جامعه علی در حدیث - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* روایات دربارۀ جامعه */

2024-04-28T07:11:15Z

روایات دربارۀ جامعه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۴۱
خط ۱۱:		خط ۱۱:
	# حریز به [[امام صادق]] {{ع}} عرض کرد: "چرا عمر شما [[امامان]] {{ع}} کوتاه است و [[مرگ]] شما به هم نزدیک، با اینکه [[مردم]] به شما نیازمندند؟" [[امام]] {{ع}} فرمودند: "هر کدام از ما صحیفه‌ای داریم که در آن هر چه باید در مدت [[امامت]] عمل شود، [[ثبت]] است و چون مندرجات آن به آخر رسید فهمیده می‌شود [[عمر]] به آخر رسیده و [[پیامبر]] {{صل}} در [[خواب]] می‌‌آید و خبر [[مرگ]] او را به وی می‌‌دهد و آنچه از مقام نزد [[خدا]] دارد به او گزارش می‌‌دهد"<ref>{{متن حدیث\|عَنْ حَرِيزٍ قَالَ: قُلْتُ لِأَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع جُعِلْتُ فِدَاكَ مَا أَقَلَّ بَقَاءَكُمْ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ أَقْرَبَ آجَالَكُمْ بَعْضَهَا مِنْ بَعْضٍ مَعَ حَاجَةِ النَّاسِ إِلَيْكُمْ فَقَالَ إِنَّ لِكُلِّ وَاحِدٍ مِنَّا صَحِيفَةً فِيهَا مَا يَحْتَاجُ إِلَيْهِ أَنْ يَعْمَلَ بِهِ فِي مُدَّتِهِ فَإِذَا انْقَضَى مَا فِيهَا مِمَّا أُمِرَ بِهِ عَرَفَ أَنَّ أَجَلَهُ قَدْ حَضَرَ فَأَتَاهُ النَّبِيُّ ص يَنْعَى إِلَيْهِ نَفْسَهُ وَ أَخْبَرَهُ بِمَا لَهُ عِنْدَ اللَّه‏}}؛ کلینی، الکافی، ج ۱، ص ۴۳۳.</ref>.<ref>ر.ک: [[محمد زمان رستمی\|رستمی، محمد زمان]]، [[طاهره آل بویه\|آل بویه، طاهره]]، [[علم امام ۲ (کتاب)\|علم امام]].</ref>		# حریز به [[امام صادق]] {{ع}} عرض کرد: "چرا عمر شما [[امامان]] {{ع}} کوتاه است و [[مرگ]] شما به هم نزدیک، با اینکه [[مردم]] به شما نیازمندند؟" [[امام]] {{ع}} فرمودند: "هر کدام از ما صحیفه‌ای داریم که در آن هر چه باید در مدت [[امامت]] عمل شود، [[ثبت]] است و چون مندرجات آن به آخر رسید فهمیده می‌شود [[عمر]] به آخر رسیده و [[پیامبر]] {{صل}} در [[خواب]] می‌‌آید و خبر [[مرگ]] او را به وی می‌‌دهد و آنچه از مقام نزد [[خدا]] دارد به او گزارش می‌‌دهد"<ref>{{متن حدیث\|عَنْ حَرِيزٍ قَالَ: قُلْتُ لِأَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع جُعِلْتُ فِدَاكَ مَا أَقَلَّ بَقَاءَكُمْ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ أَقْرَبَ آجَالَكُمْ بَعْضَهَا مِنْ بَعْضٍ مَعَ حَاجَةِ النَّاسِ إِلَيْكُمْ فَقَالَ إِنَّ لِكُلِّ وَاحِدٍ مِنَّا صَحِيفَةً فِيهَا مَا يَحْتَاجُ إِلَيْهِ أَنْ يَعْمَلَ بِهِ فِي مُدَّتِهِ فَإِذَا انْقَضَى مَا فِيهَا مِمَّا أُمِرَ بِهِ عَرَفَ أَنَّ أَجَلَهُ قَدْ حَضَرَ فَأَتَاهُ النَّبِيُّ ص يَنْعَى إِلَيْهِ نَفْسَهُ وَ أَخْبَرَهُ بِمَا لَهُ عِنْدَ اللَّه‏}}؛ کلینی، الکافی، ج ۱، ص ۴۳۳.</ref>.<ref>ر.ک: [[محمد زمان رستمی\|رستمی، محمد زمان]]، [[طاهره آل بویه\|آل بویه، طاهره]]، [[علم امام ۲ (کتاب)\|علم امام]].</ref>
	# [[بکر بن کرب صیرفی]] می‌‌گوید: [[امام صادق]] {{ع}} می‌فرمود: "در نزد ماست آنچه با وجود آن نیازی به [[مردم]] نداریم و در [[حقیقت]] [[مردم]] به ما نیاز دارند و به [[راستی]] در نزد ما کتابی است از املای [[رسول خدا]] {{صل}} به خط [[علی]] {{ع}} دفتری است که در آن هر [[حلال]] و حرامی [[ثبت]] است، شما کاری را به ما رجوع می‌کنید و [[دستور]] می‌خواهید، ما می‌دانیم بدان عمل می‌کنید و یا اینکه آن را ترک می‌کنید"<ref>{{متن حدیث\|إِنَّ عِنْدَنَا مَا لا نَحْتَاجُ مَعَهُ إِلَى النَّاسِ وَ إِنَّ النَّاسَ لَيَحْتَاجُونَ إِلَيْنَا وَ إِنَّ عِنْدَنَا كِتَاباً إِمْلَاءُ رَسُولِ اللَّهِ ص وَ خَطُّ عَلِيٍّ ع صَحِيفَةً فِيهَا كُلُّ حَلَالٍ وَ حَرَامٍ وَ إِنَّكُمْ لَتَأْتُونَّا بِالْأَمْرِ فَنَعْرِفُ إِذَا أَخَذْتُمْ بِهِ وَ نَعْرِفُ إِذَا تَرَكْتُمُوهُ}}؛ کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج1، ص۲۴۲.</ref>.<ref>ر.ک: [[محمد زمان رستمی\|رستمی، محمد زمان]]، [[طاهره آل بویه\|آل بویه، طاهره]]، [[علم امام ۲ (کتاب)\|علم امام]].</ref>		# [[بکر بن کرب صیرفی]] می‌‌گوید: [[امام صادق]] {{ع}} می‌فرمود: "در نزد ماست آنچه با وجود آن نیازی به [[مردم]] نداریم و در [[حقیقت]] [[مردم]] به ما نیاز دارند و به [[راستی]] در نزد ما کتابی است از املای [[رسول خدا]] {{صل}} به خط [[علی]] {{ع}} دفتری است که در آن هر [[حلال]] و حرامی [[ثبت]] است، شما کاری را به ما رجوع می‌کنید و [[دستور]] می‌خواهید، ما می‌دانیم بدان عمل می‌کنید و یا اینکه آن را ترک می‌کنید"<ref>{{متن حدیث\|إِنَّ عِنْدَنَا مَا لا نَحْتَاجُ مَعَهُ إِلَى النَّاسِ وَ إِنَّ النَّاسَ لَيَحْتَاجُونَ إِلَيْنَا وَ إِنَّ عِنْدَنَا كِتَاباً إِمْلَاءُ رَسُولِ اللَّهِ ص وَ خَطُّ عَلِيٍّ ع صَحِيفَةً فِيهَا كُلُّ حَلَالٍ وَ حَرَامٍ وَ إِنَّكُمْ لَتَأْتُونَّا بِالْأَمْرِ فَنَعْرِفُ إِذَا أَخَذْتُمْ بِهِ وَ نَعْرِفُ إِذَا تَرَكْتُمُوهُ}}؛ کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج1، ص۲۴۲.</ref>.<ref>ر.ک: [[محمد زمان رستمی\|رستمی، محمد زمان]]، [[طاهره آل بویه\|آل بویه، طاهره]]، [[علم امام ۲ (کتاب)\|علم امام]].</ref>
	# از [[محمد بن حمران]] از [[سلیمان بن خالد]] [[نقل]] شده می‌گوید: از [[امام صادق]] {{ع}} شنیدم فرمود: "نزد ما صحیفه‌ای است که [[جامعه]] گفته می‌‌شود (...) هیچ [[حلال و حرام]] نیست مگر آنکه در آن [[صحیفه]] ذکر شده، حتی دیه خراشی که بر [[بدن]] می‌‌افتد"<ref>{{متن حدیث\|إِنَّ عِنْدَنَا لَصَحِيفَة [طُولُهَا] سبعين [سَبْعُونَ‏] ذِرَاعاً إِمْلَاءُ رَسُولِ اللَّهِ ص وَ خَطُّ عَلِيٍّ ع بِيَدِهِ مَا مِنْ حَلَالٍ وَ لَا حَرَامٍ إِلَّا وَ هُوَ فِيهَا حَتَّى أَرْشُ الْخَدْشِ}}؛ صفار، محمد بن حسن، بصائرالدرجات، ص۱۴۳.</ref>.<ref>ر.ک: [[محمد نظیر عرفانی\|عرفانی، محمد نظیر]]، [[بررسی علم غیب معصومان در تفاسیر فریقین (پایان‌نامه)\|بررسی علم غیب معصومان در تفاسیر فریقین]]، ص ۱۸۳؛ [[محمد مشکی\|مشکی، محمد]]، [[بررسی علم امام از دیدگاه شیخ مفید (مقاله)\|بررسی علم امام از دیدگاه شیخ مفید]]، فصلنامه فلسفی کلامی، ش ۴۵، ص ۳۰۶.</ref>		# از [[محمد بن حمران]] از [[سلیمان بن خالد]] [[نقل]] شده می‌گوید: از [[امام صادق]] {{ع}} شنیدم فرمود: "نزد ما صحیفه‌ای است که [[جامعه]] گفته می‌‌شود (...) هیچ [[حلال و حرام]] نیست مگر آنکه در آن [[صحیفه]] ذکر شده، حتی دیه خراشی که بر بدن می‌‌افتد"<ref>{{متن حدیث\|إِنَّ عِنْدَنَا لَصَحِيفَة [طُولُهَا] سبعين [سَبْعُونَ‏] ذِرَاعاً إِمْلَاءُ رَسُولِ اللَّهِ ص وَ خَطُّ عَلِيٍّ ع بِيَدِهِ مَا مِنْ حَلَالٍ وَ لَا حَرَامٍ إِلَّا وَ هُوَ فِيهَا حَتَّى أَرْشُ الْخَدْشِ}}؛ صفار، محمد بن حسن، بصائرالدرجات، ص۱۴۳.</ref>.<ref>ر.ک: [[محمد نظیر عرفانی\|عرفانی، محمد نظیر]]، [[بررسی علم غیب معصومان در تفاسیر فریقین (پایان‌نامه)\|بررسی علم غیب معصومان در تفاسیر فریقین]]، ص ۱۸۳؛ [[محمد مشکی\|مشکی، محمد]]، [[بررسی علم امام از دیدگاه شیخ مفید (مقاله)\|بررسی علم امام از دیدگاه شیخ مفید]]، فصلنامه فلسفی کلامی، ش ۴۵، ص ۳۰۶.</ref>
	# از [[امام صادق]] {{ع}} [[نقل]] شده است که از ایشان درباره [[جامعه]] سؤال کردند [[امام]] در جواب گفت: "به [[خدا]] [[سوگند]] در این کتاب جميع آنچه که [[مردم]] به آن احتیاج دارند وجود دارد حتی دیه خراشیدن صورت و تازیانه و نیم تازیانه"<ref>{{متن حدیث\|وَ أَمَّا الْجَامِعَةُ فَهُوَ كِتَابٌ طُولُهُ سَبْعُونَ ذِرَاعاً إِمْلَاءُ رَسُولِ اللَّهِ ص مِنْ فَلْقِ فِيهِ وَ خَطُّ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ ع بِيَدِهِ فِيهِ وَ اللَّهِ جَمِيعُ مَا تَحْتَاجُ إِلَيْهِ النَّاسُ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ حَتَّى إِنَّ فِيهِ أَرْشَ الْخَدْشِ وَ الْجَلْدَةِ وَ نِصْفِ الْجَلْدَة}}؛ مجلسی، محمد باقر، بحارالانوار، ج ۲۶، ص ۱۸.</ref>.<ref>ر.ک: [[منصف علی مطهری\|مطهری، منصف علی]]، [[علم ائمه از نظر عقل و نقل (پایان‌نامه)\|علم ائمه از نظر عقل و نقل]]، ص ۶۶.</ref>		# از [[امام صادق]] {{ع}} [[نقل]] شده است که از ایشان درباره [[جامعه]] سؤال کردند [[امام]] در جواب گفت: "به [[خدا]] [[سوگند]] در این کتاب جميع آنچه که [[مردم]] به آن احتیاج دارند وجود دارد حتی دیه خراشیدن صورت و تازیانه و نیم تازیانه"<ref>{{متن حدیث\|وَ أَمَّا الْجَامِعَةُ فَهُوَ كِتَابٌ طُولُهُ سَبْعُونَ ذِرَاعاً إِمْلَاءُ رَسُولِ اللَّهِ ص مِنْ فَلْقِ فِيهِ وَ خَطُّ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ ع بِيَدِهِ فِيهِ وَ اللَّهِ جَمِيعُ مَا تَحْتَاجُ إِلَيْهِ النَّاسُ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ حَتَّى إِنَّ فِيهِ أَرْشَ الْخَدْشِ وَ الْجَلْدَةِ وَ نِصْفِ الْجَلْدَة}}؛ مجلسی، محمد باقر، بحارالانوار، ج ۲۶، ص ۱۸.</ref>.<ref>ر.ک: [[منصف علی مطهری\|مطهری، منصف علی]]، [[علم ائمه از نظر عقل و نقل (پایان‌نامه)\|علم ائمه از نظر عقل و نقل]]، ص ۶۶.</ref>
	# [[محمد بن مسلم]] از [[امام باقر]] {{ع}} [[روایت]] کرده است، حضرت فرمودند: "نزد ما صحیفه‌ای از کتاب‌های [[علی]] {{ع}} است که طول آن هفتاد ذراع است و ما از محتوای آن [[پیروی]] می‌کنیم و از آن [[تجاوز]] نمی‌کنیم"<ref>{{متن حدیث\|إِنَّ عِنْدَنَا صَحِيفَةً مِنْ كُتُبِ عَلِيٍّ طُولُهَا سَبْعُونَ ذِرَاعاً فَنَحْنُ نَتَّبِعُ مَا فِيهَا لَا نَعْدُوهَا}}؛ صفار، محمد بن حسن، بصائرالدرجات، ص ۱۴۳.</ref>.<ref>ر.ک: [[سید علی هاشمی (زاده ۱۳۵۲)\|سید علی هاشمی]]، [[ماهیت علم امام بررسی تاریخی و کلامی (کتاب)\|ماهیت علم امام بررسی تاریخی و کلامی]]، ص ۱۹۱ ـ ۱۹۵.</ref>		# [[محمد بن مسلم]] از [[امام باقر]] {{ع}} [[روایت]] کرده است، حضرت فرمودند: "نزد ما صحیفه‌ای از کتاب‌های [[علی]] {{ع}} است که طول آن هفتاد ذراع است و ما از محتوای آن [[پیروی]] می‌کنیم و از آن [[تجاوز]] نمی‌کنیم"<ref>{{متن حدیث\|إِنَّ عِنْدَنَا صَحِيفَةً مِنْ كُتُبِ عَلِيٍّ طُولُهَا سَبْعُونَ ذِرَاعاً فَنَحْنُ نَتَّبِعُ مَا فِيهَا لَا نَعْدُوهَا}}؛ صفار، محمد بن حسن، بصائرالدرجات، ص ۱۴۳.</ref>.<ref>ر.ک: [[سید علی هاشمی (زاده ۱۳۵۲)\|سید علی هاشمی]]، [[ماهیت علم امام بررسی تاریخی و کلامی (کتاب)\|ماهیت علم امام بررسی تاریخی و کلامی]]، ص ۱۹۱ ـ ۱۹۵.</ref>

