جزع در قرآن - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Jaafari: /* منابع */

2025-12-10T05:32:15Z

منابع

@@ خط ۶۷: / خط ۶۷: @@
 در برخی مصادیق جزع، مانند کندن مو و [[خراشیدن صورت]] توسط زن و گریبان چاک کردن مرد در مرگ فرزند و [[همسر]]، علاوه بر حرمت، [[کفّاره]] ثابت است و کفّاره آن کفّاره شکستن قسم ([[اطعام]] یا پوشاندن ده [[مسکین]] و یا [[آزاد]] کردن ده [[بنده]]) است.<ref>جواهر الکلام، ج۳۳، ص۱۸۶</ref> برخی بر زن در چیدن موی خود کفّاره [[افطار]] [[روزه]] [[ماه رمضان]] (آزاد کردن بنده، دو ماه روزه گرفتن یا شصت مسکین اطعام دادن) را [[واجب]] دانسته‌اند.<ref>العروة الوثقی، ج۲، ص۱۳۲</ref>
 از حرمت جزع، جزع کردن بر [[سالار شهیدان]]، اباعبد اللّه‌ الحسین<ref>التنقیح (الطهارة)، ج۹، ص۲۳۵؛ صراط النجاة، ج۵، ص۳۰۰</ref>و ـ به تصریح برخی ـ سایر [[ائمه]] و [[انبیای الهی]] استثنا شده است.<ref>جواهر الکلام، ج۴، ص۳۷۱</ref>.<ref>[[سید محمود هاشمی شاهرودی|هاشمی شاهرودی، سید محمود]]، [[فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت ج۳ (کتاب)|فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت ج۳]]، ص ۸۲.</ref>
 == منابع ==
@@ خط ۷۲: / خط ۸۹: @@
 # [[پرونده:11790.jpg|22px]] [[خلیل منصوری|منصوری، خلیل]]، [[عوامل و آثار جزع و بی‌صبری (مقاله)|'''عوامل و آثار جزع و بی‌صبری''']]
 # [[پرونده:IM010569.jpg|22px]] [[سید محمود هاشمی شاهرودی|هاشمی شاهرودی، سید محمود]]، [[فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت ج۳ (کتاب)|'''فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت ج۳''']]
 {{پایان منابع}}

Jaafari: /* منابع */

2025-12-09T04:36:03Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۰۶
خط ۵۵:		خط ۵۵:
	اینها تنها بخشی از آثار بی‌تابی و بی‌صبری است. اگر به [[آثار صبر]] توجه شود معلوم می‌‌گردد که بی‌صبری چه تاثیر منفی در [[زندگی]] [[بشر]] به جا می‌‌گذارد؛ زیرا در [[آیات قرآنی]] بیش از شصت مورد آثار برای [[صبر]] و [[حلم]] بیان شده است.		اینها تنها بخشی از آثار بی‌تابی و بی‌صبری است. اگر به [[آثار صبر]] توجه شود معلوم می‌‌گردد که بی‌صبری چه تاثیر منفی در [[زندگی]] [[بشر]] به جا می‌‌گذارد؛ زیرا در [[آیات قرآنی]] بیش از شصت مورد آثار برای [[صبر]] و [[حلم]] بیان شده است.
	این امر گویای آن است که بی‌صبری و بی‌تابی تا چه اندازه می‌‌تواند آثار [[سوء]] در زندگی بشر داشته باشد و مسلما فقدان شصت [[نعمت]] که از آثار بی‌صبری است به معنای [[تحول]] جدی و منفی در زندگی بشر است.<ref>[[خلیل منصوری\|منصوری، خلیل]]، [[عوامل ایجاد صبر و بردباری (مقاله)\|عوامل ایجاد صبر و بردباری]].</ref>.		این امر گویای آن است که بی‌صبری و بی‌تابی تا چه اندازه می‌‌تواند آثار [[سوء]] در زندگی بشر داشته باشد و مسلما فقدان شصت [[نعمت]] که از آثار بی‌صبری است به معنای [[تحول]] جدی و منفی در زندگی بشر است.<ref>[[خلیل منصوری\|منصوری، خلیل]]، [[عوامل ایجاد صبر و بردباری (مقاله)\|عوامل ایجاد صبر و بردباری]].</ref>.

			==جزع==
			[[بی تابی]] و ناشکیبی در [[مصیبت]].
			از آن در باب [[طهارت]] و ظهار سخن رفته است.

