تولید - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Jaafari در ‏۱۳ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۶:۲۳

2023-02-13T06:23:33Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۵۳
خط ۷:		خط ۷:

	==مقدمه==		==مقدمه==
	یکی از [[سیاست‌ها]] و مقررات کلی [[اسلام]] در [[هدایت]] [[اقتصادی]]، [[تولید]] است. تولید فعال‌ترین عامل در آمد و [[توسعه اقتصادی]] است که از مشارکت [[سرمایه]] و نیروی کار به وجود می‌آید. به عبارت دیگر تولید که در یک جمله کوتاه به «ایجاد چیز سودمند» خلاصه می‌شود، از به کار‌گیری دو نوع سرمایه [[خدادادی]] و اندوخته [[انسان]] حاصل می‌شود.		یکی از [[سیاست‌ها]] و مقررات کلی [[اسلام]] در [[هدایت]] [[اقتصادی]]، تولید است. تولید فعال‌ترین عامل در آمد و [[توسعه اقتصادی]] است که از مشارکت [[سرمایه]] و نیروی کار به وجود می‌آید. به عبارت دیگر تولید که در یک جمله کوتاه به «ایجاد چیز سودمند» خلاصه می‌شود، از به کار‌گیری دو نوع سرمایه [[خدادادی]] و اندوخته [[انسان]] حاصل می‌شود.
	بخشی از سرمایه‌های خدادادی در وجود و توانمندی‌های بالفعل و بالقوه خود انسان متجلی است و بخشی دیگر نیز در گوشه و کنار [[آفرینش]] و [[طبیعت]] در [[اختیار انسان]] قرار گرفته است. {{متن قرآن\|وَسَخَّرَ لَكُمْ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ جَمِيعًا}}<ref>«و آنچه را در آسمان‌ها و در زمین است که همه از اوست برای شما رام کرد» سوره جاثیه، آیه ۱۳.</ref>.		بخشی از سرمایه‌های خدادادی در وجود و توانمندی‌های بالفعل و بالقوه خود انسان متجلی است و بخشی دیگر نیز در گوشه و کنار [[آفرینش]] و [[طبیعت]] در [[اختیار انسان]] قرار گرفته است. {{متن قرآن\|وَسَخَّرَ لَكُمْ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ جَمِيعًا}}<ref>«و آنچه را در آسمان‌ها و در زمین است که همه از اوست برای شما رام کرد» سوره جاثیه، آیه ۱۳.</ref>.
	تولید با تمام اهمیت و نقش تعیین‌کننده آن در [[توسعه]]، می‌تواند همه آفت‌های ناشی از سرمایه و کار را به همراه داشته باشد، از این رو است که در دیدگاه اسلام این بخش از توسعه، بیشتر نیاز به هدایت و کنترل دارد و این دو در مورد هر کدام از سه عامل مهم تشکیل‌دهنده تولید [[اعمال]] می‌شود.		تولید با تمام اهمیت و نقش تعیین‌کننده آن در [[توسعه]]، می‌تواند همه آفت‌های ناشی از سرمایه و کار را به همراه داشته باشد، از این رو است که در دیدگاه اسلام این بخش از توسعه، بیشتر نیاز به هدایت و کنترل دارد و این دو در مورد هر کدام از سه عامل مهم تشکیل‌دهنده تولید [[اعمال]] می‌شود.
خط ۱۴:		خط ۱۴:
	بی‌شک محوری‌ترین عامل در فرایند تولید، همان کار است که علت اصلی در فعلیت یافتن عوامل سه‌گانه عناصر طبیعی، نیروی انسانی و سرمایه محسوب می‌شود و بدون آن هیچ کدام از این عوامل بالقوه در تولید نمی‌توانند نقشی داشته باشند.		بی‌شک محوری‌ترین عامل در فرایند تولید، همان کار است که علت اصلی در فعلیت یافتن عوامل سه‌گانه عناصر طبیعی، نیروی انسانی و سرمایه محسوب می‌شود و بدون آن هیچ کدام از این عوامل بالقوه در تولید نمی‌توانند نقشی داشته باشند.
	در [[نظام اقتصادی اسلام]] [[اصول اخلاقی]] و ارزش‌های والای [[انسانی]] [[ستون]] فقرات تولید محسوب می‌شود.		در [[نظام اقتصادی اسلام]] [[اصول اخلاقی]] و ارزش‌های والای [[انسانی]] [[ستون]] فقرات تولید محسوب می‌شود.
	تولید که یکی از عوامل و آثار [[توسعه‌یافتگی]] است در ذات خود تضادی با [[اخلاق]] جمع‌گرایانه ندارد. نه [[تولید]] به مفهوم خاص و نه [[توسعه‌یافتگی]] به مفهوم عام، هیچ کدام [[اخلاق]] را [[تهدید]] نمی‌کنند<ref>فقه سیاسی، ج۴، ص۲۹-۲۷.</ref>.<ref>[[عباس علی عمید زنجانی\|عمید زنجانی، عباس علی]]، [[دانشنامه فقه سیاسی ج۱ (کتاب)\|دانشنامه فقه سیاسی]]، ص ۵۷۱.</ref>		تولید که یکی از عوامل و آثار [[توسعه‌یافتگی]] است در ذات خود تضادی با [[اخلاق]] جمع‌گرایانه ندارد. نه تولید به مفهوم خاص و نه [[توسعه‌یافتگی]] به مفهوم عام، هیچ کدام [[اخلاق]] را [[تهدید]] نمی‌کنند<ref>فقه سیاسی، ج۴، ص۲۹-۲۷.</ref>.<ref>[[عباس علی عمید زنجانی\|عمید زنجانی، عباس علی]]، [[دانشنامه فقه سیاسی ج۱ (کتاب)\|دانشنامه فقه سیاسی]]، ص ۵۷۱.</ref>

