ثعلبة بن ودیعه انصاری - تاریخچهٔ نسخه‌ها

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-24T19:45:41Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۲۳:۱۵
خط ۶:		خط ۶:
	}}		}}
	== آشنایی اجمالی ==		== آشنایی اجمالی ==
	وی در شمار افرادی است که از [[غزوۀ تبوک]] [[تخلف]] کردند<ref>ابونعیم، معرفة الصحابه، ج۱، ص۴۹۲؛ ابن اثیر، اسد الغابه، ج۱، ص۲۸۷؛ ابن حجر، الاصابه، ج۱، ص۲۹۹ و ۵۲۳.</ref>. گفته شده [[ابولبابه]] و ثعلبة بن ودیعه پس از تخلف، خود را با طناب بستند، سپس با [[اموال]] خود نزد [[رسول خدا]]{{صل}} رفتند و گفتند: ای رسول خدا، اموالی را که از شما دریغ کردیم، از ما بگیر. [[حضرت]] فرمود: «تا [[جنگی]] نشود، نمی‌توانم آنها را بگیرم». آنان [[توبه]] کردند و [[خداوند متعال]] [[توبه]] آنان را پذیرفت و [[آیه]] {{متن قرآن\|وَآخَرُونَ اعْتَرَفُوا بِذُنُوبِهِمْ خَلَطُوا عَمَلًا صَالِحًا وَآخَرَ سَيِّئًا عَسَى اللَّهُ أَنْ يَتُوبَ عَلَيْهِمْ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ}}<ref>«و دیگرانی هستند که به گناه خویش اعتراف دارند؛ کردار پسندیده‌ای را با کار ناپسندی دیگر آمیخته‌اند باشد که خداوند از آنان در گذرد که خداوند آمرزنده‌ای بخشاینده است» سوره توبه، آیه ۱۰۲.</ref>. نازل گشت<ref>ابونعیم، معرفة الصحابه، ج۱، ص۴۹۲؛ ابن اثیر، اسد الغابه، ج۱، ص۲۸۷؛ ابن حجر، الاصابه، ج۱، ص۲۹۹.</ref>. [[ذهبی]]<ref>ذهبی، سیر أعلام النبلاء، ج۱، ص۶۸.</ref> [[روایت]] تخلف [[ثعلبه]] را از [[تبوک]] [[ضعیف]] دانسته است؛ چنان که مشهور و روایت صحیح آن است که ابولبابه در [[غزوه بنی قریظه]] خود را به ستون بست و توبه کرد<ref>قمی، علی بن ابراهیم، تفسیر القمی، ج۱، ص۲۷۱؛ ابن جوزی، ابوالفرج، زاد المسیر، ج۳، ص۲۳۴.</ref> که این با تخلف او در تبوک و تویه دوباره‌اش منافات ندارد.<ref>[[رمضان محمدی\|محمدی، رمضان]]، [[دانشنامه سیره نبوی ج۲ (کتاب)\|مقاله «ثعلبة بن معن بن محصن»، دانشنامه سیره نبوی]] ج۲، ص ۳۲۱.</ref>		وی در شمار افرادی است که از [[غزوۀ تبوک]] [[تخلف]] کردند<ref>ابونعیم، معرفة الصحابه، ج۱، ص۴۹۲؛ ابن اثیر، اسد الغابه، ج۱، ص۲۸۷؛ ابن حجر، الاصابه، ج۱، ص۲۹۹ و ۵۲۳.</ref>. گفته شده [[ابولبابه]] و ثعلبة بن ودیعه پس از تخلف، خود را با طناب بستند، سپس با [[اموال]] خود نزد [[رسول خدا]] {{صل}} رفتند و گفتند: ای رسول خدا، اموالی را که از شما دریغ کردیم، از ما بگیر. [[حضرت]] فرمود: «تا [[جنگی]] نشود، نمی‌توانم آنها را بگیرم». آنان [[توبه]] کردند و [[خداوند متعال]] [[توبه]] آنان را پذیرفت و [[آیه]] {{متن قرآن\|وَآخَرُونَ اعْتَرَفُوا بِذُنُوبِهِمْ خَلَطُوا عَمَلًا صَالِحًا وَآخَرَ سَيِّئًا عَسَى اللَّهُ أَنْ يَتُوبَ عَلَيْهِمْ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ}}<ref>«و دیگرانی هستند که به گناه خویش اعتراف دارند؛ کردار پسندیده‌ای را با کار ناپسندی دیگر آمیخته‌اند باشد که خداوند از آنان در گذرد که خداوند آمرزنده‌ای بخشاینده است» سوره توبه، آیه ۱۰۲.</ref>. نازل گشت<ref>ابونعیم، معرفة الصحابه، ج۱، ص۴۹۲؛ ابن اثیر، اسد الغابه، ج۱، ص۲۸۷؛ ابن حجر، الاصابه، ج۱، ص۲۹۹.</ref>. [[ذهبی]]<ref>ذهبی، سیر أعلام النبلاء، ج۱، ص۶۸.</ref> [[روایت]] تخلف [[ثعلبه]] را از [[تبوک]] [[ضعیف]] دانسته است؛ چنان که مشهور و روایت صحیح آن است که ابولبابه در [[غزوه بنی قریظه]] خود را به ستون بست و توبه کرد<ref>قمی، علی بن ابراهیم، تفسیر القمی، ج۱، ص۲۷۱؛ ابن جوزی، ابوالفرج، زاد المسیر، ج۳، ص۲۳۴.</ref> که این با تخلف او در تبوک و تویه دوباره‌اش منافات ندارد.<ref>[[رمضان محمدی\|محمدی، رمضان]]، [[دانشنامه سیره نبوی ج۲ (کتاب)\|مقاله «ثعلبة بن معن بن محصن»، دانشنامه سیره نبوی]] ج۲، ص ۳۲۱.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T06:08:12Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۳۸
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{امامت}}~~
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = اصحاب پیامبر		\| موضوع مرتبط = اصحاب پیامبر
خط ۱۸:		خط ۱۷:

