جاودانگی اسلام - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* جاودانه‌ بودن قرآن کریم */

2023-11-04T13:25:38Z

جاودانه‌ بودن قرآن کریم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۶:۵۵
خط ۱۵:		خط ۱۵:

	== جاودانه‌ بودن قرآن کریم ==		== جاودانه‌ بودن قرآن کریم ==
	~~{{اصلی\|جاودانگی قرآن}}~~
	[[کتاب آسمانی]] [[دین اسلام]] برخلاف دیگر [[متون دینی]]، از ویژگی جاودانه بودن بهره‌مند است. [[قرآن کریم]] در این خصوص می‌فرماید: {{متن قرآن\|وَإِنَّهُ لَكِتَابٌ عَزِيزٌ لا يَأْتِيهِ الْبَاطِلُ مِن بَيْنِ يَدَيْهِ وَلا مِنْ خَلْفِهِ تَنزِيلٌ مِّنْ حَكِيمٍ حَمِيدٍ}}<ref>و به راستی آن کتابی است ارجمند. در حال و آینده آن، باطل راه ندارد، فرو فرستاده (خداوند) فرزانه ستوده‌ای است؛ سوره فصلت، آیه: ۴۱- ۴۲.</ref>. این [[آیه شریفه]] دلالت دارد بر اینکه هیچگاه [[قرآن کریم]]، صحت و اعتبار خود را از دست نخواهد داد. در [[روایات]] نیز بر این واقعیت تصریح شده است، از جمله وقتی [[زراره]] درباره [[حلال و حرام]] از [[امام صادق]] {{ع}} می‌پرسد، حضرت در پاسخ می‌فرماید: "[[حلال]] [[محمد]] {{صل}} برای همیشه تا [[روز قیامت]] [[حلال]] است و [[حرام]] او تا [[روز قیامت]] [[حرام]] است، [[حلال و حرام]] دیگری نیست و نخواهد آمد"<ref>{{متن حدیث\|حَلَالُ‏ مُحَمَّدٍ حَلَالٌ‏ أَبَداً إِلَى‏ يَوْمِ‏ الْقِيَامَةِ وَ حَرَامُهُ حَرَامٌ أَبَداً إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ لَا يَكُونُ غَيْرُهُ وَ لَا يَجِي‏ءُ غَيْرُهُ }}؛ کافی، ج۱، ص۵۸.</ref>.<ref>[[محمد تقی سبحانی\|سبحانی، محمد تقی]] و [[رضا برنجکار\|برنجکار، رضا]]، [[معارف و عقاید ۵ ج۱ (کتاب)\|معارف و عقاید ۵]]، ج۱، ص۲۵۵ - ۲۶۴.</ref>		[[کتاب آسمانی]] [[دین اسلام]] برخلاف دیگر [[متون دینی]]، از ویژگی جاودانه بودن بهره‌مند است. [[قرآن کریم]] در این خصوص می‌فرماید: {{متن قرآن\|وَإِنَّهُ لَكِتَابٌ عَزِيزٌ لا يَأْتِيهِ الْبَاطِلُ مِن بَيْنِ يَدَيْهِ وَلا مِنْ خَلْفِهِ تَنزِيلٌ مِّنْ حَكِيمٍ حَمِيدٍ}}<ref>و به راستی آن کتابی است ارجمند. در حال و آینده آن، باطل راه ندارد، فرو فرستاده (خداوند) فرزانه ستوده‌ای است؛ سوره فصلت، آیه: ۴۱- ۴۲.</ref>. این [[آیه شریفه]] دلالت دارد بر اینکه هیچگاه [[قرآن کریم]]، صحت و اعتبار خود را از دست نخواهد داد. در [[روایات]] نیز بر این واقعیت تصریح شده است، از جمله وقتی [[زراره]] درباره [[حلال و حرام]] از [[امام صادق]] {{ع}} می‌پرسد، حضرت در پاسخ می‌فرماید: "[[حلال]] [[محمد]] {{صل}} برای همیشه تا [[روز قیامت]] [[حلال]] است و [[حرام]] او تا [[روز قیامت]] [[حرام]] است، [[حلال و حرام]] دیگری نیست و نخواهد آمد"<ref>{{متن حدیث\|حَلَالُ‏ مُحَمَّدٍ حَلَالٌ‏ أَبَداً إِلَى‏ يَوْمِ‏ الْقِيَامَةِ وَ حَرَامُهُ حَرَامٌ أَبَداً إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ لَا يَكُونُ غَيْرُهُ وَ لَا يَجِي‏ءُ غَيْرُهُ }}؛ کافی، ج۱، ص۵۸.</ref>.<ref>[[محمد تقی سبحانی\|سبحانی، محمد تقی]] و [[رضا برنجکار\|برنجکار، رضا]]، [[معارف و عقاید ۵ ج۱ (کتاب)\|معارف و عقاید ۵]]، ج۱، ص۲۵۵ - ۲۶۴.</ref>

