جعفر بن ابراهیم حضرمی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Wasity: جایگزینی متن - ' لیکن ' به ' لکن '

2024-01-02T20:31:43Z

جایگزینی متن - ' لیکن ' به ' لکن '

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۰:۰۱
خط ۱۶:		خط ۱۶:
	مراد از عنوان یاد شده، به قرینه روایتش از [[سعد بن سعد]]، [[جعفر بن ابراهیم الحضرمی]] از [[اصحاب امام رضا]]{{ع}} است.		مراد از عنوان یاد شده، به قرینه روایتش از [[سعد بن سعد]]، [[جعفر بن ابراهیم الحضرمی]] از [[اصحاب امام رضا]]{{ع}} است.

	[[علامه شوشتری]] به [[اتحاد]] عنوان مذکور با [[جعفر بن ابراهیم بن ناجیة الحضرمی]] [[معتقد]] شده که در [[سند روایت]] سرائر<ref>مستطرفات السرائر، ص۸۰: {{عربی\|عن کتاب أبان بن تغلب، قال: حدثنی جعفر بن إبراهیم ابن ناجیة الحضرمی، قال: حدثنی زرعة بن محمد الحضرمی، عن سماعة بن مهران قال: سمعت أبا عبدالله{{ع}} یقول:...}}؛ آیت‌الله خویی با اشاره به روایت سرائر نوشته است: {{عربی\|علی أن روایة أبان عنه و روایته عن زرعة عجیبة، فإن جعفر بن إبراهیم، إن کان هو الذی عده الشیخ من أصحاب الرضا{{ع}} فلا یمکن روایة أبان عنه، و إن کان هو الذی عده البرقی من أصحاب الباقر{{ع}} فروایته عن زرعة عجیبة، و قد أشرنا فی ترجمة محمد بن إدریس، إلی أن کتاب ابن إدریس فیه تخلیط. (معجم رجال الحدیث، ج۱۹، ص۱۰۸)ولی محقق شوشتری معتقد است آنچه در سرائر از کتاب ابان نقل شده، مقصود ابان بن تغلب نیست، بلکه یکی از راویانی مراد است که قریب العصر با کلینی بوده است و ابن ادریس به اشتباه آن را از ابان بن تغلب دانسته است: {{عربی\|أن الحلی - فی مستطرفاته - قال فی عدة أخبار نقلها: إنه انتزعها من کتاب أبان بن تغلب. مع أنها من مرویات من کان قریبا من عصر الکلینی}}. (قاموس الرجال، ج۱، ص۱۰۶).</ref> از زرعه [[روایت]] کرده<ref>قاموس الرجال، ج۲، ص۵۹۵، ش۱۴۱۱: {{عربی\|أقول: هو جعفر بن إبراهیم بن ناجیة الحضرمی، و یروی عن زرعة، کما یظهر من الخبر الأخیر الذی استطرفه الحلی بزعمه من کتاب أبان بن تغلب؛ و إن غلط هو، و إنما هو لمعاصری أحمد البرقی}}.</ref>؛ ولی شاهدی بر ادعای خودش ذکر نکرده، از این رو بعضی از [[محققان]] این [[اتحاد]] را رد کردند<ref>تنقیح المقال، ج۱۴، پانوشت ص۳۶۳: {{عربی\|لکن لا یمکن الجزم باتحاد المترجم مع من فی سند مستطرفات السرائر لفقدان الشاهد الواضح علیه}}.</ref>؛ ~~لیکن~~ این اتحاد درست است و مؤیدش این است که [[شیخ طوسی]] در [[تهذیب الأحکام]]، روایتی را نقل کرده که در سندش [[جعفر بن ابراهیم الحضرمی]] قرار گرفته<ref>تهذیب الأحکام، ج۹، ص۸۹، ح۳۷۷: {{متن حدیث\|عَنْهُ عَنْ عَلِيِّ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ بَعْضِ أَصْحَابِنَا عَنْ جَعْفَرِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ الْحَضْرَمِيِّ عَنْ سَعْدِ بْنِ سَعْدٍ قَالَ: سَأَلْتُ أَبَا الْحَسَنِ{{ع}} عَنِ الطِّينِ فَقَالَ أَكْلُ الطِّينِ حَرَامٌ مِثْلُ الْمَيْتَةِ وَ الدَّمِ وَ لَحْمِ الْخِنْزِيرِ إِلَّا طِينَ الْحُسَيْنِ{{ع}} فَإِنَّ فِيهِ شِفَاءً مِنْ كُلِّ دَاءٍ وَ أَمْناً مِنْ كُلِّ خَوْفٍ}}.</ref>؛ ولی همین [[روایت]] را با اندکی [[اختلاف]] در متن، در الأمالی نقل کرده و در سند آن، [[جعفر بن ابراهیم بن ناجیه]] واقع گردیده است.<ref>الأمالی (طوسی)، ص۳۱۹، ح۶۴۷: {{متن حدیث\|أَخْبَرَنَا ابْنُ خُشَيْشٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ: حَدَّثَنِي أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ سَعِيدٍ الْهَمْدَانِيُّ، قَالَ: حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ الْحَسَنِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ فَضَّالٍ، قَالَ: حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ نَاجِيَةَ، قَالَ: حَدَّثَنَا سَعْدُ بْنُ سَعِيدٍ الْأَشْعَرِيُّ، عَنْ أَبِي الْحَسَنِ الرِّضَا{{ع}}، قَالَ: سَأَلْتُهُ عَنِ الطِّينِ الَّذِي يُؤْكَلُ يَأْكُلُهُ النَّاسُ. فَقَالَ: كُلُّ طِينٍ حَرَامٌ كَالْمَيْتَةِ وَ الدَّمِ {{متن قرآن\|وَمَا أُهِلَّ لِغَيْرِ اللَّهِ بِهِ}} مَا خَلَا طِينَ قَبْرِ الْحُسَيْنِ (عَلَيْهِ السَّلَامُ)، فَإِنَّهُ شِفَاءٌ مِنْ كُلِّ دَاءٍ}}.