ثابت بن اسلم - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Msadeq: تغییرمسیر به ثابت بن اسلم بنانی

2023-07-24T04:47:02Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۱۷
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط =\| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = \| پرسش مرتبط = }}~~		#تغییر_مسیر [[ثابت بن اسلم بنانی]]
	~~== مقدمه ==~~
	~~وی از [[طایفه]] [[سعد بن لؤی بن غالب]] است. [[فرزندان]] سعد را به لحاظ نام مادرشان (بنانه)، بنانی [[لقب]] داده‌اند.~~

	بدون [[شک]] «ثابت بن اسلم» غیر از «[[ثابت ابوفضاله]]» [[صحابی]] است که در رکاب [[علی بن ابی طالب]]{{ع}} در [[صفین]] به [[شهادت]] رسیده است، چنان که اطلاق لقب بنانی بر این [[صحابه]] نیز نا تمام است و کسی جز شیخ او را با چنین لقبی یاد نکرده است<ref>تنقیح المقال ۱۸۸/ ۱؛ قاموس الرجال ۲/ ۲۶۶ و معجم رجال الحدیث ۳۸۴/ ۳.</ref>.

	ثابت، فردی [[عابد]]، [[شب زنده دار]] و [[سحرخیز]] بود. او آن چنان به [[نماز]] علاقه داشت که می‌‌گفت: خداوندا اگر کسی را در [[قبر]] [[توفیق]] نمازش داده‌ای، به من نیز این توفیق را عطا فرما. وی در مدت یک شبانه [[روز]] [[قرآن]] را ختم می‌‌کرد.

	همیشه [[روزه]] داشت و از [[خوف]] [[خدا]] به شدت می‌‌گریست. معالج چشم‌اش گفت: [[گریه]] برای چشم‌ات زیان‌آور است. پاسخ داد: چشمی که نگرید به چه کار آید و از معالجه چشم صرف نظر کرد. در [[نماز شب]] [[آیه]]: {{متن قرآن\|أَكَفَرْتَ بِالَّذِي خَلَقَكَ مِنْ تُرَابٍ ثُمَّ مِنْ نُطْفَةٍ ثُمَّ سَوَّاكَ رَجُلًا}}<ref>«همراه وی که با او گفت و گو می‌کرد گفت: آیا به کسی که تو را از خاکی سپس از نطفه‌ای آفرید آنگاه تو را مردی باندام برآورد کفر می‌ورزی؟» سوره کهف، آیه ۳۷.</ref> را تکرار می‌‌کرد و می‌‌گریست. [[ابونعیم]] از وی [[روایت]] می‌‌کند که پهلوی هر ستون [[مسجد جامع]] یک قرآن [[تلاوت]] کرده و گریسته‌ام.

	از این که نویسندگان [[اهل سنت]]، به [[مذهب]] وی اشاره نکرده‌اند می‌‌توان گفت او [[سنی]] است. روایت آتی که از وی نقل می‌‌شود، این [[حدس]] را تقویت می‌‌کند؛ چراکه از آن روایت به خوبی پیداست که ثابت، [[اهل بیت]] را نمی‌شناخته و روایت‌اش از [[امام سجاد]]{{ع}} معلول یک [[ملاقات]] ناگهانی بوده است.

	طبقه و [[منزلت]] [[روایی]] [[ثابت]]. و ی از طبقه چهارم و از [[تابعین]] به شمار می‌‌رود. بسیاری از [[علما]] و [[دانشمندان اهل سنت]]، مانند: [[احمد بن حنبل]]، [[احمد عجلی]]، [[نسائی]]، [[ابوحاتم رازی]]، [[ابن عدی]]، [[ابن سعد]]، [[ذهبی]] و [[ابن حجر]] هر کدام به نحوی او را [[تمجید]] و [[توثیق]] کرده‌اند. ابونعیم از انس روایت می‌‌کند که ثابت از گنجینه‌های [[نیکی]] است و ذهبی او را [[الگو]] و پیشوای [[اهل علم]] و عمل می‌‌داند<ref>تهذیب الکمال ۳۴۲/ ۴؛ لسان المیزان ۱۸۷/ ۷؛ الطبقات الکبری ۲۳۲/ ۷؛ تقریب التهذیب ۱۱۵/ ۱ و سیر اعلام النبلاء ۲۲۰/ ۵.</ref>.