Wasity: جایگزینی متن - 'نزول فرشتگان' به 'نزول فرشتگان'

2023-03-12T03:01:18Z

جایگزینی متن - 'نزول فرشتگان' به 'نزول فرشتگان'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ مارس ۲۰۲۳، ساعت ۰۶:۳۱
خط ۲۹:		خط ۲۹:
	با به پایان رسیدن سلسله [[نبوت]]، [[وحی\|وحی الهی]] از نوع [[تشریعی]]، ختم گردید، اما [[وحی]] غیر [[تشریعی]] ختم نشده است. [[خداوند متعال]] در [[سوره قدر]] می‌فرماید: {{متن قرآن\|تَنَزَّلُ الْمَلائِكَةُ وَالرُّوحُ فِيهَا بِإِذْنِ رَبِّهِم مِّن كُلِّ أَمْرٍ}}<ref> فرشتگان و روح (الامین) در آن، با اذن پروردگارشان برای هر کاری فرود می‌آیند؛ سوره قدر، آیه۴.</ref>.		با به پایان رسیدن سلسله [[نبوت]]، [[وحی\|وحی الهی]] از نوع [[تشریعی]]، ختم گردید، اما [[وحی]] غیر [[تشریعی]] ختم نشده است. [[خداوند متعال]] در [[سوره قدر]] می‌فرماید: {{متن قرآن\|تَنَزَّلُ الْمَلائِكَةُ وَالرُّوحُ فِيهَا بِإِذْنِ رَبِّهِم مِّن كُلِّ أَمْرٍ}}<ref> فرشتگان و روح (الامین) در آن، با اذن پروردگارشان برای هر کاری فرود می‌آیند؛ سوره قدر، آیه۴.</ref>.

