشان می‌دهد که نگرش او به رابطه [[دنیا]] و [[آخرت]]، بهترین [[نظام]] انگیزشی و ضمانت اجرای درونی را در [[مسلمان]] برای [[اقدام]] به [[توزیع عادلانه ثروت]] و درآمد پدید می‌آورد؛ به طوری که توجه به [[وعده‌های الهی]] در [[جهان]] دیگر، ضمانت اجرای مهمی برای انجام [[تکالیف]] و [[حقوقی]] است که در چارچوب راهبردهای عدالت توزیعی [[اسلام]]، فرد مسلمان با [[آگاهی]] و [[اختیار]] به انجام آنها اقدام می‌کند. [[امام علی]]{{ع}} به [[علاء بن زیاد حارثی]] فرمود: «این [[خانه]] بزرگ در دنیا به چه کارت آید که در آخرت نیازت به چنین خانه‌ای بیش‌تر است»<ref>نهج البلاغه، خطبه ۲۰۹، ص۲۴۱.</ref>. آن‌گاه با بیان اینکه اگر دیگران را در [[منافع]] استفاده از این خانه بزرگ [[شریک]] گردانی، به آخرت هم می‌توانی برسی، در عمل به آثار توزیعی و کمک به قشرهای [[ضعیف]] و نیازمند اشاره فرموده و اقدام به چنین توزیعی را وسیله خوبی برای رسیدن به آخرت دانسته است. [[امام]] در بیان مشابهی، خطاب به معاون یکی از [[استانداران]] خویش می‌نویسد:		مطالعه و بررسی [[سخنان امام]] نشان می‌دهد که نگرش او به رابطه [[دنیا]] و [[آخرت]]، بهترین [[نظام]] انگیزشی و ضمانت اجرای درونی را در [[مسلمان]] برای [[اقدام]] به [[توزیع عادلانه ثروت]] و درآمد پدید می‌آورد؛ به طوری که توجه به [[وعده‌های الهی]] در [[جهان]] دیگر، ضمانت اجرای مهمی برای انجام [[تکالیف]] و [[حقوقی]] است که در چارچوب راهبردهای عدالت توزیعی [[اسلام]]، فرد مسلمان با [[آگاهی]] و [[اختیار]] به انجام آنها اقدام می‌کند. [[امام علی]] {{ع}} به [[علاء بن زیاد حارثی]] فرمود: «این [[خانه]] بزرگ در دنیا به چه کارت آید که در آخرت نیازت به چنین خانه‌ای بیش‌تر است»<ref>نهج البلاغه، خطبه ۲۰۹، ص۲۴۱.</ref>. آن‌گاه با بیان اینکه اگر دیگران را در [[منافع]] استفاده از این خانه بزرگ [[شریک]] گردانی، به آخرت هم می‌توانی برسی، در عمل به آثار توزیعی و کمک به قشرهای [[ضعیف]] و نیازمند اشاره فرموده و اقدام به چنین توزیعی را وسیله خوبی برای رسیدن به آخرت دانسته است. [[امام]] در بیان مشابهی، خطاب به معاون یکی از [[استانداران]] خویش می‌نویسد:
	میانه‌رو باش و از [[زیاده‌روی]] دست بدار و امروز، فردا را به خاطر آر و از [[مال]] نگاه دار، چندان که تو را کارساز است و زیادت را پیشاپیش فرست برای روزی که تو را بدان نیاز است<ref>نهج البلاغه، نامه ۲۱، ص۲۸۳.</ref>.		میانه‌رو باش و از [[زیاده‌روی]] دست بدار و امروز، فردا را به خاطر آر و از [[مال]] نگاه دار، چندان که تو را کارساز است و زیادت را پیشاپیش فرست برای روزی که تو را بدان نیاز است<ref>نهج البلاغه، نامه ۲۱، ص۲۸۳.</ref>.