	[[رده:اصحاب پیامبر]]		[[رده:اصحاب پیامبر]]
	~~[[رده:مدخل]]~~
	[[رده:اعلام]]		[[رده:اعلام]]

Msadeq: /* پانویس */

2022-05-18T04:18:06Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۷:۴۸
خط ۱۷:		خط ۱۷:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:~~ثعلبة بن ودیعه انصاری~~]]		[[رده:اصحاب پیامبر]]
	[[رده:مدخل]]		[[رده:مدخل]]
	[[رده:اعلام]]		[[رده:اعلام]]

Msadeq: /* منابع */

2022-05-18T04:17:52Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۷:۴۷
خط ۱۱:		خط ۱۱:
	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	#[[پرونده:~~000060~~.jpg\|22px]] [[~~سید احمد سادات~~\|~~سادات، سید احمد~~]]، [[~~ثعلبة بن ودیعه انصاری (مقاله)\|مقاله «ثعلبة بن ودیعه انصاری»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۹~~ (کتاب)\|'''~~دائرة المعارف قرآن کریم ج۹~~''']]		# [[پرونده:IM009658.jpg\|22px]] [[رمضان محمدی\|محمدی، رمضان]]، [[دانشنامه سیره نبوی ج۲ (کتاب)\|'''مقاله «ثعلبة بن معن بن محصن»، دانشنامه سیره نبوی ج۲''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Msadeq: /* آشنایی اجمالی */

