جایگاه امامت در نهج البلاغه - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Wasity: /* ارایه اعمال امت به امام */

2026-05-20T13:22:10Z

ارایه اعمال امت به امام

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۶:۵۲
خط ۲۷۱:		خط ۲۷۱:
	«[[سوگند]] به آن‌که مرا به [[پیامبری]] برانگیخت، اگر کسی با عمل هفتاد [[پیامبر]]، به بارگاه [[حق]] درآید، اما [[ولایت اهل بیت]] را به همراه نیاورد، [[خداوند]] هیچ عمل [[واجب]] و مستحبی را از او نخواهد پذیرفت».<ref>[[عزت‌الله فرشادفر\|فرشادفر، عزت‌الله]]، [[امامت در نهج البلاغه (کتاب)\|امامت در نهج البلاغه]]، ص ۴۹.</ref>		«[[سوگند]] به آن‌که مرا به [[پیامبری]] برانگیخت، اگر کسی با عمل هفتاد [[پیامبر]]، به بارگاه [[حق]] درآید، اما [[ولایت اهل بیت]] را به همراه نیاورد، [[خداوند]] هیچ عمل [[واجب]] و مستحبی را از او نخواهد پذیرفت».<ref>[[عزت‌الله فرشادفر\|فرشادفر، عزت‌الله]]، [[امامت در نهج البلاغه (کتاب)\|امامت در نهج البلاغه]]، ص ۴۹.</ref>

	==~~ارایه~~ اعمال امت به امام==		==ارائه اعمال امت به امام==
			{{همچنین\|شهادت بر اعمال}}

	با [[دقت]] در آنچه راجع به [[ولایت امام]] بر اعمال امت بیان شد، تا اندازه‌ای می‌‌توان [[راز]] ارایه چهره [[ملکوتی]] [[اعمال]] را به امام، آن‌گونه که در متن [[اسلامی]] آمده است، [[کشف]] کرد. این [[حقیقت]] در [[قرآن کریم]] نیز به صورتی آشکار بیان شده است:		با [[دقت]] در آنچه راجع به [[ولایت امام]] بر اعمال امت بیان شد، تا اندازه‌ای می‌‌توان [[راز]] ارایه چهره [[ملکوتی]] [[اعمال]] را به امام، آن‌گونه که در متن [[اسلامی]] آمده است، [[کشف]] کرد. این [[حقیقت]] در [[قرآن کریم]] نیز به صورتی آشکار بیان شده است:
	{{متن قرآن\|وَقُلِ اعْمَلُوا فَسَيَرَى اللَّهُ عَمَلَكُمْ وَرَسُولُهُ وَالْمُؤْمِنُونَ}}<ref>«و بگو (آنچه در سر دارید) انجام دهید، به زودی خداوند و پیامبرش و مؤمنان کار شما را خواهند دید» سوره توبه، آیه ۱۰۵.</ref>.		{{متن قرآن\|وَقُلِ اعْمَلُوا فَسَيَرَى اللَّهُ عَمَلَكُمْ وَرَسُولُهُ وَالْمُؤْمِنُونَ}}<ref>«و بگو (آنچه در سر دارید) انجام دهید، به زودی خداوند و پیامبرش و مؤمنان کار شما را خواهند دید» سوره توبه، آیه ۱۰۵.</ref>.

Wasity: /* نقش امام در هدایت باطنی انسان */

2026-05-20T13:21:31Z

نقش امام در هدایت باطنی انسان

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۶:۵۱
خط ۲۳۴:		خط ۲۳۴:
	#روایاتی که بیانگر نقش ویژه امام در بقای نظام در [[جهان هستی]] است.<ref>[[عزت‌الله فرشادفر\|فرشادفر، عزت‌الله]]، [[امامت در نهج البلاغه (کتاب)\|امامت در نهج البلاغه]]، ص ۴۸.</ref>		#روایاتی که بیانگر نقش ویژه امام در بقای نظام در [[جهان هستی]] است.<ref>[[عزت‌الله فرشادفر\|فرشادفر، عزت‌الله]]، [[امامت در نهج البلاغه (کتاب)\|امامت در نهج البلاغه]]، ص ۴۸.</ref>