</ref>.		[[علامه شوشتری]] به [[اتحاد]] عنوان مذکور با [[جعفر بن ابراهیم بن ناجیة الحضرمی]] [[معتقد]] شده که در [[سند روایت]] سرائر<ref>مستطرفات السرائر، ص۸۰: {{عربی\|عن کتاب أبان بن تغلب، قال: حدثنی جعفر بن إبراهیم ابن ناجیة الحضرمی، قال: حدثنی زرعة بن محمد الحضرمی، عن سماعة بن مهران قال: سمعت أبا عبدالله{{ع}} یقول:...}}؛ آیت‌الله خویی با اشاره به روایت سرائر نوشته است: {{عربی\|علی أن روایة أبان عنه و روایته عن زرعة عجیبة، فإن جعفر بن إبراهیم، إن کان هو الذی عده الشیخ من أصحاب الرضا{{ع}} فلا یمکن روایة أبان عنه، و إن کان هو الذی عده البرقی من أصحاب الباقر{{ع}} فروایته عن زرعة عجیبة، و قد أشرنا فی ترجمة محمد بن إدریس، إلی أن کتاب ابن إدریس فیه تخلیط. (معجم رجال الحدیث، ج۱۹، ص۱۰۸)ولی محقق شوشتری معتقد است آنچه در سرائر از کتاب ابان نقل شده، مقصود ابان بن تغلب نیست، بلکه یکی از راویانی مراد است که قریب العصر با کلینی بوده است و ابن ادریس به اشتباه آن را از ابان بن تغلب دانسته است: {{عربی\|أن الحلی - فی مستطرفاته - قال فی عدة أخبار نقلها: إنه انتزعها من کتاب أبان بن تغلب. مع أنها من مرویات من کان قریبا من عصر الکلینی}}. (قاموس الرجال، ج۱، ص۱۰۶).</ref> از زرعه [[روایت]] کرده<ref>قاموس الرجال، ج۲، ص۵۹۵، ش۱۴۱۱: {{عربی\|أقول: هو جعفر بن إبراهیم بن ناجیة الحضرمی، و یروی عن زرعة، کما یظهر من الخبر الأخیر الذی استطرفه الحلی بزعمه من کتاب أبان بن تغلب؛ و إن غلط هو، و إنما هو لمعاصری أحمد البرقی}}.</ref>؛ ولی شاهدی بر ادعای خودش ذکر نکرده، از این رو بعضی از [[محققان]] این [[اتحاد]] را رد کردند<ref>تنقیح المقال، ج۱۴، پانوشت ص۳۶۳: {{عربی\|لکن لا یمکن الجزم باتحاد المترجم مع من فی سند مستطرفات السرائر لفقدان الشاهد الواضح علیه}}.</ref>؛ لکن این اتحاد درست است و مؤیدش این است که [[شیخ طوسی]] در [[تهذیب الأحکام]]، روایتی را نقل کرده که در سندش [[جعفر بن ابراهیم الحضرمی]] قرار گرفته<ref>تهذیب الأحکام، ج۹، ص۸۹، ح۳۷۷: {{متن حدیث\|عَنْهُ عَنْ عَلِيِّ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ بَعْضِ أَصْحَابِنَا عَنْ جَعْفَرِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ الْحَضْرَمِيِّ عَنْ سَعْدِ بْنِ سَعْدٍ قَالَ: سَأَلْتُ أَبَا الْحَسَنِ{{ع}} عَنِ الطِّينِ فَقَالَ أَكْلُ الطِّينِ حَرَامٌ مِثْلُ الْمَيْتَةِ وَ الدَّمِ وَ لَحْمِ الْخِنْزِيرِ إِلَّا طِينَ الْحُسَيْنِ{{ع}} فَإِنَّ فِيهِ شِفَاءً مِنْ كُلِّ دَاءٍ وَ أَمْناً مِنْ كُلِّ خَوْفٍ}}.</ref>؛ ولی همین [[روایت]] را با اندکی [[اختلاف]] در متن، در الأمالی نقل کرده و در سند آن، [[جعفر بن ابراهیم بن ناجیه]] واقع گردیده است.<ref>الأمالی (طوسی)، ص۳۱۹، ح۶۴۷: {{متن حدیث\|أَخْبَرَنَا ابْنُ خُشَيْشٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ: حَدَّثَنِي أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ سَعِيدٍ الْهَمْدَانِيُّ، قَالَ: حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ الْحَسَنِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ فَضَّالٍ، قَالَ: حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ نَاجِيَةَ، قَالَ: حَدَّثَنَا سَعْدُ بْنُ سَعِيدٍ الْأَشْعَرِيُّ، عَنْ أَبِي الْحَسَنِ الرِّضَا{{ع}}، قَالَ: سَأَلْتُهُ عَنِ الطِّينِ الَّذِي يُؤْكَلُ يَأْكُلُهُ النَّاسُ. فَقَالَ: كُلُّ طِينٍ حَرَامٌ كَالْمَيْتَةِ وَ الدَّمِ {{متن قرآن\|وَمَا أُهِلَّ لِغَيْرِ اللَّهِ بِهِ}} مَا خَلَا طِينَ قَبْرِ الْحُسَيْنِ (عَلَيْهِ السَّلَامُ)، فَإِنَّهُ شِفَاءٌ مِنْ كُلِّ دَاءٍ}}.</ref>.

