تکیه - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* مقدمه */

2024-07-09T06:19:52Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۴۹
خط ۱۲:		خط ۱۲:
	در [[نقل]] فوق، روی تکیه‌گاه بودن تکیه برای [[عزاداران]] [[حسینی]] تکیه شده است. این دقّت را دیگران نیز داشته‌اند و در پیشینه [[تاریخی]] آن به این جنبه عنایت کرده‌اند. از جمله به این [[نقل]] توجّه کنید: «جایی که مأمن و پناه‌گاه و تکیه گاه [[فقیران]] و مسافران بوده و رایگان در آنجا اقامت موقّت داشته‌اند. محافظان و نگهبانان آن (تکیه داران) از جوان‌مردان بودند و [[آداب]] و رسومی خاصّ داشتند که در «فتوت نامه»‌ها آمده است. جز این مفهوم، تکایا محلّی برای اجرای [[تعزیه]] برای [[سالار شهیدان]] بوده که در وسط تکیه، روی سکویی بر آمده از [[زمین]]، [[تعزیه]] خوانان موجب تحریک [[احساسات]] جماعت [[عزادار]] می‌شدند.		در [[نقل]] فوق، روی تکیه‌گاه بودن تکیه برای [[عزاداران]] [[حسینی]] تکیه شده است. این دقّت را دیگران نیز داشته‌اند و در پیشینه [[تاریخی]] آن به این جنبه عنایت کرده‌اند. از جمله به این [[نقل]] توجّه کنید: «جایی که مأمن و پناه‌گاه و تکیه گاه [[فقیران]] و مسافران بوده و رایگان در آنجا اقامت موقّت داشته‌اند. محافظان و نگهبانان آن (تکیه داران) از جوان‌مردان بودند و [[آداب]] و رسومی خاصّ داشتند که در «فتوت نامه»‌ها آمده است. جز این مفهوم، تکایا محلّی برای اجرای [[تعزیه]] برای [[سالار شهیدان]] بوده که در وسط تکیه، روی سکویی بر آمده از [[زمین]]، [[تعزیه]] خوانان موجب تحریک [[احساسات]] جماعت [[عزادار]] می‌شدند.

	رفته رفته تکیه به محلّی برای [[عزاداری]] تبدیل شد. از زمان [[ناصر الدین شاه]] به بعد، تکیه‌های به‌طور رسمی محلّ اجرای نمایش‌های مذهبی شد... در بیشتر تکیه ها-به اقتضای فصل-چادرهایی بزرگ بر میافراشتند که در واقع سقف این گونه تکیه‌ها به شمار میرفت. پارچه‌هایی سیاه که اشعاری در سوگ [[خاندان امام حسین]] {{ع}} بر آن نقش بسته است و علامت و شکل مخصوص تکیه نیز در جایی از آن قرار میگرفت. هر تکیه، علامتی ویژه و [[علمی]] ممتاز از بقیه تکیه‌ها برای خود داشت. بیشتر تکیه‌ها بر گذرگاه‌ها و راه‌های رفت و آمد [[مردم]] ساخته میشدند و دو مدخل داشتند که قافله‌ها و شبیه گردانان و دسته‌های [[عزاداری]] از آن عبور میکردند... در هر تکیه به یادبود [[تشنگی]] [[شهیدان کربلا]] سقّا خانه‌ای بنا میشد. بعدها در کنار تکیه‌ها، محلّ‌هایی به نام حسینیّه و [[زینبیّه]] بنا شد و یا تکایا به نام «حسینیّه» [[تغییر]] نام یافتند»<ref>مجله «کیهان فرهنگی»، سال ۱۰ شماره ۳، ص۲۹ و ۳۰.</ref>. گاهی به [[همّت]] [[اهل]] یک [[شهر]]، در شهرهای زیارتی از قبیل «مشهد»، «کربلا»، «نجف»، و... حسینیّه‌هایی ساخته می‌شود که اغلب مورد استفاده زوّار آن [[شهر]] قرار می‌گیرد.		رفته رفته تکیه به محلّی برای [[عزاداری]] تبدیل شد. از زمان ناصر الدین شاه به بعد، تکیه‌های به‌طور رسمی محلّ اجرای نمایش‌های مذهبی شد... در بیشتر تکیه ها-به اقتضای فصل-چادرهایی بزرگ بر میافراشتند که در واقع سقف این گونه تکیه‌ها به شمار میرفت. پارچه‌هایی سیاه که اشعاری در سوگ [[خاندان امام حسین]] {{ع}} بر آن نقش بسته است و علامت و شکل مخصوص تکیه نیز در جایی از آن قرار میگرفت. هر تکیه، علامتی ویژه و [[علمی]] ممتاز از بقیه تکیه‌ها برای خود داشت. بیشتر تکیه‌ها بر گذرگاه‌ها و راه‌های رفت و آمد [[مردم]] ساخته میشدند و دو مدخل داشتند که قافله‌ها و شبیه گردانان و دسته‌های [[عزاداری]] از آن عبور میکردند... در هر تکیه به یادبود [[تشنگی]] [[شهیدان کربلا]] سقّا خانه‌ای بنا میشد. بعدها در کنار تکیه‌ها، محلّ‌هایی به نام حسینیّه و [[زینبیّه]] بنا شد و یا تکایا به نام «حسینیّه» [[تغییر]] نام یافتند»<ref>مجله «کیهان فرهنگی»، سال ۱۰ شماره ۳، ص۲۹ و ۳۰.</ref>. گاهی به [[همّت]] [[اهل]] یک [[شهر]]، در شهرهای زیارتی از قبیل «مشهد»، «کربلا»، «نجف»، و... حسینیّه‌هایی ساخته می‌شود که اغلب مورد استفاده زوّار آن [[شهر]] قرار می‌گیرد.

	به نظر برخی، پدید آمدن «تکیه»، در مقابل مراکز [[دینی]] وابسته به خلافت‌های غیر [[شیعی]] بوده تا پایگاهی برای هواداران [[نهضت حسینی]] و دور از [[سلطه]] [[حکّام]] باشد: «تکیه و حسینیّه، مرکز تشکیلات ضدّ [[حکومتی]] ایجاد میکرد... [[شیعه]]، تکیه و حسینیّه میسازد تا به جنگجویانش پناهگاهی ببخشد... به [[خمس]] و حسینیّه رو می‌کند، تا به [[مبارزه]] همه جانبه‌اش از [[علی]] {{ع}} تاکنون امکان و [[قدرت]] بخشد. چنین است که ساختن «حسینیّه»، ضربه‌ای است بر پیکر [[حکومت]]....»<ref>یاد و یادآوران، دکتر علی شریعتی(چاپ حسینیه ارشاد)، ص۳۹ و ۴۰.</ref>.<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|فرهنگ عاشورا]]، ص ۱۲۷.</ref>		به نظر برخی، پدید آمدن «تکیه»، در مقابل مراکز [[دینی]] وابسته به خلافت‌های غیر [[شیعی]] بوده تا پایگاهی برای هواداران [[نهضت حسینی]] و دور از [[سلطه]] [[حکّام]] باشد: «تکیه و حسینیّه، مرکز تشکیلات ضدّ [[حکومتی]] ایجاد میکرد... [[شیعه]]، تکیه و حسینیّه میسازد تا به جنگجویانش پناهگاهی ببخشد... به [[خمس]] و حسینیّه رو می‌کند، تا به [[مبارزه]] همه جانبه‌اش از [[علی]] {{ع}} تاکنون امکان و [[قدرت]] بخشد. چنین است که ساختن «حسینیّه»، ضربه‌ای است بر پیکر [[حکومت]]....»<ref>یاد و یادآوران، دکتر علی شریعتی(چاپ حسینیه ارشاد)، ص۳۹ و ۴۰.</ref>.<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|فرهنگ عاشورا]]، ص ۱۲۷.</ref>