	===[[نقش امام]] در [[هدایت باطنی]][[ انسان]]===		===[[نقش امام]] در [[هدایت باطنی]] [[انسان]]===
	بررسی و [[پژوهش]] [[قرآن کریم]] و روایات اسلامی در زمینه [[امامت]] و رهبری، نشان می‌دهد که نقش انسان کامل: یا امام، در هدایت [[انسان‌ها]] فراتر از نمایاندن راه است. امام افزون بر [[هدایت عام]]، افراد مستعد و لایق را در ره‌سپردن طریق و رسیدن به مطلوب [[واقعی]] خود که همان نیل به [[کمال مطلق]] است [[یاری]] می‌رساند.		بررسی و [[پژوهش]] [[قرآن کریم]] و روایات اسلامی در زمینه [[امامت]] و رهبری، نشان می‌دهد که نقش انسان کامل: یا امام، در هدایت [[انسان‌ها]] فراتر از نمایاندن راه است. امام افزون بر [[هدایت عام]]، افراد مستعد و لایق را در ره‌سپردن طریق و رسیدن به مطلوب [[واقعی]] خود که همان نیل به [[کمال مطلق]] است [[یاری]] می‌رساند.
	به سخن دیگر: نقش امام در [[تکامل انسان]] تنها نشان‌دادن [[راه تکامل]] نیست بلکه [[روح]] انسان‌های مستعد به‌طور تکوینی در پرتو [[انوار]] باطنی امام پرورش می‌یابد و به سوی کمال مطلق رهسپار می‌شوند.		به سخن دیگر: نقش امام در [[تکامل انسان]] تنها نشان‌دادن [[راه تکامل]] نیست بلکه [[روح]] انسان‌های مستعد به‌طور تکوینی در پرتو [[انوار]] باطنی امام پرورش می‌یابد و به سوی کمال مطلق رهسپار می‌شوند.

Wasity: /* امام بیان کننده قرآن و معارف اسلامی */

2026-05-20T13:20:43Z

امام بیان کننده قرآن و معارف اسلامی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۶:۵۰
خط ۱۲۷:		خط ۱۲۷:
	[[کلام]] خود را در این قسمت به داستانی از [[سلمان]] پاک به پایان می‌بریم که در گذر از نخلستانی به همراه علی{{ع}} از آن دو جز یک اثر پای باقی نماند یعنی ای علی تو حتی در [[راه رفتن]] ساده، و پای از پای [[الگو]] و اسوه من هستی. این چنین باد [[پیروی]] کردن و اسوه قرار دادن [[امام]].<ref>[[عزت‌الله فرشادفر\|فرشادفر، عزت‌الله]]، [[امامت در نهج البلاغه (کتاب)\|امامت در نهج البلاغه]]، ص ۳۴.</ref>		[[کلام]] خود را در این قسمت به داستانی از [[سلمان]] پاک به پایان می‌بریم که در گذر از نخلستانی به همراه علی{{ع}} از آن دو جز یک اثر پای باقی نماند یعنی ای علی تو حتی در [[راه رفتن]] ساده، و پای از پای [[الگو]] و اسوه من هستی. این چنین باد [[پیروی]] کردن و اسوه قرار دادن [[امام]].<ref>[[عزت‌الله فرشادفر\|فرشادفر، عزت‌الله]]، [[امامت در نهج البلاغه (کتاب)\|امامت در نهج البلاغه]]، ص ۳۴.</ref>

	==امام ~~بیان کننده~~ قرآن و معارف اسلامی==		==امام بیان‌کننده قرآن و معارف اسلامی==
			{{همچنین\|تبیین قرآن\|تبیین دین\|جهاد تبیین}}

	{{متن حدیث\|مَعَادِنُ حِكْمَةِ اللَّهِ وَ حَفَظَةُ سِرِّ اللَّهِ وَ حَمَلَةُ كِتَابِ اللَّهِ}}<ref>مفاتیح الجنان - زیارت جامعه کبیره.</ref>		{{متن حدیث\|مَعَادِنُ حِكْمَةِ اللَّهِ وَ حَفَظَةُ سِرِّ اللَّهِ وَ حَمَلَةُ كِتَابِ اللَّهِ}}<ref>مفاتیح الجنان - زیارت جامعه کبیره.</ref>
	«[[امامان]] گنجینه‌های [[حکمت الهی]] و [[نگهبانان]] [[راز]] [[خدا]] و بدوش‌کشان [[کتاب خدا]] هستند».		«[[امامان]] گنجینه‌های [[حکمت الهی]] و [[نگهبانان]] [[راز]] [[خدا]] و بدوش‌کشان [[کتاب خدا]] هستند».

