توسل به اهل بیت - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* پانویس */

2024-04-15T06:53:05Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۲۳
خط ۴۹:		خط ۴۹:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	~~[[رده:وظایف قلبی و عاطفی امت نسبت به اهل بیت]]~~
	[[رده:توسل]]		[[رده:توسل]]

Bahmani: /* مقدمه */

2023-05-29T04:58:54Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۲۸
خط ۷:		خط ۷:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	[[دستور]] به [[توسل]] یک [[دستور الهی]] است: {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَابْتَغُوا إِلَيْهِ الْوَسِيلَةَ وَجَاهِدُوا فِي سَبِيلِهِ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ}}<ref>«ای مؤمنان! از خداوند پروا کنید و به سوی او راه جویید و در راه او جهاد کنید باشد که رستگار گردید» سوره مائده، آیه ۳۵.</ref>. مصادیق وسیله نیز، در نگاه [[رسول خدا]] {{صل}} اهل بیت‌اند<ref>{{متن حدیث\|وَ هُمُ الْوَسِيلَةُ إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ}}؛ عیون أخبار الرضا، ج۲، ص۵۸.</ref> در جایی دیگر فرمودند: ما وسیله به‌سوی خداییم و اتصال به [[رضوان]] [[الهی]]<ref>{{متن حدیث\|وَ نَحْنُ الْوَسِيلَةُ إِلَى اللَّهِ وَ الْوُصْلَةُ إِلَى رِضْوَانِ اللَّهِ}}؛ بحارالأنوار، ج۲۵، ص۲۳.</ref>		[[دستور]] به [[توسل]] یک [[دستور الهی]] است: {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَابْتَغُوا إِلَيْهِ الْوَسِيلَةَ وَجَاهِدُوا فِي سَبِيلِهِ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ}}<ref>«ای مؤمنان! از خداوند پروا کنید و به سوی او راه جویید و در راه او جهاد کنید باشد که رستگار گردید» سوره مائده، آیه ۳۵.</ref>. مصادیق وسیله نیز، در نگاه [[رسول خدا]] {{صل}} اهل بیت‌اند<ref>{{متن حدیث\|وَ هُمُ الْوَسِيلَةُ إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ}}؛ عیون أخبار الرضا، ج۲، ص۵۸.</ref> در جایی دیگر فرمودند: ما وسیله به‌سوی خداییم و اتصال به [[رضوان]] [[الهی]]<ref>{{متن حدیث\|وَ نَحْنُ الْوَسِيلَةُ إِلَى اللَّهِ وَ الْوُصْلَةُ إِلَى رِضْوَانِ اللَّهِ}}؛ بحارالأنوار، ج۲۵، ص۲۳.</ref>.

	[[توسل]] به [[معصومان]] {{عم}} با [[توحید عبادی]] منافات ندارد؛ چنان‌که [[انسان]] تشنه، برای رفع عطش به سوی چشمه‌سار می‌رود، و اگر بنشیند و عمداً به سوی [[آب]] نرود و [[دعا]] کند که [[تشنگی]] او زدوده شود، سیراب نمی‌شود؛ زیرا تنها وسیله رفع [[تشنگی]]، [[آب]] زلال است.		[[توسل]] به [[معصومان]] {{عم}} با [[توحید عبادی]] منافات ندارد؛ چنان‌که [[انسان]] تشنه، برای رفع عطش به سوی چشمه‌سار می‌رود، و اگر بنشیند و عمداً به سوی [[آب]] نرود و [[دعا]] کند که [[تشنگی]] او زدوده شود، سیراب نمی‌شود؛ زیرا تنها وسیله رفع [[تشنگی]]، [[آب]] زلال است.

Bahmani: /* مقدمه */

2023-05-28T14:18:14Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۷:۴۸
خط ۷:		خط ۷:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	[[دستور]] به [[توسل]] یک [[دستور الهی]] است: {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَابْتَغُوا إِلَيْهِ الْوَسِيلَةَ وَجَاهِدُوا فِي سَبِيلِهِ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ}}<ref>«ای مؤمنان! از خداوند پروا کنید و به سوی او راه جویید و در راه او جهاد کنید باشد که رستگار گردید» سوره مائده، آیه ۳۵.</ref>. مصادیق وسیله نیز، در نگاه [[رسول خدا]] {{صل}} اهل بیت‌اند <ref>{{متن حدیث\|وَ هُمُ الْوَسِيلَةُ إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ}}؛ عیون أخبار الرضا، ج۲، ص۵۸.</ref> در جایی دیگر فرمودند: ما وسیله به‌سوی خداییم و اتصال به [[رضوان]] [[الهی]] <ref>{{متن حدیث\|وَ نَحْنُ الْوَسِيلَةُ إِلَى اللَّهِ وَ الْوُصْلَةُ إِلَى رِضْوَانِ اللَّهِ}}؛ بحارالأنوار، ج۲۵، ص۲۳.</ref>		[[دستور]] به [[توسل]] یک [[دستور الهی]] است: {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَابْتَغُوا إِلَيْهِ الْوَسِيلَةَ وَجَاهِدُوا فِي سَبِيلِهِ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ}}<ref>«ای مؤمنان! از خداوند پروا کنید و به سوی او راه جویید و در راه او جهاد کنید باشد که رستگار گردید» سوره مائده، آیه ۳۵.</ref>. مصادیق وسیله نیز، در نگاه [[رسول خدا]] {{صل}} اهل بیت‌اند<ref>{{متن حدیث\|وَ هُمُ الْوَسِيلَةُ إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ}}؛ عیون أخبار الرضا، ج۲، ص۵۸.</ref> در جایی دیگر فرمودند: ما وسیله به‌سوی خداییم و اتصال به [[رضوان]] [[الهی]]<ref>{{متن حدیث\|وَ نَحْنُ الْوَسِيلَةُ إِلَى اللَّهِ وَ الْوُصْلَةُ إِلَى رِضْوَانِ اللَّهِ}}؛ بحارالأنوار، ج۲۵، ص۲۳.</ref>