	[[شیخ طوسی]] بدون اشاره به [[وثاقت]] و [[مذهب]] ثابت، وی را از [[اصحاب امام سجاد]]{{ع}} می‌‌داند. وی از کسانی چون: [[عبدالله بن عمر]]، [[عبدالله بن زبیر]]، [[انس بن مالک]]، [[ابو برزه اسلمی]] و [[عمر بن ابی سلمه مخزومی]] [[روایت]] کرده است. [[راویان]] او عبارتند از: [[قتاده]]، [[عطاء بن ابی رباح]]، [[ابن جدعان]]، [[حماد بن ثابت]] و بسیاری دیگر.

	[[روایات]] او در [[صحیح بخاری]] و مسلم و [[ترمذی]] و [[نسائی]] آمده است، لیکن در [[جوامع روایی شیعه]] نام او به چشم نمی‌خورد.

	ثابت می‌‌گوید: همراه جماعتی چون: [[ایوب سجستانی]]، [[عتبه]]، [[حبیب فارسی]] و [[مالک بن دینار]] جهت [[زیارت]] [[خانه خدا]] به [[مکه]] آمدیم، [[مردم]] را در مضیقه بی‌آبی و [[خشکسالی]] یافتیم. زایران [[کعبه]] و [[اهل مکه]] از ما خواستند که [[دعا]] کنیم و از [[خداوند]] آب بخواهیم. به کنار خانه خدا آمده و پس از [[طواف]]، با حالت [[گریه]] و [[خضوع]] از خداوند درخواست نمودیم که مردم را [[سیراب]] کند، لیکن [[اجابت]] نشدیم. ناگهان [[جوانی]] به سوی ما آمده و همه ما را به نام صدا زد. گفتیم: لبیک سعد یک، فرمود: آیا در میان شما کسی نیست که [[محبوب خدا]] باشد گفتیم: ای [[جوان]]! [[وظیفه]] ما دعاست و [[استجابت]] از آن خداست. فرمود: دور شوید اگر در میان شما [[دوستی برای خدا]] بود، اجابت می‌‌شدید. پس کنار کعبه آمد و به [[سجده]] افتاد. شنیدم در سجده می‌‌گفت: آقای من! تو را به [[حق]] [[دوستی]] ات با من، اینان را سیراب گردان. هنوز دعای جوان به پایان نرسیده بود که [[باران]] همانند آب از دهانه [[مشک]] جاری شد. گفتم: ای جوان! از کجا دانستی [[خدا]] تو را [[دوست]] دارد، فرمود: اگر دوستم نداشت به زیارت خود نمی‌خواند وقتی به زیارت خود دعوتم نمود دانستم که دوستم دارد و از او خواستم تا آنکه اجابت نمود.

	آن گاه در حالی که اشعاری در [[معرفت خدا]] و [[تقوا]] می‌‌سرود، از ما خداحافظی کرد. از [[اهل مکه]] پرسیدم او کیست گفتند: [[علی بن حسین بن علی بن ابی طالب]]{{ع}} است<ref>الاحتجاج ۱۴۹/ ۲ و بحار الانوار ۵۰/ ۴۸.</ref>.

	[[ثابت بن اسلم بنانی]] در سال ۱۲۳ یا ۱۲۷ه.ق. در [[زمان]] [[فرمانروایی]] [[خالد بن عبدالله]] در [[عراق]] و در ۸۶ سالگی [[وفات]] یافت<ref>المعارف ۲۰۹؛ الطبقات الکبری ۷/ ۲۳۳ و کتاب الثقات ۴/ ۸۹.</ref>.<ref>[[ح‍س‍ی‍ن‌ ع‍زی‍زی‌\|عزیزی]]، [[پ‍روی‍ز رس‍ت‍گ‍ار\|رستگار]]، [[ی‍وس‍ف‌ ب‍ی‍ات‌\|بیات]]، [[راویان مشترک (کتاب)\|راویان مشترک]]، ص 41.</ref>

	~~== منابع ==~~
	~~{{منابع}}~~
	# [[پرونده:9030760879.jpg\|22px]] [[ح‍س‍ی‍ن‌ ع‍زی‍زی‌\|عزیزی]]، [[پ‍روی‍ز رس‍ت‍گ‍ار\|رستگار]]، [[ی‍وس‍ف‌ ب‍ی‍ات‌\|بیات]]، [[راویان مشترک (کتاب)\|'''راویان مشترک''']]
	~~{{پایان منابع}}~~

