جعل حدیث - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* پانویس */

2024-04-17T13:53:20Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۲۳
خط ۲۹:		خط ۲۹:
	{{علوم حدیث}}		{{علوم حدیث}}

	[[رده:~~بررسی انطباق~~ شئون امامت]]		[[رده:شئون امامت]]
	[[رده:حدیث]]		[[رده:حدیث]]

Bahmani: /* جعل حدیث */

2024-04-17T13:50:43Z

جعل حدیث

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۲۰
خط ۲:		خط ۲:

	== جعل حدیث ==		== جعل حدیث ==
	جعل حدیث پدیده‌ای است که در عصر [[نبوی]] و پس از آن، سخنان [[نورانی]] [[پیامبر خاتم\|پیامبر گرامی اسلام]] {{صل}} را [[تهدید]] کرده، تا آنجاکه گفته شده حدود چهارده‌هزار [[روایت]] جعلی از ایشان وجود داشته است.<ref>دراین‌باره، ر. ک: [[جواد شهرستانی\|شهرستانی، جواد]]، مقدمه وسائل الشيعة، ج ۱، ص۴۶.</ref>		جعل حدیث پدیده‌ای است که در عصر [[نبوی]] و پس از آن، سخنان [[نورانی]] [[پیامبر خاتم\|پیامبر گرامی اسلام]] {{صل}} را [[تهدید]] کرده، تا آنجاکه گفته شده حدود چهارده‌هزار [[روایت]] جعلی از ایشان وجود داشته است<ref>دراین‌باره، ر. ک: [[جواد شهرستانی\|شهرستانی، جواد]]، مقدمه وسائل الشيعة، ج ۱، ص۴۶.</ref> .

	[[حضرت رسول]] {{صل}} با [[آگاهی]] از وقوع این پدیده شوم، در عصر خود این خطر را گوشزد کرده بودند؛ چنان‌که در متون [[شیعه]] و [[سنی]] این [[روایت]] [[نقل]] شده است که فرمودند: {{متن حدیث\|قَدْ كَثُرَتْ عَلَيَّ الْكَذَّابَةُ. فَمَنْ كَذَبَ عَلَيَّ مُتَعَمِّداً فَلْيَتَبَوَّأْ مَقْعَدَهُ مِنَ النَّارِ}}<ref>«دروغگويان عليه من زیاد شده‌اند. پس هرکس از روی عمد بر من دروغ ببندد، جایگاه او در آتش است». حدیث یادشده با الفاظ متفاوت و از طرق مختلف در متون متعددی آمده است. برای نمونه، ر. ک: نهج‌البلاغة، خطبه ۲۱۰؛ حسن‌بن‌شعبه حرانی، تحف العقول عن آل الرسول، ص۱۹۳؛ [[محمد بن یعقوب کلینی]]، الکافی، ج۱، ص۶۲؛ [[ابراهیم نعمانی\|محمد بن ابراهيم نعمانی]]، الغيبة، ص۷۶؛ [[احمد بن حنبل]]، مسند حنبل، ج۱، ص۷۸؛ [[عبدالله بن بهرام دارمی\|دارمی، عبدالله بن بهرام]]، سنن دارمی، ج۱، ص۷۶ و ۷۷؛ [[محمد بن اسماعیل بخاری\|بخاری، محمد بن اسماعیل]]، الصحيح، ج۱، ص۳۵ و ۳۶؛ [[محمد بن حبان بستی\|بستی، محمد بن حیان]]، کتاب المجروحین، ج۱، ص۶؛ [[عبدالله بن عدی جرجانی\|جرجانی، عبدالله بن عدی]]، الکافی فی ضعفاء الرجال، ج۷، ص۹۵؛ [[ابونعیم اصفهانی]]، کتاب الضعفاء، ص۵۲؛ [[سليمان بن ابراهیم قندوزی\|قندوزی، سليمان بن ابراهیم]]، ینابیع المودة، ج۱، ص۱۸۶. گفتنی است برخی عالمان اهل سنت، کتابی مستقل راجع به این حدیث نگاشته و اثبات کرده‌اند که این روایت از بیش از صد طریق از پیامبر اکرم {{صل}} نقل شده است (ر. ک: [[سليمان بن احمد طبرانی\|طبرانی، سليمان بن احمد]]، طرق حديث من کذب علی متعمداً، ص۳۳-۱۷۶).</ref>.		[[حضرت رسول]] {{صل}} با [[آگاهی]] از وقوع این پدیده شوم، در عصر خود این خطر را گوشزد کرده بودند؛ چنان‌که در متون [[شیعه]] و [[سنی]] این [[روایت]] [[نقل]] شده است که فرمودند: {{متن حدیث\|قَدْ كَثُرَتْ عَلَيَّ الْكَذَّابَةُ. فَمَنْ كَذَبَ عَلَيَّ مُتَعَمِّداً فَلْيَتَبَوَّأْ مَقْعَدَهُ مِنَ النَّارِ}}<ref>«دروغگويان عليه من زیاد شده‌اند. پس هرکس از روی عمد بر من دروغ ببندد، جایگاه او در آتش است». حدیث یادشده با الفاظ متفاوت و از طرق مختلف در متون متعددی آمده است. برای نمونه، ر. ک: نهج‌البلاغة، خطبه ۲۱۰؛ حسن‌بن‌شعبه حرانی، تحف العقول عن آل الرسول، ص۱۹۳؛ [[محمد بن یعقوب کلینی]]، الکافی، ج۱، ص۶۲؛ [[ابراهیم نعمانی\|محمد بن ابراهيم نعمانی]]، الغيبة، ص۷۶؛ [[احمد بن حنبل]]، مسند حنبل، ج۱، ص۷۸؛ [[عبدالله بن بهرام دارمی\|دارمی، عبدالله بن بهرام]]، سنن دارمی، ج۱، ص۷۶ و ۷۷؛ [[محمد بن اسماعیل بخاری\|بخاری، محمد بن اسماعیل]]، الصحيح، ج۱، ص۳۵ و ۳۶؛ [[محمد بن حبان بستی\|بستی، محمد بن حیان]]، کتاب المجروحین، ج۱، ص۶؛ [[عبدالله بن عدی جرجانی\|جرجانی، عبدالله بن عدی]]، الکافی فی ضعفاء الرجال، ج۷، ص۹۵؛ [[ابونعیم اصفهانی]]، کتاب الضعفاء، ص۵۲؛ [[سليمان بن ابراهیم قندوزی\|قندوزی، سليمان بن ابراهیم]]، ینابیع المودة، ج۱، ص۱۸۶. گفتنی است برخی عالمان اهل سنت، کتابی مستقل راجع به این حدیث نگاشته و اثبات کرده‌اند که این روایت از بیش از صد طریق از پیامبر اکرم {{صل}} نقل شده است (ر. ک: [[سليمان بن احمد طبرانی\|طبرانی، سليمان بن احمد]]، طرق حديث من کذب علی متعمداً، ص۳۳-۱۷۶).</ref>.