	[[ابن حجر عسقلانی]]، جعفر بن إبراهیم الحضرمی را از [[راویان]] [[علی بن موسی الرضا]] به شمار آورده است: {{عربی\|ذكره الطوسي في رجال الشيعة و قال: كان من فرسان أهل الكلام و الفقهاء}}<ref>لسان المیزان، ج۲، ص۱۰۷، ش۴۳۳.</ref> ~~لیکن~~ عبارتی را که به شیخ طوسی نسبت داده، در [[رجال شیخ طوسی]] نیست.		[[ابن حجر عسقلانی]]، جعفر بن إبراهیم الحضرمی را از [[راویان]] [[علی بن موسی الرضا]] به شمار آورده است: {{عربی\|ذكره الطوسي في رجال الشيعة و قال: كان من فرسان أهل الكلام و الفقهاء}}<ref>لسان المیزان، ج۲، ص۱۰۷، ش۴۳۳.</ref> لکن عبارتی را که به شیخ طوسی نسبت داده، در [[رجال شیخ طوسی]] نیست.

	جعفر بن ابراهیم الحضرمی [[برادری]] به نام «علی» نیز داشته که از راویان بوده و در [[اسناد روایات]] از پدرش ابراهیم روایت کرده است.<ref>{{متن حدیث\|مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَحْمَدَ عَنْ بَعْضِ أَصْحَابِنَا عَنْ عَلِيِّ بْنِ مُحَمَّدٍ الْأَشْعَثِ عَنْ عَلِيِّ بْنِ إِبْرَاهِيمَ الْحَضْرَمِيِّ عَنْ أَبِيهِ قَالَ: رَجَعْتُ مِنْ مَكَّةَ فَلَقِيتُ أَبَا الْحَسَنِ مُوسَى{{ع}} فِي الْمَسْجِدِ وَ هُوَ قَاعِدٌ فِيمَا بَيْنَ الْقَبْرِ وَ الْمِنْبَرِ...}}. (الکافی، ج۴، ص۳۱۶، ح۸).</ref>.<ref>[[عبدالله جوادی آملی\|جوادی آملی، عبدالله]]، [[رجال تفسیری ج۵ (کتاب)\|رجال تفسیری]]، ج۵، ص 413-415.</ref>		جعفر بن ابراهیم الحضرمی [[برادری]] به نام «علی» نیز داشته که از راویان بوده و در [[اسناد روایات]] از پدرش ابراهیم روایت کرده است.<ref>{{متن حدیث\|مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَحْمَدَ عَنْ بَعْضِ أَصْحَابِنَا عَنْ عَلِيِّ بْنِ مُحَمَّدٍ الْأَشْعَثِ عَنْ عَلِيِّ بْنِ إِبْرَاهِيمَ الْحَضْرَمِيِّ عَنْ أَبِيهِ قَالَ: رَجَعْتُ مِنْ مَكَّةَ فَلَقِيتُ أَبَا الْحَسَنِ مُوسَى{{ع}} فِي الْمَسْجِدِ وَ هُوَ قَاعِدٌ فِيمَا بَيْنَ الْقَبْرِ وَ الْمِنْبَرِ...}}. (الکافی، ج۴، ص۳۱۶، ح۸).</ref>.<ref>[[عبدالله جوادی آملی\|جوادی آملی، عبدالله]]، [[رجال تفسیری ج۵ (کتاب)\|رجال تفسیری]]، ج۵، ص 413-415.</ref>

Msadeq: /* منابع */

2023-07-18T06:52:25Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۲۲
خط ۳۶:		خط ۳۶:

	[[آیت الله خویی]] نوشته است: {{عربی\|و أما ما رواه في السرائر فلأن جعفر بن إبراهيم الحضرمي لم تثبت وثاقته}}<ref>معجم رجال الحدیث، ج۱۹، ص۱۰۸.</ref> ولی چون در [[سند روایت]] [[کامل الزیارات]] قرار گرفته، [[وثاقت]] یا دست کم [[حسن حال]] وی استظهار می‌شود<ref>کامل الزیارات، ص۱۰۶-۱۰۷، ح۱: {{عربی\|... عن داوود الرقی، قال: کنت عند أبی عبدالله{{ع}} إذا استسقی الماء، فلما شربه رأیته قد استعبر و اغرورقت عیناه بدموعه، ثم قال لی: یا داود! لعن الله قاتل الحسین{{ع}}! فما من عبد شرب الماء فذکر الحسین{{ع}} و لعن قاتله إلا کتب الله له مائة ألف حسنة، و حط عنه مائة ألف سیئة، و رفع له مائة ألف درجة، و کأنما أعتق مائة ألف نسمة، و حشره الله - تعالی - یوم القیامة ثلج الفؤاد. حدثنی محمد بن یعقوب، عن علی بن محمد، عن سهل بن زیاد، عن جعفر بن إبراهیم الحضرمی، عن سعد بن سعد مثله}}.</ref>.<ref>[[عبدالله جوادی آملی\|جوادی آملی، عبدالله]]، [[رجال تفسیری ج۵ (کتاب)\|رجال تفسیری]]، ج۵، ص 416-417.</ref>		[[آیت الله خویی]] نوشته است: {{عربی\|و أما ما رواه في السرائر فلأن جعفر بن إبراهيم الحضرمي لم تثبت وثاقته}}<ref>معجم رجال الحدیث، ج۱۹، ص۱۰۸.</ref> ولی چون در [[سند روایت]] [[کامل الزیارات]] قرار گرفته، [[وثاقت]] یا دست کم [[حسن حال]] وی استظهار می‌شود<ref>کامل الزیارات، ص۱۰۶-۱۰۷، ح۱: {{عربی\|... عن داوود الرقی، قال: کنت عند أبی عبدالله{{ع}} إذا استسقی الماء، فلما شربه رأیته قد استعبر و اغرورقت عیناه بدموعه، ثم قال لی: یا داود! لعن الله قاتل الحسین{{ع}}! فما من عبد شرب الماء فذکر الحسین{{ع}} و لعن قاتله إلا کتب الله له مائة ألف حسنة، و حط عنه مائة ألف سیئة، و رفع له مائة ألف درجة، و کأنما أعتق مائة ألف نسمة، و حشره الله - تعالی - یوم القیامة ثلج الفؤاد. حدثنی محمد بن یعقوب، عن علی بن محمد، عن سهل بن زیاد، عن جعفر بن إبراهیم الحضرمی، عن سعد بن سعد مثله}}.</ref>.<ref>[[عبدالله جوادی آملی\|جوادی آملی، عبدالله]]، [[رجال تفسیری ج۵ (کتاب)\|رجال تفسیری]]، ج۵، ص 416-417.</ref>

			==جستارهای وابسته==
			*[[علی بن جعفر بن ابراهیم حضرمی]] (برادر)

	== منابع ==		== منابع ==

Msadeq در ‏۱۳ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۴۱

2023-07-13T09:41:20Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۱۱
خط ۱۶:		خط ۱۶:
	مراد از عنوان یاد شده، به قرینه روایتش از [[سعد بن سعد]]، [[جعفر بن ابراهیم الحضرمی]] از [[اصحاب امام رضا]]{{ع}} است.		مراد از عنوان یاد شده، به قرینه روایتش از [[سعد بن سعد]]، [[جعفر بن ابراهیم الحضرمی]] از [[اصحاب امام رضا]]{{ع}} است.