Wasity: /* امام «الگوی» امت */

2026-05-20T13:19:32Z

امام «الگوی» امت

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۶:۴۹
خط ۱۰۷:		خط ۱۰۷:

	==امام «الگوی» امت==		==امام «الگوی» امت==
			{{همچنین\|اسوه\|اسوه بودن اهل بیت}}
	{{متن حدیث\|... الْمَثَلُ الْأَعْلَى وَ الدَّعْوَةُ الْحُسْنَى...}}<ref>مفاتیح الجنان - زیارت جامعه کبیره.</ref>		{{متن حدیث\|... الْمَثَلُ الْأَعْلَى وَ الدَّعْوَةُ الْحُسْنَى...}}<ref>مفاتیح الجنان - زیارت جامعه کبیره.</ref>
	[[امامان]] [[مَثَل]] و نمونه [[برتر]] و عالی‌تر و [[دعوت]] بهتر و زیباتر هستند.		[[امامان]] [[مَثَل]] و نمونه [[برتر]] و عالی‌تر و [[دعوت]] بهتر و زیباتر هستند.

Wasity: /* رهبری سیاسی و حکومتی امام در جامعه */

2026-05-20T13:18:26Z

رهبری سیاسی و حکومتی امام در جامعه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۶:۴۸
خط ۷۹:		خط ۷۹:

	==رهبری سیاسی و حکومتی امام در جامعه==		==رهبری سیاسی و حکومتی امام در جامعه==
	{{~~اصلی~~\|رهبری سیاسی\|~~حاکمیت امام~~}}		{{همچنین\|رهبری سیاسی\|حکومت اسلامی}}
	{{متن حدیث\|قَادَةُ الْأُمَمِ... سَاسَةُ الْعِبَادِ}}<ref>مفاتیح الجنان - زیارت جامعه کبیره.</ref>		{{متن حدیث\|قَادَةُ الْأُمَمِ... سَاسَةُ الْعِبَادِ}}<ref>مفاتیح الجنان - زیارت جامعه کبیره.</ref>
	پیشروان [[امت‌ها]]... [[رهبران سیاسی]] مردم.		پیشروان [[امت‌ها]]... [[رهبران سیاسی]] مردم.

Wasity: /* رهبری سیاسی و حکومتی امام در جامعه */

2026-05-20T13:16:08Z

رهبری سیاسی و حکومتی امام در جامعه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۶:۴۶
خط ۷۹:		خط ۷۹:

	==رهبری سیاسی و حکومتی امام در جامعه==		==رهبری سیاسی و حکومتی امام در جامعه==
			{{اصلی\|رهبری سیاسی\|حاکمیت امام}}
	{{متن حدیث\|قَادَةُ الْأُمَمِ... سَاسَةُ الْعِبَادِ}}<ref>مفاتیح الجنان - زیارت جامعه کبیره.</ref>		{{متن حدیث\|قَادَةُ الْأُمَمِ... سَاسَةُ الْعِبَادِ}}<ref>مفاتیح الجنان - زیارت جامعه کبیره.</ref>
	پیشروان [[امت‌ها]]... [[رهبران سیاسی]] مردم.		پیشروان [[امت‌ها]]... [[رهبران سیاسی]] مردم.

Jaafari در ‏۲۰ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۸:۰۱

2026-05-20T08:01:41Z

نمایش تغییرات

Wasity: /* امام حجت خدا و پرچم هدایت */

2026-05-20T07:54:54Z

امام حجت خدا و پرچم هدایت

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۱:۲۴
خط ۲۲:		خط ۲۲:

	==امام حجت خدا و پرچم هدایت==		==امام حجت خدا و پرچم هدایت==
			{{اصلی\|حجت خدا\|پرچم هدایت}}

	{{متن حدیث\|حُجَجُ اللَّهِ عَلَى أَهْلِ الدُّنْيَا...}}<ref>مفاتیح الجنان - زیارت جامعه کبیره.</ref>		{{متن حدیث\|حُجَجُ اللَّهِ عَلَى أَهْلِ الدُّنْيَا...}}<ref>مفاتیح الجنان - زیارت جامعه کبیره.</ref>
	[[امامان]] [[حجت‌های خداوند]] بر [[اهل دنیا]] هستند.		[[امامان]] [[حجت‌های خداوند]] بر [[اهل دنیا]] هستند.