Bahmani: /* وقوع پدیده جعل در عصر معصومان {{عم}} */

2024-04-17T13:48:01Z

وقوع پدیده جعل در عصر معصومان {{عم}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۱۸
خط ۹:		خط ۹:
	وقوع پدیده [[جعل]] در عصر [[معصومان]] نیز امری انکارناپذیر است. ازاین‌رو خود [[امامان معصوم]] {{عم}} [[شیعیان]] را نسبت به [[احادیث]] ساختگی هشدار داده، ملاک‌هایی برای تشخیص آنها ارائه کرده‌اند. برای نمونه، [[هشام بن حکم]] از [[امام صادق]] {{ع}} [[نقل]] می‌کند که فرمودند: «سخنی را از ما قبول نکنید؛ مگر آنکه موافق [[قرآن]] و [[سنت]] باشد یا همراه با آن شاهدی از سخنان پیشین باشد؛ چراکه [[مغيرة بن سعيد]] – لعنه‌الله – احادیثی را در کتاب‌های [[اصحاب]] پدرم وارد کرده که پدرم آنها را نگفته است».<ref>[[محمد بن عمر کشی\|کشی، محمد بن عمر]]، رجال الكشی، ص۲۲۴.</ref>		وقوع پدیده [[جعل]] در عصر [[معصومان]] نیز امری انکارناپذیر است. ازاین‌رو خود [[امامان معصوم]] {{عم}} [[شیعیان]] را نسبت به [[احادیث]] ساختگی هشدار داده، ملاک‌هایی برای تشخیص آنها ارائه کرده‌اند. برای نمونه، [[هشام بن حکم]] از [[امام صادق]] {{ع}} [[نقل]] می‌کند که فرمودند: «سخنی را از ما قبول نکنید؛ مگر آنکه موافق [[قرآن]] و [[سنت]] باشد یا همراه با آن شاهدی از سخنان پیشین باشد؛ چراکه [[مغيرة بن سعيد]] – لعنه‌الله – احادیثی را در کتاب‌های [[اصحاب]] پدرم وارد کرده که پدرم آنها را نگفته است».<ref>[[محمد بن عمر کشی\|کشی، محمد بن عمر]]، رجال الكشی، ص۲۲۴.</ref>

	ازاین‌رو، [[عالمان شیعه]] و [[اهل سنت]] با پی‌ریزی [[علم رجال]] به تمییز [[راویان~~]] [[~~ثقه]] از غیر [[ثقه]] [[همت]] گمارده، تصنیفات مستقل و متعددی را به رشته تحریر درآوردند.<ref>کتاب‌های رجال البرقی، رجال الكشی، رجال النجاشی، الفهرست نوشته [[شیخ طوسی]]، رجال ابن داوود و خلاصة الاقوال نوشته [[علامه حلی]] از معروف‌ترین کتاب‌های رجال شیعه به‌شمار می‌روند. کتاب‌های الطبقات الكبرى نوشته ابن‌سعد، التاريخ الكبير نوشته بخاری، کتاب الضعفاء و المتروکین نوشته نسائی، الجرح و التعديل نوشته ابن‌ابی‌حاتم رازی و کتاب المجروحين نوشته ابن‌حبان نیز از مهم‌ترین کتاب‌های رجالی [[اهل سنت]] هستند.</ref>		ازاین‌رو، عالمان شیعه و [[اهل سنت]] با پی‌ریزی علم رجال به تمییز راویان ثقه از غیر ثقه [[همت]] گمارده، تصنیفات مستقل و متعددی را به رشته تحریر درآوردند<ref>کتاب‌های رجال البرقی، رجال الكشی، رجال النجاشی، الفهرست نوشته [[شیخ طوسی]]، رجال ابن داوود و خلاصة الاقوال نوشته [[علامه حلی]] از معروف‌ترین کتاب‌های رجال شیعه به‌شمار می‌روند. کتاب‌های الطبقات الكبرى نوشته ابن‌سعد، التاريخ الكبير نوشته بخاری، کتاب الضعفاء و المتروکین نوشته نسائی، الجرح و التعديل نوشته ابن‌ابی‌حاتم رازی و کتاب المجروحين نوشته ابن‌حبان نیز از مهم‌ترین کتاب‌های رجالی [[اهل سنت]] هستند.</ref>.

	از سوی دیگر، [[روایات]] موجود در متون [[روایی]] در یک تقسیم‌بندی کلی به [[روایات]] [[متواتر]] و واحد تقسیم شده و از آنجا که توافق [[راویان]] [[روایات]] [[متواتر]] بر [[دروغ‌گویی]] عادتاً محال است، این دسته از [[روایات]] به [[بررسی سندی]] [[نیاز]] ندارند. اما [[خبر واحد]] مورد [[بررسی سندی]] قرار می‌گیرد تا اعتبار آن در ترازوی نقد روشن شود. بنابراین بازشناسی [[روایات]] و تشخیص [[روایات معتبر]] از غیرمعتبر -آن‌گاه که [[متواتر]] نباشند- برای رسیدن به [[معارف دینی]]، امری ضروری است.<ref>[[محمد حسین فاریاب\|فاریاب، محمد حسین]]، [[بررسی انطباق شئون امامت در کلام امامیه بر قرآن و سنت (کتاب)\|بررسی انطباق شئون امامت در کلام امامیه بر قرآن و سنت]].</ref>		از سوی دیگر، [[روایات]] موجود در متون [[روایی]] در یک تقسیم‌بندی کلی به [[روایات]] [[متواتر]] و واحد تقسیم شده و از آنجا که توافق [[راویان]] [[روایات]] [[متواتر]] بر [[دروغ‌گویی]] عادتاً محال است، این دسته از [[روایات]] به [[بررسی سندی]] [[نیاز]] ندارند. اما [[خبر واحد]] مورد بررسی سندی قرار می‌گیرد تا اعتبار آن در ترازوی نقد روشن شود. بنابراین بازشناسی [[روایات]] و تشخیص [[روایات معتبر]] از غیرمعتبر -آن‌گاه که متواتر نباشند- برای رسیدن به [[معارف دینی]]، امری ضروری است<ref>[[محمد حسین فاریاب\|فاریاب، محمد حسین]]، [[بررسی انطباق شئون امامت در کلام امامیه بر قرآن و سنت (کتاب)\|بررسی انطباق شئون امامت در کلام امامیه بر قرآن و سنت]].</ref>.