Bahmani در ‏۲۸ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۱۰

2024-04-28T07:10:57Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۴۰
خط ۹:		خط ۹:
	روایاتی دربارۀ جامعه [[علی]] {{ع}} وارد شده است مانند:		روایاتی دربارۀ جامعه [[علی]] {{ع}} وارد شده است مانند:
	# [[ابوبصیر]] از [[امام صادق]] {{ع}} [[روایت]] می‌کند حضرت فرمودند: "ای ابومحمد! [[جامعه]] نزد ماست و آنها چه می‌دانند [[جامعه]] چیست؟" عرض کردم: قربانت گردم! [[جامعه]] چیست؟ فرمود: "صحیفه‌ای است با طول هفتاد ذرع به ذرع [[رسول خدا]] {{صل}} و املای آن حضرت از دهان مبارکش و دست خط [[علی]] {{ع}}. هر [[حلال و حرام]] و هر چیزی که [[مردم]] به آن نیاز داشته باشند؛ حتی دیه خراش‌های کوچک، در آن است". [[امام]] با دستش به من زد و فرمود: ای ابومحمد! به من اجازه می‌دهی؟ عرض کردم: قربانت گردم من در [[اختیار]] شما هستم. هرچه می‌خواهید بکن. حضرت همچون کسی که [[خشمگین]] است، دست مرا نیشگون گرفت و فرمود: حتی دیه این، عرض کردم: به [[خدا]] این [[علم]] است. فرمود: این [[علم]] است؛ ولی نه همه [[علم]]"<ref>{{متن حدیث\|يَا أَبَا مُحَمَّدٍ وَ إِنَّ عِنْدَنَا الْجَامِعَةَ وَ مَا يُدْرِيهِمْ مَا الْجَامِعَةُ قَالَ قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاكَ وَ مَا الْجَامِعَةُ قَالَ صَحِيفَةٌ طُولُهَا سَبْعُونَ ذِرَاعاً بِذِرَاعِ رَسُولِ اللَّهِ ص وَ إِمْلَائِهِ مِنْ فَلْقِ فِيهِ وَ خَطِّ عَلِيٍّ بِيَمِينِهِ فِيهَا كُلُّ حَلَالٍ وَ حَرَامٍ وَ كُلُّ شَيْ‏ءٍ يَحْتَاجُ النَّاسُ إِلَيْهِ حَتَّى الْأَرْشُ فِي الْخَدْشِ وَ ضَرَبَ بِيَدِهِ إِلَيَّ فَقَالَ تَأْذَنُ لِي يَا أَبَا مُحَمَّدٍ قَالَ قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاكَ إِنَّمَا أَنَا لَكَ فَاصْنَعْ مَا شِئْتَ قَالَ فَغَمَزَنِي بِيَدِهِ وَ قَالَ حَتَّى أَرْشُ هَذَا كَأَنَّهُ مُغْضَبٌ قَالَ قُلْتُ هَذَا وَ اللَّهِ الْعِلْمُ قَالَ إِنَّهُ لَعِلْمٌ وَ لَيْسَ بِذَاك}}؛ ‏کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج ۱، ص ۲۳۹.</ref>.<ref>ر.ک: [[محمد حسین مظفر\|مظفر، محمد حسین]]، [[پژوهشی در باب علم امام (کتاب)\|پژوهشی در باب علم امام]]، ص ۷۹ ـ ۸۲؛ [[عبدالحسین خسروپناه\|خسروپناه، عبدالحسین]]، [[کلام نوین اسلامی ج۲ (کتاب)\|کلام نوین اسلامی]]، ج ۲، ص ۳۹۲ ـ ۳۹۶؛ [[عسکری امام‌خان\|امام خان، عسکری]]، [[منشأ و قلمرو علم امام (پایان‌نامه)\|منشأ و قلمرو علم امام]]، فصل پنجم؛ [[ناصرالدین اوجاقی\|اوجاقی، ناصرالدین]]، [[علم امام از دیدگاه کلام امامیه (کتاب)\|علم امام از دیدگاه کلام امامیه]]، ص ۸۵؛ [[قاسم علی شیخ‌زاده\|شیخ‌زاده، قاسم علی]]، [[رابطه علم غیب امام حسین و حادثه عاشورا (پایان‌نامه)\|رابطه علم غیب امام حسین و حادثه عاشورا]]، ص ۶۷ ـ ۷۱.</ref>		# [[ابوبصیر]] از [[امام صادق]] {{ع}} [[روایت]] می‌کند حضرت فرمودند: "ای ابومحمد! [[جامعه]] نزد ماست و آنها چه می‌دانند [[جامعه]] چیست؟" عرض کردم: قربانت گردم! [[جامعه]] چیست؟ فرمود: "صحیفه‌ای است با طول هفتاد ذرع به ذرع [[رسول خدا]] {{صل}} و املای آن حضرت از دهان مبارکش و دست خط [[علی]] {{ع}}. هر [[حلال و حرام]] و هر چیزی که [[مردم]] به آن نیاز داشته باشند؛ حتی دیه خراش‌های کوچک، در آن است". [[امام]] با دستش به من زد و فرمود: ای ابومحمد! به من اجازه می‌دهی؟ عرض کردم: قربانت گردم من در [[اختیار]] شما هستم. هرچه می‌خواهید بکن. حضرت همچون کسی که [[خشمگین]] است، دست مرا نیشگون گرفت و فرمود: حتی دیه این، عرض کردم: به [[خدا]] این [[علم]] است. فرمود: این [[علم]] است؛ ولی نه همه [[علم]]"<ref>{{متن حدیث\|يَا أَبَا مُحَمَّدٍ وَ إِنَّ عِنْدَنَا الْجَامِعَةَ وَ مَا يُدْرِيهِمْ مَا الْجَامِعَةُ قَالَ قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاكَ وَ مَا الْجَامِعَةُ قَالَ صَحِيفَةٌ طُولُهَا سَبْعُونَ ذِرَاعاً بِذِرَاعِ رَسُولِ اللَّهِ ص وَ إِمْلَائِهِ مِنْ فَلْقِ فِيهِ وَ خَطِّ عَلِيٍّ بِيَمِينِهِ فِيهَا كُلُّ حَلَالٍ وَ حَرَامٍ وَ كُلُّ شَيْ‏ءٍ يَحْتَاجُ النَّاسُ إِلَيْهِ حَتَّى الْأَرْشُ فِي الْخَدْشِ وَ ضَرَبَ بِيَدِهِ إِلَيَّ فَقَالَ تَأْذَنُ لِي يَا أَبَا مُحَمَّدٍ قَالَ قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاكَ إِنَّمَا أَنَا لَكَ فَاصْنَعْ مَا شِئْتَ قَالَ فَغَمَزَنِي بِيَدِهِ وَ قَالَ حَتَّى أَرْشُ هَذَا كَأَنَّهُ مُغْضَبٌ قَالَ قُلْتُ هَذَا وَ اللَّهِ الْعِلْمُ قَالَ إِنَّهُ لَعِلْمٌ وَ لَيْسَ بِذَاك}}؛ ‏کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج ۱، ص ۲۳۹.</ref>.<ref>ر.ک: [[محمد حسین مظفر\|مظفر، محمد حسین]]، [[پژوهشی در باب علم امام (کتاب)\|پژوهشی در باب علم امام]]، ص ۷۹ ـ ۸۲؛ [[عبدالحسین خسروپناه\|خسروپناه، عبدالحسین]]، [[کلام نوین اسلامی ج۲ (کتاب)\|کلام نوین اسلامی]]، ج ۲، ص ۳۹۲ ـ ۳۹۶؛ [[عسکری امام‌خان\|امام خان، عسکری]]، [[منشأ و قلمرو علم امام (پایان‌نامه)\|منشأ و قلمرو علم امام]]، فصل پنجم؛ [[ناصرالدین اوجاقی\|اوجاقی، ناصرالدین]]، [[علم امام از دیدگاه کلام امامیه (کتاب)\|علم امام از دیدگاه کلام امامیه]]، ص ۸۵؛ [[قاسم علی شیخ‌زاده\|شیخ‌زاده، قاسم علی]]، [[رابطه علم غیب امام حسین و حادثه عاشورا (پایان‌نامه)\|رابطه علم غیب امام حسین و حادثه عاشورا]]، ص ۶۷ ـ ۷۱.</ref>
	# [[حریز]] به [[امام صادق]] {{ع}} عرض کرد: "چرا عمر شما [[امامان]] {{ع}} کوتاه است و [[مرگ]] شما به هم نزدیک، با اینکه [[مردم]] به شما نیازمندند؟" [[امام]] {{ع}} فرمودند: "هر کدام از ما صحیفه‌ای داریم که در آن هر چه باید در مدت [[امامت]] عمل شود، [[ثبت]] است و چون مندرجات آن به آخر رسید فهمیده می‌شود [[عمر]] به آخر رسیده و [[پیامبر]] {{صل}} در [[خواب]] می‌‌آید و خبر [[مرگ]] او را به وی می‌‌دهد و آنچه از [[مقام]] نزد [[خدا]] دارد به او گزارش می‌‌دهد"<ref>{{متن حدیث\|عَنْ حَرِيزٍ قَالَ: قُلْتُ لِأَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع جُعِلْتُ فِدَاكَ مَا أَقَلَّ بَقَاءَكُمْ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ أَقْرَبَ آجَالَكُمْ بَعْضَهَا مِنْ بَعْضٍ مَعَ حَاجَةِ النَّاسِ إِلَيْكُمْ فَقَالَ إِنَّ لِكُلِّ وَاحِدٍ مِنَّا صَحِيفَةً فِيهَا مَا يَحْتَاجُ إِلَيْهِ أَنْ يَعْمَلَ بِهِ فِي مُدَّتِهِ فَإِذَا انْقَضَى مَا فِيهَا مِمَّا أُمِرَ بِهِ عَرَفَ أَنَّ أَجَلَهُ قَدْ حَضَرَ فَأَتَاهُ النَّبِيُّ ص يَنْعَى إِلَيْهِ نَفْسَهُ وَ أَخْبَرَهُ بِمَا لَهُ عِنْدَ اللَّه‏}}؛ کلینی، الکافی، ج ۱، ص ۴۳۳.</ref>.<ref>ر.ک: [[محمد زمان رستمی\|رستمی، محمد زمان]]، [[طاهره آل بویه\|آل بویه، طاهره]]، [[علم امام ۲ (کتاب)\|علم امام]].</ref>		# حریز به [[امام صادق]] {{ع}} عرض کرد: "چرا عمر شما [[امامان]] {{ع}} کوتاه است و [[مرگ]] شما به هم نزدیک، با اینکه [[مردم]] به شما نیازمندند؟" [[امام]] {{ع}} فرمودند: "هر کدام از ما صحیفه‌ای داریم که در آن هر چه باید در مدت [[امامت]] عمل شود، [[ثبت]] است و چون مندرجات آن به آخر رسید فهمیده می‌شود [[عمر]] به آخر رسیده و [[پیامبر]] {{صل}} در [[خواب]] می‌‌آید و خبر [[مرگ]] او را به وی می‌‌دهد و آنچه از مقام نزد [[خدا]] دارد به او گزارش می‌‌دهد"<ref>{{متن حدیث\|عَنْ حَرِيزٍ قَالَ: قُلْتُ لِأَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع جُعِلْتُ فِدَاكَ مَا أَقَلَّ بَقَاءَكُمْ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ أَقْرَبَ آجَالَكُمْ بَعْضَهَا مِنْ بَعْضٍ مَعَ حَاجَةِ النَّاسِ إِلَيْكُمْ فَقَالَ إِنَّ لِكُلِّ وَاحِدٍ مِنَّا صَحِيفَةً فِيهَا مَا يَحْتَاجُ إِلَيْهِ أَنْ يَعْمَلَ بِهِ فِي مُدَّتِهِ فَإِذَا انْقَضَى مَا فِيهَا مِمَّا أُمِرَ بِهِ عَرَفَ أَنَّ أَجَلَهُ قَدْ حَضَرَ فَأَتَاهُ النَّبِيُّ ص يَنْعَى إِلَيْهِ نَفْسَهُ وَ أَخْبَرَهُ بِمَا لَهُ عِنْدَ اللَّه‏}}؛ کلینی، الکافی، ج ۱، ص ۴۳۳.</ref>.<ref>ر.ک: [[محمد زمان رستمی\|رستمی، محمد زمان]]، [[طاهره آل بویه\|آل بویه، طاهره]]، [[علم امام ۲ (کتاب)\|علم امام]].</ref>
	# [[بکر بن کرب صیرفی]] می‌‌گوید: [[امام صادق]] {{ع}} می‌فرمود: "در نزد ماست آنچه با وجود آن نیازی به [[مردم]] نداریم و در [[حقیقت]] [[مردم]] به ما نیاز دارند و به [[راستی]] در نزد ما کتابی است از املای [[رسول خدا]] {{صل}} به خط [[علی]] {{ع}} دفتری است که در آن هر [[حلال]] و حرامی [[ثبت]] است، شما کاری را به ما [[رجوع]] می‌کنید و [[دستور]] می‌خواهید، ما می‌دانیم بدان عمل می‌کنید و یا اینکه آن را ترک می‌کنید"<ref>{{متن حدیث\|إِنَّ عِنْدَنَا مَا لا نَحْتَاجُ مَعَهُ إِلَى النَّاسِ وَ إِنَّ النَّاسَ لَيَحْتَاجُونَ إِلَيْنَا وَ إِنَّ عِنْدَنَا كِتَاباً إِمْلَاءُ رَسُولِ اللَّهِ ص وَ خَطُّ عَلِيٍّ ع صَحِيفَةً فِيهَا كُلُّ حَلَالٍ وَ حَرَامٍ وَ إِنَّكُمْ لَتَأْتُونَّا بِالْأَمْرِ فَنَعْرِفُ إِذَا أَخَذْتُمْ بِهِ وَ نَعْرِفُ إِذَا تَرَكْتُمُوهُ}}؛ کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج1، ص۲۴۲.</ref>.<ref>ر.ک: [[محمد زمان رستمی\|رستمی، محمد زمان]]، [[طاهره آل بویه\|آل بویه، طاهره]]، [[علم امام ۲ (کتاب)\|علم امام]].</ref>		# [[بکر بن کرب صیرفی]] می‌‌گوید: [[امام صادق]] {{ع}} می‌فرمود: "در نزد ماست آنچه با وجود آن نیازی به [[مردم]] نداریم و در [[حقیقت]] [[مردم]] به ما نیاز دارند و به [[راستی]] در نزد ما کتابی است از املای [[رسول خدا]] {{صل}} به خط [[علی]] {{ع}} دفتری است که در آن هر [[حلال]] و حرامی [[ثبت]] است، شما کاری را به ما رجوع می‌کنید و [[دستور]] می‌خواهید، ما می‌دانیم بدان عمل می‌کنید و یا اینکه آن را ترک می‌کنید"<ref>{{متن حدیث\|إِنَّ عِنْدَنَا مَا لا نَحْتَاجُ مَعَهُ إِلَى النَّاسِ وَ إِنَّ النَّاسَ لَيَحْتَاجُونَ إِلَيْنَا وَ إِنَّ عِنْدَنَا كِتَاباً إِمْلَاءُ رَسُولِ اللَّهِ ص وَ خَطُّ عَلِيٍّ ع صَحِيفَةً فِيهَا كُلُّ حَلَالٍ وَ حَرَامٍ وَ إِنَّكُمْ لَتَأْتُونَّا بِالْأَمْرِ فَنَعْرِفُ إِذَا أَخَذْتُمْ بِهِ وَ نَعْرِفُ إِذَا تَرَكْتُمُوهُ}}؛ کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج1، ص۲۴۲.</ref>.<ref>ر.ک: [[محمد زمان رستمی\|رستمی، محمد زمان]]، [[طاهره آل بویه\|آل بویه، طاهره]]، [[علم امام ۲ (کتاب)\|علم امام]].</ref>
	# از [[محمد بن حمران]] از [[سلیمان بن خالد]] [[نقل]] شده می‌گوید: از [[امام صادق]] {{ع}} شنیدم فرمود: "نزد ما صحیفه‌ای است که [[جامعه]] گفته می‌‌شود (...) هیچ [[حلال و حرام]] نیست مگر آنکه در آن [[صحیفه]] ذکر شده، حتی دیه خراشی که بر [[بدن]] می‌‌افتد"<ref>{{متن حدیث\|إِنَّ عِنْدَنَا لَصَحِيفَة [طُولُهَا] سبعين [سَبْعُونَ‏] ذِرَاعاً إِمْلَاءُ رَسُولِ اللَّهِ ص وَ خَطُّ عَلِيٍّ ع بِيَدِهِ مَا مِنْ حَلَالٍ وَ لَا حَرَامٍ إِلَّا وَ هُوَ فِيهَا حَتَّى أَرْشُ الْخَدْشِ}}؛ صفار، محمد بن حسن، بصائرالدرجات، ص۱۴۳.</ref>.<ref>ر.ک: [[محمد نظیر عرفانی\|عرفانی، محمد نظیر]]، [[بررسی علم غیب معصومان در تفاسیر فریقین (پایان‌نامه)\|بررسی علم غیب معصومان در تفاسیر فریقین]]، ص ۱۸۳؛ [[محمد مشکی\|مشکی، محمد]]، [[بررسی علم امام از دیدگاه شیخ مفید (مقاله)\|بررسی علم امام از دیدگاه شیخ مفید]]، فصلنامه فلسفی کلامی، ش ۴۵، ص ۳۰۶.</ref>		# از [[محمد بن حمران]] از [[سلیمان بن خالد]] [[نقل]] شده می‌گوید: از [[امام صادق]] {{ع}} شنیدم فرمود: "نزد ما صحیفه‌ای است که [[جامعه]] گفته می‌‌شود (...) هیچ [[حلال و حرام]] نیست مگر آنکه در آن [[صحیفه]] ذکر شده، حتی دیه خراشی که بر [[بدن]] می‌‌افتد"<ref>{{متن حدیث\|إِنَّ عِنْدَنَا لَصَحِيفَة [طُولُهَا] سبعين [سَبْعُونَ‏] ذِرَاعاً إِمْلَاءُ رَسُولِ اللَّهِ ص وَ خَطُّ عَلِيٍّ ع بِيَدِهِ مَا مِنْ حَلَالٍ وَ لَا حَرَامٍ إِلَّا وَ هُوَ فِيهَا حَتَّى أَرْشُ الْخَدْشِ}}؛ صفار، محمد بن حسن، بصائرالدرجات، ص۱۴۳.</ref>.<ref>ر.ک: [[محمد نظیر عرفانی\|عرفانی، محمد نظیر]]، [[بررسی علم غیب معصومان در تفاسیر فریقین (پایان‌نامه)\|بررسی علم غیب معصومان در تفاسیر فریقین]]، ص ۱۸۳؛ [[محمد مشکی\|مشکی، محمد]]، [[بررسی علم امام از دیدگاه شیخ مفید (مقاله)\|بررسی علم امام از دیدگاه شیخ مفید]]، فصلنامه فلسفی کلامی، ش ۴۵، ص ۳۰۶.</ref>
	# از [[امام صادق]] {{ع}} [[نقل]] شده است که از ایشان درباره [[جامعه]] سؤال کردند [[امام]] در جواب گفت: "به [[خدا]] [[سوگند]] در این کتاب جميع آنچه که [[مردم]] به آن احتیاج دارند وجود دارد حتی دیه خراشیدن صورت و تازیانه و نیم تازیانه"<ref>{{متن حدیث\|وَ أَمَّا الْجَامِعَةُ فَهُوَ كِتَابٌ طُولُهُ سَبْعُونَ ذِرَاعاً إِمْلَاءُ رَسُولِ اللَّهِ ص مِنْ فَلْقِ فِيهِ وَ خَطُّ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ ع بِيَدِهِ فِيهِ وَ اللَّهِ جَمِيعُ مَا تَحْتَاجُ إِلَيْهِ النَّاسُ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ حَتَّى إِنَّ فِيهِ أَرْشَ الْخَدْشِ وَ الْجَلْدَةِ وَ نِصْفِ الْجَلْدَة}}؛ مجلسی، محمد باقر، بحارالانوار، ج ۲۶، ص ۱۸.</ref>.<ref>ر.ک: [[منصف علی مطهری\|مطهری، منصف علی]]، [[علم ائمه از نظر عقل و نقل (پایان‌نامه)\|علم ائمه از نظر عقل و نقل]]، ص ۶۶.</ref>		# از [[امام صادق]] {{ع}} [[نقل]] شده است که از ایشان درباره [[جامعه]] سؤال کردند [[امام]] در جواب گفت: "به [[خدا]] [[سوگند]] در این کتاب جميع آنچه که [[مردم]] به آن احتیاج دارند وجود دارد حتی دیه خراشیدن صورت و تازیانه و نیم تازیانه"<ref>{{متن حدیث\|وَ أَمَّا الْجَامِعَةُ فَهُوَ كِتَابٌ طُولُهُ سَبْعُونَ ذِرَاعاً إِمْلَاءُ رَسُولِ اللَّهِ ص مِنْ فَلْقِ فِيهِ وَ خَطُّ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ ع بِيَدِهِ فِيهِ وَ اللَّهِ جَمِيعُ مَا تَحْتَاجُ إِلَيْهِ النَّاسُ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ حَتَّى إِنَّ فِيهِ أَرْشَ الْخَدْشِ وَ الْجَلْدَةِ وَ نِصْفِ الْجَلْدَة}}؛ مجلسی، محمد باقر، بحارالانوار، ج ۲۶، ص ۱۸.</ref>.<ref>ر.ک: [[منصف علی مطهری\|مطهری، منصف علی]]، [[علم ائمه از نظر عقل و نقل (پایان‌نامه)\|علم ائمه از نظر عقل و نقل]]، ص ۶۶.</ref>