	در این [[آیه]]، کلمه {{متن قرآن\|تَنَزَّلُ}} فعل مضارع است و بر استمرار [[نزول~~]] [[~~فرشتگان]] و [[روح]] دلالت می‌کند. در زمان [[پیامبر اکرم\|رسول خدا]] {{صل}}، [[فرشتگان]] و [[روح]] بر [[پیامبر]] نازل می‌شدند و بعد از حضرتش، [[فرشتگان]] بر [[جانشینان]] آن حضرت فرود می‌آیند و این [[نزول]] تا [[روز قیامت]] ادامه خواهد داشت. لذا [[امام علی\|امیرالمؤمنین]] {{ع}} می‌فرمایند: " به‌ [[درستی]] که [[شب قدر]] در هر سال است و در آن [[شب]]، امر آن سال نازل می‌شود و به تحقیق که بعد از [[پیامبر اکرم\|رسول خدا]] {{صل}} برای آن اولیائی هستند"<ref>{{متن حدیث\|إِنَ‏ لَيْلَةَ الْقَدْرِ فِي‏ كُلِ‏ سَنَةٍ وَ إِنَّهُ‏ يَنْزِلُ‏ فِي‏ تِلْكَ‏ اللَّيْلَةِ أَمْرُ السَّنَةِ وَ إِنَّ لِذَلِكَ الْأَمْرِ وُلَاةً بَعْدَ رَسُولِ اللَّهِ {{صل}}}}؛ کافی، ج۱، ص۲۴۷.</ref>.		در این [[آیه]]، کلمه {{متن قرآن\|تَنَزَّلُ}} فعل مضارع است و بر استمرار [[نزول فرشتگان]] و [[روح]] دلالت می‌کند. در زمان [[پیامبر اکرم\|رسول خدا]] {{صل}}، [[فرشتگان]] و [[روح]] بر [[پیامبر]] نازل می‌شدند و بعد از حضرتش، [[فرشتگان]] بر [[جانشینان]] آن حضرت فرود می‌آیند و این [[نزول]] تا [[روز قیامت]] ادامه خواهد داشت. لذا [[امام علی\|امیرالمؤمنین]] {{ع}} می‌فرمایند: " به‌ [[درستی]] که [[شب قدر]] در هر سال است و در آن [[شب]]، امر آن سال نازل می‌شود و به تحقیق که بعد از [[پیامبر اکرم\|رسول خدا]] {{صل}} برای آن اولیائی هستند"<ref>{{متن حدیث\|إِنَ‏ لَيْلَةَ الْقَدْرِ فِي‏ كُلِ‏ سَنَةٍ وَ إِنَّهُ‏ يَنْزِلُ‏ فِي‏ تِلْكَ‏ اللَّيْلَةِ أَمْرُ السَّنَةِ وَ إِنَّ لِذَلِكَ الْأَمْرِ وُلَاةً بَعْدَ رَسُولِ اللَّهِ {{صل}}}}؛ کافی، ج۱، ص۲۴۷.</ref>.

	سپس [[امام علی]] {{ع}} اوصیای [[پیامبر اکرم]] {{صل}} را که [[ملائکه]] در [[شب قدر]] بر آنان فرود آمده و امر آن سال را برایشان می‌آورند، معرفی می‌فرمایند: "من و یازده نفر از [[فرزندان]] من، اوصیای [[پیامبر]] هستیم، آنها که [[امام]] و محدّث هستند"<ref>{{متن حدیث\|أَنَا وَ أَحَدَ عَشَرَ مِنْ‏ صُلْبِي‏ أَئِمَّةٌ مُحَدَّثُون‏}}؛ کافی، ج۱، ص۲۴۷.</ref>.		سپس [[امام علی]] {{ع}} اوصیای [[پیامبر اکرم]] {{صل}} را که [[ملائکه]] در [[شب قدر]] بر آنان فرود آمده و امر آن سال را برایشان می‌آورند، معرفی می‌فرمایند: "من و یازده نفر از [[فرزندان]] من، اوصیای [[پیامبر]] هستیم، آنها که [[امام]] و محدّث هستند"<ref>{{متن حدیث\|أَنَا وَ أَحَدَ عَشَرَ مِنْ‏ صُلْبِي‏ أَئِمَّةٌ مُحَدَّثُون‏}}؛ کافی، ج۱، ص۲۴۷.</ref>.