	~~== پانویس ==~~
	~~{{پانویس}}~~

Wasity: /* مقدمه */

2023-07-23T11:01:14Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۴:۳۱
خط ۱۷:		خط ۱۷:
	[[روایات]] او در [[صحیح بخاری]] و مسلم و [[ترمذی]] و [[نسائی]] آمده است، لیکن در [[جوامع روایی شیعه]] نام او به چشم نمی‌خورد.		[[روایات]] او در [[صحیح بخاری]] و مسلم و [[ترمذی]] و [[نسائی]] آمده است، لیکن در [[جوامع روایی شیعه]] نام او به چشم نمی‌خورد.

	ثابت می‌‌گوید: همراه جماعتی چون: [[ایوب سجستانی]]، [[عتبه]]، [[حبیب~~]] [[~~فارسی]] و [[مالک بن دینار]] جهت [[زیارت]] [[خانه خدا]] به [[مکه]] آمدیم، [[مردم]] را در مضیقه بی‌آبی و [[خشکسالی]] یافتیم. زایران [[کعبه]] و [[اهل مکه]] از ما خواستند که [[دعا]] کنیم و از [[خداوند]] آب بخواهیم. به کنار خانه خدا آمده و پس از [[طواف]]، با حالت [[گریه]] و [[خضوع]] از خداوند درخواست نمودیم که مردم را [[سیراب]] کند، لیکن [[اجابت]] نشدیم. ناگهان [[جوانی]] به سوی ما آمده و همه ما را به نام صدا زد. گفتیم: لبیک سعد یک، فرمود: آیا در میان شما کسی نیست که [[محبوب خدا]] باشد گفتیم: ای [[جوان]]! [[وظیفه]] ما دعاست و [[استجابت]] از آن خداست. فرمود: دور شوید اگر در میان شما [[دوستی برای خدا]] بود، اجابت می‌‌شدید. پس کنار کعبه آمد و به [[سجده]] افتاد. شنیدم در سجده می‌‌گفت: آقای من! تو را به [[حق]] [[دوستی]] ات با من، اینان را سیراب گردان. هنوز دعای جوان به پایان نرسیده بود که [[باران]] همانند آب از دهانه [[مشک]] جاری شد. گفتم: ای جوان! از کجا دانستی [[خدا]] تو را [[دوست]] دارد، فرمود: اگر دوستم نداشت به زیارت خود نمی‌خواند وقتی به زیارت خود دعوتم نمود دانستم که دوستم دارد و از او خواستم تا آنکه اجابت نمود.		ثابت می‌‌گوید: همراه جماعتی چون: [[ایوب سجستانی]]، [[عتبه]]، [[حبیب فارسی]] و [[مالک بن دینار]] جهت [[زیارت]] [[خانه خدا]] به [[مکه]] آمدیم، [[مردم]] را در مضیقه بی‌آبی و [[خشکسالی]] یافتیم. زایران [[کعبه]] و [[اهل مکه]] از ما خواستند که [[دعا]] کنیم و از [[خداوند]] آب بخواهیم. به کنار خانه خدا آمده و پس از [[طواف]]، با حالت [[گریه]] و [[خضوع]] از خداوند درخواست نمودیم که مردم را [[سیراب]] کند، لیکن [[اجابت]] نشدیم. ناگهان [[جوانی]] به سوی ما آمده و همه ما را به نام صدا زد. گفتیم: لبیک سعد یک، فرمود: آیا در میان شما کسی نیست که [[محبوب خدا]] باشد گفتیم: ای [[جوان]]! [[وظیفه]] ما دعاست و [[استجابت]] از آن خداست. فرمود: دور شوید اگر در میان شما [[دوستی برای خدا]] بود، اجابت می‌‌شدید. پس کنار کعبه آمد و به [[سجده]] افتاد. شنیدم در سجده می‌‌گفت: آقای من! تو را به [[حق]] [[دوستی]] ات با من، اینان را سیراب گردان. هنوز دعای جوان به پایان نرسیده بود که [[باران]] همانند آب از دهانه [[مشک]] جاری شد. گفتم: ای جوان! از کجا دانستی [[خدا]] تو را [[دوست]] دارد، فرمود: اگر دوستم نداشت به زیارت خود نمی‌خواند وقتی به زیارت خود دعوتم نمود دانستم که دوستم دارد و از او خواستم تا آنکه اجابت نمود.