2022-05-18T04:17:22Z

آشنایی اجمالی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۷:۴۷
خط ۷:		خط ۷:
	}}		}}
	== آشنایی اجمالی ==		== آشنایی اجمالی ==
	وی در شمار افرادی است که از [[غزوۀ تبوک]] [[تخلف]] کردند<ref>ابونعیم، معرفة الصحابه، ج۱، ص۴۹۲؛ ابن اثیر، اسد الغابه، ج۱، ص۲۸۷؛ ابن حجر، الاصابه، ج۱، ص۲۹۹ و ۵۲۳.</ref>. گفته شده [[ابولبابه]] و [[ثعلبة بن ودیعه]] پس از تخلف، خود را با طناب بستند، سپس با [[اموال]] خود نزد [[رسول خدا]]{{صل}} رفتند و گفتند: ای رسول خدا، اموالی را که از شما دریغ کردیم، از ما بگیر. [[حضرت]] فرمود: «تا [[جنگی]] نشود، نمی‌توانم آنها را بگیرم». آنان [[توبه]] کردند و [[خداوند متعال]] [[توبه]] آنان را پذیرفت و [[آیه]] {{متن قرآن\|وَآخَرُونَ اعْتَرَفُوا بِذُنُوبِهِمْ خَلَطُوا عَمَلًا صَالِحًا وَآخَرَ سَيِّئًا عَسَى اللَّهُ أَنْ يَتُوبَ عَلَيْهِمْ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ}}<ref>«و دیگرانی هستند که به گناه خویش اعتراف دارند؛ کردار پسندیده‌ای را با کار ناپسندی دیگر آمیخته‌اند باشد که خداوند از آنان در گذرد که خداوند آمرزنده‌ای بخشاینده است» سوره توبه، آیه ۱۰۲.</ref>. نازل گشت<ref>ابونعیم، معرفة الصحابه، ج۱، ص۴۹۲؛ ابن اثیر، اسد الغابه، ج۱، ص۲۸۷؛ ابن حجر، الاصابه، ج۱، ص۲۹۹.</ref>. [[ذهبی]]<ref>ذهبی، سیر أعلام النبلاء، ج۱، ص۶۸.</ref> [[روایت]] تخلف [[ثعلبه]] را از [[تبوک]] [[ضعیف]] دانسته است؛ چنان که مشهور و روایت صحیح آن است که ابولبابه در [[غزوه بنی قریظه]] خود را به ستون بست و توبه کرد<ref>قمی، علی بن ابراهیم، تفسیر القمی، ج۱، ص۲۷۱؛ ابن جوزی، ابوالفرج، زاد المسیر، ج۳، ص۲۳۴.</ref> که این با تخلف او در تبوک و تویه دوباره‌اش منافات ندارد.<ref>[[رمضان محمدی\|محمدی، رمضان]]، [[دانشنامه سیره نبوی ج۲ (کتاب)\|مقاله «ثعلبة بن معن بن محصن»، دانشنامه سیره نبوی]] ج۲، ص ۳۲۱.</ref>		وی در شمار افرادی است که از [[غزوۀ تبوک]] [[تخلف]] کردند<ref>ابونعیم، معرفة الصحابه، ج۱، ص۴۹۲؛ ابن اثیر، اسد الغابه، ج۱، ص۲۸۷؛ ابن حجر، الاصابه، ج۱، ص۲۹۹ و ۵۲۳.</ref>. گفته شده [[ابولبابه]] و ثعلبة بن ودیعه پس از تخلف، خود را با طناب بستند، سپس با [[اموال]] خود نزد [[رسول خدا]]{{صل}} رفتند و گفتند: ای رسول خدا، اموالی را که از شما دریغ کردیم، از ما بگیر. [[حضرت]] فرمود: «تا [[جنگی]] نشود، نمی‌توانم آنها را بگیرم». آنان [[توبه]] کردند و [[خداوند متعال]] [[توبه]] آنان را پذیرفت و [[آیه]] {{متن قرآن\|وَآخَرُونَ اعْتَرَفُوا بِذُنُوبِهِمْ خَلَطُوا عَمَلًا صَالِحًا وَآخَرَ سَيِّئًا عَسَى اللَّهُ أَنْ يَتُوبَ عَلَيْهِمْ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ}}<ref>«و دیگرانی هستند که به گناه خویش اعتراف دارند؛ کردار پسندیده‌ای را با کار ناپسندی دیگر آمیخته‌اند باشد که خداوند از آنان در گذرد که خداوند آمرزنده‌ای بخشاینده است» سوره توبه، آیه ۱۰۲.</ref>. نازل گشت<ref>ابونعیم، معرفة الصحابه، ج۱، ص۴۹۲؛ ابن اثیر، اسد الغابه، ج۱، ص۲۸۷؛ ابن حجر، الاصابه، ج۱، ص۲۹۹.</ref>. [[ذهبی]]<ref>ذهبی، سیر أعلام النبلاء، ج۱، ص۶۸.</ref> [[روایت]] تخلف [[ثعلبه]] را از [[تبوک]] [[ضعیف]] دانسته است؛ چنان که مشهور و روایت صحیح آن است که ابولبابه در [[غزوه بنی قریظه]] خود را به ستون بست و توبه کرد<ref>قمی، علی بن ابراهیم، تفسیر القمی، ج۱، ص۲۷۱؛ ابن جوزی، ابوالفرج، زاد المسیر، ج۳، ص۲۳۴.</ref> که این با تخلف او در تبوک و تویه دوباره‌اش منافات ندارد.<ref>[[رمضان محمدی\|محمدی، رمضان]]، [[دانشنامه سیره نبوی ج۲ (کتاب)\|مقاله «ثعلبة بن معن بن محصن»، دانشنامه سیره نبوی]] ج۲، ص ۳۲۱.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Msadeq: /* مقدمه */