Bahmani در ‏۱۱ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۴۸

2023-11-11T09:48:01Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۱۸
خط ۸:		خط ۸:
	== روایات دربارۀ [[جامعه]] ==		== روایات دربارۀ [[جامعه]] ==
	روایاتی دربارۀ جامعه [[علی]] {{ع}} وارد شده است مانند:		روایاتی دربارۀ جامعه [[علی]] {{ع}} وارد شده است مانند:
	# [[ابوبصیر]] از [[امام صادق]] {{ع}} [[روایت]] می‌کند حضرت فرمودند: "ای ابومحمد! [[جامعه]] نزد ماست و آنها چه می‌دانند [[جامعه]] چیست؟" عرض کردم: قربانت گردم! [[جامعه]] چیست؟ فرمود: "صحیفه‌ای است با طول هفتاد ذرع به ذرع [[رسول خدا]] {{صل}} و املای آن حضرت از دهان مبارکش و دست خط [[علی]] {{ع}}. هر [[حلال و حرام]] و هر چیزی که [[مردم]] به آن نیاز داشته باشند؛ حتی دیه خراش‌های کوچک، در آن است". [[امام]] با دستش به من زد و فرمود: ای ابومحمد! به من اجازه می‌دهی؟ عرض کردم: قربانت گردم من در [[اختیار]] شما هستم. هرچه می‌خواهید بکن. حضرت همچون کسی که [[خشمگین]] است، دست مرا نیشگون گرفت و فرمود: حتی دیه این، عرض کردم: به [[خدا]] این [[علم]] است. فرمود: این [[علم]] است؛ ولی نه همه [[علم]]"<ref>{{متن حدیث\|يَا أَبَا مُحَمَّدٍ وَ إِنَّ عِنْدَنَا الْجَامِعَةَ وَ مَا يُدْرِيهِمْ مَا الْجَامِعَةُ قَالَ قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاكَ وَ مَا الْجَامِعَةُ قَالَ صَحِيفَةٌ طُولُهَا سَبْعُونَ ذِرَاعاً بِذِرَاعِ رَسُولِ اللَّهِ ص وَ إِمْلَائِهِ مِنْ فَلْقِ فِيهِ وَ خَطِّ عَلِيٍّ بِيَمِينِهِ فِيهَا كُلُّ حَلَالٍ وَ حَرَامٍ وَ كُلُّ شَيْ‏ءٍ يَحْتَاجُ النَّاسُ إِلَيْهِ حَتَّى الْأَرْشُ فِي الْخَدْشِ وَ ضَرَبَ بِيَدِهِ إِلَيَّ فَقَالَ تَأْذَنُ لِي يَا أَبَا مُحَمَّدٍ قَالَ قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاكَ إِنَّمَا أَنَا لَكَ فَاصْنَعْ مَا شِئْتَ قَالَ فَغَمَزَنِي بِيَدِهِ وَ قَالَ حَتَّى أَرْشُ هَذَا كَأَنَّهُ مُغْضَبٌ قَالَ قُلْتُ هَذَا وَ اللَّهِ الْعِلْمُ قَالَ إِنَّهُ لَعِلْمٌ وَ لَيْسَ بِذَاك}}؛ ‏کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج ۱، ص ۲۳۹.</ref>.<ref>ر.ک: [[محمد حسین مظفر\|مظفر، محمد حسین]]، [[پژوهشی در باب علم امام (کتاب)\|پژوهشی در باب علم امام]]، ص ۷۹ ـ ۸۲؛ [[عبدالحسین خسروپناه\|خسروپناه، عبدالحسین]]، [[کلام نوین اسلامی ج۲ (کتاب)\|کلام نوین اسلامی]]، ج ۲، ص ۳۹۲ ـ ۳۹۶؛ [[عسکری امام‌خان\|امام خان، عسکری]]، [[منشأ و قلمرو علم امام (پایان‌نامه)\|منشأ و قلمرو علم امام]]، فصل پنجم؛ [[ناصرالدین اوجاقی\|اوجاقی، ناصرالدین]]، [[علم امام از دیدگاه کلام امامیه (کتاب)\|علم امام از دیدگاه کلام امامیه]]، ص ۸۵؛ [[قاسم علی شیخ‌زاده\|شیخ‌زاده، قاسم علی]]، [[رابطه علم غیب امام حسین و حادثه عاشورا (پایان‌نامه)\|رابطه علم غیب امام حسین و حادثه عاشورا]]، ص ۶۷ ـ ۷۱.</ref>.		# [[ابوبصیر]] از [[امام صادق]] {{ع}} [[روایت]] می‌کند حضرت فرمودند: "ای ابومحمد! [[جامعه]] نزد ماست و آنها چه می‌دانند [[جامعه]] چیست؟" عرض کردم: قربانت گردم! [[جامعه]] چیست؟ فرمود: "صحیفه‌ای است با طول هفتاد ذرع به ذرع [[رسول خدا]] {{صل}} و املای آن حضرت از دهان مبارکش و دست خط [[علی]] {{ع}}. هر [[حلال و حرام]] و هر چیزی که [[مردم]] به آن نیاز داشته باشند؛ حتی دیه خراش‌های کوچک، در آن است". [[امام]] با دستش به من زد و فرمود: ای ابومحمد! به من اجازه می‌دهی؟ عرض کردم: قربانت گردم من در [[اختیار]] شما هستم. هرچه می‌خواهید بکن. حضرت همچون کسی که [[خشمگین]] است، دست مرا نیشگون گرفت و فرمود: حتی دیه این، عرض کردم: به [[خدا]] این [[علم]] است. فرمود: این [[علم]] است؛ ولی نه همه [[علم]]"<ref>{{متن حدیث\|يَا أَبَا مُحَمَّدٍ وَ إِنَّ عِنْدَنَا الْجَامِعَةَ وَ مَا يُدْرِيهِمْ مَا الْجَامِعَةُ قَالَ قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاكَ وَ مَا الْجَامِعَةُ قَالَ صَحِيفَةٌ طُولُهَا سَبْعُونَ ذِرَاعاً بِذِرَاعِ رَسُولِ اللَّهِ ص وَ إِمْلَائِهِ مِنْ فَلْقِ فِيهِ وَ خَطِّ عَلِيٍّ بِيَمِينِهِ فِيهَا كُلُّ حَلَالٍ وَ حَرَامٍ وَ كُلُّ شَيْ‏ءٍ يَحْتَاجُ النَّاسُ إِلَيْهِ حَتَّى الْأَرْشُ فِي الْخَدْشِ وَ ضَرَبَ بِيَدِهِ إِلَيَّ فَقَالَ تَأْذَنُ لِي يَا أَبَا مُحَمَّدٍ قَالَ قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاكَ إِنَّمَا أَنَا لَكَ فَاصْنَعْ مَا شِئْتَ قَالَ فَغَمَزَنِي بِيَدِهِ وَ قَالَ حَتَّى أَرْشُ هَذَا كَأَنَّهُ مُغْضَبٌ قَالَ قُلْتُ هَذَا وَ اللَّهِ الْعِلْمُ قَالَ إِنَّهُ لَعِلْمٌ وَ لَيْسَ بِذَاك}}؛ ‏کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج ۱، ص ۲۳۹.</ref>.<ref>ر.ک: [[محمد حسین مظفر\|مظفر، محمد حسین]]، [[پژوهشی در باب علم امام (کتاب)\|پژوهشی در باب علم امام]]، ص ۷۹ ـ ۸۲؛ [[عبدالحسین خسروپناه\|خسروپناه، عبدالحسین]]، [[کلام نوین اسلامی ج۲ (کتاب)\|کلام نوین اسلامی]]، ج ۲، ص ۳۹۲ ـ ۳۹۶؛ [[عسکری امام‌خان\|امام خان، عسکری]]، [[منشأ و قلمرو علم امام (پایان‌نامه)\|منشأ و قلمرو علم امام]]، فصل پنجم؛ [[ناصرالدین اوجاقی\|اوجاقی، ناصرالدین]]، [[علم امام از دیدگاه کلام امامیه (کتاب)\|علم امام از دیدگاه کلام امامیه]]، ص ۸۵؛ [[قاسم علی شیخ‌زاده\|شیخ‌زاده، قاسم علی]]، [[رابطه علم غیب امام حسین و حادثه عاشورا (پایان‌نامه)\|رابطه علم غیب امام حسین و حادثه عاشورا]]، ص ۶۷ ـ ۷۱.</ref>
	# [[حریز]] به [[امام صادق]] {{ع}} عرض کرد: "چرا عمر شما [[امامان]] {{ع}} کوتاه است و [[مرگ]] شما به هم نزدیک، با اینکه [[مردم]] به شما نیازمندند؟" [[امام]] {{ع}} فرمودند: "هر کدام از ما صحیفه‌ای داریم که در آن هر چه باید در مدت [[امامت]] عمل شود، [[ثبت]] است و چون مندرجات آن به آخر رسید فهمیده می‌شود [[عمر]] به آخر رسیده و [[پیامبر]] {{صل}} در [[خواب]] می‌‌آید و خبر [[مرگ]] او را به وی می‌‌دهد و آنچه از [[مقام]] نزد [[خدا]] دارد به او گزارش می‌‌دهد"<ref>{{متن حدیث\|عَنْ حَرِيزٍ قَالَ: قُلْتُ لِأَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع جُعِلْتُ فِدَاكَ مَا أَقَلَّ بَقَاءَكُمْ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ أَقْرَبَ آجَالَكُمْ بَعْضَهَا مِنْ بَعْضٍ مَعَ حَاجَةِ النَّاسِ إِلَيْكُمْ فَقَالَ إِنَّ لِكُلِّ وَاحِدٍ مِنَّا صَحِيفَةً فِيهَا مَا يَحْتَاجُ إِلَيْهِ أَنْ يَعْمَلَ بِهِ فِي مُدَّتِهِ فَإِذَا انْقَضَى مَا فِيهَا مِمَّا أُمِرَ بِهِ عَرَفَ أَنَّ أَجَلَهُ قَدْ حَضَرَ فَأَتَاهُ النَّبِيُّ ص يَنْعَى إِلَيْهِ نَفْسَهُ وَ أَخْبَرَهُ بِمَا لَهُ عِنْدَ اللَّه‏}}؛ کلینی، الکافی، ج ۱، ص ۴۳۳.</ref>.<ref>ر.ک: [[محمد زمان رستمی\|رستمی، محمد زمان]]، [[طاهره آل بویه\|آل بویه، طاهره]]، [[علم امام ۲ (کتاب)\|علم امام]].</ref>.		# [[حریز]] به [[امام صادق]] {{ع}} عرض کرد: "چرا عمر شما [[امامان]] {{ع}} کوتاه است و [[مرگ]] شما به هم نزدیک، با اینکه [[مردم]] به شما نیازمندند؟" [[امام]] {{ع}} فرمودند: "هر کدام از ما صحیفه‌ای داریم که در آن هر چه باید در مدت [[امامت]] عمل شود، [[ثبت]] است و چون مندرجات آن به آخر رسید فهمیده می‌شود [[عمر]] به آخر رسیده و [[پیامبر]] {{صل}} در [[خواب]] می‌‌آید و خبر [[مرگ]] او را به وی می‌‌دهد و آنچه از [[مقام]] نزد [[خدا]] دارد به او گزارش می‌‌دهد"<ref>{{متن حدیث\|عَنْ حَرِيزٍ قَالَ: قُلْتُ لِأَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع جُعِلْتُ فِدَاكَ مَا أَقَلَّ بَقَاءَكُمْ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ أَقْرَبَ آجَالَكُمْ بَعْضَهَا مِنْ بَعْضٍ مَعَ حَاجَةِ النَّاسِ إِلَيْكُمْ فَقَالَ إِنَّ لِكُلِّ وَاحِدٍ مِنَّا صَحِيفَةً فِيهَا مَا يَحْتَاجُ إِلَيْهِ أَنْ يَعْمَلَ بِهِ فِي مُدَّتِهِ فَإِذَا انْقَضَى مَا فِيهَا مِمَّا أُمِرَ بِهِ عَرَفَ أَنَّ أَجَلَهُ قَدْ حَضَرَ فَأَتَاهُ النَّبِيُّ ص يَنْعَى إِلَيْهِ نَفْسَهُ وَ أَخْبَرَهُ بِمَا لَهُ عِنْدَ اللَّه‏}}؛ کلینی، الکافی، ج ۱، ص ۴۳۳.</ref>.<ref>ر.ک: [[محمد زمان رستمی\|رستمی، محمد زمان]]، [[طاهره آل بویه\|آل بویه، طاهره]]، [[علم امام ۲ (کتاب)\|علم امام]].</ref>
	# [[بکر بن کرب صیرفی]] می‌‌گوید: [[امام صادق]] {{ع}} می‌فرمود: "در نزد ماست آنچه با وجود آن نیازی به [[مردم]] نداریم و در [[حقیقت]] [[مردم]] به ما نیاز دارند و به [[راستی]] در نزد ما کتابی است از املای [[رسول خدا]] {{صل}} به خط [[علی]] {{ع}} دفتری است که در آن هر [[حلال]] و حرامی [[ثبت]] است، شما کاری را به ما [[رجوع]] می‌کنید و [[دستور]] می‌خواهید، ما می‌دانیم بدان عمل می‌کنید و یا اینکه آن را ترک می‌کنید"<ref>{{متن حدیث\|إِنَّ عِنْدَنَا مَا لا نَحْتَاجُ مَعَهُ إِلَى النَّاسِ وَ إِنَّ النَّاسَ لَيَحْتَاجُونَ إِلَيْنَا وَ إِنَّ عِنْدَنَا كِتَاباً إِمْلَاءُ رَسُولِ اللَّهِ ص وَ خَطُّ عَلِيٍّ ع صَحِيفَةً فِيهَا كُلُّ حَلَالٍ وَ حَرَامٍ وَ إِنَّكُمْ لَتَأْتُونَّا بِالْأَمْرِ فَنَعْرِفُ إِذَا أَخَذْتُمْ بِهِ وَ نَعْرِفُ إِذَا تَرَكْتُمُوهُ}}؛ کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج1، ~~ص242~~.</ref>.<ref>ر.ک: [[محمد زمان رستمی\|رستمی، محمد زمان]]، [[طاهره آل بویه\|آل بویه، طاهره]]، [[علم امام ۲ (کتاب)\|علم امام]].</ref>.		# [[بکر بن کرب صیرفی]] می‌‌گوید: [[امام صادق]] {{ع}} می‌فرمود: "در نزد ماست آنچه با وجود آن نیازی به [[مردم]] نداریم و در [[حقیقت]] [[مردم]] به ما نیاز دارند و به [[راستی]] در نزد ما کتابی است از املای [[رسول خدا]] {{صل}} به خط [[علی]] {{ع}} دفتری است که در آن هر [[حلال]] و حرامی [[ثبت]] است، شما کاری را به ما [[رجوع]] می‌کنید و [[دستور]] می‌خواهید، ما می‌دانیم بدان عمل می‌کنید و یا اینکه آن را ترک می‌کنید"<ref>{{متن حدیث\|إِنَّ عِنْدَنَا مَا لا نَحْتَاجُ مَعَهُ إِلَى النَّاسِ وَ إِنَّ النَّاسَ لَيَحْتَاجُونَ إِلَيْنَا وَ إِنَّ عِنْدَنَا كِتَاباً إِمْلَاءُ رَسُولِ اللَّهِ ص وَ خَطُّ عَلِيٍّ ع صَحِيفَةً فِيهَا كُلُّ حَلَالٍ وَ حَرَامٍ وَ إِنَّكُمْ لَتَأْتُونَّا بِالْأَمْرِ فَنَعْرِفُ إِذَا أَخَذْتُمْ بِهِ وَ نَعْرِفُ إِذَا تَرَكْتُمُوهُ}}؛ کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج1، ص۲۴۲.</ref>.<ref>ر.ک: [[محمد زمان رستمی\|رستمی، محمد زمان]]، [[طاهره آل بویه\|آل بویه، طاهره]]، [[علم امام ۲ (کتاب)\|علم امام]].</ref>
	# از [[محمد بن حمران]] از [[سلیمان بن خالد]] [[نقل]] شده می‌گوید: از [[امام صادق]] {{ع}} شنیدم فرمود: "نزد ما صحیفه‌ای است که [[جامعه]] گفته می‌‌شود (...) هیچ [[حلال و حرام]] نیست مگر آنکه در آن [[صحیفه]] ذکر شده، حتی دیه خراشی که بر [[بدن]] می‌‌افتد"<ref>{{متن حدیث\|إِنَّ عِنْدَنَا لَصَحِيفَة [طُولُهَا] سبعين [سَبْعُونَ‏] ذِرَاعاً إِمْلَاءُ رَسُولِ اللَّهِ ص وَ خَطُّ عَلِيٍّ ع بِيَدِهِ مَا مِنْ حَلَالٍ وَ لَا حَرَامٍ إِلَّا وَ هُوَ فِيهَا حَتَّى أَرْشُ الْخَدْشِ}}؛ صفار، محمد بن حسن، بصائرالدرجات، ~~ص143~~.</ref>.<ref>ر.ک: [[محمد نظیر عرفانی\|عرفانی، محمد نظیر]]، [[بررسی علم غیب معصومان در تفاسیر فریقین (پایان‌نامه)\|بررسی علم غیب معصومان در تفاسیر فریقین]]، ص ۱۸۳؛ [[محمد مشکی\|مشکی، محمد]]، [[بررسی علم امام از دیدگاه شیخ مفید (مقاله)\|بررسی علم امام از دیدگاه شیخ مفید]]، فصلنامه فلسفی کلامی، ش ۴۵، ص ۳۰۶.</ref>.		# از [[محمد بن حمران]] از [[سلیمان بن خالد]] [[نقل]] شده می‌گوید: از [[امام صادق]] {{ع}} شنیدم فرمود: "نزد ما صحیفه‌ای است که [[جامعه]] گفته می‌‌شود (...) هیچ [[حلال و حرام]] نیست مگر آنکه در آن [[صحیفه]] ذکر شده، حتی دیه خراشی که بر [[بدن]] می‌‌افتد"<ref>{{متن حدیث\|إِنَّ عِنْدَنَا لَصَحِيفَة [طُولُهَا] سبعين [سَبْعُونَ‏] ذِرَاعاً إِمْلَاءُ رَسُولِ اللَّهِ ص وَ خَطُّ عَلِيٍّ ع بِيَدِهِ مَا مِنْ حَلَالٍ وَ لَا حَرَامٍ إِلَّا وَ هُوَ فِيهَا حَتَّى أَرْشُ الْخَدْشِ}}؛ صفار، محمد بن حسن، بصائرالدرجات، ص۱۴۳.</ref>.<ref>ر.ک: [[محمد نظیر عرفانی\|عرفانی، محمد نظیر]]، [[بررسی علم غیب معصومان در تفاسیر فریقین (پایان‌نامه)\|بررسی علم غیب معصومان در تفاسیر فریقین]]، ص ۱۸۳؛ [[محمد مشکی\|مشکی، محمد]]، [[بررسی علم امام از دیدگاه شیخ مفید (مقاله)\|بررسی علم امام از دیدگاه شیخ مفید]]، فصلنامه فلسفی کلامی، ش ۴۵، ص ۳۰۶.</ref>
	# از [[امام صادق]] {{ع}} [[نقل]] شده است که از ایشان درباره [[جامعه]] سؤال کردند [[امام]] در جواب گفت: "به [[خدا]] [[سوگند]] در این کتاب جميع آنچه که [[مردم]] به آن احتیاج دارند وجود دارد حتی دیه خراشیدن صورت و تازیانه و نیم تازیانه"<ref>{{متن حدیث\|وَ أَمَّا الْجَامِعَةُ فَهُوَ كِتَابٌ طُولُهُ سَبْعُونَ ذِرَاعاً إِمْلَاءُ رَسُولِ اللَّهِ ص مِنْ فَلْقِ فِيهِ وَ خَطُّ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ ع بِيَدِهِ فِيهِ وَ اللَّهِ جَمِيعُ مَا تَحْتَاجُ إِلَيْهِ النَّاسُ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ حَتَّى إِنَّ فِيهِ أَرْشَ الْخَدْشِ وَ الْجَلْدَةِ وَ نِصْفِ الْجَلْدَة}}؛ مجلسی، محمد باقر، بحارالانوار، ج ۲۶، ص ۱۸.</ref>.<ref>ر.ک: [[منصف علی مطهری\|مطهری، منصف علی]]، [[علم ائمه از نظر عقل و نقل (پایان‌نامه)\|علم ائمه از نظر عقل و نقل]]، ص ۶۶.</ref>.		# از [[امام صادق]] {{ع}} [[نقل]] شده است که از ایشان درباره [[جامعه]] سؤال کردند [[امام]] در جواب گفت: "به [[خدا]] [[سوگند]] در این کتاب جميع آنچه که [[مردم]] به آن احتیاج دارند وجود دارد حتی دیه خراشیدن صورت و تازیانه و نیم تازیانه"<ref>{{متن حدیث\|وَ أَمَّا الْجَامِعَةُ فَهُوَ كِتَابٌ طُولُهُ سَبْعُونَ ذِرَاعاً إِمْلَاءُ رَسُولِ اللَّهِ ص مِنْ فَلْقِ فِيهِ وَ خَطُّ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ ع بِيَدِهِ فِيهِ وَ اللَّهِ جَمِيعُ مَا تَحْتَاجُ إِلَيْهِ النَّاسُ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ حَتَّى إِنَّ فِيهِ أَرْشَ الْخَدْشِ وَ الْجَلْدَةِ وَ نِصْفِ الْجَلْدَة}}؛ مجلسی، محمد باقر، بحارالانوار، ج ۲۶، ص ۱۸.</ref>.<ref>ر.ک: [[منصف علی مطهری\|مطهری، منصف علی]]، [[علم ائمه از نظر عقل و نقل (پایان‌نامه)\|علم ائمه از نظر عقل و نقل]]، ص ۶۶.</ref>
	# [[محمد بن مسلم]] از [[امام باقر]] {{ع}} [[روایت]] کرده است، حضرت فرمودند: "نزد ما صحیفه‌ای از کتاب‌های [[علی]] {{ع}} است که طول آن هفتاد ذراع است و ما از محتوای آن [[پیروی]] می‌کنیم و از آن [[تجاوز]] نمی‌کنیم"<ref>{{متن حدیث\|إِنَّ عِنْدَنَا صَحِيفَةً مِنْ كُتُبِ عَلِيٍّ طُولُهَا سَبْعُونَ ذِرَاعاً فَنَحْنُ نَتَّبِعُ مَا فِيهَا لَا نَعْدُوهَا}}؛ صفار، محمد بن حسن، بصائرالدرجات، ص ۱۴۳.</ref>.<ref>ر.ک: [[سید علی هاشمی (زاده ۱۳۵۲)\|سید علی هاشمی]]، [[ماهیت علم امام بررسی تاریخی و کلامی (کتاب)\|ماهیت علم امام بررسی تاریخی و کلامی]]، ص ۱۹۱ ـ ۱۹۵.</ref>		# [[محمد بن مسلم]] از [[امام باقر]] {{ع}} [[روایت]] کرده است، حضرت فرمودند: "نزد ما صحیفه‌ای از کتاب‌های [[علی]] {{ع}} است که طول آن هفتاد ذراع است و ما از محتوای آن [[پیروی]] می‌کنیم و از آن [[تجاوز]] نمی‌کنیم"<ref>{{متن حدیث\|إِنَّ عِنْدَنَا صَحِيفَةً مِنْ كُتُبِ عَلِيٍّ طُولُهَا سَبْعُونَ ذِرَاعاً فَنَحْنُ نَتَّبِعُ مَا فِيهَا لَا نَعْدُوهَا}}؛ صفار، محمد بن حسن، بصائرالدرجات، ص ۱۴۳.</ref>.<ref>ر.ک: [[سید علی هاشمی (زاده ۱۳۵۲)\|سید علی هاشمی]]، [[ماهیت علم امام بررسی تاریخی و کلامی (کتاب)\|ماهیت علم امام بررسی تاریخی و کلامی]]، ص ۱۹۱ ـ ۱۹۵.</ref>

	== پرسش‌های وابسته ==		== پرسش‌های وابسته ==
			{{پرسش‌های وابسته}}
	* [[رابطه مصحف فاطمه یا کتاب‌هایی مثل جفر با علم معصوم چیست؟ (پرسش)]]		* [[رابطه مصحف فاطمه یا کتاب‌هایی مثل جفر با علم معصوم چیست؟ (پرسش)]]
	* [[رابطه مصحف فاطمه یا کتاب‌هایی مثل جفر یا جامعه با علم غیب معصوم چیست؟ (پرسش)]]		* [[رابطه مصحف فاطمه یا کتاب‌هایی مثل جفر یا جامعه با علم غیب معصوم چیست؟ (پرسش)]]
			{{پایان پرسش‌های وابسته}}

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

Wasity: جایگزینی متن - 'دست' به 'دست'

