جابر بن یزید جعفی در تاریخ اسلامی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Wasity: جایگزینی متن - ' لیکن ' به ' لکن '

2024-01-02T20:31:58Z

جایگزینی متن - ' لیکن ' به ' لکن '

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۰:۰۱
خط ۱۲:		خط ۱۲:
	از سوی دیگر [[ابوحنیفه]]، [[شعبی]]، [[یحیی بن معین]]، [[ابو زرعه]]، [[ابن سعد]]، [[ابن جارود]]، [[ابن قتیبه]]، [[نسائی]]، [[مسلم]]، [[ذهبی]] و [[ابن حجر]] او را به [[دروغ گویی]] نسبت داده و یا [[تضعیف]] کرده‌اند.		از سوی دیگر [[ابوحنیفه]]، [[شعبی]]، [[یحیی بن معین]]، [[ابو زرعه]]، [[ابن سعد]]، [[ابن جارود]]، [[ابن قتیبه]]، [[نسائی]]، [[مسلم]]، [[ذهبی]] و [[ابن حجر]] او را به [[دروغ گویی]] نسبت داده و یا [[تضعیف]] کرده‌اند.

	همان گونه که از ابن عدی نقل کردیم و تلویحاً از تضعیف ذهبی و ابن حجر نیز معلوم می‌‌شود، عمده یا همه ضعف جابر به تشیّع (رفض) و ایمانش به رجعت برمی گردد وگرنه او در [[مقام]] روایت، راست گو، [[امین]] و پرهیزکار است. [[سید محسن امین]] پس از اشاره به نکوهش‌های مُسلِم در آغاز کتاب صحیحش، همه آنها را در این دو چیز خلاصه می‌‌کند و سپس در توضیح معنای رجعت، به نقل [[سید مرتضی]] چنین می‌‌نویسد: خدای بلند مرتبه به هنگام [[ظهور مهدی موعود]]{{ع}} گروهی از [[دوستان]] و [[شیعیان]] [[اهل بیت]] را با شماری از دشمنان‌شان به این [[جهان]] بازمی‌گرداند. این معنا در [[اخبار]] و [[روایات]] آمده است. کسانی که این [[روایات]] را تمام می‌‌دانند به [[رجعت]] [[ایمان]] می‌‌آورند وگر نه می‌‌توانند به آن [[معتقد]] نباشند، ~~لیکن~~ رجعت ذاتاً یک امرِ ممکن است و محال شمردن آن مانند تردید در [[معاد]] و [[انکار]] [[قیامت]] است<ref>اعیان الشیعه ۵۱/ ۴.</ref>.		همان گونه که از ابن عدی نقل کردیم و تلویحاً از تضعیف ذهبی و ابن حجر نیز معلوم می‌‌شود، عمده یا همه ضعف جابر به تشیّع (رفض) و ایمانش به رجعت برمی گردد وگرنه او در [[مقام]] روایت، راست گو، [[امین]] و پرهیزکار است. [[سید محسن امین]] پس از اشاره به نکوهش‌های مُسلِم در آغاز کتاب صحیحش، همه آنها را در این دو چیز خلاصه می‌‌کند و سپس در توضیح معنای رجعت، به نقل [[سید مرتضی]] چنین می‌‌نویسد: خدای بلند مرتبه به هنگام [[ظهور مهدی موعود]]{{ع}} گروهی از [[دوستان]] و [[شیعیان]] [[اهل بیت]] را با شماری از دشمنان‌شان به این [[جهان]] بازمی‌گرداند. این معنا در [[اخبار]] و [[روایات]] آمده است. کسانی که این [[روایات]] را تمام می‌‌دانند به [[رجعت]] [[ایمان]] می‌‌آورند وگر نه می‌‌توانند به آن [[معتقد]] نباشند، لکن رجعت ذاتاً یک امرِ ممکن است و محال شمردن آن مانند تردید در [[معاد]] و [[انکار]] [[قیامت]] است<ref>اعیان الشیعه ۵۱/ ۴.</ref>.