2022-05-18T04:17:01Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۷:۴۷
خط ۶:		خط ۶:
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}
	==~~مقدمه~~==		== آشنایی اجمالی ==
	~~برخی~~ وی را از ~~زمره مسلمانانی دانسته‌اند که بدون عذر در~~ [[~~غزوه~~ تبوک]] ~~شرکت نکردند.~~<ref>معرفة الصحابه، ~~ج ۱، ص ۲؛ تجرید اسماء الصحابه، ج ۱، ص ۶۹~~.</ref> ~~آورده‌اند که او پس از~~ [[~~آگاهی~~]] از [[~~نزول آیات~~]] ~~در مذمّت~~ [[~~مخالفان~~]]~~، از کار~~ خود ~~پشیمان شد و به همراه چند تن خود را به ستون‌های~~ [[~~مسجدالنبی~~]] ~~بستند~~ و [[~~عهد~~]] ~~کردند تا~~ [[~~پذیرش~~]] [[توبه]] ~~خویش از جانب~~ [[~~خدا~~]] ~~به همان حال بمانند.<ref>اسدالغابه، ج ۱، ص ۲۴۵؛ الاصابه، ج ۱، ص ۵۲۳؛ الدرالمنثور، ج ۴، ص ۲۷۸.</ref> گویند:~~ [[~~پیامبر]]{{صل}} پس از بازگشت از [[تبوک~~]] و ~~اطلاع از [[اقدام]] آنها، از پذیرش توبه ایشان سر باز زد؛ امّا با~~ [[~~نزول~~ آیه]] {{متن قرآن\|وَآخَرُونَ اعْتَرَفُوا بِذُنُوبِهِمْ خَلَطُوا عَمَلًا صَالِحًا وَآخَرَ سَيِّئًا عَسَى اللَّهُ أَنْ يَتُوبَ عَلَيْهِمْ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ}}<ref>«و دیگرانی هستند که به گناه خویش اعتراف دارند؛ کردار پسندیده‌ای را با کار ناپسندی دیگر آمیخته‌اند باشد که خداوند از آنان در گذرد که خداوند آمرزنده‌ای بخشاینده است» سوره توبه، آیه ۱۰۲.</ref>~~، پیامبر{{صل}} به [[مسجد]] رفت و قبولی توبه [[ثعلبه]] و همراهانش را به آنها مژده داد~~ <ref>~~تفسیر ابو حمزه ثمالی، ص ۱۹۲؛ مجمع البیان، ج ۵، ص ۱۰۱؛~~ معرفة الصحابه، ~~ج ۱، ص ۲~~.</ref> ~~و بند از دست و پای آنها برگرفت~~.		وی در شمار افرادی است که از [[غزوۀ تبوک]] [[تخلف]] کردند<ref>ابونعیم، معرفة الصحابه، ج۱، ص۴۹۲؛ ابن اثیر، اسد الغابه، ج۱، ص۲۸۷؛ ابن حجر، الاصابه، ج۱، ص۲۹۹ و ۵۲۳.</ref>. گفته شده [[ابولبابه]] و [[ثعلبة بن ودیعه]] پس از تخلف، خود را با طناب بستند، سپس با [[اموال]] خود نزد [[رسول خدا]]{{صل}} رفتند و گفتند: ای رسول خدا، اموالی را که از شما دریغ کردیم، از ما بگیر. [[حضرت]] فرمود: «تا [[جنگی]] نشود، نمی‌توانم آنها را بگیرم». آنان [[توبه]] کردند و [[خداوند متعال]] [[توبه]] آنان را پذیرفت و [[آیه]] {{متن قرآن\|وَآخَرُونَ اعْتَرَفُوا بِذُنُوبِهِمْ خَلَطُوا عَمَلًا صَالِحًا وَآخَرَ سَيِّئًا عَسَى اللَّهُ أَنْ يَتُوبَ عَلَيْهِمْ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ}}<ref>«و دیگرانی هستند که به گناه خویش اعتراف دارند؛ کردار پسندیده‌ای را با کار ناپسندی دیگر آمیخته‌اند باشد که خداوند از آنان در گذرد که خداوند آمرزنده‌ای بخشاینده است» سوره توبه، آیه ۱۰۲.</ref>. نازل گشت<ref>ابونعیم، معرفة الصحابه، ج۱، ص۴۹۲؛ ابن اثیر، اسد الغابه، ج۱، ص۲۸۷؛ ابن حجر، الاصابه، ج۱، ص۲۹۹.</ref>. [[ذهبی]]<ref>ذهبی، سیر أعلام النبلاء، ج۱، ص۶۸.</ref> [[روایت]] تخلف [[ثعلبه]] را از [[تبوک]] [[ضعیف]] دانسته است؛ چنان که مشهور و روایت صحیح آن است که ابولبابه در [[غزوه بنی قریظه]] خود را به ستون بست و توبه کرد<ref>قمی، علی بن ابراهیم، تفسیر القمی، ج۱، ص۲۷۱؛ ابن جوزی، ابوالفرج، زاد المسیر، ج۳، ص۲۳۴.</ref> که این با تخلف او در تبوک و تویه دوباره‌اش منافات ندارد.<ref>[[رمضان محمدی\|محمدی، رمضان]]، [[دانشنامه سیره نبوی ج۲ (کتاب)\|مقاله «ثعلبة بن معن بن محصن»، دانشنامه سیره نبوی]] ج۲، ص ۳۲۱.</ref>

	~~پس از آن ثعلبه و همفکرانش~~ [[~~اموال~~]] ~~خود را به پیامبر{{صل}} بخشیدند تا در~~ [[~~راه خدا~~]] [[~~صدقه~~]] ~~دهد و گفتند: این همان اموالی است که مانع شرکت ما در~~ [[~~جنگ~~]] ~~شد؛ امّا آن~~ [[~~حضرت~~]] ~~ابتدا نپذیرفت~~ و ~~فرمود:~~ در ~~این باره~~ [[~~دستوری~~]] ندارم. در این هنگام [[آیه]] {{متن قرآن\|خُذْ مِنْ أَمْوَالِهِمْ صَدَقَةً تُطَهِّرُهُمْ وَتُزَكِّيهِمْ بِهَا وَصَلِّ عَلَيْهِمْ إِنَّ صَلَاتَكَ سَكَنٌ لَهُمْ وَاللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ}}<ref>«از دارایی‌های آنان زکاتی بردار که با آن آنها را ~~پاک می‌داری و پاکیزه می‌گردانی و برای آنها (~~به ~~نیکی) دعا کن که دعای تو (مایه) آرامش آنان است~~ و ~~خداوند شنوایی داناست» سوره توبه، آیه ۱۰۳.~~</ref>، {{متن قرآن\|أَلَمْ يَعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ هُوَ يَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبَادِهِ وَيَأْخُذُ الصَّدَقَاتِ وَأَنَّ اللَّهَ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ}}<ref>«آیا ندانسته‌اند: خداوند است که از بندگانش توبه را می‌پذیرد و زکات‌ها را دریافت می‌دارد و خداوند است که توبه‌پذیر بخشاینده است؟!» سوره توبه، آیه ۱۰۴.</ref> ~~نازل شد و~~ در ~~پی آن پیامبر{{صل}} یک سوم اموال ایشان را پذیرفت~~ و ~~بقیّه را به آنها باز گرداند.<ref>مجمع البیان، ج ۵، ص ۱۰۱.</ref> از فرجام وی اطلاعی در دست نیست~~.<ref>[[~~سید احمد سادات~~\|~~سادات، سید احمد~~]]، [[~~ثعلبة بن ودیعه انصاری~~ (~~مقاله~~)\|مقاله «ثعلبة بن ~~ودیعه انصاری»~~]]~~، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۹ (کتاب)\|دائرة المعارف قرآن کریم]]، ج۹~~.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Msadeq در ‏۱۸ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۴:۱۱

