جنتان - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Wasity: جایگزینی متن - 'احداث' به 'احداث'

2022-09-26T17:54:39Z

جایگزینی متن - 'احداث' به 'احداث'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۲۱:۲۴
خط ۱۴:		خط ۱۴:
	==سبأ کجا است؟==		==سبأ کجا است؟==
	سبأ: «... سرزمینی است در [[یمن]]، شهر آن [[مأرب]] که بین آن و [[صنعا]] سه [[روز]] راه است و این [[زمین]] بدین اسم از آن جهت نامیده شد، که خانه‌های [[اولاد]] سبأ... در آنجا بود»<ref>زین العابدین، رهنما، ترجمه قرآن مجید، ج۳، ص۴۳۱.</ref>.		سبأ: «... سرزمینی است در [[یمن]]، شهر آن [[مأرب]] که بین آن و [[صنعا]] سه [[روز]] راه است و این [[زمین]] بدین اسم از آن جهت نامیده شد، که خانه‌های [[اولاد]] سبأ... در آنجا بود»<ref>زین العابدین، رهنما، ترجمه قرآن مجید، ج۳، ص۴۳۱.</ref>.
	سرزمین سبأ، دارای مرکز و پایتختی بوده که [[تاریخ]] نشان می‌دهد، سد معروف مارب در آن شهر [[احداث]] شده و با وجود آن سد و رود عظیمی، که پشت سد بوده است. آن دو باغ مورد اشاره قرآن را، [[سیراب]] می‌کرده و از [[برکت]] آن رود و آن باغ‌های پر ثمر، [[مردم]] سبأ. در [[رفاه]] و [[آسایش]]؛ به سر می‌برده‌اند و ما، در ذیل به معرفی آن دو باغ می‌پردازیم:		سرزمین سبأ، دارای مرکز و پایتختی بوده که [[تاریخ]] نشان می‌دهد، سد معروف مارب در آن شهر احداث شده و با وجود آن سد و رود عظیمی، که پشت سد بوده است. آن دو باغ مورد اشاره قرآن را، [[سیراب]] می‌کرده و از [[برکت]] آن رود و آن باغ‌های پر ثمر، [[مردم]] سبأ. در [[رفاه]] و [[آسایش]]؛ به سر می‌برده‌اند و ما، در ذیل به معرفی آن دو باغ می‌پردازیم:
	«در جانب شرقی صنعا پایتخت کنونی یمن به فاصله صد و بیست کیلومتر [[سرزمین]] پهناور و دشتی دامنه‌دار وجود دارد... که آثار خرابه‌های شهرستان مأرب پایتخت [[کشور]] سبأ که زمانی [[مسکن]] [[خورشید]] پرستان بوده [است]... این خرابه‌ها که اکنون در گوشه‌ای از جنوب [[عربستان]] در زیر طبقات [[خاک]] روی پوشیده؛ نقش‌های بسیار مؤثری، در صحنه تاریخ قدیم ایفا کرده است»<ref>صدرالدین، بلاغی، قصص قرآن، ص۳۷۸.</ref>.		«در جانب شرقی صنعا پایتخت کنونی یمن به فاصله صد و بیست کیلومتر [[سرزمین]] پهناور و دشتی دامنه‌دار وجود دارد... که آثار خرابه‌های شهرستان مأرب پایتخت [[کشور]] سبأ که زمانی [[مسکن]] [[خورشید]] پرستان بوده [است]... این خرابه‌ها که اکنون در گوشه‌ای از جنوب [[عربستان]] در زیر طبقات [[خاک]] روی پوشیده؛ نقش‌های بسیار مؤثری، در صحنه تاریخ قدیم ایفا کرده است»<ref>صدرالدین، بلاغی، قصص قرآن، ص۳۷۸.</ref>.