2023-03-02T10:45:52Z

جایگزینی متن - 'دست' به 'دست'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ مارس ۲۰۲۳، ساعت ۱۴:۱۵
خط ۸:		خط ۸:
	== روایات دربارۀ [[جامعه]] ==		== روایات دربارۀ [[جامعه]] ==
	روایاتی دربارۀ جامعه [[علی]] {{ع}} وارد شده است مانند:		روایاتی دربارۀ جامعه [[علی]] {{ع}} وارد شده است مانند:
	# [[ابوبصیر]] از [[امام صادق]] {{ع}} [[روایت]] می‌کند حضرت فرمودند: "ای ابومحمد! [[جامعه]] نزد ماست و آنها چه می‌دانند [[جامعه]] چیست؟" عرض کردم: قربانت گردم! [[جامعه]] چیست؟ فرمود: "صحیفه‌ای است با طول هفتاد ذرع به ذرع [[رسول خدا]] {{صل}} و املای آن حضرت از دهان مبارکش و دست خط [[علی]] {{ع}}. هر [[حلال و حرام]] و هر چیزی که [[مردم]] به آن نیاز داشته باشند؛ حتی دیه خراش‌های کوچک، در آن است". [[امام]] با دستش به من زد و فرمود: ای ابومحمد! به من اجازه می‌دهی؟ عرض کردم: قربانت گردم من در [[اختیار]] شما هستم. هرچه می‌خواهید بکن. حضرت همچون کسی که [[خشمگین]] است، [[دست]] مرا نیشگون گرفت و فرمود: حتی دیه این، عرض کردم: به [[خدا]] این [[علم]] است. فرمود: این [[علم]] است؛ ولی نه همه [[علم]]"<ref>{{متن حدیث\|يَا أَبَا مُحَمَّدٍ وَ إِنَّ عِنْدَنَا الْجَامِعَةَ وَ مَا يُدْرِيهِمْ مَا الْجَامِعَةُ قَالَ قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاكَ وَ مَا الْجَامِعَةُ قَالَ صَحِيفَةٌ طُولُهَا سَبْعُونَ ذِرَاعاً بِذِرَاعِ رَسُولِ اللَّهِ ص وَ إِمْلَائِهِ مِنْ فَلْقِ فِيهِ وَ خَطِّ عَلِيٍّ بِيَمِينِهِ فِيهَا كُلُّ حَلَالٍ وَ حَرَامٍ وَ كُلُّ شَيْ‏ءٍ يَحْتَاجُ النَّاسُ إِلَيْهِ حَتَّى الْأَرْشُ فِي الْخَدْشِ وَ ضَرَبَ بِيَدِهِ إِلَيَّ فَقَالَ تَأْذَنُ لِي يَا أَبَا مُحَمَّدٍ قَالَ قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاكَ إِنَّمَا أَنَا لَكَ فَاصْنَعْ مَا شِئْتَ قَالَ فَغَمَزَنِي بِيَدِهِ وَ قَالَ حَتَّى أَرْشُ هَذَا كَأَنَّهُ مُغْضَبٌ قَالَ قُلْتُ هَذَا وَ اللَّهِ الْعِلْمُ قَالَ إِنَّهُ لَعِلْمٌ وَ لَيْسَ بِذَاك}}؛ ‏کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج ۱، ص ۲۳۹.</ref>.<ref>ر.ک: [[محمد حسین مظفر\|مظفر، محمد حسین]]، [[پژوهشی در باب علم امام (کتاب)\|پژوهشی در باب علم امام]]، ص ۷۹ ـ ۸۲؛ [[عبدالحسین خسروپناه\|خسروپناه، عبدالحسین]]، [[کلام نوین اسلامی ج۲ (کتاب)\|کلام نوین اسلامی]]، ج ۲، ص ۳۹۲ ـ ۳۹۶؛ [[عسکری امام‌خان\|امام خان، عسکری]]، [[منشأ و قلمرو علم امام (پایان‌نامه)\|منشأ و قلمرو علم امام]]، فصل پنجم؛ [[ناصرالدین اوجاقی\|اوجاقی، ناصرالدین]]، [[علم امام از دیدگاه کلام امامیه (کتاب)\|علم امام از دیدگاه کلام امامیه]]، ص ۸۵؛ [[قاسم علی شیخ‌زاده\|شیخ‌زاده، قاسم علی]]، [[رابطه علم غیب امام حسین و حادثه عاشورا (پایان‌نامه)\|رابطه علم غیب امام حسین و حادثه عاشورا]]، ص ۶۷ ـ ۷۱.</ref>.		# [[ابوبصیر]] از [[امام صادق]] {{ع}} [[روایت]] می‌کند حضرت فرمودند: "ای ابومحمد! [[جامعه]] نزد ماست و آنها چه می‌دانند [[جامعه]] چیست؟" عرض کردم: قربانت گردم! [[جامعه]] چیست؟ فرمود: "صحیفه‌ای است با طول هفتاد ذرع به ذرع [[رسول خدا]] {{صل}} و املای آن حضرت از دهان مبارکش و دست خط [[علی]] {{ع}}. هر [[حلال و حرام]] و هر چیزی که [[مردم]] به آن نیاز داشته باشند؛ حتی دیه خراش‌های کوچک، در آن است". [[امام]] با دستش به من زد و فرمود: ای ابومحمد! به من اجازه می‌دهی؟ عرض کردم: قربانت گردم من در [[اختیار]] شما هستم. هرچه می‌خواهید بکن. حضرت همچون کسی که [[خشمگین]] است، دست مرا نیشگون گرفت و فرمود: حتی دیه این، عرض کردم: به [[خدا]] این [[علم]] است. فرمود: این [[علم]] است؛ ولی نه همه [[علم]]"<ref>{{متن حدیث\|يَا أَبَا مُحَمَّدٍ وَ إِنَّ عِنْدَنَا الْجَامِعَةَ وَ مَا يُدْرِيهِمْ مَا الْجَامِعَةُ قَالَ قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاكَ وَ مَا الْجَامِعَةُ قَالَ صَحِيفَةٌ طُولُهَا سَبْعُونَ ذِرَاعاً بِذِرَاعِ رَسُولِ اللَّهِ ص وَ إِمْلَائِهِ مِنْ فَلْقِ فِيهِ وَ خَطِّ عَلِيٍّ بِيَمِينِهِ فِيهَا كُلُّ حَلَالٍ وَ حَرَامٍ وَ كُلُّ شَيْ‏ءٍ يَحْتَاجُ النَّاسُ إِلَيْهِ حَتَّى الْأَرْشُ فِي الْخَدْشِ وَ ضَرَبَ بِيَدِهِ إِلَيَّ فَقَالَ تَأْذَنُ لِي يَا أَبَا مُحَمَّدٍ قَالَ قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاكَ إِنَّمَا أَنَا لَكَ فَاصْنَعْ مَا شِئْتَ قَالَ فَغَمَزَنِي بِيَدِهِ وَ قَالَ حَتَّى أَرْشُ هَذَا كَأَنَّهُ مُغْضَبٌ قَالَ قُلْتُ هَذَا وَ اللَّهِ الْعِلْمُ قَالَ إِنَّهُ لَعِلْمٌ وَ لَيْسَ بِذَاك}}؛ ‏کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج ۱، ص ۲۳۹.</ref>.<ref>ر.ک: [[محمد حسین مظفر\|مظفر، محمد حسین]]، [[پژوهشی در باب علم امام (کتاب)\|پژوهشی در باب علم امام]]، ص ۷۹ ـ ۸۲؛ [[عبدالحسین خسروپناه\|خسروپناه، عبدالحسین]]، [[کلام نوین اسلامی ج۲ (کتاب)\|کلام نوین اسلامی]]، ج ۲، ص ۳۹۲ ـ ۳۹۶؛ [[عسکری امام‌خان\|امام خان، عسکری]]، [[منشأ و قلمرو علم امام (پایان‌نامه)\|منشأ و قلمرو علم امام]]، فصل پنجم؛ [[ناصرالدین اوجاقی\|اوجاقی، ناصرالدین]]، [[علم امام از دیدگاه کلام امامیه (کتاب)\|علم امام از دیدگاه کلام امامیه]]، ص ۸۵؛ [[قاسم علی شیخ‌زاده\|شیخ‌زاده، قاسم علی]]، [[رابطه علم غیب امام حسین و حادثه عاشورا (پایان‌نامه)\|رابطه علم غیب امام حسین و حادثه عاشورا]]، ص ۶۷ ـ ۷۱.</ref>.
	# [[حریز]] به [[امام صادق]] {{ع}} عرض کرد: "چرا عمر شما [[امامان]] {{ع}} کوتاه است و [[مرگ]] شما به هم نزدیک، با اینکه [[مردم]] به شما نیازمندند؟" [[امام]] {{ع}} فرمودند: "هر کدام از ما صحیفه‌ای داریم که در آن هر چه باید در مدت [[امامت]] عمل شود، [[ثبت]] است و چون مندرجات آن به آخر رسید فهمیده می‌شود [[عمر]] به آخر رسیده و [[پیامبر]] {{صل}} در [[خواب]] می‌‌آید و خبر [[مرگ]] او را به وی می‌‌دهد و آنچه از [[مقام]] نزد [[خدا]] دارد به او گزارش می‌‌دهد"<ref>{{متن حدیث\|عَنْ حَرِيزٍ قَالَ: قُلْتُ لِأَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع جُعِلْتُ فِدَاكَ مَا أَقَلَّ بَقَاءَكُمْ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ أَقْرَبَ آجَالَكُمْ بَعْضَهَا مِنْ بَعْضٍ مَعَ حَاجَةِ النَّاسِ إِلَيْكُمْ فَقَالَ إِنَّ لِكُلِّ وَاحِدٍ مِنَّا صَحِيفَةً فِيهَا مَا يَحْتَاجُ إِلَيْهِ أَنْ يَعْمَلَ بِهِ فِي مُدَّتِهِ فَإِذَا انْقَضَى مَا فِيهَا مِمَّا أُمِرَ بِهِ عَرَفَ أَنَّ أَجَلَهُ قَدْ حَضَرَ فَأَتَاهُ النَّبِيُّ ص يَنْعَى إِلَيْهِ نَفْسَهُ وَ أَخْبَرَهُ بِمَا لَهُ عِنْدَ اللَّه‏}}؛ کلینی، الکافی، ج ۱، ص ۴۳۳.</ref>.<ref>ر.ک: [[محمد زمان رستمی\|رستمی، محمد زمان]]، [[طاهره آل بویه\|آل بویه، طاهره]]، [[علم امام ۲ (کتاب)\|علم امام]].</ref>.		# [[حریز]] به [[امام صادق]] {{ع}} عرض کرد: "چرا عمر شما [[امامان]] {{ع}} کوتاه است و [[مرگ]] شما به هم نزدیک، با اینکه [[مردم]] به شما نیازمندند؟" [[امام]] {{ع}} فرمودند: "هر کدام از ما صحیفه‌ای داریم که در آن هر چه باید در مدت [[امامت]] عمل شود، [[ثبت]] است و چون مندرجات آن به آخر رسید فهمیده می‌شود [[عمر]] به آخر رسیده و [[پیامبر]] {{صل}} در [[خواب]] می‌‌آید و خبر [[مرگ]] او را به وی می‌‌دهد و آنچه از [[مقام]] نزد [[خدا]] دارد به او گزارش می‌‌دهد"<ref>{{متن حدیث\|عَنْ حَرِيزٍ قَالَ: قُلْتُ لِأَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع جُعِلْتُ فِدَاكَ مَا أَقَلَّ بَقَاءَكُمْ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ أَقْرَبَ آجَالَكُمْ بَعْضَهَا مِنْ بَعْضٍ مَعَ حَاجَةِ النَّاسِ إِلَيْكُمْ فَقَالَ إِنَّ لِكُلِّ وَاحِدٍ مِنَّا صَحِيفَةً فِيهَا مَا يَحْتَاجُ إِلَيْهِ أَنْ يَعْمَلَ بِهِ فِي مُدَّتِهِ فَإِذَا انْقَضَى مَا فِيهَا مِمَّا أُمِرَ بِهِ عَرَفَ أَنَّ أَجَلَهُ قَدْ حَضَرَ فَأَتَاهُ النَّبِيُّ ص يَنْعَى إِلَيْهِ نَفْسَهُ وَ أَخْبَرَهُ بِمَا لَهُ عِنْدَ اللَّه‏}}؛ کلینی، الکافی، ج ۱، ص ۴۳۳.</ref>.<ref>ر.ک: [[محمد زمان رستمی\|رستمی، محمد زمان]]، [[طاهره آل بویه\|آل بویه، طاهره]]، [[علم امام ۲ (کتاب)\|علم امام]].</ref>.
	# [[بکر بن کرب صیرفی]] می‌‌گوید: [[امام صادق]] {{ع}} می‌فرمود: "در نزد ماست آنچه با وجود آن نیازی به [[مردم]] نداریم و در [[حقیقت]] [[مردم]] به ما نیاز دارند و به [[راستی]] در نزد ما کتابی است از املای [[رسول خدا]] {{صل}} به خط [[علی]] {{ع}} دفتری است که در آن هر [[حلال]] و حرامی [[ثبت]] است، شما کاری را به ما [[رجوع]] می‌کنید و [[دستور]] می‌خواهید، ما می‌دانیم بدان عمل می‌کنید و یا اینکه آن را ترک می‌کنید"<ref>{{متن حدیث\|إِنَّ عِنْدَنَا مَا لا نَحْتَاجُ مَعَهُ إِلَى النَّاسِ وَ إِنَّ النَّاسَ لَيَحْتَاجُونَ إِلَيْنَا وَ إِنَّ عِنْدَنَا كِتَاباً إِمْلَاءُ رَسُولِ اللَّهِ ص وَ خَطُّ عَلِيٍّ ع صَحِيفَةً فِيهَا كُلُّ حَلَالٍ وَ حَرَامٍ وَ إِنَّكُمْ لَتَأْتُونَّا بِالْأَمْرِ فَنَعْرِفُ إِذَا أَخَذْتُمْ بِهِ وَ نَعْرِفُ إِذَا تَرَكْتُمُوهُ}}؛ کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج1، ص242.</ref>.<ref>ر.ک: [[محمد زمان رستمی\|رستمی، محمد زمان]]، [[طاهره آل بویه\|آل بویه، طاهره]]، [[علم امام ۲ (کتاب)\|علم امام]].</ref>.		# [[بکر بن کرب صیرفی]] می‌‌گوید: [[امام صادق]] {{ع}} می‌فرمود: "در نزد ماست آنچه با وجود آن نیازی به [[مردم]] نداریم و در [[حقیقت]] [[مردم]] به ما نیاز دارند و به [[راستی]] در نزد ما کتابی است از املای [[رسول خدا]] {{صل}} به خط [[علی]] {{ع}} دفتری است که در آن هر [[حلال]] و حرامی [[ثبت]] است، شما کاری را به ما [[رجوع]] می‌کنید و [[دستور]] می‌خواهید، ما می‌دانیم بدان عمل می‌کنید و یا اینکه آن را ترک می‌کنید"<ref>{{متن حدیث\|إِنَّ عِنْدَنَا مَا لا نَحْتَاجُ مَعَهُ إِلَى النَّاسِ وَ إِنَّ النَّاسَ لَيَحْتَاجُونَ إِلَيْنَا وَ إِنَّ عِنْدَنَا كِتَاباً إِمْلَاءُ رَسُولِ اللَّهِ ص وَ خَطُّ عَلِيٍّ ع صَحِيفَةً فِيهَا كُلُّ حَلَالٍ وَ حَرَامٍ وَ إِنَّكُمْ لَتَأْتُونَّا بِالْأَمْرِ فَنَعْرِفُ إِذَا أَخَذْتُمْ بِهِ وَ نَعْرِفُ إِذَا تَرَكْتُمُوهُ}}؛ کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج1، ص242.</ref>.<ref>ر.ک: [[محمد زمان رستمی\|رستمی، محمد زمان]]، [[طاهره آل بویه\|آل بویه، طاهره]]، [[علم امام ۲ (کتاب)\|علم امام]].</ref>.