2022-05-18T04:11:45Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۷:۴۱
خط ۱:		خط ۱:
	{{~~نبوت~~}}		{{امامت}}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين~~ مدخل ~~از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>~~		{{مدخل مرتبط
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[~~ثعلبة بن ودیعه انصاری ~~در قرآن]] -~~ [[ثعلبة بن ودیعه انصاری در ~~تاریخ اسلامی~~]]~~</div>~~		\| موضوع مرتبط = اصحاب پیامبر
			\| عنوان مدخل = ثعلبة بن ودیعه انصاری
			\| مداخل مرتبط = [[ثعلبة بن ودیعه انصاری در قرآن]]
			\| پرسش مرتبط =
			}}
	==مقدمه==		==مقدمه==
	برخی وی را از زمره مسلمانانی دانسته‌اند که بدون عذر در [[غزوه تبوک]] شرکت نکردند.<ref>معرفة الصحابه، ج ۱، ص ۲؛ تجرید اسماء الصحابه، ج ۱، ص ۶۹.</ref> آورده‌اند که او پس از [[آگاهی]] از [[نزول آیات]] در مذمّت [[مخالفان]]، از کار خود پشیمان شد و به همراه چند تن خود را به ستون‌های [[مسجدالنبی]] بستند و [[عهد]] کردند تا [[پذیرش]] [[توبه]] خویش از جانب [[خدا]] به همان حال بمانند.<ref>اسدالغابه، ج ۱، ص ۲۴۵؛ الاصابه، ج ۱، ص ۵۲۳؛ الدرالمنثور، ج ۴، ص ۲۷۸.</ref> گویند: [[پیامبر]]{{صل}} پس از بازگشت از [[تبوک]] و اطلاع از [[اقدام]] آنها، از پذیرش توبه ایشان سر باز زد؛ امّا با [[نزول آیه]] {{متن قرآن\|وَآخَرُونَ اعْتَرَفُوا بِذُنُوبِهِمْ خَلَطُوا عَمَلًا صَالِحًا وَآخَرَ سَيِّئًا عَسَى اللَّهُ أَنْ يَتُوبَ عَلَيْهِمْ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ}}<ref>«و دیگرانی هستند که به گناه خویش اعتراف دارند؛ کردار پسندیده‌ای را با کار ناپسندی دیگر آمیخته‌اند باشد که خداوند از آنان در گذرد که خداوند آمرزنده‌ای بخشاینده است» سوره توبه، آیه ۱۰۲.</ref>، پیامبر{{صل}} به [[مسجد]] رفت و قبولی توبه [[ثعلبه]] و همراهانش را به آنها مژده داد <ref>تفسیر ابو حمزه ثمالی، ص ۱۹۲؛ مجمع البیان، ج ۵، ص ۱۰۱؛ معرفة الصحابه، ج ۱، ص ۲.</ref> و بند از دست و پای آنها برگرفت.		برخی وی را از زمره مسلمانانی دانسته‌اند که بدون عذر در [[غزوه تبوک]] شرکت نکردند.<ref>معرفة الصحابه، ج ۱، ص ۲؛ تجرید اسماء الصحابه، ج ۱، ص ۶۹.</ref> آورده‌اند که او پس از [[آگاهی]] از [[نزول آیات]] در مذمّت [[مخالفان]]، از کار خود پشیمان شد و به همراه چند تن خود را به ستون‌های [[مسجدالنبی]] بستند و [[عهد]] کردند تا [[پذیرش]] [[توبه]] خویش از جانب [[خدا]] به همان حال بمانند.<ref>اسدالغابه، ج ۱، ص ۲۴۵؛ الاصابه، ج ۱، ص ۵۲۳؛ الدرالمنثور، ج ۴، ص ۲۷۸.</ref> گویند: [[پیامبر]]{{صل}} پس از بازگشت از [[تبوک]] و اطلاع از [[اقدام]] آنها، از پذیرش توبه ایشان سر باز زد؛ امّا با [[نزول آیه]] {{متن قرآن\|وَآخَرُونَ اعْتَرَفُوا بِذُنُوبِهِمْ خَلَطُوا عَمَلًا صَالِحًا وَآخَرَ سَيِّئًا عَسَى اللَّهُ أَنْ يَتُوبَ عَلَيْهِمْ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ}}<ref>«و دیگرانی هستند که به گناه خویش اعتراف دارند؛ کردار پسندیده‌ای را با کار ناپسندی دیگر آمیخته‌اند باشد که خداوند از آنان در گذرد که خداوند آمرزنده‌ای بخشاینده است» سوره توبه، آیه ۱۰۲.</ref>، پیامبر{{صل}} به [[مسجد]] رفت و قبولی توبه [[ثعلبه]] و همراهانش را به آنها مژده داد <ref>تفسیر ابو حمزه ثمالی، ص ۱۹۲؛ مجمع البیان، ج ۵، ص ۱۰۱؛ معرفة الصحابه، ج ۱، ص ۲.</ref> و بند از دست و پای آنها برگرفت.