	[[توسل]] به [[معصومان]] {{عم}} با [[توحید عبادی]] منافات ندارد؛ چنان‌که [[انسان]] تشنه، برای رفع عطش به سوی چشمه‌سار می‌رود، و اگر بنشیند و عمداً به سوی [[آب]] نرود و [[دعا]] کند که [[تشنگی]] او زدوده شود، سیراب نمی‌شود؛ زیرا تنها وسیله رفع [[تشنگی]]، [[آب]] زلال است.		[[توسل]] به [[معصومان]] {{عم}} با [[توحید عبادی]] منافات ندارد؛ چنان‌که [[انسان]] تشنه، برای رفع عطش به سوی چشمه‌سار می‌رود، و اگر بنشیند و عمداً به سوی [[آب]] نرود و [[دعا]] کند که [[تشنگی]] او زدوده شود، سیراب نمی‌شود؛ زیرا تنها وسیله رفع [[تشنگی]]، [[آب]] زلال است.

Bahmani: /* جستارهای وابسته */

2023-05-24T04:59:23Z

جستارهای وابسته

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۲۹
خط ۲۸:		خط ۲۸:
	* [[امامان دوازده‌گانه]]		* [[امامان دوازده‌گانه]]
	* [[امامت امام على]]		* [[امامت امام على]]
	* [[امام حسن ~~مجتبى~~]]		* [[امام حسن مجتبی]]
	* [[امام حسین]]		* [[امام حسین]]
	* [[امام سجاد]]		* [[امام سجاد]]
خط ۳۶:		خط ۳۶:
	* [[امام رضا]]		* [[امام رضا]]
	* [[امام جواد]]		* [[امام جواد]]
	* [[امام ~~هادى~~]]		* [[امام هادی]]
	* [[امام حسن عسکری]]		* [[امام حسن عسکری]]
	* [[امام مهدى]]		* [[امام مهدى]]
	{{پایان مدخل وابسته}}		{{پایان مدخل وابسته}}

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani در ‏۲۴ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۴:۵۸

2023-05-24T04:58:56Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۲۸
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = اهل بیت		\| موضوع مرتبط = اهل بیت
	\| عنوان مدخل = ~~توسل به اهل بیت~~		\| عنوان مدخل =
	\| مداخل مرتبط = [[توسل به اهل بیت در اخلاق اسلامی]]		\| مداخل مرتبط = [[توسل به اهل بیت در اخلاق اسلامی]]
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
خط ۱۱:		خط ۱۱:
	[[توسل]] به [[معصومان]] {{عم}} با [[توحید عبادی]] منافات ندارد؛ چنان‌که [[انسان]] تشنه، برای رفع عطش به سوی چشمه‌سار می‌رود، و اگر بنشیند و عمداً به سوی [[آب]] نرود و [[دعا]] کند که [[تشنگی]] او زدوده شود، سیراب نمی‌شود؛ زیرا تنها وسیله رفع [[تشنگی]]، [[آب]] زلال است.		[[توسل]] به [[معصومان]] {{عم}} با [[توحید عبادی]] منافات ندارد؛ چنان‌که [[انسان]] تشنه، برای رفع عطش به سوی چشمه‌سار می‌رود، و اگر بنشیند و عمداً به سوی [[آب]] نرود و [[دعا]] کند که [[تشنگی]] او زدوده شود، سیراب نمی‌شود؛ زیرا تنها وسیله رفع [[تشنگی]]، [[آب]] زلال است.