	آن گاه در حالی که اشعاری در [[معرفت خدا]] و [[تقوا]] می‌‌سرود، از ما خداحافظی کرد. از [[اهل مکه]] پرسیدم او کیست گفتند: [[علی بن حسین بن علی بن ابی طالب]]{{ع}} است<ref>الاحتجاج ۱۴۹/ ۲ و بحار الانوار ۵۰/ ۴۸.</ref>.		آن گاه در حالی که اشعاری در [[معرفت خدا]] و [[تقوا]] می‌‌سرود، از ما خداحافظی کرد. از [[اهل مکه]] پرسیدم او کیست گفتند: [[علی بن حسین بن علی بن ابی طالب]]{{ع}} است<ref>الاحتجاج ۱۴۹/ ۲ و بحار الانوار ۵۰/ ۴۸.</ref>.

Wasity: /* مقدمه */

2023-07-23T10:49:50Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۴:۱۹
خط ۳:		خط ۳:
	وی از [[طایفه]] [[سعد بن لؤی بن غالب]] است. [[فرزندان]] سعد را به لحاظ نام مادرشان (بنانه)، بنانی [[لقب]] داده‌اند.		وی از [[طایفه]] [[سعد بن لؤی بن غالب]] است. [[فرزندان]] سعد را به لحاظ نام مادرشان (بنانه)، بنانی [[لقب]] داده‌اند.

	بدون [[شک]] ~~[[ثابت~~ بن ~~اسلم]]~~ غیر از [[ثابت ابوفضاله]] [[صحابی]] است که در رکاب [[علی بن ابی طالب]]{{ع}} در [[صفین]] به [[شهادت]] رسیده است، چنان که اطلاق لقب بنانی بر این [[صحابه]] نیز نا تمام است و کسی جز شیخ او را با چنین لقبی یاد نکرده است<ref>تنقیح المقال ۱۸۸/ ۱؛ قاموس الرجال ۲/ ۲۶۶ و معجم رجال الحدیث ۳۸۴/ ۳.</ref>.		بدون [[شک]] «ثابت بن اسلم» غیر از «[[ثابت ابوفضاله]]» [[صحابی]] است که در رکاب [[علی بن ابی طالب]]{{ع}} در [[صفین]] به [[شهادت]] رسیده است، چنان که اطلاق لقب بنانی بر این [[صحابه]] نیز نا تمام است و کسی جز شیخ او را با چنین لقبی یاد نکرده است<ref>تنقیح المقال ۱۸۸/ ۱؛ قاموس الرجال ۲/ ۲۶۶ و معجم رجال الحدیث ۳۸۴/ ۳.</ref>.

	ثابت، فردی [[عابد]]، [[شب زنده دار]] و [[سحرخیز]] بود. او آن چنان به [[نماز]] علاقه داشت که می‌‌گفت: خداوندا اگر کسی را در [[قبر]] [[توفیق]] نمازش داده‌ای، به من نیز این توفیق را عطا فرما. وی در مدت یک شبانه [[روز]] [[قرآن]] را ختم می‌‌کرد.		ثابت، فردی [[عابد]]، [[شب زنده دار]] و [[سحرخیز]] بود. او آن چنان به [[نماز]] علاقه داشت که می‌‌گفت: خداوندا اگر کسی را در [[قبر]] [[توفیق]] نمازش داده‌ای، به من نیز این توفیق را عطا فرما. وی در مدت یک شبانه [[روز]] [[قرآن]] را ختم می‌‌کرد.

Msadeq: صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط =| عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} == مقدمه == وی از طایفه سعد بن لؤی بن غالب است. فرزندان سعد را به لحاظ نام مادرشان (بنانه)، بنانی لقب داده‌اند. بدون شک ثابت بن اسلم غیر از ثابت ابوفضاله صحابی...» ایجاد کرد

2023-07-23T05:54:42Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط =| عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} == مقدمه == وی از طایفه سعد بن لؤی بن غالب است. فرزندان سعد را به لحاظ نام مادرشان (بنانه)، بنانی لقب داده‌اند. بدون شک ثابت بن اسلم غیر از ثابت ابوفضاله صحابی...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط =| عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }}
== مقدمه ==
وی از [[طایفه]] [[سعد بن لؤی بن غالب]] است. [[فرزندان]] سعد را به لحاظ نام مادرشان (بنانه)، بنانی [[لقب]] داده‌اند.