	همان‌گونه که ذکر شد؛ طبق شواهد [[تاریخی]] [[سد مأرب]]، در این [[شهر]] [[احداث]] شد و همان باغ‌های مورد اشاره [[قرآن]]؛ در دو سمت راست و چپ رودی بوده که از آن سد جاری می‌گردید. یادآور می‌شود که: «[[سرزمین یمن]] مانند سایر نقاط [[عربستان]]، فاقد نهر‌ها است و از این جهت غالباً دچار [[زحمت]] و خسارت می‌شود... نظر به این [[مشکلات]] طبیعی، [[مردم]] [[سبأ]] به [[فکر]] ساختن [[سدی]] افتادند؛ که به وسیله آن سیلاب‌های کوهستانی را، از جریان طبیعی باز دارند و در مخزن‌های بزرگ و محکم [[ذخیره]] کنند... مردم سبأ برای عملی ساختن این فکر؛ تنگه میان دو [[کوه]] بلق را در نظر گرفتند و در عرض رودخانه ادنه... سد بزرگ و تاریخی معروف به سد مأرب... را بنیان نهادند و فاصله بین تنگه کوهستانی بلق و [[شهر مأرب]] را، که سیصد میل مربع مساحت داشت، به صورت بوستان‌های خرم و حاصل‌خیز در آوردند»<ref>سند شماره قبل، ص۳۸۰.</ref>.		همان‌گونه که ذکر شد؛ طبق شواهد [[تاریخی]] [[سد مأرب]]، در این [[شهر]] احداث شد و همان باغ‌های مورد اشاره [[قرآن]]؛ در دو سمت راست و چپ رودی بوده که از آن سد جاری می‌گردید. یادآور می‌شود که: «[[سرزمین یمن]] مانند سایر نقاط [[عربستان]]، فاقد نهر‌ها است و از این جهت غالباً دچار [[زحمت]] و خسارت می‌شود... نظر به این [[مشکلات]] طبیعی، [[مردم]] [[سبأ]] به [[فکر]] ساختن [[سدی]] افتادند؛ که به وسیله آن سیلاب‌های کوهستانی را، از جریان طبیعی باز دارند و در مخزن‌های بزرگ و محکم [[ذخیره]] کنند... مردم سبأ برای عملی ساختن این فکر؛ تنگه میان دو [[کوه]] بلق را در نظر گرفتند و در عرض رودخانه ادنه... سد بزرگ و تاریخی معروف به سد مأرب... را بنیان نهادند و فاصله بین تنگه کوهستانی بلق و [[شهر مأرب]] را، که سیصد میل مربع مساحت داشت، به صورت بوستان‌های خرم و حاصل‌خیز در آوردند»<ref>سند شماره قبل، ص۳۸۰.</ref>.
	فراوانی میوه باغ‌ها، آن قدر بود که اگر: «[[کنیزکان]] ایشان در میان آن چمن‌ها می‌رفتندی میوه، در سله‌های [سبدهای] ایشان، بر سر می‌افتادی، شبانگاه که از تماشا باز آمدندی، میوه‌های لطیف می‌آوردندی، دست کس به آن نارسیده، از آن خوردندی»<ref>زین العابدین، رهنما، ترجمه قرآن مجید، ج۳، ص۴۳۶.</ref>.<ref>[[محمد حسن عرب\|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)\|دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید]]، ص ۲۲۷.</ref>		فراوانی میوه باغ‌ها، آن قدر بود که اگر: «[[کنیزکان]] ایشان در میان آن چمن‌ها می‌رفتندی میوه، در سله‌های [سبدهای] ایشان، بر سر می‌افتادی، شبانگاه که از تماشا باز آمدندی، میوه‌های لطیف می‌آوردندی، دست کس به آن نارسیده، از آن خوردندی»<ref>زین العابدین، رهنما، ترجمه قرآن مجید، ج۳، ص۴۳۶.</ref>.<ref>[[محمد حسن عرب\|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)\|دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید]]، ص ۲۲۷.</ref>

Jaafari: صفحه‌ای تازه حاوی «{{نبوت}} {{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = جنتان | عنوان مدخل = جنتان | مداخل مرتبط = جنتان در قرآن - جنتان در حدیث | پرسش مرتبط = }} ==جغرافیای جنتان، در سوره مبارکه سبأ== {{متن قرآن|لَقَدْ كَانَ لِسَبَإٍ فِي مَسْكَنِهِمْ آيَةٌ جَنَّتَانِ عَنْ يَمِ...» ایجاد کرد

2022-09-19T05:36:38Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{نبوت}} {{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = جنتان | عنوان مدخل = جنتان | مداخل مرتبط = جنتان در قرآن - جنتان در حدیث | پرسش مرتبط = }} ==جغرافیای جنتان، در سوره مبارکه سبأ== {{متن قرآن|لَقَدْ كَانَ لِسَبَإٍ فِي مَسْكَنِهِمْ آيَةٌ جَنَّتَانِ عَنْ يَمِ...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{نبوت}}
{{مدخل مرتبط
| موضوع مرتبط = جنتان
| عنوان مدخل = [[جنتان]]
| مداخل مرتبط = [[جنتان در قرآن]] - [[جنتان در حدیث]]
| پرسش مرتبط =
}}

==جغرافیای جنتان، در [[سوره مبارکه سبأ]]==
{{متن قرآن|لَقَدْ كَانَ لِسَبَإٍ فِي مَسْكَنِهِمْ آيَةٌ جَنَّتَانِ عَنْ يَمِينٍ وَشِمَالٍ...}}<ref>«برای (قوم) سبا در مسکن‌هایشان نشانه‌ای (شگرف) وجود داشت: دو باغ از راست و چپ، از روزی پروردگارتان بخورید و او را سپاس گزارید! شهری است پاکیزه و پروردگاری آمرزنده» سوره سبأ، آیه ۱۵.</ref>.
در [[آیه]] فوق نام دو باغ ذکر شده، که اسم دو مکان مهم جغرافیایی است، که [[قرآن]] از آنها به عنوان آیه نام برده است و نشانی آنها را در [[سبأ]] داده؛ اما روشن نیست که آن دو باغ، در کدام [[شهر]] از شهر‌های سبأ بوده است.
ما، ابتدا برای [[آمادگی]] [[ذهن]] خوانندگان گرامی، به معرفی [[سرزمین سبأ]] می‌پردازیم و سپس به [[شناسایی]] آن ناحیه، یا شهری که آن دو باغ، در آن بوده، اشاره خواهیم کرد.<ref>[[محمد حسن عرب|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)|دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید]]، ص ۲۲۷.</ref>