	[[علامه شوشتری]] به [[اتحاد]] عنوان مذکور با [[جعفر بن ابراهیم بن ناجیة الحضرمی]] [[معتقد]] شده که در [[سند روایت]] سرائر<ref>مستطرفات السرائر، ص۸۰: {{عربی\|عن کتاب أبان بن تغلب، قال: حدثنی جعفر بن إبراهیم ابن ناجیة الحضرمی، قال: حدثنی زرعة بن محمد الحضرمی، عن سماعة بن مهران قال: سمعت أبا عبدالله{{ع}} یقول:...}}؛ آیت‌الله خویی با اشاره به روایت سرائر نوشته است: {{عربی\|علی أن روایة أبان عنه و روایته عن زرعة عجیبة، فإن جعفر بن إبراهیم، إن کان هو الذی عده الشیخ من أصحاب الرضا{{ع}} فلا یمکن روایة أبان عنه، و إن کان هو الذی عده البرقی من أصحاب الباقر{{ع}} فروایته عن زرعة عجیبة، و قد أشرنا فی ترجمة محمد بن إدریس، إلی أن کتاب ابن إدریس فیه تخلیط. (معجم رجال الحدیث، ج۱۹، ص۱۰۸)ولی محقق شوشتری معتقد است آنچه در سرائر از کتاب ابان نقل شده، مقصود ابان بن تغلب نیست، بلکه یکی از راویانی مراد است که قریب العصر با کلینی بوده است و ابن ادریس به اشتباه آن را از ابان بن تغلب دانسته است: {{عربی\|أن الحلی - فی مستطرفاته - قال فی عدة أخبار نقلها: إنه انتزعها من کتاب أبان بن تغلب. مع أنها من مرویات من کان قریبا من عصر الکلینی}}. (قاموس الرجال، ج۱، ص۱۰۶).</ref> از زرعه [[روایت]] کرده<ref>قاموس الرجال، ج۲، ص۵۹۵، ش۱۴۱۱: {{عربی\|أقول: هو جعفر بن إبراهیم بن ناجیة الحضرمی، و یروی عن زرعة، کما یظهر من الخبر الأخیر الذی استطرفه الحلی بزعمه من کتاب أبان بن تغلب؛ و إن غلط هو، و إنما هو لمعاصری أحمد البرقی}}.</ref>؛ ولی شاهدی بر ادعای خودش ذکر نکرده، از این رو بعضی از [[محققان]] این [[اتحاد]] را رد کردند<ref>تنقیح المقال، ج۱۴، پانوشت ص۳۶۳: {{عربی\|لکن لا یمکن الجزم باتحاد المترجم مع من فی سند مستطرفات السرائر لفقدان الشاهد الواضح علیه}}.</ref>؛ لیکن این اتحاد درست است و مؤیدش این است که [[شیخ طوسی]] در [[تهذیب الأحکام]]، روایتی را نقل کرده که در سندش [[جعفر بن ابراهیم الحضرمی]] قرار گرفته<ref>تهذیب الأحکام، ج۹، ص۸۹، ح۳۷۷: {{متن حدیث\|عَنْهُ عَنْ عَلِيِّ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ بَعْضِ أَصْحَابِنَا عَنْ جَعْفَرِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ الْحَضْرَمِيِّ عَنْ سَعْدِ بْنِ سَعْدٍ قَالَ: سَأَلْتُ أَبَا الْحَسَنِ{{ع}} عَنِ الطِّينِ فَقَالَ أَكْلُ الطِّينِ حَرَامٌ مِثْلُ الْمَيْتَةِ وَ الدَّمِ وَ لَحْمِ الْخِنْزِيرِ إِلَّا طِينَ الْحُسَيْنِ{{ع}} فَإِنَّ فِيهِ شِفَاءً مِنْ كُلِّ دَاءٍ وَ أَمْناً مِنْ كُلِّ خَوْفٍ}}.</ref>؛ ولی همین [[روایت]] را با اندکی [[اختلاف]] در متن، در الأمالی نقل کرده و در سند آن، [[جعفر بن ابراهیم]] بن [[ناجیه]] واقع گردیده است.<ref>الأمالی (طوسی)، ص۳۱۹، ح۶۴۷: {{متن حدیث\|أَخْبَرَنَا ابْنُ خُشَيْشٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ: حَدَّثَنِي أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ سَعِيدٍ الْهَمْدَانِيُّ، قَالَ: حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ الْحَسَنِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ فَضَّالٍ، قَالَ: حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ نَاجِيَةَ، قَالَ: حَدَّثَنَا سَعْدُ بْنُ سَعِيدٍ الْأَشْعَرِيُّ، عَنْ أَبِي الْحَسَنِ الرِّضَا{{ع}}، قَالَ: سَأَلْتُهُ عَنِ الطِّينِ الَّذِي يُؤْكَلُ يَأْكُلُهُ النَّاسُ. فَقَالَ: كُلُّ طِينٍ حَرَامٌ كَالْمَيْتَةِ وَ الدَّمِ {{متن قرآن\|وَمَا أُهِلَّ لِغَيْرِ اللَّهِ بِهِ}} مَا خَلَا طِينَ قَبْرِ الْحُسَيْنِ (عَلَيْهِ السَّلَامُ)، فَإِنَّهُ شِفَاءٌ مِنْ كُلِّ دَاءٍ}}.</ref>.		[[علامه شوشتری]] به [[اتحاد]] عنوان مذکور با [[جعفر بن ابراهیم بن ناجیة الحضرمی]] [[معتقد]] شده که در [[سند روایت]] سرائر<ref>مستطرفات السرائر، ص۸۰: {{عربی\|عن کتاب أبان بن تغلب، قال: حدثنی جعفر بن إبراهیم ابن ناجیة الحضرمی، قال: حدثنی زرعة بن محمد الحضرمی، عن سماعة بن مهران قال: سمعت أبا عبدالله{{ع}} یقول:...}}؛ آیت‌الله خویی با اشاره به روایت سرائر نوشته است: {{عربی\|علی أن روایة أبان عنه و روایته عن زرعة عجیبة، فإن جعفر بن إبراهیم، إن کان هو الذی عده الشیخ من أصحاب الرضا{{ع}} فلا یمکن روایة أبان عنه، و إن کان هو الذی عده البرقی من أصحاب الباقر{{ع}} فروایته عن زرعة عجیبة، و قد أشرنا فی ترجمة محمد بن إدریس، إلی أن کتاب ابن إدریس فیه تخلیط. (معجم رجال الحدیث، ج۱۹، ص۱۰۸)ولی محقق شوشتری معتقد است آنچه در سرائر از کتاب ابان نقل شده، مقصود ابان بن تغلب نیست، بلکه یکی از راویانی مراد است که قریب العصر با کلینی بوده است و ابن ادریس به اشتباه آن را از ابان بن تغلب دانسته است: {{عربی\|أن الحلی - فی مستطرفاته - قال فی عدة أخبار نقلها: إنه انتزعها من کتاب أبان بن تغلب. مع أنها من مرویات من کان قریبا من عصر الکلینی}}. (قاموس الرجال، ج۱، ص۱۰۶).</ref> از زرعه [[روایت]] کرده<ref>قاموس الرجال، ج۲، ص۵۹۵، ش۱۴۱۱: {{عربی\|أقول: هو جعفر بن إبراهیم بن ناجیة الحضرمی، و یروی عن زرعة، کما یظهر من الخبر الأخیر الذی استطرفه الحلی بزعمه من کتاب أبان بن تغلب؛ و إن غلط هو، و إنما هو لمعاصری أحمد البرقی}}.</ref>؛ ولی شاهدی بر ادعای خودش ذکر نکرده، از این رو بعضی از [[محققان]] این [[اتحاد]] را رد کردند<ref>تنقیح المقال، ج۱۴، پانوشت ص۳۶۳: {{عربی\|لکن لا یمکن الجزم باتحاد المترجم مع من فی سند مستطرفات السرائر لفقدان الشاهد الواضح علیه}}.</ref>؛ لیکن این اتحاد درست است و مؤیدش این است که [[شیخ طوسی]] در [[تهذیب الأحکام]]، روایتی را نقل کرده که در سندش [[جعفر بن ابراهیم الحضرمی]] قرار گرفته<ref>تهذیب الأحکام، ج۹، ص۸۹، ح۳۷۷: {{متن حدیث\|عَنْهُ عَنْ عَلِيِّ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ بَعْضِ أَصْحَابِنَا عَنْ جَعْفَرِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ الْحَضْرَمِيِّ عَنْ سَعْدِ بْنِ سَعْدٍ قَالَ: سَأَلْتُ أَبَا الْحَسَنِ{{ع}} عَنِ الطِّينِ فَقَالَ أَكْلُ الطِّينِ حَرَامٌ مِثْلُ الْمَيْتَةِ وَ الدَّمِ وَ لَحْمِ الْخِنْزِيرِ إِلَّا طِينَ الْحُسَيْنِ{{ع}} فَإِنَّ فِيهِ شِفَاءً مِنْ كُلِّ دَاءٍ وَ أَمْناً مِنْ كُلِّ خَوْفٍ}}.</ref>؛ ولی همین [[روایت]] را با اندکی [[اختلاف]] در متن، در الأمالی نقل کرده و در سند آن، [[جعفر بن ابراهیم بن ناجیه]] واقع گردیده است.<ref>الأمالی (طوسی)، ص۳۱۹، ح۶۴۷: {{متن حدیث\|أَخْبَرَنَا ابْنُ خُشَيْشٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ: حَدَّثَنِي أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ سَعِيدٍ الْهَمْدَانِيُّ، قَالَ: حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ الْحَسَنِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ فَضَّالٍ، قَالَ: حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ نَاجِيَةَ، قَالَ: حَدَّثَنَا سَعْدُ بْنُ سَعِيدٍ الْأَشْعَرِيُّ، عَنْ أَبِي الْحَسَنِ الرِّضَا{{ع}}، قَالَ: سَأَلْتُهُ عَنِ الطِّينِ الَّذِي يُؤْكَلُ يَأْكُلُهُ النَّاسُ. فَقَالَ: كُلُّ طِينٍ حَرَامٌ كَالْمَيْتَةِ وَ الدَّمِ {{متن قرآن\|وَمَا أُهِلَّ لِغَيْرِ اللَّهِ بِهِ}} مَا خَلَا طِينَ قَبْرِ الْحُسَيْنِ (عَلَيْهِ السَّلَامُ)، فَإِنَّهُ شِفَاءٌ مِنْ كُلِّ دَاءٍ}}.</ref>.

