جزیه در معارف و سیره علوی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* مقدمه */

2025-02-02T10:43:09Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۱۳
خط ۲:		خط ۲:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	یکی از اقسام [[خراج]]، مالیاتی است که بر زمین‌های غیرمسلمانان بسته شده است، و با [[پذیرش ~~اسلام]]،~~ این خراج از صاحبان [[زمین]] برداشته می‌شد. شکل دیگر همین [[مالیات]] که به علت عدم پذیرش اسلام از سوی مؤدیان و بهره‌مندی از مزایای [[ذمه]]، مانند [[امنیت]] [[حکومت اسلامی]]، بر رئوس [[کافران]] وضع می‌شد، [[جزیه]] نام می‌گرفت.		یکی از اقسام [[خراج]]، مالیاتی است که بر زمین‌های غیرمسلمانان بسته شده است، و با پذیرش اسلام، این خراج از صاحبان [[زمین]] برداشته می‌شد. شکل دیگر همین [[مالیات]] که به علت عدم پذیرش اسلام از سوی مؤدیان و بهره‌مندی از مزایای [[ذمه]]، مانند [[امنیت]] [[حکومت اسلامی]]، بر رئوس [[کافران]] وضع می‌شد، [[جزیه]] نام می‌گرفت.

	چنان که از [[روایات]] به دست می‌آید، به هر دو قسم این مالیات، هم جزیه و هم خراج اطلاق شده است؛ اما با این حال، مقصود از خراج، بیش‌تر مالیات بر زمین و منظور از جزیه، مالیات بر رئوس است و ما نیز در این بحث، همین معنا را [[اراده]] کرده‌ایم.		چنان که از [[روایات]] به دست می‌آید، به هر دو قسم این مالیات، هم جزیه و هم خراج اطلاق شده است؛ اما با این حال، مقصود از خراج، بیش‌تر مالیات بر زمین و منظور از جزیه، مالیات بر رئوس است و ما نیز در این بحث، همین معنا را [[اراده]] کرده‌ایم.

	[[قانون]] جزیه در [[سال هشتم هجری]] در حالی که [[پیامبر]] آماده [[حرکت]] برای [[جنگ]] با [[رومیان]] ([[غزوه تبوک]]) بود، با [[نزول]] این [[آیه ابلاغ]] شد<ref>طبرسی، فضل بن حسن، مجمع البیان، ج۵، ص۳۴.</ref>: {{متن قرآن\|قَاتِلُوا الَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَلَا بِالْيَوْمِ الْآخِرِ وَلَا يُحَرِّمُونَ مَا حَرَّمَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَلَا يَدِينُونَ دِينَ الْحَقِّ مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ حَتَّى يُعْطُوا الْجِزْيَةَ عَنْ يَدٍ وَهُمْ صَاغِرُونَ}}<ref>«با آن دسته از اهل کتاب که به خداوند و به روز بازپسین ایمان نمی‌آورند و آنچه را خداوند و پیامبرش حرام کرده‌اند حرام نمی‌دانند و به دین حق نمی‌گروند جنگ کنید تا به دست خود با خواری جزیه بپردازند» سوره توبه، آیه ۲۹.</ref>		[[قانون]] جزیه در [[سال هشتم هجری]] در حالی که [[پیامبر]] آماده حرکت برای [[جنگ]] با [[رومیان]] ([[غزوه تبوک]]) بود، با نزول این [[آیه ابلاغ]] شد<ref>طبرسی، فضل بن حسن، مجمع البیان، ج۵، ص۳۴.</ref>: {{متن قرآن\|قَاتِلُوا الَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَلَا بِالْيَوْمِ الْآخِرِ وَلَا يُحَرِّمُونَ مَا حَرَّمَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَلَا يَدِينُونَ دِينَ الْحَقِّ مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ حَتَّى يُعْطُوا الْجِزْيَةَ عَنْ يَدٍ وَهُمْ صَاغِرُونَ}}<ref>«با آن دسته از اهل کتاب که به خداوند و به روز بازپسین ایمان نمی‌آورند و آنچه را خداوند و پیامبرش حرام کرده‌اند حرام نمی‌دانند و به دین حق نمی‌گروند جنگ کنید تا به دست خود با خواری جزیه بپردازند» سوره توبه، آیه ۲۹.</ref>

	پیامبر[[حکم]] جزیه را برای غیر [[اهل کتاب]] از [[مشرکان]] [[عجم]] نیز جاری ساخت. جزیه دهندگان با ادای جزیه، از پرداخت مالیاتی که [[مسلمانان]] به ادای آن موظف بودند، معاف می‌شدند و در عین حال که از امنیت حکومت اسلامی بهره می‌بردند، به شرکت در [[جنگ‌ها]] نیز موظف نبودند.		پیامبر [[حکم]] جزیه را برای غیر [[اهل کتاب]] از [[مشرکان]] [[عجم]] نیز جاری ساخت. جزیه دهندگان با ادای جزیه، از پرداخت مالیاتی که [[مسلمانان]] به ادای آن موظف بودند، معاف می‌شدند و در عین حال که از امنیت حکومت اسلامی بهره می‌بردند، به شرکت در [[جنگ‌ها]] نیز موظف نبودند.

	[[رأفت]] و مدارای [[اسلامی]] که در برخورد با [[اهل]] جزیه در [[زمان پیامبر]] و [[خلفا]] همواره [[اعمال]] می‌شد، از سوی [[امام علی]]{{ع}} دوباره تأکید شد. حضرت در [[عهدنامه]] خود به [[مالک اشتر]]، وی را به بذل [[محبت]] به عموم [[مردم]] از جمله اهل [[جزیه]] سفارش فرموده است: [[قلب]] خویش را برای [[ملت]] خود، از [[رحمت]] و [[محبت]] و [[لطف]] پر کن و با آنان همچون [[حیوان]] درنده‌ای مباش که خوردن آنان را [[غنیمت]] بشماری؛ زیرا آنان دو گروه بیش نیستند: یا [[برادران دینی]] تواند یا انسان‌هایی همچون تو<ref>نهج البلاغه، نامه ۵۳.</ref>.		[[رأفت]] و مدارای [[اسلامی]] که در برخورد با [[اهل]] جزیه در زمان پیامبر و [[خلفا]] همواره [[اعمال]] می‌شد، از سوی [[امام علی]]{{ع}} دوباره تأکید شد. حضرت در عهدنامه خود به [[مالک اشتر]]، وی را به بذل [[محبت]] به عموم [[مردم]] از جمله اهل [[جزیه]] سفارش فرموده است: [[قلب]] خویش را برای [[ملت]] خود، از [[رحمت]] و [[محبت]] و [[لطف]] پر کن و با آنان همچون حیوان درنده‌ای مباش که خوردن آنان را [[غنیمت]] بشماری؛ زیرا آنان دو گروه بیش نیستند: یا [[برادران دینی]] تواند یا انسان‌هایی همچون تو<ref>نهج البلاغه، نامه ۵۳.</ref>.