==سبأ کجا است؟==
سبأ: «... سرزمینی است در [[یمن]]، شهر آن [[مأرب]] که بین آن و [[صنعا]] سه [[روز]] راه است و این [[زمین]] بدین اسم از آن جهت نامیده شد، که خانه‌های [[اولاد]] سبأ... در آنجا بود»<ref>زین العابدین، رهنما، ترجمه قرآن مجید، ج۳، ص۴۳۱.</ref>.
سرزمین سبأ، دارای مرکز و پایتختی بوده که [[تاریخ]] نشان می‌دهد، سد معروف مارب در آن شهر [[احداث]] شده و با وجود آن سد و رود عظیمی، که پشت سد بوده است. آن دو باغ مورد اشاره قرآن را، [[سیراب]] می‌کرده و از [[برکت]] آن رود و آن باغ‌های پر ثمر، [[مردم]] سبأ. در [[رفاه]] و [[آسایش]]؛ به سر می‌برده‌اند و ما، در ذیل به معرفی آن دو باغ می‌پردازیم:
«در جانب شرقی صنعا پایتخت کنونی یمن به فاصله صد و بیست کیلومتر [[سرزمین]] پهناور و دشتی دامنه‌دار وجود دارد... که آثار خرابه‌های شهرستان مأرب پایتخت [[کشور]] سبأ که زمانی [[مسکن]] [[خورشید]] پرستان بوده [است]... این خرابه‌ها که اکنون در گوشه‌ای از جنوب [[عربستان]] در زیر طبقات [[خاک]] روی پوشیده؛ نقش‌های بسیار مؤثری، در صحنه تاریخ قدیم ایفا کرده است»<ref>صدرالدین، بلاغی، قصص قرآن، ص۳۷۸.</ref>.

همان‌گونه که ذکر شد؛ طبق شواهد [[تاریخی]] [[سد مأرب]]، در این [[شهر]] [[احداث]] شد و همان باغ‌های مورد اشاره [[قرآن]]؛ در دو سمت راست و چپ رودی بوده که از آن سد جاری می‌گردید. یادآور می‌شود که: «[[سرزمین یمن]] مانند سایر نقاط [[عربستان]]، فاقد نهر‌ها است و از این جهت غالباً دچار [[زحمت]] و خسارت می‌شود... نظر به این [[مشکلات]] طبیعی، [[مردم]] [[سبأ]] به [[فکر]] ساختن [[سدی]] افتادند؛ که به وسیله آن سیلاب‌های کوهستانی را، از جریان طبیعی باز دارند و در مخزن‌های بزرگ و محکم [[ذخیره]] کنند... مردم سبأ برای عملی ساختن این فکر؛ تنگه میان دو [[کوه]] بلق را در نظر گرفتند و در عرض رودخانه ادنه... سد بزرگ و تاریخی معروف به سد مأرب... را بنیان نهادند و فاصله بین تنگه کوهستانی بلق و [[شهر مأرب]] را، که سیصد میل مربع مساحت داشت، به صورت بوستان‌های خرم و حاصل‌خیز در آوردند»<ref>سند شماره قبل، ص۳۸۰.</ref>.
فراوانی میوه باغ‌ها، آن قدر بود که اگر: «[[کنیزکان]] ایشان در میان آن چمن‌ها می‌رفتندی میوه، در سله‌های [سبدهای] ایشان، بر سر می‌افتادی، شبانگاه که از تماشا باز آمدندی، میوه‌های لطیف می‌آوردندی، دست کس به آن نارسیده، از آن خوردندی»<ref>زین العابدین، رهنما، ترجمه قرآن مجید، ج۳، ص۴۳۶.</ref>.<ref>[[محمد حسن عرب|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)|دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید]]، ص ۲۲۷.</ref>

==نتیجه بررسی==
با توجه به آنچه از نظرتان، در این مقاله [[پژوهشی]] گذشت، به این نتیجه می‌رسیم، که باغ‌های مورد اشاره [[قرآن مجید]]، در [[آیه]] مذکور، در دو طرف راست و چپ رود ادنه که از سد مأرب جاری می‌شده؛ قرار داشته‌اند و در اثر [[ناسپاسی]]؛ سیل بنیان کن عرم در سال ۵۳۲ میلادی، آن سد شکسته و آن [[نعمت الهی]]، از آن مردم ناشکر، گرفته شد.<ref>[[محمد حسن عرب|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)|دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید]]، ص ۲۲۹.</ref>

== منابع ==
{{منابع}}
# [[پرونده:IM010435.jpg|22px]] [[محمد حسن عرب|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)|'''دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید''']]
{{پایان منابع}}

== پانویس ==
{{پانویس}}

[[رده:مکان‌ها در قرآن]]