جامعیت قرآن - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* جامعیت قرآن، در محدودۀ ظاهر آیات یا ظاهر و باطن؟ */

2024-03-06T14:05:32Z

جامعیت قرآن، در محدودۀ ظاهر آیات یا ظاهر و باطن؟

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۳۵
خط ۷۸:		خط ۷۸:
	برخی از [[مفسرین]] [[جامعیت قرآن]] را در مقایسه با دیگر متون [[وحیانی]] دانسته <ref>علی غضنفری\|غضنفری، علی، [[پژوهشی در رویکرد جامعیت مطلق قرآن (مقاله)\|پژوهشی در رویکرد جامعیت مطلق قرآن]]، [[پژوهش‌نامه تفسیر و زبان قرآن (نشریه)\|دوفصلنامه علمی پژوهشی پژوهشنامه تفسیر و زبان قرآن]]، ش ۱۰، ص۱۱۳ ـ ۱۲۶.</ref> و در توضیح آن آورده‌اند: چون [[ذات خداوند]] بر [[قلوب]] [[انبیا]]{{عم}} تجلی می‌کند و این تجلیات به اعتبار [[اختلاف]] قلوب آنها متفاوت‌ است و با توجه به این که [[پیامبر خاتم\|پیامبر اکرم]]{{صل}} [[خاتم پیامبران]] و [[مظهر]] تجلی اسم اللَّه اعظم است، [[پیامبر خاتم\|پیامبر اسلام]]{{صل}}، جامع [[کمالات]] [[پیامبران]]، و کتاب او نیز جامع کتب [[وحیانی]] است.<ref>ر. ک: شرح فصوص الحکم: ص۱۱۵۳ - ۱۱۵۶؛ آداب الصلوه: ص۳۱۰.</ref> [[آیات]] و روایاتی که بر مُهَیْمِن (مسلّط و مُشْرف) بودن [[قرآن]] اشاره دارند، مؤید این مطلب‌اند. از آن جمله است: {{متن قرآن\|وَأَنزَلْنَا إِلَيْكَ الْكِتَابَ بِالْحَقِّ مُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِ مِنَ الْكِتَابِ وَمُهَيْمِنًا عَلَيْهِ}}<ref>«و این کتاب را به سوی تو به حق فرو فرستادیم، در حالی که کتاب‌های آسمانی پیشین را تصدیق می‌کند و نسبت به آن مسلط و نگهبان است» مائده: آیه ۴۸.</ref> در روایتی از [[پیامبر خاتم\|رسول اکرم]]{{صل}} آمده است: سوره‌های بلند، به جای [[تورات]] به من داده شده است، صدتایی‌ها، به جای [[انجیل]]، و دوگان‌ها به جای [[زبور]]. سوره‌های تفصیلی و کوتاه نیز که شصت و هشت [[سوره]] است، افزون، به من داده شده است. این قرآن، [[حاکم]] بر دیگر [[کتاب‌های آسمانی]] است. [[تورات]]، از آنِ [[موسی]] است و انجیل، از آنِ [[عیسی]] است و زبور، از آنِ داوود.<ref>{{عربی\|"اُعطیتُ السُّوَرَ الطِّوالَ مَکانَ التَّوراهِ، واُعطیتُ المِئینَ مَکانَ الإِنجیلِ، واُعطیتُ المَثانِیَ مَکانَ الزَّبورِ، وفُضِّلتُ بِالمُفَصَّلِ؛ ثَمانٌ وسِتّونَ سورَهً، وهُوَ مُهَیمِنٌ عَلی سائِرِ الکُتُبِ، وَالتَّوراهِ لِموسی وَالإِنجیلِ لِعیسی وَالزَّبورِ لِداوودَ"}} ر. ک: ص۲۶۴ ح ۴۷۰.</ref> در [[روایت]] دیگری آمده است: {{عربی\|"واُعطیتُ جَوامِعَ الکَلِمِ"}}<ref>«خدا به من کلمات جامع داده است» ر. ک: ج ۳ ص۱۶ ح ۷۲۶.</ref> <ref>[[سید حامد علی‌زاده موسوی\|علی‌زاده موسوی، سید حامد]]، [[پژوهشی درباره جامعیت قرآن (مقاله)\|پژوهشی درباره جامعیت قرآن]] ص: ۶.</ref>		برخی از [[مفسرین]] [[جامعیت قرآن]] را در مقایسه با دیگر متون [[وحیانی]] دانسته <ref>علی غضنفری\|غضنفری، علی، [[پژوهشی در رویکرد جامعیت مطلق قرآن (مقاله)\|پژوهشی در رویکرد جامعیت مطلق قرآن]]، [[پژوهش‌نامه تفسیر و زبان قرآن (نشریه)\|دوفصلنامه علمی پژوهشی پژوهشنامه تفسیر و زبان قرآن]]، ش ۱۰، ص۱۱۳ ـ ۱۲۶.</ref> و در توضیح آن آورده‌اند: چون [[ذات خداوند]] بر [[قلوب]] [[انبیا]]{{عم}} تجلی می‌کند و این تجلیات به اعتبار [[اختلاف]] قلوب آنها متفاوت‌ است و با توجه به این که [[پیامبر خاتم\|پیامبر اکرم]]{{صل}} [[خاتم پیامبران]] و [[مظهر]] تجلی اسم اللَّه اعظم است، [[پیامبر خاتم\|پیامبر اسلام]]{{صل}}، جامع [[کمالات]] [[پیامبران]]، و کتاب او نیز جامع کتب [[وحیانی]] است.<ref>ر. ک: شرح فصوص الحکم: ص۱۱۵۳ - ۱۱۵۶؛ آداب الصلوه: ص۳۱۰.</ref> [[آیات]] و روایاتی که بر مُهَیْمِن (مسلّط و مُشْرف) بودن [[قرآن]] اشاره دارند، مؤید این مطلب‌اند. از آن جمله است: {{متن قرآن\|وَأَنزَلْنَا إِلَيْكَ الْكِتَابَ بِالْحَقِّ مُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِ مِنَ الْكِتَابِ وَمُهَيْمِنًا عَلَيْهِ}}<ref>«و این کتاب را به سوی تو به حق فرو فرستادیم، در حالی که کتاب‌های آسمانی پیشین را تصدیق می‌کند و نسبت به آن مسلط و نگهبان است» مائده: آیه ۴۸.</ref> در روایتی از [[پیامبر خاتم\|رسول اکرم]]{{صل}} آمده است: سوره‌های بلند، به جای [[تورات]] به من داده شده است، صدتایی‌ها، به جای [[انجیل]]، و دوگان‌ها به جای [[زبور]]. سوره‌های تفصیلی و کوتاه نیز که شصت و هشت [[سوره]] است، افزون، به من داده شده است. این قرآن، [[حاکم]] بر دیگر [[کتاب‌های آسمانی]] است. [[تورات]]، از آنِ [[موسی]] است و انجیل، از آنِ [[عیسی]] است و زبور، از آنِ داوود.<ref>{{عربی\|"اُعطیتُ السُّوَرَ الطِّوالَ مَکانَ التَّوراهِ، واُعطیتُ المِئینَ مَکانَ الإِنجیلِ، واُعطیتُ المَثانِیَ مَکانَ الزَّبورِ، وفُضِّلتُ بِالمُفَصَّلِ؛ ثَمانٌ وسِتّونَ سورَهً، وهُوَ مُهَیمِنٌ عَلی سائِرِ الکُتُبِ، وَالتَّوراهِ لِموسی وَالإِنجیلِ لِعیسی وَالزَّبورِ لِداوودَ"}} ر. ک: ص۲۶۴ ح ۴۷۰.</ref> در [[روایت]] دیگری آمده است: {{عربی\|"واُعطیتُ جَوامِعَ الکَلِمِ"}}<ref>«خدا به من کلمات جامع داده است» ر. ک: ج ۳ ص۱۶ ح ۷۲۶.</ref> <ref>[[سید حامد علی‌زاده موسوی\|علی‌زاده موسوی، سید حامد]]، [[پژوهشی درباره جامعیت قرآن (مقاله)\|پژوهشی درباره جامعیت قرآن]] ص: ۶.</ref>