بدون [[شک]] [[ثابت بن اسلم]] غیر از [[ثابت ابوفضاله]] [[صحابی]] است که در رکاب [[علی بن ابی طالب]]{{ع}} در [[صفین]] به [[شهادت]] رسیده است، چنان که اطلاق لقب بنانی بر این [[صحابه]] نیز نا تمام است و کسی جز شیخ او را با چنین لقبی یاد نکرده است<ref>تنقیح المقال ۱۸۸/ ۱؛ قاموس الرجال ۲/ ۲۶۶ و معجم رجال الحدیث ۳۸۴/ ۳.</ref>.

ثابت، فردی [[عابد]]، [[شب زنده دار]] و [[سحرخیز]] بود. او آن چنان به [[نماز]] علاقه داشت که می‌‌گفت: خداوندا اگر کسی را در [[قبر]] [[توفیق]] نمازش داده‌ای، به من نیز این توفیق را عطا فرما. وی در مدت یک شبانه [[روز]] [[قرآن]] را ختم می‌‌کرد.

همیشه [[روزه]] داشت و از [[خوف]] [[خدا]] به شدت می‌‌گریست. معالج چشم‌اش گفت: [[گریه]] برای چشم‌ات زیان‌آور است. پاسخ داد: چشمی که نگرید به چه کار آید و از معالجه چشم صرف نظر کرد. در [[نماز شب]] [[آیه]]: {{متن قرآن|أَكَفَرْتَ بِالَّذِي خَلَقَكَ مِنْ تُرَابٍ ثُمَّ مِنْ نُطْفَةٍ ثُمَّ سَوَّاكَ رَجُلًا}}<ref>«همراه وی که با او گفت و گو می‌کرد گفت: آیا به کسی که تو را از خاکی سپس از نطفه‌ای آفرید آنگاه تو را مردی باندام برآورد کفر می‌ورزی؟» سوره کهف، آیه ۳۷.</ref> را تکرار می‌‌کرد و می‌‌گریست. [[ابونعیم]] از وی [[روایت]] می‌‌کند که پهلوی هر ستون [[مسجد جامع]] یک قرآن [[تلاوت]] کرده و گریسته‌ام.

از این که نویسندگان [[اهل سنت]]، به [[مذهب]] وی اشاره نکرده‌اند می‌‌توان گفت او [[سنی]] است. روایت آتی که از وی نقل می‌‌شود، این [[حدس]] را تقویت می‌‌کند؛ چراکه از آن روایت به خوبی پیداست که ثابت، [[اهل بیت]] را نمی‌شناخته و روایت‌اش از [[امام سجاد]]{{ع}} معلول یک [[ملاقات]] ناگهانی بوده است.

طبقه و [[منزلت]] [[روایی]] [[ثابت]]. و ی از طبقه چهارم و از [[تابعین]] به شمار می‌‌رود. بسیاری از [[علما]] و [[دانشمندان اهل سنت]]، مانند: [[احمد بن حنبل]]، [[احمد عجلی]]، [[نسائی]]، [[ابوحاتم رازی]]، [[ابن عدی]]، [[ابن سعد]]، [[ذهبی]] و [[ابن حجر]] هر کدام به نحوی او را [[تمجید]] و [[توثیق]] کرده‌اند. ابونعیم از انس روایت می‌‌کند که ثابت از گنجینه‌های [[نیکی]] است و ذهبی او را [[الگو]] و پیشوای [[اهل علم]] و عمل می‌‌داند<ref>تهذیب الکمال ۳۴۲/ ۴؛ لسان المیزان ۱۸۷/ ۷؛ الطبقات الکبری ۲۳۲/ ۷؛ تقریب التهذیب ۱۱۵/ ۱ و سیر اعلام النبلاء ۲۲۰/ ۵.</ref>.