	آن‌چه با [[صراحت]] از نگرش توزیعی [[حضرت]] خبر می‌دهد، این سخن است که فرمود: «من [[دارایی‌ها]] را به گونه‌ای قرار ندادم که در بین [[اغنیا]]، دست به دست شود»<ref>کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج۸ ص۶۱.</ref>. امام، تأمین نیازهای [[فقیران]] را در حدی که در زندگی‌شان [[گشایش]] حاصل آید نیز [[وظیفه]] [[ثروتمندان]] می‌دانست که در صورت تخطی از این وظیفه، [[خداوند]] آنان را در دنیای دیگر [[عذاب]] خواهد کرد<ref>قاضی نعمان، تمیمی، دعائم الاسلام، ج۱، ص۲۵۰.</ref>. و بدین‌سان تأثیر نگرش [[آخرت‌گرایی]] مطلوب [[امام علی]]{{ع}} در عرصه [[توزیع]] و جلوگیری از انباشت [[ثروت]] و در نهایت، تعدیل [[ثروت‌ها]] آشکار می‌شود.<ref>[[عبدالامیر خادم علی‌زاده\|خادم علی‌زاده، عبدالامیر]]، [[دنیا و آخرت (مقاله)\| مقاله «دنیا و آخرت»]]، [[دانشنامه امام علی ج۷ (کتاب)\|دانشنامه امام علی]]، ج۷، ص ۱۴۷.</ref>		آن‌چه با [[صراحت]] از نگرش توزیعی [[حضرت]] خبر می‌دهد، این سخن است که فرمود: «من [[دارایی‌ها]] را به گونه‌ای قرار ندادم که در بین [[اغنیا]]، دست به دست شود»<ref>کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج۸ ص۶۱.</ref>. امام، تأمین نیازهای [[فقیران]] را در حدی که در زندگی‌شان [[گشایش]] حاصل آید نیز [[وظیفه]] [[ثروتمندان]] می‌دانست که در صورت تخطی از این وظیفه، [[خداوند]] آنان را در دنیای دیگر [[عذاب]] خواهد کرد<ref>قاضی نعمان، تمیمی، دعائم الاسلام، ج۱، ص۲۵۰.</ref>. و بدین‌سان تأثیر نگرش [[آخرت‌گرایی]] مطلوب [[امام علی]] {{ع}} در عرصه [[توزیع]] و جلوگیری از انباشت [[ثروت]] و در نهایت، تعدیل [[ثروت‌ها]] آشکار می‌شود.<ref>[[عبدالامیر خادم علی‌زاده\|خادم علی‌زاده، عبدالامیر]]، [[دنیا و آخرت (مقاله)\| مقاله «دنیا و آخرت»]]، [[دانشنامه امام علی ج۷ (کتاب)\|دانشنامه امام علی]]، ج۷، ص ۱۴۷.</ref>

	==کسب بیش‌ترین [[لذت]] ([[سودجویی]])==		== کسب بیش‌ترین [[لذت]] ([[سودجویی]]) ==
	علاقه به [[دنیا]] و لذت‌طلبی و سودگرایی، عامل بروز [[ناهنجاری‌های اخلاقی]] و [[اقتصادی]] و تضاد [[منافع]] افراد و [[تزاحم]] منافع فردی و [[اجتماعی]] است؛ اما اصالت دادن به سرای باقی و نعمت‌های [[معنوی]] آن، از بروز چنین تضادهایی در عرصه [[اقتصاد]] جلوگیری می‌کند. امام علی{{ع}} [[مسلمانان]] را به بهره‌برداری از لذت‌های [[حلال]] دنیا و لذت‌های ماندگار [[آخرت]] [[دعوت]] می‌کند و در صورت تضاد یا تزاحم بین لذت‌های [[حرام]] دنیا و لذت‌های حلال دنیا با لذت‌های ماندگار [[آخرتی]]، او را به صرف نظر از لذت‌های حرام دنیا فرا می‌خواند.		علاقه به [[دنیا]] و لذت‌طلبی و سودگرایی، عامل بروز [[ناهنجاری‌های اخلاقی]] و [[اقتصادی]] و تضاد [[منافع]] افراد و [[تزاحم]] منافع فردی و [[اجتماعی]] است؛ اما اصالت دادن به سرای باقی و نعمت‌های [[معنوی]] آن، از بروز چنین تضادهایی در عرصه [[اقتصاد]] جلوگیری می‌کند. امام علی {{ع}} [[مسلمانان]] را به بهره‌برداری از لذت‌های [[حلال]] دنیا و لذت‌های ماندگار [[آخرت]] [[دعوت]] می‌کند و در صورت تضاد یا تزاحم بین لذت‌های [[حرام]] دنیا و لذت‌های حلال دنیا با لذت‌های ماندگار [[آخرتی]]، او را به صرف نظر از لذت‌های حرام دنیا فرا می‌خواند.