	پس از آن ثعلبه و همفکرانش [[اموال]] خود را به پیامبر{{صل}} بخشیدند تا در [[راه خدا]] [[صدقه]] دهد و گفتند: این همان اموالی است که مانع شرکت ما در [[جنگ]] شد؛ امّا آن [[حضرت]] ابتدا نپذیرفت و فرمود: در این باره [[دستوری]] ندارم. در این هنگام [[آیه]] {{متن قرآن\|خُذْ مِنْ أَمْوَالِهِمْ صَدَقَةً تُطَهِّرُهُمْ وَتُزَكِّيهِمْ بِهَا وَصَلِّ عَلَيْهِمْ إِنَّ صَلَاتَكَ سَكَنٌ لَهُمْ وَاللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ}}<ref>«از دارایی‌های آنان زکاتی بردار که با آن آنها را پاک می‌داری و پاکیزه می‌گردانی و برای آنها (به نیکی) دعا کن که دعای تو (مایه) آرامش آنان است و خداوند شنوایی داناست» سوره توبه، آیه ۱۰۳.</ref>، {{متن قرآن\|أَلَمْ يَعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ هُوَ يَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبَادِهِ وَيَأْخُذُ الصَّدَقَاتِ وَأَنَّ اللَّهَ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ}}<ref>«آیا ندانسته‌اند: خداوند است که از بندگانش توبه را می‌پذیرد و زکات‌ها را دریافت می‌دارد و خداوند است که توبه‌پذیر بخشاینده است؟!» سوره توبه، آیه ۱۰۴.</ref> نازل شد و در پی آن پیامبر{{صل}} یک سوم اموال ایشان را پذیرفت و بقیّه را به آنها باز گرداند.<ref>مجمع البیان، ج ۵، ص ۱۰۱.</ref> از فرجام وی اطلاعی در دست نیست.<ref>[[سید احمد سادات\|سادات، سید احمد]]، [[ثعلبة بن ودیعه انصاری (مقاله)\|مقاله «ثعلبة بن ودیعه انصاری»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۹ (کتاب)\|دائرة المعارف قرآن کریم]]، ج۹.</ref>		پس از آن ثعلبه و همفکرانش [[اموال]] خود را به پیامبر{{صل}} بخشیدند تا در [[راه خدا]] [[صدقه]] دهد و گفتند: این همان اموالی است که مانع شرکت ما در [[جنگ]] شد؛ امّا آن [[حضرت]] ابتدا نپذیرفت و فرمود: در این باره [[دستوری]] ندارم. در این هنگام [[آیه]] {{متن قرآن\|خُذْ مِنْ أَمْوَالِهِمْ صَدَقَةً تُطَهِّرُهُمْ وَتُزَكِّيهِمْ بِهَا وَصَلِّ عَلَيْهِمْ إِنَّ صَلَاتَكَ سَكَنٌ لَهُمْ وَاللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ}}<ref>«از دارایی‌های آنان زکاتی بردار که با آن آنها را پاک می‌داری و پاکیزه می‌گردانی و برای آنها (به نیکی) دعا کن که دعای تو (مایه) آرامش آنان است و خداوند شنوایی داناست» سوره توبه، آیه ۱۰۳.</ref>، {{متن قرآن\|أَلَمْ يَعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ هُوَ يَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبَادِهِ وَيَأْخُذُ الصَّدَقَاتِ وَأَنَّ اللَّهَ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ}}<ref>«آیا ندانسته‌اند: خداوند است که از بندگانش توبه را می‌پذیرد و زکات‌ها را دریافت می‌دارد و خداوند است که توبه‌پذیر بخشاینده است؟!» سوره توبه، آیه ۱۰۴.</ref> نازل شد و در پی آن پیامبر{{صل}} یک سوم اموال ایشان را پذیرفت و بقیّه را به آنها باز گرداند.<ref>مجمع البیان، ج ۵، ص ۱۰۱.</ref> از فرجام وی اطلاعی در دست نیست.<ref>[[سید احمد سادات\|سادات، سید احمد]]، [[ثعلبة بن ودیعه انصاری (مقاله)\|مقاله «ثعلبة بن ودیعه انصاری»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۹ (کتاب)\|دائرة المعارف قرآن کریم]]، ج۹.</ref>