	از [[دانشمندان]] [[شیعی]]، [[شیخ مفید]] او را در شمار [[فقها]] و بزرگان [[فتوا]] و اصول و صاحب تألیفاتی می‌‌داند که راهی برای [[نکوهش]] و [[جرح]] شان نیست<ref>مصنفات الشیخ المفید ۹ و رسالة الرد علی اهل العدد ۲۵ و ۳۵.</ref>. [[شیخ طوسی]] در [[رجال طوسی\|رجال]] او را از [[اصحاب]] [[امام باقر]] و [[امام صادق]] دانسته و در [[الفهرست]] او را صاحب اصل و جامع [[روایی]] می‌‌داند. [[ابن شهر آشوب]] او را از [[اصحاب خاص]] [[امام صادق]]{{ع}} شمرده است. [[علامه حلی]] در خلاصه از [[ابن عقده]] [[روایت]] می‌‌کند: امام صادق{{ع}} وی را راست‌گو معرفی کرده است. سپس می‌‌نویسد: [[ابن غضائری]] او را [[توثیق]] کرده است.		از [[دانشمندان]] [[شیعی]]، [[شیخ مفید]] او را در شمار [[فقها]] و بزرگان [[فتوا]] و اصول و صاحب تألیفاتی می‌‌داند که راهی برای [[نکوهش]] و [[جرح]] شان نیست<ref>مصنفات الشیخ المفید ۹ و رسالة الرد علی اهل العدد ۲۵ و ۳۵.</ref>. [[شیخ طوسی]] در [[رجال طوسی\|رجال]] او را از [[اصحاب]] [[امام باقر]] و [[امام صادق]] دانسته و در [[الفهرست]] او را صاحب اصل و جامع [[روایی]] می‌‌داند. [[ابن شهر آشوب]] او را از [[اصحاب خاص]] [[امام صادق]]{{ع}} شمرده است. [[علامه حلی]] در خلاصه از [[ابن عقده]] [[روایت]] می‌‌کند: امام صادق{{ع}} وی را راست‌گو معرفی کرده است. سپس می‌‌نویسد: [[ابن غضائری]] او را [[توثیق]] کرده است.
خط ۲۰:		خط ۲۰:
	او که از طبقه پنجم [[تابعین]] است، روایاتش در برخی [[جوامع روایی]] [[اهل سنت]] مانند: [[سنن ترمذی]]، [[ابن ماجه]] و [[ابو داوود]] آمده است، چنان که روایات زیادی از وی در میان [[منابع روایی شیعه]] نیز نقل شده است <ref>تهذیب الکمال ۴۶۵/ ۴؛ کامل الزیارات ۷۱ و معجم رجال الحدیث ۱۷/ ۴.</ref>.		او که از طبقه پنجم [[تابعین]] است، روایاتش در برخی [[جوامع روایی]] [[اهل سنت]] مانند: [[سنن ترمذی]]، [[ابن ماجه]] و [[ابو داوود]] آمده است، چنان که روایات زیادی از وی در میان [[منابع روایی شیعه]] نیز نقل شده است <ref>تهذیب الکمال ۴۶۵/ ۴؛ کامل الزیارات ۷۱ و معجم رجال الحدیث ۱۷/ ۴.</ref>.