	به طور آشکار، تأثیر نگرش امام علی{{ع}} در ارائه [[تفسیری]] دیگر از کسب بیش‌ترین لذت یا [[رضایتمندی]] این است که فرد [[مسلمان]] بر اساس این الگوی نظری [[علوی]]، هنگام بهره‌برداری از [[لذت‌ها]]، اولاً آنها را محصور در لذت‌های این دنیا ندانسته، ثانیاً اصالت و اهمیت بیش‌تر را به لذت‌های آخرت می‌دهد که اثر این [[بینش]]، در انجام [[امور خیر]] و رعایت منافع [[جامعه اسلامی]] و حتی [[ایثار]] و [[برگزیدن]] دیگران بر خویش، برای کسب [[رضایت خداوند]] ظاهر می‌شود؛ چنان که پیش از این از [[حضرت]] نقل شد که [[پرهیزگاران]] با [[اهل]] دنیا در بهره‌گیری از نعمت‌های دنیا شریکند<ref>نهج البلاغه، نامه ۲۷، ص۲۸۹.</ref>؛ اما چون کار و کوششی که در این دنیا انجام می‌دهند، با جهت آخرت و با نگاه به آن است، به تعبیر [[امام]]، هر دو بهره را از دنیا و آخرت به دست می‌آورند و نزد خداوند نیز سرافراز و [[آبرومند]] خواهند بود<ref>نهج البلاغه، حکمت ۲۶۹.</ref>.		به طور آشکار، تأثیر نگرش امام علی {{ع}} در ارائه [[تفسیری]] دیگر از کسب بیش‌ترین لذت یا [[رضایتمندی]] این است که فرد [[مسلمان]] بر اساس این الگوی نظری [[علوی]]، هنگام بهره‌برداری از [[لذت‌ها]]، اولاً آنها را محصور در لذت‌های این دنیا ندانسته، ثانیاً اصالت و اهمیت بیش‌تر را به لذت‌های آخرت می‌دهد که اثر این [[بینش]]، در انجام [[امور خیر]] و رعایت منافع [[جامعه اسلامی]] و حتی [[ایثار]] و [[برگزیدن]] دیگران بر خویش، برای کسب [[رضایت خداوند]] ظاهر می‌شود؛ چنان که پیش از این از [[حضرت]] نقل شد که [[پرهیزگاران]] با [[اهل]] دنیا در بهره‌گیری از نعمت‌های دنیا شریکند<ref>نهج البلاغه، نامه ۲۷، ص۲۸۹.</ref>؛ اما چون کار و کوششی که در این دنیا انجام می‌دهند، با جهت آخرت و با نگاه به آن است، به تعبیر [[امام]]، هر دو بهره را از دنیا و آخرت به دست می‌آورند و نزد خداوند نیز سرافراز و [[آبرومند]] خواهند بود<ref>نهج البلاغه، حکمت ۲۶۹.</ref>.