Bahmani: /* مقدمه */

2024-07-03T10:14:26Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۴۴
خط ۱۰:		خط ۱۰:
	محلّی که برای [[عزاداری]] [[سید الشهدا]] {{ع}}، به‌ویژه در ایّام [[عاشورا]] ساخته و برپا می‌شود. این گونه اماکن، علاوه بر آنکه [[حرمت]] و [[قداست]] خاصّ خود را دارد، [[احکام]] مخصوص [[مساجد]] را ندارد، بنا بر این محدودیّت حضور در آن مثل [[مسجد]] نیست. «تکیه، یا تکیه‌گاه، بعد از [[مسجد]] در [[حقیقت]] پایگاه [[معنوی]] [[مسلمانان]] خصوصا [[شیعیان]] به حساب میآید. جایی که [[مردم]] با تعزیه‌خوانی و [[سوگواری]] [[سالار شهیدان]] و [[یاران]] با وفایش به او متوسّل و متّکی میشوند... تکیه با [[تعزیه]] و [[عزاداری]] عجین گشته و این دو را هرگز نتوان از یک‌دیگر جدا کرد. به نظر میرسد [[تعزیه]] پس از [[حادثه کربلا]] برای نشان دادن وقایع خونبار [[عاشورا]] به سبک سوزناک [[ابداع]] شده باشد و با [[تقلید]] از نمایش‌های قدیمی که تا [[عهد]] پیشدادیان میرسد، ارتباط پیدا می‌کند»<ref>تاریخ تکایا و عزاداری قم، ص۶۹.</ref>.		محلّی که برای [[عزاداری]] [[سید الشهدا]] {{ع}}، به‌ویژه در ایّام [[عاشورا]] ساخته و برپا می‌شود. این گونه اماکن، علاوه بر آنکه [[حرمت]] و [[قداست]] خاصّ خود را دارد، [[احکام]] مخصوص [[مساجد]] را ندارد، بنا بر این محدودیّت حضور در آن مثل [[مسجد]] نیست. «تکیه، یا تکیه‌گاه، بعد از [[مسجد]] در [[حقیقت]] پایگاه [[معنوی]] [[مسلمانان]] خصوصا [[شیعیان]] به حساب میآید. جایی که [[مردم]] با تعزیه‌خوانی و [[سوگواری]] [[سالار شهیدان]] و [[یاران]] با وفایش به او متوسّل و متّکی میشوند... تکیه با [[تعزیه]] و [[عزاداری]] عجین گشته و این دو را هرگز نتوان از یک‌دیگر جدا کرد. به نظر میرسد [[تعزیه]] پس از [[حادثه کربلا]] برای نشان دادن وقایع خونبار [[عاشورا]] به سبک سوزناک [[ابداع]] شده باشد و با [[تقلید]] از نمایش‌های قدیمی که تا [[عهد]] پیشدادیان میرسد، ارتباط پیدا می‌کند»<ref>تاریخ تکایا و عزاداری قم، ص۶۹.</ref>.

	در [[نقل]] فوق، روی تکیه‌گاه بودن تکیه برای [[عزاداران]] [[حسینی]] تکیه شده است. این دقّت را دیگران نیز داشته‌اند و در پیشینه [[تاریخی]] آن به این جنبه [[عنایت]] کرده‌اند. از جمله به این [[نقل]] توجّه کنید: «جایی که مأمن و پناه‌گاه و تکیه گاه [[فقیران]] و مسافران بوده و رایگان در آنجا اقامت موقّت داشته‌اند. محافظان و نگهبانان آن (تکیه داران) از جوان‌مردان بودند و [[آداب]] و رسومی خاصّ داشتند که در «فتوت نامه»‌ها آمده است. جز این مفهوم، تکایا محلّی برای اجرای [[تعزیه]] برای [[سالار شهیدان]] بوده که در وسط تکیه، روی سکویی بر آمده از [[زمین]]، [[تعزیه]] خوانان موجب تحریک [[احساسات]] [[جماعت]] [[عزادار]] می‌شدند.		در [[نقل]] فوق، روی تکیه‌گاه بودن تکیه برای [[عزاداران]] [[حسینی]] تکیه شده است. این دقّت را دیگران نیز داشته‌اند و در پیشینه [[تاریخی]] آن به این جنبه عنایت کرده‌اند. از جمله به این [[نقل]] توجّه کنید: «جایی که مأمن و پناه‌گاه و تکیه گاه [[فقیران]] و مسافران بوده و رایگان در آنجا اقامت موقّت داشته‌اند. محافظان و نگهبانان آن (تکیه داران) از جوان‌مردان بودند و [[آداب]] و رسومی خاصّ داشتند که در «فتوت نامه»‌ها آمده است. جز این مفهوم، تکایا محلّی برای اجرای [[تعزیه]] برای [[سالار شهیدان]] بوده که در وسط تکیه، روی سکویی بر آمده از [[زمین]]، [[تعزیه]] خوانان موجب تحریک [[احساسات]] جماعت [[عزادار]] می‌شدند.

	رفته رفته تکیه به محلّی برای [[عزاداری]] تبدیل شد. از زمان [[ناصر الدین شاه]] به بعد، تکیه‌های به‌طور رسمی محلّ اجرای نمایش‌های مذهبی شد... در بیشتر تکیه ها-به اقتضای فصل-چادرهایی بزرگ بر میافراشتند که در واقع سقف این گونه تکیه‌ها به شمار میرفت. پارچه‌هایی سیاه که اشعاری در سوگ [[خاندان امام حسین]] {{ع}} بر آن نقش بسته است و علامت و شکل مخصوص تکیه نیز در جایی از آن قرار میگرفت. هر تکیه، علامتی ویژه و [[علمی]] ممتاز از بقیه تکیه‌ها برای خود داشت. بیشتر تکیه‌ها بر گذرگاه‌ها و راه‌های رفت و آمد [[مردم]] ساخته میشدند و دو مدخل داشتند که قافله‌ها و شبیه گردانان و دسته‌های [[عزاداری]] از آن عبور میکردند... در هر تکیه به یادبود [[تشنگی]] [[شهیدان کربلا]] سقّا خانه‌ای بنا میشد. بعدها در کنار تکیه‌ها، محلّ‌هایی به نام حسینیّه و [[زینبیّه]] بنا شد و یا تکایا به نام «حسینیّه» [[تغییر]] نام یافتند»<ref>مجله «کیهان فرهنگی»، سال ۱۰ شماره ۳، ص۲۹ و ۳۰.</ref>. گاهی به [[همّت]] [[اهل]] یک [[شهر]]، در [[شهرهای زیارتی]] از قبیل «مشهد»، «کربلا»، «نجف»، و... حسینیّه‌هایی ساخته می‌شود که اغلب مورد استفاده زوّار آن [[شهر]] قرار می‌گیرد.		رفته رفته تکیه به محلّی برای [[عزاداری]] تبدیل شد. از زمان [[ناصر الدین شاه]] به بعد، تکیه‌های به‌طور رسمی محلّ اجرای نمایش‌های مذهبی شد... در بیشتر تکیه ها-به اقتضای فصل-چادرهایی بزرگ بر میافراشتند که در واقع سقف این گونه تکیه‌ها به شمار میرفت. پارچه‌هایی سیاه که اشعاری در سوگ [[خاندان امام حسین]] {{ع}} بر آن نقش بسته است و علامت و شکل مخصوص تکیه نیز در جایی از آن قرار میگرفت. هر تکیه، علامتی ویژه و [[علمی]] ممتاز از بقیه تکیه‌ها برای خود داشت. بیشتر تکیه‌ها بر گذرگاه‌ها و راه‌های رفت و آمد [[مردم]] ساخته میشدند و دو مدخل داشتند که قافله‌ها و شبیه گردانان و دسته‌های [[عزاداری]] از آن عبور میکردند... در هر تکیه به یادبود [[تشنگی]] [[شهیدان کربلا]] سقّا خانه‌ای بنا میشد. بعدها در کنار تکیه‌ها، محلّ‌هایی به نام حسینیّه و [[زینبیّه]] بنا شد و یا تکایا به نام «حسینیّه» [[تغییر]] نام یافتند»<ref>مجله «کیهان فرهنگی»، سال ۱۰ شماره ۳، ص۲۹ و ۳۰.</ref>. گاهی به [[همّت]] [[اهل]] یک [[شهر]]، در شهرهای زیارتی از قبیل «مشهد»، «کربلا»، «نجف»، و... حسینیّه‌هایی ساخته می‌شود که اغلب مورد استفاده زوّار آن [[شهر]] قرار می‌گیرد.