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

Bahmani: /* جعل حدیث */

2024-04-17T13:47:16Z

جعل حدیث

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۱۷
خط ۴:		خط ۴:
	جعل حدیث پدیده‌ای است که در عصر [[نبوی]] و پس از آن، سخنان [[نورانی]] [[پیامبر خاتم\|پیامبر گرامی اسلام]] {{صل}} را [[تهدید]] کرده، تا آنجاکه گفته شده حدود چهارده‌هزار [[روایت]] جعلی از ایشان وجود داشته است.<ref>دراین‌باره، ر. ک: [[جواد شهرستانی\|شهرستانی، جواد]]، مقدمه وسائل الشيعة، ج ۱، ص۴۶.</ref>		جعل حدیث پدیده‌ای است که در عصر [[نبوی]] و پس از آن، سخنان [[نورانی]] [[پیامبر خاتم\|پیامبر گرامی اسلام]] {{صل}} را [[تهدید]] کرده، تا آنجاکه گفته شده حدود چهارده‌هزار [[روایت]] جعلی از ایشان وجود داشته است.<ref>دراین‌باره، ر. ک: [[جواد شهرستانی\|شهرستانی، جواد]]، مقدمه وسائل الشيعة، ج ۱، ص۴۶.</ref>

	[[حضرت رسول]] {{صل}} با [[آگاهی]] از وقوع این پدیده شوم، در عصر خود این خطر را گوشزد کرده بودند؛ چنان‌که در متون [[شیعه]] و [[سنی]] این [[روایت]] [[نقل]] شده است که فرمودند: {{~~عربی~~\|"قَدْ كَثُرَتْ عَلَيَّ الْكَذَّابَةُ. فَمَنْ كَذَبَ عَلَيَّ مُتَعَمِّداً فَلْيَتَبَوَّأْ مَقْعَدَهُ مِنَ النَّارِ"}}؛<ref>«دروغگويان عليه من زیاد شده‌اند. پس هرکس از روی عمد بر من دروغ ببندد، جایگاه او در آتش است». حدیث یادشده با الفاظ متفاوت و از طرق مختلف در متون متعددی آمده است. برای نمونه، ر. ک: نهج‌البلاغة، خطبه ۲۱۰؛ حسن‌بن‌شعبه حرانی، تحف العقول عن آل الرسول، ص۱۹۳؛ [[محمد بن یعقوب کلینی]]، الکافی، ج۱، ص۶۲؛ [[ابراهیم نعمانی\|محمد بن ابراهيم نعمانی]]، الغيبة، ص۷۶؛ [[احمد بن حنبل]]، مسند حنبل، ج۱، ص۷۸؛ [[عبدالله بن بهرام دارمی\|دارمی، عبدالله بن بهرام]]، سنن دارمی، ج۱، ص۷۶ و ۷۷؛ [[محمد بن اسماعیل بخاری\|بخاری، محمد بن اسماعیل]]، الصحيح، ج۱، ص۳۵ و ۳۶؛ [[محمد بن حبان بستی\|بستی، محمد بن حیان]]، کتاب المجروحین، ج۱، ص۶؛ [[عبدالله بن عدی جرجانی\|جرجانی، عبدالله بن عدی]]، الکافی فی ضعفاء الرجال، ج۷، ص۹۵؛ [[ابونعیم اصفهانی]]، کتاب الضعفاء، ص۵۲؛ [[سليمان بن ابراهیم قندوزی\|قندوزی، سليمان بن ابراهیم]]، ینابیع المودة، ج۱، ص۱۸۶. گفتنی است برخی عالمان اهل سنت، کتابی مستقل راجع به این حدیث نگاشته و اثبات کرده‌اند که این روایت از بیش از صد طریق از پیامبر اکرم {{صل}} نقل شده است (ر. ک: [[سليمان بن احمد طبرانی\|طبرانی، سليمان بن احمد]]، طرق حديث من کذب علی متعمداً، ص۳۳-۱۷۶).</ref>		[[حضرت رسول]] {{صل}} با [[آگاهی]] از وقوع این پدیده شوم، در عصر خود این خطر را گوشزد کرده بودند؛ چنان‌که در متون [[شیعه]] و [[سنی]] این [[روایت]] [[نقل]] شده است که فرمودند: {{متن حدیث\|قَدْ كَثُرَتْ عَلَيَّ الْكَذَّابَةُ. فَمَنْ كَذَبَ عَلَيَّ مُتَعَمِّداً فَلْيَتَبَوَّأْ مَقْعَدَهُ مِنَ النَّارِ}}<ref>«دروغگويان عليه من زیاد شده‌اند. پس هرکس از روی عمد بر من دروغ ببندد، جایگاه او در آتش است». حدیث یادشده با الفاظ متفاوت و از طرق مختلف در متون متعددی آمده است. برای نمونه، ر. ک: نهج‌البلاغة، خطبه ۲۱۰؛ حسن‌بن‌شعبه حرانی، تحف العقول عن آل الرسول، ص۱۹۳؛ [[محمد بن یعقوب کلینی]]، الکافی، ج۱، ص۶۲؛ [[ابراهیم نعمانی\|محمد بن ابراهيم نعمانی]]، الغيبة، ص۷۶؛ [[احمد بن حنبل]]، مسند حنبل، ج۱، ص۷۸؛ [[عبدالله بن بهرام دارمی\|دارمی، عبدالله بن بهرام]]، سنن دارمی، ج۱، ص۷۶ و ۷۷؛ [[محمد بن اسماعیل بخاری\|بخاری، محمد بن اسماعیل]]، الصحيح، ج۱، ص۳۵ و ۳۶؛ [[محمد بن حبان بستی\|بستی، محمد بن حیان]]، کتاب المجروحین، ج۱، ص۶؛ [[عبدالله بن عدی جرجانی\|جرجانی، عبدالله بن عدی]]، الکافی فی ضعفاء الرجال، ج۷، ص۹۵؛ [[ابونعیم اصفهانی]]، کتاب الضعفاء، ص۵۲؛ [[سليمان بن ابراهیم قندوزی\|قندوزی، سليمان بن ابراهیم]]، ینابیع المودة، ج۱، ص۱۸۶. گفتنی است برخی عالمان اهل سنت، کتابی مستقل راجع به این حدیث نگاشته و اثبات کرده‌اند که این روایت از بیش از صد طریق از پیامبر اکرم {{صل}} نقل شده است (ر. ک: [[سليمان بن احمد طبرانی\|طبرانی، سليمان بن احمد]]، طرق حديث من کذب علی متعمداً، ص۳۳-۱۷۶).</ref>.

