Wasity: جایگزینی متن - 'دست' به 'دست'

2023-03-02T14:21:34Z

جایگزینی متن - 'دست' به 'دست'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ مارس ۲۰۲۳، ساعت ۱۷:۵۱
خط ۴۴:		خط ۴۴:
	[[حضرت]] فرمود: "در آن وقت، به خانه‌های خود داخل شوید و درها را بر روی خود ببندید". فرد دیگری برخاست و گفت: "اگر فتنه‌ها در خانه‌های ما وارد شد، چه باید کرد؟"		[[حضرت]] فرمود: "در آن وقت، به خانه‌های خود داخل شوید و درها را بر روی خود ببندید". فرد دیگری برخاست و گفت: "اگر فتنه‌ها در خانه‌های ما وارد شد، چه باید کرد؟"

	پیامبر {{صل}} فرمودند: "در آن وقت، [[دست]] نگهدارید و کاری نکنید؛ به [[راستی]] که مرد در زیر سایه [[اسلام]] [[زندگی]] می‌کند و از [[مال]] برادرش شکم خود را [[سیر]] می‌کند و در آن حال، [[خون]] برادرش را می‌ریزد. در آن وقت، از پروردگارش [[نافرمانی]] کرده و کافر شده است و در آن حال، [[آتش جهنم]] به پیشوازش می‌آید<ref>مسند ابی یعلی، ابویعلی موصلی، ج۳، ص۹۴.</ref>.<ref>[[سید غریب عساکره\|عساکره، سید غریب]]، [[جندب بن عبدالله (مقاله)\|مقاله «جندب بن عبدالله»]]، [[دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم ج۴ (کتاب)\|دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم]]، ج۴، ص:۲۹۱.</ref>		پیامبر {{صل}} فرمودند: "در آن وقت، دست نگهدارید و کاری نکنید؛ به [[راستی]] که مرد در زیر سایه [[اسلام]] [[زندگی]] می‌کند و از [[مال]] برادرش شکم خود را [[سیر]] می‌کند و در آن حال، [[خون]] برادرش را می‌ریزد. در آن وقت، از پروردگارش [[نافرمانی]] کرده و کافر شده است و در آن حال، [[آتش جهنم]] به پیشوازش می‌آید<ref>مسند ابی یعلی، ابویعلی موصلی، ج۳، ص۹۴.</ref>.<ref>[[سید غریب عساکره\|عساکره، سید غریب]]، [[جندب بن عبدالله (مقاله)\|مقاله «جندب بن عبدالله»]]، [[دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم ج۴ (کتاب)\|دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم]]، ج۴، ص:۲۹۱.</ref>
	=== خودکشی ===		=== خودکشی ===
	روزی رسول خدا {{صل}} فرمودند: "مردی به خاطر بلایی که به او رسیده بود، از [[رحمت]] [[خداوند]] [[ناامید]] شد. و با چاقویی رگ خودش را زد و با جاری شدن خون از بدنش، مرد. این کار [[گناه]] بزرگی است و خداوند به خاطر کاری که او کرده بر او [[خشمگین]] خواهد بود. [[خداوند متعال]] درباره چنین افرادی می‌فرماید: "به راستی که [[بنده]] ام خودکشی کرده و از [[رحمت]] من [[ناامید]] شده است.		روزی رسول خدا {{صل}} فرمودند: "مردی به خاطر بلایی که به او رسیده بود، از [[رحمت]] [[خداوند]] [[ناامید]] شد. و با چاقویی رگ خودش را زد و با جاری شدن خون از بدنش، مرد. این کار [[گناه]] بزرگی است و خداوند به خاطر کاری که او کرده بر او [[خشمگین]] خواهد بود. [[خداوند متعال]] درباره چنین افرادی می‌فرماید: "به راستی که [[بنده]] ام خودکشی کرده و از [[رحمت]] من [[ناامید]] شده است.