	جابر از امام باقر{{ع}} نقل می‌‌کند که: [[حدیث]] ما [[اهل بیت]]، سخت و عمیق و درکش برای اذهان [[ضعیف]]، دشوار است. به ژرفای آن نرسد مگر [[پیامبر]] یا [[فرشته مقرب]] یا مؤمنی آزموده. اگر چیزی از ما به تو رسید و [[فهم]] کردی [[خدا]] را بستای و اگر [[درک]] آن بر تو گران آمد، فهمش را به خود ما [[اهل بیت]] واگذار و چون و چرا مکن که این [[شرک]] است<ref>اختیار معرفة الرجال / ش ۳۴۱.</ref>. وفات او را در سال‌های ۱۲۸.۱۲۷و ۱۳۲ﻫ.ق دانسته‌اند، ~~لیکن~~ مشهور آن است که جابر به سال ۱۲۷ یا ۱۲۸ﻫ.ق در [[عصر امام صادق]]{{ع}}بدرود [[حیات]] گفت<ref>تاریخ خلیفه ۳۰۲؛ الکامل فی التاریخ ۵/ ۳۵۲ و تاریخ الاسلام ۵/ ۶۰.</ref>.<ref>[[ح‍س‍ی‍ن‌ ع‍زی‍زی‌\|عزیزی]]، [[پ‍روی‍ز رس‍ت‍گ‍ار\|رستگار]]، [[ی‍وس‍ف‌ ب‍ی‍ات‌\|بیات]]، [[راویان مشترک ج۲ (کتاب)\|راویان مشترک]]، ج۲، ص 47.</ref>		جابر از امام باقر{{ع}} نقل می‌‌کند که: [[حدیث]] ما [[اهل بیت]]، سخت و عمیق و درکش برای اذهان [[ضعیف]]، دشوار است. به ژرفای آن نرسد مگر [[پیامبر]] یا [[فرشته مقرب]] یا مؤمنی آزموده. اگر چیزی از ما به تو رسید و [[فهم]] کردی [[خدا]] را بستای و اگر [[درک]] آن بر تو گران آمد، فهمش را به خود ما [[اهل بیت]] واگذار و چون و چرا مکن که این [[شرک]] است<ref>اختیار معرفة الرجال / ش ۳۴۱.</ref>. وفات او را در سال‌های ۱۲۸.۱۲۷و ۱۳۲ﻫ.ق دانسته‌اند، لکن مشهور آن است که جابر به سال ۱۲۷ یا ۱۲۸ﻫ.ق در [[عصر امام صادق]]{{ع}}بدرود [[حیات]] گفت<ref>تاریخ خلیفه ۳۰۲؛ الکامل فی التاریخ ۵/ ۳۵۲ و تاریخ الاسلام ۵/ ۶۰.</ref>.<ref>[[ح‍س‍ی‍ن‌ ع‍زی‍زی‌\|عزیزی]]، [[پ‍روی‍ز رس‍ت‍گ‍ار\|رستگار]]، [[ی‍وس‍ف‌ ب‍ی‍ات‌\|بیات]]، [[راویان مشترک ج۲ (کتاب)\|راویان مشترک]]، ج۲، ص 47.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Msadeq: جایگزینی متن - '22px عزیزی، رستگار، بیات، '''راویان مشترک ج۲'''' به '22px عزیزی، رستگار، بیات، '''راویان مشترک ج۲''''

2023-08-12T06:19:11Z

جایگزینی متن - '22px عزیزی، رستگار، بیات، '''راویان مشترک ج۲'''' به '22px عزیزی، رستگار، بیات، '''راویان مشترک ج۲''''

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۴۹
خط ۲۴:		خط ۲۴:
	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:~~9030760879~~.jpg\|22px]] [[ح‍س‍ی‍ن‌ ع‍زی‍زی‌\|عزیزی]]، [[پ‍روی‍ز رس‍ت‍گ‍ار\|رستگار]]، [[ی‍وس‍ف‌ ب‍ی‍ات‌\|بیات]]، [[راویان مشترک ج۲ (کتاب)\|'''راویان مشترک ج۲''']]		# [[پرونده:IM010597.jpg\|22px]] [[ح‍س‍ی‍ن‌ ع‍زی‍زی‌\|عزیزی]]، [[پ‍روی‍ز رس‍ت‍گ‍ار\|رستگار]]، [[ی‍وس‍ف‌ ب‍ی‍ات‌\|بیات]]، [[راویان مشترک ج۲ (کتاب)\|'''راویان مشترک ج۲''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

	== پانویس ==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

Msadeq: جایگزینی متن - 'عزیزی، رستگار، بیات، راویان مشترک، ' به 'عزیزی، رستگار، بیات، راویان مشترک، ج۲، '

2023-08-05T08:01:13Z

جایگزینی متن - 'عزیزی، رستگار، بیات، راویان مشترک، ' به 'عزیزی، رستگار، بیات، راویان مشترک، ج۲، '

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۳۱
خط ۲۰:		خط ۲۰:
	او که از طبقه پنجم [[تابعین]] است، روایاتش در برخی [[جوامع روایی]] [[اهل سنت]] مانند: [[سنن ترمذی]]، [[ابن ماجه]] و [[ابو داوود]] آمده است، چنان که روایات زیادی از وی در میان [[منابع روایی شیعه]] نیز نقل شده است <ref>تهذیب الکمال ۴۶۵/ ۴؛ کامل الزیارات ۷۱ و معجم رجال الحدیث ۱۷/ ۴.</ref>.		او که از طبقه پنجم [[تابعین]] است، روایاتش در برخی [[جوامع روایی]] [[اهل سنت]] مانند: [[سنن ترمذی]]، [[ابن ماجه]] و [[ابو داوود]] آمده است، چنان که روایات زیادی از وی در میان [[منابع روایی شیعه]] نیز نقل شده است <ref>تهذیب الکمال ۴۶۵/ ۴؛ کامل الزیارات ۷۱ و معجم رجال الحدیث ۱۷/ ۴.</ref>.