	~~== پرسش‌های وابسته ==~~

	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:000060.jpg\|22px]] [[سید احمد سادات\|سادات، سید احمد]]، [[ثعلبة بن ودیعه انصاری (مقاله)\|مقاله «ثعلبة بن ودیعه انصاری»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۹ (کتاب)\|'''دائرة المعارف قرآن کریم ج۹''']]		#[[پرونده:000060.jpg\|22px]] [[سید احمد سادات\|سادات، سید احمد]]، [[ثعلبة بن ودیعه انصاری (مقاله)\|مقاله «ثعلبة بن ودیعه انصاری»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۹ (کتاب)\|'''دائرة المعارف قرآن کریم ج۹''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Heydari: جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته == == منابع ==' به '== منابع =='

2022-04-21T10:21:26Z

جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته == == منابع ==' به '== منابع =='

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ آوریل ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۵۱
خط ۹:		خط ۹:

	== پرسش‌های وابسته ==		== پرسش‌های وابسته ==

	~~== جستارهای وابسته ==~~

	== منابع ==		== منابع ==

Heydari: جایگزینی متن - '
' به '
'

2022-01-17T11:10:18Z

جایگزینی متن - '</div> <div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">' به '</div>'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۴:۴۰
خط ۲:		خط ۲:
	<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>		<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>
	<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[ثعلبة بن ودیعه انصاری در قرآن]] - [[ثعلبة بن ودیعه انصاری در تاریخ اسلامی]]</div>		<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[ثعلبة بن ودیعه انصاری در قرآن]] - [[ثعلبة بن ودیعه انصاری در تاریخ اسلامی]]</div>
	~~<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">~~

	==مقدمه==		==مقدمه==

Wasity: جایگزینی متن - 'نزول آیات' به 'نزول آیات'

2022-01-15T06:30:08Z

جایگزینی متن - 'نزول آیات' به 'نزول آیات'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۰۰
خط ۵:		خط ۵:

	==مقدمه==		==مقدمه==
	برخی وی را از زمره مسلمانانی دانسته‌اند که بدون عذر در [[غزوه تبوک]] شرکت نکردند.<ref>معرفة الصحابه، ج ۱، ص ۲؛ تجرید اسماء الصحابه، ج ۱، ص ۶۹.</ref> آورده‌اند که او پس از [[آگاهی]] از [[نزول~~]] [[~~آیات]] در مذمّت [[مخالفان]]، از کار خود پشیمان شد و به همراه چند تن خود را به ستون‌های [[مسجدالنبی]] بستند و [[عهد]] کردند تا [[پذیرش]] [[توبه]] خویش از جانب [[خدا]] به همان حال بمانند.<ref>اسدالغابه، ج ۱، ص ۲۴۵؛ الاصابه، ج ۱، ص ۵۲۳؛ الدرالمنثور، ج ۴، ص ۲۷۸.</ref> گویند: [[پیامبر]]{{صل}} پس از بازگشت از [[تبوک]] و اطلاع از [[اقدام]] آنها، از پذیرش توبه ایشان سر باز زد؛ امّا با [[نزول آیه]] {{متن قرآن\|وَآخَرُونَ اعْتَرَفُوا بِذُنُوبِهِمْ خَلَطُوا عَمَلًا صَالِحًا وَآخَرَ سَيِّئًا عَسَى اللَّهُ أَنْ يَتُوبَ عَلَيْهِمْ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ}}<ref>«و دیگرانی هستند که به گناه خویش اعتراف دارند؛ کردار پسندیده‌ای را با کار ناپسندی دیگر آمیخته‌اند باشد که خداوند از آنان در گذرد که خداوند آمرزنده‌ای بخشاینده است» سوره توبه، آیه ۱۰۲.</ref>، پیامبر{{صل}} به [[مسجد]] رفت و قبولی توبه [[ثعلبه]] و همراهانش را به آنها مژده داد <ref>تفسیر ابو حمزه ثمالی، ص ۱۹۲؛ مجمع البیان، ج ۵، ص ۱۰۱؛ معرفة الصحابه، ج ۱، ص ۲.</ref> و بند از دست و پای آنها برگرفت.		برخی وی را از زمره مسلمانانی دانسته‌اند که بدون عذر در [[غزوه تبوک]] شرکت نکردند.<ref>معرفة الصحابه، ج ۱، ص ۲؛ تجرید اسماء الصحابه، ج ۱، ص ۶۹.</ref> آورده‌اند که او پس از [[آگاهی]] از [[نزول آیات]] در مذمّت [[مخالفان]]، از کار خود پشیمان شد و به همراه چند تن خود را به ستون‌های [[مسجدالنبی]] بستند و [[عهد]] کردند تا [[پذیرش]] [[توبه]] خویش از جانب [[خدا]] به همان حال بمانند.<ref>اسدالغابه، ج ۱، ص ۲۴۵؛ الاصابه، ج ۱، ص ۵۲۳؛ الدرالمنثور، ج ۴، ص ۲۷۸.</ref> گویند: [[پیامبر]]{{صل}} پس از بازگشت از [[تبوک]] و اطلاع از [[اقدام]] آنها، از پذیرش توبه ایشان سر باز زد؛ امّا با [[نزول آیه]] {{متن قرآن\|وَآخَرُونَ اعْتَرَفُوا بِذُنُوبِهِمْ خَلَطُوا عَمَلًا صَالِحًا وَآخَرَ سَيِّئًا عَسَى اللَّهُ أَنْ يَتُوبَ عَلَيْهِمْ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ}}<ref>«و دیگرانی هستند که به گناه خویش اعتراف دارند؛ کردار پسندیده‌ای را با کار ناپسندی دیگر آمیخته‌اند باشد که خداوند از آنان در گذرد که خداوند آمرزنده‌ای بخشاینده است» سوره توبه، آیه ۱۰۲.</ref>، پیامبر{{صل}} به [[مسجد]] رفت و قبولی توبه [[ثعلبه]] و همراهانش را به آنها مژده داد <ref>تفسیر ابو حمزه ثمالی، ص ۱۹۲؛ مجمع البیان، ج ۵، ص ۱۰۱؛ معرفة الصحابه، ج ۱، ص ۲.</ref> و بند از دست و پای آنها برگرفت.