Bahmani در ‏۴ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۲۸

2023-01-04T08:28:02Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۵۸
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = جامعه علی		\| موضوع مرتبط = جامعه علی
	\| عنوان مدخل = [[جامعه علی]]		\| عنوان مدخل = جامعه علی
	\| مداخل مرتبط = [[جامعه علی در حدیث~~]] - [[جامعه علی در کلام اسلامی]] - [[جامعه علی در فلسفه اسلامی]] - [[جامعه علی در عرفان اسلامی~~]]		\| مداخل مرتبط = [[جامعه علی در حدیث]]
	\| پرسش مرتبط = علم معصوم (پرسش)		\| پرسش مرتبط = علم معصوم (پرسش)
	}}		}}
خط ۸:		خط ۸:
	== روایات دربارۀ [[جامعه]] ==		== روایات دربارۀ [[جامعه]] ==
	روایاتی دربارۀ جامعه [[علی]] {{ع}} وارد شده است مانند:		روایاتی دربارۀ جامعه [[علی]] {{ع}} وارد شده است مانند:
	# [[ابوبصیر]] از [[امام صادق]] {{ع}} [[روایت]] می‌کند حضرت فرمودند: "ای ابومحمد! [[جامعه]] نزد ماست و آنها چه می‌دانند [[جامعه]] چیست؟" عرض کردم: قربانت گردم! [[جامعه]] چیست؟ فرمود: "صحیفه‌ای است با طول هفتاد ذرع به ذرع [[رسول خدا]] {{صل}} و املای آن حضرت از دهان مبارکش و دست خط [[علی]] {{ع}}. هر [[حلال و حرام]] و هر چیزی که [[مردم]] به آن نیاز داشته باشند؛ حتی دیه خراش‌های کوچک، در آن است". [[امام]] با دستش به من زد و فرمود: ای ابومحمد! به من اجازه می‌دهی؟ عرض کردم: قربانت گردم من در [[اختیار]] شما هستم. هرچه می‌خواهید بکن. حضرت همچون کسی که [[خشمگین]] است، [[دست]] مرا نیشگون گرفت و فرمود: حتی دیه این، عرض کردم: به [[خدا]] این [[علم]] است. فرمود: این [[علم]] است؛ ولی نه همه [[علم]]"<ref>{{متن حدیث\|يَا أَبَا مُحَمَّدٍ وَ إِنَّ عِنْدَنَا الْجَامِعَةَ وَ مَا يُدْرِيهِمْ مَا الْجَامِعَةُ قَالَ قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاكَ وَ مَا الْجَامِعَةُ قَالَ صَحِيفَةٌ طُولُهَا سَبْعُونَ ذِرَاعاً بِذِرَاعِ رَسُولِ اللَّهِ ص وَ إِمْلَائِهِ مِنْ فَلْقِ فِيهِ وَ خَطِّ عَلِيٍّ بِيَمِينِهِ فِيهَا كُلُّ حَلَالٍ وَ حَرَامٍ وَ كُلُّ شَيْ‏ءٍ يَحْتَاجُ النَّاسُ إِلَيْهِ حَتَّى الْأَرْشُ فِي الْخَدْشِ وَ ضَرَبَ بِيَدِهِ إِلَيَّ فَقَالَ تَأْذَنُ لِي يَا أَبَا مُحَمَّدٍ قَالَ قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاكَ إِنَّمَا أَنَا لَكَ فَاصْنَعْ مَا شِئْتَ قَالَ فَغَمَزَنِي بِيَدِهِ وَ قَالَ حَتَّى أَرْشُ هَذَا كَأَنَّهُ مُغْضَبٌ قَالَ قُلْتُ هَذَا وَ اللَّهِ الْعِلْمُ قَالَ إِنَّهُ لَعِلْمٌ وَ لَيْسَ بِذَاك}}؛ ‏کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج ۱، ص ۲۳۹.</ref>.<ref>ر. ک: [[محمد حسین مظفر\|مظفر، محمد حسین]]، [[پژوهشی در باب علم امام (کتاب)\|پژوهشی در باب علم امام]]، ص ۷۹ ـ ۸۲؛ [[عبدالحسین خسروپناه\|خسروپناه، عبدالحسین]]، [[کلام نوین اسلامی ج۲ (کتاب)\|کلام نوین اسلامی]]، ج ۲، ص ۳۹۲ ـ ۳۹۶؛ [[عسکری امام‌خان\|امام خان، عسکری]]، [[منشأ و قلمرو علم امام (پایان‌نامه)\|منشأ و قلمرو علم امام]]، فصل پنجم؛ [[ناصرالدین اوجاقی\|اوجاقی، ناصرالدین]]، [[علم امام از دیدگاه کلام امامیه (کتاب)\|علم امام از دیدگاه کلام امامیه]]، ص ۸۵؛ [[قاسم علی شیخ‌زاده\|شیخ‌زاده، قاسم علی]]، [[رابطه علم غیب امام حسین و حادثه عاشورا (پایان‌نامه)\|رابطه علم غیب امام حسین و حادثه عاشورا]]، ص ۶۷ ـ ۷۱.</ref>.		# [[ابوبصیر]] از [[امام صادق]] {{ع}} [[روایت]] می‌کند حضرت فرمودند: "ای ابومحمد! [[جامعه]] نزد ماست و آنها چه می‌دانند [[جامعه]] چیست؟" عرض کردم: قربانت گردم! [[جامعه]] چیست؟ فرمود: "صحیفه‌ای است با طول هفتاد ذرع به ذرع [[رسول خدا]] {{صل}} و املای آن حضرت از دهان مبارکش و دست خط [[علی]] {{ع}}. هر [[حلال و حرام]] و هر چیزی که [[مردم]] به آن نیاز داشته باشند؛ حتی دیه خراش‌های کوچک، در آن است". [[امام]] با دستش به من زد و فرمود: ای ابومحمد! به من اجازه می‌دهی؟ عرض کردم: قربانت گردم من در [[اختیار]] شما هستم. هرچه می‌خواهید بکن. حضرت همچون کسی که [[خشمگین]] است، [[دست]] مرا نیشگون گرفت و فرمود: حتی دیه این، عرض کردم: به [[خدا]] این [[علم]] است. فرمود: این [[علم]] است؛ ولی نه همه [[علم]]"<ref>{{متن حدیث\|يَا أَبَا مُحَمَّدٍ وَ إِنَّ عِنْدَنَا الْجَامِعَةَ وَ مَا يُدْرِيهِمْ مَا الْجَامِعَةُ قَالَ قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاكَ وَ مَا الْجَامِعَةُ قَالَ صَحِيفَةٌ طُولُهَا سَبْعُونَ ذِرَاعاً بِذِرَاعِ رَسُولِ اللَّهِ ص وَ إِمْلَائِهِ مِنْ فَلْقِ فِيهِ وَ خَطِّ عَلِيٍّ بِيَمِينِهِ فِيهَا كُلُّ حَلَالٍ وَ حَرَامٍ وَ كُلُّ شَيْ‏ءٍ يَحْتَاجُ النَّاسُ إِلَيْهِ حَتَّى الْأَرْشُ فِي الْخَدْشِ وَ ضَرَبَ بِيَدِهِ إِلَيَّ فَقَالَ تَأْذَنُ لِي يَا أَبَا مُحَمَّدٍ قَالَ قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاكَ إِنَّمَا أَنَا لَكَ فَاصْنَعْ مَا شِئْتَ قَالَ فَغَمَزَنِي بِيَدِهِ وَ قَالَ حَتَّى أَرْشُ هَذَا كَأَنَّهُ مُغْضَبٌ قَالَ قُلْتُ هَذَا وَ اللَّهِ الْعِلْمُ قَالَ إِنَّهُ لَعِلْمٌ وَ لَيْسَ بِذَاك}}؛ ‏کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج ۱، ص ۲۳۹.</ref>.<ref>ر.ک: [[محمد حسین مظفر\|مظفر، محمد حسین]]، [[پژوهشی در باب علم امام (کتاب)\|پژوهشی در باب علم امام]]، ص ۷۹ ـ ۸۲؛ [[عبدالحسین خسروپناه\|خسروپناه، عبدالحسین]]، [[کلام نوین اسلامی ج۲ (کتاب)\|کلام نوین اسلامی]]، ج ۲، ص ۳۹۲ ـ ۳۹۶؛ [[عسکری امام‌خان\|امام خان، عسکری]]، [[منشأ و قلمرو علم امام (پایان‌نامه)\|منشأ و قلمرو علم امام]]، فصل پنجم؛ [[ناصرالدین اوجاقی\|اوجاقی، ناصرالدین]]، [[علم امام از دیدگاه کلام امامیه (کتاب)\|علم امام از دیدگاه کلام امامیه]]، ص ۸۵؛ [[قاسم علی شیخ‌زاده\|شیخ‌زاده، قاسم علی]]، [[رابطه علم غیب امام حسین و حادثه عاشورا (پایان‌نامه)\|رابطه علم غیب امام حسین و حادثه عاشورا]]، ص ۶۷ ـ ۷۱.</ref>.
	# [[حریز]] به [[امام صادق]] {{ع}} عرض کرد: "چرا عمر شما [[امامان]] {{ع}} کوتاه است و [[مرگ]] شما به هم نزدیک، با اینکه [[مردم]] به شما نیازمندند؟" [[امام]] {{ع}} فرمودند: "هر کدام از ما صحیفه‌ای داریم که در آن هر چه باید در مدت [[امامت]] عمل شود، [[ثبت]] است و چون مندرجات آن به آخر رسید فهمیده می‌شود [[عمر]] به آخر رسیده و [[پیامبر]] {{صل}} در [[خواب]] می‌‌آید و خبر [[مرگ]] او را به وی می‌‌دهد و آنچه از [[مقام]] نزد [[خدا]] دارد به او گزارش می‌‌دهد"<ref>{{متن حدیث\|عَنْ حَرِيزٍ قَالَ: قُلْتُ لِأَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع جُعِلْتُ فِدَاكَ مَا أَقَلَّ بَقَاءَكُمْ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ أَقْرَبَ آجَالَكُمْ بَعْضَهَا مِنْ بَعْضٍ مَعَ حَاجَةِ النَّاسِ إِلَيْكُمْ فَقَالَ إِنَّ لِكُلِّ وَاحِدٍ مِنَّا صَحِيفَةً فِيهَا مَا يَحْتَاجُ إِلَيْهِ أَنْ يَعْمَلَ بِهِ فِي مُدَّتِهِ فَإِذَا انْقَضَى مَا فِيهَا مِمَّا أُمِرَ بِهِ عَرَفَ أَنَّ أَجَلَهُ قَدْ حَضَرَ فَأَتَاهُ النَّبِيُّ ص يَنْعَى إِلَيْهِ نَفْسَهُ وَ أَخْبَرَهُ بِمَا لَهُ عِنْدَ اللَّه‏}}؛ کلینی، الکافی، ج ۱، ص ۴۳۳.</ref>.<ref>ر. ک: [[محمد زمان رستمی\|رستمی، محمد زمان]]، [[طاهره آل بویه\|آل بویه، طاهره]]، [[علم امام ۲ (کتاب)\|علم امام]].</ref>.		# [[حریز]] به [[امام صادق]] {{ع}} عرض کرد: "چرا عمر شما [[امامان]] {{ع}} کوتاه است و [[مرگ]] شما به هم نزدیک، با اینکه [[مردم]] به شما نیازمندند؟" [[امام]] {{ع}} فرمودند: "هر کدام از ما صحیفه‌ای داریم که در آن هر چه باید در مدت [[امامت]] عمل شود، [[ثبت]] است و چون مندرجات آن به آخر رسید فهمیده می‌شود [[عمر]] به آخر رسیده و [[پیامبر]] {{صل}} در [[خواب]] می‌‌آید و خبر [[مرگ]] او را به وی می‌‌دهد و آنچه از [[مقام]] نزد [[خدا]] دارد به او گزارش می‌‌دهد"<ref>{{متن حدیث\|عَنْ حَرِيزٍ قَالَ: قُلْتُ لِأَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع جُعِلْتُ فِدَاكَ مَا أَقَلَّ بَقَاءَكُمْ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ أَقْرَبَ آجَالَكُمْ بَعْضَهَا مِنْ بَعْضٍ مَعَ حَاجَةِ النَّاسِ إِلَيْكُمْ فَقَالَ إِنَّ لِكُلِّ وَاحِدٍ مِنَّا صَحِيفَةً فِيهَا مَا يَحْتَاجُ إِلَيْهِ أَنْ يَعْمَلَ بِهِ فِي مُدَّتِهِ فَإِذَا انْقَضَى مَا فِيهَا مِمَّا أُمِرَ بِهِ عَرَفَ أَنَّ أَجَلَهُ قَدْ حَضَرَ فَأَتَاهُ النَّبِيُّ ص يَنْعَى إِلَيْهِ نَفْسَهُ وَ أَخْبَرَهُ بِمَا لَهُ عِنْدَ اللَّه‏}}؛ کلینی، الکافی، ج ۱، ص ۴۳۳.</ref>.<ref>ر.ک: [[محمد زمان رستمی\|رستمی، محمد زمان]]، [[طاهره آل بویه\|آل بویه، طاهره]]، [[علم امام ۲ (کتاب)\|علم امام]].</ref>.
	# [[بکر بن کرب صیرفی]] می‌‌گوید: [[امام صادق]] {{ع}} می‌فرمود: "در نزد ماست آنچه با وجود آن نیازی به [[مردم]] نداریم و در [[حقیقت]] [[مردم]] به ما نیاز دارند و به [[راستی]] در نزد ما کتابی است از املای [[رسول خدا]] {{صل}} به خط [[علی]] {{ع}} دفتری است که در آن هر [[حلال]] و حرامی [[ثبت]] است، شما کاری را به ما [[رجوع]] می‌کنید و [[دستور]] می‌خواهید، ما می‌دانیم بدان عمل می‌کنید و یا اینکه آن را ترک می‌کنید"<ref>{{متن حدیث\|إِنَّ عِنْدَنَا مَا لا نَحْتَاجُ مَعَهُ إِلَى النَّاسِ وَ إِنَّ النَّاسَ لَيَحْتَاجُونَ إِلَيْنَا وَ إِنَّ عِنْدَنَا كِتَاباً إِمْلَاءُ رَسُولِ اللَّهِ ص وَ خَطُّ عَلِيٍّ ع صَحِيفَةً فِيهَا كُلُّ حَلَالٍ وَ حَرَامٍ وَ إِنَّكُمْ لَتَأْتُونَّا بِالْأَمْرِ فَنَعْرِفُ إِذَا أَخَذْتُمْ بِهِ وَ نَعْرِفُ إِذَا تَرَكْتُمُوهُ}}؛ کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج1، ص242.</ref>.<ref>ر. ک: [[محمد زمان رستمی\|رستمی، محمد زمان]]، [[طاهره آل بویه\|آل بویه، طاهره]]، [[علم امام ۲ (کتاب)\|علم امام]].</ref>.		# [[بکر بن کرب صیرفی]] می‌‌گوید: [[امام صادق]] {{ع}} می‌فرمود: "در نزد ماست آنچه با وجود آن نیازی به [[مردم]] نداریم و در [[حقیقت]] [[مردم]] به ما نیاز دارند و به [[راستی]] در نزد ما کتابی است از املای [[رسول خدا]] {{صل}} به خط [[علی]] {{ع}} دفتری است که در آن هر [[حلال]] و حرامی [[ثبت]] است، شما کاری را به ما [[رجوع]] می‌کنید و [[دستور]] می‌خواهید، ما می‌دانیم بدان عمل می‌کنید و یا اینکه آن را ترک می‌کنید"<ref>{{متن حدیث\|إِنَّ عِنْدَنَا مَا لا نَحْتَاجُ مَعَهُ إِلَى النَّاسِ وَ إِنَّ النَّاسَ لَيَحْتَاجُونَ إِلَيْنَا وَ إِنَّ عِنْدَنَا كِتَاباً إِمْلَاءُ رَسُولِ اللَّهِ ص وَ خَطُّ عَلِيٍّ ع صَحِيفَةً فِيهَا كُلُّ حَلَالٍ وَ حَرَامٍ وَ إِنَّكُمْ لَتَأْتُونَّا بِالْأَمْرِ فَنَعْرِفُ إِذَا أَخَذْتُمْ بِهِ وَ نَعْرِفُ إِذَا تَرَكْتُمُوهُ}}؛ کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج1، ص242.</ref>.<ref>ر.ک: [[محمد زمان رستمی\|رستمی، محمد زمان]]، [[طاهره آل بویه\|آل بویه، طاهره]]، [[علم امام ۲ (کتاب)\|علم امام]].</ref>.
	# از [[محمد بن حمران]] از [[سلیمان بن خالد]] [[نقل]] شده می‌گوید: از [[امام صادق]] {{ع}} شنیدم فرمود: "نزد ما صحیفه‌ای است که [[جامعه]] گفته می‌‌شود (...) هیچ [[حلال و حرام]] نیست مگر آنکه در آن [[صحیفه]] ذکر شده، حتی دیه خراشی که بر [[بدن]] می‌‌افتد"<ref>{{متن حدیث\|إِنَّ عِنْدَنَا لَصَحِيفَة [طُولُهَا] سبعين [سَبْعُونَ‏] ذِرَاعاً إِمْلَاءُ رَسُولِ اللَّهِ ص وَ خَطُّ عَلِيٍّ ع بِيَدِهِ مَا مِنْ حَلَالٍ وَ لَا حَرَامٍ إِلَّا وَ هُوَ فِيهَا حَتَّى أَرْشُ الْخَدْشِ}}؛ صفار، محمد بن حسن، بصائرالدرجات، ص143.</ref>.<ref>ر. ک: [[محمد نظیر عرفانی\|عرفانی، محمد نظیر]]، [[بررسی علم غیب معصومان در تفاسیر فریقین (پایان‌نامه)\|بررسی علم غیب معصومان در تفاسیر فریقین]]، ص ۱۸۳؛ [[محمد مشکی\|مشکی، محمد]]، [[بررسی علم امام از دیدگاه شیخ مفید (مقاله)\|بررسی علم امام از دیدگاه شیخ مفید]]، فصلنامه فلسفی کلامی، ش ۴۵، ص ۳۰۶.</ref>.		# از [[محمد بن حمران]] از [[سلیمان بن خالد]] [[نقل]] شده می‌گوید: از [[امام صادق]] {{ع}} شنیدم فرمود: "نزد ما صحیفه‌ای است که [[جامعه]] گفته می‌‌شود (...) هیچ [[حلال و حرام]] نیست مگر آنکه در آن [[صحیفه]] ذکر شده، حتی دیه خراشی که بر [[بدن]] می‌‌افتد"<ref>{{متن حدیث\|إِنَّ عِنْدَنَا لَصَحِيفَة [طُولُهَا] سبعين [سَبْعُونَ‏] ذِرَاعاً إِمْلَاءُ رَسُولِ اللَّهِ ص وَ خَطُّ عَلِيٍّ ع بِيَدِهِ مَا مِنْ حَلَالٍ وَ لَا حَرَامٍ إِلَّا وَ هُوَ فِيهَا حَتَّى أَرْشُ الْخَدْشِ}}؛ صفار، محمد بن حسن، بصائرالدرجات، ص143.</ref>.<ref>ر.ک: [[محمد نظیر عرفانی\|عرفانی، محمد نظیر]]، [[بررسی علم غیب معصومان در تفاسیر فریقین (پایان‌نامه)\|بررسی علم غیب معصومان در تفاسیر فریقین]]، ص ۱۸۳؛ [[محمد مشکی\|مشکی، محمد]]، [[بررسی علم امام از دیدگاه شیخ مفید (مقاله)\|بررسی علم امام از دیدگاه شیخ مفید]]، فصلنامه فلسفی کلامی، ش ۴۵، ص ۳۰۶.</ref>.
	# از [[امام صادق]] {{ع}} [[نقل]] شده است که از ایشان درباره [[جامعه]] سؤال کردند [[امام]] در جواب گفت: "به [[خدا]] [[سوگند]] در این کتاب جميع آنچه که [[مردم]] به آن احتیاج دارند وجود دارد حتی دیه خراشیدن صورت و تازیانه و نیم تازیانه"<ref>{{متن حدیث\|وَ أَمَّا الْجَامِعَةُ فَهُوَ كِتَابٌ طُولُهُ سَبْعُونَ ذِرَاعاً إِمْلَاءُ رَسُولِ اللَّهِ ص مِنْ فَلْقِ فِيهِ وَ خَطُّ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ ع بِيَدِهِ فِيهِ وَ اللَّهِ جَمِيعُ مَا تَحْتَاجُ إِلَيْهِ النَّاسُ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ حَتَّى إِنَّ فِيهِ أَرْشَ الْخَدْشِ وَ الْجَلْدَةِ وَ نِصْفِ الْجَلْدَة}}؛ مجلسی، محمد باقر، بحارالانوار، ج ۲۶، ص ۱۸.</ref>.<ref>ر. ک: [[منصف علی مطهری\|مطهری، منصف علی]]، [[علم ائمه از نظر عقل و نقل (پایان‌نامه)\|علم ائمه از نظر عقل و نقل]]، ص ۶۶.</ref>.		# از [[امام صادق]] {{ع}} [[نقل]] شده است که از ایشان درباره [[جامعه]] سؤال کردند [[امام]] در جواب گفت: "به [[خدا]] [[سوگند]] در این کتاب جميع آنچه که [[مردم]] به آن احتیاج دارند وجود دارد حتی دیه خراشیدن صورت و تازیانه و نیم تازیانه"<ref>{{متن حدیث\|وَ أَمَّا الْجَامِعَةُ فَهُوَ كِتَابٌ طُولُهُ سَبْعُونَ ذِرَاعاً إِمْلَاءُ رَسُولِ اللَّهِ ص مِنْ فَلْقِ فِيهِ وَ خَطُّ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ ع بِيَدِهِ فِيهِ وَ اللَّهِ جَمِيعُ مَا تَحْتَاجُ إِلَيْهِ النَّاسُ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ حَتَّى إِنَّ فِيهِ أَرْشَ الْخَدْشِ وَ الْجَلْدَةِ وَ نِصْفِ الْجَلْدَة}}؛ مجلسی، محمد باقر، بحارالانوار، ج ۲۶، ص ۱۸.</ref>.<ref>ر.ک: [[منصف علی مطهری\|مطهری، منصف علی]]، [[علم ائمه از نظر عقل و نقل (پایان‌نامه)\|علم ائمه از نظر عقل و نقل]]، ص ۶۶.</ref>.
	# [[محمد بن مسلم]] از [[امام باقر]] {{ع}} [[روایت]] کرده است، حضرت فرمودند: "نزد ما صحیفه‌ای از کتاب‌های [[علی]] {{ع}} است که طول آن هفتاد ذراع است و ما از محتوای آن [[پیروی]] می‌کنیم و از آن [[تجاوز]] نمی‌کنیم"<ref>{{متن حدیث\|إِنَّ عِنْدَنَا صَحِيفَةً مِنْ كُتُبِ عَلِيٍّ طُولُهَا سَبْعُونَ ذِرَاعاً فَنَحْنُ نَتَّبِعُ مَا فِيهَا لَا نَعْدُوهَا}}؛ صفار، محمد بن حسن، بصائرالدرجات، ص ۱۴۳.</ref>.<ref>ر. ک: [[سید علی هاشمی (زاده ۱۳۵۲)\|سید علی هاشمی]]، [[ماهیت علم امام بررسی تاریخی و کلامی (کتاب)\|ماهیت علم امام بررسی تاریخی و کلامی]]، ص ۱۹۱ ـ ۱۹۵.</ref>		# [[محمد بن مسلم]] از [[امام باقر]] {{ع}} [[روایت]] کرده است، حضرت فرمودند: "نزد ما صحیفه‌ای از کتاب‌های [[علی]] {{ع}} است که طول آن هفتاد ذراع است و ما از محتوای آن [[پیروی]] می‌کنیم و از آن [[تجاوز]] نمی‌کنیم"<ref>{{متن حدیث\|إِنَّ عِنْدَنَا صَحِيفَةً مِنْ كُتُبِ عَلِيٍّ طُولُهَا سَبْعُونَ ذِرَاعاً فَنَحْنُ نَتَّبِعُ مَا فِيهَا لَا نَعْدُوهَا}}؛ صفار، محمد بن حسن، بصائرالدرجات، ص ۱۴۳.</ref>.<ref>ر.ک: [[سید علی هاشمی (زاده ۱۳۵۲)\|سید علی هاشمی]]، [[ماهیت علم امام بررسی تاریخی و کلامی (کتاب)\|ماهیت علم امام بررسی تاریخی و کلامی]]، ص ۱۹۱ ـ ۱۹۵.</ref>

	== پرسش‌های وابسته ==		== پرسش‌های وابسته ==
	* [[رابطه مصحف فاطمه یا کتاب‌هایی مثل جفر با علم معصوم چیست؟ (پرسش)]]		* [[رابطه مصحف فاطمه یا کتاب‌هایی مثل جفر با علم معصوم چیست؟ (پرسش)]]
	* [[رابطه مصحف فاطمه یا کتاب‌هایی مثل جفر یا جامعه با علم غیب معصوم چیست؟ (پرسش)]]		* [[رابطه مصحف فاطمه یا کتاب‌هایی مثل جفر یا جامعه با علم غیب معصوم چیست؟ (پرسش)]]

	~~== [[:رده:آثار جامعه علی\|منبع‌شناسی جامع جامعه علی]] ==~~
	~~{{منبع جامع}}~~
	* [[:رده:کتاب‌شناسی کتاب‌های جامعه علی\|کتاب‌شناسی جامعه علی]]؛
	* [[:رده:مقاله‌شناسی مقاله‌های جامعه علی\|مقاله‌شناسی جامعه علی]]؛
	* [[:رده:پایان‌نامه‌شناسی پایان‌نامه‌های جامعه علی\|پایان‌نامه‌شناسی جامعه علی]].
	~~{{پایان منبع جامع}}~~

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==
خط ۴۹:		خط ۴۲:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:~~منابع~~ علم ~~امام~~]]		[[رده:علم معصوم]]
	[[رده:~~آثار مکتوب~~ امام]]		[[رده:امام علی]]
	~~[[رده:جامعه~~ علی]]
	[[رده:مدخل برگرفته از پرسمان]]		[[رده:مدخل برگرفته از پرسمان]]
	[[رده:مدخل برگرفته از پرسمان علم معصوم]]		[[رده:مدخل برگرفته از پرسمان علم معصوم]]
	[[رده:مدخل موعودنامه]]		[[رده:مدخل موعودنامه]]

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-25T05:58:40Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۲۸
خط ۱۹:		خط ۱۹:
	* [[رابطه مصحف فاطمه یا کتاب‌هایی مثل جفر یا جامعه با علم غیب معصوم چیست؟ (پرسش)]]		* [[رابطه مصحف فاطمه یا کتاب‌هایی مثل جفر یا جامعه با علم غیب معصوم چیست؟ (پرسش)]]

	==[[:رده:آثار جامعه علی\|منبع‌شناسی جامع جامعه علی]]==		== [[:رده:آثار جامعه علی\|منبع‌شناسی جامع جامعه علی]] ==
	{{منبع جامع}}		{{منبع جامع}}
	* [[:رده:کتاب‌شناسی کتاب‌های جامعه علی\|کتاب‌شناسی جامعه علی]]؛		* [[:رده:کتاب‌شناسی کتاب‌های جامعه علی\|کتاب‌شناسی جامعه علی]]؛