	جابر از امام باقر{{ع}} نقل می‌‌کند که: [[حدیث]] ما [[اهل بیت]]، سخت و عمیق و درکش برای اذهان [[ضعیف]]، دشوار است. به ژرفای آن نرسد مگر [[پیامبر]] یا [[فرشته مقرب]] یا مؤمنی آزموده. اگر چیزی از ما به تو رسید و [[فهم]] کردی [[خدا]] را بستای و اگر [[درک]] آن بر تو گران آمد، فهمش را به خود ما [[اهل بیت]] واگذار و چون و چرا مکن که این [[شرک]] است<ref>اختیار معرفة الرجال / ش ۳۴۱.</ref>. وفات او را در سال‌های ۱۲۸.۱۲۷و ۱۳۲ﻫ.ق دانسته‌اند، لیکن مشهور آن است که جابر به سال ۱۲۷ یا ۱۲۸ﻫ.ق در [[عصر امام صادق]]{{ع}}بدرود [[حیات]] گفت<ref>تاریخ خلیفه ۳۰۲؛ الکامل فی التاریخ ۵/ ۳۵۲ و تاریخ الاسلام ۵/ ۶۰.</ref>.<ref>[[ح‍س‍ی‍ن‌ ع‍زی‍زی‌\|عزیزی]]، [[پ‍روی‍ز رس‍ت‍گ‍ار\|رستگار]]، [[ی‍وس‍ف‌ ب‍ی‍ات‌\|بیات]]، [[راویان مشترک (کتاب)\|راویان مشترک]]، ص 47.</ref>		جابر از امام باقر{{ع}} نقل می‌‌کند که: [[حدیث]] ما [[اهل بیت]]، سخت و عمیق و درکش برای اذهان [[ضعیف]]، دشوار است. به ژرفای آن نرسد مگر [[پیامبر]] یا [[فرشته مقرب]] یا مؤمنی آزموده. اگر چیزی از ما به تو رسید و [[فهم]] کردی [[خدا]] را بستای و اگر [[درک]] آن بر تو گران آمد، فهمش را به خود ما [[اهل بیت]] واگذار و چون و چرا مکن که این [[شرک]] است<ref>اختیار معرفة الرجال / ش ۳۴۱.</ref>. وفات او را در سال‌های ۱۲۸.۱۲۷و ۱۳۲ﻫ.ق دانسته‌اند، لیکن مشهور آن است که جابر به سال ۱۲۷ یا ۱۲۸ﻫ.ق در [[عصر امام صادق]]{{ع}}بدرود [[حیات]] گفت<ref>تاریخ خلیفه ۳۰۲؛ الکامل فی التاریخ ۵/ ۳۵۲ و تاریخ الاسلام ۵/ ۶۰.</ref>.<ref>[[ح‍س‍ی‍ن‌ ع‍زی‍زی‌\|عزیزی]]، [[پ‍روی‍ز رس‍ت‍گ‍ار\|رستگار]]، [[ی‍وس‍ف‌ ب‍ی‍ات‌\|بیات]]، [[راویان مشترک ج۲ (کتاب)\|راویان مشترک]]، ج۲، ص 47.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Msadeq: جایگزینی متن - 'عزیزی، رستگار، بیات، '''راویان مشترک'''' به 'عزیزی، رستگار، بیات، '''راویان مشترک ج۲''''

2023-08-05T07:04:58Z

جایگزینی متن - 'عزیزی، رستگار، بیات، '''راویان مشترک'''' به 'عزیزی، رستگار، بیات، '''راویان مشترک ج۲''''

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۳۴
خط ۲۴:		خط ۲۴:
	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:9030760879.jpg\|22px]] [[ح‍س‍ی‍ن‌ ع‍زی‍زی‌\|عزیزی]]، [[پ‍روی‍ز رس‍ت‍گ‍ار\|رستگار]]، [[ی‍وس‍ف‌ ب‍ی‍ات‌\|بیات]]، [[راویان مشترک (کتاب)\|'''راویان مشترک''']]		# [[پرونده:9030760879.jpg\|22px]] [[ح‍س‍ی‍ن‌ ع‍زی‍زی‌\|عزیزی]]، [[پ‍روی‍ز رس‍ت‍گ‍ار\|رستگار]]، [[ی‍وس‍ف‌ ب‍ی‍ات‌\|بیات]]، [[راویان مشترک ج۲ (کتاب)\|'''راویان مشترک ج۲''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