Wasity: /* امام حجت خدا و پرچم هدایت */

2026-05-20T07:50:37Z

امام حجت خدا و پرچم هدایت

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۱:۲۰
خط ۲۶:		خط ۲۶:
	[[امام علی]]{{ع}} می‌فرماید: {{متن حدیث\|اللَّهُمَّ إِنَّكَ لَا تُخْلِي أَرْضَكَ مِنْ حُجَّةٍ لَكَ عَلَى خَلْقِكَ}}؛ «خدایا تو [[زمین]] خود را هیچ‌گاه از حجتی بر بندگانت خالی نخواهی گذاشت» و نیز [[امام صادق]]{{ع}} می‌فرماید: {{متن حدیث\|مَا زَالَتِ الْأَرْضُ إِلَّا وَ لِلَّهِ فِيهَا الْحُجَّةُ، يُعَرِّفُ الْحَلَالَ وَ الْحَرَامَ وَ يَدْعُو النَّاسَ إِلَى سَبِيلِ اللَّهِ}}؛ «هیچ وقتی از پیدایش زمین تا به حال نگذشته است مگر آنکه از برای [[خدا]] در آن حجتی بوده است که [[حلال و حرام]] خدا را به آنها [[تعلیم]] دهد و مردم را به [[راه خدا]] بخواند».		[[امام علی]]{{ع}} می‌فرماید: {{متن حدیث\|اللَّهُمَّ إِنَّكَ لَا تُخْلِي أَرْضَكَ مِنْ حُجَّةٍ لَكَ عَلَى خَلْقِكَ}}؛ «خدایا تو [[زمین]] خود را هیچ‌گاه از حجتی بر بندگانت خالی نخواهی گذاشت» و نیز [[امام صادق]]{{ع}} می‌فرماید: {{متن حدیث\|مَا زَالَتِ الْأَرْضُ إِلَّا وَ لِلَّهِ فِيهَا الْحُجَّةُ، يُعَرِّفُ الْحَلَالَ وَ الْحَرَامَ وَ يَدْعُو النَّاسَ إِلَى سَبِيلِ اللَّهِ}}؛ «هیچ وقتی از پیدایش زمین تا به حال نگذشته است مگر آنکه از برای [[خدا]] در آن حجتی بوده است که [[حلال و حرام]] خدا را به آنها [[تعلیم]] دهد و مردم را به [[راه خدا]] بخواند».