	پس از آن ثعلبه و همفکرانش [[اموال]] خود را به پیامبر{{صل}} بخشیدند تا در [[راه خدا]] [[صدقه]] دهد و گفتند: این همان اموالی است که مانع شرکت ما در [[جنگ]] شد؛ امّا آن [[حضرت]] ابتدا نپذیرفت و فرمود: در این باره [[دستوری]] ندارم. در این هنگام [[آیه]] {{متن قرآن\|خُذْ مِنْ أَمْوَالِهِمْ صَدَقَةً تُطَهِّرُهُمْ وَتُزَكِّيهِمْ بِهَا وَصَلِّ عَلَيْهِمْ إِنَّ صَلَاتَكَ سَكَنٌ لَهُمْ وَاللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ}}<ref>«از دارایی‌های آنان زکاتی بردار که با آن آنها را پاک می‌داری و پاکیزه می‌گردانی و برای آنها (به نیکی) دعا کن که دعای تو (مایه) آرامش آنان است و خداوند شنوایی داناست» سوره توبه، آیه ۱۰۳.</ref>، {{متن قرآن\|أَلَمْ يَعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ هُوَ يَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبَادِهِ وَيَأْخُذُ الصَّدَقَاتِ وَأَنَّ اللَّهَ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ}}<ref>«آیا ندانسته‌اند: خداوند است که از بندگانش توبه را می‌پذیرد و زکات‌ها را دریافت می‌دارد و خداوند است که توبه‌پذیر بخشاینده است؟!» سوره توبه، آیه ۱۰۴.</ref> نازل شد و در پی آن پیامبر{{صل}} یک سوم اموال ایشان را پذیرفت و بقیّه را به آنها باز گرداند.<ref>مجمع البیان، ج ۵، ص ۱۰۱.</ref> از فرجام وی اطلاعی در دست نیست.<ref>[[سید احمد سادات\|سادات، سید احمد]]، [[ثعلبة بن ودیعه انصاری (مقاله)\|مقاله «ثعلبة بن ودیعه انصاری»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۹ (کتاب)\|دائرة المعارف قرآن کریم]]، ج۹.</ref>		پس از آن ثعلبه و همفکرانش [[اموال]] خود را به پیامبر{{صل}} بخشیدند تا در [[راه خدا]] [[صدقه]] دهد و گفتند: این همان اموالی است که مانع شرکت ما در [[جنگ]] شد؛ امّا آن [[حضرت]] ابتدا نپذیرفت و فرمود: در این باره [[دستوری]] ندارم. در این هنگام [[آیه]] {{متن قرآن\|خُذْ مِنْ أَمْوَالِهِمْ صَدَقَةً تُطَهِّرُهُمْ وَتُزَكِّيهِمْ بِهَا وَصَلِّ عَلَيْهِمْ إِنَّ صَلَاتَكَ سَكَنٌ لَهُمْ وَاللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ}}<ref>«از دارایی‌های آنان زکاتی بردار که با آن آنها را پاک می‌داری و پاکیزه می‌گردانی و برای آنها (به نیکی) دعا کن که دعای تو (مایه) آرامش آنان است و خداوند شنوایی داناست» سوره توبه، آیه ۱۰۳.</ref>، {{متن قرآن\|أَلَمْ يَعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ هُوَ يَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبَادِهِ وَيَأْخُذُ الصَّدَقَاتِ وَأَنَّ اللَّهَ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ}}<ref>«آیا ندانسته‌اند: خداوند است که از بندگانش توبه را می‌پذیرد و زکات‌ها را دریافت می‌دارد و خداوند است که توبه‌پذیر بخشاینده است؟!» سوره توبه، آیه ۱۰۴.</ref> نازل شد و در پی آن پیامبر{{صل}} یک سوم اموال ایشان را پذیرفت و بقیّه را به آنها باز گرداند.<ref>مجمع البیان، ج ۵، ص ۱۰۱.</ref> از فرجام وی اطلاعی در دست نیست.<ref>[[سید احمد سادات\|سادات، سید احمد]]، [[ثعلبة بن ودیعه انصاری (مقاله)\|مقاله «ثعلبة بن ودیعه انصاری»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۹ (کتاب)\|دائرة المعارف قرآن کریم]]، ج۹.</ref>