	حضرت به منظور تسهیل و [[مدارا]] با [[اهل ذمه]]، جزیه آنان را به صورت جنسی نیز می‌پذیرفت و از دارنده آلات تیزکننده، وسایل تیزکننده، از دارنده سوزن، سوزن، و از دارنده طناب، طناب می‌گرفت<ref>ابوعبید، الاموال، ص۶۲.</ref>.		حضرت به منظور تسهیل و [[مدارا]] با [[اهل ذمه]]، جزیه آنان را به صورت جنسی نیز می‌پذیرفت و از دارنده آلات تیزکننده، وسایل تیزکننده، از دارنده سوزن، سوزن، و از دارنده طناب، طناب می‌گرفت<ref>ابوعبید، الاموال، ص۶۲.</ref>.

	مقدار جزیه در [[صدر اسلام]] حد معینی نداشت و به شرایط معاهده‌ای بستگی داشت که بین [[امام]] [[مسلمانان]] و اهل ذمه منعقد می‌شد؛ چنان‌که، [[پیامبر]] در یک نمونه برای هر [[یهودی]] یا [[نصرانی]]، یک دینار جزیه تعیین کرد<ref>بیهقی، احمد بن حسین، السنن الکبری، ج۹، ص۳۲۷، ح۱۸۶۷۶؛ متقی هندی، کنزالعمال، ج۴، ص۵۰۲، ح۱۱۴۹۲.</ref>. [[عمر بن خطاب]]، بر [[ثروتمندان]] اهل ذمه، ۴۸ درهم، و بر متوسطان ۲۴ درهم، و بر کم‌درآمدها ۱۲ درهم جزیه قرار داد<ref>ابویوسف، کتاب الخراج، ص۳۶.</ref>، و همین مقدار در [[زمان امام علی]]{{ع}} نیز [[حفظ]] شد<ref>زید بن علی، مسند الامام زید، ص۱۹۷؛ شیخ صدوق، کتاب من لا یحضره الفقیه، ج۲، ص۴۸، ح۱۶۶۷؛ شیخ طوسی، تذیب الاحکام، ج۴، ص۱۱۹ و ۱۲۰، ح۳۴۳.</ref>.<ref>[[سید رضا حسینی\|حسینی، سید رضا]]، [[بیت المال (مقاله)\| مقاله «بیت المال»]]، [[دانشنامه امام علی ج۷ (کتاب)\|دانشنامه امام علی ج۷]]، ص۴۱۱.</ref>		مقدار جزیه در صدر اسلام حد معینی نداشت و به شرایط معاهده‌ای بستگی داشت که بین [[امام]] [[مسلمانان]] و اهل ذمه منعقد می‌شد؛ چنان‌که، [[پیامبر]] در یک نمونه برای هر [[یهودی]] یا [[نصرانی]]، یک دینار جزیه تعیین کرد<ref>بیهقی، احمد بن حسین، السنن الکبری، ج۹، ص۳۲۷، ح۱۸۶۷۶؛ متقی هندی، کنزالعمال، ج۴، ص۵۰۲، ح۱۱۴۹۲.</ref>. [[عمر بن خطاب]]، بر [[ثروتمندان]] اهل ذمه، ۴۸ درهم، و بر متوسطان ۲۴ درهم، و بر کم‌درآمدها ۱۲ درهم جزیه قرار داد<ref>ابویوسف، کتاب الخراج، ص۳۶.</ref>، و همین مقدار در زمان امام علی{{ع}} نیز [[حفظ]] شد<ref>زید بن علی، مسند الامام زید، ص۱۹۷؛ شیخ صدوق، کتاب من لا یحضره الفقیه، ج۲، ص۴۸، ح۱۶۶۷؛ شیخ طوسی، تذیب الاحکام، ج۴، ص۱۱۹ و ۱۲۰، ح۳۴۳.</ref>.<ref>[[سید رضا حسینی\|حسینی، سید رضا]]، [[بیت المال (مقاله)\| مقاله «بیت المال»]]، [[دانشنامه امام علی ج۷ (کتاب)\|دانشنامه امام علی ج۷]]، ص۴۱۱.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani: /* مقدمه */

2025-02-02T10:41:53Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۱۱
خط ۲:		خط ۲:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	یکی از اقسام [[خراج]]، مالیاتی است که بر زمین‌های غیرمسلمانان بسته شده است، و با پذیرش ~~اسلام،~~ این خراج از صاحبان [[زمین]] برداشته می‌شد. شکل دیگر همین [[مالیات]] که به علت عدم پذیرش اسلام از سوی مؤدیان و بهره‌مندی از مزایای [[ذمه]]، مانند [[امنیت]] [[حکومت اسلامی]]، بر رئوس [[کافران]] وضع می‌شد، [[جزیه]] نام می‌گرفت.		یکی از اقسام [[خراج]]، مالیاتی است که بر زمین‌های غیرمسلمانان بسته شده است، و با [[پذیرش اسلام]]، این خراج از صاحبان [[زمین]] برداشته می‌شد. شکل دیگر همین [[مالیات]] که به علت عدم پذیرش اسلام از سوی مؤدیان و بهره‌مندی از مزایای [[ذمه]]، مانند [[امنیت]] [[حکومت اسلامی]]، بر رئوس [[کافران]] وضع می‌شد، [[جزیه]] نام می‌گرفت.

	چنان که از [[روایات]] به دست می‌آید، به هر دو قسم این مالیات، هم جزیه و هم خراج اطلاق شده است؛ اما با این حال، مقصود از خراج، بیش‌تر مالیات بر زمین و منظور از جزیه، مالیات بر رئوس است و ما نیز در این بحث، همین معنا را [[اراده]] کرده‌ایم.		چنان که از [[روایات]] به دست می‌آید، به هر دو قسم این مالیات، هم جزیه و هم خراج اطلاق شده است؛ اما با این حال، مقصود از خراج، بیش‌تر مالیات بر زمین و منظور از جزیه، مالیات بر رئوس است و ما نیز در این بحث، همین معنا را [[اراده]] کرده‌ایم.

