جزیرة العرب - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* دین در جزیرةالعرب */

2025-11-02T05:52:32Z

دین در جزیرةالعرب

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۲۲
خط ۵۷:		خط ۵۷:
	۴. '''زرتشتی‌گری''': در شبه جزیره اقلیتی، پیرو «[[دین زرتشت]]» بوده‌اند که میان اعراب به دین «[[مجوس]]» اشتهار داشته است. البته بیشتر [[زرتشتیان]] ساکن در شبه جزیره، ایرانیانی بودند که در «یمن، عمانو [[بحرین]]» [[سکونت]] داشته‌اند. همچنین گرایش‌هایی به «مانویت» در بعضی اعراب [[قریش]] وجود داشته و در مناطق حیره نیز به سبب نزدیکی به [[ایران]]، زرتشتی‌گری رواج داشته است.		۴. '''زرتشتی‌گری''': در شبه جزیره اقلیتی، پیرو «[[دین زرتشت]]» بوده‌اند که میان اعراب به دین «[[مجوس]]» اشتهار داشته است. البته بیشتر [[زرتشتیان]] ساکن در شبه جزیره، ایرانیانی بودند که در «یمن، عمانو [[بحرین]]» [[سکونت]] داشته‌اند. همچنین گرایش‌هایی به «مانویت» در بعضی اعراب [[قریش]] وجود داشته و در مناطق حیره نیز به سبب نزدیکی به [[ایران]]، زرتشتی‌گری رواج داشته است.

	۵. '''حنفا''': تاکنون «[[حنیف]]» به عنوان دین مطرح نبوده و در مجموع کسانی را که پیرو [[دین ابراهیم]]{{ع}} بوده‌اند «حنیف یا [[حنفاء]]» خوانده‌اند. پایه‌های این [[اعتقاد]] بر [[یکتاپرستی]] و [[نفی شرک]] [[استوار]] بوده است. [[خداوند]] در [[قرآن کریم]]، [[دین ابراهیم]]{{ع}} را این گونه وصف می‌کند: {{متن قرآن\|مَا كَانَ إِبْرَاهِيمُ يَهُودِيًّا وَلَا نَصْرَانِيًّا وَلَكِنْ كَانَ حَنِيفًا مُسْلِمًا وَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِينَ}}<ref>«ابراهیم نه یهودی بود و نه مسیحی ولی درست‌آیینی فرمانبردار بود و از مشرکان نبود» سوره آل عمران، آیه ۶۷.</ref>.		۵. '''حنفا''': تاکنون «[[حنیف]]» به عنوان دین مطرح نبوده و در مجموع کسانی را که پیرو [[دین ابراهیم]]{{ع}} بوده‌اند «حنیف یا [[حنفاء]]» خوانده‌اند. پایه‌های این [[اعتقاد]] بر [[یکتاپرستی]] و نفی شرک [[استوار]] بوده است. [[خداوند]] در [[قرآن کریم]]، [[دین ابراهیم]]{{ع}} را این گونه وصف می‌کند: {{متن قرآن\|مَا كَانَ إِبْرَاهِيمُ يَهُودِيًّا وَلَا نَصْرَانِيًّا وَلَكِنْ كَانَ حَنِيفًا مُسْلِمًا وَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِينَ}}<ref>«ابراهیم نه یهودی بود و نه مسیحی ولی درست‌آیینی فرمانبردار بود و از مشرکان نبود» سوره آل عمران، آیه ۶۷.</ref>.