	امام علی{{ع}} در برخورد با [[برادر]] [[علاء بن زیاد حارثی]] که به [[امور اقتصادی]] خویش و خانواده‌اش نمی‌پرداخت، فریاد برآورد که: ای دشمنک خویش! [[شیطان]]، سرگشته‌ات کرده و از راهت به در برده<ref>نهج البلاغه، خطبه ۲۰۹، ص۲۴۱.</ref>. این [[سخن امام]] نشان می‌دهد که ترک بهره‌مندی از [[دنیا]] و استفاده از نعمت‌های [[پاکیزه]] [[الهی]]، نگرشی [[شیطانی]] و از دید وی مطرود است.<ref>[[عبدالامیر خادم علی‌زاده\|خادم علی‌زاده، عبدالامیر]]، [[دنیا و آخرت (مقاله)\| مقاله «دنیا و آخرت»]]، [[دانشنامه امام علی ج۷ (کتاب)\|دانشنامه امام علی]]، ج۷، ص ۱۴۸.</ref>		امام علی {{ع}} در برخورد با [[برادر]] [[علاء بن زیاد حارثی]] که به [[امور اقتصادی]] خویش و خانواده‌اش نمی‌پرداخت، فریاد برآورد که: ای دشمنک خویش! [[شیطان]]، سرگشته‌ات کرده و از راهت به در برده<ref>نهج البلاغه، خطبه ۲۰۹، ص۲۴۱.</ref>. این [[سخن امام]] نشان می‌دهد که ترک بهره‌مندی از [[دنیا]] و استفاده از نعمت‌های [[پاکیزه]] [[الهی]]، نگرشی [[شیطانی]] و از دید وی مطرود است.<ref>[[عبدالامیر خادم علی‌زاده\|خادم علی‌زاده، عبدالامیر]]، [[دنیا و آخرت (مقاله)\| مقاله «دنیا و آخرت»]]، [[دانشنامه امام علی ج۷ (کتاب)\|دانشنامه امام علی]]، ج۷، ص ۱۴۸.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T06:04:27Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۳۴
خط ۲۴:		خط ۲۴:
	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	#[[پرونده:1368105.jpg\|22px]] [[عبدالامیر خادم علی‌زاده\|خادم علی‌زاده، عبدالامیر]]، [[دنیا و آخرت (مقاله)\| مقاله «دنیا و آخرت»]]، [[دانشنامه امام علی ج۷ (کتاب)\|'''دانشنامه امام علی ج۷''']]		# [[پرونده:1368105.jpg\|22px]] [[عبدالامیر خادم علی‌زاده\|خادم علی‌زاده، عبدالامیر]]، [[دنیا و آخرت (مقاله)\| مقاله «دنیا و آخرت»]]، [[دانشنامه امام علی ج۷ (کتاب)\|'''دانشنامه امام علی ج۷''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

خط ۳۱:		خط ۳۱:

	[[رده:توزیع ثروت]]		[[رده:توزیع ثروت]]
	~~[[رده:مدخل]]~~

Heydari: جایگزینی متن - '\(.)\[\[(.)\]\](.)\"\'\'\'(.)\'\'\'\"(.)\<\/div\>\n\(.)\<\/div\>\n\n' به '{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = $2 | عنوان مدخل = $4 | مداخل مرتبط = $6 | پرسش مرتبط = }} '

2022-06-01T06:50:02Z

جایگزینی متن - '\<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb$252\,\s252\,\s233$\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.*)\[\[(.*)\]\](.*)\"\'\'\'(.*)\'\'\'\"(.*)\<\/div\>\n\<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb$255\,\s245\,\s227$\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.*)\<\/div\>\n\n' به '{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = $2 | عنوان مدخل = $4 | مداخل مرتبط = $6 | پرسش مرتبط = }} '