	== وقوع پدیده جعل در عصر [[معصومان]] {{عم}} ==		== وقوع پدیده جعل در عصر [[معصومان]] {{عم}} ==

Bahmani: /* وقوع پدیده جعل در عصر معصومان {{عم}} */

2022-12-22T06:16:30Z

وقوع پدیده جعل در عصر معصومان {{عم}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۴۶
خط ۶:		خط ۶:
	[[حضرت رسول]] {{صل}} با [[آگاهی]] از وقوع این پدیده شوم، در عصر خود این خطر را گوشزد کرده بودند؛ چنان‌که در متون [[شیعه]] و [[سنی]] این [[روایت]] [[نقل]] شده است که فرمودند: {{عربی\|"قَدْ كَثُرَتْ عَلَيَّ الْكَذَّابَةُ. فَمَنْ كَذَبَ عَلَيَّ مُتَعَمِّداً فَلْيَتَبَوَّأْ مَقْعَدَهُ مِنَ النَّارِ"}}؛<ref>«دروغگويان عليه من زیاد شده‌اند. پس هرکس از روی عمد بر من دروغ ببندد، جایگاه او در آتش است». حدیث یادشده با الفاظ متفاوت و از طرق مختلف در متون متعددی آمده است. برای نمونه، ر. ک: نهج‌البلاغة، خطبه ۲۱۰؛ حسن‌بن‌شعبه حرانی، تحف العقول عن آل الرسول، ص۱۹۳؛ [[محمد بن یعقوب کلینی]]، الکافی، ج۱، ص۶۲؛ [[ابراهیم نعمانی\|محمد بن ابراهيم نعمانی]]، الغيبة، ص۷۶؛ [[احمد بن حنبل]]، مسند حنبل، ج۱، ص۷۸؛ [[عبدالله بن بهرام دارمی\|دارمی، عبدالله بن بهرام]]، سنن دارمی، ج۱، ص۷۶ و ۷۷؛ [[محمد بن اسماعیل بخاری\|بخاری، محمد بن اسماعیل]]، الصحيح، ج۱، ص۳۵ و ۳۶؛ [[محمد بن حبان بستی\|بستی، محمد بن حیان]]، کتاب المجروحین، ج۱، ص۶؛ [[عبدالله بن عدی جرجانی\|جرجانی، عبدالله بن عدی]]، الکافی فی ضعفاء الرجال، ج۷، ص۹۵؛ [[ابونعیم اصفهانی]]، کتاب الضعفاء، ص۵۲؛ [[سليمان بن ابراهیم قندوزی\|قندوزی، سليمان بن ابراهیم]]، ینابیع المودة، ج۱، ص۱۸۶. گفتنی است برخی عالمان اهل سنت، کتابی مستقل راجع به این حدیث نگاشته و اثبات کرده‌اند که این روایت از بیش از صد طریق از پیامبر اکرم {{صل}} نقل شده است (ر. ک: [[سليمان بن احمد طبرانی\|طبرانی، سليمان بن احمد]]، طرق حديث من کذب علی متعمداً، ص۳۳-۱۷۶).</ref>		[[حضرت رسول]] {{صل}} با [[آگاهی]] از وقوع این پدیده شوم، در عصر خود این خطر را گوشزد کرده بودند؛ چنان‌که در متون [[شیعه]] و [[سنی]] این [[روایت]] [[نقل]] شده است که فرمودند: {{عربی\|"قَدْ كَثُرَتْ عَلَيَّ الْكَذَّابَةُ. فَمَنْ كَذَبَ عَلَيَّ مُتَعَمِّداً فَلْيَتَبَوَّأْ مَقْعَدَهُ مِنَ النَّارِ"}}؛<ref>«دروغگويان عليه من زیاد شده‌اند. پس هرکس از روی عمد بر من دروغ ببندد، جایگاه او در آتش است». حدیث یادشده با الفاظ متفاوت و از طرق مختلف در متون متعددی آمده است. برای نمونه، ر. ک: نهج‌البلاغة، خطبه ۲۱۰؛ حسن‌بن‌شعبه حرانی، تحف العقول عن آل الرسول، ص۱۹۳؛ [[محمد بن یعقوب کلینی]]، الکافی، ج۱، ص۶۲؛ [[ابراهیم نعمانی\|محمد بن ابراهيم نعمانی]]، الغيبة، ص۷۶؛ [[احمد بن حنبل]]، مسند حنبل، ج۱، ص۷۸؛ [[عبدالله بن بهرام دارمی\|دارمی، عبدالله بن بهرام]]، سنن دارمی، ج۱، ص۷۶ و ۷۷؛ [[محمد بن اسماعیل بخاری\|بخاری، محمد بن اسماعیل]]، الصحيح، ج۱، ص۳۵ و ۳۶؛ [[محمد بن حبان بستی\|بستی، محمد بن حیان]]، کتاب المجروحین، ج۱، ص۶؛ [[عبدالله بن عدی جرجانی\|جرجانی، عبدالله بن عدی]]، الکافی فی ضعفاء الرجال، ج۷، ص۹۵؛ [[ابونعیم اصفهانی]]، کتاب الضعفاء، ص۵۲؛ [[سليمان بن ابراهیم قندوزی\|قندوزی، سليمان بن ابراهیم]]، ینابیع المودة، ج۱، ص۱۸۶. گفتنی است برخی عالمان اهل سنت، کتابی مستقل راجع به این حدیث نگاشته و اثبات کرده‌اند که این روایت از بیش از صد طریق از پیامبر اکرم {{صل}} نقل شده است (ر. ک: [[سليمان بن احمد طبرانی\|طبرانی، سليمان بن احمد]]، طرق حديث من کذب علی متعمداً، ص۳۳-۱۷۶).</ref>

	== وقوع پدیده [[جعل]] در عصر [[معصومان]] {{عم}} ==		== وقوع پدیده جعل در عصر [[معصومان]] {{عم}} ==
	وقوع پدیده [[جعل]] در عصر [[معصومان]] نیز امری انکارناپذیر است. ازاین‌رو خود [[امامان معصوم]] {{عم}} [[شیعیان]] را نسبت به [[احادیث]] ساختگی هشدار داده، ملاک‌هایی برای تشخیص آنها ارائه کرده‌اند. برای نمونه، [[هشام بن حکم]] از [[امام صادق]] {{ع}} [[نقل]] می‌کند که فرمودند: «سخنی را از ما قبول نکنید؛ مگر آنکه موافق [[قرآن]] و [[سنت]] باشد یا همراه با آن شاهدی از سخنان پیشین باشد؛ چراکه [[مغيرة بن سعيد]] – لعنه‌الله – احادیثی را در کتاب‌های [[اصحاب]] پدرم وارد کرده که پدرم آنها را نگفته است».<ref>[[محمد بن عمر کشی\|کشی، محمد بن عمر]]، رجال الكشی، ص۲۲۴.</ref>		وقوع پدیده [[جعل]] در عصر [[معصومان]] نیز امری انکارناپذیر است. ازاین‌رو خود [[امامان معصوم]] {{عم}} [[شیعیان]] را نسبت به [[احادیث]] ساختگی هشدار داده، ملاک‌هایی برای تشخیص آنها ارائه کرده‌اند. برای نمونه، [[هشام بن حکم]] از [[امام صادق]] {{ع}} [[نقل]] می‌کند که فرمودند: «سخنی را از ما قبول نکنید؛ مگر آنکه موافق [[قرآن]] و [[سنت]] باشد یا همراه با آن شاهدی از سخنان پیشین باشد؛ چراکه [[مغيرة بن سعيد]] – لعنه‌الله – احادیثی را در کتاب‌های [[اصحاب]] پدرم وارد کرده که پدرم آنها را نگفته است».<ref>[[محمد بن عمر کشی\|کشی، محمد بن عمر]]، رجال الكشی، ص۲۲۴.</ref>