	به نظر برخی، پدید آمدن «تکیه»، در مقابل مراکز [[دینی]] وابسته به خلافت‌های غیر [[شیعی]] بوده تا پایگاهی برای هواداران [[نهضت حسینی]] و دور از [[سلطه]] [[حکّام]] باشد: «تکیه و حسینیّه، مرکز تشکیلات ضدّ [[حکومتی]] ایجاد میکرد... [[شیعه]]، تکیه و حسینیّه میسازد تا به جنگجویانش پناهگاهی ببخشد... به [[خمس]] و حسینیّه رو می‌کند، تا به [[مبارزه]] همه جانبه‌اش از [[علی]] {{ع}} تاکنون امکان و [[قدرت]] بخشد. چنین است که ساختن «حسینیّه»، ضربه‌ای است بر پیکر [[حکومت]]....»<ref>یاد و یادآوران، دکتر علی شریعتی(چاپ حسینیه ارشاد)، ص۳۹ و ۴۰.</ref>.<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|فرهنگ عاشورا]]، ص ۱۲۷.</ref>		به نظر برخی، پدید آمدن «تکیه»، در مقابل مراکز [[دینی]] وابسته به خلافت‌های غیر [[شیعی]] بوده تا پایگاهی برای هواداران [[نهضت حسینی]] و دور از [[سلطه]] [[حکّام]] باشد: «تکیه و حسینیّه، مرکز تشکیلات ضدّ [[حکومتی]] ایجاد میکرد... [[شیعه]]، تکیه و حسینیّه میسازد تا به جنگجویانش پناهگاهی ببخشد... به [[خمس]] و حسینیّه رو می‌کند، تا به [[مبارزه]] همه جانبه‌اش از [[علی]] {{ع}} تاکنون امکان و [[قدرت]] بخشد. چنین است که ساختن «حسینیّه»، ضربه‌ای است بر پیکر [[حکومت]]....»<ref>یاد و یادآوران، دکتر علی شریعتی(چاپ حسینیه ارشاد)، ص۳۹ و ۴۰.</ref>.<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|فرهنگ عاشورا]]، ص ۱۲۷.</ref>

Bahmani: /* مقدمه */

2023-08-06T05:31:37Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۰۱
خط ۸:		خط ۸:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	محلّی که برای [[عزاداری]] [[سید الشهدا]] {{ع}}، به‌ویژه در ایّام [[عاشورا]] ساخته و برپا می‌شود. این گونه اماکن، علاوه بر آنکه [[حرمت]] و [[قداست]] خاصّ خود را دارد، [[احکام]] مخصوص [[مساجد]] را ندارد، بنا بر این [[محدودیّت]] حضور در آن مثل [[مسجد]] نیست. «تکیه، یا تکیه‌گاه، بعد از [[مسجد]] در [[حقیقت]] پایگاه [[معنوی]] [[مسلمانان]] خصوصا [[شیعیان]] به حساب میآید. جایی که [[مردم]] با تعزیه‌خوانی و [[سوگواری]] [[سالار شهیدان]] و [[یاران]] با وفایش به او متوسّل و متّکی میشوند... تکیه با [[تعزیه]] و [[عزاداری]] عجین گشته و این دو را هرگز نتوان از یک‌دیگر جدا کرد. به نظر میرسد [[تعزیه]] پس از [[حادثه کربلا]] برای نشان دادن وقایع خونبار [[عاشورا]] به سبک سوزناک [[ابداع]] شده باشد و با [[تقلید]] از نمایش‌های قدیمی که تا [[عهد]] پیشدادیان میرسد، [[ارتباط]] پیدا می‌کند»<ref>تاریخ تکایا و عزاداری قم، ص۶۹.</ref>.		محلّی که برای [[عزاداری]] [[سید الشهدا]] {{ع}}، به‌ویژه در ایّام [[عاشورا]] ساخته و برپا می‌شود. این گونه اماکن، علاوه بر آنکه [[حرمت]] و [[قداست]] خاصّ خود را دارد، [[احکام]] مخصوص [[مساجد]] را ندارد، بنا بر این محدودیّت حضور در آن مثل [[مسجد]] نیست. «تکیه، یا تکیه‌گاه، بعد از [[مسجد]] در [[حقیقت]] پایگاه [[معنوی]] [[مسلمانان]] خصوصا [[شیعیان]] به حساب میآید. جایی که [[مردم]] با تعزیه‌خوانی و [[سوگواری]] [[سالار شهیدان]] و [[یاران]] با وفایش به او متوسّل و متّکی میشوند... تکیه با [[تعزیه]] و [[عزاداری]] عجین گشته و این دو را هرگز نتوان از یک‌دیگر جدا کرد. به نظر میرسد [[تعزیه]] پس از [[حادثه کربلا]] برای نشان دادن وقایع خونبار [[عاشورا]] به سبک سوزناک [[ابداع]] شده باشد و با [[تقلید]] از نمایش‌های قدیمی که تا [[عهد]] پیشدادیان میرسد، ارتباط پیدا می‌کند»<ref>تاریخ تکایا و عزاداری قم، ص۶۹.</ref>.

	در [[نقل]] فوق، روی تکیه‌گاه بودن تکیه برای [[عزاداران]] [[حسینی]] تکیه شده است. این دقّت را دیگران نیز داشته‌اند و در پیشینه [[تاریخی]] آن به این جنبه [[عنایت]] کرده‌اند. از جمله به این [[نقل]] توجّه کنید: «جایی که مأمن و پناه‌گاه و تکیه گاه [[فقیران]] و مسافران بوده و رایگان در آنجا اقامت موقّت داشته‌اند. محافظان و نگهبانان آن (تکیه داران) از جوان‌مردان بودند و [[آداب]] و رسومی خاصّ داشتند که در «فتوت نامه»‌ها آمده است. جز این مفهوم، تکایا محلّی برای اجرای [[تعزیه]] برای [[سالار شهیدان]] بوده که در وسط تکیه، روی سکویی بر آمده از [[زمین]]، [[تعزیه]] خوانان موجب تحریک [[احساسات]] [[جماعت]] [[عزادار]] می‌شدند.		در [[نقل]] فوق، روی تکیه‌گاه بودن تکیه برای [[عزاداران]] [[حسینی]] تکیه شده است. این دقّت را دیگران نیز داشته‌اند و در پیشینه [[تاریخی]] آن به این جنبه [[عنایت]] کرده‌اند. از جمله به این [[نقل]] توجّه کنید: «جایی که مأمن و پناه‌گاه و تکیه گاه [[فقیران]] و مسافران بوده و رایگان در آنجا اقامت موقّت داشته‌اند. محافظان و نگهبانان آن (تکیه داران) از جوان‌مردان بودند و [[آداب]] و رسومی خاصّ داشتند که در «فتوت نامه»‌ها آمده است. جز این مفهوم، تکایا محلّی برای اجرای [[تعزیه]] برای [[سالار شهیدان]] بوده که در وسط تکیه، روی سکویی بر آمده از [[زمین]]، [[تعزیه]] خوانان موجب تحریک [[احساسات]] [[جماعت]] [[عزادار]] می‌شدند.