Bahmani: /* پانویس */

2023-01-16T08:02:37Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۳۲
خط ۴۴:		خط ۴۴:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:اسلام]]		[[رده:ویژگی‌های دین اسلام]]

Wasity: /* جاودانه‌ بودن قرآن کریم */

2022-11-29T05:43:39Z

جاودانه‌ بودن قرآن کریم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۱۳
خط ۱۴:		خط ۱۴:
	چگونه می‌توان میان [[ثبات]] و همیشگی بودن [[اسلام]] با تحولات در نیازهای [[بشر]] در زمان و شرایط گوناگون جمع کرد. در پاسخ به مسئله فوق می‌گوییم [[دین اسلام]] دارای ویژگی‌هایی است که موجب [[پویایی]] و کارآمدی آن در همه شرایط می‌شود<ref>[[صفدر الهی راد\|الهی راد، صفدر]]، [[انسان‌شناسی (کتاب)\|انسان‌شناسی]]، ص۱۸۶.</ref>.		چگونه می‌توان میان [[ثبات]] و همیشگی بودن [[اسلام]] با تحولات در نیازهای [[بشر]] در زمان و شرایط گوناگون جمع کرد. در پاسخ به مسئله فوق می‌گوییم [[دین اسلام]] دارای ویژگی‌هایی است که موجب [[پویایی]] و کارآمدی آن در همه شرایط می‌شود<ref>[[صفدر الهی راد\|الهی راد، صفدر]]، [[انسان‌شناسی (کتاب)\|انسان‌شناسی]]، ص۱۸۶.</ref>.

	== جاودانه‌ بودن [[قرآن کریم]] ==		== جاودانه‌ بودن قرآن کریم ==
			{{اصلی\|جاودانگی قرآن}}
	[[کتاب آسمانی]] [[دین اسلام]] برخلاف دیگر [[متون دینی]]، از ویژگی جاودانه بودن بهره‌مند است. [[قرآن کریم]] در این خصوص می‌فرماید: {{متن قرآن\|وَإِنَّهُ لَكِتَابٌ عَزِيزٌ لا يَأْتِيهِ الْبَاطِلُ مِن بَيْنِ يَدَيْهِ وَلا مِنْ خَلْفِهِ تَنزِيلٌ مِّنْ حَكِيمٍ حَمِيدٍ}}<ref>و به راستی آن کتابی است ارجمند. در حال و آینده آن، باطل راه ندارد، فرو فرستاده (خداوند) فرزانه ستوده‌ای است؛ سوره فصلت، آیه: ۴۱- ۴۲.</ref>. این [[آیه شریفه]] دلالت دارد بر اینکه هیچگاه [[قرآن کریم]]، صحت و اعتبار خود را از دست نخواهد داد. در [[روایات]] نیز بر این واقعیت تصریح شده است، از جمله وقتی [[زراره]] درباره [[حلال و حرام]] از [[امام صادق]] {{ع}} می‌پرسد، حضرت در پاسخ می‌فرماید: "[[حلال]] [[محمد]] {{صل}} برای همیشه تا [[روز قیامت]] [[حلال]] است و [[حرام]] او تا [[روز قیامت]] [[حرام]] است، [[حلال و حرام]] دیگری نیست و نخواهد آمد"<ref>{{متن حدیث\|حَلَالُ‏ مُحَمَّدٍ حَلَالٌ‏ أَبَداً إِلَى‏ يَوْمِ‏ الْقِيَامَةِ وَ حَرَامُهُ حَرَامٌ أَبَداً إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ لَا يَكُونُ غَيْرُهُ وَ لَا يَجِي‏ءُ غَيْرُهُ }}؛ کافی، ج۱، ص۵۸.</ref>.<ref>[[محمد تقی سبحانی\|سبحانی، محمد تقی]] و [[رضا برنجکار\|برنجکار، رضا]]، [[معارف و عقاید ۵ ج۱ (کتاب)\|معارف و عقاید ۵]]، ج۱، ص۲۵۵ - ۲۶۴.</ref>		[[کتاب آسمانی]] [[دین اسلام]] برخلاف دیگر [[متون دینی]]، از ویژگی جاودانه بودن بهره‌مند است. [[قرآن کریم]] در این خصوص می‌فرماید: {{متن قرآن\|وَإِنَّهُ لَكِتَابٌ عَزِيزٌ لا يَأْتِيهِ الْبَاطِلُ مِن بَيْنِ يَدَيْهِ وَلا مِنْ خَلْفِهِ تَنزِيلٌ مِّنْ حَكِيمٍ حَمِيدٍ}}<ref>و به راستی آن کتابی است ارجمند. در حال و آینده آن، باطل راه ندارد، فرو فرستاده (خداوند) فرزانه ستوده‌ای است؛ سوره فصلت، آیه: ۴۱- ۴۲.</ref>. این [[آیه شریفه]] دلالت دارد بر اینکه هیچگاه [[قرآن کریم]]، صحت و اعتبار خود را از دست نخواهد داد. در [[روایات]] نیز بر این واقعیت تصریح شده است، از جمله وقتی [[زراره]] درباره [[حلال و حرام]] از [[امام صادق]] {{ع}} می‌پرسد، حضرت در پاسخ می‌فرماید: "[[حلال]] [[محمد]] {{صل}} برای همیشه تا [[روز قیامت]] [[حلال]] است و [[حرام]] او تا [[روز قیامت]] [[حرام]] است، [[حلال و حرام]] دیگری نیست و نخواهد آمد"<ref>{{متن حدیث\|حَلَالُ‏ مُحَمَّدٍ حَلَالٌ‏ أَبَداً إِلَى‏ يَوْمِ‏ الْقِيَامَةِ وَ حَرَامُهُ حَرَامٌ أَبَداً إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ لَا يَكُونُ غَيْرُهُ وَ لَا يَجِي‏ءُ غَيْرُهُ }}؛ کافی، ج۱، ص۵۸.</ref>.<ref>[[محمد تقی سبحانی\|سبحانی، محمد تقی]] و [[رضا برنجکار\|برنجکار، رضا]]، [[معارف و عقاید ۵ ج۱ (کتاب)\|معارف و عقاید ۵]]، ج۱، ص۲۵۵ - ۲۶۴.</ref>