			جزع کردن در [[مرگ]] عزیز خود، [[مکروه]] و موجب از بین رفتن [[پاداش]] [[شکیبایی]] بر مصیبت است. چنان که لطمه زدن و خراش وارد کردن بر سر و صورت، کندن و چیدن مو از روی [[بی‌تابی]] در مرگ کسی جایز نیست. بر عدم جواز ادعای [[اجماع]] شده است؛<ref>المبسوط، ج۱، ص۱۸۹؛ کتاب السرائر، ج۱، ص۱۷۳؛ لغت نامه دهخدا و مجمع البحرین/ واژه «جزع»</ref> هرچند برخی، لطمه و خراش وارد کردن بر خود را، در صورتی که ضرر قابل توجهی نداشته باشد، جایز دانسته‌اند.<ref>العروة الوثقی، ج۲، ص۱۳۱</ref>

			گریبان چاک کردن مرد جز در مرگ پدر و [[برادر]] جایز نیست. در [[حرمت]] آن بر [[زن]] [[اختلاف]] است.<ref>جواهر الکلام، ج۴، ص۳۶۷</ref>
			در جواز داد زدنِ خارج از حدّ معمول در مرگ کسی، اختلاف است. بسیاری آن را [[حرام]] دانسته‌اند.<ref>الحدائق الناضرة، ج۴، ص۱۵۳؛ العروة الوثقی، ج۲، ص۱۳۱</ref>

			در برخی مصادیق جزع، مانند کندن مو و [[خراشیدن صورت]] توسط زن و گریبان چاک کردن مرد در مرگ فرزند و [[همسر]]، علاوه بر حرمت، [[کفّاره]] ثابت است و کفّاره آن کفّاره شکستن قسم ([[اطعام]] یا پوشاندن ده [[مسکین]] و یا [[آزاد]] کردن ده [[بنده]]) است.<ref>جواهر الکلام، ج۳۳، ص۱۸۶</ref> برخی بر زن در چیدن موی خود کفّاره [[افطار]] [[روزه]] [[ماه رمضان]] (آزاد کردن بنده، دو ماه روزه گرفتن یا شصت مسکین اطعام دادن) را [[واجب]] دانسته‌اند.<ref>العروة الوثقی، ج۲، ص۱۳۲</ref>
			از حرمت جزع، جزع کردن بر [[سالار شهیدان]]، اباعبد اللّه‌ الحسین<ref>التنقیح (الطهارة)، ج۹، ص۲۳۵؛ صراط النجاة، ج۵، ص۳۰۰</ref>و ـ به تصریح برخی ـ سایر [[ائمه]] و [[انبیای الهی]] استثنا شده است.<ref>جواهر الکلام، ج۴، ص۳۷۱</ref>.<ref>[[سید محمود هاشمی شاهرودی\|هاشمی شاهرودی، سید محمود]]، [[فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت ج۳ (کتاب)\|فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت ج۳]]، ص ۸۲.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:11790.jpg\|22px]] [[خلیل منصوری\|منصوری، خلیل]]، [[عوامل و آثار جزع و بی‌صبری (مقاله)\|'''عوامل و آثار جزع و بی‌صبری''']]		# [[پرونده:11790.jpg\|22px]] [[خلیل منصوری\|منصوری، خلیل]]، [[عوامل و آثار جزع و بی‌صبری (مقاله)\|'''عوامل و آثار جزع و بی‌صبری''']]
			# [[پرونده:IM010569.jpg\|22px]] [[سید محمود هاشمی شاهرودی\|هاشمی شاهرودی، سید محمود]]، [[فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت ج۳ (کتاب)\|'''فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت ج۳''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Jaafari: صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = جزع | عنوان مدخل = جزع | مداخل مرتبط = جزع در قرآن - جزع در حدیث - جزع در اخلاق اسلامی | پرسش مرتبط = }} ==معناشناسی== «صبر» به معنای شکیبایی همان قرار دادن نفس در حبس، تنگنا و محدودیت است که اصل آن از نام [[گیاه]...» ایجاد کرد

2025-12-09T04:21:17Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = جزع | عنوان مدخل = جزع | مداخل مرتبط = جزع در قرآن - جزع در حدیث - جزع در اخلاق اسلامی | پرسش مرتبط = }} ==معناشناسی== «صبر» به معنای شکیبایی همان قرار دادن نفس در حبس، تنگنا و محدودیت است که اصل آن از نام [[گیاه]...» ایجاد کرد

نمایش تغییرات