	[[ابن حجر عسقلانی]]، جعفر بن إبراهیم الحضرمی را از [[راویان]] [[علی بن موسی الرضا]] به شمار آورده است: {{عربی\|ذكره الطوسي في رجال الشيعة و قال: كان من فرسان أهل الكلام و الفقهاء}}<ref>لسان المیزان، ج۲، ص۱۰۷، ش۴۳۳.</ref> لیکن عبارتی را که به شیخ طوسی نسبت داده، در [[رجال شیخ طوسی]] نیست.		[[ابن حجر عسقلانی]]، جعفر بن إبراهیم الحضرمی را از [[راویان]] [[علی بن موسی الرضا]] به شمار آورده است: {{عربی\|ذكره الطوسي في رجال الشيعة و قال: كان من فرسان أهل الكلام و الفقهاء}}<ref>لسان المیزان، ج۲، ص۱۰۷، ش۴۳۳.</ref> لیکن عبارتی را که به شیخ طوسی نسبت داده، در [[رجال شیخ طوسی]] نیست.

Msadeq: /* آشنایی اجمالی */

2023-07-13T09:39:53Z

آشنایی اجمالی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۰۹
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط\| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = \| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط\| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = \| پرسش مرتبط = }}
	== آشنایی اجمالی ==		== آشنایی اجمالی ==
	[[جعفر بن ابراهیم]] ~~الحضرمی~~<ref>ر.ک: أ. منابع شیعی: رجال البرقی، ص۱۶؛ رجال الطوسی، ص۳۵۴، ش۵۲۳۹؛ منهج المقال، ج۳، ص۱۸۴، ش۱۰۱۸؛ نقد الرجال، ج۱، ص۳۳۶، ش۹۳۸؛ إکلیل المنهج، ص۱۵۸، ش۱۹۶؛ طرائف المقال، ج۱، ص۲۸۶، ش۱۹۶۲؛ جامع الرواه، ج۱، ص۱۴۸، ش۱۱۸۱؛ تنقیح المقال، ج۱۴، ص۳۶۲، ش۳۷۵۸؛ أعیان الشیعه، ج۴، ص۷۹؛ معجم رجال الحدیث، ج۵، ص۱۴، ش۲۱۲۱ و ۲۱۲۲؛ مستدرکات علم رجال الحدیث، ج۲، ص۱۳۷، ش۲۵۰۲ و ۲۵۰۳.		[[جعفر بن ابراهیم الحضرمی]]<ref>ر.ک: أ. منابع شیعی: رجال البرقی، ص۱۶؛ رجال الطوسی، ص۳۵۴، ش۵۲۳۹؛ منهج المقال، ج۳، ص۱۸۴، ش۱۰۱۸؛ نقد الرجال، ج۱، ص۳۳۶، ش۹۳۸؛ إکلیل المنهج، ص۱۵۸، ش۱۹۶؛ طرائف المقال، ج۱، ص۲۸۶، ش۱۹۶۲؛ جامع الرواه، ج۱، ص۱۴۸، ش۱۱۸۱؛ تنقیح المقال، ج۱۴، ص۳۶۲، ش۳۷۵۸؛ أعیان الشیعه، ج۴، ص۷۹؛ معجم رجال الحدیث، ج۵، ص۱۴، ش۲۱۲۱ و ۲۱۲۲؛ مستدرکات علم رجال الحدیث، ج۲، ص۱۳۷، ش۲۵۰۲ و ۲۵۰۳.