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-24T19:47:59Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T06:10:34Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۴۰
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{علم معصوم}}~~
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = جامعه علی		\| موضوع مرتبط = جامعه علی
خط ۹:		خط ۸:
	==روایات دربارۀ [[جامعه]]==		==روایات دربارۀ [[جامعه]]==
	روایاتی دربارۀ جامعه [[علی]] {{ع}} وارد شده است مانند:		روایاتی دربارۀ جامعه [[علی]] {{ع}} وارد شده است مانند:
	#[[ابوبصیر]] از [[امام صادق]]{{ع}} [[روایت]] می‌کند حضرت فرمودند: "ای ابومحمد! [[جامعه]] نزد ماست و آنها چه می‌دانند [[جامعه]] چیست؟" عرض کردم: قربانت گردم! [[جامعه]] چیست؟ فرمود: "صحیفه‌ای است با طول هفتاد ذرع به ذرع [[رسول خدا]]{{صل}} و املای آن حضرت از دهان مبارکش و دست خط [[علی]]{{ع}}. هر [[حلال و حرام]] و هر چیزی که [[مردم]] به آن نیاز داشته باشند؛ حتی دیه خراش‌های کوچک، در آن است". [[امام]] با دستش به من زد و فرمود: ای ابومحمد! به من اجازه می‌دهی؟ عرض کردم: قربانت گردم من در [[اختیار]] شما هستم. هرچه می‌خواهید بکن. حضرت همچون کسی که [[خشمگین]] است، [[دست]] مرا نیشگون گرفت و فرمود: حتی دیه این، عرض کردم: به [[خدا]] این [[علم]] است. فرمود: این [[علم]] است؛ ولی نه همه [[علم]]"<ref>{{متن حدیث\|يَا أَبَا مُحَمَّدٍ وَ إِنَّ عِنْدَنَا الْجَامِعَةَ وَ مَا يُدْرِيهِمْ مَا الْجَامِعَةُ قَالَ قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاكَ وَ مَا الْجَامِعَةُ قَالَ صَحِيفَةٌ طُولُهَا سَبْعُونَ ذِرَاعاً بِذِرَاعِ رَسُولِ اللَّهِ ص وَ إِمْلَائِهِ مِنْ فَلْقِ فِيهِ وَ خَطِّ عَلِيٍّ بِيَمِينِهِ فِيهَا كُلُّ حَلَالٍ وَ حَرَامٍ وَ كُلُّ شَيْ‏ءٍ يَحْتَاجُ النَّاسُ إِلَيْهِ حَتَّى الْأَرْشُ فِي الْخَدْشِ وَ ضَرَبَ بِيَدِهِ إِلَيَّ فَقَالَ تَأْذَنُ لِي يَا أَبَا مُحَمَّدٍ قَالَ قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاكَ إِنَّمَا أَنَا لَكَ فَاصْنَعْ مَا شِئْتَ قَالَ فَغَمَزَنِي بِيَدِهِ وَ قَالَ حَتَّى أَرْشُ هَذَا كَأَنَّهُ مُغْضَبٌ قَالَ قُلْتُ هَذَا وَ اللَّهِ الْعِلْمُ قَالَ إِنَّهُ لَعِلْمٌ وَ لَيْسَ بِذَاك}}؛ ‏کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج ۱، ص ۲۳۹.</ref>.<ref>ر.ک: [[محمد حسین مظفر\|مظفر، محمد حسین]]، [[پژوهشی در باب علم امام (کتاب)\|پژوهشی در باب علم امام]]، ص ۷۹ ـ ۸۲؛ [[عبدالحسین خسروپناه\|خسروپناه، عبدالحسین]]، [[کلام نوین اسلامی ج۲ (کتاب)\|کلام نوین اسلامی]]، ج ۲، ص ۳۹۲ ـ ۳۹۶؛ [[عسکری امام‌خان\|امام خان، عسکری]]، [[منشأ و قلمرو علم امام (پایان‌نامه)\|منشأ و قلمرو علم امام]]، فصل پنجم؛ [[ناصرالدین اوجاقی\|اوجاقی، ناصرالدین]]، [[علم امام از دیدگاه کلام امامیه (کتاب)\|علم امام از دیدگاه کلام امامیه]]، ص ۸۵؛ [[قاسم علی شیخ‌زاده\|شیخ‌زاده، قاسم علی]]، [[رابطه علم غیب امام حسین و حادثه عاشورا (پایان‌نامه)\|رابطه علم غیب امام حسین و حادثه عاشورا]]، ص ۶۷ ـ ۷۱.</ref>.		# [[ابوبصیر]] از [[امام صادق]]{{ع}} [[روایت]] می‌کند حضرت فرمودند: "ای ابومحمد! [[جامعه]] نزد ماست و آنها چه می‌دانند [[جامعه]] چیست؟" عرض کردم: قربانت گردم! [[جامعه]] چیست؟ فرمود: "صحیفه‌ای است با طول هفتاد ذرع به ذرع [[رسول خدا]]{{صل}} و املای آن حضرت از دهان مبارکش و دست خط [[علی]]{{ع}}. هر [[حلال و حرام]] و هر چیزی که [[مردم]] به آن نیاز داشته باشند؛ حتی دیه خراش‌های کوچک، در آن است". [[امام]] با دستش به من زد و فرمود: ای ابومحمد! به من اجازه می‌دهی؟ عرض کردم: قربانت گردم من در [[اختیار]] شما هستم. هرچه می‌خواهید بکن. حضرت همچون کسی که [[خشمگین]] است، [[دست]] مرا نیشگون گرفت و فرمود: حتی دیه این، عرض کردم: به [[خدا]] این [[علم]] است. فرمود: این [[علم]] است؛ ولی نه همه [[علم]]"<ref>{{متن حدیث\|يَا أَبَا مُحَمَّدٍ وَ إِنَّ عِنْدَنَا الْجَامِعَةَ وَ مَا يُدْرِيهِمْ مَا الْجَامِعَةُ قَالَ قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاكَ وَ مَا الْجَامِعَةُ قَالَ صَحِيفَةٌ طُولُهَا سَبْعُونَ ذِرَاعاً بِذِرَاعِ رَسُولِ اللَّهِ ص وَ إِمْلَائِهِ مِنْ فَلْقِ فِيهِ وَ خَطِّ عَلِيٍّ بِيَمِينِهِ فِيهَا كُلُّ حَلَالٍ وَ حَرَامٍ وَ كُلُّ شَيْ‏ءٍ يَحْتَاجُ النَّاسُ إِلَيْهِ حَتَّى الْأَرْشُ فِي الْخَدْشِ وَ ضَرَبَ بِيَدِهِ إِلَيَّ فَقَالَ تَأْذَنُ لِي يَا أَبَا مُحَمَّدٍ قَالَ قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاكَ إِنَّمَا أَنَا لَكَ فَاصْنَعْ مَا شِئْتَ قَالَ فَغَمَزَنِي بِيَدِهِ وَ قَالَ حَتَّى أَرْشُ هَذَا كَأَنَّهُ مُغْضَبٌ قَالَ قُلْتُ هَذَا وَ اللَّهِ الْعِلْمُ قَالَ إِنَّهُ لَعِلْمٌ وَ لَيْسَ بِذَاك}}؛ ‏کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج ۱، ص ۲۳۹.</ref>.<ref>ر.ک: [[محمد حسین مظفر\|مظفر، محمد حسین]]، [[پژوهشی در باب علم امام (کتاب)\|پژوهشی در باب علم امام]]، ص ۷۹ ـ ۸۲؛ [[عبدالحسین خسروپناه\|خسروپناه، عبدالحسین]]، [[کلام نوین اسلامی ج۲ (کتاب)\|کلام نوین اسلامی]]، ج ۲، ص ۳۹۲ ـ ۳۹۶؛ [[عسکری امام‌خان\|امام خان، عسکری]]، [[منشأ و قلمرو علم امام (پایان‌نامه)\|منشأ و قلمرو علم امام]]، فصل پنجم؛ [[ناصرالدین اوجاقی\|اوجاقی، ناصرالدین]]، [[علم امام از دیدگاه کلام امامیه (کتاب)\|علم امام از دیدگاه کلام امامیه]]، ص ۸۵؛ [[قاسم علی شیخ‌زاده\|شیخ‌زاده، قاسم علی]]، [[رابطه علم غیب امام حسین و حادثه عاشورا (پایان‌نامه)\|رابطه علم غیب امام حسین و حادثه عاشورا]]، ص ۶۷ ـ ۷۱.</ref>.
	#[[حریز]] به [[امام صادق]]{{ع}} عرض کرد: "چرا عمر شما [[امامان]]{{ع}} کوتاه است و [[مرگ]] شما به هم نزدیک، با اینکه [[مردم]] به شما نیازمندند؟" [[امام]] {{ع}} فرمودند: "هر کدام از ما صحیفه‌ای داریم که در آن هر چه باید در مدت [[امامت]] عمل شود، [[ثبت]] است و چون مندرجات آن به آخر رسید فهمیده می‌شود [[عمر]] به آخر رسیده و [[پیامبر]]{{صل}} در [[خواب]] می‌‌آید و خبر [[مرگ]] او را به وی می‌‌دهد و آنچه از [[مقام]] نزد [[خدا]] دارد به او گزارش می‌‌دهد"<ref>{{متن حدیث\|عَنْ حَرِيزٍ قَالَ: قُلْتُ لِأَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع جُعِلْتُ فِدَاكَ مَا أَقَلَّ بَقَاءَكُمْ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ أَقْرَبَ آجَالَكُمْ بَعْضَهَا مِنْ بَعْضٍ مَعَ حَاجَةِ النَّاسِ إِلَيْكُمْ فَقَالَ إِنَّ لِكُلِّ وَاحِدٍ مِنَّا صَحِيفَةً فِيهَا مَا يَحْتَاجُ إِلَيْهِ أَنْ يَعْمَلَ بِهِ فِي مُدَّتِهِ فَإِذَا انْقَضَى مَا فِيهَا مِمَّا أُمِرَ بِهِ عَرَفَ أَنَّ أَجَلَهُ قَدْ حَضَرَ فَأَتَاهُ النَّبِيُّ ص يَنْعَى إِلَيْهِ نَفْسَهُ وَ أَخْبَرَهُ بِمَا لَهُ عِنْدَ اللَّه‏}}؛ کلینی، الکافی، ج ۱، ص ۴۳۳.</ref>.<ref>ر.ک: [[محمد زمان رستمی\|رستمی، محمد زمان]]، [[طاهره آل بویه\|آل بویه، طاهره]]، [[علم امام ۲ (کتاب)\|علم امام]].</ref>.		# [[حریز]] به [[امام صادق]]{{ع}} عرض کرد: "چرا عمر شما [[امامان]]{{ع}} کوتاه است و [[مرگ]] شما به هم نزدیک، با اینکه [[مردم]] به شما نیازمندند؟" [[امام]] {{ع}} فرمودند: "هر کدام از ما صحیفه‌ای داریم که در آن هر چه باید در مدت [[امامت]] عمل شود، [[ثبت]] است و چون مندرجات آن به آخر رسید فهمیده می‌شود [[عمر]] به آخر رسیده و [[پیامبر]]{{صل}} در [[خواب]] می‌‌آید و خبر [[مرگ]] او را به وی می‌‌دهد و آنچه از [[مقام]] نزد [[خدا]] دارد به او گزارش می‌‌دهد"<ref>{{متن حدیث\|عَنْ حَرِيزٍ قَالَ: قُلْتُ لِأَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع جُعِلْتُ فِدَاكَ مَا أَقَلَّ بَقَاءَكُمْ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ أَقْرَبَ آجَالَكُمْ بَعْضَهَا مِنْ بَعْضٍ مَعَ حَاجَةِ النَّاسِ إِلَيْكُمْ فَقَالَ إِنَّ لِكُلِّ وَاحِدٍ مِنَّا صَحِيفَةً فِيهَا مَا يَحْتَاجُ إِلَيْهِ أَنْ يَعْمَلَ بِهِ فِي مُدَّتِهِ فَإِذَا انْقَضَى مَا فِيهَا مِمَّا أُمِرَ بِهِ عَرَفَ أَنَّ أَجَلَهُ قَدْ حَضَرَ فَأَتَاهُ النَّبِيُّ ص يَنْعَى إِلَيْهِ نَفْسَهُ وَ أَخْبَرَهُ بِمَا لَهُ عِنْدَ اللَّه‏}}؛ کلینی، الکافی، ج ۱، ص ۴۳۳.</ref>.<ref>ر.ک: [[محمد زمان رستمی\|رستمی، محمد زمان]]، [[طاهره آل بویه\|آل بویه، طاهره]]، [[علم امام ۲ (کتاب)\|علم امام]].</ref>.
	#[[بکر بن کرب صیرفی]] می‌‌گوید: [[امام صادق]]{{ع}} می‌فرمود: "در نزد ماست آنچه با وجود آن نیازی به [[مردم]] نداریم و در [[حقیقت]] [[مردم]] به ما نیاز دارند و به [[راستی]] در نزد ما کتابی است از املای [[رسول خدا]]{{صل}} به خط [[علی]]{{ع}} دفتری است که در آن هر [[حلال]] و حرامی [[ثبت]] است، شما کاری را به ما [[رجوع]] می‌کنید و [[دستور]] می‌خواهید، ما می‌دانیم بدان عمل می‌کنید و یا اینکه آن را ترک می‌کنید"<ref>{{متن حدیث\|إِنَّ عِنْدَنَا مَا لا نَحْتَاجُ مَعَهُ إِلَى النَّاسِ وَ إِنَّ النَّاسَ لَيَحْتَاجُونَ إِلَيْنَا وَ إِنَّ عِنْدَنَا كِتَاباً إِمْلَاءُ رَسُولِ اللَّهِ ص وَ خَطُّ عَلِيٍّ ع صَحِيفَةً فِيهَا كُلُّ حَلَالٍ وَ حَرَامٍ وَ إِنَّكُمْ لَتَأْتُونَّا بِالْأَمْرِ فَنَعْرِفُ إِذَا أَخَذْتُمْ بِهِ وَ نَعْرِفُ إِذَا تَرَكْتُمُوهُ}}؛ کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج1، ص242.</ref>.<ref>ر.ک: [[محمد زمان رستمی\|رستمی، محمد زمان]]، [[طاهره آل بویه\|آل بویه، طاهره]]، [[علم امام ۲ (کتاب)\|علم امام]].</ref>.		# [[بکر بن کرب صیرفی]] می‌‌گوید: [[امام صادق]]{{ع}} می‌فرمود: "در نزد ماست آنچه با وجود آن نیازی به [[مردم]] نداریم و در [[حقیقت]] [[مردم]] به ما نیاز دارند و به [[راستی]] در نزد ما کتابی است از املای [[رسول خدا]]{{صل}} به خط [[علی]]{{ع}} دفتری است که در آن هر [[حلال]] و حرامی [[ثبت]] است، شما کاری را به ما [[رجوع]] می‌کنید و [[دستور]] می‌خواهید، ما می‌دانیم بدان عمل می‌کنید و یا اینکه آن را ترک می‌کنید"<ref>{{متن حدیث\|إِنَّ عِنْدَنَا مَا لا نَحْتَاجُ مَعَهُ إِلَى النَّاسِ وَ إِنَّ النَّاسَ لَيَحْتَاجُونَ إِلَيْنَا وَ إِنَّ عِنْدَنَا كِتَاباً إِمْلَاءُ رَسُولِ اللَّهِ ص وَ خَطُّ عَلِيٍّ ع صَحِيفَةً فِيهَا كُلُّ حَلَالٍ وَ حَرَامٍ وَ إِنَّكُمْ لَتَأْتُونَّا بِالْأَمْرِ فَنَعْرِفُ إِذَا أَخَذْتُمْ بِهِ وَ نَعْرِفُ إِذَا تَرَكْتُمُوهُ}}؛ کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج1، ص242.</ref>.<ref>ر.ک: [[محمد زمان رستمی\|رستمی، محمد زمان]]، [[طاهره آل بویه\|آل بویه، طاهره]]، [[علم امام ۲ (کتاب)\|علم امام]].</ref>.
	#از [[محمد بن حمران]] از [[سلیمان بن خالد]] [[نقل]] شده می‌گوید: از [[امام صادق]]{{ع}} شنیدم فرمود: "نزد ما صحیفه‌ای است که [[جامعه]] گفته می‌‌شود (...) هیچ [[حلال و حرام]] نیست مگر آنکه در آن [[صحیفه]] ذکر شده، حتی دیه خراشی که بر [[بدن]] می‌‌افتد"<ref>{{متن حدیث\|إِنَّ عِنْدَنَا لَصَحِيفَة [طُولُهَا] سبعين [سَبْعُونَ‏] ذِرَاعاً إِمْلَاءُ رَسُولِ اللَّهِ ص وَ خَطُّ عَلِيٍّ ع بِيَدِهِ مَا مِنْ حَلَالٍ وَ لَا حَرَامٍ إِلَّا وَ هُوَ فِيهَا حَتَّى أَرْشُ الْخَدْشِ}}؛ صفار، محمد بن حسن، بصائرالدرجات، ص143.</ref>.<ref>ر.ک: [[ محمد نظیر عرفانی\|عرفانی، محمد نظیر]]، [[بررسی علم غیب معصومان در تفاسیر فریقین (پایان‌نامه)\|بررسی علم غیب معصومان در تفاسیر فریقین]]، ص ۱۸۳؛ [[محمد مشکی\|مشکی، محمد]]، [[بررسی علم امام از دیدگاه شیخ مفید (مقاله)\|بررسی علم امام از دیدگاه شیخ مفید]]، فصلنامه فلسفی کلامی، ش ۴۵، ص ۳۰۶.</ref>.		#از [[محمد بن حمران]] از [[سلیمان بن خالد]] [[نقل]] شده می‌گوید: از [[امام صادق]]{{ع}} شنیدم فرمود: "نزد ما صحیفه‌ای است که [[جامعه]] گفته می‌‌شود (...) هیچ [[حلال و حرام]] نیست مگر آنکه در آن [[صحیفه]] ذکر شده، حتی دیه خراشی که بر [[بدن]] می‌‌افتد"<ref>{{متن حدیث\|إِنَّ عِنْدَنَا لَصَحِيفَة [طُولُهَا] سبعين [سَبْعُونَ‏] ذِرَاعاً إِمْلَاءُ رَسُولِ اللَّهِ ص وَ خَطُّ عَلِيٍّ ع بِيَدِهِ مَا مِنْ حَلَالٍ وَ لَا حَرَامٍ إِلَّا وَ هُوَ فِيهَا حَتَّى أَرْشُ الْخَدْشِ}}؛ صفار، محمد بن حسن، بصائرالدرجات، ص143.</ref>.<ref>ر.ک: [[محمد نظیر عرفانی\|عرفانی، محمد نظیر]]، [[بررسی علم غیب معصومان در تفاسیر فریقین (پایان‌نامه)\|بررسی علم غیب معصومان در تفاسیر فریقین]]، ص ۱۸۳؛ [[محمد مشکی\|مشکی، محمد]]، [[بررسی علم امام از دیدگاه شیخ مفید (مقاله)\|بررسی علم امام از دیدگاه شیخ مفید]]، فصلنامه فلسفی کلامی، ش ۴۵، ص ۳۰۶.</ref>.
	#از [[امام صادق]]{{ع}} [[نقل]] شده است که از ایشان درباره [[جامعه]] سؤال کردند [[امام]] در جواب گفت: "به [[خدا]] [[سوگند]] در این کتاب جميع آنچه که [[مردم]] به آن احتیاج دارند وجود دارد حتی دیه خراشیدن صورت و تازیانه و نیم تازیانه"<ref>{{متن حدیث\|وَ أَمَّا الْجَامِعَةُ فَهُوَ كِتَابٌ طُولُهُ سَبْعُونَ ذِرَاعاً إِمْلَاءُ رَسُولِ اللَّهِ ص مِنْ فَلْقِ فِيهِ وَ خَطُّ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ ع بِيَدِهِ فِيهِ وَ اللَّهِ جَمِيعُ مَا تَحْتَاجُ إِلَيْهِ النَّاسُ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ حَتَّى إِنَّ فِيهِ أَرْشَ الْخَدْشِ وَ الْجَلْدَةِ وَ نِصْفِ الْجَلْدَة}}؛ مجلسی، محمد باقر، بحارالانوار، ج ۲۶، ص ۱۸.</ref>.<ref>ر.ک: [[منصف علی مطهری\|مطهری، منصف علی]]، [[علم ائمه از نظر عقل و نقل (پایان‌نامه)\|علم ائمه از نظر عقل و نقل]]، ص ۶۶.</ref>.		#از [[امام صادق]]{{ع}} [[نقل]] شده است که از ایشان درباره [[جامعه]] سؤال کردند [[امام]] در جواب گفت: "به [[خدا]] [[سوگند]] در این کتاب جميع آنچه که [[مردم]] به آن احتیاج دارند وجود دارد حتی دیه خراشیدن صورت و تازیانه و نیم تازیانه"<ref>{{متن حدیث\|وَ أَمَّا الْجَامِعَةُ فَهُوَ كِتَابٌ طُولُهُ سَبْعُونَ ذِرَاعاً إِمْلَاءُ رَسُولِ اللَّهِ ص مِنْ فَلْقِ فِيهِ وَ خَطُّ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ ع بِيَدِهِ فِيهِ وَ اللَّهِ جَمِيعُ مَا تَحْتَاجُ إِلَيْهِ النَّاسُ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ حَتَّى إِنَّ فِيهِ أَرْشَ الْخَدْشِ وَ الْجَلْدَةِ وَ نِصْفِ الْجَلْدَة}}؛ مجلسی، محمد باقر، بحارالانوار، ج ۲۶، ص ۱۸.</ref>.<ref>ر.ک: [[منصف علی مطهری\|مطهری، منصف علی]]، [[علم ائمه از نظر عقل و نقل (پایان‌نامه)\|علم ائمه از نظر عقل و نقل]]، ص ۶۶.</ref>.
	#[[محمد بن مسلم]] از [[امام باقر]]{{ع}} [[روایت]] کرده است، حضرت فرمودند: "نزد ما صحیفه‌ای از کتاب‌های [[علی]]{{ع}} است که طول آن هفتاد ذراع است و ما از محتوای آن [[پیروی]] می‌کنیم و از آن [[تجاوز]] نمی‌کنیم"<ref>{{متن حدیث\|إِنَّ عِنْدَنَا صَحِيفَةً مِنْ كُتُبِ عَلِيٍّ طُولُهَا سَبْعُونَ ذِرَاعاً فَنَحْنُ نَتَّبِعُ مَا فِيهَا لَا نَعْدُوهَا}}؛ صفار، محمد بن حسن، بصائرالدرجات، ص ۱۴۳.</ref>.<ref>ر.ک: [[سید علی هاشمی (زاده ۱۳۵۲)\|سید علی هاشمی]]، [[ماهیت علم امام بررسی تاریخی و کلامی (کتاب)\|ماهیت علم امام بررسی تاریخی و کلامی]]، ص ۱۹۱ ـ ۱۹۵.</ref>		# [[محمد بن مسلم]] از [[امام باقر]]{{ع}} [[روایت]] کرده است، حضرت فرمودند: "نزد ما صحیفه‌ای از کتاب‌های [[علی]]{{ع}} است که طول آن هفتاد ذراع است و ما از محتوای آن [[پیروی]] می‌کنیم و از آن [[تجاوز]] نمی‌کنیم"<ref>{{متن حدیث\|إِنَّ عِنْدَنَا صَحِيفَةً مِنْ كُتُبِ عَلِيٍّ طُولُهَا سَبْعُونَ ذِرَاعاً فَنَحْنُ نَتَّبِعُ مَا فِيهَا لَا نَعْدُوهَا}}؛ صفار، محمد بن حسن، بصائرالدرجات، ص ۱۴۳.</ref>.<ref>ر.ک: [[سید علی هاشمی (زاده ۱۳۵۲)\|سید علی هاشمی]]، [[ماهیت علم امام بررسی تاریخی و کلامی (کتاب)\|ماهیت علم امام بررسی تاریخی و کلامی]]، ص ۱۹۱ ـ ۱۹۵.</ref>

	== پرسش‌های وابسته ==		== پرسش‌های وابسته ==
خط ۵۰:		خط ۴۹:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}


	~~[[رده:مدخل]]~~
	[[رده:منابع علم امام]]		[[رده:منابع علم امام]]
	[[رده:آثار مکتوب امام]]		[[رده:آثار مکتوب امام]]

Heydari: جایگزینی متن - '\(.)\'\'\'\[\[(.)\]\]\'\'\'(.)\"\'\'\'(.)\'\'\'\"(.)\<\/div\> \(.)\<\/div\> \
2022-05-31T14:04:00Z

جایگزینی متن - '\<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(252\,\s252\,\s233\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.)\'\'\'\[\[(.)\]\]\'\'\'(.)\"\'\'\'(.)\'\'\'\"(.)\<\/div\> \<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(255\,\s245\,\s227\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.)\<\/div\> \<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(206\,242\,\s299\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\sn...