	[[قانون]] جزیه در [[سال هشتم هجری]] در حالی که [[پیامبر]] آماده حرکت برای [[جنگ]] با [[رومیان]] ([[غزوه تبوک]]) بود، با نزول این [[آیه ابلاغ]] شد<ref>طبرسی، فضل بن حسن، مجمع البیان، ج۵، ص۳۴.</ref>: {{متن قرآن\|قَاتِلُوا الَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَلَا بِالْيَوْمِ الْآخِرِ وَلَا يُحَرِّمُونَ مَا حَرَّمَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَلَا يَدِينُونَ دِينَ الْحَقِّ مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ حَتَّى يُعْطُوا الْجِزْيَةَ عَنْ يَدٍ وَهُمْ صَاغِرُونَ}}<ref>«با آن دسته از اهل کتاب که به خداوند و به روز بازپسین ایمان نمی‌آورند و آنچه را خداوند و پیامبرش حرام کرده‌اند حرام نمی‌دانند و به دین حق نمی‌گروند جنگ کنید تا به دست خود با خواری جزیه بپردازند» سوره توبه، آیه ۲۹.</ref>		[[قانون]] جزیه در [[سال هشتم هجری]] در حالی که [[پیامبر]] آماده [[حرکت]] برای [[جنگ]] با [[رومیان]] ([[غزوه تبوک]]) بود، با [[نزول]] این [[آیه ابلاغ]] شد<ref>طبرسی، فضل بن حسن، مجمع البیان، ج۵، ص۳۴.</ref>: {{متن قرآن\|قَاتِلُوا الَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَلَا بِالْيَوْمِ الْآخِرِ وَلَا يُحَرِّمُونَ مَا حَرَّمَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَلَا يَدِينُونَ دِينَ الْحَقِّ مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ حَتَّى يُعْطُوا الْجِزْيَةَ عَنْ يَدٍ وَهُمْ صَاغِرُونَ}}<ref>«با آن دسته از اهل کتاب که به خداوند و به روز بازپسین ایمان نمی‌آورند و آنچه را خداوند و پیامبرش حرام کرده‌اند حرام نمی‌دانند و به دین حق نمی‌گروند جنگ کنید تا به دست خود با خواری جزیه بپردازند» سوره توبه، آیه ۲۹.</ref>

	پیامبر [[حکم]] جزیه را برای غیر [[اهل کتاب]] از [[مشرکان]] [[عجم]] نیز جاری ساخت. جزیه دهندگان با ادای جزیه، از پرداخت مالیاتی که [[مسلمانان]] به ادای آن موظف بودند، معاف می‌شدند و در عین حال که از امنیت حکومت اسلامی بهره می‌بردند، به شرکت در [[جنگ‌ها]] نیز موظف نبودند.		پیامبر[[حکم]] جزیه را برای غیر [[اهل کتاب]] از [[مشرکان]] [[عجم]] نیز جاری ساخت. جزیه دهندگان با ادای جزیه، از پرداخت مالیاتی که [[مسلمانان]] به ادای آن موظف بودند، معاف می‌شدند و در عین حال که از امنیت حکومت اسلامی بهره می‌بردند، به شرکت در [[جنگ‌ها]] نیز موظف نبودند.

	[[رأفت]] و مدارای [[اسلامی]] که در برخورد با [[اهل]] جزیه در [[زمان پیامبر]] و [[خلفا]] همواره [[اعمال]] می‌شد، از سوی [[امام علی]] {{ع}} دوباره تأکید شد. [[حضرت]] در [[عهدنامه]] خود به [[مالک اشتر]]، وی را به بذل [[محبت]] به عموم [[مردم]] از جمله اهل جزیه سفارش فرموده است: [[قلب]] خویش را برای [[ملت]] خود، از [[رحمت]] و [[محبت]] و [[لطف]] پر کن و با آنان همچون حیوان درنده‌ای مباش که خوردن آنان را [[غنیمت]] بشماری؛ زیرا آنان دو گروه بیش نیستند: یا [[برادران دینی]] تواند یا انسان‌هایی همچون تو<ref>نهج البلاغه، نامه ۵۳.</ref>.		[[رأفت]] و مدارای [[اسلامی]] که در برخورد با [[اهل]] جزیه در [[زمان پیامبر]] و [[خلفا]] همواره [[اعمال]] می‌شد، از سوی [[امام علی]]{{ع}} دوباره تأکید شد. حضرت در [[عهدنامه]] خود به [[مالک اشتر]]، وی را به بذل [[محبت]] به عموم [[مردم]] از جمله اهل [[جزیه]] سفارش فرموده است: [[قلب]] خویش را برای [[ملت]] خود، از [[رحمت]] و [[محبت]] و [[لطف]] پر کن و با آنان همچون [[حیوان]] درنده‌ای مباش که خوردن آنان را [[غنیمت]] بشماری؛ زیرا آنان دو گروه بیش نیستند: یا [[برادران دینی]] تواند یا انسان‌هایی همچون تو<ref>نهج البلاغه، نامه ۵۳.</ref>.

	[[حضرت]] به منظور تسهیل و [[مدارا]] با [[اهل ذمه]]، [[جزیه]] آنان را به صورت جنسی نیز می‌پذیرفت و از دارنده آلات تیزکننده، وسایل تیزکننده، از دارنده سوزن، سوزن، و از دارنده طناب، طناب می‌گرفت<ref>ابوعبید، الاموال، ص۶۲.</ref>.		حضرت به منظور تسهیل و [[مدارا]] با [[اهل ذمه]]، جزیه آنان را به صورت جنسی نیز می‌پذیرفت و از دارنده آلات تیزکننده، وسایل تیزکننده، از دارنده سوزن، سوزن، و از دارنده طناب، طناب می‌گرفت<ref>ابوعبید، الاموال، ص۶۲.</ref>.

	مقدار جزیه در [[صدر اسلام]] حد معینی نداشت و به شرایط معاهده‌ای بستگی داشت که بین [[امام]] [[مسلمانان]] و اهل ذمه منعقد می‌شد؛ چنان‌که، [[پیامبر]] در یک نمونه برای هر [[یهودی]] یا [[نصرانی]]، یک دینار جزیه تعیین کرد<ref>بیهقی، احمد بن حسین، السنن الکبری، ج۹، ص۳۲۷، ح۱۸۶۷۶؛ متقی هندی، کنزالعمال، ج۴، ص۵۰۲، ح۱۱۴۹۲.</ref>. عمر بن ~~خطاب،~~ بر [[ثروتمندان]] اهل ذمه، ۴۸ درهم، و بر متوسطان ۲۴ درهم، و بر کم‌درآمدها ۱۲ درهم جزیه قرار داد<ref>ابویوسف، کتاب الخراج، ص۳۶.</ref>، و همین مقدار در [[زمان امام علی]] {{ع}} نیز [[حفظ]] شد<ref>زید بن علی، مسند الامام زید، ص۱۹۷؛ شیخ صدوق، کتاب من لا یحضره الفقیه، ج۲، ص۴۸، ح۱۶۶۷؛ شیخ طوسی، تذیب الاحکام، ج۴، ص۱۱۹ و ۱۲۰، ح۳۴۳.</ref>.<ref>[[سید رضا حسینی\|حسینی، سید رضا]]، [[بیت المال (مقاله)\| مقاله «بیت المال»]]، [[دانشنامه امام علی ج۷ (کتاب)\|دانشنامه امام علی ج۷]]، ~~ص ۴۱۱~~.</ref>		مقدار جزیه در [[صدر اسلام]] حد معینی نداشت و به شرایط معاهده‌ای بستگی داشت که بین [[امام]] [[مسلمانان]] و اهل ذمه منعقد می‌شد؛ چنان‌که، [[پیامبر]] در یک نمونه برای هر [[یهودی]] یا [[نصرانی]]، یک دینار جزیه تعیین کرد<ref>بیهقی، احمد بن حسین، السنن الکبری، ج۹، ص۳۲۷، ح۱۸۶۷۶؛ متقی هندی، کنزالعمال، ج۴، ص۵۰۲، ح۱۱۴۹۲.</ref>. [[عمر بن خطاب]]، بر [[ثروتمندان]] اهل ذمه، ۴۸ درهم، و بر متوسطان ۲۴ درهم، و بر کم‌درآمدها ۱۲ درهم جزیه قرار داد<ref>ابویوسف، کتاب الخراج، ص۳۶.</ref>، و همین مقدار در [[زمان امام علی]]{{ع}} نیز [[حفظ]] شد<ref>زید بن علی، مسند الامام زید، ص۱۹۷؛ شیخ صدوق، کتاب من لا یحضره الفقیه، ج۲، ص۴۸، ح۱۶۶۷؛ شیخ طوسی، تذیب الاحکام، ج۴، ص۱۱۹ و ۱۲۰، ح۳۴۳.</ref>.<ref>[[سید رضا حسینی\|حسینی، سید رضا]]، [[بیت المال (مقاله)\| مقاله «بیت المال»]]، [[دانشنامه امام علی ج۷ (کتاب)\|دانشنامه امام علی ج۷]]، ص۴۱۱.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani: /* مقدمه */