Bahmani در ‏۲۲ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۶:۱۶

2022-12-22T06:16:20Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۴۶
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[جعل حدیث در تاریخ اسلامی]]\| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[جعل حدیث در تاریخ اسلامی]]\| پرسش مرتبط = }}

	== [[جعل حدیث]] ==		== جعل حدیث ==
	[[جعل حدیث]] پدیده‌ای است که در عصر [[نبوی]] و پس از آن، سخنان [[نورانی]] [[پیامبر خاتم\|پیامبر گرامی اسلام]] {{صل}} را [[تهدید]] کرده، تا آنجاکه گفته شده حدود چهارده‌هزار [[روایت]] جعلی از ایشان وجود داشته است.<ref>دراین‌باره، ر. ک: [[جواد شهرستانی\|شهرستانی، جواد]]، مقدمه وسائل الشيعة، ج ۱، ص۴۶.</ref>		جعل حدیث پدیده‌ای است که در عصر [[نبوی]] و پس از آن، سخنان [[نورانی]] [[پیامبر خاتم\|پیامبر گرامی اسلام]] {{صل}} را [[تهدید]] کرده، تا آنجاکه گفته شده حدود چهارده‌هزار [[روایت]] جعلی از ایشان وجود داشته است.<ref>دراین‌باره، ر. ک: [[جواد شهرستانی\|شهرستانی، جواد]]، مقدمه وسائل الشيعة، ج ۱، ص۴۶.</ref>

	[[حضرت رسول]] {{صل}} با [[آگاهی]] از وقوع این پدیده شوم، در عصر خود این خطر را گوشزد کرده بودند؛ چنان‌که در متون [[شیعه]] و [[سنی]] این [[روایت]] [[نقل]] شده است که فرمودند: {{عربی\|"قَدْ كَثُرَتْ عَلَيَّ الْكَذَّابَةُ. فَمَنْ كَذَبَ عَلَيَّ مُتَعَمِّداً فَلْيَتَبَوَّأْ مَقْعَدَهُ مِنَ النَّارِ"}}؛<ref>«دروغگويان عليه من زیاد شده‌اند. پس هرکس از روی عمد بر من دروغ ببندد، جایگاه او در آتش است». حدیث یادشده با الفاظ متفاوت و از طرق مختلف در متون متعددی آمده است. برای نمونه، ر. ک: نهج‌البلاغة، خطبه ۲۱۰؛ حسن‌بن‌شعبه حرانی، تحف العقول عن آل الرسول، ص۱۹۳؛ [[محمد بن یعقوب کلینی]]، الکافی، ج۱، ص۶۲؛ [[ابراهیم نعمانی\|محمد بن ابراهيم نعمانی]]، الغيبة، ص۷۶؛ [[احمد بن حنبل]]، مسند حنبل، ج۱، ص۷۸؛ [[عبدالله بن بهرام دارمی\|دارمی، عبدالله بن بهرام]]، سنن دارمی، ج۱، ص۷۶ و ۷۷؛ [[محمد بن اسماعیل بخاری\|بخاری، محمد بن اسماعیل]]، الصحيح، ج۱، ص۳۵ و ۳۶؛ [[محمد بن حبان بستی\|بستی، محمد بن حیان]]، کتاب المجروحین، ج۱، ص۶؛ [[عبدالله بن عدی جرجانی\|جرجانی، عبدالله بن عدی]]، الکافی فی ضعفاء الرجال، ج۷، ص۹۵؛ [[ابونعیم اصفهانی]]، کتاب الضعفاء، ص۵۲؛ [[سليمان بن ابراهیم قندوزی\|قندوزی، سليمان بن ابراهیم]]، ینابیع المودة، ج۱، ص۱۸۶. گفتنی است برخی عالمان اهل سنت، کتابی مستقل راجع به این حدیث نگاشته و اثبات کرده‌اند که این روایت از بیش از صد طریق از پیامبر اکرم {{صل}} نقل شده است (ر. ک: [[سليمان بن احمد طبرانی\|طبرانی، سليمان بن احمد]]، طرق حديث من کذب علی متعمداً، ص۳۳-۱۷۶).</ref>		[[حضرت رسول]] {{صل}} با [[آگاهی]] از وقوع این پدیده شوم، در عصر خود این خطر را گوشزد کرده بودند؛ چنان‌که در متون [[شیعه]] و [[سنی]] این [[روایت]] [[نقل]] شده است که فرمودند: {{عربی\|"قَدْ كَثُرَتْ عَلَيَّ الْكَذَّابَةُ. فَمَنْ كَذَبَ عَلَيَّ مُتَعَمِّداً فَلْيَتَبَوَّأْ مَقْعَدَهُ مِنَ النَّارِ"}}؛<ref>«دروغگويان عليه من زیاد شده‌اند. پس هرکس از روی عمد بر من دروغ ببندد، جایگاه او در آتش است». حدیث یادشده با الفاظ متفاوت و از طرق مختلف در متون متعددی آمده است. برای نمونه، ر. ک: نهج‌البلاغة، خطبه ۲۱۰؛ حسن‌بن‌شعبه حرانی، تحف العقول عن آل الرسول، ص۱۹۳؛ [[محمد بن یعقوب کلینی]]، الکافی، ج۱، ص۶۲؛ [[ابراهیم نعمانی\|محمد بن ابراهيم نعمانی]]، الغيبة، ص۷۶؛ [[احمد بن حنبل]]، مسند حنبل، ج۱، ص۷۸؛ [[عبدالله بن بهرام دارمی\|دارمی، عبدالله بن بهرام]]، سنن دارمی، ج۱، ص۷۶ و ۷۷؛ [[محمد بن اسماعیل بخاری\|بخاری، محمد بن اسماعیل]]، الصحيح، ج۱، ص۳۵ و ۳۶؛ [[محمد بن حبان بستی\|بستی، محمد بن حیان]]، کتاب المجروحین، ج۱، ص۶؛ [[عبدالله بن عدی جرجانی\|جرجانی، عبدالله بن عدی]]، الکافی فی ضعفاء الرجال، ج۷، ص۹۵؛ [[ابونعیم اصفهانی]]، کتاب الضعفاء، ص۵۲؛ [[سليمان بن ابراهیم قندوزی\|قندوزی، سليمان بن ابراهیم]]، ینابیع المودة، ج۱، ص۱۸۶. گفتنی است برخی عالمان اهل سنت، کتابی مستقل راجع به این حدیث نگاشته و اثبات کرده‌اند که این روایت از بیش از صد طریق از پیامبر اکرم {{صل}} نقل شده است (ر. ک: [[سليمان بن احمد طبرانی\|طبرانی، سليمان بن احمد]]، طرق حديث من کذب علی متعمداً، ص۳۳-۱۷۶).</ref>
خط ۲۹:		خط ۲۹:
	{{علوم حدیث}}		{{علوم حدیث}}