	== [[جامعیت قرآن]]، در محدودۀ [[ظاهر آیات]] یا ظاهر و [[باطن]]؟ ==		== [[جامعیت قرآن]]، در محدودۀ ظاهر آیات یا ظاهر و [[باطن]]؟ ==
	مسئلۀ محوری دیگری در موضوع [[جامعیت قرآن]] این است که آیا تمام مطالب [[قرآن]] به شیوۀ متعارف و از طریق دلالت لفظی بیان شده است یا اینکه علاوه بر آن، طریق دیگری هم برای آن منظور گردیده است؟ گروهی از [[مفسرین]] قایلند: «تبیان و بیان به یک معناست و از آنجا که قرآن [[کتاب هدایت]] برای عموم [[مردم]] و [[شأن]] آن [[هدایتگری]] همگان است، در نتیجه مراد از تبیانُ کل شیء بودن آن این خواهد بود که قرآن، بیان‌کنندۀ تمام نیازهای [[هدایتی]] مردم از [[معارف]] [[حقیقی]] مربوط به [[مبدأ و معاد]] و [[اخلاق فاضله]] و [[شرایع]] و [[قصص]] و [[مواعظ]] است». <ref>ر. ک: المیزان فی تفسیر القرآن، ج ۱۲، ص۳۲۴.</ref>		مسئلۀ محوری دیگری در موضوع [[جامعیت قرآن]] این است که آیا تمام مطالب [[قرآن]] به شیوۀ متعارف و از طریق دلالت لفظی بیان شده است یا اینکه علاوه بر آن، طریق دیگری هم برای آن منظور گردیده است؟ گروهی از [[مفسرین]] قایلند: «تبیان و بیان به یک معناست و از آنجا که قرآن [[کتاب هدایت]] برای عموم [[مردم]] و [[شأن]] آن [[هدایتگری]] همگان است، در نتیجه مراد از تبیانُ کل شیء بودن آن این خواهد بود که قرآن، بیان‌کنندۀ تمام نیازهای [[هدایتی]] مردم از معارف [[حقیقی]] مربوط به مبدأ و معاد و اخلاق فاضله و [[شرایع]] و [[قصص]] و [[مواعظ]] است»<ref>ر. ک: المیزان فی تفسیر القرآن، ج ۱۲، ص۳۲۴.</ref>.