Msadeq: /* مقدمه */

2023-07-31T11:08:38Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۴:۳۸
خط ۸:		خط ۸:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	محلّی که برای [[عزاداری]] [[سید الشهدا]] {{ع}}، به‌ویژه در ایّام [[عاشورا]] ساخته و برپا می‌شود. این گونه اماکن، علاوه بر آنکه [[حرمت]] و [[قداست]] خاصّ خود را دارد، [[احکام]] مخصوص [[مساجد]] را ندارد، بنا بر این [[محدودیّت]] حضور در آن مثل [[مسجد]] نیست. ~~“تکیه،~~ یا تکیه‌گاه، بعد از [[مسجد]] در [[حقیقت]] پایگاه [[معنوی]] [[مسلمانان]] خصوصا [[شیعیان]] به حساب میآید. جایی که [[مردم]] با تعزیه‌خوانی و [[سوگواری]] [[سالار شهیدان]] و [[یاران]] با وفایش به او متوسّل و متّکی میشوند... تکیه با [[تعزیه]] و [[عزاداری]] عجین گشته و این دو را هرگز نتوان از یک‌دیگر جدا کرد. به نظر میرسد [[تعزیه]] پس از [[حادثه کربلا]] برای نشان دادن وقایع خونبار [[عاشورا]] به سبک سوزناک [[ابداع]] شده باشد و با [[تقلید]] از نمایش‌های قدیمی که تا [[عهد]] پیشدادیان میرسد، [[ارتباط]] پیدا ~~می‌کند”~~<ref>تاریخ تکایا و عزاداری قم، ص۶۹.</ref>.		محلّی که برای [[عزاداری]] [[سید الشهدا]] {{ع}}، به‌ویژه در ایّام [[عاشورا]] ساخته و برپا می‌شود. این گونه اماکن، علاوه بر آنکه [[حرمت]] و [[قداست]] خاصّ خود را دارد، [[احکام]] مخصوص [[مساجد]] را ندارد، بنا بر این [[محدودیّت]] حضور در آن مثل [[مسجد]] نیست. «تکیه، یا تکیه‌گاه، بعد از [[مسجد]] در [[حقیقت]] پایگاه [[معنوی]] [[مسلمانان]] خصوصا [[شیعیان]] به حساب میآید. جایی که [[مردم]] با تعزیه‌خوانی و [[سوگواری]] [[سالار شهیدان]] و [[یاران]] با وفایش به او متوسّل و متّکی میشوند... تکیه با [[تعزیه]] و [[عزاداری]] عجین گشته و این دو را هرگز نتوان از یک‌دیگر جدا کرد. به نظر میرسد [[تعزیه]] پس از [[حادثه کربلا]] برای نشان دادن وقایع خونبار [[عاشورا]] به سبک سوزناک [[ابداع]] شده باشد و با [[تقلید]] از نمایش‌های قدیمی که تا [[عهد]] پیشدادیان میرسد، [[ارتباط]] پیدا می‌کند»<ref>تاریخ تکایا و عزاداری قم، ص۶۹.</ref>.

	در [[نقل]] فوق، روی تکیه‌گاه بودن تکیه برای [[عزاداران]] [[حسینی]] تکیه شده است. این دقّت را دیگران نیز داشته‌اند و در پیشینه [[تاریخی]] آن به این جنبه [[عنایت]] کرده‌اند. از جمله به این [[نقل]] توجّه کنید: ~~“جایی~~ که مأمن و پناه‌گاه و تکیه گاه [[فقیران]] و مسافران بوده و رایگان در آنجا اقامت موقّت داشته‌اند. محافظان و نگهبانان آن (تکیه داران) از جوان‌مردان بودند و [[آداب]] و رسومی خاصّ داشتند که در ~~“فتوت نامه”‌ها~~ آمده است. جز این مفهوم، تکایا محلّی برای اجرای [[تعزیه]] برای [[سالار شهیدان]] بوده که در وسط تکیه، روی سکویی بر آمده از [[زمین]]، [[تعزیه]] خوانان موجب تحریک [[احساسات]] [[جماعت]] [[عزادار]] می‌شدند.		در [[نقل]] فوق، روی تکیه‌گاه بودن تکیه برای [[عزاداران]] [[حسینی]] تکیه شده است. این دقّت را دیگران نیز داشته‌اند و در پیشینه [[تاریخی]] آن به این جنبه [[عنایت]] کرده‌اند. از جمله به این [[نقل]] توجّه کنید: «جایی که مأمن و پناه‌گاه و تکیه گاه [[فقیران]] و مسافران بوده و رایگان در آنجا اقامت موقّت داشته‌اند. محافظان و نگهبانان آن (تکیه داران) از جوان‌مردان بودند و [[آداب]] و رسومی خاصّ داشتند که در «فتوت نامه»‌ها آمده است. جز این مفهوم، تکایا محلّی برای اجرای [[تعزیه]] برای [[سالار شهیدان]] بوده که در وسط تکیه، روی سکویی بر آمده از [[زمین]]، [[تعزیه]] خوانان موجب تحریک [[احساسات]] [[جماعت]] [[عزادار]] می‌شدند.

	رفته رفته تکیه به محلّی برای [[عزاداری]] تبدیل شد. از زمان [[ناصر الدین شاه]] به بعد، تکیه‌های به‌طور رسمی محلّ اجرای نمایش‌های مذهبی شد... در بیشتر تکیه ها-به اقتضای فصل-چادرهایی بزرگ بر میافراشتند که در واقع سقف این گونه تکیه‌ها به شمار میرفت. پارچه‌هایی سیاه که اشعاری در سوگ [[خاندان امام حسین]] {{ع}} بر آن نقش بسته است و علامت و شکل مخصوص تکیه نیز در جایی از آن قرار میگرفت. هر تکیه، علامتی ویژه و [[علمی]] ممتاز از بقیه تکیه‌ها برای خود داشت. بیشتر تکیه‌ها بر گذرگاه‌ها و راه‌های رفت و آمد [[مردم]] ساخته میشدند و دو مدخل داشتند که قافله‌ها و شبیه گردانان و دسته‌های [[عزاداری]] از آن عبور میکردند... در هر تکیه به یادبود [[تشنگی]] [[شهیدان کربلا]] سقّا خانه‌ای بنا میشد. بعدها در کنار تکیه‌ها، محلّ‌هایی به نام حسینیّه و [[زینبیّه]] بنا شد و یا تکایا به نام ~~“حسینیّه”~~ [[تغییر]] نام ~~یافتند”~~<ref>مجله «کیهان فرهنگی»، سال ۱۰ شماره ۳، ص۲۹ و ۳۰.</ref>. گاهی به [[همّت]] [[اهل]] یک [[شهر]]، در [[شهرهای زیارتی]] از قبیل ~~“مشهد”، “کربلا”، “نجف”،~~ و... حسینیّه‌هایی ساخته می‌شود که اغلب مورد استفاده زوّار آن [[شهر]] قرار می‌گیرد.		رفته رفته تکیه به محلّی برای [[عزاداری]] تبدیل شد. از زمان [[ناصر الدین شاه]] به بعد، تکیه‌های به‌طور رسمی محلّ اجرای نمایش‌های مذهبی شد... در بیشتر تکیه ها-به اقتضای فصل-چادرهایی بزرگ بر میافراشتند که در واقع سقف این گونه تکیه‌ها به شمار میرفت. پارچه‌هایی سیاه که اشعاری در سوگ [[خاندان امام حسین]] {{ع}} بر آن نقش بسته است و علامت و شکل مخصوص تکیه نیز در جایی از آن قرار میگرفت. هر تکیه، علامتی ویژه و [[علمی]] ممتاز از بقیه تکیه‌ها برای خود داشت. بیشتر تکیه‌ها بر گذرگاه‌ها و راه‌های رفت و آمد [[مردم]] ساخته میشدند و دو مدخل داشتند که قافله‌ها و شبیه گردانان و دسته‌های [[عزاداری]] از آن عبور میکردند... در هر تکیه به یادبود [[تشنگی]] [[شهیدان کربلا]] سقّا خانه‌ای بنا میشد. بعدها در کنار تکیه‌ها، محلّ‌هایی به نام حسینیّه و [[زینبیّه]] بنا شد و یا تکایا به نام «حسینیّه» [[تغییر]] نام یافتند»<ref>مجله «کیهان فرهنگی»، سال ۱۰ شماره ۳، ص۲۹ و ۳۰.</ref>. گاهی به [[همّت]] [[اهل]] یک [[شهر]]، در [[شهرهای زیارتی]] از قبیل «مشهد»، «کربلا»، «نجف»، و... حسینیّه‌هایی ساخته می‌شود که اغلب مورد استفاده زوّار آن [[شهر]] قرار می‌گیرد.