	~~[[رده:سنت]]~~
	[[رده:بررسی انطباق شئون امامت]]		[[رده:بررسی انطباق شئون امامت]]
	[[رده:~~جعل~~ حدیث]]		[[رده:حدیث]]

Wasity: جایگزینی متن - 'حیان بستی' به 'حبان بستی'

2022-11-17T10:48:30Z

جایگزینی متن - 'حیان بستی' به 'حبان بستی'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۴:۱۸
خط ۴:		خط ۴:
	[[جعل حدیث]] پدیده‌ای است که در عصر [[نبوی]] و پس از آن، سخنان [[نورانی]] [[پیامبر خاتم\|پیامبر گرامی اسلام]] {{صل}} را [[تهدید]] کرده، تا آنجاکه گفته شده حدود چهارده‌هزار [[روایت]] جعلی از ایشان وجود داشته است.<ref>دراین‌باره، ر. ک: [[جواد شهرستانی\|شهرستانی، جواد]]، مقدمه وسائل الشيعة، ج ۱، ص۴۶.</ref>		[[جعل حدیث]] پدیده‌ای است که در عصر [[نبوی]] و پس از آن، سخنان [[نورانی]] [[پیامبر خاتم\|پیامبر گرامی اسلام]] {{صل}} را [[تهدید]] کرده، تا آنجاکه گفته شده حدود چهارده‌هزار [[روایت]] جعلی از ایشان وجود داشته است.<ref>دراین‌باره، ر. ک: [[جواد شهرستانی\|شهرستانی، جواد]]، مقدمه وسائل الشيعة، ج ۱، ص۴۶.</ref>

	[[حضرت رسول]] {{صل}} با [[آگاهی]] از وقوع این پدیده شوم، در عصر خود این خطر را گوشزد کرده بودند؛ چنان‌که در متون [[شیعه]] و [[سنی]] این [[روایت]] [[نقل]] شده است که فرمودند: {{عربی\|"قَدْ كَثُرَتْ عَلَيَّ الْكَذَّابَةُ. فَمَنْ كَذَبَ عَلَيَّ مُتَعَمِّداً فَلْيَتَبَوَّأْ مَقْعَدَهُ مِنَ النَّارِ"}}؛<ref>«دروغگويان عليه من زیاد شده‌اند. پس هرکس از روی عمد بر من دروغ ببندد، جایگاه او در آتش است». حدیث یادشده با الفاظ متفاوت و از طرق مختلف در متون متعددی آمده است. برای نمونه، ر. ک: نهج‌البلاغة، خطبه ۲۱۰؛ حسن‌بن‌شعبه حرانی، تحف العقول عن آل الرسول، ص۱۹۳؛ [[محمد بن یعقوب کلینی]]، الکافی، ج۱، ص۶۲؛ [[ابراهیم نعمانی\|محمد بن ابراهيم نعمانی]]، الغيبة، ص۷۶؛ [[احمد بن حنبل]]، مسند حنبل، ج۱، ص۷۸؛ [[عبدالله بن بهرام دارمی\|دارمی، عبدالله بن بهرام]]، سنن دارمی، ج۱، ص۷۶ و ۷۷؛ [[محمد بن اسماعیل بخاری\|بخاری، محمد بن اسماعیل]]، الصحيح، ج۱، ص۳۵ و ۳۶؛ [[محمد بن ~~حیان~~ بستی\|بستی، محمد بن حیان]]، کتاب المجروحین، ج۱، ص۶؛ [[عبدالله بن عدی جرجانی\|جرجانی، عبدالله بن عدی]]، الکافی فی ضعفاء الرجال، ج۷، ص۹۵؛ [[ابونعیم اصفهانی]]، کتاب الضعفاء، ص۵۲؛ [[سليمان بن ابراهیم قندوزی\|قندوزی، سليمان بن ابراهیم]]، ینابیع المودة، ج۱، ص۱۸۶. گفتنی است برخی عالمان اهل سنت، کتابی مستقل راجع به این حدیث نگاشته و اثبات کرده‌اند که این روایت از بیش از صد طریق از پیامبر اکرم {{صل}} نقل شده است (ر. ک: [[سليمان بن احمد طبرانی\|طبرانی، سليمان بن احمد]]، طرق حديث من کذب علی متعمداً، ص۳۳-۱۷۶).</ref>		[[حضرت رسول]] {{صل}} با [[آگاهی]] از وقوع این پدیده شوم، در عصر خود این خطر را گوشزد کرده بودند؛ چنان‌که در متون [[شیعه]] و [[سنی]] این [[روایت]] [[نقل]] شده است که فرمودند: {{عربی\|"قَدْ كَثُرَتْ عَلَيَّ الْكَذَّابَةُ. فَمَنْ كَذَبَ عَلَيَّ مُتَعَمِّداً فَلْيَتَبَوَّأْ مَقْعَدَهُ مِنَ النَّارِ"}}؛<ref>«دروغگويان عليه من زیاد شده‌اند. پس هرکس از روی عمد بر من دروغ ببندد، جایگاه او در آتش است». حدیث یادشده با الفاظ متفاوت و از طرق مختلف در متون متعددی آمده است. برای نمونه، ر. ک: نهج‌البلاغة، خطبه ۲۱۰؛ حسن‌بن‌شعبه حرانی، تحف العقول عن آل الرسول، ص۱۹۳؛ [[محمد بن یعقوب کلینی]]، الکافی، ج۱، ص۶۲؛ [[ابراهیم نعمانی\|محمد بن ابراهيم نعمانی]]، الغيبة، ص۷۶؛ [[احمد بن حنبل]]، مسند حنبل، ج۱، ص۷۸؛ [[عبدالله بن بهرام دارمی\|دارمی، عبدالله بن بهرام]]، سنن دارمی، ج۱، ص۷۶ و ۷۷؛ [[محمد بن اسماعیل بخاری\|بخاری، محمد بن اسماعیل]]، الصحيح، ج۱، ص۳۵ و ۳۶؛ [[محمد بن حبان بستی\|بستی، محمد بن حیان]]، کتاب المجروحین، ج۱، ص۶؛ [[عبدالله بن عدی جرجانی\|جرجانی، عبدالله بن عدی]]، الکافی فی ضعفاء الرجال، ج۷، ص۹۵؛ [[ابونعیم اصفهانی]]، کتاب الضعفاء، ص۵۲؛ [[سليمان بن ابراهیم قندوزی\|قندوزی، سليمان بن ابراهیم]]، ینابیع المودة، ج۱، ص۱۸۶. گفتنی است برخی عالمان اهل سنت، کتابی مستقل راجع به این حدیث نگاشته و اثبات کرده‌اند که این روایت از بیش از صد طریق از پیامبر اکرم {{صل}} نقل شده است (ر. ک: [[سليمان بن احمد طبرانی\|طبرانی، سليمان بن احمد]]، طرق حديث من کذب علی متعمداً، ص۳۳-۱۷۶).</ref>