	[[پیروان]] این [[اعتقاد]] در [[جزیرةالعرب]]، بسیار محدود بوده‌اند. آنان با [[تعقل]] و رأی و نظر خود، از [[پرستش]] [[بت‌ها]] و سایر خدایان خودداری کرده، [[اعتکاف]] می‌کرده‌اند. برای بت‌ها [[قربانی]] نکرده و از گوشت آنان نمی‌خورده‌اند. از عادات بد [[جاهلی]] به دور بوده و به نکوهش [[بت‌پرستان]] می‌پرداخته‌اند؛ [[حج]] را همانند عصر ابراهیم{{ع}} انجام می‌دادند. آبا و اجداد رسول خدا{{صل}} همگی بر این [[دین]] بوده‌اند. مقارن [[ظهور اسلام]] نام چند تن از [[حنفاء]] از جمله «قُسّ بن ساعده، [[زید بن عمرو]] بن فُضیل، اُمیة بن ابی صَلت» در منابع آمده است.		[[پیروان]] این [[اعتقاد]] در [[جزیرةالعرب]]، بسیار محدود بوده‌اند. آنان با [[تعقل]] و رأی و نظر خود، از [[پرستش]] [[بت‌ها]] و سایر خدایان خودداری کرده، [[اعتکاف]] می‌کرده‌اند. برای بت‌ها [[قربانی]] نکرده و از گوشت آنان نمی‌خورده‌اند. از عادات بد [[جاهلی]] به دور بوده و به نکوهش [[بت‌پرستان]] می‌پرداخته‌اند؛ [[حج]] را همانند عصر ابراهیم{{ع}} انجام می‌دادند. آبا و اجداد رسول خدا{{صل}} همگی بر این [[دین]] بوده‌اند. مقارن [[ظهور اسلام]] نام چند تن از [[حنفاء]] از جمله «قُسّ بن ساعده، [[زید بن عمرو]] بن فُضیل، اُمیة بن ابی صَلت» در منابع آمده است.

Bahmani: /* دین در جزیرةالعرب */

2025-11-02T05:52:15Z

دین در جزیرةالعرب

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۲۲
خط ۵۹:		خط ۵۹:
	۵. '''حنفا''': تاکنون «[[حنیف]]» به عنوان دین مطرح نبوده و در مجموع کسانی را که پیرو [[دین ابراهیم]]{{ع}} بوده‌اند «حنیف یا [[حنفاء]]» خوانده‌اند. پایه‌های این [[اعتقاد]] بر [[یکتاپرستی]] و [[نفی شرک]] [[استوار]] بوده است. [[خداوند]] در [[قرآن کریم]]، [[دین ابراهیم]]{{ع}} را این گونه وصف می‌کند: {{متن قرآن\|مَا كَانَ إِبْرَاهِيمُ يَهُودِيًّا وَلَا نَصْرَانِيًّا وَلَكِنْ كَانَ حَنِيفًا مُسْلِمًا وَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِينَ}}<ref>«ابراهیم نه یهودی بود و نه مسیحی ولی درست‌آیینی فرمانبردار بود و از مشرکان نبود» سوره آل عمران، آیه ۶۷.</ref>.		۵. '''حنفا''': تاکنون «[[حنیف]]» به عنوان دین مطرح نبوده و در مجموع کسانی را که پیرو [[دین ابراهیم]]{{ع}} بوده‌اند «حنیف یا [[حنفاء]]» خوانده‌اند. پایه‌های این [[اعتقاد]] بر [[یکتاپرستی]] و [[نفی شرک]] [[استوار]] بوده است. [[خداوند]] در [[قرآن کریم]]، [[دین ابراهیم]]{{ع}} را این گونه وصف می‌کند: {{متن قرآن\|مَا كَانَ إِبْرَاهِيمُ يَهُودِيًّا وَلَا نَصْرَانِيًّا وَلَكِنْ كَانَ حَنِيفًا مُسْلِمًا وَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِينَ}}<ref>«ابراهیم نه یهودی بود و نه مسیحی ولی درست‌آیینی فرمانبردار بود و از مشرکان نبود» سوره آل عمران، آیه ۶۷.</ref>.