Msadeq: صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = جندب بن عبدالله بجلی | عنوان مدخل = جندب بن عبدالله بجلی | مداخل مرتبط = جندب بن عبدالله بجلی در تاریخ اسلامی - جندب بن عبدالله بجلی در حدیث | پرسش مرتبط = }} == جندب و نقل روایات == او در کوفه می‌زیست و سپس همراه مصع...» ایجاد کرد

2022-11-14T06:03:58Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = جندب بن عبدالله بجلی | عنوان مدخل = جندب بن عبدالله بجلی | مداخل مرتبط = جندب بن عبدالله بجلی در تاریخ اسلامی - جندب بن عبدالله بجلی در حدیث | پرسش مرتبط = }} == جندب و نقل روایات == او در کوفه می‌زیست و سپس همراه مصع...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{مدخل مرتبط
| موضوع مرتبط = جندب بن عبدالله بجلی
| عنوان مدخل = جندب بن عبدالله بجلی
| مداخل مرتبط = [[جندب بن عبدالله بجلی در تاریخ اسلامی]] - [[جندب بن عبدالله بجلی در حدیث]]
| پرسش مرتبط =
}}
== جندب و [[نقل روایات]] ==
او در کوفه می‌زیست و سپس همراه [[مصعب بن زبیر]] به بصره مهاجرت کرد. [[اهل کوفه]] و بصره از او [[روایت]] [[نقل]] کرده‌اند. این [[راویان]] از جندب بن عبدالله [[حدیث]] نقل کرده‌اند:

راویان بصره: [[حسن بن ابی الحسن]]؛ [[محمد بن سیرین]]؛ [[أنس بن سیرین]]؛ [[ابوالسوار العدوی]]؛ [[بکر بن عبدالله المزنی]]؛ [[یونس بن جبیر الباهلی]]؛ [[صفوان بن محرز المازنی]] و [[أبو عمران الجونی]].

راویان کوفه: [[عبدالملک بن عمیر]]؛ [[اسود بن قیس]] و [[سلمة بن کهیل]].

گاهی به او [[جندب بن سفیان]] گفته شده و او را به جدش، سفیان، نسبت می‌دهند و نیز نقل شده که جندب از [[ابی بن کعب]] و [[حذیفة بن یمان]] حدیث نقل کرده است. او [[یاران]] رسول خدا {{صل}} را دیده و از ایشان روایاتی نقل کرده است.