	== پانویس ==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

Wasity: جایگزینی متن - 'ه.ق.' به 'ﻫ.ق'

2023-07-30T09:56:53Z

جایگزینی متن - 'ه.ق.' به 'ﻫ.ق'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۲۶
خط ۲۰:		خط ۲۰:
	او که از طبقه پنجم [[تابعین]] است، روایاتش در برخی [[جوامع روایی]] [[اهل سنت]] مانند: [[سنن ترمذی]]، [[ابن ماجه]] و [[ابو داوود]] آمده است، چنان که روایات زیادی از وی در میان [[منابع روایی شیعه]] نیز نقل شده است <ref>تهذیب الکمال ۴۶۵/ ۴؛ کامل الزیارات ۷۱ و معجم رجال الحدیث ۱۷/ ۴.</ref>.		او که از طبقه پنجم [[تابعین]] است، روایاتش در برخی [[جوامع روایی]] [[اهل سنت]] مانند: [[سنن ترمذی]]، [[ابن ماجه]] و [[ابو داوود]] آمده است، چنان که روایات زیادی از وی در میان [[منابع روایی شیعه]] نیز نقل شده است <ref>تهذیب الکمال ۴۶۵/ ۴؛ کامل الزیارات ۷۱ و معجم رجال الحدیث ۱۷/ ۴.</ref>.

	جابر از امام باقر{{ع}} نقل می‌‌کند که: [[حدیث]] ما [[اهل بیت]]، سخت و عمیق و درکش برای اذهان [[ضعیف]]، دشوار است. به ژرفای آن نرسد مگر [[پیامبر]] یا [[فرشته مقرب]] یا مؤمنی آزموده. اگر چیزی از ما به تو رسید و [[فهم]] کردی [[خدا]] را بستای و اگر [[درک]] آن بر تو گران آمد، فهمش را به خود ما [[اهل بیت]] واگذار و چون و چرا مکن که این [[شرک]] است<ref>اختیار معرفة الرجال / ش ۳۴۱.</ref>. وفات او را در سال‌های ۱۲۸.۱۲۷و ~~۱۳۲ه~~.ق. دانسته‌اند، لیکن مشهور آن است که جابر به سال ۱۲۷ یا ~~۱۲۸ه~~.ق. در [[عصر امام صادق]]{{ع}}بدرود [[حیات]] گفت<ref>تاریخ خلیفه ۳۰۲؛ الکامل فی التاریخ ۵/ ۳۵۲ و تاریخ الاسلام ۵/ ۶۰.</ref>.<ref>[[ح‍س‍ی‍ن‌ ع‍زی‍زی‌\|عزیزی]]، [[پ‍روی‍ز رس‍ت‍گ‍ار\|رستگار]]، [[ی‍وس‍ف‌ ب‍ی‍ات‌\|بیات]]، [[راویان مشترک (کتاب)\|راویان مشترک]]، ص 47.</ref>		جابر از امام باقر{{ع}} نقل می‌‌کند که: [[حدیث]] ما [[اهل بیت]]، سخت و عمیق و درکش برای اذهان [[ضعیف]]، دشوار است. به ژرفای آن نرسد مگر [[پیامبر]] یا [[فرشته مقرب]] یا مؤمنی آزموده. اگر چیزی از ما به تو رسید و [[فهم]] کردی [[خدا]] را بستای و اگر [[درک]] آن بر تو گران آمد، فهمش را به خود ما [[اهل بیت]] واگذار و چون و چرا مکن که این [[شرک]] است<ref>اختیار معرفة الرجال / ش ۳۴۱.</ref>. وفات او را در سال‌های ۱۲۸.۱۲۷و ۱۳۲ﻫ.ق دانسته‌اند، لیکن مشهور آن است که جابر به سال ۱۲۷ یا ۱۲۸ﻫ.ق در [[عصر امام صادق]]{{ع}}بدرود [[حیات]] گفت<ref>تاریخ خلیفه ۳۰۲؛ الکامل فی التاریخ ۵/ ۳۵۲ و تاریخ الاسلام ۵/ ۶۰.</ref>.<ref>[[ح‍س‍ی‍ن‌ ع‍زی‍زی‌\|عزیزی]]، [[پ‍روی‍ز رس‍ت‍گ‍ار\|رستگار]]، [[ی‍وس‍ف‌ ب‍ی‍ات‌\|بیات]]، [[راویان مشترک (کتاب)\|راویان مشترک]]، ص 47.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Msadeq: صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = جابر بن یزید جعفی | عنوان مدخل = جابر بن یزید جعفی| مداخل مرتبط = جابر بن یزید جعفی در علوم قرآنی - جابر بن یزید جعفی در معارف و سیره حسینی - جابر بن یزید جعفی در تراجم و رجال - جابر بن یزید جعفی در تاریخ اسلامی| پر...» ایجاد کرد