	[[پیروان]] این [[اعتقاد]] در [[جزیرةالعرب]]، بسیار محدود بوده‌اند. آنان با [[تعقل]] و [[رأی]] و نظر خود، از [[پرستش]] [[بت‌ها]] و سایر [[خدایان]] خودداری کرده، [[اعتکاف]] می‌کرده‌اند. برای بت‌ها [[قربانی]] نکرده و از گوشت آنان نمی‌خورده‌اند. از عادات بد [[جاهلی]] به دور بوده و به نکوهش [[بت‌پرستان]] می‌پرداخته‌اند؛ [[حج]] را همانند عصر ابراهیم{{ع}} انجام می‌دادند. آبا و [[اجداد رسول خدا]]{{صل}} همگی بر این [[دین]] بوده‌اند. مقارن [[ظهور اسلام]] نام چند تن از [[حنفاء]] از جمله «قُسّ بن ساعده، [[زید بن عمرو]] بن فُضیل، اُمیة بن ابی صَلت» در منابع آمده است.		[[پیروان]] این [[اعتقاد]] در [[جزیرةالعرب]]، بسیار محدود بوده‌اند. آنان با [[تعقل]] و رأی و نظر خود، از [[پرستش]] [[بت‌ها]] و سایر خدایان خودداری کرده، [[اعتکاف]] می‌کرده‌اند. برای بت‌ها [[قربانی]] نکرده و از گوشت آنان نمی‌خورده‌اند. از عادات بد [[جاهلی]] به دور بوده و به نکوهش [[بت‌پرستان]] می‌پرداخته‌اند؛ [[حج]] را همانند عصر ابراهیم{{ع}} انجام می‌دادند. آبا و اجداد رسول خدا{{صل}} همگی بر این [[دین]] بوده‌اند. مقارن [[ظهور اسلام]] نام چند تن از [[حنفاء]] از جمله «قُسّ بن ساعده، [[زید بن عمرو]] بن فُضیل، اُمیة بن ابی صَلت» در منابع آمده است.

	۶. '''[[بت‌پرستی]]''': از [[زمان]] بنای کعبه به دست [[حضرت ابراهیم]]{{ع}}، در جزیرةالعرب، [[آیین توحیدی]] و [[دین حنیف]] رواجی افته و [[حضرت اسماعیل]]{{ع}} نیز آن را تداوم بخشیده‌اند. [[مردم]] آن عصر [[تقدس]] و [[احترام]] ویژه‌ای نسبت به [[کعبه]] قایل بوده و هنگامی که کسانی از آنان به [[سفر]] رفته و یا [[مهاجرت]] می‌کردند، قطعه‌ای از سنگ‌های کعبه یا [[حرم]] را همراه خود برده و به آن [[تبرک]] می‌جستند. آنان در هر مکانی که ساکن می‌شدند آن قطعه از سنگ را برای [[بزرگداشت]] کعبه نزد خود [[حفظ]] کرده و [[محترم]] می‌داشتند. دیری نپایید که این سنگ‌ها را تراشیده و به اشکال و صور مختلفی درآوردند. به این صورت بت‌پرستی در شبه جزیره رواج یافت. آغاز بت‌پرستی را باید از زمان [[تسلط]] [[قبیله]] «[[خزاعه]]» بر [[مکه]] و [[تبعید]] «جُرهمیان» دانست<ref>ابن هشام، سیرة النبویه، ج۱، ص۷۷؛ آنان از فرزندان «جرهم بن قحطان» بوده‌اند که از جنوب شبه جزیره به این مکان آمده و به آنان «قحطانیان» یا اعراب «عاربه» گفته می‌شد.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)\|محمدنامه]]، ص ۴۹۳.</ref>		۶. '''[[بت‌پرستی]]''': از [[زمان]] بنای کعبه به دست [[حضرت ابراهیم]]{{ع}}، در جزیرةالعرب، [[آیین توحیدی]] و [[دین حنیف]] رواجی افته و [[حضرت اسماعیل]]{{ع}} نیز آن را تداوم بخشیده‌اند. [[مردم]] آن عصر [[تقدس]] و [[احترام]] ویژه‌ای نسبت به [[کعبه]] قایل بوده و هنگامی که کسانی از آنان به [[سفر]] رفته و یا [[مهاجرت]] می‌کردند، قطعه‌ای از سنگ‌های کعبه یا [[حرم]] را همراه خود برده و به آن [[تبرک]] می‌جستند. آنان در هر مکانی که ساکن می‌شدند آن قطعه از سنگ را برای [[بزرگداشت]] کعبه نزد خود [[حفظ]] کرده و [[محترم]] می‌داشتند. دیری نپایید که این سنگ‌ها را تراشیده و به اشکال و صور مختلفی درآوردند. به این صورت بت‌پرستی در شبه جزیره رواج یافت. آغاز بت‌پرستی را باید از زمان [[تسلط]] [[قبیله]] «[[خزاعه]]» بر [[مکه]] و [[تبعید]] «جُرهمیان» دانست<ref>ابن هشام، سیرة النبویه، ج۱، ص۷۷؛ آنان از فرزندان «جرهم بن قحطان» بوده‌اند که از جنوب شبه جزیره به این مکان آمده و به آنان «قحطانیان» یا اعراب «عاربه» گفته می‌شد.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)\|محمدنامه]]، ص ۴۹۳.</ref>