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۲۰
خط ۱:		خط ۱:
	{{سیره معصوم}}		{{سیره معصوم}}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از زیرشاخه‌های بحث '''[[~~توزیع ثروت~~]]''' است. "'''~~[[توزیع ثروت]]~~'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>~~		{{مدخل مرتبط
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">~~[[توزیع ثروت در فقه اسلامی]] - [[توزیع ثروت در کلام اسلامی]] - [[توزیع ثروت در فقه سیاسی]] - [[توزیع ثروت در معارف و سیره نبوی]] - [[توزیع ثروت در معارف و سیره علوی]] - [[توزیع ثروت در معارف و سیره رضوی]]~~</div>~~		\| موضوع مرتبط = توزیع ثروت
			\| عنوان مدخل = [[توزیع ثروت]]
			\| مداخل مرتبط = [[توزیع ثروت در فقه اسلامی]] - [[توزیع ثروت در کلام اسلامی]] - [[توزیع ثروت در فقه سیاسی]] - [[توزیع ثروت در معارف و سیره نبوی]] - [[توزیع ثروت در معارف و سیره علوی]] - [[توزیع ثروت در معارف و سیره رضوی]]
			\| پرسش مرتبط =
			}}

	==مقدمه==		==مقدمه==

Heydari: جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته == == منابع ==' به '== منابع =='

2022-04-21T10:14:07Z

جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته == == منابع ==' به '== منابع =='

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ آوریل ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۴۴
خط ۱۷:		خط ۱۷:

	امام علی{{ع}} در برخورد با [[برادر]] [[علاء بن زیاد حارثی]] که به [[امور اقتصادی]] خویش و خانواده‌اش نمی‌پرداخت، فریاد برآورد که: ای دشمنک خویش! [[شیطان]]، سرگشته‌ات کرده و از راهت به در برده<ref>نهج البلاغه، خطبه ۲۰۹، ص۲۴۱.</ref>. این [[سخن امام]] نشان می‌دهد که ترک بهره‌مندی از [[دنیا]] و استفاده از نعمت‌های [[پاکیزه]] [[الهی]]، نگرشی [[شیطانی]] و از دید وی مطرود است.<ref>[[عبدالامیر خادم علی‌زاده\|خادم علی‌زاده، عبدالامیر]]، [[دنیا و آخرت (مقاله)\| مقاله «دنیا و آخرت»]]، [[دانشنامه امام علی ج۷ (کتاب)\|دانشنامه امام علی]]، ج۷، ص ۱۴۸.</ref>		امام علی{{ع}} در برخورد با [[برادر]] [[علاء بن زیاد حارثی]] که به [[امور اقتصادی]] خویش و خانواده‌اش نمی‌پرداخت، فریاد برآورد که: ای دشمنک خویش! [[شیطان]]، سرگشته‌ات کرده و از راهت به در برده<ref>نهج البلاغه، خطبه ۲۰۹، ص۲۴۱.</ref>. این [[سخن امام]] نشان می‌دهد که ترک بهره‌مندی از [[دنیا]] و استفاده از نعمت‌های [[پاکیزه]] [[الهی]]، نگرشی [[شیطانی]] و از دید وی مطرود است.<ref>[[عبدالامیر خادم علی‌زاده\|خادم علی‌زاده، عبدالامیر]]، [[دنیا و آخرت (مقاله)\| مقاله «دنیا و آخرت»]]، [[دانشنامه امام علی ج۷ (کتاب)\|دانشنامه امام علی]]، ج۷، ص ۱۴۸.</ref>

	~~== جستارهای وابسته ==~~

	== منابع ==		== منابع ==

Jaafari: صفحه‌ای تازه حاوی «{{سیره معصوم}}
اين...» ایجاد کرد

2022-03-27T06:02:14Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{سیره معصوم}} <div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{سیره معصوم}}
<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از زیرشاخه‌های بحث '''[[توزیع ثروت]]''' است. "'''[[توزیع ثروت]]'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>
<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[توزیع ثروت در فقه اسلامی]] - [[توزیع ثروت در کلام اسلامی]] - [[توزیع ثروت در فقه سیاسی]] - [[توزیع ثروت در معارف و سیره نبوی]] - [[توزیع ثروت در معارف و سیره علوی]] - [[توزیع ثروت در معارف و سیره رضوی]]</div>

==مقدمه==
یکی از موضوعات اساسی در [[اقتصاد]]، نحوه تخصیص منابع [[ثروت]] و درآمد است که با تعبیرهایی چون [[توزیع]] مناسب، توزیع بهینه و... به آن اشاره می‌شود که [[عدالت توزیعی]] نیز در این جهت مطرح است. در اقتصاد کلان، به ویژه اقتصاد بخش عمومی، از [[سیاست‌های اقتصادی]] و ابزار مناسب برای توزیع بهتر ثروت و درآمد در قالب الگوهای نظری بحث می‌شود.