2024-11-24T07:25:04Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۵۵
خط ۲:		خط ۲:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	یکی از اقسام [[خراج]]، مالیاتی است که بر زمین‌های غیرمسلمانان بسته شده است، و با [[پذیرش ~~اسلام]]،~~ این خراج از صاحبان [[زمین]] برداشته می‌شد. شکل دیگر همین [[مالیات]] که به علت عدم پذیرش اسلام از سوی مؤدیان و بهره‌مندی از مزایای [[ذمه]]، مانند [[امنیت]] [[حکومت اسلامی]]، بر رئوس [[کافران]] وضع می‌شد، [[جزیه]] نام می‌گرفت.		یکی از اقسام [[خراج]]، مالیاتی است که بر زمین‌های غیرمسلمانان بسته شده است، و با پذیرش اسلام، این خراج از صاحبان [[زمین]] برداشته می‌شد. شکل دیگر همین [[مالیات]] که به علت عدم پذیرش اسلام از سوی مؤدیان و بهره‌مندی از مزایای [[ذمه]]، مانند [[امنیت]] [[حکومت اسلامی]]، بر رئوس [[کافران]] وضع می‌شد، [[جزیه]] نام می‌گرفت.

	چنان که از [[روایات]] به دست می‌آید، به هر دو قسم این مالیات، هم جزیه و هم خراج اطلاق شده است؛ اما با این حال، مقصود از خراج، بیش‌تر مالیات بر زمین و منظور از جزیه، مالیات بر رئوس است و ما نیز در این بحث، همین معنا را [[اراده]] کرده‌ایم.		چنان که از [[روایات]] به دست می‌آید، به هر دو قسم این مالیات، هم جزیه و هم خراج اطلاق شده است؛ اما با این حال، مقصود از خراج، بیش‌تر مالیات بر زمین و منظور از جزیه، مالیات بر رئوس است و ما نیز در این بحث، همین معنا را [[اراده]] کرده‌ایم.

	[[قانون]] جزیه در [[سال هشتم هجری]] در حالی که [[پیامبر]] آماده حرکت برای [[جنگ]] با [[رومیان]] ([[غزوه تبوک]]) بود، با [[نزول]] این [[آیه ابلاغ]] شد<ref>طبرسی، فضل بن حسن، مجمع البیان، ج۵، ص۳۴.</ref>:		[[قانون]] جزیه در [[سال هشتم هجری]] در حالی که [[پیامبر]] آماده حرکت برای [[جنگ]] با [[رومیان]] ([[غزوه تبوک]]) بود، با نزول این [[آیه ابلاغ]] شد<ref>طبرسی، فضل بن حسن، مجمع البیان، ج۵، ص۳۴.</ref>: {{متن قرآن\|قَاتِلُوا الَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَلَا بِالْيَوْمِ الْآخِرِ وَلَا يُحَرِّمُونَ مَا حَرَّمَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَلَا يَدِينُونَ دِينَ الْحَقِّ مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ حَتَّى يُعْطُوا الْجِزْيَةَ عَنْ يَدٍ وَهُمْ صَاغِرُونَ}}<ref>«با آن دسته از اهل کتاب که به خداوند و به روز بازپسین ایمان نمی‌آورند و آنچه را خداوند و پیامبرش حرام کرده‌اند حرام نمی‌دانند و به دین حق نمی‌گروند جنگ کنید تا به دست خود با خواری جزیه بپردازند» سوره توبه، آیه ۲۹.</ref>
	{{متن قرآن\|قَاتِلُوا الَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَلَا بِالْيَوْمِ الْآخِرِ وَلَا يُحَرِّمُونَ مَا حَرَّمَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَلَا يَدِينُونَ دِينَ الْحَقِّ مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ حَتَّى يُعْطُوا الْجِزْيَةَ عَنْ يَدٍ وَهُمْ صَاغِرُونَ}}<ref>«با آن دسته از اهل کتاب که به خداوند و به روز بازپسین ایمان نمی‌آورند و آنچه را خداوند و پیامبرش حرام کرده‌اند حرام نمی‌دانند و به دین حق نمی‌گروند جنگ کنید تا به دست خود با خواری جزیه بپردازند» سوره توبه، آیه ۲۹.</ref>

	پیامبر [[حکم]] جزیه را برای غیر [[اهل کتاب]] از [[مشرکان]] [[عجم]] نیز جاری ساخت. جزیه دهندگان با ادای جزیه، از پرداخت مالیاتی که [[مسلمانان]] به ادای آن موظف بودند، معاف می‌شدند و در عین حال که از امنیت حکومت اسلامی بهره می‌بردند، به شرکت در [[جنگ‌ها]] نیز موظف نبودند.		پیامبر [[حکم]] جزیه را برای غیر [[اهل کتاب]] از [[مشرکان]] [[عجم]] نیز جاری ساخت. جزیه دهندگان با ادای جزیه، از پرداخت مالیاتی که [[مسلمانان]] به ادای آن موظف بودند، معاف می‌شدند و در عین حال که از امنیت حکومت اسلامی بهره می‌بردند، به شرکت در [[جنگ‌ها]] نیز موظف نبودند.