→ نسخهٔ قدیمی‌تر نسخهٔ ‏۳۱ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۷:۳۴
خط ۱: خط ۱:

{{علم معصوم}}
{{علم معصوم}}

<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از زیرشاخه‌های بحث '''[[جامعه علی]]''' است. "'''[[جامعه علی]]'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>
{{مدخل مرتبط

<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;"> [[جامعه علی در حدیث]] - [[جامعه علی در کلام اسلامی]] - [[جامعه علی در فلسفه اسلامی]] - [[جامعه علی در عرفان اسلامی]]</div>
| موضوع مرتبط = جامعه علی

<div style="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[علم معصوم (پرسش)]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>
| عنوان مدخل = [[جامعه علی]]

| مداخل مرتبط = [[جامعه علی در حدیث]] - [[جامعه علی در کلام اسلامی]] - [[جامعه علی در فلسفه اسلامی]] - [[جامعه علی در عرفان اسلامی]]

| پرسش مرتبط = علم معصوم (پرسش)

}}

==روایات دربارۀ [[جامعه]]==
==روایات دربارۀ [[جامعه]]==

Hosein: جایگزینی متن - '{{علم معصوم افقی}}' به ''

2022-05-31T04:57:11Z

جایگزینی متن - '{{علم معصوم افقی}}' به ''

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۲۷
خط ۴۷:		خط ۴۷:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	~~{{علم معصوم افقی}}~~
	[[رده:مدخل]]		[[رده:مدخل]]
	[[رده:منابع علم امام]]		[[رده:منابع علم امام]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۴۱
خط ۱۱:		خط ۱۱:
	# حریز به [[امام صادق]] {{ع}} عرض کرد: "چرا عمر شما [[امامان]] {{ع}} کوتاه است و [[مرگ]] شما به هم نزدیک، با اینکه [[مردم]] به شما نیازمندند؟" [[امام]] {{ع}} فرمودند: "هر کدام از ما صحیفه‌ای داریم که در آن هر چه باید در مدت [[امامت]] عمل شود، [[ثبت]] است و چون مندرجات آن به آخر رسید فهمیده می‌شود [[عمر]] به آخر رسیده و [[پیامبر]] {{صل}} در [[خواب]] می‌‌آید و خبر [[مرگ]] او را به وی می‌‌دهد و آنچه از مقام نزد [[خدا]] دارد به او گزارش می‌‌دهد"<ref>{{متن حدیث\|عَنْ حَرِيزٍ قَالَ: قُلْتُ لِأَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع جُعِلْتُ فِدَاكَ مَا أَقَلَّ بَقَاءَكُمْ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ أَقْرَبَ آجَالَكُمْ بَعْضَهَا مِنْ بَعْضٍ مَعَ حَاجَةِ النَّاسِ إِلَيْكُمْ فَقَالَ إِنَّ لِكُلِّ وَاحِدٍ مِنَّا صَحِيفَةً فِيهَا مَا يَحْتَاجُ إِلَيْهِ أَنْ يَعْمَلَ بِهِ فِي مُدَّتِهِ فَإِذَا انْقَضَى مَا فِيهَا مِمَّا أُمِرَ بِهِ عَرَفَ أَنَّ أَجَلَهُ قَدْ حَضَرَ فَأَتَاهُ النَّبِيُّ ص يَنْعَى إِلَيْهِ نَفْسَهُ وَ أَخْبَرَهُ بِمَا لَهُ عِنْدَ اللَّه‏}}؛ کلینی، الکافی، ج ۱، ص ۴۳۳.</ref>.<ref>ر.ک: [[محمد زمان رستمی\|رستمی، محمد زمان]]، [[طاهره آل بویه\|آل بویه، طاهره]]، [[علم امام ۲ (کتاب)\|علم امام]].</ref>		# حریز به [[امام صادق]] {{ع}} عرض کرد: "چرا عمر شما [[امامان]] {{ع}} کوتاه است و [[مرگ]] شما به هم نزدیک، با اینکه [[مردم]] به شما نیازمندند؟" [[امام]] {{ع}} فرمودند: "هر کدام از ما صحیفه‌ای داریم که در آن هر چه باید در مدت [[امامت]] عمل شود، [[ثبت]] است و چون مندرجات آن به آخر رسید فهمیده می‌شود [[عمر]] به آخر رسیده و [[پیامبر]] {{صل}} در [[خواب]] می‌‌آید و خبر [[مرگ]] او را به وی می‌‌دهد و آنچه از مقام نزد [[خدا]] دارد به او گزارش می‌‌دهد"<ref>{{متن حدیث\|عَنْ حَرِيزٍ قَالَ: قُلْتُ لِأَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع جُعِلْتُ فِدَاكَ مَا أَقَلَّ بَقَاءَكُمْ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ أَقْرَبَ آجَالَكُمْ بَعْضَهَا مِنْ بَعْضٍ مَعَ حَاجَةِ النَّاسِ إِلَيْكُمْ فَقَالَ إِنَّ لِكُلِّ وَاحِدٍ مِنَّا صَحِيفَةً فِيهَا مَا يَحْتَاجُ إِلَيْهِ أَنْ يَعْمَلَ بِهِ فِي مُدَّتِهِ فَإِذَا انْقَضَى مَا فِيهَا مِمَّا أُمِرَ بِهِ عَرَفَ أَنَّ أَجَلَهُ قَدْ حَضَرَ فَأَتَاهُ النَّبِيُّ ص يَنْعَى إِلَيْهِ نَفْسَهُ وَ أَخْبَرَهُ بِمَا لَهُ عِنْدَ اللَّه‏}}؛ کلینی، الکافی، ج ۱، ص ۴۳۳.</ref>.<ref>ر.ک: [[محمد زمان رستمی\|رستمی، محمد زمان]]، [[طاهره آل بویه\|آل بویه، طاهره]]، [[علم امام ۲ (کتاب)\|علم امام]].</ref>
	# [[بکر بن کرب صیرفی]] می‌‌گوید: [[امام صادق]] {{ع}} می‌فرمود: "در نزد ماست آنچه با وجود آن نیازی به [[مردم]] نداریم و در [[حقیقت]] [[مردم]] به ما نیاز دارند و به [[راستی]] در نزد ما کتابی است از املای [[رسول خدا]] {{صل}} به خط [[علی]] {{ع}} دفتری است که در آن هر [[حلال]] و حرامی [[ثبت]] است، شما کاری را به ما رجوع می‌کنید و [[دستور]] می‌خواهید، ما می‌دانیم بدان عمل می‌کنید و یا اینکه آن را ترک می‌کنید"<ref>{{متن حدیث\|إِنَّ عِنْدَنَا مَا لا نَحْتَاجُ مَعَهُ إِلَى النَّاسِ وَ إِنَّ النَّاسَ لَيَحْتَاجُونَ إِلَيْنَا وَ إِنَّ عِنْدَنَا كِتَاباً إِمْلَاءُ رَسُولِ اللَّهِ ص وَ خَطُّ عَلِيٍّ ع صَحِيفَةً فِيهَا كُلُّ حَلَالٍ وَ حَرَامٍ وَ إِنَّكُمْ لَتَأْتُونَّا بِالْأَمْرِ فَنَعْرِفُ إِذَا أَخَذْتُمْ بِهِ وَ نَعْرِفُ إِذَا تَرَكْتُمُوهُ}}؛ کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج1، ص۲۴۲.</ref>.<ref>ر.ک: [[محمد زمان رستمی\|رستمی، محمد زمان]]، [[طاهره آل بویه\|آل بویه، طاهره]]، [[علم امام ۲ (کتاب)\|علم امام]].</ref>		# [[بکر بن کرب صیرفی]] می‌‌گوید: [[امام صادق]] {{ع}} می‌فرمود: "در نزد ماست آنچه با وجود آن نیازی به [[مردم]] نداریم و در [[حقیقت]] [[مردم]] به ما نیاز دارند و به [[راستی]] در نزد ما کتابی است از املای [[رسول خدا]] {{صل}} به خط [[علی]] {{ع}} دفتری است که در آن هر [[حلال]] و حرامی [[ثبت]] است، شما کاری را به ما رجوع می‌کنید و [[دستور]] می‌خواهید، ما می‌دانیم بدان عمل می‌کنید و یا اینکه آن را ترک می‌کنید"<ref>{{متن حدیث\|إِنَّ عِنْدَنَا مَا لا نَحْتَاجُ مَعَهُ إِلَى النَّاسِ وَ إِنَّ النَّاسَ لَيَحْتَاجُونَ إِلَيْنَا وَ إِنَّ عِنْدَنَا كِتَاباً إِمْلَاءُ رَسُولِ اللَّهِ ص وَ خَطُّ عَلِيٍّ ع صَحِيفَةً فِيهَا كُلُّ حَلَالٍ وَ حَرَامٍ وَ إِنَّكُمْ لَتَأْتُونَّا بِالْأَمْرِ فَنَعْرِفُ إِذَا أَخَذْتُمْ بِهِ وَ نَعْرِفُ إِذَا تَرَكْتُمُوهُ}}؛ کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج1، ص۲۴۲.</ref>.<ref>ر.ک: [[محمد زمان رستمی\|رستمی، محمد زمان]]، [[طاهره آل بویه\|آل بویه، طاهره]]، [[علم امام ۲ (کتاب)\|علم امام]].</ref>
	# از [[محمد بن حمران]] از [[سلیمان بن خالد]] [[نقل]] شده می‌گوید: از [[امام صادق]] {{ع}} شنیدم فرمود: "نزد ما صحیفه‌ای است که [[جامعه]] گفته می‌‌شود (...) هیچ [[حلال و حرام]] نیست مگر آنکه در آن [[صحیفه]] ذکر شده، حتی دیه خراشی که بر [[بدن]] می‌‌افتد"<ref>{{متن حدیث\|إِنَّ عِنْدَنَا لَصَحِيفَة [طُولُهَا] سبعين [سَبْعُونَ‏] ذِرَاعاً إِمْلَاءُ رَسُولِ اللَّهِ ص وَ خَطُّ عَلِيٍّ ع بِيَدِهِ مَا مِنْ حَلَالٍ وَ لَا حَرَامٍ إِلَّا وَ هُوَ فِيهَا حَتَّى أَرْشُ الْخَدْشِ}}؛ صفار، محمد بن حسن، بصائرالدرجات، ص۱۴۳.</ref>.<ref>ر.ک: [[محمد نظیر عرفانی\|عرفانی، محمد نظیر]]، [[بررسی علم غیب معصومان در تفاسیر فریقین (پایان‌نامه)\|بررسی علم غیب معصومان در تفاسیر فریقین]]، ص ۱۸۳؛ [[محمد مشکی\|مشکی، محمد]]، [[بررسی علم امام از دیدگاه شیخ مفید (مقاله)\|بررسی علم امام از دیدگاه شیخ مفید]]، فصلنامه فلسفی کلامی، ش ۴۵، ص ۳۰۶.</ref>		# از [[محمد بن حمران]] از [[سلیمان بن خالد]] [[نقل]] شده می‌گوید: از [[امام صادق]] {{ع}} شنیدم فرمود: "نزد ما صحیفه‌ای است که [[جامعه]] گفته می‌‌شود (...) هیچ [[حلال و حرام]] نیست مگر آنکه در آن [[صحیفه]] ذکر شده، حتی دیه خراشی که بر بدن می‌‌افتد"<ref>{{متن حدیث\|إِنَّ عِنْدَنَا لَصَحِيفَة [طُولُهَا] سبعين [سَبْعُونَ‏] ذِرَاعاً إِمْلَاءُ رَسُولِ اللَّهِ ص وَ خَطُّ عَلِيٍّ ع بِيَدِهِ مَا مِنْ حَلَالٍ وَ لَا حَرَامٍ إِلَّا وَ هُوَ فِيهَا حَتَّى أَرْشُ الْخَدْشِ}}؛ صفار، محمد بن حسن، بصائرالدرجات، ص۱۴۳.</ref>.<ref>ر.ک: [[محمد نظیر عرفانی\|عرفانی، محمد نظیر]]، [[بررسی علم غیب معصومان در تفاسیر فریقین (پایان‌نامه)\|بررسی علم غیب معصومان در تفاسیر فریقین]]، ص ۱۸۳؛ [[محمد مشکی\|مشکی، محمد]]، [[بررسی علم امام از دیدگاه شیخ مفید (مقاله)\|بررسی علم امام از دیدگاه شیخ مفید]]، فصلنامه فلسفی کلامی، ش ۴۵، ص ۳۰۶.</ref>
	# از [[امام صادق]] {{ع}} [[نقل]] شده است که از ایشان درباره [[جامعه]] سؤال کردند [[امام]] در جواب گفت: "به [[خدا]] [[سوگند]] در این کتاب جميع آنچه که [[مردم]] به آن احتیاج دارند وجود دارد حتی دیه خراشیدن صورت و تازیانه و نیم تازیانه"<ref>{{متن حدیث\|وَ أَمَّا الْجَامِعَةُ فَهُوَ كِتَابٌ طُولُهُ سَبْعُونَ ذِرَاعاً إِمْلَاءُ رَسُولِ اللَّهِ ص مِنْ فَلْقِ فِيهِ وَ خَطُّ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ ع بِيَدِهِ فِيهِ وَ اللَّهِ جَمِيعُ مَا تَحْتَاجُ إِلَيْهِ النَّاسُ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ حَتَّى إِنَّ فِيهِ أَرْشَ الْخَدْشِ وَ الْجَلْدَةِ وَ نِصْفِ الْجَلْدَة}}؛ مجلسی، محمد باقر، بحارالانوار، ج ۲۶، ص ۱۸.</ref>.<ref>ر.ک: [[منصف علی مطهری\|مطهری، منصف علی]]، [[علم ائمه از نظر عقل و نقل (پایان‌نامه)\|علم ائمه از نظر عقل و نقل]]، ص ۶۶.</ref>		# از [[امام صادق]] {{ع}} [[نقل]] شده است که از ایشان درباره [[جامعه]] سؤال کردند [[امام]] در جواب گفت: "به [[خدا]] [[سوگند]] در این کتاب جميع آنچه که [[مردم]] به آن احتیاج دارند وجود دارد حتی دیه خراشیدن صورت و تازیانه و نیم تازیانه"<ref>{{متن حدیث\|وَ أَمَّا الْجَامِعَةُ فَهُوَ كِتَابٌ طُولُهُ سَبْعُونَ ذِرَاعاً إِمْلَاءُ رَسُولِ اللَّهِ ص مِنْ فَلْقِ فِيهِ وَ خَطُّ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ ع بِيَدِهِ فِيهِ وَ اللَّهِ جَمِيعُ مَا تَحْتَاجُ إِلَيْهِ النَّاسُ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ حَتَّى إِنَّ فِيهِ أَرْشَ الْخَدْشِ وَ الْجَلْدَةِ وَ نِصْفِ الْجَلْدَة}}؛ مجلسی، محمد باقر، بحارالانوار، ج ۲۶، ص ۱۸.</ref>.<ref>ر.ک: [[منصف علی مطهری\|مطهری، منصف علی]]، [[علم ائمه از نظر عقل و نقل (پایان‌نامه)\|علم ائمه از نظر عقل و نقل]]، ص ۶۶.</ref>
	# [[محمد بن مسلم]] از [[امام باقر]] {{ع}} [[روایت]] کرده است، حضرت فرمودند: "نزد ما صحیفه‌ای از کتاب‌های [[علی]] {{ع}} است که طول آن هفتاد ذراع است و ما از محتوای آن [[پیروی]] می‌کنیم و از آن [[تجاوز]] نمی‌کنیم"<ref>{{متن حدیث\|إِنَّ عِنْدَنَا صَحِيفَةً مِنْ كُتُبِ عَلِيٍّ طُولُهَا سَبْعُونَ ذِرَاعاً فَنَحْنُ نَتَّبِعُ مَا فِيهَا لَا نَعْدُوهَا}}؛ صفار، محمد بن حسن، بصائرالدرجات، ص ۱۴۳.</ref>.<ref>ر.ک: [[سید علی هاشمی (زاده ۱۳۵۲)\|سید علی هاشمی]]، [[ماهیت علم امام بررسی تاریخی و کلامی (کتاب)\|ماهیت علم امام بررسی تاریخی و کلامی]]، ص ۱۹۱ ـ ۱۹۵.</ref>		# [[محمد بن مسلم]] از [[امام باقر]] {{ع}} [[روایت]] کرده است، حضرت فرمودند: "نزد ما صحیفه‌ای از کتاب‌های [[علی]] {{ع}} است که طول آن هفتاد ذراع است و ما از محتوای آن [[پیروی]] می‌کنیم و از آن [[تجاوز]] نمی‌کنیم"<ref>{{متن حدیث\|إِنَّ عِنْدَنَا صَحِيفَةً مِنْ كُتُبِ عَلِيٍّ طُولُهَا سَبْعُونَ ذِرَاعاً فَنَحْنُ نَتَّبِعُ مَا فِيهَا لَا نَعْدُوهَا}}؛ صفار، محمد بن حسن، بصائرالدرجات، ص ۱۴۳.</ref>.<ref>ر.ک: [[سید علی هاشمی (زاده ۱۳۵۲)\|سید علی هاشمی]]، [[ماهیت علم امام بررسی تاریخی و کلامی (کتاب)\|ماهیت علم امام بررسی تاریخی و کلامی]]، ص ۱۹۱ ـ ۱۹۵.</ref>