[[ابن عبدالبر]] می‌گوید: [[همنشینی]] او با پیامبر {{صل}} زیاد نبوده است<ref>الاستیعاب، ابن عبد البر، ج۱، ص۲۵۶-۲۵۷؛ الاصابه، ابن حجر، ج۱، ص۶۱۳ تاریخ الاسلام، ذهبی، ج۵، ص۸۶؛ اسد الغابه، این اثیر، ج۱، ص۳۶۰.</ref>. چند [[روایت]] از [[جندب]].<ref>[[سید غریب عساکره|عساکره، سید غریب]]، [[جندب بن عبدالله (مقاله)|مقاله «جندب بن عبدالله»]]، [[دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم ج۴ (کتاب)|دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم]]، ج۴، ص:۲۸۸.</ref>
=== [[قربانی]] ===
جندب می‌گوید: [[زمان]] [[حج]] بود و من در وقت قربانی، همراه [[رسول خدا]] {{صل}} بودم. هنگام [[نماز]] [[پیامبر]] {{صل}} نماز خواند و ما نیز به آن [[حضرت]] [[اقتدا]] کردیم. بعضی از همراهان پیامبر {{صل}} قبل از این که نماز بخوانند، قربانی کردند. وقتی که پیامبر {{صل}} نماز را تمام کرد به [[اصحاب]] فرمودند: "هر کس که قربانی کرده، به جای آن گوسفند دیگری قربانی می‌کند و هر کس تا به حال قربانی نکرده و خواسته بعد از تمام شدن نماز قربانی کند، پس با [[نام خداوند]] قربانی کند<ref>معجم الکبیر، طبرانی، ج۲، ص۱۸۷؛ مسند احمد، احمد بن حنبل، ج۴، ص۳۱۳؛ مسند ابی یعلی، ابویعلی موصلی، ج۳، ص۱۰۱.</ref>.<ref>[[سید غریب عساکره|عساکره، سید غریب]]، [[جندب بن عبدالله (مقاله)|مقاله «جندب بن عبدالله»]]، [[دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم ج۴ (کتاب)|دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم]]، ج۴، ص:۲۸۸.</ref>
=== [[نماز صبح]] ===
[[جندب بن عبدالله]] می‌گوید: شنیدم رسول خدا {{صل}} فرمودند: "هر کس که نماز صبح را ادا کند، در [[پناه]] [[خدا]] خواهد بود و [[خداوند]] بلند مرتبه از تو درباره چیزی که در پناه اوست باز خواست نمی‌کند<ref>{{متن حدیث| مَنْ صَلَّى الصُّبْحَ فَهُوَ فِي ذِمَّةِ اللَّهِ، فَلَا يَطْلُبَنَّكُمْ اللَّهُ مِنْ ذِمَّتِهِ بِشَيْءٍ }}؛ الطبقات الکبری، ابن سعد، ج۷، ص۲۹۴؛ تاریخ الکبیر، بخاری، ج۱، ص۱۳۲؛ تاریخ بغداد، خطیب بغدادی، ج۳، ص۶۰۰؛ معرفة الصحابه، ابونعیم اصفهانی، ج۱، ص۱۳۰؛ التهذیب، شیخ طوسی، ج۹، ص۲۷۴.</ref>.<ref>[[سید غریب عساکره|عساکره، سید غریب]]، [[جندب بن عبدالله (مقاله)|مقاله «جندب بن عبدالله»]]، [[دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم ج۴ (کتاب)|دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم]]، ج۴، ص:۲۸۹.</ref>
=== [[آدم]] و [[موسی]] {{ع}} ===
جندب می‌گوید: رسول خدا {{صل}} فرمودند: "روزی [[حضرت آدم]] و [[حضرت موسی]] {{ع}} به هم رسیدند و درباره [[مقام]] و [[منزلت]] خود در نزد [[خداوند متعال]] [[دلیل]] و [[برهان]] می‌آوردند. موسی به آدم {{ع}} گفت: "ای آدم! تو همان کسی هستی که خداوند با دست خود تو را آفرید و سپس به [[فرشتگان]] فرمود برای تو [[سجده]] کنند و آنها نیز سجده کردند. خداوند متعال بعد از آن تو را در [[بهشت]] جاوید خود قرار داد و تو با [[غفلت]] و کاری که کردی، خودت و تمام [[مردم]] را از بهشت بیرون آوردی!"

آدم {{ع}} در جواب موسی {{ع}} فرمود: "تو همان موسی هستی که [[خداوند]] تو را [[حکیم]] خود قرار داده و [[تورات]] و [[انجیل]] را بر تو نازل فرمود. آیا من جلوتر هستم یا ذکر؟" [[موسی]] {{ع}} گفت: "ذکر مقدم‌تر است". سپس [[رسول خدا]] {{صل}} فرمود: "به [[راستی]] که [[حضرت آدم]] {{ع}} با این سؤالی که از موسی {{ع}} کرده بود، [[حجت]] را بر او تمام کرد و [[حضرت موسی]] {{ع}} نیز دیگر چیزی نگفت<ref>مسند ابی یعلی، ابویعلی موصلی، ج۳، ص۹۱ و ۹۸.</ref>.<ref>[[سید غریب عساکره|عساکره، سید غریب]]، [[جندب بن عبدالله (مقاله)|مقاله «جندب بن عبدالله»]]، [[دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم ج۴ (کتاب)|دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم]]، ج۴، ص:۲۸۹.</ref>
=== [[عاقبت]] کشتن [[مسلمان]] ===
[[جندب بن عبدالله]] می‌گوید: در نزد [[پیامبر]] {{صل}} نشسته بودم. مردی آمد و به رسول خدا {{صل}} [[بشارت]] [[پیروزی]] داد. سپس آن [[مرد]] مسلمان داستان خود را چنین آغاز کرد: "ای رسول خدا {{صل}} ما به [[دستور]] شما به [[جنگ]] رفتیم و در آن جنگ به [[یاری]] خداوند و دعای شما [[پیروز]] شدیم. وقتی [[کفار]] [[شکست]] خوردند، فرار کردند و ما نیز به دنبال آنها رفتیم. من به یکی از آنها رسیدم در حالی که شمشیرم را از نیام کشیده بودم و آن شخص بدون اسحله بود و به من [[پناه]] آورده بود و می‌گفت: مرا نکش؛ من مسلمانم، من مسلمانم. من اعتنایی به گفته‌های او نکردم و او را کشتم. ای [[پیامبر خدا]] {{صل}} به راستی که او از من پناه می‌خواست ولی من به او اعتنا نکردم و او را کشتم".