	به نظر برخی، پدید آمدن ~~“تکیه”،~~ در مقابل مراکز [[دینی]] وابسته به خلافت‌های غیر [[شیعی]] بوده تا پایگاهی برای هواداران [[نهضت حسینی]] و دور از [[سلطه]] [[حکّام]] باشد: ~~“تکیه~~ و حسینیّه، مرکز تشکیلات ضدّ [[حکومتی]] ایجاد میکرد... [[شیعه]]، تکیه و حسینیّه میسازد تا به جنگجویانش پناهگاهی ببخشد... به [[خمس]] و حسینیّه رو می‌کند، تا به [[مبارزه]] همه جانبه‌اش از [[علی]] {{ع}} تاکنون امکان و [[قدرت]] بخشد. چنین است که ساختن ~~“حسینیّه”،~~ ضربه‌ای است بر پیکر [[حکومت]]....”<ref>یاد و یادآوران، دکتر علی شریعتی(چاپ حسینیه ارشاد)، ص۳۹ و ۴۰.</ref>.<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|فرهنگ عاشورا]]، ص ۱۲۷.</ref>		به نظر برخی، پدید آمدن «تکیه»، در مقابل مراکز [[دینی]] وابسته به خلافت‌های غیر [[شیعی]] بوده تا پایگاهی برای هواداران [[نهضت حسینی]] و دور از [[سلطه]] [[حکّام]] باشد: «تکیه و حسینیّه، مرکز تشکیلات ضدّ [[حکومتی]] ایجاد میکرد... [[شیعه]]، تکیه و حسینیّه میسازد تا به جنگجویانش پناهگاهی ببخشد... به [[خمس]] و حسینیّه رو می‌کند، تا به [[مبارزه]] همه جانبه‌اش از [[علی]] {{ع}} تاکنون امکان و [[قدرت]] بخشد. چنین است که ساختن «حسینیّه»، ضربه‌ای است بر پیکر [[حکومت]]....»<ref>یاد و یادآوران، دکتر علی شریعتی(چاپ حسینیه ارشاد)، ص۳۹ و ۴۰.</ref>.<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|فرهنگ عاشورا]]، ص ۱۲۷.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani در ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۲۸

2023-07-31T10:28:32Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۵۸
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط =		\| موضوع مرتبط = امام حسین
	\| عنوان مدخل =		\| عنوان مدخل =
	\| مداخل مرتبط = ~~[[تکیه در حدیث]] - [[تکیه در کلام اسلامی]] -~~ [[تکیه در معارف و سیره حسینی]]		\| مداخل مرتبط = [[تکیه در معارف و سیره حسینی]]
	\| پرسش مرتبط = ~~تکیه (پرسش)~~		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}
	{{سوگواری امام حسین}}		{{سوگواری امام حسین}}
خط ۹:		خط ۹:
	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	محلّی که برای [[عزاداری]] [[سید الشهدا]] {{ع}}، به‌ویژه در ایّام [[عاشورا]] ساخته و برپا می‌شود. این گونه اماکن، علاوه بر آنکه [[حرمت]] و [[قداست]] خاصّ خود را دارد، [[احکام]] مخصوص [[مساجد]] را ندارد، بنا بر این [[محدودیّت]] حضور در آن مثل [[مسجد]] نیست. “تکیه، یا تکیه‌گاه، بعد از [[مسجد]] در [[حقیقت]] پایگاه [[معنوی]] [[مسلمانان]] خصوصا [[شیعیان]] به حساب میآید. جایی که [[مردم]] با تعزیه‌خوانی و [[سوگواری]] [[سالار شهیدان]] و [[یاران]] با وفایش به او متوسّل و متّکی میشوند... تکیه با [[تعزیه]] و [[عزاداری]] عجین گشته و این دو را هرگز نتوان از یک‌دیگر جدا کرد. به نظر میرسد [[تعزیه]] پس از [[حادثه کربلا]] برای نشان دادن وقایع خونبار [[عاشورا]] به سبک سوزناک [[ابداع]] شده باشد و با [[تقلید]] از نمایش‌های قدیمی که تا [[عهد]] پیشدادیان میرسد، [[ارتباط]] پیدا می‌کند”<ref>تاریخ تکایا و عزاداری قم، ص۶۹.</ref>.		محلّی که برای [[عزاداری]] [[سید الشهدا]] {{ع}}، به‌ویژه در ایّام [[عاشورا]] ساخته و برپا می‌شود. این گونه اماکن، علاوه بر آنکه [[حرمت]] و [[قداست]] خاصّ خود را دارد، [[احکام]] مخصوص [[مساجد]] را ندارد، بنا بر این [[محدودیّت]] حضور در آن مثل [[مسجد]] نیست. “تکیه، یا تکیه‌گاه، بعد از [[مسجد]] در [[حقیقت]] پایگاه [[معنوی]] [[مسلمانان]] خصوصا [[شیعیان]] به حساب میآید. جایی که [[مردم]] با تعزیه‌خوانی و [[سوگواری]] [[سالار شهیدان]] و [[یاران]] با وفایش به او متوسّل و متّکی میشوند... تکیه با [[تعزیه]] و [[عزاداری]] عجین گشته و این دو را هرگز نتوان از یک‌دیگر جدا کرد. به نظر میرسد [[تعزیه]] پس از [[حادثه کربلا]] برای نشان دادن وقایع خونبار [[عاشورا]] به سبک سوزناک [[ابداع]] شده باشد و با [[تقلید]] از نمایش‌های قدیمی که تا [[عهد]] پیشدادیان میرسد، [[ارتباط]] پیدا می‌کند”<ref>تاریخ تکایا و عزاداری قم، ص۶۹.</ref>.
	در [[نقل]] فوق، روی تکیه‌گاه بودن تکیه برای [[عزاداران]] [[حسینی]] تکیه شده است. این دقّت را دیگران نیز داشته‌اند و در پیشینه [[تاریخی]] آن به این جنبه [[عنایت]] کرده‌اند. از جمله به این [[نقل]] توجّه کنید: “جایی که مأمن و پناه‌گاه و تکیه گاه [[فقیران]] و مسافران بوده و رایگان در آنجا اقامت موقّت داشته‌اند. محافظان و نگهبانان آن (تکیه داران) از جوان‌مردان بودند و [[آداب]] و رسومی خاصّ داشتند که در “فتوت نامه”‌ها آمده است. جز این مفهوم، تکایا محلّی برای اجرای [[تعزیه]] برای [[سالار شهیدان]] بوده که در وسط تکیه، روی سکویی بر آمده از [[زمین]]، [[تعزیه]] خوانان موجب تحریک [[احساسات]] [[جماعت]] [[عزادار]] ~~میشدند~~.
	رفته رفته تکیه به محلّی برای [[عزاداری]] تبدیل شد. از زمان [[ناصر الدین شاه]] به بعد، تکیه‌های به‌طور رسمی محلّ اجرای نمایش‌های مذهبی شد... در بیشتر تکیه ها-به اقتضای فصل-چادرهایی بزرگ بر میافراشتند که در واقع سقف این گونه تکیه‌ها به شمار میرفت. پارچه‌هایی سیاه که اشعاری در سوگ [[خاندان امام حسین]] {{ع}} بر آن نقش بسته است و علامت و شکل مخصوص تکیه نیز در جایی از آن قرار میگرفت. هر تکیه، علامتی ویژه و [[علمی]] ممتاز از بقیه تکیه‌ها برای خود داشت. بیشتر تکیه‌ها بر گذرگاه‌ها و راه‌های رفت و آمد [[مردم]] ساخته میشدند و دو مدخل داشتند که قافله‌ها و شبیه گردانان و دسته‌های [[عزاداری]] از آن عبور میکردند... در هر تکیه به یادبود [[تشنگی]] [[شهیدان کربلا]] سقّا خانه‌ای بنا میشد. بعدها در کنار تکیه‌ها، محلّ‌هایی به نام حسینیّه و [[زینبیّه]] بنا شد و یا تکایا به نام “حسینیّه” [[تغییر]] نام یافتند”<ref>مجله «کیهان فرهنگی»، سال ۱۰ شماره ۳، ص۲۹ و ۳۰.</ref>. گاهی به [[همّت]] [[اهل]] یک [[شهر]]، در [[شهرهای زیارتی]] از قبیل “مشهد”، “کربلا”، “نجف”، و... حسینیّه‌هایی ساخته می‌شود که اغلب مورد استفاده زوّار آن [[شهر]] قرار ~~میگیرد~~.		در [[نقل]] فوق، روی تکیه‌گاه بودن تکیه برای [[عزاداران]] [[حسینی]] تکیه شده است. این دقّت را دیگران نیز داشته‌اند و در پیشینه [[تاریخی]] آن به این جنبه [[عنایت]] کرده‌اند. از جمله به این [[نقل]] توجّه کنید: “جایی که مأمن و پناه‌گاه و تکیه گاه [[فقیران]] و مسافران بوده و رایگان در آنجا اقامت موقّت داشته‌اند. محافظان و نگهبانان آن (تکیه داران) از جوان‌مردان بودند و [[آداب]] و رسومی خاصّ داشتند که در “فتوت نامه”‌ها آمده است. جز این مفهوم، تکایا محلّی برای اجرای [[تعزیه]] برای [[سالار شهیدان]] بوده که در وسط تکیه، روی سکویی بر آمده از [[زمین]]، [[تعزیه]] خوانان موجب تحریک [[احساسات]] [[جماعت]] [[عزادار]] می‌شدند.
	به نظر برخی، پدید آمدن “تکیه”، در مقابل مراکز [[دینی]] وابسته به خلافت‌های غیر [[شیعی]] بوده تا پایگاهی برای هواداران [[نهضت حسینی]] و دور از [[سلطه]] [[حکّام]] باشد: “تکیه و حسینیّه، مرکز تشکیلات ضدّ [[حکومتی]] ایجاد میکرد... [[شیعه]]، تکیه و حسینیّه میسازد تا به جنگجویانش پناهگاهی ببخشد... به [[خمس]] و حسینیّه رو می‌کند، تا به [[مبارزه]] همه جانبه‌اش از [[علی]] {{ع}} تاکنون امکان و [[قدرت]] بخشد. چنین است که ساختن “حسینیّه”، ضربه‌ای است بر پیکر [[حکومت]].... ”<ref>یاد و یادآوران، دکتر علی شریعتی(چاپ حسینیه ارشاد)، ص۳۹ و ۴۰.</ref><ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|فرهنگ عاشورا]]، ص ۱۲۷.</ref>.
			رفته رفته تکیه به محلّی برای [[عزاداری]] تبدیل شد. از زمان [[ناصر الدین شاه]] به بعد، تکیه‌های به‌طور رسمی محلّ اجرای نمایش‌های مذهبی شد... در بیشتر تکیه ها-به اقتضای فصل-چادرهایی بزرگ بر میافراشتند که در واقع سقف این گونه تکیه‌ها به شمار میرفت. پارچه‌هایی سیاه که اشعاری در سوگ [[خاندان امام حسین]] {{ع}} بر آن نقش بسته است و علامت و شکل مخصوص تکیه نیز در جایی از آن قرار میگرفت. هر تکیه، علامتی ویژه و [[علمی]] ممتاز از بقیه تکیه‌ها برای خود داشت. بیشتر تکیه‌ها بر گذرگاه‌ها و راه‌های رفت و آمد [[مردم]] ساخته میشدند و دو مدخل داشتند که قافله‌ها و شبیه گردانان و دسته‌های [[عزاداری]] از آن عبور میکردند... در هر تکیه به یادبود [[تشنگی]] [[شهیدان کربلا]] سقّا خانه‌ای بنا میشد. بعدها در کنار تکیه‌ها، محلّ‌هایی به نام حسینیّه و [[زینبیّه]] بنا شد و یا تکایا به نام “حسینیّه” [[تغییر]] نام یافتند”<ref>مجله «کیهان فرهنگی»، سال ۱۰ شماره ۳، ص۲۹ و ۳۰.</ref>. گاهی به [[همّت]] [[اهل]] یک [[شهر]]، در [[شهرهای زیارتی]] از قبیل “مشهد”، “کربلا”، “نجف”، و... حسینیّه‌هایی ساخته می‌شود که اغلب مورد استفاده زوّار آن [[شهر]] قرار می‌گیرد.