	سرّ [[توسل]] به [[اهل بیت]] {{عم}} و [[سوگند]] دادن [[خدا]] به [[حق]] ایشان این است که آنان [[بهترین]] مجرای [[فیض]] الهی‌اند؛ زیرا [[قرآن کریم]]، بی‌نیاز کردن [[مردم]] را [[بالاصاله]] به [[خداوند]] و بالتبع به [[پیامبر]] {{صل}} نسبت می‌دهد: {{متن قرآن\|أَغْنَاهُمُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ مِنْ فَضْلِهِ}}<ref>«خداوند و پیامبرش با بخشش خویش آنان را توانگر کرده‌اند» سوره توبه، آیه ۷۴.</ref>؛ ازاین‌رو، ضمیر را مفرد ذکر کرده: {{متن قرآن\|مِنْ فَضْلِهِ}} نه تثنیه: {{عربی\|مِنْ فَضْلِهِمَا}}؛ پس رو کردن و [[توسل]] به [[اهل بیت]] [[نبوّت]] و [[انتظار]] [[شفاعت]] از آن ذوات قدسی، به [[دستور]] [[ذات اقدس خداوندی]] است؛ زیرا اینان [[مظهر]] [[لطف]] و [[عنایت]] حقّ‌اند و از خود چیزی ندارند<ref>تفسیر تسنیم، ج۱۳، ص۳۸۰.</ref>.<ref>[[مهدی مقامی\|مقامی، مهدی]]، [[وظایف امت نسبت به قرآن و عترت (کتاب)\|وظایف امت نسبت به قرآن و عترت]]، ص ۸۶-۸۷.</ref>		سرّ [[توسل]] به [[اهل بیت]] {{عم}} و [[سوگند]] دادن [[خدا]] به [[حق]] ایشان این است که آنان [[بهترین]] مجرای [[فیض]] الهی‌اند؛ زیرا [[قرآن کریم]]، بی‌نیاز کردن [[مردم]] را بالاصاله به [[خداوند]] و بالتبع به [[پیامبر]] {{صل}} نسبت می‌دهد: {{متن قرآن\|أَغْنَاهُمُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ مِنْ فَضْلِهِ}}<ref>«خداوند و پیامبرش با بخشش خویش آنان را توانگر کرده‌اند» سوره توبه، آیه ۷۴.</ref>؛ ازاین‌رو، ضمیر را مفرد ذکر کرده: {{متن قرآن\|مِنْ فَضْلِهِ}} نه تثنیه: {{عربی\|مِنْ فَضْلِهِمَا}}؛ پس رو کردن و [[توسل]] به [[اهل بیت]] [[نبوّت]] و [[انتظار]] [[شفاعت]] از آن ذوات قدسی، به [[دستور]] ذات اقدس خداوندی است؛ زیرا اینان مظهر [[لطف]] و عنایت حقّ‌اند و از خود چیزی ندارند<ref>تفسیر تسنیم، ج۱۳، ص۳۸۰.</ref>.<ref>[[مهدی مقامی\|مقامی، مهدی]]، [[وظایف امت نسبت به قرآن و عترت (کتاب)\|وظایف امت نسبت به قرآن و عترت]]، ص ۸۶-۸۷.</ref>

	~~== منابع ==~~
	~~{{منابع}}~~
	# [[پرونده:IM010259.jpg\|22px]] [[مهدی مقامی\|مقامی، مهدی]]، [[وظایف امت نسبت به قرآن و عترت (کتاب)\|'''وظایف امت نسبت به قرآن و عترت''']]
	~~{{پایان منابع}}~~

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==
خط ۴۶:		خط ۴۱:
	{{پایان مدخل وابسته}}		{{پایان مدخل وابسته}}

	== ~~[[:رده:آثار اهل بیت\|منبع‌شناسی جامع اهل بیت]]~~ ==		== منابع ==
	{{~~منبع جامع~~}}		{{منابع}}
	* [[:~~رده:کتاب‌شناسی کتاب‌های اهل بیت~~\|~~کتاب‌شناسی اهل بیت~~]]		# [[پرونده:IM010259.jpg\|22px]] [[مهدی مقامی\|مقامی، مهدی]]، [[وظایف امت نسبت به قرآن و عترت (کتاب)\|'''وظایف امت نسبت به قرآن و عترت''']]
	* [[~~:رده:مقاله‌شناسی مقاله‌های اهل بیت~~\|~~مقاله‌شناسی اهل بیت~~]]		{{پایان منابع}}
	* [[~~:رده:پایان‌نامه‌شناسی پایان‌نامه‌های اهل بیت~~\|~~پایان‌نامه‌شناسی اهل بیت~~]]
	{{پایان ~~منبع جامع~~}}

	== پانویس ==		== پانویس ==

Wasity: جایگزینی متن - 'ضمیر' به 'ضمیر'

2022-09-27T06:58:35Z

جایگزینی متن - 'ضمیر' به 'ضمیر'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۲۸
خط ۱۱:		خط ۱۱:
	[[توسل]] به [[معصومان]] {{عم}} با [[توحید عبادی]] منافات ندارد؛ چنان‌که [[انسان]] تشنه، برای رفع عطش به سوی چشمه‌سار می‌رود، و اگر بنشیند و عمداً به سوی [[آب]] نرود و [[دعا]] کند که [[تشنگی]] او زدوده شود، سیراب نمی‌شود؛ زیرا تنها وسیله رفع [[تشنگی]]، [[آب]] زلال است.		[[توسل]] به [[معصومان]] {{عم}} با [[توحید عبادی]] منافات ندارد؛ چنان‌که [[انسان]] تشنه، برای رفع عطش به سوی چشمه‌سار می‌رود، و اگر بنشیند و عمداً به سوی [[آب]] نرود و [[دعا]] کند که [[تشنگی]] او زدوده شود، سیراب نمی‌شود؛ زیرا تنها وسیله رفع [[تشنگی]]، [[آب]] زلال است.