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-24T19:48:24Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T06:11:00Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۴۱
خط ۶:		خط ۶:
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

	[[دین اسلام]] [[هدایت]] [[انسان‌ها]] تا [[روز قیامت]] را برعهده دارد و [[دینی]] جاودانه است: {{متن قرآن\|وَإِنَّهُ لَكِتَابٌ عَزِيزٌ لا يَأْتِيهِ الْبَاطِلُ مِن بَيْنِ يَدَيْهِ وَلا مِنْ خَلْفِهِ تَنزِيلٌ مِّنْ حَكِيمٍ حَمِيدٍ}}؛ {{متن حدیث\|حَلَالُ‏ مُحَمَّدٍ حَلَالٌ‏ أَبَداً إِلَى‏ يَوْمِ‏ الْقِيَامَةِ وَ حَرَامُهُ حَرَامٌ أَبَداً إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ لَا يَكُونُ غَيْرُهُ وَ لَا يَجِي‏ءُ غَيْرُهُ }}. [[شریعت]] [[اسلام]] با برخورداری از [[نظام]] [[امامت]]، تا [[قیامت]] ادامه دارد. بی‌توجهی به اهداف رسالت [[بشریت]] را از نتایج [[بعثت\|بعثت انبیا]] دور می‌سازد. [[ضرورت]] دستیابی به این مهم، در [[امامت]] بعد از [[پیامبر]] جلوه می‌کند.		[[دین اسلام]] [[هدایت]] [[انسان‌ها]] تا [[روز قیامت]] را برعهده دارد و [[دینی]] جاودانه است: {{متن قرآن\|وَإِنَّهُ لَكِتَابٌ عَزِيزٌ لا يَأْتِيهِ الْبَاطِلُ مِن بَيْنِ يَدَيْهِ وَلا مِنْ خَلْفِهِ تَنزِيلٌ مِّنْ حَكِيمٍ حَمِيدٍ}}؛ {{متن حدیث\|حَلَالُ‏ مُحَمَّدٍ حَلَالٌ‏ أَبَداً إِلَى‏ يَوْمِ‏ الْقِيَامَةِ وَ حَرَامُهُ حَرَامٌ أَبَداً إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ لَا يَكُونُ غَيْرُهُ وَ لَا يَجِي‏ءُ غَيْرُهُ }}. [[شریعت]] [[اسلام]] با برخورداری از [[نظام]] [[امامت]]، تا [[قیامت]] ادامه دارد. بی‌توجهی به اهداف رسالت [[بشریت]] را از نتایج [[بعثت\|بعثت انبیا]] دور می‌سازد. [[ضرورت]] دستیابی به این مهم، در [[امامت]] بعد از [[پیامبر]] جلوه می‌کند.