			به نظر برخی، پدید آمدن “تکیه”، در مقابل مراکز [[دینی]] وابسته به خلافت‌های غیر [[شیعی]] بوده تا پایگاهی برای هواداران [[نهضت حسینی]] و دور از [[سلطه]] [[حکّام]] باشد: “تکیه و حسینیّه، مرکز تشکیلات ضدّ [[حکومتی]] ایجاد میکرد... [[شیعه]]، تکیه و حسینیّه میسازد تا به جنگجویانش پناهگاهی ببخشد... به [[خمس]] و حسینیّه رو می‌کند، تا به [[مبارزه]] همه جانبه‌اش از [[علی]] {{ع}} تاکنون امکان و [[قدرت]] بخشد. چنین است که ساختن “حسینیّه”، ضربه‌ای است بر پیکر [[حکومت]]....”<ref>یاد و یادآوران، دکتر علی شریعتی(چاپ حسینیه ارشاد)، ص۳۹ و ۴۰.</ref>.<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|فرهنگ عاشورا]]، ص ۱۲۷.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:13681024.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|'''فرهنگ عاشورا''']]		# [[پرونده:13681024.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|'''فرهنگ عاشورا''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

خط ۲۳:		خط ۲۶:
	{{عزاداری محرم}}		{{عزاداری محرم}}

	[[رده:امام حسین]]		[[رده:مکان‌های منسوب به امام حسین]]
	[[رده:مدخل فرهنگ عاشورا]]		[[رده:مدخل فرهنگ عاشورا]]

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-24T19:43:47Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۲۳:۱۳
خط ۷:		خط ۷:
	{{سوگواری امام حسین}}		{{سوگواری امام حسین}}