	[[رأفت]] و مدارای [[اسلامی]] که در برخورد با [[اهل]] جزیه در [[زمان پیامبر]] و [[خلفا]] همواره [[اعمال]] می‌شد، از سوی [[امام علی]] {{ع}} دوباره تأکید شد. [[حضرت]] در [[عهدنامه]] خود به [[مالک اشتر]]، وی را به بذل [[محبت]] به عموم [[مردم]] از جمله اهل جزیه سفارش فرموده است:		[[رأفت]] و مدارای [[اسلامی]] که در برخورد با [[اهل]] جزیه در [[زمان پیامبر]] و [[خلفا]] همواره [[اعمال]] می‌شد، از سوی [[امام علی]] {{ع}} دوباره تأکید شد. [[حضرت]] در [[عهدنامه]] خود به [[مالک اشتر]]، وی را به بذل [[محبت]] به عموم [[مردم]] از جمله اهل جزیه سفارش فرموده است: [[قلب]] خویش را برای [[ملت]] خود، از [[رحمت]] و [[محبت]] و [[لطف]] پر کن و با آنان همچون حیوان درنده‌ای مباش که خوردن آنان را [[غنیمت]] بشماری؛ زیرا آنان دو گروه بیش نیستند: یا [[برادران دینی]] تواند یا انسان‌هایی همچون تو<ref>نهج البلاغه، نامه ۵۳.</ref>.
	[[قلب]] خویش را برای [[ملت]] خود، از [[رحمت]] و [[محبت]] و [[لطف]] پر کن و با آنان همچون حیوان درنده‌ای مباش که خوردن آنان را [[غنیمت]] بشماری؛ زیرا آنان دو گروه بیش نیستند: یا [[برادران دینی]] تواند یا انسان‌هایی همچون تو<ref>نهج البلاغه، نامه ۵۳.</ref>.

	[[حضرت]] به منظور تسهیل و [[مدارا]] با [[اهل ذمه]]، [[جزیه]] آنان را به صورت جنسی نیز می‌پذیرفت و از دارنده آلات تیزکننده، وسایل تیزکننده، از دارنده سوزن، سوزن، و از دارنده طناب، طناب می‌گرفت<ref>ابوعبید، الاموال، ص۶۲.</ref>.		[[حضرت]] به منظور تسهیل و [[مدارا]] با [[اهل ذمه]]، [[جزیه]] آنان را به صورت جنسی نیز می‌پذیرفت و از دارنده آلات تیزکننده، وسایل تیزکننده، از دارنده سوزن، سوزن، و از دارنده طناب، طناب می‌گرفت<ref>ابوعبید، الاموال، ص۶۲.</ref>.

	مقدار جزیه در [[صدر اسلام]] حد معینی نداشت و به شرایط معاهده‌ای بستگی داشت که بین [[امام]] [[مسلمانان]] و اهل ذمه منعقد می‌شد؛ چنان‌که، [[پیامبر]] در یک نمونه برای هر [[یهودی]] یا [[نصرانی]]، یک دینار جزیه تعیین کرد<ref>بیهقی، احمد بن حسین، السنن الکبری، ج۹، ص۳۲۷، ح۱۸۶۷۶؛ متقی هندی، کنزالعمال، ج۴، ص۵۰۲، ح۱۱۴۹۲.</ref>. عمر بن خطاب، بر [[ثروتمندان]] اهل ذمه، ۴۸ درهم، و بر متوسطان ۲۴ درهم، و بر کم‌درآمدها ۱۲ درهم جزیه قرار داد<ref>ابویوسف، کتاب الخراج، ص۳۶.</ref>، و همین مقدار در [[زمان امام علی]] {{ع}} نیز [[حفظ]] شد<ref>زید بن علی، مسند الامام زید، ص۱۹۷؛ شیخ صدوق، کتاب من لا یحضره الفقیه، ج۲، ص۴۸، ح۱۶۶۷؛ شیخ طوسی، تذیب الاحکام، ج۴، ص۱۱۹ و ۱۲۰، ح۳۴۳.</ref>.<ref>[[سید رضا حسینی\|حسینی، سید رضا]]، [[بیت المال (مقاله)\| مقاله «بیت المال»]]، [[دانشنامه امام علی ج۷ (کتاب)\|دانشنامه امام علی]]، ~~ج۷،~~ ص ۴۱۱.</ref>		مقدار جزیه در [[صدر اسلام]] حد معینی نداشت و به شرایط معاهده‌ای بستگی داشت که بین [[امام]] [[مسلمانان]] و اهل ذمه منعقد می‌شد؛ چنان‌که، [[پیامبر]] در یک نمونه برای هر [[یهودی]] یا [[نصرانی]]، یک دینار جزیه تعیین کرد<ref>بیهقی، احمد بن حسین، السنن الکبری، ج۹، ص۳۲۷، ح۱۸۶۷۶؛ متقی هندی، کنزالعمال، ج۴، ص۵۰۲، ح۱۱۴۹۲.</ref>. عمر بن خطاب، بر [[ثروتمندان]] اهل ذمه، ۴۸ درهم، و بر متوسطان ۲۴ درهم، و بر کم‌درآمدها ۱۲ درهم جزیه قرار داد<ref>ابویوسف، کتاب الخراج، ص۳۶.</ref>، و همین مقدار در [[زمان امام علی]] {{ع}} نیز [[حفظ]] شد<ref>زید بن علی، مسند الامام زید، ص۱۹۷؛ شیخ صدوق، کتاب من لا یحضره الفقیه، ج۲، ص۴۸، ح۱۶۶۷؛ شیخ طوسی، تذیب الاحکام، ج۴، ص۱۱۹ و ۱۲۰، ح۳۴۳.</ref>.<ref>[[سید رضا حسینی\|حسینی، سید رضا]]، [[بیت المال (مقاله)\| مقاله «بیت المال»]]، [[دانشنامه امام علی ج۷ (کتاب)\|دانشنامه امام علی ج۷]]، ص ۴۱۱.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani در ‏۱۳ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۱۵

2024-04-13T07:15:10Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۴۵
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط\| موضوع مرتبط = جزیه\| عنوان مدخل = جزیه\| مداخل مرتبط = [[جزیه در لغت]] - [[جزیه در قرآن]] - [[جزیه در فقه سیاسی]] - [[جزیه در معارف ~~مهدوی~~]] - [[جزیه در معارف و سیره علوی]]\| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط\| موضوع مرتبط = جزیه\| عنوان مدخل = جزیه\| مداخل مرتبط = [[جزیه در لغت]] - [[جزیه در قرآن]] - [[جزیه در فقه سیاسی]] - [[جزیه در معارف مهدویت]] - [[جزیه در معارف و سیره علوی]] - [[جزیه در تاریخ اسلامی]] - [[جزیه در فقه اسلامی]]\| پرسش مرتبط = }}

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	یکی از اقسام [[خراج]]، مالیاتی است که بر زمین‌های غیرمسلمانان بسته شده است، و با [[پذیرش اسلام]]، این خراج از صاحبان [[زمین]] برداشته می‌شد. شکل دیگر همین [[مالیات]] که به علت عدم پذیرش اسلام از سوی مؤدیان و بهره‌مندی از مزایای [[ذمه]]، مانند [[امنیت]] [[حکومت اسلامی]]، بر رئوس [[کافران]] وضع می‌شد، [[جزیه]] نام می‌گرفت.		یکی از اقسام [[خراج]]، مالیاتی است که بر زمین‌های غیرمسلمانان بسته شده است، و با [[پذیرش اسلام]]، این خراج از صاحبان [[زمین]] برداشته می‌شد. شکل دیگر همین [[مالیات]] که به علت عدم پذیرش اسلام از سوی مؤدیان و بهره‌مندی از مزایای [[ذمه]]، مانند [[امنیت]] [[حکومت اسلامی]]، بر رئوس [[کافران]] وضع می‌شد، [[جزیه]] نام می‌گرفت.
خط ۲۴:		خط ۲۵:
	== پانویس ==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