	البته باید دقت کرد این برداشت [[تفسیری]]، بر اساس ظاهر معنای واژة تبیان است؛ اما از سوی دیگر برخی [[روایات]] دلالت بر این دارند که «[[علم گذشته]]، [[آینده]] و آنچه تا [[روز قیامت]] به وقوع خواهد پیوست» در قرآن آمده است. اگر چنین روایاتی صحیح باشد، لازمه‌اش این است که تبیان بودن قرآن، فراتر از بیان متعارف و از طریق دلالت لفظی مراد باشد. بنابراین، شاید غیر از طریق دلالت لفظی، اشاراتی وجود داشته باشد که از [[اسرار]] و امور پنهانی قرآن پرده برمی‌دارد و [[فهم]] متعارف را بدان‌ها راهی نیست. <ref>ر. ک: المیزان، ص۳۲۵.</ref> یعنی با توجه به مضمون برخی روایات، تبیان بودن قرآن برای همۀ امورِ مرتبط با [[هدایت]] [[انسان]]، تنها از مسیر دلالت‌های لفظی و [[ظاهر آیات]] حاصل نمی‌شود، بلکه در ورای ظاهر و دلالت لفظی، طریق یا طرق دیگری هم برای بیان آن امور تعبیه شده است که [[شناخت]] و دریافت آنها از طور فهم متعارف افراد خارج و فراتر است. پس بر فرض [[صحت]] این روایات، بخشی از [[حقایق قرآن]] از طریق دیگری دریافت می‌شود و تبیان، اعم از بیان لفظی و غیرلفظی خواهد بود. <ref>[[حمید آریان\|آریان، حمید]]، [[جامعیت قرآن در بیان مفسر المیزان (مقاله)\|جامعیت قرآن در بیان مفسر المیزان]]، [[قرآن‌شناخت (نشریه)\|مجله قرآن‌شناخت]]، س۱، ش۱، ۱۳۸۷، ص۱۵۶.</ref>		البته باید دقت کرد این برداشت [[تفسیری]]، بر اساس ظاهر معنای واژة تبیان است؛ اما از سوی دیگر برخی [[روایات]] دلالت بر این دارند که «[[علم گذشته]]، [[آینده]] و آنچه تا [[روز قیامت]] به وقوع خواهد پیوست» در قرآن آمده است. اگر چنین روایاتی صحیح باشد، لازمه‌اش این است که تبیان بودن قرآن، فراتر از بیان متعارف و از طریق دلالت لفظی مراد باشد. بنابراین، شاید غیر از طریق دلالت لفظی، اشاراتی وجود داشته باشد که از [[اسرار]] و امور پنهانی قرآن پرده برمی‌دارد و [[فهم]] متعارف را بدان‌ها راهی نیست. <ref>ر. ک: المیزان، ص۳۲۵.</ref> یعنی با توجه به مضمون برخی روایات، تبیان بودن قرآن برای همۀ امورِ مرتبط با [[هدایت]] [[انسان]]، تنها از مسیر دلالت‌های لفظی و [[ظاهر آیات]] حاصل نمی‌شود، بلکه در ورای ظاهر و دلالت لفظی، طریق یا طرق دیگری هم برای بیان آن امور تعبیه شده است که [[شناخت]] و دریافت آنها از طور فهم متعارف افراد خارج و فراتر است. پس بر فرض [[صحت]] این روایات، بخشی از [[حقایق قرآن]] از طریق دیگری دریافت می‌شود و تبیان، اعم از بیان لفظی و غیرلفظی خواهد بود. <ref>[[حمید آریان\|آریان، حمید]]، [[جامعیت قرآن در بیان مفسر المیزان (مقاله)\|جامعیت قرآن در بیان مفسر المیزان]]، [[قرآن‌شناخت (نشریه)\|مجله قرآن‌شناخت]]، س۱، ش۱، ۱۳۸۷، ص۱۵۶.</ref>