	سرّ [[توسل]] به [[اهل بیت]] {{عم}} و [[سوگند]] دادن [[خدا]] به [[حق]] ایشان این است که آنان [[بهترین]] مجرای [[فیض]] الهی‌اند؛ زیرا [[قرآن کریم]]، بی‌نیاز کردن [[مردم]] را [[بالاصاله]] به [[خداوند]] و بالتبع به [[پیامبر]] {{صل}} نسبت می‌دهد: {{متن قرآن\|أَغْنَاهُمُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ مِنْ فَضْلِهِ}}<ref>«خداوند و پیامبرش با بخشش خویش آنان را توانگر کرده‌اند» سوره توبه، آیه ۷۴.</ref>؛ ازاین‌رو، [[ضمیر]] را مفرد ذکر کرده: {{متن قرآن\|مِنْ فَضْلِهِ}} نه تثنیه: {{عربی\|مِنْ فَضْلِهِمَا}}؛ پس رو کردن و [[توسل]] به [[اهل بیت]] [[نبوّت]] و [[انتظار]] [[شفاعت]] از آن ذوات قدسی، به [[دستور]] [[ذات اقدس خداوندی]] است؛ زیرا اینان [[مظهر]] [[لطف]] و [[عنایت]] حقّ‌اند و از خود چیزی ندارند<ref>تفسیر تسنیم، ج۱۳، ص۳۸۰.</ref>.<ref>[[مهدی مقامی\|مقامی، مهدی]]، [[وظایف امت نسبت به قرآن و عترت (کتاب)\|وظایف امت نسبت به قرآن و عترت]]، ص ۸۶-۸۷.</ref>		سرّ [[توسل]] به [[اهل بیت]] {{عم}} و [[سوگند]] دادن [[خدا]] به [[حق]] ایشان این است که آنان [[بهترین]] مجرای [[فیض]] الهی‌اند؛ زیرا [[قرآن کریم]]، بی‌نیاز کردن [[مردم]] را [[بالاصاله]] به [[خداوند]] و بالتبع به [[پیامبر]] {{صل}} نسبت می‌دهد: {{متن قرآن\|أَغْنَاهُمُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ مِنْ فَضْلِهِ}}<ref>«خداوند و پیامبرش با بخشش خویش آنان را توانگر کرده‌اند» سوره توبه، آیه ۷۴.</ref>؛ ازاین‌رو، ضمیر را مفرد ذکر کرده: {{متن قرآن\|مِنْ فَضْلِهِ}} نه تثنیه: {{عربی\|مِنْ فَضْلِهِمَا}}؛ پس رو کردن و [[توسل]] به [[اهل بیت]] [[نبوّت]] و [[انتظار]] [[شفاعت]] از آن ذوات قدسی، به [[دستور]] [[ذات اقدس خداوندی]] است؛ زیرا اینان [[مظهر]] [[لطف]] و [[عنایت]] حقّ‌اند و از خود چیزی ندارند<ref>تفسیر تسنیم، ج۱۳، ص۳۸۰.</ref>.<ref>[[مهدی مقامی\|مقامی، مهدی]]، [[وظایف امت نسبت به قرآن و عترت (کتاب)\|وظایف امت نسبت به قرآن و عترت]]، ص ۸۶-۸۷.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-24T19:42:11Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۲۳:۱۲
خط ۷:		خط ۷:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	[[دستور]] به [[توسل]] یک [[دستور الهی]] است: {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَابْتَغُوا إِلَيْهِ الْوَسِيلَةَ وَجَاهِدُوا فِي سَبِيلِهِ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ}}<ref>«ای مؤمنان! از خداوند پروا کنید و به سوی او راه جویید و در راه او جهاد کنید باشد که رستگار گردید» سوره مائده، آیه ۳۵.</ref>. مصادیق وسیله نیز، در نگاه [[رسول خدا]]{{صل}} اهل بیت‌اند <ref>{{متن حدیث\|وَ هُمُ الْوَسِيلَةُ إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ}}؛ عیون أخبار الرضا، ج۲، ص۵۸.</ref> در جایی دیگر فرمودند: ما وسیله به‌سوی خداییم و اتصال به [[رضوان]] [[الهی]] <ref>{{متن حدیث\|وَ نَحْنُ الْوَسِيلَةُ إِلَى اللَّهِ وَ الْوُصْلَةُ إِلَى رِضْوَانِ اللَّهِ}}؛ بحارالأنوار، ج۲۵، ص۲۳.</ref>		[[دستور]] به [[توسل]] یک [[دستور الهی]] است: {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَابْتَغُوا إِلَيْهِ الْوَسِيلَةَ وَجَاهِدُوا فِي سَبِيلِهِ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ}}<ref>«ای مؤمنان! از خداوند پروا کنید و به سوی او راه جویید و در راه او جهاد کنید باشد که رستگار گردید» سوره مائده، آیه ۳۵.</ref>. مصادیق وسیله نیز، در نگاه [[رسول خدا]] {{صل}} اهل بیت‌اند <ref>{{متن حدیث\|وَ هُمُ الْوَسِيلَةُ إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ}}؛ عیون أخبار الرضا، ج۲، ص۵۸.</ref> در جایی دیگر فرمودند: ما وسیله به‌سوی خداییم و اتصال به [[رضوان]] [[الهی]] <ref>{{متن حدیث\|وَ نَحْنُ الْوَسِيلَةُ إِلَى اللَّهِ وَ الْوُصْلَةُ إِلَى رِضْوَانِ اللَّهِ}}؛ بحارالأنوار، ج۲۵، ص۲۳.</ref>

	[[توسل]] به [[معصومان]]{{عم}} با [[توحید عبادی]] منافات ندارد؛ چنان‌که [[انسان]] تشنه، برای رفع عطش به سوی چشمه‌سار می‌رود، و اگر بنشیند و عمداً به سوی [[آب]] نرود و [[دعا]] کند که [[تشنگی]] او زدوده شود، سیراب نمی‌شود؛ زیرا تنها وسیله رفع [[تشنگی]]، [[آب]] زلال است.		[[توسل]] به [[معصومان]] {{عم}} با [[توحید عبادی]] منافات ندارد؛ چنان‌که [[انسان]] تشنه، برای رفع عطش به سوی چشمه‌سار می‌رود، و اگر بنشیند و عمداً به سوی [[آب]] نرود و [[دعا]] کند که [[تشنگی]] او زدوده شود، سیراب نمی‌شود؛ زیرا تنها وسیله رفع [[تشنگی]]، [[آب]] زلال است.