مطالعه و بررسی [[سخنان امام]] نشان می‌دهد که نگرش او به رابطه [[دنیا]] و [[آخرت]]، بهترین [[نظام]] انگیزشی و ضمانت اجرای درونی را در [[مسلمان]] برای [[اقدام]] به [[توزیع عادلانه ثروت]] و درآمد پدید می‌آورد؛ به طوری که توجه به [[وعده‌های الهی]] در [[جهان]] دیگر، ضمانت اجرای مهمی برای انجام [[تکالیف]] و [[حقوقی]] است که در چارچوب راهبردهای عدالت توزیعی [[اسلام]]، فرد مسلمان با [[آگاهی]] و [[اختیار]] به انجام آنها اقدام می‌کند. [[امام علی]]{{ع}} به [[علاء بن زیاد حارثی]] فرمود: «این [[خانه]] بزرگ در دنیا به چه کارت آید که در آخرت نیازت به چنین خانه‌ای بیش‌تر است»<ref>نهج البلاغه، خطبه ۲۰۹، ص۲۴۱.</ref>. آن‌گاه با بیان اینکه اگر دیگران را در [[منافع]] استفاده از این خانه بزرگ [[شریک]] گردانی، به آخرت هم می‌توانی برسی، در عمل به آثار توزیعی و کمک به قشرهای [[ضعیف]] و نیازمند اشاره فرموده و اقدام به چنین توزیعی را وسیله خوبی برای رسیدن به آخرت دانسته است. [[امام]] در بیان مشابهی، خطاب به معاون یکی از [[استانداران]] خویش می‌نویسد:
میانه‌رو باش و از [[زیاده‌روی]] دست بدار و امروز، فردا را به خاطر آر و از [[مال]] نگاه دار، چندان که تو را کارساز است و زیادت را پیشاپیش فرست برای روزی که تو را بدان نیاز است<ref>نهج البلاغه، نامه ۲۱، ص۲۸۳.</ref>.

آن‌چه با [[صراحت]] از نگرش توزیعی [[حضرت]] خبر می‌دهد، این سخن است که فرمود: «من [[دارایی‌ها]] را به گونه‌ای قرار ندادم که در بین [[اغنیا]]، دست به دست شود»<ref>کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج۸ ص۶۱.</ref>. امام، تأمین نیازهای [[فقیران]] را در حدی که در زندگی‌شان [[گشایش]] حاصل آید نیز [[وظیفه]] [[ثروتمندان]] می‌دانست که در صورت تخطی از این وظیفه، [[خداوند]] آنان را در دنیای دیگر [[عذاب]] خواهد کرد<ref>قاضی نعمان، تمیمی، دعائم الاسلام، ج۱، ص۲۵۰.</ref>. و بدین‌سان تأثیر نگرش [[آخرت‌گرایی]] مطلوب [[امام علی]]{{ع}} در عرصه [[توزیع]] و جلوگیری از انباشت [[ثروت]] و در نهایت، تعدیل [[ثروت‌ها]] آشکار می‌شود.<ref>[[عبدالامیر خادم علی‌زاده|خادم علی‌زاده، عبدالامیر]]، [[دنیا و آخرت (مقاله)| مقاله «دنیا و آخرت»]]، [[دانشنامه امام علی ج۷ (کتاب)|دانشنامه امام علی]]، ج۷، ص ۱۴۷.</ref>