			[[رده:جزیه]]

Msadeq در ‏۱ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۶:۰۶

2023-05-01T06:06:57Z

@@ خط ۱: / خط ۱: @@
-{{سیره معصوم}}
+{{مدخل مرتبط| موضوع مرتبط = جزیه| عنوان مدخل  = جزیه| مداخل مرتبط = [[جزیه در لغت]] - [[جزیه در قرآن]] - [[جزیه در فقه سیاسی]] - [[جزیه در معارف مهدوی]] - [[جزیه در معارف و سیره علوی]]| پرسش مرتبط  = }}
 == مقدمه ==
 یکی از اقسام [[خراج]]، مالیاتی است که بر زمین‌های غیرمسلمانان بسته شده است، و با [[پذیرش اسلام]]، این خراج از صاحبان [[زمین]] برداشته می‌شد. شکل دیگر همین [[مالیات]] که به علت عدم پذیرش اسلام از سوی مؤدیان و بهره‌مندی از مزایای [[ذمه]]، مانند [[امنیت]] [[حکومت اسلامی]]، بر رئوس [[کافران]] وضع می‌شد، [[جزیه]] نام می‌گرفت.
@@ خط ۳۱: / خط ۲۴: @@
 == پانویس ==
 {{پانویس}}

Wasity: جایگزینی متن - 'عمربن' به 'عمر بن'

2022-10-26T13:32:56Z

جایگزینی متن - 'عمربن' به 'عمر بن'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۷:۰۲
خط ۲۲:		خط ۲۲:
	[[حضرت]] به منظور تسهیل و [[مدارا]] با [[اهل ذمه]]، [[جزیه]] آنان را به صورت جنسی نیز می‌پذیرفت و از دارنده آلات تیزکننده، وسایل تیزکننده، از دارنده سوزن، سوزن، و از دارنده طناب، طناب می‌گرفت<ref>ابوعبید، الاموال، ص۶۲.</ref>.		[[حضرت]] به منظور تسهیل و [[مدارا]] با [[اهل ذمه]]، [[جزیه]] آنان را به صورت جنسی نیز می‌پذیرفت و از دارنده آلات تیزکننده، وسایل تیزکننده، از دارنده سوزن، سوزن، و از دارنده طناب، طناب می‌گرفت<ref>ابوعبید، الاموال، ص۶۲.</ref>.

	مقدار جزیه در [[صدر اسلام]] حد معینی نداشت و به شرایط معاهده‌ای بستگی داشت که بین [[امام]] [[مسلمانان]] و اهل ذمه منعقد می‌شد؛ چنان‌که، [[پیامبر]] در یک نمونه برای هر [[یهودی]] یا [[نصرانی]]، یک دینار جزیه تعیین کرد<ref>بیهقی، احمد بن حسین، السنن الکبری، ج۹، ص۳۲۷، ح۱۸۶۷۶؛ متقی هندی، کنزالعمال، ج۴، ص۵۰۲، ح۱۱۴۹۲.</ref>. ~~عمربن~~ خطاب، بر [[ثروتمندان]] اهل ذمه، ۴۸ درهم، و بر متوسطان ۲۴ درهم، و بر کم‌درآمدها ۱۲ درهم جزیه قرار داد<ref>ابویوسف، کتاب الخراج، ص۳۶.</ref>، و همین مقدار در [[زمان امام علی]] {{ع}} نیز [[حفظ]] شد<ref>زید بن علی، مسند الامام زید، ص۱۹۷؛ شیخ صدوق، کتاب من لا یحضره الفقیه، ج۲، ص۴۸، ح۱۶۶۷؛ شیخ طوسی، تذیب الاحکام، ج۴، ص۱۱۹ و ۱۲۰، ح۳۴۳.</ref>.<ref>[[سید رضا حسینی\|حسینی، سید رضا]]، [[بیت المال (مقاله)\| مقاله «بیت المال»]]، [[دانشنامه امام علی ج۷ (کتاب)\|دانشنامه امام علی]]، ج۷، ص ۴۱۱.</ref>		مقدار جزیه در [[صدر اسلام]] حد معینی نداشت و به شرایط معاهده‌ای بستگی داشت که بین [[امام]] [[مسلمانان]] و اهل ذمه منعقد می‌شد؛ چنان‌که، [[پیامبر]] در یک نمونه برای هر [[یهودی]] یا [[نصرانی]]، یک دینار جزیه تعیین کرد<ref>بیهقی، احمد بن حسین، السنن الکبری، ج۹، ص۳۲۷، ح۱۸۶۷۶؛ متقی هندی، کنزالعمال، ج۴، ص۵۰۲، ح۱۱۴۹۲.</ref>. عمر بن خطاب، بر [[ثروتمندان]] اهل ذمه، ۴۸ درهم، و بر متوسطان ۲۴ درهم، و بر کم‌درآمدها ۱۲ درهم جزیه قرار داد<ref>ابویوسف، کتاب الخراج، ص۳۶.</ref>، و همین مقدار در [[زمان امام علی]] {{ع}} نیز [[حفظ]] شد<ref>زید بن علی، مسند الامام زید، ص۱۹۷؛ شیخ صدوق، کتاب من لا یحضره الفقیه، ج۲، ص۴۸، ح۱۶۶۷؛ شیخ طوسی، تذیب الاحکام، ج۴، ص۱۱۹ و ۱۲۰، ح۳۴۳.</ref>.<ref>[[سید رضا حسینی\|حسینی، سید رضا]]، [[بیت المال (مقاله)\| مقاله «بیت المال»]]، [[دانشنامه امام علی ج۷ (کتاب)\|دانشنامه امام علی]]، ج۷، ص ۴۱۱.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-24T19:51:35Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۲۳:۲۱
خط ۷:		خط ۷:
	}}		}}

	==مقدمه==		== مقدمه ==
	یکی از اقسام [[خراج]]، مالیاتی است که بر زمین‌های غیرمسلمانان بسته شده است، و با [[پذیرش اسلام]]، این خراج از صاحبان [[زمین]] برداشته می‌شد. شکل دیگر همین [[مالیات]] که به علت عدم پذیرش اسلام از سوی مؤدیان و بهره‌مندی از مزایای [[ذمه]]، مانند [[امنیت]] [[حکومت اسلامی]]، بر رئوس [[کافران]] وضع می‌شد، [[جزیه]] نام می‌گرفت.		یکی از اقسام [[خراج]]، مالیاتی است که بر زمین‌های غیرمسلمانان بسته شده است، و با [[پذیرش اسلام]]، این خراج از صاحبان [[زمین]] برداشته می‌شد. شکل دیگر همین [[مالیات]] که به علت عدم پذیرش اسلام از سوی مؤدیان و بهره‌مندی از مزایای [[ذمه]]، مانند [[امنیت]] [[حکومت اسلامی]]، بر رئوس [[کافران]] وضع می‌شد، [[جزیه]] نام می‌گرفت.