Bahmani در ‏۹ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۵۳

2025-10-09T08:53:07Z

نمایش تغییرات

Bahmani: /* منابع */

2025-10-09T08:15:28Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۴۵
خط ۷۹:		خط ۷۹:
	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:~~1368945~~.jpg\|22px]] [[سید محمود هاشمی شاهرودی\|هاشمی شاهرودی، سید محمود]]، [[فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت ج۳ (کتاب)\|'''فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت ج۳''']]		# [[پرونده:IM010569.jpg\|22px]] [[سید محمود هاشمی شاهرودی\|هاشمی شاهرودی، سید محمود]]، [[فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت ج۳ (کتاب)\|'''فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت ج۳''']]
	# [[پرونده:IM010527.jpg\|22px]] [[عاتق بن غيث بلادی\|بلادی، عاتق بن غيث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)\|'''معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة''']]		# [[پرونده:IM010527.jpg\|22px]] [[عاتق بن غيث بلادی\|بلادی، عاتق بن غيث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)\|'''معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة''']]
	# [[پرونده:IM010703.jpg\|22px]] [[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)\|'''محمدنامه''']]		# [[پرونده:IM010703.jpg\|22px]] [[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)\|'''محمدنامه''']]

Bahmani در ‏۹ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۱۵

2025-10-09T08:15:11Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۴۵
خط ۵:		خط ۵:
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	جزيرة العرب، شبه جزیره بزرگی است، واقع در منتهی‌الیه جنوب غربی [[آسیا]] که از سه طرف در حصار آب قرار دارد؛ از [[غرب]] به دریای سرخ که حدّ فاصل جزیرة العرب و قارّه [[آفریقا]] است؛ از جنوب به اقیانوس [[هند]] و از [[شرق]] به [[دریای عمان]] و [[خلیج فارس]]. تنها از شمال با [[کویت]]، [[عراق]] و [[شامات]] [[ارتباط]] زمینی دارد. به سبب جریان رودها، از جمله [[فرات]] در قسمت شمالی آن ـ که شبه جزیره را تقریباً به صورت جزیره در آورده است ـ اکثر جغرافی نویسان و [[مورخان]] آنجا را جزیرة العرب نامیده‌‏اند.		جزيرة العرب، شبه جزیره بزرگی است، واقع در منتهی‌الیه جنوب غربی [[آسیا]] که از سه طرف در حصار آب قرار دارد؛ از [[غرب]] به دریای سرخ که حدّ فاصل جزیرة العرب و قارّه [[آفریقا]] است؛ از جنوب به اقیانوس [[هند]] و از [[شرق]] به [[دریای عمان]] و [[خلیج فارس]]. تنها از شمال با [[کویت]]، [[عراق]] و [[شامات]] [[ارتباط]] زمینی دارد. به سبب جریان رودها، از جمله [[فرات]] در قسمت شمالی آن ـ که شبه جزیره را تقریباً به صورت جزیره در آورده است ـ اکثر جغرافی نویسان و [[مورخان]] آنجا را جزیرة العرب نامیده‌‏اند.
خط ۷۸:		خط ۷۹:
	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:1368945.jpg\|22px]] [[سید محمود هاشمی شاهرودی\|هاشمی شاهرودی، سید محمود]]، [[فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت (کتاب)\|'''فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت''']]		# [[پرونده:1368945.jpg\|22px]] [[سید محمود هاشمی شاهرودی\|هاشمی شاهرودی، سید محمود]]، [[فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت ج۳ (کتاب)\|'''فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت ج۳''']]
	# [[پرونده:IM010527.jpg\|22px]] [[عاتق بن غيث بلادی\|بلادی، عاتق بن غيث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)\|'''معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة''']]		# [[پرونده:IM010527.jpg\|22px]] [[عاتق بن غيث بلادی\|بلادی، عاتق بن غيث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)\|'''معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة''']]
	# [[پرونده:IM010703.jpg\|22px]] [[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)\|'''محمدنامه''']]		# [[پرونده:IM010703.jpg\|22px]] [[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)\|'''محمدنامه''']]