خط ۴۲:		خط ۴۳:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	~~[[رده:مدخل]]~~
	[[رده:اسلام]]		[[رده:اسلام]]

فرقانی: /* پانویس */

2022-07-28T08:25:00Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۵۵
خط ۴۳:		خط ۴۳:

	[[رده:مدخل]]		[[رده:مدخل]]
	~~[[رده:نبوت]]~~
	[[رده:اسلام]]		[[رده:اسلام]]

Bahmani: /* پانویس */

2022-06-25T09:02:28Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۳۲
خط ۴۴:		خط ۴۴:
	[[رده:مدخل]]		[[رده:مدخل]]
	[[رده:نبوت]]		[[رده:نبوت]]
	[[رده:~~جاودانگی~~ اسلام]]		[[رده:اسلام]]

Bahmani در ‏۲۵ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۰۱

2022-06-25T09:01:29Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۳۱
خط ۲:		خط ۲:
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = ختم نبوت		\| موضوع مرتبط = ختم نبوت
	\| عنوان مدخل = [[جاودانگی اسلام]]		\| عنوان مدخل = جاودانگی اسلام
	\| مداخل مرتبط = [[جاودانگی اسلام در فقه اسلامی]]		\| مداخل مرتبط = [[جاودانگی اسلام در فقه اسلامی]]
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =

Bahmani در ‏۲۵ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۰۱

2022-06-25T09:01:08Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۳۱
خط ۳:		خط ۳:
	\| موضوع مرتبط = ختم نبوت		\| موضوع مرتبط = ختم نبوت
	\| عنوان مدخل = [[جاودانگی اسلام]]		\| عنوان مدخل = [[جاودانگی اسلام]]
	\| مداخل مرتبط = [[جاودانگی اسلام در قرآن]] - [[جاودانگی اسلام در حدیث]] - [[جاودانگی اسلام در کلام اسلامی]] - [[جاودانگی اسلام در فلسفه اسلامی]] - [[جاودانگی اسلام در عرفان اسلامی]]		\| مداخل مرتبط = [[جاودانگی اسلام در فقه اسلامی]]
	\| پرسش مرتبط = ~~جاودانگی اسلام (پرسش)~~		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