2023-07-24T04:49:56Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = جابر بن یزید جعفی | عنوان مدخل = جابر بن یزید جعفی| مداخل مرتبط = جابر بن یزید جعفی در علوم قرآنی - جابر بن یزید جعفی در معارف و سیره حسینی - جابر بن یزید جعفی در تراجم و رجال - جابر بن یزید جعفی در تاریخ اسلامی| پر...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = جابر بن یزید جعفی | عنوان مدخل = جابر بن یزید جعفی| مداخل مرتبط = [[جابر بن یزید جعفی در علوم قرآنی]] - [[جابر بن یزید جعفی در معارف و سیره حسینی]] - [[جابر بن یزید جعفی در تراجم و رجال]] - [[جابر بن یزید جعفی در تاریخ اسلامی]]| پرسش مرتبط = }}

== آشنایی اجمالی ==
جابر از [[طایفه]] ریشه‌دار و قدیمی [[جعفی]] (شاخه ای از [[قبیله]] بزرگ [[مذحج]]) و از [[دانشمندان]] بزرگ [[شیعه]] است. [[تعصب]] وی در [[تشیع]] و [[منزلت]] ویژه‌اش نزد [[اهل بیت]]{{ع}} بر کسی پوشیده نیست. به همین جهت، برخی او را [[نکوهش]] کرده و از (سبئیّه) یعنی [[اصحاب]] عبداللّه بن [[سبا]] دانسته‌اند. او از عنفوان [[جوانی]] دل‌بسته [[دانش]] [[علوی]] بود و بدین جهت بار [[سفر]] بست و برای [[فراگیری علم]] به [[مدینه]] آمد و به محضر [[امام باقر]]{{ع}} بار یافت و از گنجینه‌های [[حدیث]]، [[فقه]] و [[ادب]] باقری گوهرهای فراوانی گرفت تا آنجا که در [[مسجد کوفه]] می‌‌نشست و دیگران از حدیث و علم‌اش بهره‌مند می‌‌شدند و محدثانی چون: [[سفیان ثوری]] و شعبه برای همین منظور به خانه‌اش می‌‌آمدند.

او دارای کتاب‌هایی چون: کتاب التفسیر، کتاب الفضائل، کتاب الجمل، کتاب صفین و اصل یا جامع [[روایی]] است.

او را از [[راویان]] و از اصحاب سرّ [[امام باقر]] و [[امام صادق]] ذکر کرده‌اند. از وی نقل کرده‌اند که از امام باقر{{ع}} هفتاد هزار حدیث آموختم. به آن حضرت گفتم: مرا از [[تعلیم]] [[اسرار]] خود گران بار ساختید. گاهی بدان، سینه‌ام تنگ می‌‌شود و چون دیوانگان می‌‌گردم. فرمود: هر گاه چنین شدی به صحرا برو و گودالی حفر کن و سرت را در آن فرو کن و بگو که این مطالب را [[محمد بن علی]] بر من [[روایت]] کرده است. و نیز امام باقر{{ع}} در ضمن [[حدیثی]] او را [[مؤمن]] آزموده ای می‌‌داند که حامل [[احادیث اهل بیت]] است<ref>رجال کشی / ش ۳۴۳.</ref>. از [[مفضل بن عمر]] روایت است که [[امام صادق]]{{ع}} درباره جابر فرمود: [[مکانت]] او نزد ما بسان منزلت [[سلمان]] نزد [[پیامبر]]{{صل}} است<ref>الاختصاص ۲۱۶.</ref>. و نیز فرمود: [[خدا]] [[رحمت]] کند [[جابر جعفی]] را که روایت‌اش از ما درست و تمام است. [[فرومایگان]] را به [[احادیث]] وی روایت مکنید که آن را تباه می‌‌کنند<ref>رجال کشی / ش ۳۳۸.</ref>.