	~~تاکنون بیان داشته ایم که~~ [[خداوند متعال]] [[انسان]] را [[هدایت]] می‌کند و هدایت مجموعه دستورالعمل‌هایی است که از جزئی‌ترین و فردی‌ترین مسائل [[انسانی]] شروع می‌شود و در حالی‌که اجتماعی‌ترین و عمومی‌ترین مسائل [[سیاسی]] و [[حکومتی]] را در متن خود دارد، از آنها نیز فراتر رفته و انسان را در میدان‌های جدیدی از [[عرفان]] وارد می‌کنند که نهایتشان [[بازگشت به خدا]] و [[لقاء]] او می‌باشد.		[[خداوند متعال]]، [[انسان]] را [[هدایت]] می‌کند و هدایت مجموعه دستورالعمل‌هایی است که از جزئی‌ترین و فردی‌ترین مسائل [[انسانی]] شروع می‌شود و در حالی‌که اجتماعی‌ترین و عمومی‌ترین مسائل [[سیاسی]] و [[حکومتی]] را در متن خود دارد، از آنها نیز فراتر رفته و انسان را در میدان‌های جدیدی از [[عرفان]] وارد می‌کنند که نهایتشان [[بازگشت به خدا]] و [[لقاء]] او می‌باشد.
	اما [[نیک]] می‌دانیم که این راه که لااقل بخش عمده‌ای از [[خلقت]] و [[تاریخ]] [[انسان]] را شامل می‌شود راهی ساده و روشن نمی‌باشد، بلکه همانطور که تاریخ [[انسان‌ها]] نشان می‌دهد [[زندگی]] انسان‌ها را در سراسر [[اختلاف‌ها]] و [[نزاع‌ها]] و [[جنگ‌ها]] تشکیل می‌دهد که این اختلاف‌ها عموماً از [[خودمحوری]] و خودخواهی و [[سلطه‌جویی]] و [[برتری‌طلبی]] -[[استکبار]] -انسان سرچشمه می‌گیرند اما در این میان نمی‌توان از [[جهل]] و عدم [[شناخت]] [[حقیقت]] و نیز [[اختلاف]] نظرها و تبیین‌های متفاوت انسان در مورد خود و هستی‌اش [[چشم‌پوشی]] کرد که همه اینها باعث [[سرگشتگی]] انسان و [[گمراهی]] او از [[هدایت]] می‌شود.		اما [[نیک]] می‌دانیم که این راه که لااقل بخش عمده‌ای از [[خلقت]] و [[تاریخ]] [[انسان]] را شامل می‌شود راهی ساده و روشن نمی‌باشد، بلکه همانطور که تاریخ [[انسان‌ها]] نشان می‌دهد [[زندگی]] انسان‌ها را در سراسر [[اختلاف‌ها]] و [[نزاع‌ها]] و [[جنگ‌ها]] تشکیل می‌دهد که این اختلاف‌ها عموماً از [[خودمحوری]] و خودخواهی و [[سلطه‌جویی]] و [[برتری‌طلبی]] -[[استکبار]] -انسان سرچشمه می‌گیرند اما در این میان نمی‌توان از [[جهل]] و عدم [[شناخت]] [[حقیقت]] و نیز [[اختلاف]] نظرها و تبیین‌های متفاوت انسان در مورد خود و هستی‌اش [[چشم‌پوشی]] کرد که همه اینها باعث [[سرگشتگی]] انسان و [[گمراهی]] او از [[هدایت]] می‌شود.

Jaafari: /* نقش امام در نظام جهان هستی */

2026-05-20T07:15:57Z

نقش امام در نظام جهان هستی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۰:۴۵
خط ۲۹۰:		خط ۲۹۰:
	[[روایات]] متعددی وجود دارد که نقش [[ولایت تکوینی امام]] را فراتر از نقش او در [[رهبری]] [[باطنی]] [[اعمال انسان]] و تأثیر او در [[برقراری نظم]] [[طبیعی]] زمین خاطرنشان می‌سازد و آشکارا گویای آن است که نظام جهان هستی، مرهون وجود [[جسمانی]] امام و زندگانی او در زمین است. در [[زیارت جامعه کبیره]] که از [[امام هادی]]{{ع}} روایت شده است، [[خطاب]] به [[امامان معصوم]]{{عم}} می‌خوانیم:		[[روایات]] متعددی وجود دارد که نقش [[ولایت تکوینی امام]] را فراتر از نقش او در [[رهبری]] [[باطنی]] [[اعمال انسان]] و تأثیر او در [[برقراری نظم]] [[طبیعی]] زمین خاطرنشان می‌سازد و آشکارا گویای آن است که نظام جهان هستی، مرهون وجود [[جسمانی]] امام و زندگانی او در زمین است. در [[زیارت جامعه کبیره]] که از [[امام هادی]]{{ع}} روایت شده است، [[خطاب]] به [[امامان معصوم]]{{عم}} می‌خوانیم:
	{{متن حدیث\|بِكُمْ يُنَزِّلُ الْغَيْثَ وَ بِكُمْ يُمْسِكُ السَّماءَ أَنْ تَقَعَ عَلَى الْأَرْضِ}}<ref>من لا یحضره الفقیه، ج۲، ص۶۱۵، ح٣٢١٣؛ تهذیب الاحکام، ج۶، ص۹۹، ح۱۷۷؛ عیون اخبار الرضا{{ع}}، ج۲، ص۲۷۶، ح۱؛ در کمال الدین، ص۲۰۷، ح۲۲، امام صادق{{ع}} از زین العابدین{{ع}} روایت می‌کند: {{متن حدیث\|نَحْنُ الَّذِينَ بِنَا يُمْسِكُ اللَّهُ السَّماءَ أَنْ تَقَعَ عَلَى الْأَرْضِ... وَ بِنَا يُنَزِّلُ الْغَيْثَ}}.</ref>		{{متن حدیث\|بِكُمْ يُنَزِّلُ الْغَيْثَ وَ بِكُمْ يُمْسِكُ السَّماءَ أَنْ تَقَعَ عَلَى الْأَرْضِ}}<ref>من لا یحضره الفقیه، ج۲، ص۶۱۵، ح٣٢١٣؛ تهذیب الاحکام، ج۶، ص۹۹، ح۱۷۷؛ عیون اخبار الرضا{{ع}}، ج۲، ص۲۷۶، ح۱؛ در کمال الدین، ص۲۰۷، ح۲۲، امام صادق{{ع}} از زین العابدین{{ع}} روایت می‌کند: {{متن حدیث\|نَحْنُ الَّذِينَ بِنَا يُمْسِكُ اللَّهُ السَّماءَ أَنْ تَقَعَ عَلَى الْأَرْضِ... وَ بِنَا يُنَزِّلُ الْغَيْثَ}}.</ref>
	[[خداوند]] به خاطر شما [[باران]] را فرو فرستد و به خاطر شما [[آسمان]] را نگه می‌دارد که بر زمین فرود نیاید.<ref>[[عزت‌اله فرشادفر\|فرشادفر، عزت‌اله]]، [[امامت در نهج البلاغه (کتاب)\|امامت در نهج البلاغه]]، ص ۵۵.</ref>		[[خداوند]] به خاطر شما [[باران]] را فرو فرستد و به خاطر شما [[آسمان]] را نگه می‌دارد که بر زمین فرود نیاید.