	[[دین اسلام]] [[هدایت]] [[انسان‌ها]] تا [[روز قیامت]] را برعهده دارد و [[دینی]] جاودانه است: {{متن قرآن\|وَإِنَّهُ لَكِتَابٌ عَزِيزٌ لا يَأْتِيهِ الْبَاطِلُ مِن بَيْنِ يَدَيْهِ وَلا مِنْ خَلْفِهِ تَنزِيلٌ مِّنْ حَكِيمٍ حَمِيدٍ}}؛ {{متن حدیث\|حَلَالُ‏ مُحَمَّدٍ حَلَالٌ‏ أَبَداً إِلَى‏ يَوْمِ‏ الْقِيَامَةِ وَ حَرَامُهُ حَرَامٌ أَبَداً إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ لَا يَكُونُ غَيْرُهُ وَ لَا يَجِي‏ءُ غَيْرُهُ }}. [[شریعت]] [[اسلام]] با برخورداری از [[نظام]] [[امامت]]، تا [[قیامت]] ادامه دارد. بی‌توجهی به اهداف رسالت [[بشریت]] را از نتایج [[بعثت\|بعثت انبیا]] دور می‌سازد. [[ضرورت]] دستیابی به این مهم، در [[امامت]] بعد از [[پیامبر]] جلوه می‌کند.		[[دین اسلام]] [[هدایت]] [[انسان‌ها]] تا [[روز قیامت]] را برعهده دارد و [[دینی]] جاودانه است: {{متن قرآن\|وَإِنَّهُ لَكِتَابٌ عَزِيزٌ لا يَأْتِيهِ الْبَاطِلُ مِن بَيْنِ يَدَيْهِ وَلا مِنْ خَلْفِهِ تَنزِيلٌ مِّنْ حَكِيمٍ حَمِيدٍ}}؛ {{متن حدیث\|حَلَالُ‏ مُحَمَّدٍ حَلَالٌ‏ أَبَداً إِلَى‏ يَوْمِ‏ الْقِيَامَةِ وَ حَرَامُهُ حَرَامٌ أَبَداً إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ لَا يَكُونُ غَيْرُهُ وَ لَا يَجِي‏ءُ غَيْرُهُ }}. [[شریعت]] [[اسلام]] با برخورداری از [[نظام]] [[امامت]]، تا [[قیامت]] ادامه دارد. بی‌توجهی به اهداف رسالت [[بشریت]] را از نتایج [[بعثت\|بعثت انبیا]] دور می‌سازد. [[ضرورت]] دستیابی به این مهم، در [[امامت]] بعد از [[پیامبر]] جلوه می‌کند.

خط ۴۳:		خط ۴۲:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

			[[رده:مدخل]]
			[[رده:نبوت]]
	[[رده:جاودانگی اسلام]]		[[رده:جاودانگی اسلام]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ مارس ۲۰۲۳، ساعت ۰۶:۳۱
خط ۲۹:		خط ۲۹:
	با به پایان رسیدن سلسله [[نبوت]]، [[وحی\|وحی الهی]] از نوع [[تشریعی]]، ختم گردید، اما [[وحی]] غیر [[تشریعی]] ختم نشده است. [[خداوند متعال]] در [[سوره قدر]] می‌فرماید: {{متن قرآن\|تَنَزَّلُ الْمَلائِكَةُ وَالرُّوحُ فِيهَا بِإِذْنِ رَبِّهِم مِّن كُلِّ أَمْرٍ}}<ref> فرشتگان و روح (الامین) در آن، با اذن پروردگارشان برای هر کاری فرود می‌آیند؛ سوره قدر، آیه۴.</ref>.		با به پایان رسیدن سلسله [[نبوت]]، [[وحی\|وحی الهی]] از نوع [[تشریعی]]، ختم گردید، اما [[وحی]] غیر [[تشریعی]] ختم نشده است. [[خداوند متعال]] در [[سوره قدر]] می‌فرماید: {{متن قرآن\|تَنَزَّلُ الْمَلائِكَةُ وَالرُّوحُ فِيهَا بِإِذْنِ رَبِّهِم مِّن كُلِّ أَمْرٍ}}<ref> فرشتگان و روح (الامین) در آن، با اذن پروردگارشان برای هر کاری فرود می‌آیند؛ سوره قدر، آیه۴.</ref>.