	سرّ [[توسل]] به [[اهل بیت]]{{عم}} و [[سوگند]] دادن [[خدا]] به [[حق]] ایشان این است که آنان [[بهترین]] مجرای [[فیض]] الهی‌اند؛ زیرا [[قرآن کریم]]، بی‌نیاز کردن [[مردم]] را [[بالاصاله]] به [[خداوند]] و بالتبع به [[پیامبر]]{{صل}} نسبت می‌دهد: {{متن قرآن\|أَغْنَاهُمُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ مِنْ فَضْلِهِ}}<ref>«خداوند و پیامبرش با بخشش خویش آنان را توانگر کرده‌اند» سوره توبه، آیه ۷۴.</ref>؛ ازاین‌رو، [[ضمیر]] را مفرد ذکر کرده: {{متن قرآن\|مِنْ فَضْلِهِ}} نه تثنیه: {{عربی\|مِنْ فَضْلِهِمَا}}؛ پس رو کردن و [[توسل]] به [[اهل بیت]] [[نبوّت]] و [[انتظار]] [[شفاعت]] از آن ذوات قدسی، به [[دستور]] [[ذات اقدس خداوندی]] است؛ زیرا اینان [[مظهر]] [[لطف]] و [[عنایت]] حقّ‌اند و از خود چیزی ندارند<ref>تفسیر تسنیم، ج۱۳، ص۳۸۰.</ref>.<ref>[[مهدی مقامی\|مقامی، مهدی]]، [[وظایف امت نسبت به قرآن و عترت (کتاب)\|وظایف امت نسبت به قرآن و عترت]]، ص ۸۶-۸۷.</ref>		سرّ [[توسل]] به [[اهل بیت]] {{عم}} و [[سوگند]] دادن [[خدا]] به [[حق]] ایشان این است که آنان [[بهترین]] مجرای [[فیض]] الهی‌اند؛ زیرا [[قرآن کریم]]، بی‌نیاز کردن [[مردم]] را [[بالاصاله]] به [[خداوند]] و بالتبع به [[پیامبر]] {{صل}} نسبت می‌دهد: {{متن قرآن\|أَغْنَاهُمُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ مِنْ فَضْلِهِ}}<ref>«خداوند و پیامبرش با بخشش خویش آنان را توانگر کرده‌اند» سوره توبه، آیه ۷۴.</ref>؛ ازاین‌رو، [[ضمیر]] را مفرد ذکر کرده: {{متن قرآن\|مِنْ فَضْلِهِ}} نه تثنیه: {{عربی\|مِنْ فَضْلِهِمَا}}؛ پس رو کردن و [[توسل]] به [[اهل بیت]] [[نبوّت]] و [[انتظار]] [[شفاعت]] از آن ذوات قدسی، به [[دستور]] [[ذات اقدس خداوندی]] است؛ زیرا اینان [[مظهر]] [[لطف]] و [[عنایت]] حقّ‌اند و از خود چیزی ندارند<ref>تفسیر تسنیم، ج۱۳، ص۳۸۰.</ref>.<ref>[[مهدی مقامی\|مقامی، مهدی]]، [[وظایف امت نسبت به قرآن و عترت (کتاب)\|وظایف امت نسبت به قرآن و عترت]]، ص ۸۶-۸۷.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==
خط ۴۶:		خط ۴۶:
	{{پایان مدخل وابسته}}		{{پایان مدخل وابسته}}

	==[[:رده:آثار اهل بیت\|منبع‌شناسی جامع اهل بیت]]==		== [[:رده:آثار اهل بیت\|منبع‌شناسی جامع اهل بیت]] ==
	{{منبع جامع}}		{{منبع جامع}}
	* [[:رده:کتاب‌شناسی کتاب‌های اهل بیت\|کتاب‌شناسی اهل بیت]]		* [[:رده:کتاب‌شناسی کتاب‌های اهل بیت\|کتاب‌شناسی اهل بیت]]

Bahmani در ‏۱۷ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۲۵

2022-08-17T12:25:33Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۵:۵۵
خط ۲:		خط ۲:
	\| موضوع مرتبط = اهل بیت		\| موضوع مرتبط = اهل بیت
	\| عنوان مدخل = توسل به اهل بیت		\| عنوان مدخل = توسل به اهل بیت
	\| مداخل مرتبط = ~~[[توسل به اهل بیت در قرآن]] - [[توسل به اهل بیت در حدیث]] - [[توسل به اهل بیت در کلام اسلامی]] -~~ [[توسل به اهل بیت در اخلاق اسلامی]]		\| مداخل مرتبط = [[توسل به اهل بیت در اخلاق اسلامی]]
	\| پرسش مرتبط = ~~توسل به اهل بیت (پرسش)~~		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