رسول خدا {{صل}} به او فرمود: "چرا به [[دل]] او نگاه نکردی تا ببینی که راست می‌گوید یا [[دروغ]]؟"

او گفت: "چگونه به قلبش نگاه کنم در حالی که قلبش پوشیده از استخوان و گوشت و پوست است؟"

رسول خدا {{صل}} به او فرمود: "او را کشتی در حالی که نه به قلبش نگاه کردی و نه سخنش را [[باور]] کردی".

وقتی آن مرد مسلمان به اشتباهش پی برد، به پیامبر {{صل}} گفت: "ای رسول خدا! من از کار خود پشیمانم؛ برایم [[طلب]] [[بخشش]] کن تا خداوند مرا ببخشد".

رسول خدا {{صل}} فرمود: "برای تو طلب بخشش نمی‌کنم".

بعد از مدتی آن مرد مسلمان از [[دنیا]] رفت. او را [[غسل]] و [[کفن]] و آماده [[تشییع]] کردند. وقتی او را [[دفن]] کرده، [[خاک]] روی او ریختند، ناگهان دیدند که [[زمین]] او را از [[قبر]] بیرون انداخت. دوباره او را در قبر گذاشتند ولی باز هم زمین او را بیرون انداخت و این عمل سه بار [[اجرا]] شد و هر سه بار زمین او را بیرون انداخت. [[مسلمانان]] به ناچار، برای [[حفظ]] آبروی خود او را در دره‌ای انداختند<ref>مسند ابی یعلی، ابویعلی موصلی، ج۳، ص۹۲.</ref>.<ref>[[سید غریب عساکره|عساکره، سید غریب]]، [[جندب بن عبدالله (مقاله)|مقاله «جندب بن عبدالله»]]، [[دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم ج۴ (کتاب)|دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم]]، ج۴، ص:۲۹۰.</ref>
=== [[فتنه‌ها]] بعد از [[پیامبر]] {{صل}} ===
[[جندب بن عبد الله]] می‌گوید: روزی با جمعی از [[اصحاب]] نزد [[رسول خدا]] {{صل}} بودیم که فرمود: "بعد از من فتنه‌هایی مانند تاریکی‌های [[شب]] بر شما سایه می‌افکند که در آن [[زمان]] مرد، صبح می‌کند در حالی که [[مسلمان]] است ولی وقتی که شب فرا می‌رسد، [[کافر]] می‌شود. و هم چنین مردی در شب، مسلمان است ولی وقتی که صبح می‌شود کافر می‌شود".