==کسب بیش‌ترین [[لذت]] ([[سودجویی]])==
علاقه به [[دنیا]] و لذت‌طلبی و سودگرایی، عامل بروز [[ناهنجاری‌های اخلاقی]] و [[اقتصادی]] و تضاد [[منافع]] افراد و [[تزاحم]] منافع فردی و [[اجتماعی]] است؛ اما اصالت دادن به سرای باقی و نعمت‌های [[معنوی]] آن، از بروز چنین تضادهایی در عرصه [[اقتصاد]] جلوگیری می‌کند. امام علی{{ع}} [[مسلمانان]] را به بهره‌برداری از لذت‌های [[حلال]] دنیا و لذت‌های ماندگار [[آخرت]] [[دعوت]] می‌کند و در صورت تضاد یا تزاحم بین لذت‌های [[حرام]] دنیا و لذت‌های حلال دنیا با لذت‌های ماندگار [[آخرتی]]، او را به صرف نظر از لذت‌های حرام دنیا فرا می‌خواند.

به طور آشکار، تأثیر نگرش امام علی{{ع}} در ارائه [[تفسیری]] دیگر از کسب بیش‌ترین لذت یا [[رضایتمندی]] این است که فرد [[مسلمان]] بر اساس این الگوی نظری [[علوی]]، هنگام بهره‌برداری از [[لذت‌ها]]، اولاً آنها را محصور در لذت‌های این دنیا ندانسته، ثانیاً اصالت و اهمیت بیش‌تر را به لذت‌های آخرت می‌دهد که اثر این [[بینش]]، در انجام [[امور خیر]] و رعایت منافع [[جامعه اسلامی]] و حتی [[ایثار]] و [[برگزیدن]] دیگران بر خویش، برای کسب [[رضایت خداوند]] ظاهر می‌شود؛ چنان که پیش از این از [[حضرت]] نقل شد که [[پرهیزگاران]] با [[اهل]] دنیا در بهره‌گیری از نعمت‌های دنیا شریکند<ref>نهج البلاغه، نامه ۲۷، ص۲۸۹.</ref>؛ اما چون کار و کوششی که در این دنیا انجام می‌دهند، با جهت آخرت و با نگاه به آن است، به تعبیر [[امام]]، هر دو بهره را از دنیا و آخرت به دست می‌آورند و نزد خداوند نیز سرافراز و [[آبرومند]] خواهند بود<ref>نهج البلاغه، حکمت ۲۶۹.</ref>.

امام علی{{ع}} در برخورد با [[برادر]] [[علاء بن زیاد حارثی]] که به [[امور اقتصادی]] خویش و خانواده‌اش نمی‌پرداخت، فریاد برآورد که: ای دشمنک خویش! [[شیطان]]، سرگشته‌ات کرده و از راهت به در برده<ref>نهج البلاغه، خطبه ۲۰۹، ص۲۴۱.</ref>. این [[سخن امام]] نشان می‌دهد که ترک بهره‌مندی از [[دنیا]] و استفاده از نعمت‌های [[پاکیزه]] [[الهی]]، نگرشی [[شیطانی]] و از دید وی مطرود است.<ref>[[عبدالامیر خادم علی‌زاده|خادم علی‌زاده، عبدالامیر]]، [[دنیا و آخرت (مقاله)| مقاله «دنیا و آخرت»]]، [[دانشنامه امام علی ج۷ (کتاب)|دانشنامه امام علی]]، ج۷، ص ۱۴۸.</ref>

== جستارهای وابسته ==

== منابع ==
{{منابع}}
#[[پرونده:1368105.jpg|22px]] [[عبدالامیر خادم علی‌زاده|خادم علی‌زاده، عبدالامیر]]، [[دنیا و آخرت (مقاله)| مقاله «دنیا و آخرت»]]، [[دانشنامه امام علی ج۷ (کتاب)|'''دانشنامه امام علی ج۷''']]
{{پایان منابع}}

== پانویس ==
{{پانویس}}

[[رده:توزیع ثروت]]
[[رده:مدخل]]