	==مقدمه==		== مقدمه ==
	محلّی که برای [[عزاداری]] [[سید الشهدا]]{{ع}}، به‌ویژه در ایّام [[عاشورا]] ساخته و برپا می‌شود. این گونه اماکن، علاوه بر آنکه [[حرمت]] و [[قداست]] خاصّ خود را دارد، [[احکام]] مخصوص [[مساجد]] را ندارد، بنا بر این [[محدودیّت]] حضور در آن مثل [[مسجد]] نیست. “تکیه، یا تکیه‌گاه، بعد از [[مسجد]] در [[حقیقت]] پایگاه [[معنوی]] [[مسلمانان]] خصوصا [[شیعیان]] به حساب میآید. جایی که [[مردم]] با تعزیه‌خوانی و [[سوگواری]] [[سالار شهیدان]] و [[یاران]] با وفایش به او متوسّل و متّکی میشوند... تکیه با [[تعزیه]] و [[عزاداری]] عجین گشته و این دو را هرگز نتوان از یک‌دیگر جدا کرد. به نظر میرسد [[تعزیه]] پس از [[حادثه کربلا]] برای نشان دادن وقایع خونبار [[عاشورا]] به سبک سوزناک [[ابداع]] شده باشد و با [[تقلید]] از نمایش‌های قدیمی که تا [[عهد]] پیشدادیان میرسد، [[ارتباط]] پیدا می‌کند”<ref>تاریخ تکایا و عزاداری قم، ص۶۹.</ref>.		محلّی که برای [[عزاداری]] [[سید الشهدا]] {{ع}}، به‌ویژه در ایّام [[عاشورا]] ساخته و برپا می‌شود. این گونه اماکن، علاوه بر آنکه [[حرمت]] و [[قداست]] خاصّ خود را دارد، [[احکام]] مخصوص [[مساجد]] را ندارد، بنا بر این [[محدودیّت]] حضور در آن مثل [[مسجد]] نیست. “تکیه، یا تکیه‌گاه، بعد از [[مسجد]] در [[حقیقت]] پایگاه [[معنوی]] [[مسلمانان]] خصوصا [[شیعیان]] به حساب میآید. جایی که [[مردم]] با تعزیه‌خوانی و [[سوگواری]] [[سالار شهیدان]] و [[یاران]] با وفایش به او متوسّل و متّکی میشوند... تکیه با [[تعزیه]] و [[عزاداری]] عجین گشته و این دو را هرگز نتوان از یک‌دیگر جدا کرد. به نظر میرسد [[تعزیه]] پس از [[حادثه کربلا]] برای نشان دادن وقایع خونبار [[عاشورا]] به سبک سوزناک [[ابداع]] شده باشد و با [[تقلید]] از نمایش‌های قدیمی که تا [[عهد]] پیشدادیان میرسد، [[ارتباط]] پیدا می‌کند”<ref>تاریخ تکایا و عزاداری قم، ص۶۹.</ref>.
	در [[نقل]] فوق، روی تکیه‌گاه بودن تکیه برای [[عزاداران]] [[حسینی]] تکیه شده است. این دقّت را دیگران نیز داشته‌اند و در پیشینه [[تاریخی]] آن به این جنبه [[عنایت]] کرده‌اند. از جمله به این [[نقل]] توجّه کنید: “جایی که مأمن و پناه‌گاه و تکیه گاه [[فقیران]] و مسافران بوده و رایگان در آنجا اقامت موقّت داشته‌اند. محافظان و نگهبانان آن (تکیه داران) از جوان‌مردان بودند و [[آداب]] و رسومی خاصّ داشتند که در “فتوت نامه”‌ها آمده است. جز این مفهوم، تکایا محلّی برای اجرای [[تعزیه]] برای [[سالار شهیدان]] بوده که در وسط تکیه، روی سکویی بر آمده از [[زمین]]، [[تعزیه]] خوانان موجب تحریک [[احساسات]] [[جماعت]] [[عزادار]] میشدند.		در [[نقل]] فوق، روی تکیه‌گاه بودن تکیه برای [[عزاداران]] [[حسینی]] تکیه شده است. این دقّت را دیگران نیز داشته‌اند و در پیشینه [[تاریخی]] آن به این جنبه [[عنایت]] کرده‌اند. از جمله به این [[نقل]] توجّه کنید: “جایی که مأمن و پناه‌گاه و تکیه گاه [[فقیران]] و مسافران بوده و رایگان در آنجا اقامت موقّت داشته‌اند. محافظان و نگهبانان آن (تکیه داران) از جوان‌مردان بودند و [[آداب]] و رسومی خاصّ داشتند که در “فتوت نامه”‌ها آمده است. جز این مفهوم، تکایا محلّی برای اجرای [[تعزیه]] برای [[سالار شهیدان]] بوده که در وسط تکیه، روی سکویی بر آمده از [[زمین]]، [[تعزیه]] خوانان موجب تحریک [[احساسات]] [[جماعت]] [[عزادار]] میشدند.
	رفته رفته تکیه به محلّی برای [[عزاداری]] تبدیل شد. از زمان [[ناصر الدین شاه]] به بعد، تکیه‌های به‌طور رسمی محلّ اجرای نمایش‌های مذهبی شد... در بیشتر تکیه ها-به اقتضای فصل-چادرهایی بزرگ بر میافراشتند که در واقع سقف این گونه تکیه‌ها به شمار میرفت. پارچه‌هایی سیاه که اشعاری در سوگ [[خاندان امام حسین]]{{ع}} بر آن نقش بسته است و علامت و شکل مخصوص تکیه نیز در جایی از آن قرار میگرفت. هر تکیه، علامتی ویژه و [[علمی]] ممتاز از بقیه تکیه‌ها برای خود داشت. بیشتر تکیه‌ها بر گذرگاه‌ها و راه‌های رفت و آمد [[مردم]] ساخته میشدند و دو مدخل داشتند که قافله‌ها و شبیه گردانان و دسته‌های [[عزاداری]] از آن عبور میکردند... در هر تکیه به یادبود [[تشنگی]] [[شهیدان کربلا]] سقّا خانه‌ای بنا میشد. بعدها در کنار تکیه‌ها، محلّ‌هایی به نام حسینیّه و [[زینبیّه]] بنا شد و یا تکایا به نام “حسینیّه” [[تغییر]] نام یافتند”<ref>مجله «کیهان فرهنگی»، سال ۱۰ شماره ۳، ص۲۹ و ۳۰.</ref>. گاهی به [[همّت]] [[اهل]] یک [[شهر]]، در [[شهرهای زیارتی]] از قبیل “مشهد”، “کربلا”، “نجف”، و... حسینیّه‌هایی ساخته می‌شود که اغلب مورد استفاده زوّار آن [[شهر]] قرار میگیرد.		رفته رفته تکیه به محلّی برای [[عزاداری]] تبدیل شد. از زمان [[ناصر الدین شاه]] به بعد، تکیه‌های به‌طور رسمی محلّ اجرای نمایش‌های مذهبی شد... در بیشتر تکیه ها-به اقتضای فصل-چادرهایی بزرگ بر میافراشتند که در واقع سقف این گونه تکیه‌ها به شمار میرفت. پارچه‌هایی سیاه که اشعاری در سوگ [[خاندان امام حسین]] {{ع}} بر آن نقش بسته است و علامت و شکل مخصوص تکیه نیز در جایی از آن قرار میگرفت. هر تکیه، علامتی ویژه و [[علمی]] ممتاز از بقیه تکیه‌ها برای خود داشت. بیشتر تکیه‌ها بر گذرگاه‌ها و راه‌های رفت و آمد [[مردم]] ساخته میشدند و دو مدخل داشتند که قافله‌ها و شبیه گردانان و دسته‌های [[عزاداری]] از آن عبور میکردند... در هر تکیه به یادبود [[تشنگی]] [[شهیدان کربلا]] سقّا خانه‌ای بنا میشد. بعدها در کنار تکیه‌ها، محلّ‌هایی به نام حسینیّه و [[زینبیّه]] بنا شد و یا تکایا به نام “حسینیّه” [[تغییر]] نام یافتند”<ref>مجله «کیهان فرهنگی»، سال ۱۰ شماره ۳، ص۲۹ و ۳۰.</ref>. گاهی به [[همّت]] [[اهل]] یک [[شهر]]، در [[شهرهای زیارتی]] از قبیل “مشهد”، “کربلا”، “نجف”، و... حسینیّه‌هایی ساخته می‌شود که اغلب مورد استفاده زوّار آن [[شهر]] قرار میگیرد.
	به نظر برخی، پدید آمدن “تکیه”، در مقابل مراکز [[دینی]] وابسته به خلافت‌های غیر [[شیعی]] بوده تا پایگاهی برای هواداران [[نهضت حسینی]] و دور از [[سلطه]] [[حکّام]] باشد: “تکیه و حسینیّه، مرکز تشکیلات ضدّ [[حکومتی]] ایجاد میکرد... [[شیعه]]، تکیه و حسینیّه میسازد تا به جنگجویانش پناهگاهی ببخشد... به [[خمس]] و حسینیّه رو می‌کند، تا به [[مبارزه]] همه جانبه‌اش از [[علی]]{{ع}} تاکنون امکان و [[قدرت]] بخشد. چنین است که ساختن “حسینیّه”، ضربه‌ای است بر پیکر [[حکومت]]....”<ref>یاد و یادآوران، دکتر علی شریعتی(چاپ حسینیه ارشاد)، ص۳۹ و ۴۰.</ref><ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|فرهنگ عاشورا]]، ص ۱۲۷.</ref>.		به نظر برخی، پدید آمدن “تکیه”، در مقابل مراکز [[دینی]] وابسته به خلافت‌های غیر [[شیعی]] بوده تا پایگاهی برای هواداران [[نهضت حسینی]] و دور از [[سلطه]] [[حکّام]] باشد: “تکیه و حسینیّه، مرکز تشکیلات ضدّ [[حکومتی]] ایجاد میکرد... [[شیعه]]، تکیه و حسینیّه میسازد تا به جنگجویانش پناهگاهی ببخشد... به [[خمس]] و حسینیّه رو می‌کند، تا به [[مبارزه]] همه جانبه‌اش از [[علی]] {{ع}} تاکنون امکان و [[قدرت]] بخشد. چنین است که ساختن “حسینیّه”، ضربه‌ای است بر پیکر [[حکومت]].... ”<ref>یاد و یادآوران، دکتر علی شریعتی(چاپ حسینیه ارشاد)، ص۳۹ و ۴۰.</ref><ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|فرهنگ عاشورا]]، ص ۱۲۷.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T06:06:08Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۳۶
خط ۲۳:		خط ۲۳:
	{{عزاداری محرم}}		{{عزاداری محرم}}

	~~[[رده:مدخل]]~~
	[[رده:امام حسین]]		[[رده:امام حسین]]
	[[رده:مدخل فرهنگ عاشورا]]		[[رده:مدخل فرهنگ عاشورا]]
	~~[[رده:مدخل]]~~

Hosein در ‏۳۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۶:۱۶

2022-07-30T16:16:28Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۹:۴۶
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{سوگواری امام حسین}}~~

	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط =		\| موضوع مرتبط =
خط ۷:		خط ۵:
	\| پرسش مرتبط = تکیه (پرسش)		\| پرسش مرتبط = تکیه (پرسش)
	}}		}}
			{{سوگواری امام حسین}}

	==مقدمه==		==مقدمه==
خط ۲۴:		خط ۲۳:
	{{عزاداری محرم}}		{{عزاداری محرم}}

	[[رده:~~تکیه~~]]		[[رده:مدخل]]
			[[رده:امام حسین]]
	[[رده:مدخل فرهنگ عاشورا]]		[[رده:مدخل فرهنگ عاشورا]]
	[[رده:مدخل]]		[[رده:مدخل]]

Heydari: جایگزینی متن - '\این\sمدخل\sاز\sچند\sمنظر\sمتفاوت\،\sبررسی\sمی‌شود\:<\/div\> \(.)\<\/div\> \
2022-06-02T11:34:11Z

جایگزینی متن - '\<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(252\,\s252\,\s233\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>این\sمدخل\sاز\sچند\sمنظر\sمتفاوت\،\sبررسی\sمی‌شود\:<\/div\> \<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(255\,\s245\,\s227\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.)\<\/div\> \<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(206\,242\,\s299\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\...