Bahmani: /* پانویس */

2025-10-09T08:12:33Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۴۲
خط ۸۶:		خط ۸۶:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:~~مدخل~~]]		[[رده:مکان‌ها]]

Jaafari: /* رُبُع الخالی */

2024-06-24T06:21:17Z

رُبُع الخالی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۵۱
خط ۶۶:		خط ۶۶:
	==رُبُع الخالی==		==رُبُع الخالی==
	نام یکی از بیابان‌های جزیرةالعرب است. در قسمت جنوب شرقی شبه جزیره، کویر وسیعی به نام «الربع الخالی» وجود دارد که تمام قسمت جنوب و جنوب شرقی [[عربستان]] به استثنای سواحل عمان را فرا گرفته است. وسعت این صحرا به پانصد هزار کیلومتر مربع می‌رسد و از بزرگ‌ترین صحراهای شنی [[جهان]] است<ref>تاریخ و آثار اسلامی مکه و مدینه منوره، اصغر قائدان، ص۲۹.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)\|محمدنامه]]، ص ۵۰۸.</ref>		نام یکی از بیابان‌های جزیرةالعرب است. در قسمت جنوب شرقی شبه جزیره، کویر وسیعی به نام «الربع الخالی» وجود دارد که تمام قسمت جنوب و جنوب شرقی [[عربستان]] به استثنای سواحل عمان را فرا گرفته است. وسعت این صحرا به پانصد هزار کیلومتر مربع می‌رسد و از بزرگ‌ترین صحراهای شنی [[جهان]] است<ref>تاریخ و آثار اسلامی مکه و مدینه منوره، اصغر قائدان، ص۲۹.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)\|محمدنامه]]، ص ۵۰۸.</ref>

			==صحرای [[احقاف]]==
			یکی از بیابان‌های جزیرةالعرب است به صحراهای واقع در شمال شرقی «حضرموت» در شرق [[یمن]] و «دهنای جنوبی» گفته می‌شود. می‌گویند حادثه [[تاریخی]] که در [[سوره احقاف]] از آن یاد شده [[هلاکت]] [[قوم عاد]] در این منطقه رخ داده است. همچنین گفته‌اند: [[قبر پیامبر]] آنان [[حضرت هود]] نیز در این مکان است<ref>یاقوت حموی، ج۱، ص۱۱۶.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)\|محمدنامه]]، ص ۶۱۲.</ref>

			==صحرای دَهناء==
			نام یکی از صحاری جزیرةالعرب است. این صحرا از شمال شرقی به جنوب شرقی [[عربستان]] امتداد دارد و در شمال «حضرموت» میان «الرُّبع الخالی و نَفُود» واقع و به صحرای سرخ نیز معروف است؛ کویری بی‌کران و چندان سخت و صعب العبور که پای هیچ کس به آن نرسیده و حتی [[صحرانشینان]] نیز از پیمودن آن عاجزند. این منطقه وسیع در عرض دارای هفت [[کوه]] بزرگ شنی و رملی است. «[[دهناء]]» بین «نجد، [[کویت]] و [[احساء]]» واقع شده که از شمال [[غربی]] به سمت جنوب شرقی امتداد یافته است<ref>تاریخ و آثار اسلامی مکه مکرمه و مدینه منوره، اصغر قائدان، ص۲۹.</ref>. الدّهناء به معنای فلات یا مکانی که همه آن رمل و شن باشد، گفته شده است<ref>تاریخ و آثار اسلامی مکه مکرمه و مدینه منوره، اصغر قائدان، پاورقی، ص۲۹.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)\|محمدنامه]]، ص ۶۱۲.</ref>