	== وقوع پدیده [[جعل]] در عصر [[معصومان]] {{عم}} ==		== وقوع پدیده [[جعل]] در عصر [[معصومان]] {{عم}} ==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-24T19:52:28Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۲۳:۲۲
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[جعل حدیث در تاریخ اسلامی]]\| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[جعل حدیث در تاریخ اسلامی]]\| پرسش مرتبط = }}

	==[[جعل حدیث]]==		== [[جعل حدیث]] ==
	[[جعل حدیث]] پدیده‌ای است که در عصر [[نبوی]] و پس از آن، سخنان [[نورانی]] [[پیامبر خاتم\|پیامبر گرامی اسلام]]{{صل}} را [[تهدید]] کرده، تا آنجاکه گفته شده حدود چهارده‌هزار [[روایت]] جعلی از ایشان وجود داشته است.<ref>دراین‌باره، ر.ک: [[جواد شهرستانی\|شهرستانی، جواد]]، مقدمه وسائل الشيعة، ج ۱، ص۴۶.</ref>		[[جعل حدیث]] پدیده‌ای است که در عصر [[نبوی]] و پس از آن، سخنان [[نورانی]] [[پیامبر خاتم\|پیامبر گرامی اسلام]] {{صل}} را [[تهدید]] کرده، تا آنجاکه گفته شده حدود چهارده‌هزار [[روایت]] جعلی از ایشان وجود داشته است.<ref>دراین‌باره، ر. ک: [[جواد شهرستانی\|شهرستانی، جواد]]، مقدمه وسائل الشيعة، ج ۱، ص۴۶.</ref>

	[[حضرت رسول]]{{صل}} با [[آگاهی]] از وقوع این پدیده شوم، در عصر خود این خطر را گوشزد کرده بودند؛ چنان‌که در متون [[شیعه]] و [[سنی]] این [[روایت]] [[نقل]] شده است که فرمودند: {{عربی\|"قَدْ كَثُرَتْ عَلَيَّ الْكَذَّابَةُ. فَمَنْ كَذَبَ عَلَيَّ مُتَعَمِّداً فَلْيَتَبَوَّأْ مَقْعَدَهُ مِنَ النَّارِ"}}؛<ref>«دروغگويان عليه من زیاد شده‌اند. پس هرکس از روی عمد بر من دروغ ببندد، جایگاه او در آتش است». حدیث یادشده با الفاظ متفاوت و از طرق مختلف در متون متعددی آمده است. برای نمونه، ر.ک: نهج‌البلاغة، خطبه ۲۱۰؛ حسن‌بن‌شعبه حرانی، تحف العقول عن آل الرسول، ص۱۹۳؛ [[محمد بن یعقوب کلینی]]، الکافی، ج۱، ص۶۲؛ [[ابراهیم نعمانی\|محمد بن ابراهيم نعمانی]]، الغيبة، ص۷۶؛ [[احمد بن حنبل]]، مسند حنبل، ج۱، ص۷۸؛ [[عبدالله بن بهرام دارمی\|دارمی، عبدالله بن بهرام]]، سنن دارمی، ج۱، ص۷۶ و ۷۷؛ [[محمد بن اسماعیل بخاری\|بخاری، محمد بن اسماعیل]]، الصحيح، ج۱، ص۳۵ و ۳۶؛ [[محمد بن حیان بستی\|بستی، محمد بن حیان]]، کتاب المجروحین، ج۱، ص۶؛ [[عبدالله بن عدی جرجانی\|جرجانی، عبدالله بن عدی]]، الکافی فی ضعفاء الرجال، ج۷، ص۹۵؛ [[ابونعیم اصفهانی]]، کتاب الضعفاء، ص۵۲؛ [[سليمان بن ابراهیم قندوزی\|قندوزی، سليمان بن ابراهیم]]، ینابیع المودة، ج۱، ص۱۸۶. گفتنی است برخی عالمان اهل سنت، کتابی مستقل راجع به این حدیث نگاشته و اثبات کرده‌اند که این روایت از بیش از صد طریق از پیامبر اکرم{{صل}} نقل شده است (ر.ک: [[سليمان بن احمد طبرانی\|طبرانی، سليمان بن احمد]]، طرق حديث من کذب علی متعمداً، ص۳۳-۱۷۶).</ref>		[[حضرت رسول]] {{صل}} با [[آگاهی]] از وقوع این پدیده شوم، در عصر خود این خطر را گوشزد کرده بودند؛ چنان‌که در متون [[شیعه]] و [[سنی]] این [[روایت]] [[نقل]] شده است که فرمودند: {{عربی\|"قَدْ كَثُرَتْ عَلَيَّ الْكَذَّابَةُ. فَمَنْ كَذَبَ عَلَيَّ مُتَعَمِّداً فَلْيَتَبَوَّأْ مَقْعَدَهُ مِنَ النَّارِ"}}؛<ref>«دروغگويان عليه من زیاد شده‌اند. پس هرکس از روی عمد بر من دروغ ببندد، جایگاه او در آتش است». حدیث یادشده با الفاظ متفاوت و از طرق مختلف در متون متعددی آمده است. برای نمونه، ر. ک: نهج‌البلاغة، خطبه ۲۱۰؛ حسن‌بن‌شعبه حرانی، تحف العقول عن آل الرسول، ص۱۹۳؛ [[محمد بن یعقوب کلینی]]، الکافی، ج۱، ص۶۲؛ [[ابراهیم نعمانی\|محمد بن ابراهيم نعمانی]]، الغيبة، ص۷۶؛ [[احمد بن حنبل]]، مسند حنبل، ج۱، ص۷۸؛ [[عبدالله بن بهرام دارمی\|دارمی، عبدالله بن بهرام]]، سنن دارمی، ج۱، ص۷۶ و ۷۷؛ [[محمد بن اسماعیل بخاری\|بخاری، محمد بن اسماعیل]]، الصحيح، ج۱، ص۳۵ و ۳۶؛ [[محمد بن حیان بستی\|بستی، محمد بن حیان]]، کتاب المجروحین، ج۱، ص۶؛ [[عبدالله بن عدی جرجانی\|جرجانی، عبدالله بن عدی]]، الکافی فی ضعفاء الرجال، ج۷، ص۹۵؛ [[ابونعیم اصفهانی]]، کتاب الضعفاء، ص۵۲؛ [[سليمان بن ابراهیم قندوزی\|قندوزی، سليمان بن ابراهیم]]، ینابیع المودة، ج۱، ص۱۸۶. گفتنی است برخی عالمان اهل سنت، کتابی مستقل راجع به این حدیث نگاشته و اثبات کرده‌اند که این روایت از بیش از صد طریق از پیامبر اکرم {{صل}} نقل شده است (ر. ک: [[سليمان بن احمد طبرانی\|طبرانی، سليمان بن احمد]]، طرق حديث من کذب علی متعمداً، ص۳۳-۱۷۶).</ref>