→ نسخهٔ قدیمی‌تر نسخهٔ ‏۲ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۵:۰۴
خط ۱: خط ۱:

{{سوگواری امام حسین}}
{{سوگواری امام حسین}}

<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">این مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>
{{مدخل مرتبط

<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[تکیه در حدیث]] - [[تکیه در کلام اسلامی]] - [[تکیه در معارف و سیره حسینی]]</div>
| موضوع مرتبط =

<div style="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[تکیه (پرسش)]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>
| عنوان مدخل =

| مداخل مرتبط = [[تکیه در حدیث]] - [[تکیه در کلام اسلامی]] - [[تکیه در معارف و سیره حسینی]]

| پرسش مرتبط = تکیه (پرسش)

}}

==مقدمه==
==مقدمه==

Heydari: جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته == == منابع ==' به '== منابع =='

2022-04-21T10:13:10Z

جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته == == منابع ==' به '== منابع =='

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ آوریل ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۴۳
خط ۱۰:		خط ۱۰:
	رفته رفته تکیه به محلّی برای [[عزاداری]] تبدیل شد. از زمان [[ناصر الدین شاه]] به بعد، تکیه‌های به‌طور رسمی محلّ اجرای نمایش‌های مذهبی شد... در بیشتر تکیه ها-به اقتضای فصل-چادرهایی بزرگ بر میافراشتند که در واقع سقف این گونه تکیه‌ها به شمار میرفت. پارچه‌هایی سیاه که اشعاری در سوگ [[خاندان امام حسین]]{{ع}} بر آن نقش بسته است و علامت و شکل مخصوص تکیه نیز در جایی از آن قرار میگرفت. هر تکیه، علامتی ویژه و [[علمی]] ممتاز از بقیه تکیه‌ها برای خود داشت. بیشتر تکیه‌ها بر گذرگاه‌ها و راه‌های رفت و آمد [[مردم]] ساخته میشدند و دو مدخل داشتند که قافله‌ها و شبیه گردانان و دسته‌های [[عزاداری]] از آن عبور میکردند... در هر تکیه به یادبود [[تشنگی]] [[شهیدان کربلا]] سقّا خانه‌ای بنا میشد. بعدها در کنار تکیه‌ها، محلّ‌هایی به نام حسینیّه و [[زینبیّه]] بنا شد و یا تکایا به نام “حسینیّه” [[تغییر]] نام یافتند”<ref>مجله «کیهان فرهنگی»، سال ۱۰ شماره ۳، ص۲۹ و ۳۰.</ref>. گاهی به [[همّت]] [[اهل]] یک [[شهر]]، در [[شهرهای زیارتی]] از قبیل “مشهد”، “کربلا”، “نجف”، و... حسینیّه‌هایی ساخته می‌شود که اغلب مورد استفاده زوّار آن [[شهر]] قرار میگیرد.		رفته رفته تکیه به محلّی برای [[عزاداری]] تبدیل شد. از زمان [[ناصر الدین شاه]] به بعد، تکیه‌های به‌طور رسمی محلّ اجرای نمایش‌های مذهبی شد... در بیشتر تکیه ها-به اقتضای فصل-چادرهایی بزرگ بر میافراشتند که در واقع سقف این گونه تکیه‌ها به شمار میرفت. پارچه‌هایی سیاه که اشعاری در سوگ [[خاندان امام حسین]]{{ع}} بر آن نقش بسته است و علامت و شکل مخصوص تکیه نیز در جایی از آن قرار میگرفت. هر تکیه، علامتی ویژه و [[علمی]] ممتاز از بقیه تکیه‌ها برای خود داشت. بیشتر تکیه‌ها بر گذرگاه‌ها و راه‌های رفت و آمد [[مردم]] ساخته میشدند و دو مدخل داشتند که قافله‌ها و شبیه گردانان و دسته‌های [[عزاداری]] از آن عبور میکردند... در هر تکیه به یادبود [[تشنگی]] [[شهیدان کربلا]] سقّا خانه‌ای بنا میشد. بعدها در کنار تکیه‌ها، محلّ‌هایی به نام حسینیّه و [[زینبیّه]] بنا شد و یا تکایا به نام “حسینیّه” [[تغییر]] نام یافتند”<ref>مجله «کیهان فرهنگی»، سال ۱۰ شماره ۳، ص۲۹ و ۳۰.</ref>. گاهی به [[همّت]] [[اهل]] یک [[شهر]]، در [[شهرهای زیارتی]] از قبیل “مشهد”، “کربلا”، “نجف”، و... حسینیّه‌هایی ساخته می‌شود که اغلب مورد استفاده زوّار آن [[شهر]] قرار میگیرد.
	به نظر برخی، پدید آمدن “تکیه”، در مقابل مراکز [[دینی]] وابسته به خلافت‌های غیر [[شیعی]] بوده تا پایگاهی برای هواداران [[نهضت حسینی]] و دور از [[سلطه]] [[حکّام]] باشد: “تکیه و حسینیّه، مرکز تشکیلات ضدّ [[حکومتی]] ایجاد میکرد... [[شیعه]]، تکیه و حسینیّه میسازد تا به جنگجویانش پناهگاهی ببخشد... به [[خمس]] و حسینیّه رو می‌کند، تا به [[مبارزه]] همه جانبه‌اش از [[علی]]{{ع}} تاکنون امکان و [[قدرت]] بخشد. چنین است که ساختن “حسینیّه”، ضربه‌ای است بر پیکر [[حکومت]]....”<ref>یاد و یادآوران، دکتر علی شریعتی(چاپ حسینیه ارشاد)، ص۳۹ و ۴۰.</ref><ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|فرهنگ عاشورا]]، ص ۱۲۷.</ref>.		به نظر برخی، پدید آمدن “تکیه”، در مقابل مراکز [[دینی]] وابسته به خلافت‌های غیر [[شیعی]] بوده تا پایگاهی برای هواداران [[نهضت حسینی]] و دور از [[سلطه]] [[حکّام]] باشد: “تکیه و حسینیّه، مرکز تشکیلات ضدّ [[حکومتی]] ایجاد میکرد... [[شیعه]]، تکیه و حسینیّه میسازد تا به جنگجویانش پناهگاهی ببخشد... به [[خمس]] و حسینیّه رو می‌کند، تا به [[مبارزه]] همه جانبه‌اش از [[علی]]{{ع}} تاکنون امکان و [[قدرت]] بخشد. چنین است که ساختن “حسینیّه”، ضربه‌ای است بر پیکر [[حکومت]]....”<ref>یاد و یادآوران، دکتر علی شریعتی(چاپ حسینیه ارشاد)، ص۳۹ و ۴۰.</ref><ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|فرهنگ عاشورا]]، ص ۱۲۷.</ref>.

	~~== جستارهای وابسته ==~~

	== منابع ==		== منابع ==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۵:۰۴
خط ۱:		خط ۱:
	{{سوگواری امام حسین}}		{{سوگواری امام حسین}}

	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">این~~ مدخل ~~از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>~~		{{مدخل مرتبط
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">~~[[تکیه در حدیث]] - [[تکیه در کلام اسلامی]] - [[تکیه در معارف و سیره حسینی]]~~</div>~~		\| موضوع مرتبط =
	~~<div style~~="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[تکیه (پرسش)~~]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>~~		\| عنوان مدخل =
			\| مداخل مرتبط = [[تکیه در حدیث]] - [[تکیه در کلام اسلامی]] - [[تکیه در معارف و سیره حسینی]]
			\| پرسش مرتبط = تکیه (پرسش)
			}}

	==مقدمه==		==مقدمه==