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۴۰
خط ۹:		خط ۹:
	روایاتی دربارۀ جامعه [[علی]] {{ع}} وارد شده است مانند:		روایاتی دربارۀ جامعه [[علی]] {{ع}} وارد شده است مانند:
	# [[ابوبصیر]] از [[امام صادق]] {{ع}} [[روایت]] می‌کند حضرت فرمودند: "ای ابومحمد! [[جامعه]] نزد ماست و آنها چه می‌دانند [[جامعه]] چیست؟" عرض کردم: قربانت گردم! [[جامعه]] چیست؟ فرمود: "صحیفه‌ای است با طول هفتاد ذرع به ذرع [[رسول خدا]] {{صل}} و املای آن حضرت از دهان مبارکش و دست خط [[علی]] {{ع}}. هر [[حلال و حرام]] و هر چیزی که [[مردم]] به آن نیاز داشته باشند؛ حتی دیه خراش‌های کوچک، در آن است". [[امام]] با دستش به من زد و فرمود: ای ابومحمد! به من اجازه می‌دهی؟ عرض کردم: قربانت گردم من در [[اختیار]] شما هستم. هرچه می‌خواهید بکن. حضرت همچون کسی که [[خشمگین]] است، دست مرا نیشگون گرفت و فرمود: حتی دیه این، عرض کردم: به [[خدا]] این [[علم]] است. فرمود: این [[علم]] است؛ ولی نه همه [[علم]]"<ref>{{متن حدیث\|يَا أَبَا مُحَمَّدٍ وَ إِنَّ عِنْدَنَا الْجَامِعَةَ وَ مَا يُدْرِيهِمْ مَا الْجَامِعَةُ قَالَ قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاكَ وَ مَا الْجَامِعَةُ قَالَ صَحِيفَةٌ طُولُهَا سَبْعُونَ ذِرَاعاً بِذِرَاعِ رَسُولِ اللَّهِ ص وَ إِمْلَائِهِ مِنْ فَلْقِ فِيهِ وَ خَطِّ عَلِيٍّ بِيَمِينِهِ فِيهَا كُلُّ حَلَالٍ وَ حَرَامٍ وَ كُلُّ شَيْ‏ءٍ يَحْتَاجُ النَّاسُ إِلَيْهِ حَتَّى الْأَرْشُ فِي الْخَدْشِ وَ ضَرَبَ بِيَدِهِ إِلَيَّ فَقَالَ تَأْذَنُ لِي يَا أَبَا مُحَمَّدٍ قَالَ قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاكَ إِنَّمَا أَنَا لَكَ فَاصْنَعْ مَا شِئْتَ قَالَ فَغَمَزَنِي بِيَدِهِ وَ قَالَ حَتَّى أَرْشُ هَذَا كَأَنَّهُ مُغْضَبٌ قَالَ قُلْتُ هَذَا وَ اللَّهِ الْعِلْمُ قَالَ إِنَّهُ لَعِلْمٌ وَ لَيْسَ بِذَاك}}؛ ‏کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج ۱، ص ۲۳۹.</ref>.<ref>ر.ک: [[محمد حسین مظفر\|مظفر، محمد حسین]]، [[پژوهشی در باب علم امام (کتاب)\|پژوهشی در باب علم امام]]، ص ۷۹ ـ ۸۲؛ [[عبدالحسین خسروپناه\|خسروپناه، عبدالحسین]]، [[کلام نوین اسلامی ج۲ (کتاب)\|کلام نوین اسلامی]]، ج ۲، ص ۳۹۲ ـ ۳۹۶؛ [[عسکری امام‌خان\|امام خان، عسکری]]، [[منشأ و قلمرو علم امام (پایان‌نامه)\|منشأ و قلمرو علم امام]]، فصل پنجم؛ [[ناصرالدین اوجاقی\|اوجاقی، ناصرالدین]]، [[علم امام از دیدگاه کلام امامیه (کتاب)\|علم امام از دیدگاه کلام امامیه]]، ص ۸۵؛ [[قاسم علی شیخ‌زاده\|شیخ‌زاده، قاسم علی]]، [[رابطه علم غیب امام حسین و حادثه عاشورا (پایان‌نامه)\|رابطه علم غیب امام حسین و حادثه عاشورا]]، ص ۶۷ ـ ۷۱.</ref>		# [[ابوبصیر]] از [[امام صادق]] {{ع}} [[روایت]] می‌کند حضرت فرمودند: "ای ابومحمد! [[جامعه]] نزد ماست و آنها چه می‌دانند [[جامعه]] چیست؟" عرض کردم: قربانت گردم! [[جامعه]] چیست؟ فرمود: "صحیفه‌ای است با طول هفتاد ذرع به ذرع [[رسول خدا]] {{صل}} و املای آن حضرت از دهان مبارکش و دست خط [[علی]] {{ع}}. هر [[حلال و حرام]] و هر چیزی که [[مردم]] به آن نیاز داشته باشند؛ حتی دیه خراش‌های کوچک، در آن است". [[امام]] با دستش به من زد و فرمود: ای ابومحمد! به من اجازه می‌دهی؟ عرض کردم: قربانت گردم من در [[اختیار]] شما هستم. هرچه می‌خواهید بکن. حضرت همچون کسی که [[خشمگین]] است، دست مرا نیشگون گرفت و فرمود: حتی دیه این، عرض کردم: به [[خدا]] این [[علم]] است. فرمود: این [[علم]] است؛ ولی نه همه [[علم]]"<ref>{{متن حدیث\|يَا أَبَا مُحَمَّدٍ وَ إِنَّ عِنْدَنَا الْجَامِعَةَ وَ مَا يُدْرِيهِمْ مَا الْجَامِعَةُ قَالَ قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاكَ وَ مَا الْجَامِعَةُ قَالَ صَحِيفَةٌ طُولُهَا سَبْعُونَ ذِرَاعاً بِذِرَاعِ رَسُولِ اللَّهِ ص وَ إِمْلَائِهِ مِنْ فَلْقِ فِيهِ وَ خَطِّ عَلِيٍّ بِيَمِينِهِ فِيهَا كُلُّ حَلَالٍ وَ حَرَامٍ وَ كُلُّ شَيْ‏ءٍ يَحْتَاجُ النَّاسُ إِلَيْهِ حَتَّى الْأَرْشُ فِي الْخَدْشِ وَ ضَرَبَ بِيَدِهِ إِلَيَّ فَقَالَ تَأْذَنُ لِي يَا أَبَا مُحَمَّدٍ قَالَ قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاكَ إِنَّمَا أَنَا لَكَ فَاصْنَعْ مَا شِئْتَ قَالَ فَغَمَزَنِي بِيَدِهِ وَ قَالَ حَتَّى أَرْشُ هَذَا كَأَنَّهُ مُغْضَبٌ قَالَ قُلْتُ هَذَا وَ اللَّهِ الْعِلْمُ قَالَ إِنَّهُ لَعِلْمٌ وَ لَيْسَ بِذَاك}}؛ ‏کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج ۱، ص ۲۳۹.</ref>.<ref>ر.ک: [[محمد حسین مظفر\|مظفر، محمد حسین]]، [[پژوهشی در باب علم امام (کتاب)\|پژوهشی در باب علم امام]]، ص ۷۹ ـ ۸۲؛ [[عبدالحسین خسروپناه\|خسروپناه، عبدالحسین]]، [[کلام نوین اسلامی ج۲ (کتاب)\|کلام نوین اسلامی]]، ج ۲، ص ۳۹۲ ـ ۳۹۶؛ [[عسکری امام‌خان\|امام خان، عسکری]]، [[منشأ و قلمرو علم امام (پایان‌نامه)\|منشأ و قلمرو علم امام]]، فصل پنجم؛ [[ناصرالدین اوجاقی\|اوجاقی، ناصرالدین]]، [[علم امام از دیدگاه کلام امامیه (کتاب)\|علم امام از دیدگاه کلام امامیه]]، ص ۸۵؛ [[قاسم علی شیخ‌زاده\|شیخ‌زاده، قاسم علی]]، [[رابطه علم غیب امام حسین و حادثه عاشورا (پایان‌نامه)\|رابطه علم غیب امام حسین و حادثه عاشورا]]، ص ۶۷ ـ ۷۱.</ref>
	# [[حریز]] به [[امام صادق]] {{ع}} عرض کرد: "چرا عمر شما [[امامان]] {{ع}} کوتاه است و [[مرگ]] شما به هم نزدیک، با اینکه [[مردم]] به شما نیازمندند؟" [[امام]] {{ع}} فرمودند: "هر کدام از ما صحیفه‌ای داریم که در آن هر چه باید در مدت [[امامت]] عمل شود، [[ثبت]] است و چون مندرجات آن به آخر رسید فهمیده می‌شود [[عمر]] به آخر رسیده و [[پیامبر]] {{صل}} در [[خواب]] می‌‌آید و خبر [[مرگ]] او را به وی می‌‌دهد و آنچه از [[مقام]] نزد [[خدا]] دارد به او گزارش می‌‌دهد"<ref>{{متن حدیث\|عَنْ حَرِيزٍ قَالَ: قُلْتُ لِأَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع جُعِلْتُ فِدَاكَ مَا أَقَلَّ بَقَاءَكُمْ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ أَقْرَبَ آجَالَكُمْ بَعْضَهَا مِنْ بَعْضٍ مَعَ حَاجَةِ النَّاسِ إِلَيْكُمْ فَقَالَ إِنَّ لِكُلِّ وَاحِدٍ مِنَّا صَحِيفَةً فِيهَا مَا يَحْتَاجُ إِلَيْهِ أَنْ يَعْمَلَ بِهِ فِي مُدَّتِهِ فَإِذَا انْقَضَى مَا فِيهَا مِمَّا أُمِرَ بِهِ عَرَفَ أَنَّ أَجَلَهُ قَدْ حَضَرَ فَأَتَاهُ النَّبِيُّ ص يَنْعَى إِلَيْهِ نَفْسَهُ وَ أَخْبَرَهُ بِمَا لَهُ عِنْدَ اللَّه‏}}؛ کلینی، الکافی، ج ۱، ص ۴۳۳.</ref>.<ref>ر.ک: [[محمد زمان رستمی\|رستمی، محمد زمان]]، [[طاهره آل بویه\|آل بویه، طاهره]]، [[علم امام ۲ (کتاب)\|علم امام]].</ref>		# حریز به [[امام صادق]] {{ع}} عرض کرد: "چرا عمر شما [[امامان]] {{ع}} کوتاه است و [[مرگ]] شما به هم نزدیک، با اینکه [[مردم]] به شما نیازمندند؟" [[امام]] {{ع}} فرمودند: "هر کدام از ما صحیفه‌ای داریم که در آن هر چه باید در مدت [[امامت]] عمل شود، [[ثبت]] است و چون مندرجات آن به آخر رسید فهمیده می‌شود [[عمر]] به آخر رسیده و [[پیامبر]] {{صل}} در [[خواب]] می‌‌آید و خبر [[مرگ]] او را به وی می‌‌دهد و آنچه از مقام نزد [[خدا]] دارد به او گزارش می‌‌دهد"<ref>{{متن حدیث\|عَنْ حَرِيزٍ قَالَ: قُلْتُ لِأَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع جُعِلْتُ فِدَاكَ مَا أَقَلَّ بَقَاءَكُمْ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ أَقْرَبَ آجَالَكُمْ بَعْضَهَا مِنْ بَعْضٍ مَعَ حَاجَةِ النَّاسِ إِلَيْكُمْ فَقَالَ إِنَّ لِكُلِّ وَاحِدٍ مِنَّا صَحِيفَةً فِيهَا مَا يَحْتَاجُ إِلَيْهِ أَنْ يَعْمَلَ بِهِ فِي مُدَّتِهِ فَإِذَا انْقَضَى مَا فِيهَا مِمَّا أُمِرَ بِهِ عَرَفَ أَنَّ أَجَلَهُ قَدْ حَضَرَ فَأَتَاهُ النَّبِيُّ ص يَنْعَى إِلَيْهِ نَفْسَهُ وَ أَخْبَرَهُ بِمَا لَهُ عِنْدَ اللَّه‏}}؛ کلینی، الکافی، ج ۱، ص ۴۳۳.</ref>.<ref>ر.ک: [[محمد زمان رستمی\|رستمی، محمد زمان]]، [[طاهره آل بویه\|آل بویه، طاهره]]، [[علم امام ۲ (کتاب)\|علم امام]].</ref>
	# [[بکر بن کرب صیرفی]] می‌‌گوید: [[امام صادق]] {{ع}} می‌فرمود: "در نزد ماست آنچه با وجود آن نیازی به [[مردم]] نداریم و در [[حقیقت]] [[مردم]] به ما نیاز دارند و به [[راستی]] در نزد ما کتابی است از املای [[رسول خدا]] {{صل}} به خط [[علی]] {{ع}} دفتری است که در آن هر [[حلال]] و حرامی [[ثبت]] است، شما کاری را به ما [[رجوع]] می‌کنید و [[دستور]] می‌خواهید، ما می‌دانیم بدان عمل می‌کنید و یا اینکه آن را ترک می‌کنید"<ref>{{متن حدیث\|إِنَّ عِنْدَنَا مَا لا نَحْتَاجُ مَعَهُ إِلَى النَّاسِ وَ إِنَّ النَّاسَ لَيَحْتَاجُونَ إِلَيْنَا وَ إِنَّ عِنْدَنَا كِتَاباً إِمْلَاءُ رَسُولِ اللَّهِ ص وَ خَطُّ عَلِيٍّ ع صَحِيفَةً فِيهَا كُلُّ حَلَالٍ وَ حَرَامٍ وَ إِنَّكُمْ لَتَأْتُونَّا بِالْأَمْرِ فَنَعْرِفُ إِذَا أَخَذْتُمْ بِهِ وَ نَعْرِفُ إِذَا تَرَكْتُمُوهُ}}؛ کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج1، ص۲۴۲.</ref>.<ref>ر.ک: [[محمد زمان رستمی\|رستمی، محمد زمان]]، [[طاهره آل بویه\|آل بویه، طاهره]]، [[علم امام ۲ (کتاب)\|علم امام]].</ref>		# [[بکر بن کرب صیرفی]] می‌‌گوید: [[امام صادق]] {{ع}} می‌فرمود: "در نزد ماست آنچه با وجود آن نیازی به [[مردم]] نداریم و در [[حقیقت]] [[مردم]] به ما نیاز دارند و به [[راستی]] در نزد ما کتابی است از املای [[رسول خدا]] {{صل}} به خط [[علی]] {{ع}} دفتری است که در آن هر [[حلال]] و حرامی [[ثبت]] است، شما کاری را به ما رجوع می‌کنید و [[دستور]] می‌خواهید، ما می‌دانیم بدان عمل می‌کنید و یا اینکه آن را ترک می‌کنید"<ref>{{متن حدیث\|إِنَّ عِنْدَنَا مَا لا نَحْتَاجُ مَعَهُ إِلَى النَّاسِ وَ إِنَّ النَّاسَ لَيَحْتَاجُونَ إِلَيْنَا وَ إِنَّ عِنْدَنَا كِتَاباً إِمْلَاءُ رَسُولِ اللَّهِ ص وَ خَطُّ عَلِيٍّ ع صَحِيفَةً فِيهَا كُلُّ حَلَالٍ وَ حَرَامٍ وَ إِنَّكُمْ لَتَأْتُونَّا بِالْأَمْرِ فَنَعْرِفُ إِذَا أَخَذْتُمْ بِهِ وَ نَعْرِفُ إِذَا تَرَكْتُمُوهُ}}؛ کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج1، ص۲۴۲.</ref>.<ref>ر.ک: [[محمد زمان رستمی\|رستمی، محمد زمان]]، [[طاهره آل بویه\|آل بویه، طاهره]]، [[علم امام ۲ (کتاب)\|علم امام]].</ref>
	# از [[محمد بن حمران]] از [[سلیمان بن خالد]] [[نقل]] شده می‌گوید: از [[امام صادق]] {{ع}} شنیدم فرمود: "نزد ما صحیفه‌ای است که [[جامعه]] گفته می‌‌شود (...) هیچ [[حلال و حرام]] نیست مگر آنکه در آن [[صحیفه]] ذکر شده، حتی دیه خراشی که بر [[بدن]] می‌‌افتد"<ref>{{متن حدیث\|إِنَّ عِنْدَنَا لَصَحِيفَة [طُولُهَا] سبعين [سَبْعُونَ‏] ذِرَاعاً إِمْلَاءُ رَسُولِ اللَّهِ ص وَ خَطُّ عَلِيٍّ ع بِيَدِهِ مَا مِنْ حَلَالٍ وَ لَا حَرَامٍ إِلَّا وَ هُوَ فِيهَا حَتَّى أَرْشُ الْخَدْشِ}}؛ صفار، محمد بن حسن، بصائرالدرجات، ص۱۴۳.</ref>.<ref>ر.ک: [[محمد نظیر عرفانی\|عرفانی، محمد نظیر]]، [[بررسی علم غیب معصومان در تفاسیر فریقین (پایان‌نامه)\|بررسی علم غیب معصومان در تفاسیر فریقین]]، ص ۱۸۳؛ [[محمد مشکی\|مشکی، محمد]]، [[بررسی علم امام از دیدگاه شیخ مفید (مقاله)\|بررسی علم امام از دیدگاه شیخ مفید]]، فصلنامه فلسفی کلامی، ش ۴۵، ص ۳۰۶.</ref>		# از [[محمد بن حمران]] از [[سلیمان بن خالد]] [[نقل]] شده می‌گوید: از [[امام صادق]] {{ع}} شنیدم فرمود: "نزد ما صحیفه‌ای است که [[جامعه]] گفته می‌‌شود (...) هیچ [[حلال و حرام]] نیست مگر آنکه در آن [[صحیفه]] ذکر شده، حتی دیه خراشی که بر [[بدن]] می‌‌افتد"<ref>{{متن حدیث\|إِنَّ عِنْدَنَا لَصَحِيفَة [طُولُهَا] سبعين [سَبْعُونَ‏] ذِرَاعاً إِمْلَاءُ رَسُولِ اللَّهِ ص وَ خَطُّ عَلِيٍّ ع بِيَدِهِ مَا مِنْ حَلَالٍ وَ لَا حَرَامٍ إِلَّا وَ هُوَ فِيهَا حَتَّى أَرْشُ الْخَدْشِ}}؛ صفار، محمد بن حسن، بصائرالدرجات، ص۱۴۳.</ref>.<ref>ر.ک: [[محمد نظیر عرفانی\|عرفانی، محمد نظیر]]، [[بررسی علم غیب معصومان در تفاسیر فریقین (پایان‌نامه)\|بررسی علم غیب معصومان در تفاسیر فریقین]]، ص ۱۸۳؛ [[محمد مشکی\|مشکی، محمد]]، [[بررسی علم امام از دیدگاه شیخ مفید (مقاله)\|بررسی علم امام از دیدگاه شیخ مفید]]، فصلنامه فلسفی کلامی، ش ۴۵، ص ۳۰۶.</ref>
	# از [[امام صادق]] {{ع}} [[نقل]] شده است که از ایشان درباره [[جامعه]] سؤال کردند [[امام]] در جواب گفت: "به [[خدا]] [[سوگند]] در این کتاب جميع آنچه که [[مردم]] به آن احتیاج دارند وجود دارد حتی دیه خراشیدن صورت و تازیانه و نیم تازیانه"<ref>{{متن حدیث\|وَ أَمَّا الْجَامِعَةُ فَهُوَ كِتَابٌ طُولُهُ سَبْعُونَ ذِرَاعاً إِمْلَاءُ رَسُولِ اللَّهِ ص مِنْ فَلْقِ فِيهِ وَ خَطُّ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ ع بِيَدِهِ فِيهِ وَ اللَّهِ جَمِيعُ مَا تَحْتَاجُ إِلَيْهِ النَّاسُ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ حَتَّى إِنَّ فِيهِ أَرْشَ الْخَدْشِ وَ الْجَلْدَةِ وَ نِصْفِ الْجَلْدَة}}؛ مجلسی، محمد باقر، بحارالانوار، ج ۲۶، ص ۱۸.</ref>.<ref>ر.ک: [[منصف علی مطهری\|مطهری، منصف علی]]، [[علم ائمه از نظر عقل و نقل (پایان‌نامه)\|علم ائمه از نظر عقل و نقل]]، ص ۶۶.</ref>		# از [[امام صادق]] {{ع}} [[نقل]] شده است که از ایشان درباره [[جامعه]] سؤال کردند [[امام]] در جواب گفت: "به [[خدا]] [[سوگند]] در این کتاب جميع آنچه که [[مردم]] به آن احتیاج دارند وجود دارد حتی دیه خراشیدن صورت و تازیانه و نیم تازیانه"<ref>{{متن حدیث\|وَ أَمَّا الْجَامِعَةُ فَهُوَ كِتَابٌ طُولُهُ سَبْعُونَ ذِرَاعاً إِمْلَاءُ رَسُولِ اللَّهِ ص مِنْ فَلْقِ فِيهِ وَ خَطُّ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ ع بِيَدِهِ فِيهِ وَ اللَّهِ جَمِيعُ مَا تَحْتَاجُ إِلَيْهِ النَّاسُ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ حَتَّى إِنَّ فِيهِ أَرْشَ الْخَدْشِ وَ الْجَلْدَةِ وَ نِصْفِ الْجَلْدَة}}؛ مجلسی، محمد باقر، بحارالانوار، ج ۲۶، ص ۱۸.</ref>.<ref>ر.ک: [[منصف علی مطهری\|مطهری، منصف علی]]، [[علم ائمه از نظر عقل و نقل (پایان‌نامه)\|علم ائمه از نظر عقل و نقل]]، ص ۶۶.</ref>

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۷:۳۴
خط ۱:		خط ۱:
	{{علم معصوم}}		{{علم معصوم}}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از زیرشاخه‌های بحث '''[[~~جامعه علی~~]]''' است. "'''~~[[جامعه علی]]~~'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>~~		{{مدخل مرتبط
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">~~ [[جامعه علی در حدیث]] - [[جامعه علی در کلام اسلامی]] - [[جامعه علی در فلسفه اسلامی]] - [[جامعه علی در عرفان اسلامی]]~~</div>~~		\| موضوع مرتبط = جامعه علی
	~~<div style~~="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[علم معصوم (پرسش)~~]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>~~		\| عنوان مدخل = [[جامعه علی]]
			\| مداخل مرتبط = [[جامعه علی در حدیث]] - [[جامعه علی در کلام اسلامی]] - [[جامعه علی در فلسفه اسلامی]] - [[جامعه علی در عرفان اسلامی]]
			\| پرسش مرتبط = علم معصوم (پرسش)
			}}

	==روایات دربارۀ [[جامعه]]==		==روایات دربارۀ [[جامعه]]==