			==صحرای نَفود==
			یکی از صحراهای جزیرةالعرب است. «نفود» صحرایی است وسیع با شن‌های نرم و سرخ که وسعت آن به هفتاد هزار کیلومتر مربع می‌رسد. این صحرا میان «جوف، [[جبل]] شَمَّر و نجد» قرار دارد. منطقه مذکور پر از توده‌های بزرگ ریگ و شن بوده و میان آنها دره‌های عمیقی است که هیچ‌گاه آب به اعماق آن نمی‌رسد<ref>تاریخ و آثار اسلامی مکه مکرمه و مدینه منوره، اصغر قائدان، ص۲۸.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)\|محمدنامه]]، ص ۶۱۲.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Jaafari: /* منابع */

2024-06-22T05:49:26Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۱۹
خط ۶۳:		خط ۶۳:

	۶. '''[[بت‌پرستی]]''': از [[زمان]] [[بنای کعبه]] به دست [[حضرت ابراهیم]]{{ع}}، در جزیرةالعرب، [[آیین توحیدی]] و [[دین حنیف]] رواجی افته و [[حضرت اسماعیل]]{{ع}} نیز آن را تداوم بخشیده‌اند. [[مردم]] آن عصر [[تقدس]] و [[احترام]] ویژه‌ای نسبت به [[کعبه]] قایل بوده و هنگامی که کسانی از آنان به [[سفر]] رفته و یا [[مهاجرت]] می‌کردند، قطعه‌ای از سنگ‌های کعبه یا [[حرم]] را همراه خود برده و به آن [[تبرک]] می‌جستند. آنان در هر مکانی که ساکن می‌شدند آن قطعه از سنگ را برای [[بزرگداشت]] کعبه نزد خود [[حفظ]] کرده و [[محترم]] می‌داشتند. دیری نپایید که این سنگ‌ها را تراشیده و به اشکال و [[صور]] مختلفی درآوردند. به این صورت بت‌پرستی در شبه جزیره رواج یافت. آغاز بت‌پرستی را باید از زمان [[تسلط]] [[قبیله]] «[[خزاعه]]» بر [[مکه]] و [[تبعید]] «جُرهمیان» دانست<ref>ابن هشام، سیرة النبویه، ج۱، ص۷۷؛ آنان از فرزندان «جرهم بن قحطان» بوده‌اند که از جنوب شبه جزیره به این مکان آمده و به آنان «قحطانیان» یا اعراب «عاربه» گفته می‌شد.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)\|محمدنامه]]، ص ۴۹۳.</ref>		۶. '''[[بت‌پرستی]]''': از [[زمان]] [[بنای کعبه]] به دست [[حضرت ابراهیم]]{{ع}}، در جزیرةالعرب، [[آیین توحیدی]] و [[دین حنیف]] رواجی افته و [[حضرت اسماعیل]]{{ع}} نیز آن را تداوم بخشیده‌اند. [[مردم]] آن عصر [[تقدس]] و [[احترام]] ویژه‌ای نسبت به [[کعبه]] قایل بوده و هنگامی که کسانی از آنان به [[سفر]] رفته و یا [[مهاجرت]] می‌کردند، قطعه‌ای از سنگ‌های کعبه یا [[حرم]] را همراه خود برده و به آن [[تبرک]] می‌جستند. آنان در هر مکانی که ساکن می‌شدند آن قطعه از سنگ را برای [[بزرگداشت]] کعبه نزد خود [[حفظ]] کرده و [[محترم]] می‌داشتند. دیری نپایید که این سنگ‌ها را تراشیده و به اشکال و [[صور]] مختلفی درآوردند. به این صورت بت‌پرستی در شبه جزیره رواج یافت. آغاز بت‌پرستی را باید از زمان [[تسلط]] [[قبیله]] «[[خزاعه]]» بر [[مکه]] و [[تبعید]] «جُرهمیان» دانست<ref>ابن هشام، سیرة النبویه، ج۱، ص۷۷؛ آنان از فرزندان «جرهم بن قحطان» بوده‌اند که از جنوب شبه جزیره به این مکان آمده و به آنان «قحطانیان» یا اعراب «عاربه» گفته می‌شد.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)\|محمدنامه]]، ص ۴۹۳.</ref>