خط ۱۷:		خط ۱۷:
	پیامبر [[حکم]] جزیه را برای غیر [[اهل کتاب]] از [[مشرکان]] [[عجم]] نیز جاری ساخت. جزیه دهندگان با ادای جزیه، از پرداخت مالیاتی که [[مسلمانان]] به ادای آن موظف بودند، معاف می‌شدند و در عین حال که از امنیت حکومت اسلامی بهره می‌بردند، به شرکت در [[جنگ‌ها]] نیز موظف نبودند.		پیامبر [[حکم]] جزیه را برای غیر [[اهل کتاب]] از [[مشرکان]] [[عجم]] نیز جاری ساخت. جزیه دهندگان با ادای جزیه، از پرداخت مالیاتی که [[مسلمانان]] به ادای آن موظف بودند، معاف می‌شدند و در عین حال که از امنیت حکومت اسلامی بهره می‌بردند، به شرکت در [[جنگ‌ها]] نیز موظف نبودند.

	[[رأفت]] و مدارای [[اسلامی]] که در برخورد با [[اهل]] جزیه در [[زمان پیامبر]] و [[خلفا]] همواره [[اعمال]] می‌شد، از سوی [[امام علی]]{{ع}} دوباره تأکید شد. [[حضرت]] در [[عهدنامه]] خود به [[مالک اشتر]]، وی را به بذل [[محبت]] به عموم [[مردم]] از جمله اهل جزیه سفارش فرموده است:		[[رأفت]] و مدارای [[اسلامی]] که در برخورد با [[اهل]] جزیه در [[زمان پیامبر]] و [[خلفا]] همواره [[اعمال]] می‌شد، از سوی [[امام علی]] {{ع}} دوباره تأکید شد. [[حضرت]] در [[عهدنامه]] خود به [[مالک اشتر]]، وی را به بذل [[محبت]] به عموم [[مردم]] از جمله اهل جزیه سفارش فرموده است:
	[[قلب]] خویش را برای [[ملت]] خود، از [[رحمت]] و [[محبت]] و [[لطف]] پر کن و با آنان همچون حیوان درنده‌ای مباش که خوردن آنان را [[غنیمت]] بشماری؛ زیرا آنان دو گروه بیش نیستند: یا [[برادران دینی]] تواند یا انسان‌هایی همچون تو<ref>نهج البلاغه، نامه ۵۳.</ref>.		[[قلب]] خویش را برای [[ملت]] خود، از [[رحمت]] و [[محبت]] و [[لطف]] پر کن و با آنان همچون حیوان درنده‌ای مباش که خوردن آنان را [[غنیمت]] بشماری؛ زیرا آنان دو گروه بیش نیستند: یا [[برادران دینی]] تواند یا انسان‌هایی همچون تو<ref>نهج البلاغه، نامه ۵۳.</ref>.

	[[حضرت]] به منظور تسهیل و [[مدارا]] با [[اهل ذمه]]، [[جزیه]] آنان را به صورت جنسی نیز می‌پذیرفت و از دارنده آلات تیزکننده، وسایل تیزکننده، از دارنده سوزن، سوزن، و از دارنده طناب، طناب می‌گرفت<ref>ابوعبید، الاموال، ص۶۲.</ref>.		[[حضرت]] به منظور تسهیل و [[مدارا]] با [[اهل ذمه]]، [[جزیه]] آنان را به صورت جنسی نیز می‌پذیرفت و از دارنده آلات تیزکننده، وسایل تیزکننده، از دارنده سوزن، سوزن، و از دارنده طناب، طناب می‌گرفت<ref>ابوعبید، الاموال، ص۶۲.</ref>.

	مقدار جزیه در [[صدر اسلام]] حد معینی نداشت و به شرایط معاهده‌ای بستگی داشت که بین [[امام]] [[مسلمانان]] و اهل ذمه منعقد می‌شد؛ چنان‌که، [[پیامبر]] در یک نمونه برای هر [[یهودی]] یا [[نصرانی]]، یک دینار جزیه تعیین کرد<ref>بیهقی، احمد بن حسین، السنن الکبری، ج۹، ص۳۲۷، ح۱۸۶۷۶؛ متقی هندی، کنزالعمال، ج۴، ص۵۰۲، ح۱۱۴۹۲.</ref>. عمربن خطاب، بر [[ثروتمندان]] اهل ذمه، ۴۸ درهم، و بر متوسطان ۲۴ درهم، و بر کم‌درآمدها ۱۲ درهم جزیه قرار داد<ref>ابویوسف، کتاب الخراج، ص۳۶.</ref>، و همین مقدار در [[زمان امام علی]]{{ع}} نیز [[حفظ]] شد<ref>زید بن علی، مسند الامام زید، ص۱۹۷؛ شیخ صدوق، کتاب من لا یحضره الفقیه، ج۲، ص۴۸، ح۱۶۶۷؛ شیخ طوسی، تذیب الاحکام، ج۴، ص۱۱۹ و ۱۲۰، ح۳۴۳.</ref>.<ref>[[سید رضا حسینی\|حسینی، سید رضا]]، [[بیت المال (مقاله)\| مقاله «بیت المال»]]، [[دانشنامه امام علی ج۷ (کتاب)\|دانشنامه امام علی]]، ج۷، ص ۴۱۱.</ref>		مقدار جزیه در [[صدر اسلام]] حد معینی نداشت و به شرایط معاهده‌ای بستگی داشت که بین [[امام]] [[مسلمانان]] و اهل ذمه منعقد می‌شد؛ چنان‌که، [[پیامبر]] در یک نمونه برای هر [[یهودی]] یا [[نصرانی]]، یک دینار جزیه تعیین کرد<ref>بیهقی، احمد بن حسین، السنن الکبری، ج۹، ص۳۲۷، ح۱۸۶۷۶؛ متقی هندی، کنزالعمال، ج۴، ص۵۰۲، ح۱۱۴۹۲.</ref>. عمربن خطاب، بر [[ثروتمندان]] اهل ذمه، ۴۸ درهم، و بر متوسطان ۲۴ درهم، و بر کم‌درآمدها ۱۲ درهم جزیه قرار داد<ref>ابویوسف، کتاب الخراج، ص۳۶.</ref>، و همین مقدار در [[زمان امام علی]] {{ع}} نیز [[حفظ]] شد<ref>زید بن علی، مسند الامام زید، ص۱۹۷؛ شیخ صدوق، کتاب من لا یحضره الفقیه، ج۲، ص۴۸، ح۱۶۶۷؛ شیخ طوسی، تذیب الاحکام، ج۴، ص۱۱۹ و ۱۲۰، ح۳۴۳.</ref>.<ref>[[سید رضا حسینی\|حسینی، سید رضا]]، [[بیت المال (مقاله)\| مقاله «بیت المال»]]، [[دانشنامه امام علی ج۷ (کتاب)\|دانشنامه امام علی]]، ج۷، ص ۴۱۱.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T06:14:21Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۴۴
خط ۲۶:		خط ۲۶:
	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	#[[پرونده:1368105.jpg\|22px]] [[سید رضا حسینی\|حسینی، سید رضا]]، [[بیت المال (مقاله)\| مقاله «بیت المال»]]، [[دانشنامه امام علی ج۷ (کتاب)\|'''دانشنامه امام علی ج۷''']]		# [[پرونده:1368105.jpg\|22px]] [[سید رضا حسینی\|حسینی، سید رضا]]، [[بیت المال (مقاله)\| مقاله «بیت المال»]]، [[دانشنامه امام علی ج۷ (کتاب)\|'''دانشنامه امام علی ج۷''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