Bahmani: /* جامعیت قرآن از لحاظ هدف و فلسفۀ نزول */

2024-03-06T14:05:06Z

جامعیت قرآن از لحاظ هدف و فلسفۀ نزول

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۳۵
خط ۵۱:		خط ۵۱:
	[[قرآن]] جامع و شامل تمام مصالح بشری و ضامن [[سعادت انسان]] در [[دنیا]] و [[آخرت]] است آنگونه که این [[کتاب مقدس]]، از بیان هیچ مصلحتی فروگذاری نکرده و برای رسیدن به [[سعادت]] هر دو [[جهان]]، میان [[مادیّت]] و [[معنویت]]، اتصال و پیوند ناگسستنی برقرار کرده است: «ما یک همچو کتابی داریم که مصالح شخصی، [[مصالح اجتماعی]]، مصالح [[سیاسی]]، [[کشورداری]] و همة چیزها در آن هست، البته با آن تفسیرهایی که از [[اهل تفسیر]] وارد شده است و ما به [[رأی]] خودمان نمی‌توانیم قرآن را [[تأویل]] کنیم».<ref>ر. ک: فیض‌الله اکبری دستک\|اکبری دستک، فیض‌الله، جامعیت قرآن از دیدگاه امام خمینی (مقاله)\|جامعیت قرآن از دیدگاه امام خمینی، پژوهش‌نامه متین (نشریه)\|مجلۀ علمی پژوهشی امام خمینی و انقلاب اسلامی (متین)، ش ۶۷، ص۱ ـ ۲۲.</ref>		[[قرآن]] جامع و شامل تمام مصالح بشری و ضامن [[سعادت انسان]] در [[دنیا]] و [[آخرت]] است آنگونه که این [[کتاب مقدس]]، از بیان هیچ مصلحتی فروگذاری نکرده و برای رسیدن به [[سعادت]] هر دو [[جهان]]، میان [[مادیّت]] و [[معنویت]]، اتصال و پیوند ناگسستنی برقرار کرده است: «ما یک همچو کتابی داریم که مصالح شخصی، [[مصالح اجتماعی]]، مصالح [[سیاسی]]، [[کشورداری]] و همة چیزها در آن هست، البته با آن تفسیرهایی که از [[اهل تفسیر]] وارد شده است و ما به [[رأی]] خودمان نمی‌توانیم قرآن را [[تأویل]] کنیم».<ref>ر. ک: فیض‌الله اکبری دستک\|اکبری دستک، فیض‌الله، جامعیت قرآن از دیدگاه امام خمینی (مقاله)\|جامعیت قرآن از دیدگاه امام خمینی، پژوهش‌نامه متین (نشریه)\|مجلۀ علمی پژوهشی امام خمینی و انقلاب اسلامی (متین)، ش ۶۷، ص۱ ـ ۲۲.</ref>