[[شیخ طوسی]] بدون اشاره به [[وثاقت]] و [[مذهب]] ثابت، وی را از [[اصحاب امام سجاد]]{{ع}} می‌‌داند. وی از کسانی چون: [[عبدالله بن عمر]]، [[عبدالله بن زبیر]]، [[انس بن مالک]]، [[ابو برزه اسلمی]] و [[عمر بن ابی سلمه مخزومی]] [[روایت]] کرده است. [[راویان]] او عبارتند از: [[قتاده]]، [[عطاء بن ابی رباح]]، [[ابن جدعان]]، [[حماد بن ثابت]] و بسیاری دیگر.

[[روایات]] او در [[صحیح بخاری]] و مسلم و [[ترمذی]] و [[نسائی]] آمده است، لیکن در [[جوامع روایی شیعه]] نام او به چشم نمی‌خورد.

ثابت می‌‌گوید: همراه جماعتی چون: [[ایوب سجستانی]]، [[عتبه]]، [[حبیب]] [[فارسی]] و [[مالک بن دینار]] جهت [[زیارت]] [[خانه خدا]] به [[مکه]] آمدیم، [[مردم]] را در مضیقه بی‌آبی و [[خشکسالی]] یافتیم. زایران [[کعبه]] و [[اهل مکه]] از ما خواستند که [[دعا]] کنیم و از [[خداوند]] آب بخواهیم. به کنار خانه خدا آمده و پس از [[طواف]]، با حالت [[گریه]] و [[خضوع]] از خداوند درخواست نمودیم که مردم را [[سیراب]] کند، لیکن [[اجابت]] نشدیم. ناگهان [[جوانی]] به سوی ما آمده و همه ما را به نام صدا زد. گفتیم: لبیک سعد یک، فرمود: آیا در میان شما کسی نیست که [[محبوب خدا]] باشد گفتیم: ای [[جوان]]! [[وظیفه]] ما دعاست و [[استجابت]] از آن خداست. فرمود: دور شوید اگر در میان شما [[دوستی برای خدا]] بود، اجابت می‌‌شدید. پس کنار کعبه آمد و به [[سجده]] افتاد. شنیدم در سجده می‌‌گفت: آقای من! تو را به [[حق]] [[دوستی]] ات با من، اینان را سیراب گردان. هنوز دعای جوان به پایان نرسیده بود که [[باران]] همانند آب از دهانه [[مشک]] جاری شد. گفتم: ای جوان! از کجا دانستی [[خدا]] تو را [[دوست]] دارد، فرمود: اگر دوستم نداشت به زیارت خود نمی‌خواند وقتی به زیارت خود دعوتم نمود دانستم که دوستم دارد و از او خواستم تا آنکه اجابت نمود.

آن گاه در حالی که اشعاری در [[معرفت خدا]] و [[تقوا]] می‌‌سرود، از ما خداحافظی کرد. از [[اهل مکه]] پرسیدم او کیست گفتند: [[علی بن حسین بن علی بن ابی طالب]]{{ع}} است<ref>الاحتجاج ۱۴۹/ ۲ و بحار الانوار ۵۰/ ۴۸.</ref>.

[[ثابت بن اسلم بنانی]] در سال ۱۲۳ یا ۱۲۷ه.ق. در [[زمان]] [[فرمانروایی]] [[خالد بن عبدالله]] در [[عراق]] و در ۸۶ سالگی [[وفات]] یافت<ref>المعارف ۲۰۹؛ الطبقات الکبری ۷/ ۲۳۳ و کتاب الثقات ۴/ ۸۹.</ref>.<ref>[[ح‍س‍ی‍ن‌ ع‍زی‍زی‌|عزیزی]]، [[پ‍روی‍ز رس‍ت‍گ‍ار|رستگار]]، [[ی‍وس‍ف‌ ب‍ی‍ات‌|بیات]]، [[راویان مشترک (کتاب)|راویان مشترک]]، ص 41.</ref>

== منابع ==
{{منابع}}
# [[پرونده:9030760879.jpg|22px]] [[ح‍س‍ی‍ن‌ ع‍زی‍زی‌|عزیزی]]، [[پ‍روی‍ز رس‍ت‍گ‍ار|رستگار]]، [[ی‍وس‍ف‌ ب‍ی‍ات‌|بیات]]، [[راویان مشترک (کتاب)|'''راویان مشترک''']]
{{پایان منابع}}

== پانویس ==
{{پانویس}}