			==رُبُع الخالی==
			نام یکی از بیابان‌های جزیرةالعرب است. در قسمت جنوب شرقی شبه جزیره، کویر وسیعی به نام «الربع الخالی» وجود دارد که تمام قسمت جنوب و جنوب شرقی [[عربستان]] به استثنای سواحل عمان را فرا گرفته است. وسعت این صحرا به پانصد هزار کیلومتر مربع می‌رسد و از بزرگ‌ترین صحراهای شنی [[جهان]] است<ref>تاریخ و آثار اسلامی مکه و مدینه منوره، اصغر قائدان، ص۲۹.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)\|محمدنامه]]، ص ۵۰۸.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Jaafari: /* بلاد العرب */

2024-06-19T09:32:17Z

بلاد العرب

@@ خط ۴۳: / خط ۴۳: @@
 ==بلاد العرب==
 همان جزیرةالعرب است. نامی است که [[عرب]] از همان اوائل [[ظهور اسلام]]، [[سرزمین]] مسکونی خویش را بدان می‌خواند<ref>فرهنگ اصطلاحات حج، حریری، ص۳۲.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)|محمدنامه]]، ص ۱۹۹.</ref>
 == منابع ==

Jaafari: /* جهان عرب */

2024-06-15T07:10:42Z

جهان عرب

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۴۰
خط ۴۳:		خط ۴۳:
	==بلاد العرب==		==بلاد العرب==
	همان جزیرةالعرب است. نامی است که [[عرب]] از همان اوائل [[ظهور اسلام]]، [[سرزمین]] مسکونی خویش را بدان می‌خواند<ref>فرهنگ اصطلاحات حج، حریری، ص۳۲.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)\|محمدنامه]]، ص ۱۹۹.</ref>		همان جزیرةالعرب است. نامی است که [[عرب]] از همان اوائل [[ظهور اسلام]]، [[سرزمین]] مسکونی خویش را بدان می‌خواند<ref>فرهنگ اصطلاحات حج، حریری، ص۳۲.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)\|محمدنامه]]، ص ۱۹۹.</ref>

	~~==جهان عرب==~~
	منظور از «ارض العرب» یا «سرزمین عرب» در نوشته‌های پیشینیان [[جزیرة العرب]] است. در حدود این [[جزیره]] [[اختلاف]] شده است، بعضی محدوده جغرافیایی سرزمین عرب را سرزمین‌های بین [[دریای سرخ]] و [[خلیج فارس]] و [[اقیانوس هند]] و [[بادیه]] [[شام]] گفته‌اند و برخی دیگر، ضمن بر شمردن این حدود، قائل به امتداد این حد از جانب شمال، از [[شرق]] تا [[فرات]] و از جانب [[غرب]] تا [[نهر اردن]] شده‌اند که با این وصف، [[بلاد شام]] شرقی مانند: بلقا و [[حوران]] و آنچه در شمال شرقی [[دمشق]] قرار دارد هم، در محدوده جغرافیایی جزیرة العرب قرار می‌‌گیرد. نویسندگان امروزی از شبه [[جزیره عربستان]] و [[عراق]] و کل بلاد شام با نام «[[بلاد العرب]]» یاد می‌‌کنند و چنانچه بخواهند [[عرب‌های آفریقا]] را بر آن اضافه کنند، بدان «[[العالم العربی]]» می‌‌گویند<ref>[[عاتق بن غیث بلادی\|بلادی، عاتق بن غیث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)\|معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة]] ص۲۷.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==