	== جامعیت قرآن از لحاظ [[هدف]] و فلسفۀ [[نزول]] ==		== جامعیت قرآن از لحاظ [[هدف]] و فلسفۀ نزول ==
	باید توجه داشت [[قرآن کریم]] از لحاظ هدف و فلسفۀ نزول که [[هدایت مردم]] است نیز دارای [[جامعیت]] است. این نوع جامعیت در مواردی مانند تبیان بودن قرآن در امور [[هدایتی]]، بیان امور مربوط به [[سعادت انسان‌ها]] در قرآن، بیان مسائل مربوط به [[شئون]] [[انسانیت]]، بیان امور مربوط به آخرت [[انسان]] و... بیان شده است. برخی از این امور عبارتند از:		باید توجه داشت [[قرآن کریم]] از لحاظ هدف و فلسفۀ نزول که [[هدایت مردم]] است نیز دارای [[جامعیت]] است. این نوع جامعیت در مواردی مانند تبیان بودن قرآن در امور [[هدایتی]]، بیان امور مربوط به [[سعادت انسان‌ها]] در قرآن، بیان مسائل مربوط به [[شئون]] [[انسانیت]]، بیان امور مربوط به آخرت [[انسان]] و... بیان شده است. برخی از این امور عبارتند از:
	=== قرآن و بیان همه امور هدایتی ===		=== قرآن و بیان همه امور هدایتی ===

Bahmani در ‏۶ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۴:۰۴

2024-03-06T14:04:50Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۳۴
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط\| موضوع مرتبط = قرآن\| عنوان مدخل = [[جامعیت قرآن]]\| مداخل مرتبط = [[جامعیت قرآن در قرآن]] - [[جامعیت قرآن در حدیث]] - [[جامعیت قرآن در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]]\| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط\| موضوع مرتبط = قرآن\| عنوان مدخل = [[جامعیت قرآن]]\| مداخل مرتبط = [[جامعیت قرآن در قرآن]] - [[جامعیت قرآن در حدیث]] - [[جامعیت قرآن در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]]\| پرسش مرتبط = }}

	از جمله مباحث مبنایی مربوط به [[شناخت قرآن]] که در چگونگی فهم و [[تفسیر]] آن نقش دارد، [[جامعیت قرآن]] است. نوع برداشت هر مفسری از گسترۀ موضوعات و مسائل [[قرآن]] و نیز چگونگی و [[میزان]] بیان آنها، در برداشت‌ او از معانی و مقاصد [[آیات]] و بالتبع، نحوۀ تعامل وی با این کتاب الهی و بهره‌گیری از آن تأثیرگذار است. با تفاوت نوع نگرش به جامعیت قرآن، چگونگی تفسیر بسیاری از آیات و در نتیجه، ترسیم محدودۀ رهنمودها و [[قوانین]] و [[احکام]] قابل استفاده از قرآن، و میزان نقش‌آفرینی آن در [[زندگی]] [[انسان]] نیز متفاوت خواهد شد. <ref>[[حمید آریان\|آریان، حمید]]، [[جامعیت قرآن در بیان مفسر المیزان (مقاله)\|جامعیت قرآن در بیان مفسر المیزان]]، [[قرآن‌شناخت (نشریه)\|مجله قرآن‌شناخت]]، س۱، ش۱، ۱۳۸۷، ص۱۳۲</ref>		از جمله مباحث مبنایی مربوط به [[شناخت قرآن]] که در چگونگی فهم و [[تفسیر]] آن نقش دارد، جامعیت قرآن است. نوع برداشت هر مفسری از گسترۀ موضوعات و مسائل [[قرآن]] و نیز چگونگی و [[میزان]] بیان آنها، در برداشت‌ او از معانی و مقاصد [[آیات]] و بالتبع، نحوۀ تعامل وی با این کتاب الهی و بهره‌گیری از آن تأثیرگذار است. با تفاوت نوع نگرش به جامعیت قرآن، چگونگی تفسیر بسیاری از آیات و در نتیجه، ترسیم محدودۀ رهنمودها و [[قوانین]] و [[احکام]] قابل استفاده از قرآن، و میزان نقش‌آفرینی آن در [[زندگی]] [[انسان]] نیز متفاوت خواهد شد. <ref>[[حمید آریان\|آریان، حمید]]، [[جامعیت قرآن در بیان مفسر المیزان (مقاله)\|جامعیت قرآن در بیان مفسر المیزان]]، [[قرآن‌شناخت (نشریه)\|مجله قرآن‌شناخت]]، س۱، ش۱، ۱۳۸۷، ص۱۳۲</ref>