چنان که گذشت، جابر کانون [[نشر حدیث]] و [[دانش]] در [[کوفه]] بود. به شعبه گفتند: چرا از جابر [[روایت]] می‌‌کنی پاسخ داد: او احادیثی دارد که نمی‌توان از آن گذشت. [[ذهبی]] می‌‌نویسد: او به رغم [[تشیّع]] و ضعف‌اش، یکی از کانون‌های دانش بود. در میان [[اهل سنت]]، دو دیدگاه متفاوت در باره جابر به چشم می‌‌خورد. از طرفی سفیان ثوری، شعبه، [[زهیر بن معاویه]]، وکیع و [[ابن شیبه]] او را [[موثق]]، [[پارسا]] و راست گوترین [[مردم]] معرفی کرده‌اند. [[ابن عدی]] تصریح می‌‌کند که [[حدیث]] او بسامان است و مردم از وی [[روایت حدیث]] کرده‌اند و همه سخن در [[سرزنش]] جابر آن است که او به [[رجعت]] [[علی بن ابی طالب]]{{ع}} [[باور]] دارد<ref>الکامل فی ضعفاء الرجال ۱۱۳/ ۲.</ref>. [[یعقوب بن شیبه]] گفته است: کسی جز ([[زائده]]) [[حدیث جابر]] را ترک نکرده است و او مردی است که در حدیث‌اش [[اضطراب]] است. [[ابوحاتم]] از سفیان ثوری نقل می‌‌کند که: جابر در روایت حدیث، [[پرهیزکار]] است و از شعبه روایت می‌‌کند که: جابر راست گوست<ref>الجرح و التعدیل ۱/ ق ۱/ ۴۹۷.</ref>.

از سوی دیگر [[ابوحنیفه]]، [[شعبی]]، [[یحیی بن معین]]، [[ابو زرعه]]، [[ابن سعد]]، [[ابن جارود]]، [[ابن قتیبه]]، [[نسائی]]، [[مسلم]]، [[ذهبی]] و [[ابن حجر]] او را به [[دروغ گویی]] نسبت داده و یا [[تضعیف]] کرده‌اند.

همان گونه که از ابن عدی نقل کردیم و تلویحاً از تضعیف ذهبی و ابن حجر نیز معلوم می‌‌شود، عمده یا همه ضعف جابر به تشیّع (رفض) و ایمانش به رجعت برمی گردد وگرنه او در [[مقام]] روایت، راست گو، [[امین]] و پرهیزکار است. [[سید محسن امین]] پس از اشاره به نکوهش‌های مُسلِم در آغاز کتاب صحیحش، همه آنها را در این دو چیز خلاصه می‌‌کند و سپس در توضیح معنای رجعت، به نقل [[سید مرتضی]] چنین می‌‌نویسد: خدای بلند مرتبه به هنگام [[ظهور مهدی موعود]]{{ع}} گروهی از [[دوستان]] و [[شیعیان]] [[اهل بیت]] را با شماری از دشمنان‌شان به این [[جهان]] بازمی‌گرداند. این معنا در [[اخبار]] و [[روایات]] آمده است. کسانی که این [[روایات]] را تمام می‌‌دانند به [[رجعت]] [[ایمان]] می‌‌آورند وگر نه می‌‌توانند به آن [[معتقد]] نباشند، لیکن رجعت ذاتاً یک امرِ ممکن است و محال شمردن آن مانند تردید در [[معاد]] و [[انکار]] [[قیامت]] است<ref>اعیان الشیعه ۵۱/ ۴.</ref>.

از [[دانشمندان]] [[شیعی]]، [[شیخ مفید]] او را در شمار [[فقها]] و بزرگان [[فتوا]] و اصول و صاحب تألیفاتی می‌‌داند که راهی برای [[نکوهش]] و [[جرح]] شان نیست<ref>مصنفات الشیخ المفید ۹ و رسالة الرد علی اهل العدد ۲۵ و ۳۵.</ref>. [[شیخ طوسی]] در [[رجال طوسی|رجال]] او را از [[اصحاب]] [[امام باقر]] و [[امام صادق]] دانسته و در [[الفهرست]] او را صاحب اصل و جامع [[روایی]] می‌‌داند. [[ابن شهر آشوب]] او را از [[اصحاب خاص]] [[امام صادق]]{{ع}} شمرده است. [[علامه حلی]] در خلاصه از [[ابن عقده]] [[روایت]] می‌‌کند: امام صادق{{ع}} وی را راست‌گو معرفی کرده است. سپس می‌‌نویسد: [[ابن غضائری]] او را [[توثیق]] کرده است.