	==وقوع پدیده [[جعل]] در عصر [[معصومان]]{{عم}}==		== وقوع پدیده [[جعل]] در عصر [[معصومان]] {{عم}} ==
	وقوع پدیده [[جعل]] در عصر [[معصومان]] نیز امری انکارناپذیر است. ازاین‌رو خود [[امامان معصوم]]{{عم}} [[شیعیان]] را نسبت به [[احادیث]] ساختگی هشدار داده، ملاک‌هایی برای تشخیص آنها ارائه کرده‌اند. برای نمونه، [[هشام بن حکم]] از [[امام صادق]]{{ع}} [[نقل]] می‌کند که فرمودند: «سخنی را از ما قبول نکنید؛ مگر آنکه موافق [[قرآن]] و [[سنت]] باشد یا همراه با آن شاهدی از سخنان پیشین باشد؛ چراکه [[مغيرة بن سعيد]] – لعنه‌الله – احادیثی را در کتاب‌های [[اصحاب]] پدرم وارد کرده که پدرم آنها را نگفته است».<ref>[[محمد بن عمر کشی\|کشی، محمد بن عمر]]، رجال الكشی، ص۲۲۴.</ref>		وقوع پدیده [[جعل]] در عصر [[معصومان]] نیز امری انکارناپذیر است. ازاین‌رو خود [[امامان معصوم]] {{عم}} [[شیعیان]] را نسبت به [[احادیث]] ساختگی هشدار داده، ملاک‌هایی برای تشخیص آنها ارائه کرده‌اند. برای نمونه، [[هشام بن حکم]] از [[امام صادق]] {{ع}} [[نقل]] می‌کند که فرمودند: «سخنی را از ما قبول نکنید؛ مگر آنکه موافق [[قرآن]] و [[سنت]] باشد یا همراه با آن شاهدی از سخنان پیشین باشد؛ چراکه [[مغيرة بن سعيد]] – لعنه‌الله – احادیثی را در کتاب‌های [[اصحاب]] پدرم وارد کرده که پدرم آنها را نگفته است».<ref>[[محمد بن عمر کشی\|کشی، محمد بن عمر]]، رجال الكشی، ص۲۲۴.</ref>

	ازاین‌رو، [[عالمان شیعه]] و [[اهل سنت]] با پی‌ریزی [[علم رجال]] به تمییز [[راویان]] [[ثقه]] از غیر [[ثقه]] [[همت]] گمارده، تصنیفات مستقل و متعددی را به رشته تحریر درآوردند.<ref>کتاب‌های رجال البرقی، رجال الكشی، رجال النجاشی، الفهرست نوشته [[شیخ طوسی]]، رجال ابن داوود و خلاصة الاقوال نوشته [[علامه حلی]] از معروف‌ترین کتاب‌های رجال شیعه به‌شمار می‌روند. کتاب‌های الطبقات الكبرى نوشته ابن‌سعد، التاريخ الكبير نوشته بخاری، کتاب الضعفاء و المتروکین نوشته نسائی، الجرح و التعديل نوشته ابن‌ابی‌حاتم رازی و کتاب المجروحين نوشته ابن‌حبان نیز از مهم‌ترین کتاب‌های رجالی [[اهل سنت]] هستند.</ref>		ازاین‌رو، [[عالمان شیعه]] و [[اهل سنت]] با پی‌ریزی [[علم رجال]] به تمییز [[راویان]] [[ثقه]] از غیر [[ثقه]] [[همت]] گمارده، تصنیفات مستقل و متعددی را به رشته تحریر درآوردند.<ref>کتاب‌های رجال البرقی، رجال الكشی، رجال النجاشی، الفهرست نوشته [[شیخ طوسی]]، رجال ابن داوود و خلاصة الاقوال نوشته [[علامه حلی]] از معروف‌ترین کتاب‌های رجال شیعه به‌شمار می‌روند. کتاب‌های الطبقات الكبرى نوشته ابن‌سعد، التاريخ الكبير نوشته بخاری، کتاب الضعفاء و المتروکین نوشته نسائی، الجرح و التعديل نوشته ابن‌ابی‌حاتم رازی و کتاب المجروحين نوشته ابن‌حبان نیز از مهم‌ترین کتاب‌های رجالی [[اهل سنت]] هستند.</ref>

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T06:15:14Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۴۵
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{امامت}}~~
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[جعل حدیث در تاریخ اسلامی]]\| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[جعل حدیث در تاریخ اسلامی]]\| پرسش مرتبط = }}

خط ۲۲:		خط ۲۱:
	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	#[[پرونده:457575.jpeg\|22px]] [[محمد حسین فاریاب\|فاریاب، محمد حسین]]، [[بررسی انطباق شئون امامت در کلام امامیه بر قرآن و سنت (کتاب)\|'''بررسی انطباق شئون امامت در کلام امامیه بر قرآن و سنت''']]		# [[پرونده:457575.jpeg\|22px]] [[محمد حسین فاریاب\|فاریاب، محمد حسین]]، [[بررسی انطباق شئون امامت در کلام امامیه بر قرآن و سنت (کتاب)\|'''بررسی انطباق شئون امامت در کلام امامیه بر قرآن و سنت''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

خط ۳۳:		خط ۳۲:
	[[رده:بررسی انطباق شئون امامت]]		[[رده:بررسی انطباق شئون امامت]]
	[[رده:جعل حدیث]]		[[رده:جعل حدیث]]
	~~[[رده:مدخل]]~~

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۱

2022-07-10T15:53:05Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۱

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۹:۲۳
خط ۱:		خط ۱:
	{{امامت}}		{{امامت}}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين~~ مدخل ~~از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>~~		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[جعل حدیث در تاریخ اسلامی]]\| پرسش مرتبط = }}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">~~ [[جعل حدیث در تاریخ اسلامی]]~~</div>~~

	==[[جعل حدیث]]==		==[[جعل حدیث]]==