			[[امام صادق]]{{ع}} از [[پیامبر اکرم]]{{صل}} [[روایت]] کرده است که [[خداوند عزّوجلّ]] فرمود:
			{{متن حدیث\|... لَوْ لَمْ يَكُنْ مِنْ خَلْقِي فِي الْأَرْضِ فِيمَا بَيْنَ الْمَشْرِقِ وَ الْمَغْرِبِ إِلَّا مُؤْمِنٌ وَاحِدٌ مَعَ إِمَامٍ عَادِلٍ لَاسْتَغْنَيْتُ بِعِبَادَتِهِمَا عَنْ جَمِيعِ مَا خَلَقْتُ فِي أَرْضِي وَ لَقَامَتْ سَبْعُ سَمَاوَاتٍ وَ أَرَضِينَ بِهِمَا...}}<ref>کافی، ج۲، ص۳۵۰؛ بحار الانوار، ج۷۵، ص۱۵۲، ح۲۲؛ ج۶۷، ص۱۴۹، ح۹.</ref>.
			اگر در سراسر [[زمین]] از میان آفریده‌هایم کسی نباشد جز یک [[باایمان]] به همراه امامی [[عادل]]، با [[عبادت]] این دو از هر آنچه روی زمین آفریده‌ام بی‌نیازم و [[هفت آسمان]] و [هفت]زمین به خاطر این دو نفر برپا می‌ماند.
			بدین بیان روشن می‌شود که [[فلسفه امامت]] از دیدگاه [[اهل بیت]]{{عم}} منحصر به [[زمان حضور امام]] و [[رهبری]] [[علمی]]، [[اخلاقی]] و [[سیاسی]] او نیست، بلکه [[امامت]] دو [[فلسفه]] دیگر نیز دارد، یکی: رهبری [[باطنی]] [[جامعه]] و دیگر: [[حفظ]] [[نظام هستی]]. از این‌رو، [[پیروان اهل بیت]]{{عم}} بر این باورند که در عصر حاضر [[نظام]] [[جهان]] وابسته به [[حیات]] دوازدهمین [[امام از اهل بیت]] [[رسول خدا]]{{صل}} می‌باشد. ایشان هم‌اکنون زنده است و انسان‌های شایسته، از [[برکات]] رهبری باطنی او بهره‌مند می‌باشند. {{عربی\|عَجَّلَ اللَّهُ تَعَالَى فَرَجَهُ وَ جَعَلَنَا مِنْ أَعْوَانِهِ وَ أَنْصَارِهِ}}...<ref>[[عزت‌اله فرشادفر\|فرشادفر، عزت‌اله]]، [[امامت در نهج البلاغه (کتاب)\|امامت در نهج البلاغه]]، ص ۵۵.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==