	== چیستی و انواع جامعیت قرآن ==		== چیستی و انواع جامعیت قرآن ==

Bahmani در ‏۶ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۴:۰۴

2024-03-06T14:04:41Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۳۴
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط\| موضوع مرتبط = قرآن\| عنوان مدخل = [[جامعیت قرآن]]\| مداخل مرتبط = [[جامعیت قرآن در قرآن]] - [[جامعیت قرآن در حدیث]] - [[جامعیت قرآن در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]]\| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط\| موضوع مرتبط = قرآن\| عنوان مدخل = [[جامعیت قرآن]]\| مداخل مرتبط = [[جامعیت قرآن در قرآن]] - [[جامعیت قرآن در حدیث]] - [[جامعیت قرآن در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]]\| پرسش مرتبط = }}
	از جمله مباحث مبنایی مربوط به [[شناخت قرآن]] که در چگونگی [[فهم]] و [[تفسیر]] آن نقش دارد، [[جامعیت قرآن]] است. نوع برداشت هر مفسری از گسترۀ موضوعات و مسائل [[قرآن]] و نیز چگونگی و [[میزان]] بیان آنها، در برداشت‌ او از معانی و مقاصد [[آیات]] و بالتبع، نحوۀ تعامل وی با این [[کتاب الهی]] و بهره‌گیری از آن تأثیرگذار است. با تفاوت نوع نگرش به جامعیت قرآن، چگونگی تفسیر بسیاری از آیات و در نتیجه، ترسیم محدودۀ رهنمودها و [[قوانین]] و [[احکام]] قابل استفاده از قرآن، و میزان نقش‌آفرینی آن در [[زندگی]] [[انسان]] نیز متفاوت خواهد شد. <ref>[[حمید آریان\|آریان، حمید]]، [[جامعیت قرآن در بیان مفسر المیزان (مقاله)\|جامعیت قرآن در بیان مفسر المیزان]]، [[قرآن‌شناخت (نشریه)\|مجله قرآن‌شناخت]]، س۱، ش۱، ۱۳۸۷، ص۱۳۲</ref>
			از جمله مباحث مبنایی مربوط به [[شناخت قرآن]] که در چگونگی فهم و [[تفسیر]] آن نقش دارد، [[جامعیت قرآن]] است. نوع برداشت هر مفسری از گسترۀ موضوعات و مسائل [[قرآن]] و نیز چگونگی و [[میزان]] بیان آنها، در برداشت‌ او از معانی و مقاصد [[آیات]] و بالتبع، نحوۀ تعامل وی با این کتاب الهی و بهره‌گیری از آن تأثیرگذار است. با تفاوت نوع نگرش به جامعیت قرآن، چگونگی تفسیر بسیاری از آیات و در نتیجه، ترسیم محدودۀ رهنمودها و [[قوانین]] و [[احکام]] قابل استفاده از قرآن، و میزان نقش‌آفرینی آن در [[زندگی]] [[انسان]] نیز متفاوت خواهد شد. <ref>[[حمید آریان\|آریان، حمید]]، [[جامعیت قرآن در بیان مفسر المیزان (مقاله)\|جامعیت قرآن در بیان مفسر المیزان]]، [[قرآن‌شناخت (نشریه)\|مجله قرآن‌شناخت]]، س۱، ش۱، ۱۳۸۷، ص۱۳۲</ref>