خط ۳۳:		خط ۳۳:

	[[رده:جزیه]]		[[رده:جزیه]]
	~~[[رده:مدخل]]~~

Heydari: جایگزینی متن - '\(.)\[\[(.)\]\](.)\"\'\'\'(.)\'\'\'\"(.)\<\/div\>\n\(.)\<\/div\>\n\n' به '{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = $2 | عنوان مدخل = $4 | مداخل مرتبط = $6 | پرسش مرتبط = }} '

2022-06-01T06:54:37Z

جایگزینی متن - '\<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb$252\,\s252\,\s233$\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.*)\[\[(.*)\]\](.*)\"\'\'\'(.*)\'\'\'\"(.*)\<\/div\>\n\<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb$255\,\s245\,\s227$\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.*)\<\/div\>\n\n' به '{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = $2 | عنوان مدخل = $4 | مداخل مرتبط = $6 | پرسش مرتبط = }} '

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۲۴
خط ۱:		خط ۱:
	{{سیره معصوم}}		{{سیره معصوم}}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين~~ مدخل ~~از زیرشاخه‌های بحث '''~~[[جزیه]]~~''' است. "'''[[جزیه]]'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>~~		{{مدخل مرتبط
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">~~[[جزیه در لغت]] - [[جزیه در قرآن]] - [[جزیه در حدیث]] - [[جزیه در فقه سیاسی]] - [[جزیه در معارف مهدوی]] - [[جزیه در معارف و سیره علوی]]~~</div>~~		\| موضوع مرتبط = جزیه
			\| عنوان مدخل = [[جزیه]]
			\| مداخل مرتبط = [[جزیه در لغت]] - [[جزیه در قرآن]] - [[جزیه در حدیث]] - [[جزیه در فقه سیاسی]] - [[جزیه در معارف مهدوی]] - [[جزیه در معارف و سیره علوی]]
			\| پرسش مرتبط =
			}}

	==مقدمه==		==مقدمه==

Heydari: جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته == == منابع ==' به '== منابع =='

2022-04-21T10:21:27Z

جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته == == منابع ==' به '== منابع =='

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ آوریل ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۵۱
خط ۱۹:		خط ۱۹:

	مقدار جزیه در [[صدر اسلام]] حد معینی نداشت و به شرایط معاهده‌ای بستگی داشت که بین [[امام]] [[مسلمانان]] و اهل ذمه منعقد می‌شد؛ چنان‌که، [[پیامبر]] در یک نمونه برای هر [[یهودی]] یا [[نصرانی]]، یک دینار جزیه تعیین کرد<ref>بیهقی، احمد بن حسین، السنن الکبری، ج۹، ص۳۲۷، ح۱۸۶۷۶؛ متقی هندی، کنزالعمال، ج۴، ص۵۰۲، ح۱۱۴۹۲.</ref>. عمربن خطاب، بر [[ثروتمندان]] اهل ذمه، ۴۸ درهم، و بر متوسطان ۲۴ درهم، و بر کم‌درآمدها ۱۲ درهم جزیه قرار داد<ref>ابویوسف، کتاب الخراج، ص۳۶.</ref>، و همین مقدار در [[زمان امام علی]]{{ع}} نیز [[حفظ]] شد<ref>زید بن علی، مسند الامام زید، ص۱۹۷؛ شیخ صدوق، کتاب من لا یحضره الفقیه، ج۲، ص۴۸، ح۱۶۶۷؛ شیخ طوسی، تذیب الاحکام، ج۴، ص۱۱۹ و ۱۲۰، ح۳۴۳.</ref>.<ref>[[سید رضا حسینی\|حسینی، سید رضا]]، [[بیت المال (مقاله)\| مقاله «بیت المال»]]، [[دانشنامه امام علی ج۷ (کتاب)\|دانشنامه امام علی]]، ج۷، ص ۴۱۱.</ref>		مقدار جزیه در [[صدر اسلام]] حد معینی نداشت و به شرایط معاهده‌ای بستگی داشت که بین [[امام]] [[مسلمانان]] و اهل ذمه منعقد می‌شد؛ چنان‌که، [[پیامبر]] در یک نمونه برای هر [[یهودی]] یا [[نصرانی]]، یک دینار جزیه تعیین کرد<ref>بیهقی، احمد بن حسین، السنن الکبری، ج۹، ص۳۲۷، ح۱۸۶۷۶؛ متقی هندی، کنزالعمال، ج۴، ص۵۰۲، ح۱۱۴۹۲.</ref>. عمربن خطاب، بر [[ثروتمندان]] اهل ذمه، ۴۸ درهم، و بر متوسطان ۲۴ درهم، و بر کم‌درآمدها ۱۲ درهم جزیه قرار داد<ref>ابویوسف، کتاب الخراج، ص۳۶.</ref>، و همین مقدار در [[زمان امام علی]]{{ع}} نیز [[حفظ]] شد<ref>زید بن علی، مسند الامام زید، ص۱۹۷؛ شیخ صدوق، کتاب من لا یحضره الفقیه، ج۲، ص۴۸، ح۱۶۶۷؛ شیخ طوسی، تذیب الاحکام، ج۴، ص۱۱۹ و ۱۲۰، ح۳۴۳.</ref>.<ref>[[سید رضا حسینی\|حسینی، سید رضا]]، [[بیت المال (مقاله)\| مقاله «بیت المال»]]، [[دانشنامه امام علی ج۷ (کتاب)\|دانشنامه امام علی]]، ج۷، ص ۴۱۱.</ref>

	~~== جستارهای وابسته ==~~

	== منابع ==		== منابع ==

جزیه در معارف و سیره علوی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* مقدمه */

Bahmani: /* مقدمه */

Bahmani: /* مقدمه */

Bahmani در ‏۱۳ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۱۵

Msadeq در ‏۱ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۶:۰۶

Wasity: جایگزینی متن - 'عمربن' به 'عمر بن'

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

Heydari: جایگزینی متن - '\(.*)\[\[(.*)\]\](.*)\"\'\'\'(.*)\'\'\'\"(.*)\<\/div\>\n\(.*)\<\/div\>\n\n' به '{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = $2 | عنوان مدخل = $4 | مداخل مرتبط = $6 | پرسش مرتبط = }} '

Heydari: جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته == == منابع ==' به '== منابع =='

Heydari: جایگزینی متن - '\(.)\[\[(.)\]\](.)\"\'\'\'(.)\'\'\'\"(.)\<\/div\>\n\(.)\<\/div\>\n\n' به '{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = $2 | عنوان مدخل = $4 | مداخل مرتبط = $6 | پرسش مرتبط = }} '