	==مقدمه==		== مقدمه ==
	* [[دستور]] به [[توسل]] یک [[دستور الهی]] است: {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَابْتَغُوا إِلَيْهِ الْوَسِيلَةَ وَجَاهِدُوا فِي سَبِيلِهِ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ}}<ref>«ای مؤمنان! از خداوند پروا کنید و به سوی او راه جویید و در راه او جهاد کنید باشد که رستگار گردید» سوره مائده، آیه ۳۵.</ref>. مصادیق وسیله نیز، در نگاه [[رسول خدا]]{{صل}} اهل بیت‌اند <ref>{{متن حدیث\|وَ هُمُ الْوَسِيلَةُ إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ}}؛ عیون أخبار الرضا، ج۲، ص۵۸.</ref> در جایی دیگر فرمودند: ما وسیله به‌سوی خداییم و اتصال به [[رضوان]] [[الهی]] <ref>{{متن حدیث\|وَ نَحْنُ الْوَسِيلَةُ إِلَى اللَّهِ وَ الْوُصْلَةُ إِلَى رِضْوَانِ اللَّهِ}}؛ بحارالأنوار، ج۲۵، ص۲۳.</ref>~~<ref>[[مهدی مقامی\|مقامی، مهدی]]، [[وظایف امت نسبت به قرآن و عترت (کتاب)\|وظایف امت نسبت به قرآن و عترت]]، ص ۸۶-۸۷.</ref>.~~		[[دستور]] به [[توسل]] یک [[دستور الهی]] است: {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَابْتَغُوا إِلَيْهِ الْوَسِيلَةَ وَجَاهِدُوا فِي سَبِيلِهِ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ}}<ref>«ای مؤمنان! از خداوند پروا کنید و به سوی او راه جویید و در راه او جهاد کنید باشد که رستگار گردید» سوره مائده، آیه ۳۵.</ref>. مصادیق وسیله نیز، در نگاه [[رسول خدا]]{{صل}} اهل بیت‌اند <ref>{{متن حدیث\|وَ هُمُ الْوَسِيلَةُ إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ}}؛ عیون أخبار الرضا، ج۲، ص۵۸.</ref> در جایی دیگر فرمودند: ما وسیله به‌سوی خداییم و اتصال به [[رضوان]] [[الهی]] <ref>{{متن حدیث\|وَ نَحْنُ الْوَسِيلَةُ إِلَى اللَّهِ وَ الْوُصْلَةُ إِلَى رِضْوَانِ اللَّهِ}}؛ بحارالأنوار، ج۲۵، ص۲۳.</ref>
	* [[توسل]] به [[معصومان]]{{عم}} با [[توحید عبادی]] منافات ندارد؛ چنان‌که [[انسان]] تشنه، برای رفع عطش به سوی چشمه‌سار می‌رود، و اگر بنشیند و عمداً به سوی [[آب]] نرود و [[دعا]] کند که [[تشنگی]] او زدوده شود، سیراب نمی‌شود؛ زیرا تنها وسیله رفع [[تشنگی]]، [[آب]] زلال است.
	*سرّ [[توسل]] به [[اهل بیت]]{{عم}} و [[سوگند]] دادن [[خدا]] به [[حق]] ایشان این است که آنان [[بهترین]] مجرای [[فیض]] الهی‌اند؛ زیرا [[قرآن کریم]]، بی‌نیاز کردن [[مردم]] را [[بالاصاله]] به [[خداوند]] و بالتبع به [[پیامبر]]{{صل}} نسبت می‌دهد: {{متن قرآن\|أَغْنَاهُمُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ مِنْ فَضْلِهِ}}<ref>«خداوند و پیامبرش با بخشش خویش آنان را توانگر کرده‌اند» سوره توبه، آیه ۷۴.</ref>؛ ازاین‌رو، [[ضمیر]] را مفرد ذکر کرده: {{متن قرآن\|مِنْ فَضْلِهِ}} نه تثنیه: {{عربی\|مِنْ فَضْلِهِمَا}}؛ پس رو کردن و [[توسل]] به [[اهل بیت]] [[نبوّت]] و [[انتظار]] [[شفاعت]] از آن ذوات قدسی، به [[دستور]] [[ذات اقدس خداوندی]] است؛ زیرا اینان [[مظهر]] [[لطف]] و [[عنایت]] حقّ‌اند و از خود چیزی ندارند<ref>تفسیر تسنیم، ج۱۳، ص۳۸۰.</ref><ref>[[مهدی مقامی\|مقامی، مهدی]]، [[وظایف امت نسبت به قرآن و عترت (کتاب)\|وظایف امت نسبت به قرآن و عترت]]، ص ۸۷.</ref>.		[[توسل]] به [[معصومان]]{{عم}} با [[توحید عبادی]] منافات ندارد؛ چنان‌که [[انسان]] تشنه، برای رفع عطش به سوی چشمه‌سار می‌رود، و اگر بنشیند و عمداً به سوی [[آب]] نرود و [[دعا]] کند که [[تشنگی]] او زدوده شود، سیراب نمی‌شود؛ زیرا تنها وسیله رفع [[تشنگی]]، [[آب]] زلال است.