	در این [[آیه]]، کلمه {{متن قرآن\|تَنَزَّلُ}} فعل مضارع است و بر استمرار [[نزول~~]] [[~~فرشتگان]] و [[روح]] دلالت می‌کند. در زمان [[پیامبر اکرم\|رسول خدا]] {{صل}}، [[فرشتگان]] و [[روح]] بر [[پیامبر]] نازل می‌شدند و بعد از حضرتش، [[فرشتگان]] بر [[جانشینان]] آن حضرت فرود می‌آیند و این [[نزول]] تا [[روز قیامت]] ادامه خواهد داشت. لذا [[امام علی\|امیرالمؤمنین]] {{ع}} می‌فرمایند: " به‌ [[درستی]] که [[شب قدر]] در هر سال است و در آن [[شب]]، امر آن سال نازل می‌شود و به تحقیق که بعد از [[پیامبر اکرم\|رسول خدا]] {{صل}} برای آن اولیائی هستند"<ref>{{متن حدیث\|إِنَ‏ لَيْلَةَ الْقَدْرِ فِي‏ كُلِ‏ سَنَةٍ وَ إِنَّهُ‏ يَنْزِلُ‏ فِي‏ تِلْكَ‏ اللَّيْلَةِ أَمْرُ السَّنَةِ وَ إِنَّ لِذَلِكَ الْأَمْرِ وُلَاةً بَعْدَ رَسُولِ اللَّهِ {{صل}}}}؛ کافی، ج۱، ص۲۴۷.</ref>.		در این [[آیه]]، کلمه {{متن قرآن\|تَنَزَّلُ}} فعل مضارع است و بر استمرار [[نزول فرشتگان]] و [[روح]] دلالت می‌کند. در زمان [[پیامبر اکرم\|رسول خدا]] {{صل}}، [[فرشتگان]] و [[روح]] بر [[پیامبر]] نازل می‌شدند و بعد از حضرتش، [[فرشتگان]] بر [[جانشینان]] آن حضرت فرود می‌آیند و این [[نزول]] تا [[روز قیامت]] ادامه خواهد داشت. لذا [[امام علی\|امیرالمؤمنین]] {{ع}} می‌فرمایند: " به‌ [[درستی]] که [[شب قدر]] در هر سال است و در آن [[شب]]، امر آن سال نازل می‌شود و به تحقیق که بعد از [[پیامبر اکرم\|رسول خدا]] {{صل}} برای آن اولیائی هستند"<ref>{{متن حدیث\|إِنَ‏ لَيْلَةَ الْقَدْرِ فِي‏ كُلِ‏ سَنَةٍ وَ إِنَّهُ‏ يَنْزِلُ‏ فِي‏ تِلْكَ‏ اللَّيْلَةِ أَمْرُ السَّنَةِ وَ إِنَّ لِذَلِكَ الْأَمْرِ وُلَاةً بَعْدَ رَسُولِ اللَّهِ {{صل}}}}؛ کافی، ج۱، ص۲۴۷.</ref>.

	سپس [[امام علی]] {{ع}} اوصیای [[پیامبر اکرم]] {{صل}} را که [[ملائکه]] در [[شب قدر]] بر آنان فرود آمده و امر آن سال را برایشان می‌آورند، معرفی می‌فرمایند: "من و یازده نفر از [[فرزندان]] من، اوصیای [[پیامبر]] هستیم، آنها که [[امام]] و محدّث هستند"<ref>{{متن حدیث\|أَنَا وَ أَحَدَ عَشَرَ مِنْ‏ صُلْبِي‏ أَئِمَّةٌ مُحَدَّثُون‏}}؛ کافی، ج۱، ص۲۴۷.</ref>.		سپس [[امام علی]] {{ع}} اوصیای [[پیامبر اکرم]] {{صل}} را که [[ملائکه]] در [[شب قدر]] بر آنان فرود آمده و امر آن سال را برایشان می‌آورند، معرفی می‌فرمایند: "من و یازده نفر از [[فرزندان]] من، اوصیای [[پیامبر]] هستیم، آنها که [[امام]] و محدّث هستند"<ref>{{متن حدیث\|أَنَا وَ أَحَدَ عَشَرَ مِنْ‏ صُلْبِي‏ أَئِمَّةٌ مُحَدَّثُون‏}}؛ کافی، ج۱، ص۲۴۷.</ref>.