	== چیستی و انواع جامعیت قرآن ==		== چیستی و انواع جامعیت قرآن ==

Msadeq در ‏۷ مارس ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۴۷

2023-03-07T10:47:14Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ مارس ۲۰۲۳، ساعت ۱۴:۱۷
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط\| موضوع مرتبط = قرآن\| عنوان مدخل = [[جامعیت قرآن]]\| مداخل مرتبط = [[جامعیت قرآن در قرآن]] - [[جامعیت قرآن در حدیث]] \| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط\| موضوع مرتبط = قرآن\| عنوان مدخل = [[جامعیت قرآن]]\| مداخل مرتبط = [[جامعیت قرآن در قرآن]] - [[جامعیت قرآن در حدیث]] - [[جامعیت قرآن در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]]\| پرسش مرتبط = }}
	از جمله مباحث مبنایی مربوط به [[شناخت قرآن]] که در چگونگی [[فهم]] و [[تفسیر]] آن نقش دارد، [[جامعیت قرآن]] است. نوع برداشت هر مفسری از گسترۀ موضوعات و مسائل [[قرآن]] و نیز چگونگی و [[میزان]] بیان آنها، در برداشت‌ او از معانی و مقاصد [[آیات]] و بالتبع، نحوۀ تعامل وی با این [[کتاب الهی]] و بهره‌گیری از آن تأثیرگذار است. با تفاوت نوع نگرش به جامعیت قرآن، چگونگی تفسیر بسیاری از آیات و در نتیجه، ترسیم محدودۀ رهنمودها و [[قوانین]] و [[احکام]] قابل استفاده از قرآن، و میزان نقش‌آفرینی آن در [[زندگی]] [[انسان]] نیز متفاوت خواهد شد. <ref>[[حمید آریان\|آریان، حمید]]، [[جامعیت قرآن در بیان مفسر المیزان (مقاله)\|جامعیت قرآن در بیان مفسر المیزان]]، [[قرآن‌شناخت (نشریه)\|مجله قرآن‌شناخت]]، س۱، ش۱، ۱۳۸۷، ص۱۳۲</ref>		از جمله مباحث مبنایی مربوط به [[شناخت قرآن]] که در چگونگی [[فهم]] و [[تفسیر]] آن نقش دارد، [[جامعیت قرآن]] است. نوع برداشت هر مفسری از گسترۀ موضوعات و مسائل [[قرآن]] و نیز چگونگی و [[میزان]] بیان آنها، در برداشت‌ او از معانی و مقاصد [[آیات]] و بالتبع، نحوۀ تعامل وی با این [[کتاب الهی]] و بهره‌گیری از آن تأثیرگذار است. با تفاوت نوع نگرش به جامعیت قرآن، چگونگی تفسیر بسیاری از آیات و در نتیجه، ترسیم محدودۀ رهنمودها و [[قوانین]] و [[احکام]] قابل استفاده از قرآن، و میزان نقش‌آفرینی آن در [[زندگی]] [[انسان]] نیز متفاوت خواهد شد. <ref>[[حمید آریان\|آریان، حمید]]، [[جامعیت قرآن در بیان مفسر المیزان (مقاله)\|جامعیت قرآن در بیان مفسر المیزان]]، [[قرآن‌شناخت (نشریه)\|مجله قرآن‌شناخت]]، س۱، ش۱، ۱۳۸۷، ص۱۳۲</ref>

Msadeq: /* عمومیتتحدی و جامعیت قرآن */

2023-03-07T10:46:01Z

عمومیتتحدی و جامعیت قرآن

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ مارس ۲۰۲۳، ساعت ۱۴:۱۶
خط ۱۴:		خط ۱۴:

	== جامعیت قرآن از حیث گستره مسائل ==		== جامعیت قرآن از حیث گستره مسائل ==
	=== عمومیت[[تحدی]] و جامعیت قرآن ===		=== عمومیت [[تحدی]] و جامعیت قرآن ===
	عمومیت تحدی و [[اعجاز قرآن]]، [[مبیِّن]] آن است که هماوردطلبی عام قرآن برای همانندآوری، مستلزم [[اعجاز]] همه جانبه و بالتبع جامعیت این کتاب در تمام جهات است. وقتی قرآن به همۀ موضوعات و مسائلی که برای [[انسان]] امکان ورود [[فکری]] و عملی در آنها میسر است، [[تحدی]] می‌کند، لازمه‌اش جامع بودن و اشتمال آن بر همۀ آن مسائل در حد [[اعجاز]] است. <ref>[[حمید آریان\|آریان، حمید]]، [[جامعیت قرآن در بیان مفسر المیزان (مقاله)\|جامعیت قرآن در بیان مفسر المیزان]]، [[قرآن‌شناخت (نشریه)\|مجله قرآن‌شناخت]]، س۱، ش۱، ۱۳۸۷، ص۱۴۵.</ref>		عمومیت تحدی و [[اعجاز قرآن]]، [[مبیِّن]] آن است که هماوردطلبی عام قرآن برای همانندآوری، مستلزم [[اعجاز]] همه جانبه و بالتبع جامعیت این کتاب در تمام جهات است. وقتی قرآن به همۀ موضوعات و مسائلی که برای [[انسان]] امکان ورود [[فکری]] و عملی در آنها میسر است، [[تحدی]] می‌کند، لازمه‌اش جامع بودن و اشتمال آن بر همۀ آن مسائل در حد [[اعجاز]] است. <ref>[[حمید آریان\|آریان، حمید]]، [[جامعیت قرآن در بیان مفسر المیزان (مقاله)\|جامعیت قرآن در بیان مفسر المیزان]]، [[قرآن‌شناخت (نشریه)\|مجله قرآن‌شناخت]]، س۱، ش۱، ۱۳۸۷، ص۱۴۵.</ref>