			سرّ [[توسل]] به [[اهل بیت]]{{عم}} و [[سوگند]] دادن [[خدا]] به [[حق]] ایشان این است که آنان [[بهترین]] مجرای [[فیض]] الهی‌اند؛ زیرا [[قرآن کریم]]، بی‌نیاز کردن [[مردم]] را [[بالاصاله]] به [[خداوند]] و بالتبع به [[پیامبر]]{{صل}} نسبت می‌دهد: {{متن قرآن\|أَغْنَاهُمُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ مِنْ فَضْلِهِ}}<ref>«خداوند و پیامبرش با بخشش خویش آنان را توانگر کرده‌اند» سوره توبه، آیه ۷۴.</ref>؛ ازاین‌رو، [[ضمیر]] را مفرد ذکر کرده: {{متن قرآن\|مِنْ فَضْلِهِ}} نه تثنیه: {{عربی\|مِنْ فَضْلِهِمَا}}؛ پس رو کردن و [[توسل]] به [[اهل بیت]] [[نبوّت]] و [[انتظار]] [[شفاعت]] از آن ذوات قدسی، به [[دستور]] [[ذات اقدس خداوندی]] است؛ زیرا اینان [[مظهر]] [[لطف]] و [[عنایت]] حقّ‌اند و از خود چیزی ندارند<ref>تفسیر تسنیم، ج۱۳، ص۳۸۰.</ref>.<ref>[[مهدی مقامی\|مقامی، مهدی]]، [[وظایف امت نسبت به قرآن و عترت (کتاب)\|وظایف امت نسبت به قرآن و عترت]]، ص ۸۶-۸۷.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:IM010259.jpg\|22px]] [[مهدی مقامی\|مقامی، مهدی]]، [[وظایف امت نسبت به قرآن و عترت (کتاب)\|'''وظایف امت نسبت به قرآن و عترت''']]		# [[پرونده:IM010259.jpg\|22px]] [[مهدی مقامی\|مقامی، مهدی]]، [[وظایف امت نسبت به قرآن و عترت (کتاب)\|'''وظایف امت نسبت به قرآن و عترت''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

خط ۵۵:		خط ۵۷:

	[[رده:وظایف قلبی و عاطفی امت نسبت به اهل بیت]]		[[رده:وظایف قلبی و عاطفی امت نسبت به اهل بیت]]
	[[رده:توسل ~~به اهل بیت~~]]		[[رده:توسل]]

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T06:04:38Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۳۴
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{امامت}}~~
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = اهل بیت		\| موضوع مرتبط = اهل بیت
خط ۸:		خط ۷:

	==مقدمه==		==مقدمه==
	*[[دستور]] به [[توسل]] یک [[دستور الهی]] است: {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَابْتَغُوا إِلَيْهِ الْوَسِيلَةَ وَجَاهِدُوا فِي سَبِيلِهِ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ}}<ref>«ای مؤمنان! از خداوند پروا کنید و به سوی او راه جویید و در راه او جهاد کنید باشد که رستگار گردید» سوره مائده، آیه ۳۵.</ref>. مصادیق وسیله نیز، در نگاه [[رسول خدا]]{{صل}} اهل بیت‌اند <ref>{{متن حدیث\|وَ هُمُ الْوَسِيلَةُ إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ}}؛ عیون أخبار الرضا، ج۲، ص۵۸.</ref> در جایی دیگر فرمودند: ما وسیله به‌سوی خداییم و اتصال به [[رضوان]] [[الهی]] <ref>{{متن حدیث\|وَ نَحْنُ الْوَسِيلَةُ إِلَى اللَّهِ وَ الْوُصْلَةُ إِلَى رِضْوَانِ اللَّهِ}}؛ بحارالأنوار، ج۲۵، ص۲۳.</ref><ref>[[مهدی مقامی\|مقامی، مهدی]]، [[وظایف امت نسبت به قرآن و عترت (کتاب)\|وظایف امت نسبت به قرآن و عترت]]، ص ۸۶-۸۷.</ref>.		* [[دستور]] به [[توسل]] یک [[دستور الهی]] است: {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَابْتَغُوا إِلَيْهِ الْوَسِيلَةَ وَجَاهِدُوا فِي سَبِيلِهِ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ}}<ref>«ای مؤمنان! از خداوند پروا کنید و به سوی او راه جویید و در راه او جهاد کنید باشد که رستگار گردید» سوره مائده، آیه ۳۵.</ref>. مصادیق وسیله نیز، در نگاه [[رسول خدا]]{{صل}} اهل بیت‌اند <ref>{{متن حدیث\|وَ هُمُ الْوَسِيلَةُ إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ}}؛ عیون أخبار الرضا، ج۲، ص۵۸.</ref> در جایی دیگر فرمودند: ما وسیله به‌سوی خداییم و اتصال به [[رضوان]] [[الهی]] <ref>{{متن حدیث\|وَ نَحْنُ الْوَسِيلَةُ إِلَى اللَّهِ وَ الْوُصْلَةُ إِلَى رِضْوَانِ اللَّهِ}}؛ بحارالأنوار، ج۲۵، ص۲۳.</ref><ref>[[مهدی مقامی\|مقامی، مهدی]]، [[وظایف امت نسبت به قرآن و عترت (کتاب)\|وظایف امت نسبت به قرآن و عترت]]، ص ۸۶-۸۷.</ref>.
	*[[توسل]] به [[معصومان]]{{عم}} با [[توحید عبادی]] منافات ندارد؛ چنان‌که [[انسان]] تشنه، برای رفع عطش به سوی چشمه‌سار می‌رود، و اگر بنشیند و عمداً به سوی [[آب]] نرود و [[دعا]] کند که [[تشنگی]] او زدوده شود، سیراب نمی‌شود؛ زیرا تنها وسیله رفع [[تشنگی]]، [[آب]] زلال است.		* [[توسل]] به [[معصومان]]{{عم}} با [[توحید عبادی]] منافات ندارد؛ چنان‌که [[انسان]] تشنه، برای رفع عطش به سوی چشمه‌سار می‌رود، و اگر بنشیند و عمداً به سوی [[آب]] نرود و [[دعا]] کند که [[تشنگی]] او زدوده شود، سیراب نمی‌شود؛ زیرا تنها وسیله رفع [[تشنگی]]، [[آب]] زلال است.
	*سرّ [[توسل]] به [[اهل بیت]]{{عم}} و [[سوگند]] دادن [[خدا]] به [[حق]] ایشان این است که آنان [[بهترین]] مجرای [[فیض]] الهی‌اند؛ زیرا [[قرآن کریم]]، بی‌نیاز کردن [[مردم]] را [[بالاصاله]] به [[خداوند]] و بالتبع به [[پیامبر]]{{صل}} نسبت می‌دهد: {{متن قرآن\|أَغْنَاهُمُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ مِنْ فَضْلِهِ}}<ref>«خداوند و پیامبرش با بخشش خویش آنان را توانگر کرده‌اند» سوره توبه، آیه ۷۴.</ref>؛ ازاین‌رو، [[ضمیر]] را مفرد ذکر کرده: {{متن قرآن\|مِنْ فَضْلِهِ}} نه تثنیه: {{عربی\|مِنْ فَضْلِهِمَا}}؛ پس رو کردن و [[توسل]] به [[اهل بیت]] [[نبوّت]] و [[انتظار]] [[شفاعت]] از آن ذوات قدسی، به [[دستور]] [[ذات اقدس خداوندی]] است؛ زیرا اینان [[مظهر]] [[لطف]] و [[عنایت]] حقّ‌اند و از خود چیزی ندارند<ref>تفسیر تسنیم، ج۱۳، ص۳۸۰.</ref><ref>[[مهدی مقامی\|مقامی، مهدی]]، [[وظایف امت نسبت به قرآن و عترت (کتاب)\|وظایف امت نسبت به قرآن و عترت]]، ص ۸۷.</ref>.		*سرّ [[توسل]] به [[اهل بیت]]{{عم}} و [[سوگند]] دادن [[خدا]] به [[حق]] ایشان این است که آنان [[بهترین]] مجرای [[فیض]] الهی‌اند؛ زیرا [[قرآن کریم]]، بی‌نیاز کردن [[مردم]] را [[بالاصاله]] به [[خداوند]] و بالتبع به [[پیامبر]]{{صل}} نسبت می‌دهد: {{متن قرآن\|أَغْنَاهُمُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ مِنْ فَضْلِهِ}}<ref>«خداوند و پیامبرش با بخشش خویش آنان را توانگر کرده‌اند» سوره توبه، آیه ۷۴.</ref>؛ ازاین‌رو، [[ضمیر]] را مفرد ذکر کرده: {{متن قرآن\|مِنْ فَضْلِهِ}} نه تثنیه: {{عربی\|مِنْ فَضْلِهِمَا}}؛ پس رو کردن و [[توسل]] به [[اهل بیت]] [[نبوّت]] و [[انتظار]] [[شفاعت]] از آن ذوات قدسی، به [[دستور]] [[ذات اقدس خداوندی]] است؛ زیرا اینان [[مظهر]] [[لطف]] و [[عنایت]] حقّ‌اند و از خود چیزی ندارند<ref>تفسیر تسنیم، ج۱۳، ص۳۸۰.</ref><ref>[[مهدی مقامی\|مقامی، مهدی]]، [[وظایف امت نسبت به قرآن و عترت (کتاب)\|وظایف امت نسبت به قرآن و عترت]]، ص ۸۷.</ref>.

خط ۵۵:		خط ۵۴:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	~~[[رده:مدخل]]~~
	[[رده:وظایف قلبی و عاطفی امت نسبت به اهل بیت]]		[[رده:وظایف قلبی و عاطفی امت نسبت به اهل بیت]]
	[[رده:توسل به اهل بیت]]		[[رده:توسل به اهل بیت]]

Hosein: جایگزینی متن - 'پرونده:34532.jpg' به 'پرونده:IM010259.jpg'

2022-07-04T08:48:32Z

جایگزینی متن - 'پرونده:34532.jpg' به 'پرونده:IM010259.jpg'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۱۸
خط ۱۴:		خط ۱۴:
	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:~~34532~~.jpg\|22px]] [[مهدی مقامی\|مقامی، مهدی]]، [[وظایف امت نسبت به قرآن و عترت (کتاب)\|'''وظایف امت نسبت به قرآن و عترت''']]		* [[پرونده:IM010259.jpg\|22px]] [[مهدی مقامی\|مقامی، مهدی]]، [[وظایف امت نسبت به قرآن و عترت (کتاب)\|'''وظایف امت نسبت به قرآن و عترت''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}