مردی برخاست و گفت: "ای رسول خدا {{صل}}! در آن وقت ما باید چه کار کنیم؟"

[[حضرت]] فرمود: "در آن وقت، به خانه‌های خود داخل شوید و درها را بر روی خود ببندید". فرد دیگری برخاست و گفت: "اگر فتنه‌ها در خانه‌های ما وارد شد، چه باید کرد؟"

پیامبر {{صل}} فرمودند: "در آن وقت، [[دست]] نگهدارید و کاری نکنید؛ به [[راستی]] که مرد در زیر سایه [[اسلام]] [[زندگی]] می‌کند و از [[مال]] برادرش شکم خود را [[سیر]] می‌کند و در آن حال، [[خون]] برادرش را می‌ریزد. در آن وقت، از پروردگارش [[نافرمانی]] کرده و کافر شده است و در آن حال، [[آتش جهنم]] به پیشوازش می‌آید<ref>مسند ابی یعلی، ابویعلی موصلی، ج۳، ص۹۴.</ref>.<ref>[[سید غریب عساکره|عساکره، سید غریب]]، [[جندب بن عبدالله (مقاله)|مقاله «جندب بن عبدالله»]]، [[دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم ج۴ (کتاب)|دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم]]، ج۴، ص:۲۹۱.</ref>
=== خودکشی ===
روزی رسول خدا {{صل}} فرمودند: "مردی به خاطر بلایی که به او رسیده بود، از [[رحمت]] [[خداوند]] [[ناامید]] شد. و با چاقویی رگ خودش را زد و با جاری شدن خون از بدنش، مرد. این کار [[گناه]] بزرگی است و خداوند به خاطر کاری که او کرده بر او [[خشمگین]] خواهد بود. [[خداوند متعال]] درباره چنین افرادی می‌فرماید: "به راستی که [[بنده]] ام خودکشی کرده و از [[رحمت]] من [[ناامید]] شده است.

اگر کمی [[صبر]] می‌کرد شاید رحمت من شامل حال او می‌شد و تمام [[مشکلات]] [[زندگی]] او برطرف می‌شد. ولی ناامید شده و خودکشی کرده است و به خاطر همین، بهشتم بر او [[حرام]] است"<ref>مسند ابی یعلی، ابویعلی موصلی، ج۳، ص۹۶ (۱۵۲۷).</ref>.<ref>[[سید غریب عساکره|عساکره، سید غریب]]، [[جندب بن عبدالله (مقاله)|مقاله «جندب بن عبدالله»]]، [[دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم ج۴ (کتاب)|دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم]]، ج۴، ص:۲۹۱.</ref>
=== [[بخشش خداوند]] ===
[[جندب]] می‌گوید: شنیدم که [[رسول خدا]] {{صل}} فرمود: "وقتی مردی به دیگران بگوید: به [[خدا]] قسم، [[خداوند]] فلانی را نخواهد بخشید، خداوند در جواب او می‌فرماید: "از کجا می‌دانی که من فلان شخص را نمی‌بخشم. آیا تو خدایی یا من؟! به [[راستی]] که من آن شخص را بخشیدم و از گناهانش گذشتم و [[اعمال]] تو را به خاطر گفته هایت و کاری که کردی، رد می‌کنم و آنها را بی [[ارزش]] می‌سازم<ref>مسند ابی یعلی، ابویعلی موصلی، ج۳، ص۱۰۱.</ref>.<ref>[[سید غریب عساکره|عساکره، سید غریب]]، [[جندب بن عبدالله (مقاله)|مقاله «جندب بن عبدالله»]]، [[دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم ج۴ (کتاب)|دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم]]، ج۴، ص:۲۹۲.</ref>

== منابع ==
{{منابع}}
# [[پرونده:1100353.jpg|22px]] [[سید غریب عساکره|عساکره، سید غریب]]، [[جندب بن عبدالله (مقاله)|مقاله «جندب بن عبدالله»]]، [[دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم ج۴ (کتاب)|'''دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم ج۴''']]
{{پایان منابع}}

== پانویس ==
{{پانویس}}

[[رده:جندب بن عبدالله]]

جندب بن عبدالله بجلی در حدیث - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Wasity: جایگزینی متن - 'دست' به 'دست'