	ب. منابع سنی: لسان المیزان، ج۲، ص۱۰۷، ش۴۳۳.</ref>، در سند دو [[روایت]] [[تفسیر کنز الدقائق]] و به گزارش از [[الکافی]] واقع شده است:		ب. منابع سنی: لسان المیزان، ج۲، ص۱۰۷، ش۴۳۳.</ref>، در سند دو [[روایت]] [[تفسیر کنز الدقائق]] و به گزارش از [[الکافی]] واقع شده است:

Msadeq: صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط| موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} == آشنایی اجمالی == جعفر بن ابراهیم الحضرمیر.ک: أ. منابع شیعی: رجال البرقی، ص۱۶؛ رجال الطوسی، ص۳۵۴، ش۵۲۳۹؛ منهج المقال، ج۳، ص۱۸۴، ش۱۰۱۸؛ نقد الرجال، ج۱، ص۳۳۶، ش۹۳۸؛ إکلیل...» ایجاد کرد

2023-07-13T09:39:34Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط| موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} == آشنایی اجمالی == جعفر بن ابراهیم الحضرمی<ref>ر.ک: أ. منابع شیعی: رجال البرقی، ص۱۶؛ رجال الطوسی، ص۳۵۴، ش۵۲۳۹؛ منهج المقال، ج۳، ص۱۸۴، ش۱۰۱۸؛ نقد الرجال، ج۱، ص۳۳۶، ش۹۳۸؛ إکلیل...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{مدخل مرتبط| موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }}
== آشنایی اجمالی ==
[[جعفر بن ابراهیم]] الحضرمی<ref>ر.ک: أ. منابع شیعی: رجال البرقی، ص۱۶؛ رجال الطوسی، ص۳۵۴، ش۵۲۳۹؛ منهج المقال، ج۳، ص۱۸۴، ش۱۰۱۸؛ نقد الرجال، ج۱، ص۳۳۶، ش۹۳۸؛ إکلیل المنهج، ص۱۵۸، ش۱۹۶؛ طرائف المقال، ج۱، ص۲۸۶، ش۱۹۶۲؛ جامع الرواه، ج۱، ص۱۴۸، ش۱۱۸۱؛ تنقیح المقال، ج۱۴، ص۳۶۲، ش۳۷۵۸؛ أعیان الشیعه، ج۴، ص۷۹؛ معجم رجال الحدیث، ج۵، ص۱۴، ش۲۱۲۱ و ۲۱۲۲؛ مستدرکات علم رجال الحدیث، ج۲، ص۱۳۷، ش۲۵۰۲ و ۲۵۰۳.

ب. منابع سنی: لسان المیزان، ج۲، ص۱۰۷، ش۴۳۳.</ref>، در سند دو [[روایت]] [[تفسیر کنز الدقائق]] و به گزارش از [[الکافی]] واقع شده است:

{{عربی|بَعْضُ أَصْحَابِنَا عَنْ جَعْفَرِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ الْحَضْرَمِيِّ عَنْ سَعْدِ بْنِ سَعْدٍ قَالَ: قَالَ أَبُو الْحَسَنِ{{ع}} لَوْ عَلِمَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ خَيْراً مِنَ الضَّأْنِ لَفَدَى بِهِ يَعْنِي إِسْحَاقَ<ref>{{عربی|لفدی به یعنی إسحاق هکذا جاء فی الحدیث}}. (الوافی، ج۱۹، ص۲۹۰، ح۱۹۴۲۶).</ref>}}<ref>تفسیر کنز الدقائق، ج۱۱، ص۱۶۲ به نقل از الکافی، ج۶، ص۳۱۰، ح۳: {{عربی|بعض أصحابنا، عن جعفر بن إبراهیم الحضرمی، عن سعد بن سعد قال: قلت لأبی الحسن الرضا{{ع}}: إن [[أهل]] بیتی یأکلون لحم الماعز و لا یأکلون لحم الضأن، قال: و لم؟ قلت: یقولون: إنه لحم یهیج المرار فقال{{ع}}: لو [[علم]] [[الله]] - عزوجل - خیرا من الضأن لفدی به یعنی إسحاق. هکذا جاء فی الحدیث}}.

{{عربی|الظاهر أن التفسیر من الراوی، و قد روی عن سعد بن سعد راوی الحدیث أن الذبیح إسماعیل}}. ([[بحار الأنوار]]، ج۱۲، پانوشت ص۱۳۱).

{{عربی|محمد بن یحیی، عن أحمد بن محمد، عن محمد بن خالد، عن سعد بن سعد، عن أبی الحسن{{ع}} قال: لو علم الله - عزوجل - شیئا [[أکرم]] من الضأن لفدی به إسماعیل{{ع}}. (الکافی، ج۶، ص۳۱۰، ح۲).</ref>.<ref>[[عبدالله جوادی آملی|جوادی آملی، عبدالله]]، [[رجال تفسیری ج۵ (کتاب)|رجال تفسیری]]، ج۵، ص 412.</ref>

==شرح حال [[راوی]]==
در [[کتب رجالی]] قدماء، تنها در [[رجال برقی]] و [[رجال شیخ طوسی]] از راوی با همین عنوان یاد شده؛ با این تفاوت که در رجال برقی، از [[اصحاب امام باقر]]{{ع}}<ref>رجال البرقی، ص۱۶.</ref> و در رجال شیخ طوسی از [[اصحاب امام رضا]]{{ع}}<ref>رجال الطوسی، ص۳۵۴، ش۵۲۳۹.</ref> شمرده شده و در سند چند روایت بسیار محدود نیز واقع شده؛ ولی در [[رجال نجاشی]] و [[الفهرست شیخ طوسی]] از وی یاد نشده، از آن رو که دارای اثر [[علمی]] نبوده است و موضوع این دو کتاب یاد کرد [[راویان]] صاحب اثر است.

مراد از عنوان یاد شده، به قرینه روایتش از [[سعد بن سعد]]، [[جعفر بن ابراهیم الحضرمی]] از [[اصحاب امام رضا]]{{ع}} است.