[[مامقانی]] او را در اوج [[جلالت]] و [[عظمت]] می‌‌داند. [[سید محسن امین]] به [[تشیّع]] و [[وثوق]] و راست گویی‌اش تصریح می‌‌کند. [[آیة الله]] خوئی می‌‌نویسد: به [[گواهی]] [[ابن قولویه]] [[علی بن ابراهیم]]، [[شیخ مفید]]، [[ابن غضائری]] و پیش از اینها به مقتضای روایت صحیح از امام صادق، [[جابر جعفی]] [[ثقه]] و راست گوست. وی از کسانی چون: [[امام باقر]]{{ع}}، امام صادق{{ع}}، [[حارث بن مسلم]]، [[خیثمه بصری]]، [[سالم بن عبدالله بن عمر]]، [[طاووس بن کیسان]]، [[عامر بن شراحیل شعبی]]، [[ابوطفیل]]، [[عکرمه]] مولای [[ابن عباس]]، شعبی و [[مجاهد]] روایت کرده است. و از وی کسانی چون: سفیان ثوری، [[شعبة بن حجاج]]، [[زهیر بن معاویه]]، [[سفیان بن عیینه]]، [[شریک بن عبدالله]]، [[ابو عوانه]] و [[اسرائیل بن یونس]] روایت کرده‌اند.

او که از طبقه پنجم [[تابعین]] است، روایاتش در برخی [[جوامع روایی]] [[اهل سنت]] مانند: [[سنن ترمذی]]، [[ابن ماجه]] و [[ابو داوود]] آمده است، چنان که روایات زیادی از وی در میان [[منابع روایی شیعه]] نیز نقل شده است <ref>تهذیب الکمال ۴۶۵/ ۴؛ کامل الزیارات ۷۱ و معجم رجال الحدیث ۱۷/ ۴.</ref>.

جابر از امام باقر{{ع}} نقل می‌‌کند که: [[حدیث]] ما [[اهل بیت]]، سخت و عمیق و درکش برای اذهان [[ضعیف]]، دشوار است. به ژرفای آن نرسد مگر [[پیامبر]] یا [[فرشته مقرب]] یا مؤمنی آزموده. اگر چیزی از ما به تو رسید و [[فهم]] کردی [[خدا]] را بستای و اگر [[درک]] آن بر تو گران آمد، فهمش را به خود ما [[اهل بیت]] واگذار و چون و چرا مکن که این [[شرک]] است<ref>اختیار معرفة الرجال / ش ۳۴۱.</ref>. وفات او را در سال‌های ۱۲۸.۱۲۷و ۱۳۲ه.ق. دانسته‌اند، لیکن مشهور آن است که جابر به سال ۱۲۷ یا ۱۲۸ه.ق. در [[عصر امام صادق]]{{ع}}بدرود [[حیات]] گفت<ref>تاریخ خلیفه ۳۰۲؛ الکامل فی التاریخ ۵/ ۳۵۲ و تاریخ الاسلام ۵/ ۶۰.</ref>.<ref>[[ح‍س‍ی‍ن‌ ع‍زی‍زی‌|عزیزی]]، [[پ‍روی‍ز رس‍ت‍گ‍ار|رستگار]]، [[ی‍وس‍ف‌ ب‍ی‍ات‌|بیات]]، [[راویان مشترک (کتاب)|راویان مشترک]]، ص 47.</ref>

== منابع ==
{{منابع}}
# [[پرونده:9030760879.jpg|22px]] [[ح‍س‍ی‍ن‌ ع‍زی‍زی‌|عزیزی]]، [[پ‍روی‍ز رس‍ت‍گ‍ار|رستگار]]، [[ی‍وس‍ف‌ ب‍ی‍ات‌|بیات]]، [[راویان مشترک (کتاب)|'''راویان مشترک''']]
{{پایان منابع}}

== پانویس ==
{{پانویس}}