	==تولید حکم==		==تولید حکم==

Jaafari: صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} ==مقدمه== یکی از سیاست‌ها و مقررات کلی اسلام در هدایت اقتصادی، تولید است. تولید فعال‌ترین عامل در آمد و توسعه اقتصادی است که از مشارکت سرمایه و نیروی کار به...» ایجاد کرد

2023-02-13T06:23:18Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} ==مقدمه== یکی از سیاست‌ها و مقررات کلی اسلام در هدایت اقتصادی، تولید است. تولید فعال‌ترین عامل در آمد و توسعه اقتصادی است که از مشارکت سرمایه و نیروی کار به...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{مدخل مرتبط
| موضوع مرتبط =
| عنوان مدخل =
| مداخل مرتبط =
| پرسش مرتبط =
}}

==مقدمه==
یکی از [[سیاست‌ها]] و مقررات کلی [[اسلام]] در [[هدایت]] [[اقتصادی]]، [[تولید]] است. تولید فعال‌ترین عامل در آمد و [[توسعه اقتصادی]] است که از مشارکت [[سرمایه]] و نیروی کار به وجود می‌آید. به عبارت دیگر تولید که در یک جمله کوتاه به «ایجاد چیز سودمند» خلاصه می‌شود، از به کار‌گیری دو نوع سرمایه [[خدادادی]] و اندوخته [[انسان]] حاصل می‌شود.
بخشی از سرمایه‌های خدادادی در وجود و توانمندی‌های بالفعل و بالقوه خود انسان متجلی است و بخشی دیگر نیز در گوشه و کنار [[آفرینش]] و [[طبیعت]] در [[اختیار انسان]] قرار گرفته است. {{متن قرآن|وَسَخَّرَ لَكُمْ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ جَمِيعًا}}<ref>«و آنچه را در آسمان‌ها و در زمین است که همه از اوست برای شما رام کرد» سوره جاثیه، آیه ۱۳.</ref>.
تولید با تمام اهمیت و نقش تعیین‌کننده آن در [[توسعه]]، می‌تواند همه آفت‌های ناشی از سرمایه و کار را به همراه داشته باشد، از این رو است که در دیدگاه اسلام این بخش از توسعه، بیشتر نیاز به هدایت و کنترل دارد و این دو در مورد هر کدام از سه عامل مهم تشکیل‌دهنده تولید [[اعمال]] می‌شود.
اغلب به فرایندی که از سه عامل اصلی: عناصر طبیعی (مانند [[زمین]]، آب و منابع زیرزمینی) و [[نیروی انسانی]] (اعم از کارگر و کارفرما) و سرمایه به وجود می‌آید، تولید گفته می‌شود، [[تعالیم اسلام]] چه در زمینه مقررات [[حقوقی]] و [[قواعد]] آمره قانونی و چه در بعد [[اخلاقی]] و [[ارزش‌های انسانی]]، شامل هر سه مرحله حساس فوق است.

بی‌شک محوری‌ترین عامل در فرایند تولید، همان کار است که علت اصلی در فعلیت یافتن عوامل سه‌گانه عناصر طبیعی، نیروی انسانی و سرمایه محسوب می‌شود و بدون آن هیچ کدام از این عوامل بالقوه در تولید نمی‌توانند نقشی داشته باشند.
در [[نظام اقتصادی اسلام]] [[اصول اخلاقی]] و ارزش‌های والای [[انسانی]] [[ستون]] فقرات تولید محسوب می‌شود.
تولید که یکی از عوامل و آثار [[توسعه‌یافتگی]] است در ذات خود تضادی با [[اخلاق]] جمع‌گرایانه ندارد. نه [[تولید]] به مفهوم خاص و نه [[توسعه‌یافتگی]] به مفهوم عام، هیچ کدام [[اخلاق]] را [[تهدید]] نمی‌کنند<ref>فقه سیاسی، ج۴، ص۲۹-۲۷.</ref>.<ref>[[عباس علی عمید زنجانی|عمید زنجانی، عباس علی]]، [[دانشنامه فقه سیاسی ج۱ (کتاب)|دانشنامه فقه سیاسی]]، ص ۵۷۱.</ref>

==تولید حکم==
منظور از تولید حکم، حکم‌سازی در [[فقه]] است که بر اساس [[مصالح مرسله]]، [[حکم]] غیر [[منصوص]] ایجاد و حکم منصوص [[ابطال]] می‌شود. این رویه در فقه [[حنفی]] تحت عنوان [[استحسان]] پذیرفته شده، اما در [[فقه شافعی]] مورد تردید قرار گرفته و فقه حنفی آن را مردود شمرده است. [[مقاصد الشریعه]] به نوعی در قالب [[سد]] ذرایع در همه [[مذاهب فقهی]] [[اهل سنت]] پذیرفته شده است<ref>اعلام الموقعین، ج۳، ص۱۳۵.</ref><ref>فقه سیاسی، ج۴، ص۲۵۰.</ref>.<ref>[[عباس علی عمید زنجانی|عمید زنجانی، عباس علی]]، [[دانشنامه فقه سیاسی ج۱ (کتاب)|دانشنامه فقه سیاسی]]، ص ۵۷۲.</ref>

== منابع ==
{{منابع}}
# [[پرونده: 1100699.jpg|22px]] [[عباس علی عمید زنجانی|عمید زنجانی، عباس علی]]، [[دانشنامه فقه سیاسی ج۱ (کتاب)|'''دانشنامه فقه سیاسی ج۱''']]
{{پایان منابع}}

== پانویس ==
{{پانویس}}