[[علامه شوشتری]] به [[اتحاد]] عنوان مذکور با [[جعفر بن ابراهیم بن ناجیة الحضرمی]] [[معتقد]] شده که در [[سند روایت]] سرائر<ref>مستطرفات السرائر، ص۸۰: {{عربی|عن کتاب أبان بن تغلب، قال: حدثنی جعفر بن إبراهیم ابن ناجیة الحضرمی، قال: حدثنی زرعة بن محمد الحضرمی، عن سماعة بن مهران قال: سمعت أبا عبدالله{{ع}} یقول:...}}؛ آیت‌الله خویی با اشاره به روایت سرائر نوشته است: {{عربی|علی أن روایة أبان عنه و روایته عن زرعة عجیبة، فإن جعفر بن إبراهیم، إن کان هو الذی عده الشیخ من أصحاب الرضا{{ع}} فلا یمکن روایة أبان عنه، و إن کان هو الذی عده البرقی من أصحاب الباقر{{ع}} فروایته عن زرعة عجیبة، و قد أشرنا فی ترجمة محمد بن إدریس، إلی أن کتاب ابن إدریس فیه تخلیط. (معجم رجال الحدیث، ج۱۹، ص۱۰۸)ولی محقق شوشتری معتقد است آنچه در سرائر از کتاب ابان نقل شده، مقصود ابان بن تغلب نیست، بلکه یکی از راویانی مراد است که قریب العصر با کلینی بوده است و ابن ادریس به اشتباه آن را از ابان بن تغلب دانسته است: {{عربی|أن الحلی - فی مستطرفاته - قال فی عدة أخبار نقلها: إنه انتزعها من کتاب أبان بن تغلب. مع أنها من مرویات من کان قریبا من عصر الکلینی}}. (قاموس الرجال، ج۱، ص۱۰۶).</ref> از زرعه [[روایت]] کرده<ref>قاموس الرجال، ج۲، ص۵۹۵، ش۱۴۱۱: {{عربی|أقول: هو جعفر بن إبراهیم بن ناجیة الحضرمی، و یروی عن زرعة، کما یظهر من الخبر الأخیر الذی استطرفه الحلی بزعمه من کتاب أبان بن تغلب؛ و إن غلط هو، و إنما هو لمعاصری أحمد البرقی}}.</ref>؛ ولی شاهدی بر ادعای خودش ذکر نکرده، از این رو بعضی از [[محققان]] این [[اتحاد]] را رد کردند<ref>تنقیح المقال، ج۱۴، پانوشت ص۳۶۳: {{عربی|لکن لا یمکن الجزم باتحاد المترجم مع من فی سند مستطرفات السرائر لفقدان الشاهد الواضح علیه}}.</ref>؛ لیکن این اتحاد درست است و مؤیدش این است که [[شیخ طوسی]] در [[تهذیب الأحکام]]، روایتی را نقل کرده که در سندش [[جعفر بن ابراهیم الحضرمی]] قرار گرفته<ref>تهذیب الأحکام، ج۹، ص۸۹، ح۳۷۷: {{متن حدیث|عَنْهُ عَنْ عَلِيِّ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ بَعْضِ أَصْحَابِنَا عَنْ جَعْفَرِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ الْحَضْرَمِيِّ عَنْ سَعْدِ بْنِ سَعْدٍ قَالَ: سَأَلْتُ أَبَا الْحَسَنِ{{ع}} عَنِ الطِّينِ فَقَالَ أَكْلُ الطِّينِ حَرَامٌ مِثْلُ الْمَيْتَةِ وَ الدَّمِ وَ لَحْمِ الْخِنْزِيرِ إِلَّا طِينَ الْحُسَيْنِ{{ع}} فَإِنَّ فِيهِ شِفَاءً مِنْ كُلِّ دَاءٍ وَ أَمْناً مِنْ كُلِّ خَوْفٍ}}.</ref>؛ ولی همین [[روایت]] را با اندکی [[اختلاف]] در متن، در الأمالی نقل کرده و در سند آن، [[جعفر بن ابراهیم]] بن [[ناجیه]] واقع گردیده است.<ref>الأمالی (طوسی)، ص۳۱۹، ح۶۴۷: {{متن حدیث|أَخْبَرَنَا ابْنُ خُشَيْشٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ: حَدَّثَنِي أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ سَعِيدٍ الْهَمْدَانِيُّ، قَالَ: حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ الْحَسَنِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ فَضَّالٍ، قَالَ: حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ نَاجِيَةَ، قَالَ: حَدَّثَنَا سَعْدُ بْنُ سَعِيدٍ الْأَشْعَرِيُّ، عَنْ أَبِي الْحَسَنِ الرِّضَا{{ع}}، قَالَ: سَأَلْتُهُ عَنِ الطِّينِ الَّذِي يُؤْكَلُ يَأْكُلُهُ النَّاسُ. فَقَالَ: كُلُّ طِينٍ حَرَامٌ كَالْمَيْتَةِ وَ الدَّمِ {{متن قرآن|وَمَا أُهِلَّ لِغَيْرِ اللَّهِ بِهِ}} مَا خَلَا طِينَ قَبْرِ الْحُسَيْنِ (عَلَيْهِ السَّلَامُ)، فَإِنَّهُ شِفَاءٌ مِنْ كُلِّ دَاءٍ}}.</ref>.

[[ابن حجر عسقلانی]]، جعفر بن إبراهیم الحضرمی را از [[راویان]] [[علی بن موسی الرضا]] به شمار آورده است: {{عربی|ذكره الطوسي في رجال الشيعة و قال: كان من فرسان أهل الكلام و الفقهاء}}<ref>لسان المیزان، ج۲، ص۱۰۷، ش۴۳۳.</ref> لیکن عبارتی را که به شیخ طوسی نسبت داده، در [[رجال شیخ طوسی]] نیست.

جعفر بن ابراهیم الحضرمی [[برادری]] به نام «علی» نیز داشته که از راویان بوده و در [[اسناد روایات]] از پدرش ابراهیم روایت کرده است.<ref>{{متن حدیث|مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَحْمَدَ عَنْ بَعْضِ أَصْحَابِنَا عَنْ عَلِيِّ بْنِ مُحَمَّدٍ الْأَشْعَثِ عَنْ عَلِيِّ بْنِ إِبْرَاهِيمَ الْحَضْرَمِيِّ عَنْ أَبِيهِ قَالَ: رَجَعْتُ مِنْ مَكَّةَ فَلَقِيتُ أَبَا الْحَسَنِ مُوسَى{{ع}} فِي الْمَسْجِدِ وَ هُوَ قَاعِدٌ فِيمَا بَيْنَ الْقَبْرِ وَ الْمِنْبَرِ...}}. (الکافی، ج۴، ص۳۱۶، ح۸).</ref>.<ref>[[عبدالله جوادی آملی|جوادی آملی، عبدالله]]، [[رجال تفسیری ج۵ (کتاب)|رجال تفسیری]]، ج۵، ص 413-415.</ref>