Msadeq: /* جامعیت قرآن از حیث نحوۀ بیان */

2023-03-07T10:42:41Z

جامعیت قرآن از حیث نحوۀ بیان

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ مارس ۲۰۲۳، ساعت ۱۴:۱۲
خط ۱۱:		خط ۱۱:
	[[قرآن مجید]] کتابی است کامل؛ بدین معنی که هم [[هدف]] کامل [[انسانیت]] را در خود دارد و هم آن هدف را به [[کامل‌ترین]] وجه بیان کرده است. هدف انسانیت [[جهان‌بینی]] کامل و به کار بستن [[اصول اخلاقی]] و [[قوانین]] عملی مناسب و ملازم با آن جهان‌بینی است، قرآن مجید تشریح کامل این مقصود را بر عهده دارد. هر چیزی که [[بشر]] در پیمودن راه [[سعادت]] و [[خوشبختی]] از [[اعتقاد]] و عمل به آن نیازمند می‌باشد، در [[قرآن کریم]] به طور کامل بیان شده است. <ref>ر. ک. [[علامه طباطبایی\|طباطبایی، سید محمد حسین]]، قرآن در اسلام، ص۲۲ و ۲۳.</ref>		[[قرآن مجید]] کتابی است کامل؛ بدین معنی که هم [[هدف]] کامل [[انسانیت]] را در خود دارد و هم آن هدف را به [[کامل‌ترین]] وجه بیان کرده است. هدف انسانیت [[جهان‌بینی]] کامل و به کار بستن [[اصول اخلاقی]] و [[قوانین]] عملی مناسب و ملازم با آن جهان‌بینی است، قرآن مجید تشریح کامل این مقصود را بر عهده دارد. هر چیزی که [[بشر]] در پیمودن راه [[سعادت]] و [[خوشبختی]] از [[اعتقاد]] و عمل به آن نیازمند می‌باشد، در [[قرآن کریم]] به طور کامل بیان شده است. <ref>ر. ک. [[علامه طباطبایی\|طباطبایی، سید محمد حسین]]، قرآن در اسلام، ص۲۲ و ۲۳.</ref>

	ویژگی‌هایی چون «بیان کردن هدف به کامل‌ترین وجه» و «تشریح کامل مقاصد» و «به طور کامل بیان کردن [[نیازهای بشر]] در مسیر سعادت» می‌تواند مستقلاً معیاری برای جامع بودن قرآن در نحوۀ بیان آن به حساب آید و به روشنی بر [[جامعیت]] قسم اول دلالت کند.<ref>حمید آریان\|آریان، ~~حمید،~~ جامعیت قرآن در بیان مفسر المیزان (مقاله)\|جامعیت قرآن در بیان مفسر ~~المیزان،~~ قرآن‌شناخت (نشریه)\|مجله ~~قرآن‌شناخت،~~ س۱، ش۱، ۱۳۸۷، ص۱۴۰.</ref>		ویژگی‌هایی چون «بیان کردن هدف به کامل‌ترین وجه» و «تشریح کامل مقاصد» و «به طور کامل بیان کردن [[نیازهای بشر]] در مسیر سعادت» می‌تواند مستقلاً معیاری برای جامع بودن قرآن در نحوۀ بیان آن به حساب آید و به روشنی بر [[جامعیت]] قسم اول دلالت کند.<ref>[[حمید آریان\|آریان، حمید]]، [[جامعیت قرآن در بیان مفسر المیزان (مقاله)\|جامعیت قرآن در بیان مفسر المیزان]]، [[قرآن‌شناخت (نشریه)\|مجله قرآن‌شناخت]]، س۱، ش۱، ۱۳۸۷، ص۱۴۰.</ref>

	== جامعیت قرآن از حیث گستره مسائل ==		== جامعیت قرآن از حیث گستره مسائل ==

Msadeq در ‏۷ مارس ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۴۱

2023-03-07T10:41:36Z

نمایش تغییرات

Msadeq در ‏۷ مارس ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۳۰

2023-03-07T10:30:53Z

نمایش تغییرات

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-24T19:48:07Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

نمایش تغییرات