==[[طبقه راوی]]==
[[تاریخ]] ولادت و [[وفات]] جعفر بن إبراهیم الحضرمی مشخص نیست؛ ولی [[شیخ طوسی]] او را در زمره [[اصحاب امام رضا]]{{ع}} نام برده است<ref>رجال الطوسی، ص۳۵۴، ش۵۲۳۹.</ref>.<ref>[[عبدالله جوادی آملی|جوادی آملی، عبدالله]]، [[رجال تفسیری ج۵ (کتاب)|رجال تفسیری]]، ج۵، ص 415.</ref>

==[[استادان]] و [[شاگردان راوی]]==
در [[اسناد روایات]]، [[جعفر بن ابراهیم الحضرمی]] از [[سعد بن سعد الأشعری]] و [[زرعة بن محمد الحضرمی]]<ref>الکافی، ج۶، ص۳۱۰، ح۳؛ مستطرفات السرائر، ص۸۰.</ref> [[روایت]] کرده و [[علی بن الحسن بن علی بن فضال]] و [[سهل بن زیاد]]<ref>ر.ک: الأمالی (طوسی)، ص۳۱۹، ح۶۴۷؛ کامل الزیارات، ص۱۰۷، ح۱.</ref> نیز از ایشان روایت کرده‌اند.<ref>[[عبدالله جوادی آملی|جوادی آملی، عبدالله]]، [[رجال تفسیری ج۵ (کتاب)|رجال تفسیری]]، ج۵، ص 415.</ref>

==[[مذهب]] [[راوی]]==
[[علامه مامقانی]] به اعتبار نام راوی در [[رجال شیخ طوسی]] او را از [[راویان]] امامی به شمار آورده است: {{عربی|"وظاهره كونه امامياً"}} ولی - چنان‌که بارها یادآوری شد - موضوع رجال شیخ طوسی اعم از راویان امامی و غیر امامی است. البته ذکر نام وی در [[رجال برقی]] و مضامین بعضی روایاتش امامی بودنش را تقویت می‌کند؛ برای نمونه:
{{متن حدیث|أَخْبَرَنَا ابْنُ خُشَيْشٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ: حَدَّثَنِي أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ سَعِيدٍ الْهَمْدَانِيُّ، قَالَ: حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ الْحَسَنِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ فَضَّالٍ، قَالَ: حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ نَاجِيَةَ، قَالَ: حَدَّثَنَا سَعْدُ بْنُ سَعِيدٍ<ref>در برخی نسخ، عنوان سعد بن سعید آمده که تصحیف است.</ref> الْأَشْعَرِيُّ، عَنْ أَبِي الْحَسَنِ الرِّضَا{{ع}}، قَالَ: سَأَلْتُهُ عَنِ الطِّينِ الَّذِي يُؤْكَلُ يَأْكُلُهُ النَّاسُ. فَقَالَ: كُلُّ طِينٍ حَرَامٌ كَالْمَيْتَةِ وَ الدَّمِ {{متن قرآن|وَمَا أُهِلَّ لِغَيْرِ اللَّهِ بِهِ}}<ref>مردار و خون و گوشت خوک و آنچه جز به نام خداوند ذبح شده باشد و مرده با خفگی و مرده با ضربه و مرده با افتادن از بلندی و مرده از شاخ زدن حیوان دیگر و آنچه درندگان نیم‌خور کرده باشند- جز آن را که (تا زنده است) ذبح کرده‌اید- و آنچه بر روی سنگ‌های مقدّس (برای بت‌ها) قربانی شود و آنچه با تیرهای بخت‌آزمایی قسمت کنید (خوردن گوشت همه اینها) بر شما حرام و آنها (همه) گناه است سوره مائده، آیه ۳.</ref> مَا خَلَا طِينَ قَبْرِ الْحُسَيْنِ{{ع}}، فَإِنَّهُ شِفَاءٌ مِنْ كُلِّ دَاءٍ}}<ref>الأمالی (طوسی)، ص۳۱۹، ح۶۴۷.</ref>.<ref>[[عبدالله جوادی آملی|جوادی آملی، عبدالله]]، [[رجال تفسیری ج۵ (کتاب)|رجال تفسیری]]، ج۵، ص 416.</ref>

==جایگاه [[حدیثی]] [[راوی]]==
[[جعفر بن ابراهیم الحضرمی]] در [[رجال برقی]] و [[رجال شیخ طوسی]] [[مدح]] یا [[ذم]] نشده است، از این رو بعضی از [[رجالیان]] وی را از [[راویان مجهول]] دانسته‌اند<ref>تنقیح المقال، ج۱۴، ص۳۶۲-۳۶۳، ش۳۷۵۸: {{عربی|عده الشیخ فی رجاله من أصحاب الرضا{{ع}}. و ظاهره کونه إمامیا، إلا أن حاله مجهول}}.</ref>.

[[آیت الله خویی]] نوشته است: {{عربی|و أما ما رواه في السرائر فلأن جعفر بن إبراهيم الحضرمي لم تثبت وثاقته}}<ref>معجم رجال الحدیث، ج۱۹، ص۱۰۸.</ref> ولی چون در [[سند روایت]] [[کامل الزیارات]] قرار گرفته، [[وثاقت]] یا دست کم [[حسن حال]] وی استظهار می‌شود<ref>کامل الزیارات، ص۱۰۶-۱۰۷، ح۱: {{عربی|... عن داوود الرقی، قال: کنت عند أبی عبدالله{{ع}} إذا استسقی الماء، فلما شربه رأیته قد استعبر و اغرورقت عیناه بدموعه، ثم قال لی: یا داود! لعن الله قاتل الحسین{{ع}}! فما من عبد شرب الماء فذکر الحسین{{ع}} و لعن قاتله إلا کتب الله له مائة ألف حسنة، و حط عنه مائة ألف سیئة، و رفع له مائة ألف درجة، و کأنما أعتق مائة ألف نسمة، و حشره الله - تعالی - یوم القیامة ثلج الفؤاد. حدثنی محمد بن یعقوب، عن علی بن محمد، عن سهل بن زیاد، عن جعفر بن إبراهیم الحضرمی، عن سعد بن سعد مثله}}.</ref>.<ref>[[عبدالله جوادی آملی|جوادی آملی، عبدالله]]، [[رجال تفسیری ج۵ (کتاب)|رجال تفسیری]]، ج۵، ص 416-417.</ref>

== منابع ==
{{منابع}}
# [[پرونده: IM009729.jpg|22px]] [[عبدالله جوادی آملی|جوادی آملی، عبدالله]]، [[رجال تفسیری ج۵ (کتاب)|'''رجال تفسیری ج۵''']]
{{پایان منابع}}

== پانویس ==
{{پانویس}}